Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ Κ. ΜΑΥΡΟΜΑΤΙΔΗΣ.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ Κ. ΜΑΥΡΟΜΑΤΙΔΗΣ."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ Κ. ΜΑΥΡΟΜΑΤΙΔΗΣ

2 Η ρύθμιση της οξεοβασικής ισορροπίας (Ο.Ι.) αποτελεί την δεύτερη βασική προτεραιότητα του οργανισμού

3 ΣΗΜΑΣΙΑ pH 1. Δραστηριότητα ενζύμων 2. Κατάσταση ιονισμού ουσιών (όξινων, βασικών) 3. Διαπερατότητα κυτταρικών μεμβρανών 4. Συσταλτικότητα μυοκαρδίου 5. Κατανομή ηλεκτρολυτών (Κ +, Ca ++ )

4 ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ Δείγμα :Αρτηριακό, φλεβικό, τριχοειδικό Όγκος 1 ml Μηχανική ταλαιπωρία (αιμόλυση) Ηπαρίνη :Άλατα με Na + ή λίθιο Ποσότητα 1000 IU που απορρίπτονται Σύριγγα :Γυάλινη Συντήρηση :Αναερόβιες συνθήκες Όχι βαθιά κατάψυξη (αιμόλυση) Ταχύτητα : < 15 min σε θερμοκρασία δωματίου 3-4 h σε 2-4 o C

5 pH[H + ]

6 ΕΞΙΣΩΣΗ HENDERSON-HASSELBALCH pH=pk+logHCO 3 - /0,03xPaCO 2

7 ΡΥΘΜΙΣΤΕΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ 1. Ρυθμιστικά διαλύματα (sec) 2. Αναπνευστικό σύστημα (1-3 min) 3. Νεφροί (ώρες-ημέρες)

8 ΚΥΡΙΑ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΑ ΔΙΑΛΥΜΑΤΑ NaHCO 3 /H 2 CO 3 H 2 PO 4 - /HPO 4 -- HHbO 2 /KHbO 2 CaCO 3 Υδροξυαπατίτης

9 ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΟΞΕΩΝ 1. Πνεύμονες Αποβάλλουν ~ mEq CO 2 Μέγιστη αντιρρόπηση : PaCO 2 =10-15 mmHg PaCO 2 =52 mmHg 2. Νεφροί HCO 3 - : Επαναρρόφηση Παραγωγή νέων μορίων Αποβολή Η + : Τιτλοποιήσιμη οξύτητα (1/3) Αμμώνιο (2/3)

10 ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ (ΠΤΗΤΙΚΑ ΟΞΕΑ) Αντιρροπούν μεταβολικές διαταραχές Ο κυψελ. αερισμός διπλασιάζεται όταν pH  κατά 0,1  PaCO 2 κατά 1 mmHg  αερισμού κατά 1-5 lit/min

11 ΕΓΓΥΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑ 80-90% ΑΓΓΥΛΗ HENLE 2% ΑΠΩ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑ 8% ΔΙΗΘΗΣΗ HCO 3 - ΕΠΑΝΑΡΡΟΦΗΣΗ HCO mEq/ημέρα (3,5 mEq/min) ΑΘΡ. ΣΩΛΗΝΑΡΙΑ 8-10%

12 H 2 O + CO 2 H 2 CO 3 HCO 3 - H+H+ ΕΣΚ Σωληναριακός αυλός Αθρ. ΣΚ Περισωληναριακός χώρος Περισωληναριακός χώρος H+H+ Na Na + -H + -αντιμεταφορέας 2.Na + -K + -ATPάση 3.Na + -HCO 3 - -συμμεταφορέας 4.H + -ATPάση 5.CI - -HCO 3 - -αντιμεταφορέας HCO 3 - H 2 CO 3 CO 2 + H 2 O 3Na + 2K + 2 3HCO 3 - Na + 3 CO 2 + H 2 O H 2 CO 3 HCO 3 - H+H+ 4 CI - 5 ΕΠΑΝΑΡΡΟΦΗΣΗ HCO 3 - 3Na +

13 ΟΞΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΥΡΩΝ % απόσταση κατά μήκος του νεφρώνα pH Ούρων Εγγύς σωληνάρια Αγκύλη Henle Αθροιστικά σωληνάρια

