Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Μεταβολικό Σύνδρομο Θεραπευτική αντιμετώπιση. Η αθηροσκλήρωση Δεν έχει αιτία, αλλά παράγοντες κινδύνου.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Μεταβολικό Σύνδρομο Θεραπευτική αντιμετώπιση. Η αθηροσκλήρωση Δεν έχει αιτία, αλλά παράγοντες κινδύνου."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Μεταβολικό Σύνδρομο Θεραπευτική αντιμετώπιση

2 Η αθηροσκλήρωση Δεν έχει αιτία, αλλά παράγοντες κινδύνου

3 Παράγοντες κινδύνου Παλιότεροι :Νεώτεροι : Ενδοθήλιο Κύτταρα (μακροφάγα, αιμοπετάλια, Λ.Μ.Κ.) Ινωδογόνο ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ Παράγοντες πήξης - ινωδόλυσης Ομοκυστεϊνη Φλεγμονή Λιποπρωτεϊνη (α)

4 Μεταβολικό Σύνδρομο Το σύνδρομο είναι επίσης γνωστό ως: Σύνδρομο Reaven Σύνδρομο Χ Σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη Καρδιαγγειακό μεταβολικό σύνδρομο

5 Επιπολασμός της Αντίστασης στην Ινσουλίνη ανά μεταβολική διαταραχή

6 Ορισμός Σύμπλεγμα μεταβολικών διαταραχών που έχουν ως κοινό παθολογικό υπόστρωμα την ύπαρξη αντίστασης των ιστών στόχων στη δράση της ινσουλίνης.

7 Εξασθενημένη ρύθμιση γλυκόζης (IGT) ή Τύπου 2 διαβήτης Κεντρική παχυσαρκία WHR > 0.9 ανδρες > 0.8 γυναίκες ή BMI> 30 kg/m² Μικρολευκωματουρία UAE  20 µg min Αντίσταση στην ινσουλίνη Κάτω από υπεργλυκαιμικές ή ευγλυκαιμικές συνθήκες Πρόσληψης γλυκόζης  Τριγλυκερίδια  150 mg/dl & ↓ HDL-Ch ( < 35 mg/dl άνδρες < 39 mg/dl γυναίκες)  ΑΠ  160/90 mmHg ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ Το Μεταβολικό Σύνδρομο : (Κριτήρια του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας, WHO) Είναι μια συνύπαρξη μεταβολικών ανωμαλιών όπως οι οποίες σχετίζονται με έναν αυξανόμενο καρδιαγγειακό κίνδυνο Μειωμένη ινοδωλυτική ενέργεια (  PAI-1) Ενδοθηλιακή δυσλειτουργία

8 Μεταβολικό Σύνδρομο Πολυπαραγοντική αιτιολογία ΓΕΝΕΤΙΚΗΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΥΠΕΡΙΝΣΟΥΛΙΝΑΙΜΙΑ Σακχαρώδης Διαβήτης ΙΙ Υπέρταση Δυσλιπιδαιμία

9 Παθογενετικοί Μηχανισμοί Αντίσταση στην Ινσουλίνη:Ήπαρ Μυϊκός ιστός Λιπώδης ιστός Γενετικές Διαταραχές:Πριν τον υποδοχέα της ινσουλίνης Στον υποδοχέα της ινσουλίνης Μετά τον υποδοχέα της ινσουλίνης (ενδοκυττάριο μεταϋποδοχειακό σύστημα) Βλάβες στο ένζυμο συνθετάση του γλυκογόνου Βλάβες στο ένζυμο πυροσταφυλική αφυδρογονάση

10 Συχνότητα Μεταβολικού Συνδρόμου Έναρξη στη μέση ηλικία και αύξηση της επίπτωσης με την ηλικία ΗΠΑ: 24% στις ηλικίες χρόνων ΕΥΡΩΠΗ: 16% ΙΑΠΩΝΙΑ: 1,6% στις ηλικίες >40 χρόνων 17,4% σε άτομα με δυσανεξία γλυκόζης

