Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Ερευνητική εργασία (project) Θέμα : Η αυτοεκτίμηση και η αυτογνωσία στους εφήβους.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Ερευνητική εργασία (project) Θέμα : Η αυτοεκτίμηση και η αυτογνωσία στους εφήβους."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Ερευνητική εργασία (project) Θέμα : Η αυτοεκτίμηση και η αυτογνωσία στους εφήβους.

2 1ο ΕΠΑ.Λ Αμφιλοχίας Τμήμα Α1’ Συμμετέχοντες μαθητές :

3 Μιράκας Χρήστος Νεφρού Κωνσταντίνα Ντούβαλη Μαρία Νίκα Ελένη Ντάικου Σοφία Καλέμη Δανάη

4 Τι είναι εφηβεία;

5 Η ψυχολογία της εφηβείας…

6

7 Η εφηβεία είναι μία ενδιάμεση φάση μεταξύ της παιδικής και της ενήλικης ζωής. Είναι επίσης και μία φάση κρίσης.Νιώθουμε την ανάγκη να δημιουργήσουμε μια συνέχεια ανάμεσα στο παιδί που ήμασταν και στον ενήλικα που θα είμαστε.

8 Η εφηβεία είναι συγχρόνως και μία φάση κρίσης, επειδή υπάρχει άμεση και οριστική αλλαγή στο σώμα και στον ψυχισμό. Ωστόσο η κρίση είναι πάντα μια πρόκληση για μια νέα αρχή. Ο νέος βρίσκεται απέναντι στις κοινωνικές και προσωπικές απαιτήσεις σχετικά με την επαγγελματική του σταδιοδρομία και την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του.

9 Με το τέλος της δοκιμασίας αυτής της περιόδου έχει δομήσει την ταυτότητά του, ξέρει, δηλαδή, ότι: « είμαι έτσι ως νεαρός άντρας ή είμαι έτσι ως νεαρή γυναίκα και έχω αυτές τις επιδιώξεις στην ζωή μου». Σημαντικό είναι να γνωρίζουμε πως η εφηβεία είναι η περίοδος, όπου τα άλυτα ή τα προβληματικά σημεία της παιδικής ηλικίας στην επιφάνεια.

10 Έχουν τώρα μια δεύτερη ευκαιρία να λυθούν ή να γίνουν τα μόνιμα προβλήματα που θα μας ακολουθούν σ’ όλη τη ζωή, μέχρι να αποφασίσουμε να τη λύσουμε. Για αυτό είναι ουσιώδες να αισθάνεστε δύσκολα με κάτι, αν κάτι σας ενοχλεί επίμονα, να το πείτε σε κάποιον που εμπιστεύεστε, να απευθυνθείτε σε ειδικό.

11 Η δουλειά του είναι ακριβώς να σας βοηθήσει να λύσετε μαζί ό,τι είναι σημαντικό για εσάς. Στην περίοδο αυτή προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

12  Πως μεταφράζεται ψυχολογικά η μετάβαση από την παιδική στην ενήλικη ζωή;  Πως συμβαίνουν οι αλλαγές στο σώμα μου τόσο ξαφνικά;

13  Πως και νιώθω τόση ντροπή;  Είμαι όμορφος\ η ή άσχημος\ η;

14  Είμαι βίαιος\ η;  Γιατί να είμαι τόσο μόνος\ η;

15 Η ψυχολογική μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ωριμότητα. Κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας, το άτομο βρίσκεται σ’ ένα περιβάλλον που, γενικά, αναζητά να το βοηθήσει σε σχέση με την ψυχική και σωματική ωριμότητα.

16 Οι ενήλικοι κυρίως ο πατέρας μοιάζουν συχνά στο παιδί ως παντοδύναμοι. Συνήθως, η δύναμη έχει να κάνει με τον πατέρα, που επιβάλλει το όριο, το νόμο, για να προστατεύσει το παιδί, τον πατέρα που παρεμβαίνει στη σχέση της μητέρας – παιδιού.