14 H 2 O + CO 2 H 2 CO 3 HCO 3 - H+H+ ΕΣΚ Σωληναριακός αυλός Αθρ. ΣΚ Περισωληναριακός χώρος Περισωληναριακός χώρος H+H+ Na Na + -H + -αντιμεταφορέας 2.Na + -K + -ATPάση 3.Na + -HCO 3 - -συμμεταφορέας 4.H + -ATPάση 5.CI - -HCO 3 - -αντιμεταφορέας 3Na + 2K + 2 3HCO 3 - Na + 3 CO 2 + H 2 O H 2 CO 3 HCO 3 - H+H+ 4 CI - 5 ΕΚΚΡΙΣΗ ΤΙΤΛΟΠΟΙΗΣΙΜΗΣ ΟΞΥΤΗΤΑΣ HPO 4 -- NaH 2 PO 4 3Na +

15 Σωληναριακός αυλός Περισωληναριακός χώρος Περισωληναριακός χώρος Γλουταμίνη Γλουταρικό οξύ 2-οξυγλουταρικό οξύ ΝH4+ΝH4+ ΝH4+ΝH4+ ΝH4+ΝH4+ Na Na + -H + -αντιμεταφορέας 2.Na + -HCO 3 - -συμμεταφορέας 3.Na + -K + -ATPάση 4.CI - -HCO 3 - -αντιμεταφορέας 5.H + -ATPάση 3HCO 3 - 3Na + 2K Na + ΕΣΚ Αθρ. ΣΚ CI - CO 2 + H 2 O H 2 CO 3 HCO 3 - H+H+ 4 ΝH3ΝH3 ΝH4+ΝH4+ 5 Na + ΝΕΦΡΙΚΗ ΕΚΚΡΙΣΗΑΜΜΩΝΙΟΥΝΕΦΡΙΚΗ ΕΚΚΡΙΣΗΑΜΜΩΝΙΟΥ H+H+ CO 2 +H 2 O HCO 3 - +H + NH α-ΚΕΤΟΓΛΟΥΤΑΡΙΚΟΓΛΟΥΤΑΜΙΝΗ NADHPH+H + NADP + NADH+H + NAD + ΗΠΑΡ ΝH4+ΝH4+ Γλυκόζη +Η 2 Ο

16 ΣΧΕΣΗ ΓΛΟΥΤΑΜΙΝΗΣ NH 4 + ΚΑΙ HCO 3 - NH α-ΚΕΤΟΓΛΟΥΤΑΡΙΚΟΓΛΟΥΤΑΜΙΝΗ NADHPH+H + NADP + NAD + NADH+H + ΑΛΑΝΙΝΗ + α-ΚΕΤΟΓΛΟΥΤΑΡΙΚΟ ΠΥΡΟΣΤΑΦΥΛΙΚΟ + ΓΛΟΥΤΑΜΙΚΟ ΟΞΥ HCO 3 - ΗΠΑΡ ΝΕΦΡΟΙ

17 ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΗΠΑΤΟΣ ΣΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ Ο.Ι. 1. Καθημερινά από τον μεταβολισμό των ουδέτερων αμινοξέων παράγονται στο ήπαρ περίπου 1000 mEq HCO 3 - και 1000 mEq NH Τα περισσότερα αδρανοποιούνται κατά την παραγωγή ουρίας κατά την αντίδραση : 2NH HCO 3 -  H 2 N-CO-NH 2 + CO 2 + 3H 2 O

18 NH 3 Na + 1.Na + -H + αντιμεταφορέας (βασική οδός έκκρισης Η + ) 2.Γλουταμινάση NH 4 + ΕΣΚ ΜΠΑΣ 2 Γλουταμίνη Na + 1 NH 4 + H+H+ 1 H+H+ NH 3 NH 4 + NH 3 NH 4 + NH 3 H+H+ NH 4 + ΝΕΦΡΙΚΗ ΕΚΚΡΙΣΗ ΑΜΜΩΝΙΟΥ

19 NH 3 Na + NH 4 + NH 3 NH Na + -H + αντιμεταφορέας (βασική οδός έκκρισης Η + ) 2.Γλουταμινάση 3.Na + -K + (NH 4 + )-2CI — συμμεταφορέας (apical) 4.Na + -K + (NH 4 + )-2CI — συμμεταφορέας (basolateral) NH 4 + ΕΣΚ ΜΠΑΣ 2 Γλουταμίνη NH 3 Na + 1 H+H+ NH 4 + H+H+ 1 H+H+ NH 3 NH 4 + NH 3 NH 4 + NH 3 H+H+ H+H+ 4 ΜΚΑΣ H+H+ NH 3 NH 4 + ΝΕΦΡΙΚΗ ΕΚΚΡΙΣΗ ΑΜΜΩΝΙΟΥ

