Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Βιοχημικός και ορμονολογικός έλεγχος της υπέρτασης στην κλινική πράξη Ανδρέας Πιτταράς MD.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Βιοχημικός και ορμονολογικός έλεγχος της υπέρτασης στην κλινική πράξη Ανδρέας Πιτταράς MD."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Βιοχημικός και ορμονολογικός έλεγχος της υπέρτασης στην κλινική πράξη Ανδρέας Πιτταράς MD

2 Βιοχημικός έλεγχος της Υπέρτασης  Ανάλυση ούρων  Νάτριο ορού  Κάλιο ορού  Κρεατινίνη ορού  Αιματοκρίτης  Γλυκόζη ορού  Ασβέστιο  T-Chol, HDL-Chol, LDL-Chol, TGL The JNC 7 Report, JAMA 2003

3 Εργαστηριακές Εξετάσεις ρουτίνας στο υπερτασικό άτομο  Γλυκόζη πλάσματος (κατά προτίμηση νηστείας)  Ολική χοληστερόλη ορού  HDL  Τριγλυκερίδια ορού νηστείας  Ουρικό οξύ  Κρεατινίνη ορού  Κάλιο ορού  Αιμοσφαιρίνη και Αιματοκρίτης  Γενική εξέταση ούρων  ΗΚΓ + LDL + Ασβέστιο ορού - ουρικό οξύ ESC/ESH 2003 JNC VII

4 Προτεινόμενες εργαστηριακές εξετάσεις στον υπερτασικό  Echo καρδιάς  U/S καρωτίδων και μηριαίων αρτηριών  C-αντιδρώσα πρωτεΐνη  Μικροαλβουμινουρία (απαραίτητη εξέταση σε διαβητικούς ασθενείς)  Ποσοτικός προσδιορισμός πρωτεϊνουρίας (εάν το stick ούρων είναι θετικό)  Βυθοσκόπηση (σε σοβαρού βαθμού ΑΥ) ESC/ESH 2003

5 Βιοχημικός έλεγχος Ούρων  Πρωτεϊνουρία ( >300mg/24ωρο ή >200μg/min): διαβητική νεφροπάθεια και σε νεφρική νόσο  Μικροσκοπική Αιματουρία: κακοήθη υπέρταση, υπερτασική νεφροσκλήρυνση  Γλυκοζουρία : σακχαρώδης διαβήτης

6 Μικροαλβουμινουρία  Ενδοθηλιακή δυσλειτουργία στα σπειραματικά τριχοειδή (J Cardiovascular Pharmacol 1999)  Αύξηση της μεταλλοπρωτεϊνάσης-9, κυρίως στους διαβητικούς (Am J Kidney Dis 1998)  Αύξηση του παράγοντα του Von Willebrand, της θρομβομοδουλίνης και του ινωδογόνου ( Diabetes 1994, Arterioscler Thromb Vasc Biol 1995) Ορισμός: mg/day ή μg/min

7 Ορισμοί Μικρολευκωματινουρίας & Λευκωματινουρίας ΠαράμετροςΦ.Τ Mικρολευκω ματινουρία Λευκωματι- νουρία Urine AER (g/min) < >200 Urine AER (mg/24h) < >300 Urine albumin/ Cr # ratio (mg/gm) < >300 AER=Albumin excretion rate CR # =creatinine

8 •Σπειραματική υπέρταση •Υπερδιήθηση •Δυσλειτουργία σπειραματικού ηθμού •Πρωτεινουρία •Υπερπλασία μεσαγγειακών κυττάρων •Ενδονεφρική φλεγμονώδης διεργασία •Ενδοθηλιακή δυσλειτουργία •Συγκέντρωση λείων μυικών κυττάρων Φυσιολογικός Νεφρός Μηχανισμοί νεφρικής βλάβης στην υπέρταση Αρτηριακή Πίεση

9 Λειτουργικά •Μείωση GFR •Πρωτεινουρία Δομικά •Glomular basement membrane changes •Expanded mesangial matrix •Glomerulosclerosis •Tubulo-interstitial fibrosis Υπέρταση Νεφρική βλάβη στην υπέρταση Επακόλουθα Renal Failure