17 Η παιδική ηλικία είναι η περίοδος των υποσχέσεων. Η ταύτιση με τους γονείς δίνει στο παιδί τη δυνατότητα να μεγαλώσει και να υποσχεθεί στον εαυτό του, ότι θα μεγαλώσει, θα έχει αυτά που τώρα δεν μπορεί να έχει ή του απαγορεύονται, όπως είναι η προσωπική ελευθερία, η αυτονομία και η ευχαρίστηση των ερωτικών επιθυμιών.

18 Στην περίοδο του δημοτικού σχολείου το παιδί είναι απασχολημένο με την μάθηση των νέων γνώσεων, σχολικών και κοινωνικών, αφού για πρώτη φορά καλείται να δημιουργήσει σχέσεις εκτός οικογένειας.

19 Με τον ερχομό της εφηβείας και με ότι την συνοδεύει δηλαδή, τη σωματική ωρίμανση και τις ψυχικές αλλαγές, το άτομο βρίσκεται ξανά, αντιμέτωπο με τις παλιές του επιδιώξεις της προσχολικές ηλικίες, δηλαδή, τις σεξουαλικές ορμές.

20 Λέγοντας σεξουαλική ορμή, εννοούμε:

21  1 ον, τη ζωτική ενέργεια που εκφράζεται σε σωματικό επίπεδο διαμέσου της ευερεθιστότητας των ερωτογόνων ζωνών.

22  2 ον, τη ζωτική ενέργεια που εκφράζεται σε ψυχικό επίπεδο μέσω της επιθυμίας να αρέσουμε στον άλλο και να μας αρέσει και αυτός.

23 Η παιδική επιθυμία να μοιάσουμε στους γονείς επανέρχεται στην εφηβεία, κάπως διαφορετικά. Τώρα ο έφηβος επιθυμεί να μοιάσει με ενήλικες, που κάπου του θυμίζουν τους γονείς του αλλά, συγχρόνως, είναι και αρκετά διαφορετικοί από αυτούς.

24 Οι ταυτίσεις αυτές μπορούν να του επιτρέψουν να απαντήσει στις προσωπικές του επιδιώξεις και του δίνουν τη δυνατότητα να βγει από την απομόνωση στην οποία καταφεύγει για να αισθανθεί ασφάλεια.

25 Θα λέγαμε πως η εφηβεία μοιάζει με μία γέννηση και με ότι την συνοδεύει: οδύνη, αίσθηση ότι πεθαίνουμε, επιθυμία να βγούμε στον κόσμο και να τα βγάλουμε πέρα, καθώς και ασφάλεια ή έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό. Δεν υπάρχει εφηβεία χωρίς προβλήματα.

26 Είναι, ίσως η πιο επώδυνη περίοδος της ζωής. Είναι, όμως και απελευθέρωση όταν καταφέρνουμε μέσα από την σκέψη και την υπεύθυνη δράση να αφήσουμε πίσω την παιδική ηλικία και τους γονείς. Ας τους επιτρέψουμε να μας έχουν εμπιστοσύνη. Στην πραγματικότητα, οι γονείς και οι νέοι είναι υπεύθυνοι, ο καθένας για τον εαυτό του.

27 Ο καθένας χρειάζεται να αλλάξει τη σχέση που είχε με τον εαυτό του και την σχέση που είχε με τον άλλον. Όλα θα πάνε καλά, αν οι γονείς και τα παιδιά έχουν εμπιστοσύνη στη ζωή και φροντίζουν να βρουν ένα επίπεδο συμφωνίας δημιουργώντας ένα νέο κλίμα στην επικοινωνία.

28 Συμπερασματικά θα λέγαμε, πως το κυρίως πρόβλημα στην εφηβεία είναι να δώσουμε νόημα στην ζωή. Για να γίνει αυτό πρέπει να έχει προηγηθεί η απόκτηση της νέας ταυτότητας του εφήβου.

29 Το νόημα που δίνει ο καθένας στη ζωή του είναι διαφορετικό και δεν βρίσκεται, μόνο, στην άμεση ευχαρίστηση των ορμών μας, αλλά και στη συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα και στον πολιτισμό.