11 Δυσλειτουργία ενδοθηλίου ΥπέρτασηΠαχυσαρκία Διαβήτης Δυσλιπιδαιμία Διαταραχές πηκτικότητας Αθηροσκλήρωση Αντίσταση στην Ινσουλίνη Υπερινσουλιναιμία Μεταβολικό Σύνδρομο Αυξημένη Στεφανιαία Νόσος

12

13 Δυσλειτουργία προκαλούν:

14 Βελτίωση προκαλούν Αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου Χορήγηση στατινών Χορήγηση α-ΜΕΑ

15 Δυσλειτουργία ενδοθηλίου ΥπέρτασηΠαχυσαρκία Διαβήτης Δυσλιπιδαιμία Διαταραχές πηκτικότητας Αθηροσκλήρωση Αντίσταση στην Ινσουλίνη Υπερινσουλιναιμία Μεταβολικό Σύνδρομο Αυξημένη Στεφανιαία Νόσος

16 Παχύσαρκοι ασθενείς Υψηλά επίπεδα αντίστασης στην ινσουλίνη Υπερινσουλιναιμία Αυξημένα επίπεδα ελεύθερων λιπαρών οξέων Το 60-80% των ασθενών με διαβήτη Τύπου 2, είναι παχύσαρκοι (στις ΗΠΑ 85%)

17 ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΕΙΔΟΣ BMI Φυσιολογικό εύρος Βαθμός 1 υπέρβαρος Βαθμός 2a υπέρβαρος Βαθμός 2b υπέρβαρος Βαθμός 3 υπέρβαρος40.00

18 Βρείτε τον δικό σας ΒΜΙ Τραβήξτε ευθεία γραμμή από το ύψος στο βάρος

19 Η κατανομή του λίπους Ανδροειδής ή κοιλιακή ή σπλαχνική: θεωρείται πιο επικίνδυνη, συνδέεται συχνότερα με υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ, δυσλιπιδαιμία και οδηγεί σε αυξημένη καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνησιμότητα. Παχυσαρκία των γυναικών ή των ισχίων: όταν εντοπίζεται στα ισχία θεωρείται σχετικά ακίνδυνη. βρέθηκε ότι παίζει ανεξάρτητο και αποφασιστικό ρόλο στις συνέπειες της παχυσαρκίας, περιλαμβανομένου του κινδύνου πρόωρης καρδιαγγειακής θνησιμότητας, ρόλο μεγαλύτερο από το βαθμό του υπερβάλλοντος σωματικού βάρους. Σχέση μέσης/γλουτός >0,90 στους άνδρες και >0,85 στις γυναίκες. ΒΜΙ >30 kg/m 2

20 Σχηματική αναπαράσταση των τύπων της κατανομής του λίπους

21 Δυσλειτουργία ενδοθηλίου ΥπέρτασηΠαχυσαρκία Διαβήτης Δυσλιπιδαιμία Διαταραχές πηκτικότητας Αθηροσκλήρωση Αντίσταση στην Ινσουλίνη Υπερινσουλιναιμία Μεταβολικό Σύνδρομο Αυξημένη Στεφανιαία Νόσος

22 Αρτηριακή υπέρταση Ενοχοποιούνται διάφοροι μηχανισμοί : 1.Αυξημένη δραστηριότητα της αντλίας Κ + -Να + -ΑΤΡ/άσης, με κατακράτηση Να +. 2.Αυξημένος τόνος συμπαθητικού. 3.Αύξηση της ενδοκυττάριας συγκέντρωσης Να + και Ca Αυξημένη συσπαστικότητα των μυοκαρδιακών ινών και των λείων μυϊκών κυττάρων των αγγείων (μιτογενής δράση ινσουλίνης). 5.Ενδοθηλιακή δυσλειτουργία.

