Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΧΗΜΕΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ ΙΙΙ Ποτενσιομετρία Μέρος 3 ο ΜΑΜΑΝΤΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΙΔΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΧΗΜΕΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ ΙΙΙ Ποτενσιομετρία Μέρος 3 ο ΜΑΜΑΝΤΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΙΔΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΧΗΜΕΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ ΙΙΙ Ποτενσιομετρία Μέρος 3 ο ΜΑΜΑΝΤΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΙΔΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

2 2 Άμεση (απόλυτη) ποτενσιομετρία Άμεση συσχέτιση Ε – [αναλύτη], μέσω της εξίσωσης Nernst Η διαφορετική σύσταση των προτύπων και των πραγματικών δειγμάτων επιδρά στο α) δυναμικό του ηλεκτροδίου αναφοράς β) στο δυναμικού υγρού συνδέσμου και γ) του ενδεικτικού ηλεκτροδίου, λόγω διαφορετικής ιοντικής ισχύς 1)Μέθοδος καμπύλης αναφοράς 2)Μέθοδος προσθήκης γνωστής ποσότητας 3)Μέθοδος μείωσης κατά γνωστή ποσότητα

3 3 Μέθοδος καμπύλης αναφοράς Γενική σχέση : Μετρούμενη ιδιότητα = f ([αναλύτη]) Ποτενσιομετρία : Ε στ = f (Log[αναλύτη]) E / mV Log[αναλύτη] / M Ευθεία παλινδρόμησης, y=a+bx μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων Ε = a+b (Log[ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ]) a= η αρχή επί της τεταγμένης b= κλίση της καμπύλης αναφοράς

4 4 Μέθοδος προσθήκης γνωστής ποσότητας Μέτρηση του δυναμικού πριν (Ε 1 ) και μετά (Ε 2 ) την προσθήκη γνωστού όγκου (V s ) προτύπου διαλύματος (Cs) του προσδιοριζόμενου ιόντος σε όγκο (V u ) του αγνώστου διαλύματος συγκέντρωσης (C u ) [Cs][Cs] [Cu][Cu] [Vu][Vu] [Vs][Vs]

5 5 Μέθοδος μείωσης κατά γνωστή ποσότητα Μέτρηση του δυναμικού πριν (Ε 1 ) και μετά (Ε 2 ) την προσθήκη γνωστού όγκου (V s ) προτύπου διαλύματος (Cs) που δρα ως δεσμευτικό αντιδραστήριο σε όγκο (V u ) του αγνώστου διαλύματος συγκέντρωσης (C u ) [Cs][Cs] [Cu][Cu] [Vu][Vu] [Vs][Vs] nS+U  SnU

6 6 Σφάλμα στην απόλυτη ποτενσιομετρία % σφάλμα = (ΔC i /C i )  100  4 z i ΔE ΔΕ = σφάλμα μέτρησης του δυναμικού σε mV. ΔΕ ενός κοινού οργάνου μέτρησης = 0,1 mV για Η +, F -, K +, Cl -, Na +  0,4 % για Ca 2+, Mg 2+, Fe 2+, S 2-, Cu 2+  0,8 % για Al 3+, As 3+, PO 4 3-  1,2 %

7 7 Άλλες πηγές σφαλμάτων στην απόλυτη ποτενσιομετρία Διαφορετικές τιμές pH προτύπων – άγνωστου δείγματος Διαφορετική ιοντική ισχύς μεταξύ προτύπων – άγνωστου δείγματος Τα πρότυπα και το άγνωστο δείγμα αραιώνονται (με τον ίδιο συντελεστή) σε διάλυμα TISAB (Total Ionic Strength Adjusting Buffer) μικτός ρυθμιστής ιοντικής ισχύος και οξύτητας

8 8 Προσδιορισμός ιόντων φθορίου Προσδιορισμός F - σε φυσικά δείγματα Παρασκευή προτύπων 10 -3, … Μ F - Πρότυπα και άγνωστα αναμιγνύονται 1+1 διάλυμα TISAB Μέτρηση προτύπων / Χάραξη καμπύλης εργασίας Μέτρηση αγνώστων TISAB 0,5 M NaCl (ρύθμιση ιοντικής ισχύος) 0,1 Μ CH 3 COOH/Na pH 5 (ρύθμιση pH) 0,001 Μ DCTA (αποδέσμευση F-) DCTA 4- + [MF] 2+  [DCTA-M] - + F -, M=Al DCTA Αιτία αποκλίσεων Όξινη περιοχή : Η + + F −  HF Βασική περιοχή : LaF 3 + OH −  La(OH)F 2 + F −