10

11 Η Μικροαλβουμινουρία είναι δείκτης βλάβης οργάνου στόχου  Hypertension 1999, Am J Kidney Dis 1995: Η μικροαλβουμινουρία συσχετίζεται με τη μάζα της αριστερής κοιλίας σε υπερτασικούς ασθενείς  Stroke 1997, J Hum Hypertens 1995, Curr Opin Nephrol Hypertens 1995: Η μικροαλβουμινουρία συσχετίζεται με αύξηση του πάχους έσω-μέσου χιτώνα της καρωτίδας σε υπερτασικούς ασθενείς  J Hypertens 1993: Η επίπτωση της καρδιαγγειακής νόσου είναι κατά 47% μεγαλύτερη σε υπερτασικούς ασθενείς με μικροαλβουμινουρία

12 Η Μικροαλβουμινουρία είναι προγνωστικός δείκτης θνητότητας σε υπερτασικούς με ΟΕΜ Θνητότητα Υπερτασικοί με ΟΕΜ1% Υπερτασικοί με ΟΕΜ+Μικροαλβουμινουρία (την 1 η ημέρα) 25% Υπερτασικοί με ΟΕΜ+Μικροαλβουμινουρία (την 3 η ημέρα) 35% J Hypertens 1998

13 Μικροαλβουμινουρία και Σακχαρώδης Διαβήτης Am J Cardiol 1997  Διάρκεια μελέτης : 6,3 έτη  Πληθυσμός : Υπερτασικοί  94 ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη και 345 ασθενείς χωρίς Σακχαρώδη Διαβήτη  Η Μικροαλβουμινουρία αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ΜΟΝΟ στους διαβητικούς

14 Έλεγχος ηλεκτρολυτών και Νεφρικής λειτουργίας  Νάτριο : ↑ πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό  Κάλιο: ↓ λόγω διουρητικής αγωγής και στον πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό  Ασβέστιο: ↑ στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό  Κρεατινίνη: ↑ σε νεφρική βλάβη

15

16 Η υπέρταση στους διαβητικούς τύπου Ι  Η υπέρταση στους Διαβητικούς τύπου Ι συσχετίζεται με τη διαβητική νεφροπάθεια J Hypertension 1992

17 Αντίσταση στην Ινσουλίνη  Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι παρούσα στους μισούς ασθενείς με Υπέρταση που δεν έχουν παχυσαρκία Diabet Care 1991  Νορμοτασικοί ασθενείς με σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη έχουν υψηλότερη αρτηριακή πίεση σε σχέση με τους νορμοτασικούς που έχουν φυσιολογικά επίπεδα ινσουλίνης N Engl J Med 1987  Τα επίπεδα ινσουλίνης είναι υψηλότερα σε νορμοτασικά παιδιά υπερτασικών ασθενών Hypertension 1987

18 Η Υπέρταση στους Διαβητικούς τύπου ΙΙ

19  Το ουρικό οξύ έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες  Το ουρικό οξύ προκαλεί ενδοθηλιακή δυσλειτουργία Proc Natl Acad Sci USA 1981 Bioch J J Am Chem Soc 1989 Arch Biochem Biophys 2000 Circulation 2002 Hypertension 2000 Circulation 2001 JAMA 2000 ΟΥΡΙΚΟ ΟΞΥ

20 Το Ουρικό οξύ αυξάνεται σε ασθενείς με καρδιαγγειακό κίνδυνο Hypertension 2003

21

22 Το ουρικό οξύ συσχετίζεται με την αρτηριακή υπέρταση  Το 25% των υπερτασικών ασθενών έχουν αυξημένες τιμές ουρικού οξέος  50% των ασθενών που λαμβάνουν διουρητικά έχουν αυξημένες τιμές ουρικού οξέος  75% των ασθενών με κακοήθη υπέρταση εμφανίζουν αυξημένες τιμές ουρικού οξέος Hypertension 2003

23 Μηχανισμός δράσης του ουρικού οξέος  ↑ TXA  ↑ MCP-1  ↑ TNF-a  ↑ IL-6 Hypertension 2003

24 Τα επίπεδα του ουρικού οξέος συσχετίζονται με την αρτηριακή πίεση  125 παιδιά υπερτασικά, 6-18 ετών  Κάθαρση κρεατινίνης >80 ml/min.1,73 m 2  63 παιδιά ιδιοπαθή υπέρταση  40 παιδιά δευτεροπαθή υπέρταση  22 υπέρταση λευκής μπλούζας Hypertension 2003