23 Δυσλειτουργία ενδοθηλίου ΥπέρτασηΠαχυσαρκία Διαβήτης Δυσλιπιδαιμία Διαταραχές πηκτικότητας Αθηροσκλήρωση Αντίσταση στην Ινσουλίνη Υπερινσουλιναιμία Μεταβολικό Σύνδρομο Αυξημένη Στεφανιαία Νόσος

24 Αντίσταση στην ινσουλίνη Υπεργλυκαιμία Σακχαρώδης Διαβήτης ΙΙ

25 Δυσλειτουργία ενδοθηλίου ΥπέρτασηΠαχυσαρκία Διαβήτης Δυσλιπιδαιμία Διαταραχές πηκτικότητας Αθηροσκλήρωση Αντίσταση στην Ινσουλίνη Υπερινσουλιναιμία Μεταβολικό Σύνδρομο Αυξημένη Στεφανιαία Νόσος

26 Αυξημένα Η δυσλιπιδαιμία στο Μεταβολικό Σύνδρομο Μειωμένα ΤριγλυκερίδιαΤριγλυκερίδια VLDLVLDL LDL και μικρά - πυκνά LDLLDL και μικρά - πυκνά LDL Apo BApo B HDLHDL Apo A-IApo A-I  Η αντίσταση στην ινσουλίνη εξασθενεί τη φυσιολογική συγκράτηση της απελευθέρωσης ΕΛΟ από το λιπώδη ιστό. Αυξημένη απελευθέρωση ΕΛΟ από τον κοιλιακό λιπώδη ιστό και μεταφορά στο ήπαρ από την πυλαία κυκλοφορία, προσφέρει ένα υπόστρωμα για την αυξημένη σύνθεση τριγλυκεριδίων και VLDL –C.  Η υπερινσουλιναιμία μειώνει τη δραστηριότητα της λιποπρωτεινικής λιπάσης, ένα ένζυμο σημαντικό για το μεταβολισμό της VLDL – C.

27 Δυσλειτουργία ενδοθηλίου ΥπέρτασηΠαχυσαρκία Διαβήτης Δυσλιπιδαιμία Διαταραχές πηκτικότητας Αθηροσκλήρωση Αντίσταση στην Ινσουλίνη Υπερινσουλιναιμία Μεταβολικό Σύνδρομο Αυξημένη Στεφανιαία Νόσος

28 Αύξηση του ινωδογόνου στο πλάσμα Αύξηση του αναστολέα του πλασμινογόνου τύπου 1 (ΡΑΙ-1) Αύξηση της συγκόλλησης των αιμοπεταλίων Παράγοντες που προάγουν τη Θρομβοεμβολική Νόσο στο Μεταβολικό Σύνδρομο

29

30 Ορμονικές μεταβολές Άνδρες: Γυναίκες: χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων υψηλά επίπεδα ανδρογόνων χαμηλά επίπεδα LH 50% των γυναικών με πολυκυστικές ωοθήκες παρουσιάζουν αντίσταση στην ινσουλίνη Χαμηλά επίπεδα GH

31 Τόνισθηκε προηγουμένως ότι οι ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο είναι άτομα υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση πρώιμης καρδιαγγειακής νόσου. Επομένως,Επομένως, το Μεταβολικό Σύνδρομο με τη διαφορετική αιτιολογία του και τις πολλαπλές μεταβολικές διαταραχές θεωρείται αντικείμενο ελέγχου και απασχόλησης για τον Ενδοκρινολόγο, το Διαβητολόγο, τον Παθολόγο και, για τις συνέπειές του για τον Καρδιολόγο. Η αντιμετώπισή τουΗ αντιμετώπισή του πρέπει να είναι συνολική και εξατομικευμένη –Βελτίωση της ευαισθησίας των ιστών στην ινσουλίνη –Αντιμετώπιση των μεταβολικών διαταραχών που το συνοδεύουν –Αντιμετώπιση των επιπλοκών Θεραπευτικές παρεμβάσεις στην αντιμετώπιση του μεταβολικού συνδρόμου