20 NH 3 Na + NH 4 + NH 3 NH Na + -H + αντιμεταφορέας (βασική οδός έκκρισης Η + ) 2.Γλουταμινάση 3.Na + -K + (NH 4 + )-2CI — συμμεταφορέας (apical) 4.Na + -K + (NH 4 + )-2CI — συμμεταφορέας (basolateral) NH 4 + ΕΣΚ ΜΠΑΣ 2 Γλουταμίνη NH 3 Na + 1 H+H+ NH 4 + H+H+ 1 H+H+ NH 3 NH 4 + NH 3 NH 4 + NH 3 H+H+ H+H+ 4 ΜΚΑΣ NH 3 H+H+ NH 4 + ΝΕΦΡΙΚΗ ΕΚΚΡΙΣΗ ΑΜΜΩΝΙΟΥ NH 3

21 ΝΗ 4 + ΝΗ 3 Η+Η+ Η+Η+ Η+Η+ Η+Η+ ΝΗ 4 + ΕΓΓΥΣ ΣΩΝΗΝΑΡΙΑ ΑΘΡ. ΣΩΛΗΝΑΡΙΑ ΔΙΑΜΕΣΟΣ ΧΩΡΟΣ

22 ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗ ΟΞΕΩΣΗ

23 ΧΑΣΜΑ ΑΝΙΟΝΤΩΝ (Na + +K + )-(CI - +HCO 3 - )=15

24 ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗ ΟΞΕΩΣΗ 1. Αυξημένο χάσμα ανιόντων (KUSMAUL ή MUD PILES) Κ-Κετοξέωση U-Νεφρική ανεπάρκεια S-Σαλικυλικά Δηλητηριάσεις (M-μεθανόλη, A-αιθανόλη) L-Γαλακτική οξέωση I-Iron ή I-INH 2. Φυσιολογικό χάσμα ανιόντων Γαστρεντερικές απώλειες HCO 3 - Νεφρικές απώλειες HCO 3 - Εξωγενής λήψη (NH 4 CI, αμινοξέα) Νεφρικές δυσλειτουργίες (ΧΝΑ)

25 Σε αμιγή υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση η αύξηση των CI - στο πλάσμα ισούται με την μείωση των HCO 3 -

26 ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ Α. Αναπνευστική 1. Αύξηση κυψελιδικού αερισμού - Έναρξη : Λεπτά - Πλήρης : Σε 1-3h 2. Μέγιστη αντιρρόπηση - PaCO 2 : mmHg 3. Αναμενόμενη PaCO 2 -  κατά 1-1,2 mmHg για κάθε mEq/L  HCO Οι δύο τελευταίοι δεκαδικοί του pH Β. Νεφρική 1. Αύξηση αποβολής αμμωνίου

27 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ 1. Επείγουσα 2. Αιτιολογική Διακοπή γρήγορης παραγωγής Η + 3. Γενικά μέτρα Αύξηση κυψελιδικού αερισμού Χορήγηση αλκαλοποιητικών ουσιών

28 ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΔΙΤΤΑΝΘΡΑΚΙΚΩΝ Α. Με βάση το έλλειμμα 1. Έλλειμμα βάσης : 0,2-0,7xΔHCO 3 - x Kg.Β.Σ. 2. Χορήγηση: Το 50% μέσα σε 2-4 ώρες Β. Με βάση το pH 1. pH στόχος > 7,20 2. H + =24xPaCO 2 /HCO 3 -

29 ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗ ΑΛΚΑΛΩΣΗ

30 1. Μηχανισμοί που αυξάνουν τα HCO Μηχανισμοί που τα διατηρούν αυξημένα -Υποογκαιμία -Υποκαλιαιμία

31 ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗ ΑΛΚΑΛΩΣΗ 1. Χλωριοευαίσθητη  Γαστρική  Διουρητικών  Υποκαλιαιμίας κ.ά. 2. Χλωριοανθεκτική  Υπεραλδοστερονισμός  Σύνδρομο Bartter κ.ά.