9 9 Πλεονεκτήματα της απόλυτης ποτενσιομετρίας Απλότητα στη χρήση Ταχύτητα των μετρήσεων Δυνατότητα αυτοματισμού Δυνατότητα χρήσης μικρών όγκων δείγματος <0,1 mL Ευρεία δυναμική περιοχή συγκεντρώσεων Δεν καταστρέφεται το δείγμα Εφαρμογή σε θολά ή έγχρωμα δείγματα

10 10 Ποτενσιομετρικές ογκομετρήσεις Προϋποθέσεις για τη διεξαγωγή μιας ογκομέτρησης : ποσοτική και ταχεία αντίδραση Καταγραφή : Η.Ε.Δ = f (V τιτλοδότη ) Το χρησιμοποιούμενο Ε ενδ πρέπει να αποκρίνεται : ογκομετρούμενα ιόντα ιόντα τιτλοδότη Στις οξειδοαναγωγικές ογκομετρήσεις, Η.Ε.Δ = f([R ed ]/[O x ])

11 11 Καθορισμός τελικού σημείου Γραφική εύρεση του σημείου καμπής (ΔΕ/ΔV max ), σημείο μέγιστης κλίσης Σημείο μέγιστης κλίσης 1 η παράγωγος 2 η παράγωγος

12 12 Πλεονεκτήματα ποτενσιομετρικών ογκομετρήσεων Α) μεγαλύτερη ακρίβεια (  0,1% σε σχέση με 0,4-1,2% στην απόλυτη ποτενσιομετρία) Β) καλύτερη επαναληψιμότητα. Γ) Καταγράφεται η μεταβολή του δυναμικού και όχι η απόλυτη τιμή του. παράγοντες όπως το δυναμικό υγρού συνδέσμου, ιοντική ισχύς επιδρούν ελάχιστα ή καθόλου. Δ) Δυνατότητα εφαρμογής σε θολά, έγχρωμα ή φθορίζοντα διαλύματα.

13 13 Εφαρμογές ποτενσιομετρικών ογκομετρήσεων Α) αντιδράσεις εξουδετέρωσης Β) αντιδράσεις οξειδοαναγωγής Γ) αντιδράσεις καθίζησης Δ) συμπλοκομετρικές αντιδράσεις

14 14 Προσδιορισμός της φαινόμενης σταθεράς Κα´ Για το ασθενές οξύ ΗΑ → Η + + Α - ισχύει V βάσης pH V ισ/2 pK α V ισ

15 15 Ογκομετρήσεις οξειδοαναγωγής αΟξ 1 + βΑν 2 + γΗ + → αΑν 1 + βΟξ 2 + γ/2Η 2 Ο Ποια η σχέση του E ΙΣ στην ογκομέτρηση Fe 2+ με: α) Ce 4+, σύμφωνα με την αντίδραση Fe 2+ + Ce 4+ → Fe 3+ +Ce 3+ β) MnO 4-, σύμφωνα με την αντίδραση 5Fe 2+ + MnO 4 − + 8H + → 5Fe 3+ +Mn H 2 O γ) Cr 2 O 7 2-, σύμφωνα με την αντίδραση 6Fe 2+ +Cr 2 O 7 2− + 14H + → 6Fe 3+ + Cr 3+ +7H 2 O

16 16 Ογκομετρήσεις καθίζησης Ογκομέτρηση Cl - με AgNO 3 με ηλεκτρόδιο Ag ή Ε.Η. χλωριούχων

17 17 Συμπλοκομετρικές ογκομετρήσεις EDTA (H 4 Y): αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό οξύ

18 18 Συμπλοκομετρικές ογκομετρήσεις Περιγραφή : Hg/Hg 2+, [HgY 2- ], [CaY 2- ], x M Ca 2+ Hg e - → Hg 0


Κατέβασμα ppt "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΧΗΜΕΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ ΙΙΙ Ποτενσιομετρία Μέρος 3 ο ΜΑΜΑΝΤΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΙΔΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google