32 Η αντιμετώπιση της ευαισθησίας των ιστών στην ινσουλίνη επιτυγχάνεται με : Κατάλληλη δίαιτα Απώλεια βάρους Σωματική άσκηση Φάρμακα (γλυταζόνες) Μέτρα απαραίτητα και εκ των ουκ άνευ

33 Στόχοι της θεραπείας του παχύσαρκου 1.Αντιμετώπιση των επιπλοκών Η απώλεια βάρους τις βελτιώνει σημαντικά. 2.Ψυχολογική ενίσχυση Βοήθεια για επαγγελματική αποκατάσταση 3.Η παχυσαρκία με ΒΜΙ > 30 : ολιγοθερμιδική δίαιτα, αυξημένη άσκηση και προσθήκη φαρμάκων 4.Θα πρέπει να βοηθήσει όλο το οικογενειακό ή και επαγγελματικό περιβάλλον. Πρόληψη : Σε γενικό επίπεδο Σε ατομικό επίπεδο

34 Φυσική άσκηση Αυξάνει την ευαισθησία των ιστών στην ινσουλίνη Δρα ευνοϊκά στα λιπίδια, την αρτηριακή πίεση και τον ινωδολυτικό μηχανισμό Προκαλεί αρνητικό θερμιδικό ισοζύγιο

35 Θεραπευτική αντιμετώπιση της Αρτηριακής Υπέρτασης  απώλεια βάρους  διακοπή καπνίσματος  ελαττωμένη πρόσληψη θερμίδων  περιορισμός πρόσληψης νατρίου  περιορισμός οινοπνευματωδών  σωματική δραστηριότητα  πρόσληψη καλίου  Ανταγωνιστές ασβεστίου.  α-ΜΕΑ  Αναστολείς ΑΤ-1 υποδοχέων της αγγειοτασίνης  Εκλεκτικός αγωνιστής Ι 1 υποδοχέων της ιμιδαζολίνης (μοξονιδίνη)  β-αναστολείς 3ης γενιάς (σελεκτιπόλη, νοβιμπολόλη, καρβεδιλόλη) Μη φαρμακευτικά μέσα Φαρμακευτικά μέσα

36 Αντιϋπερτασικά φάρμακα που βελτιώνουν την αντίσταση των περιφερικών ιστών στη δράση της ινσουλίνης Φάρμακα που παρεμβαίνουν στον άξονα ρενίνης–αγγειοτα- σίνης-αλδοστερόνης (α-ΜΕΑ, ΑΤ1 αναστολείς). Φάρμακα που παρεμβαίνουν στον άξονα ρενίνης–αγγειοτα- σίνης-αλδοστερόνης (α-ΜΕΑ, ΑΤ1 αναστολείς). Μηχανισμοί : αύξηση της αιματικής ροής στο λιπώδη ιστό και τους σκελετικούς μυς, σε άμεση βελτίωση της δράσης της ινσουλίνης σε κυτταρικό επίπεδο και σε βελτίωση της λειτουργικότητας του ενδοθηλίου Ανταγωνιστές ασβεστίου : Ανταγωνιστές ασβεστίου : καλά αντιϋπερτασικά, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους, με ουδέτερο μεταβολικό profile Κεντρικώς δρώντα (μοξονιδίνη, κλονιδίνη) : Κεντρικώς δρώντα (μοξονιδίνη, κλονιδίνη) : μειώνουν τη δραστηριότητα του συμπαθητικού και επομένως αυξάνουν την ευαισθησία των ιστών στη δράση της ινσουλίνης. Έχουν ουδέτερο μεταβολικό profile α-αποκλειστές : α-αποκλειστές : Βελτιώνουν την ευαισθησία των ιστών στη δράση της ινσουλίνης. Έχουν ουδέτερο μεταβολικό profile Δεν μειώνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο Συνδυασμός αντιυπερτασικών σε μικρές δόσεις

37 Η επίδραση των πέντε μεγάλων κατηγοριών αντιυπερτασικών φαρμάκων στους παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου

38 Θεραπευτική αντιμετώπιση της Δυσλιπιδαιμίας Σύμφωνα με τις πρόσφατες οδηγίες για την αντιμετώπιση των δυσλιπιδαιμιών 1.Βασικός στόχος είναι η μείωση των τιμών της LDL-x σε επίπεδα < 100 mg/dl, σε όλα τα άτομα υψηλού κινδύνου όπως όσα έχουν Σ Ν ή ισοδύναμά τους. 2.Σε άτομα υψηλού κινδύνου, που έχουν 2 + παράγοντες κινδύνου ο στόχος της LDL-x < 130 mg/dl. 3.Επειδή όμως στο Μ Σ είναι αυξημένα τα τριγλυκερίδια: στόχος είναι όχι μόνο η μείωση της LDL αλλά και των VLDL.

39 Η αντιμετώπιση των διαταραχών των λιπιδίων αρχίζει πάντοτε με υγιεινοδιαιτητικά μέτρα είωση 1.Μείωση του σωματικού βάρους 2.Μείωση 2.Μείωση της πρόσληψης ζωικών λιπών 3.Αντικατάσταση 3.Αντικατάσταση των ζωικών λιπών με ελαιόλαδο 4.Μείωση 4.Μείωση της πρόσληψης υδατανθράκων σε άτομα που έχουν υψηλά επίπεδα τριγλυ- κεριδίων

40 Φιμπράτες  Μειώνουν σημαντικά τα τριγλυκερίδια  Μειώνουν σημαντικά τα μικρά-πυκνά μόρια της LDL-x.  Αυξάνουν περισσότερο τη HDL-x.  Η φαινοφιμπράτη μειώνει τα επίπεδα του ουρικού οξέος και τα επίπεδα του ινωδογόνου (Πλειοτροπικές δράσεις)

41 Φάρμακα που επηρεάζουν το μεταβολισμό των υδατανθράκων Γλυκόζη (G) Υδατάνθρακες Γλυκόζη ΕΝΖΥΜΑΠΕΨΗΣ Ινσουλίνη (I) I Ακαρβόζη: Μειώνει την απορρόφηση - Σουλφονυλουρίες: Διεγείρουν την έκκριση ινσουλίνης+ Διγουανίδες: Μειώνουν την έξοδο γλυκόζης από το ήπαρ + περιορισμένη δράση στην αντίσταση στην ινσουλίνη Προκαλούν : ανορεξία και απώλεια βάρους- Γλιταζόνες: Μειώνουν την Αντίσταση στην Ινσουλίνη I I I I I I I G G G G G G G G I G G G Νατεγλιδίνη: δρά στα β-κύτταρα του παγκρέατος ως εκκριματαγωγό της ινσουλίνης

42 Γλιταζόνες: (Νέα κατηγορία φαρμάκων) 1.Συνδέονται και διεγείρουν τους PPARγ πυρηνικούς υποδοχείς, που ρυθμίζουν την έκφραση πολλών γονιδίων, υπεύθυνων για τον μεταβολισμό των λιπιδίων και της γλυκόζης στους ιστούς-στόχους (λιπώδης ιστός, σκελετικοί μύες, ήπαρ) 2.Βελτιώνουν την αντίσταση στην ινσουλίνη 3.Βελτιώνουν τη λειτουργία των β-κυττάρων του παγκρέατος 4.Μπορεί να καθυστερούν την εμφάνιση ή και εξέλιξη των επιπλοκών του διαβήτη 5.Μπορεί να θεωρηθούν φάρμακα που μειώνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο

43 Γλιταζόνες : Δομικά ποικιλόμορφοι PPARg Αγωνιστές Sankyo/Parke-Davis SmithKline Beecham/GSK Takeda/Lilly Πιογλιταζόνη H3CH3C HO O Τρογλιταζόνη Ροσιγλιταζόνη O O S NH O O O S NN CH 3 O O O S NH Et N O Saltiel AR. Diabetes 1996; 45: Υδροξυλιώνεται και απομεθυλιώνεται σε αδρανείς μεταβολίτες. Μεταβολίζεται με το ισοένζυμο 2C8 & 2C9 του P450. Έχει τοκοφερολική ομάδα και μεταβολίζεται στο ήπαρ σε δραστικούς μεταβολίτες, που είναι ηπατοτοξικοί. Κυκλοφορεί μόνο στις ΗΠΑ Μεταβολίζεται από ισοένζυμο 3Α4 του Ρ450, όπου και άλλα φάρμακα