32 ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗΣ ΑΛΚΑΛΩΣΗΣ 1. Αναπνευστική (ολοκληρώνεται σε 12h) PaCO 2 =(0,9xHCO 3 - )+9 PaCO 2 = 0,6 mmHg για κάθε mEq  των HCO 3 - Μέγιστη PaCO 2 =52 mmHg 2. Νεφρική Δυσμενής επίδραση

33 έμετοι Η + Κ + CI - απώλεια υγρών υποογκαιμία HCO 3 - H 2 CO 3 H+H+ HCO 3 - ΕΕΣ  Na +  HCO 3 - ΑΕΣ (ALD  )  Na +  Κ +  HCO 3 -

34 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗΣ ΑΛΚΑΛΩΣΗΣ 1. Αντιμετώπιση αιτίας 2. "υποχλωραιμίας 3. "υποκαλιαιμίας 4. Σπειρονολακτόνη 5. Οξινοποιητικοί παράγοντες (NH 4 CI) 6. Άλλα θεραπευτικά μέσα Αναστολείς Η 2 υποδοχέων Ακεταζολαμίδη Ινδομεθακίνη (σ. Bartter) Τριαμπτερένη (σ. Liddle) 7. Αιμοκάθαρση

35 ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΟΞΕΩΣΗ

36 ΟΞΕΙΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΟΞΕΩΣΗ Ο κίνδυνος προέρχεται κυρίως από την υποξαιμία Διακοπή αερισμού για 4 min προκαλεί θάνατο, οπότε αυξάνεται η PaCO 2 κατά 4-5 mmHg

37 ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ 1. Οξεία αναπνευστική αντιρρόπηση (εξουδετερωτική) - Μέγεθος :  HCO 3 - κατά 1 για κάθε  PaCO 2 κατά 10 -Ταχύτητα : 10 min 2. Χρόνια αναπνευστική οξέωση -Μέγεθος :  HCO 3 - κατά 4 για κάθε  PaCO 2 κατά 10 -Ταχύτητα : 3-5 ημέρες

38 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ 1. Οξείας α. Αποκατάσταση κυψελιδικού αερισμού β. Χορήγηση οξυγόνου γ. Βελτίωση αναπνευστικής λειτουργίας δ. Χορήγηση διττανθρακικών 2. Χρόνιας α. Βελτίωση αναπνευστικής λειτουργίας β. Χορήγηση οξυγόνου γ. Υποβοήθηση αναπνοής δ. Διουρητικά και αλκαλοποιητικά

39 ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΛΚΑΛΩΣΗ

40 Η συχνότερη αιτία υποκαπνίας είναι η υποξαιμία (PaO 2 <60 mmHg)

41 Νοσοκομειακός ασθενής με ανεξήγητο υπεραερισμό και αναπνευστική αλκάλωση πρέπει να ελέγχεται για ενδεχόμενο ύπαρξης ΣΗΨΗΣ

42 ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΑΛΚΑΛΩΣΗΣ 1. Οξεία (<6h) Ταχύτητα : 10 min  HCO 3 - κατά 2 mEq για κάθε  PaCO 2 κατά 10 mmHg 2. Χρόνια Ταχύτητα : >24 h  HCO 3 - κατά 5 mEq για κάθε  PaCO 2 κατά 10 mmHg

43 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΑΛΚΑΛΩΣΗΣ 1. Συνήθως δεν είναι απαραίτητη (pH<7,55) 2. Σε βαρύτερες περιπτώσεις Ακεταζολαμίδη HCI ή NH 4 CI 3. Αντιμετώπιση βασικής νόσου

44 ΜΙΚΤΕΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

45 ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΙΚΤΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ 1. Ιστορικό, φυσική εξέταση 2. Ηλεκτρολύτες, σάκχαρο, κρεατινίνη κ.ά. 3. Αέρια αίματος 4. Χάσμα ανιόντων 5. Γνώση αντιρρόπησης απλών Ο.Δ.