25

26  Ουρικό οξύ >5,5 mg/dl σε υπερτασικά παιδιά υποδηλώνει ιδιοπαθή υπέρταση Ουρικό οξύ>5,5mg/ dl Ιδιοπαθής Υπέρταση 89% Δευτεροπαθή ς Υπέρταση 30% Υπέρταση λευκής μπλούζας 0% Ομάδα ελέγχου 0% Hypertension 2003

27 Ενδοκρινικά νοσήματα και υπέρταση  Πρωτοπαθής αλδοστερονισμός  Φαιοχρωμοκύτωμα  Σύνδρομο Cushing

28 Πρωτοπαθής Αλδοστερονισμός  Μονήρες αδένωμα  Αμφοτερόπλευρη υπερπλασία επινεφριδίων  Ca επινεφριδίων  Εξωεπινεφριδιακοί όγκοι

29 Πρωτοπαθής Αλδοστερονισμός ΑΛΔΟΣΤΕΡΟΝΙΣΜΟΣ Υπερνατριαιμία Υποκαλιαιμία Αύξηση όγκου πλάσματος Υπέρταση Καταστολή ρενίνης-αγγειοτασίνης 1.Μυική αδυναμία 2.Μεταβολική αλκάλωση 3.Πολυουρία

30 Υπέρταση + Υποκαλιαιμία Κ + ούρων •Διουρητικά •Απώλειες από το πεπτικό Αυξημένη Οιστρογόνα, νεφραγγειακή υπέρταση, Κακοήθης υπέρταση Γλυκίρριζα, Σύνδρομο Liddle >30meq/24h Δραστικότητα ρενίνης πλάσματος Χαμηλή Αλδοστερόνη Χαμηλή Αυξημένη Πρωτοπαθής αλδοστερονισμός <30meq/24h

31 Σχέση αλδοστερόνης πλάσματος/ δραστικότητας ρενίνης πλάσματος  Αλδοστερόνη πλάσματος φ.τ.5-20 ng/dl  Ρενίνη πλάσματος φ.τ. 1-3 ng/dl  PA/PRA < 10  Πρωτοπαθής αλδοστερονισμός  PA/PRA >20 και πολλές φορές PA/PRA >50

32 Επιβεβαιωτικές δοκιμασίες πρωτοπαθούς αλδοστερονισμού  Δοκιμασία καταστολής της αλδοστερόνης με NaCl (Kem et al) - δεν μειώνονται τα επίπεδα αλδοστερόνης πλάσματος κάτω από 10 ng/dl  Δοκιμασία φόρτισης με νάτριο και μέτρηση της αλδοστερόνης των ούρων 3 μέρες μετά- Αλδοστερόνη ούρων > μg/24h (Bravo, 1994)  Δοκιμασία καταστολής με καπτοπρίλη : Σχέση PA/PRA >30,πριν και 90 λεπτά μετά τη χορήγηση 50 mg καπτοπρίλης (Rossi, 1996)

33 Φαιοχρωμοκύτωμα 1.Όγκοι από χρωμιόφιλα κύτταρα 2.Αναπτύσσονται σε σημεία που υπάρχουν τα κύτταρα αυτά 3.15% στους ενηλίκους και 30% στα παιδιά το φαιοχρωμοκύτωμα βρίσκεται εκτός των επινεφριδίων

34 Εντόπιση του φαιοχρωμοκυτώματος Εντόπιση % ΕΝΔΟΚΟΙΛΙΑΚΟΙ 97-99% Μονήρης όγκος επινεφριδίων 50-70% Μονήρης εξωεπινεφριδιακός όγκος 10-20% Πολλαπλοί όγκοι 15-40% Αμφοτερόπλευροι όγκοι επινεφριδίων 5-25% Πολλαπλοί εξωεπινεφριδιακοί όγκοι 5-15% ΕΞΩΚΟΙΛΙΑΚΟΙ 1-3% Ενδοθωρακικοί 2 Στον τράχηλο <1

35 Διάγνωση του φαιοχρωμοκυτώματος  Συνιστάται έλεγχος για φαιοχρωμοκύτωμα σε υπερτασικούς ασθενείς με ευρήματα ενδεικτικά της παρουσίας του όγκου  Υπέρταση  Κεφαλαλγία  Εφιδρώσεις  Ταχυκαρδία  Τρόμο  Ανησυχία, νευρικότητα