44 Γλιταζόνες: Μηχανισμός Δράσης Μύες και λιπώδης ιστός 1.↓ αντίσταση στην ινσουλίνη 2.↑ πρόσληψη γλυκόζης 3.↓ παραγωγή ΕΛΟ Ήπαρ 1.↓ αντίσταση στην ινσουλίνη 2.↓ ηπατική παραγωγή γλυκόζης Γλυκόζη αίματος Πάγκρεας 1.↓ ζήτηση για έκκριση ινσουλίνης 2.↑ περιεχόμενο των β-κυττάρων σε ινσουλίνη Adapted from Saltiel, Olefsky. Thiazolidinediones in the treatment of insulin resistance and type II diabetes. Copyright The American Diabetes Association. Reprinted by permission from Diabetes 1996; 45: Προάγει τη διαφοροποίηση των προ-λιποκυττάρων σε ώριμα λιποκύτταρα

45 Ροζιγλιταζόνη Πλεονεκτήματα 1.Μειώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη 2.Προστατεύει τη λειτουργία των β-κυττάρων 3.Βελτιώνει και διατηρεί μακροχρόνια το γλυκαιμικό έλεγχο Πέρα από το γλυκαιμικό έλεγχο: 1. την υπερινσουλιναιμία 2. τη μικρολευκωματουρία 3. Την Α.Π. & τα Ε.Λ.Ο. 4.Βελτιώνει τη CRP & PAI-1 5.Βελτιώνει το λιπιδαιμικό προφίλ 6.Αυξάνει την αδενοδεκτίνη στα πειραματόζωα, που μειώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη Φαρμακοκινητική Μεγίστη συγκέντρωση σε 1 ώρα Η απορρόφηση ανεξάρτητη του φαγητού Συνδέεται με λευκωματίνη κατά 99.8% Χρόνος ημίσσειας ζωής 3-4 ώρες Μεταβολίζεται στο ήπαρ Αποβάλλεται 64% από τα ούρα και 24% από τα κόπρανα Μέσος όγκος κατανομής 14 λίτρα Δεν έχει αλληλεπίδραση με: Διγοξίνη, αντιπηκτικά από το στόμα, στατίνες υδρόφιλες, αντισυλληπτικά, φάρμακα έλκους Ασφάλεια Καλή ανεκτικότητα Ήπια μέχρι μέτρια αύξηση του όγκου πλάσματος από κατακράτηση υγρών (οίδημα, επιδείνωση καρδιακής ανεπάρκειας) Μικρή μείωση της Hb. Μικρή αύξηση του βάρους σώματος Δεν έχει ηπατοτοξικότητα Δεν πρέπει να χορηγείται σε < 18 ετών, έγκυες και στο θηλασμό ΌΧΙ σε βαριά Ν.Α. Τρανσαμινάσες κάθε 3 μήνες

46 Bonora E. et al. Diabetes 1998; 47: Επομένως, το Μεταβολικό Σύνδρομο είναι σημαντική νοσολογική οντότητα με πολλές καρδιαγγειακές επιπλοκές Η αντιμετώπιση των μεταβολικών διαταραχών με υγιεινοδιαιτητικά μέτρα και την προσθήκη φαρμάκων είναι απαραίτητο για τον Καρδιολόγο. Οι γλιταζόνες μειώνοντας τον αντίσταση στην ινσουλίνη, μειώνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο


Κατέβασμα ppt "Μεταβολικό Σύνδρομο Θεραπευτική αντιμετώπιση. Η αθηροσκλήρωση Δεν έχει αιτία, αλλά παράγοντες κινδύνου."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google