46 ΧΑΣΜΑ ΑΝΙΟΝΤΩΝ ΟΥΡΩΝ (Na + +K + )=(CI - +80) ή (Na + +K + )-(CI - )=80 NH 4 + =80 mEq/L

47 ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΜΙΚΤΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ-I 1. pH αρτηριακού αίματος 2. Ποσοστό (%) μεταβολής PaCO 2 και HCO Αναγνώριση κύριας οξεοβασικής διαταραχής 4. Εκτίμηση βαθμού αντιρρόπησης 5. Διάκριση οξείας από χρόνια οξεοβασική διαταραχή 6. Τελική διάγνωση

48 ΠΡΟΒΛΗΜΑ Ασθενής με : pH=7,55 HCO 3 - =30 mEq/L PaCO 2 =35 mmHg Ποια οξεοβασική διαταραχή είχε; ΑΠΑΝΤΗΣΗ 1. Είχε αλκάλωση (pH=7,55) 2. Είδος αλκάλωσης : Ποσοστό μεταβολής HCO 3 - =25% Ποσοστό μεταβολής PaCO 2 =12,5% 3. Αναμενόμενη αντιρρόπηση (  PaCO 2 = 0,6 x (30-24)=3,6 mmHg) (αναμενόμενη PaCO 2 = 43,6 mmHg) ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 1. Μικτή διαταραχή (μεταβολική και αναπνευστική αλκάλωση) pH=pk+logHCO 3 - /0,03xPaCO 2

49 ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΜΙΚΤΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ-II 1. pH αρτηριακού αίματος 2. Ποσοστό (%) μεταβολής PaCO 2 και HCO Αναγνώριση κύριας οξεοβασικής διαταραχής 4. Εκτίμηση βαθμού αντιρρόπησης 5. Διάκριση οξείας από χρόνια οξεοβασική διαταραχή 6. Τελική διάγνωση

50 4. Εκτίμηση βαθμού αντιρρόπησης α. Είναι η αναμενόμενη ή όχι; β. Τι ευθύνεται για την ανεπαρκή αντιρρόπηση; γ. Ποια είναι η δεύτερη διαταραχή; δ. Ιστορικό 5. Διάκριση οξείας από χρόνια οξεοβασική διαταραχή α. Αναφέρεται κυρίως σε αναπνευστικές διαταραχές β. Διαχωρίζονται από το ιστορικό και τον αναμενόμενο βαθμό αντιρρόπησης (προσοχή στον χρόνο που μεσολάβησε από την εγκατάσταση της οξεοβασικής διαταραχής)

51 ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗ ΑΠΛΩΝ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ Μεταβολική οξέωση Μείωση PaCO 2 =1-1,2 για κάθε μείωση HCO 3 - κατά 1 mEq/L Μεταβολική αλκάλωση Αύξηση PaCO 2 κατά 0,6 mmHg για κάθε 1 mEq/L αύξησης HCO 3 - Αναπνευστική οξέωση Οξεία : Αύξηση HCO 3 - κατά 1 για κάθε αύξηση PaCO 2 κατά 10 Χρόνια : Αύξηση HCO 3 - κατά 4 για κάθε αύξηση PaCO 2 κατά 10 Αναπνευστική αλκάλωση Οξεία : Μείωση HCO 3 - κατά 2 για κάθε μείωση PaCO 2 κατά 10 Χρόνια : Μείωση HCO 3 - κατά 5 για κάθε μείωση PaCO 2 κατά 10

52 ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΜΙΚΤΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ-III 1. pH αρτηριακού αίματος 2. Ποσοστό (%) μεταβολής PaCO 2 και HCO Αναγνώριση κύριας οξεοβασικής διαταραχής 4. Εκτίμηση βαθμού αντιρρόπησης 5. Διάκριση οξείας από χρόνια οξεοβασική διαταραχή 6. Τελική διάγνωση

53 Σε κάθε ασθενή με μικτή Ο.Δ. πρέπει : 1. Να υπολογίζεται το χάσμα των ανιόντων 2. Να συγκρίνεται η μεταβολή των HCO 3 - με αυτή των CI - 3. Να ελέγχεται ο βαθμός αντιρρόπησης 4. Να εκτιμάται αν πρόκειται για οξεία ή χρόνια διαταραχή

54 1. Χάσμα ανιόντων α. Συμβάλλει στη διάγνωση ύπαρξης ή μη μεταβολικών διαταραχών (οξέωση ή αλκάλωση) β. Επιβεβαιώνει την διάγνωση της μετ. οξ. με αυξημένο χάσμα ανιόντων

55 Σε κάθε ασθενή με μικτή Ο.Δ. πρέπει : 1. Να υπολογίζεται το χάσμα των ανιόντων 2. Να συγκρίνεται η μεταβολή των HCO 3 - με αυτή των CI - 3. Να ελέγχεται ο βαθμός αντιρρόπησης 4. Να εκτιμάται αν πρόκειται για οξεία ή χρόνια διαταραχή