36 Διάγνωση του φαιοχρωμοκυτώματος  Κατεχολαμίνες πλάσματος: >2000pg/ml (11,8 nmol/L) Διαγνωστικό Κριτήριο  Κατεχολαμίνες πλάσματος: >950pg/ml (5,6 nmol/L)  Δοκιμασία Κλονιδίνης: χορήγηση 0,3 mg κλονιδίνης.  Κατεχολαμίνες πλάσματος <500 pg/ml (3,0 nmol/L) Αρνητική Arch Intern Med 2000

37 Διάγνωση του φαιοχρωμοκυτώματος Μετανεφρίνες ούρων 24ώρου > 1,2mg/day

38 Διάγνωση του φαιοχρωμοκυτώματος study of Mayo clinic  Μετανεφρίνες πλάσματος (PLASMA 1999, JAMA 2002)  Μετανεφρίνες και Κατεχολαμίνες στα ούρα 24ώρου (Endocr Metabol Clin North Am 1997) J Clin Endocrinol Metab 2003

39 Μετανεφρίνες και Νορμετανεφρίνες πλάσματος J Clin Endocrinol Metab 2003

40 Κατεχολαμίνες και μετανεφρίνες στα ούρα 24ώρου J Clin Endocrinol Metab 2003

41 Διάγνωση του φαιοχρωμοκυτώματος Μετανεφρίνες πλάσματος Μετανεφρίνες και κατεχολαμίνες ούρων 24h Ευαισθησία97%90% Ειδικότητα85%98% J Clin Endocrinol Metab 2003

42 Σύνδρομο Cushing

43

44 Διάγνωση Συνδρόμου Cushing  Κορτιζόλη ούρων 24ώρου φ.τ: 9.9±2.7 mg/24 h (27±7.5 µmol/24h)  12 to 40 µg (33 to 110 nmol) κορτιζόλης αποβάλλονται στα ούρα 24ώρου  Τα ανώτερα φυσιολογικά όρια τιμών κορτιζόλης ούρων 24ώρου είναι τα µg  Κορτιζόλη ούρων 24ώρου >100 µg /24 hours  Cushing’s syndrome  Pseudo-Cushing’s syndrome  Major stress (trauma,infection) N Engl J Med 1995

45 Διάγνωση Συνδρόμου Cushing  Πολλαπλά δείγματα ούρων 24/ώρου  Η πληρότητα της συλλογής εκτιμάται από την εκκρινόμενη κρεατινίνη ούρων  Αν η κρεατινίνη ούρων στα δείγματα 24ώρου διαφέρει >10% επιβάλλεται η συλλογή 2 ή 3 νέων δειγμάτων

46 Δοκιμασία καταστολής με δεξαμεθαζόνη Δοκιμασία ολονύχτιας καταστολής  Δεξαμεθαζόνη 1 mg στις  Κορτιζόλη πλάσματος στις 08.00>5 µg per deciliter (>138 nmol per liter) στις 08.00: θετική δοκιμασία Καταστολή με μικρές δόσεις δεξαμεθαζόνης  Δεξαμεθαζόνη 0,5 mg/6ωρο και για 48 ώρες  Κορτιζόλη ούρων >10μg/ 24ωρο: θετική δοκιμασία

47

48 Άλλες Ενδοκρινικές Διαταραχές  Υποθυρεοειδισμός  Υπερθυρεοειδισμός  Υπερπαραθυρεοειδισμός  Ακρομεγαλία

49 Συμπεράσματα  Σε ανεπίπλεκτη υπέρταση και πριν την έναρξη της θεραπείας απαιτείται περιορισμένος βιοχημικός και αιματολογικός έλεγχος (Ht, σάκχαρο αίματος, κρεατινίνη, ηλεκτρολύτες, Chol, Chol HDL, Chol LDL, τριγλυκερίδια, ανάλυση ούρων)  Το ουρικό οξύ φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεια της αρτηριακής υπέρτασης κυρίως στα παδιά

50 Συμπεράσματα Ο ενδοκρινολογικός έλεγχος κρίνεται απαραίτητος όταν δεν επιτυγχάνεται ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης ή όταν εξαρχής υπάρχουν κλινικές και εργαστηριακές ενδείξεις που να θέτουν βάσιμα την υποψία ενδοκρινολογικού νοσήματος


Κατέβασμα ppt "Βιοχημικός και ορμονολογικός έλεγχος της υπέρτασης στην κλινική πράξη Ανδρέας Πιτταράς MD."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google