56 2. Μεταβολή των HCO 3 - σε σχέση με αυτή των CI – α. Πιστοποιεί την ύπαρξη μεταβολικής οξέωσης με φυσιολογικό ή αυξημένο χάσμα ανιόντων β. Βεβαιώνει την ύπαρξη μικτής διαταραχής

57 Σε κάθε ασθενή με μικτή Ο.Δ. πρέπει : 1. Να υπολογίζεται το χάσμα των ανιόντων 2. Να συγκρίνεται η μεταβολή των HCO 3 - με αυτή των CI - 3. Να ελέγχεται ο βαθμός αντιρρόπησης 4. Να εκτιμάται αν πρόκειται για οξεία ή χρόνια διαταραχή

58 3. Αντιρρόπηση (αναμενόμενη;) Μη αναμενόμενη επιβεβαιώνει την διάγνωση της μικτής διαταραχής

59 Σε κάθε ασθενή με μικτή Ο.Δ. πρέπει : 1. Να υπολογίζεται το χάσμα των ανιόντων 2. Να συγκρίνεται η μεταβολή των HCO 3 - με αυτή των CI - 3. Να ελέγχεται ο βαθμός αντιρρόπησης 4. Να εκτιμάται αν πρόκειται για οξεία ή χρόνια διαταραχή

60 4. Διαφορική διάγνωση οξείας από την χρόνια Ο.Δ. α. Ιστορικό ασθενούς β. Μη αναμενόμενη αντιρρόπηση γ. Επιβεβαίωση ή αποκλεισμός μικτής διαταραχής

61 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΙΚΤΩΝ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ 1. Ταχύτητα αποκατάστασης (pH αίματος) 2. Μεταβολικές και αναπνευστικές διαταραχές 3. Αντιμετώπιση πρωτοπαθούς αιτίας της οξ. διαταραχής 4. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές

62 1. Ταχύτητα αποκατάστασης pH αίματος α. Δεν χρειάζεται πάντοτε ιδιαίτερη σπουδή στην αποκατάσταση του pH β. Δεν είναι απαραίτητη η πλήρης αποκατάσταση του pH (>7,20) γ. Στις μεταβολικές διαταραχές το pH του ENY καθυστερεί να αποκατασταθεί έναντι του pH του αίματος

63 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΙΚΤΩΝ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ 1. Ταχύτητα αποκατάστασης (pH αίματος) 2. Μεταβολικές και αναπνευστικές διαταραχές 3. Αντιμετώπιση πρωτοπαθούς αιτίας της οξ. διαταραχής 4. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές

64 2. Μεταβολικές και αναπνευστικές διαταραχές Επιβάλλεται ταυτόχρονη βελτίωση των μικτών διαταραχών (πολλές φορές η δεύτερη διαταραχή βελτιώνει την μεταβολή του pH που επήλθε από την παρουσία της πρώτης)

65 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΙΚΤΩΝ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ 1. Ταχύτητα αποκατάστασης (pH αίματος) 2. Μεταβολικές και αναπνευστικές διαταραχές 3. Αντιμετώπιση πρωτοπαθούς αιτίας της οξ. διαταραχής 4. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές

66 3. Αντιμετώπιση πρωτοπαθούς αιτίας της οξ. διαταραχής α. Είναι ουσιαστική στην αντιμετώπιση του προβλήματος (πολλές φορές μοναδικής αξίας) β. Περιορίζει τις ανάγκες σε διορθωτικές θεραπευτικές παρεμβάσεις γ. Διακόπτει τον φαύλο κύκλο διαιώνισης της διαταραχής

67 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΙΚΤΩΝ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ 1. Ταχύτητα αποκατάστασης (pH αίματος) 2. Μεταβολικές και αναπνευστικές διαταραχές 3. Αντιμετώπιση πρωτοπαθούς αιτίας της οξ.διαταραχής 4. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές

68 4. Αποκατάσταση ηλεκτρολυτικών διαταραχών Συμβάλλουν στην αποκατάσταση της οξεοβασικής διαταραχής α. Υποκαλιαιμία σε αλκάλωση β. Υπερκαλιαιμία με μείωση της αμμωνιογέννεσης γ. Υπονατριαιμία (υποογκαιμία) από απώλεια νατρίου δ. Υπερχλωραιμία σε ιατρογενή μετ. οξέωση

69


Κατέβασμα ppt "ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΞΕΟΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ Κ. ΜΑΥΡΟΜΑΤΙΔΗΣ."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google