30 Εννοούμε το ενδιαφέρον που μπορούμε να έχουμε για τη μελέτη, τη μουσική, το σινεμά, το χορό, το θέατρο, αλλά και τη συζήτηση με τους άλλους για να ανταλλάξουμε τις ιδέες μας.

31 Το αίσθημα της ντροπής…

32 Η πρώτη δυσκολία που ζούμε στην εφηβεία είναι η ντροπή. Λέμε « είμαι κάπως, όμως θα έπρεπε να είμαι κάπως αλλιώς». Και όχι μόνο αυτό. « νομίζω, ότι όλοι το βλέπουν αυτό, ότι όλοι με κοιτούν κάπως».

33 Να είστε σίγουροι πως όχι. Πρώτον, δεν σας κοιτούν απαραίτητα και ύστερα, αν σας κοιτούν, δεν είναι γι’ αυτό που νομίζετε. Τέλος, αν όντως σας κοιτούν, είναι γιατί εσείς το επιτρέπετε, ή τους το προκαλείτε. Η ντροπή, συχνά, έχει να κάνει με πως θα θέλαμε να είμαστε, δηλαδή, με την ιδανική εικόνα του εαυτού μας.

34 Με αυτήν συγκρινόμαστε. Αισθανόμαστε ντροπή γιατί δεν ανταποκρινόμαστε σ’ αυτήν, ούτε και θα υπήρχε, άλλωστε, περίπτωση να ανταποκριθούμε, επειδή είναι μια ιδανική απόλυτη και επομένως φανταστική εικόνα.

35 Αισθανόμαστε, επίσης, ντροπή σε σχέση με τις καινούργιες επιθυμίες ή και ιδέες που έχουμε, καθώς είναι διαφορετικές από αυτές που έχουμε όταν ήμασταν παιδιά ή από αυτές που το περιβάλλον μας περιμένει να έχουμε.

36 Στην ουσία, επειδή οι επιθυμίες είναι καινούργιες, δεν είμαστε σίγουροι ότι έχουν αξία. Είμαστε ακόμη στον κόσμο του παιδιού, στο «αυτό επιτρέπεται, αυτό απαγορεύετε», το οποίο προσπαθούμε να αποχωριστούμε.

37 Ο έφηβος για να αμυνθεί ενάντια σ’ αυτή την εσωτερική σύγκρουση, βρίσκεται συχνά προστασία στην ομάδα των φίλων του. Έτσι επιτρέπει στον εαυτό του, ότι και οι φίλοι του επιτρέπουν στον δικό τους. Οι φίλοι αντικαθιστούν το νόμο του πατέρα. Αυτό είναι αναγκαίο αλλά όχι για πολύ.

38 Είναι καλό κάποια στιγμή να τους αποχωριστεί εσωτερικά για να λειτουργεί βάσει τη προσωπικής του επιθυμίας, λέγοντας όχι στην ομάδα ή στον φίλο που τον επηρεάζει και βάζοντας τα δικά του όρια.

39 Το πιο δύσκολο όμως είναι η ντροπή για τις αλλαγές στο σώμα μας που μας κάνουν να αισθανόμαστε, γιατί πρέπει να τα καταφέρουμε με αυτό το σώμα που αλλάζει και αλλάζει μέχρι να σταθεροποιηθεί. Ως τότε είμαστε αντιμέτωποι με το άγνωστο που δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας, φόβου και ντροπής.

40 Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι όσο το δυνατό, να αποδεχθούμε την αλλαγή και ίσως να την δούμε με χιούμορ. Παρ’ ότι είναι απολύτως φυσιολογικό το να αισθανόμαστε ντροπή, το να ασχολούμαστε συνεχώς με αυτό είναι ένας τρόπος να μην ασχολούμαστε με τίποτα άλλο, πράγμα που εμποδίζει την εξέλιξή μας.

41 Οι αλλαγές στο σώμα μας…

42 Για να δούμε, λοιπόν, τι συμβαίνει στο σώμα μας. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα μοιάζουν να είναι οι πιο δύσκολες, επειδή δημιουργούν τις ανάλογες ψυχολογικές αλλαγές. Υπάρχουν τεράστιες διαφορές από άτομο σε άτομο, τόσο ως προς το χρόνο έναρξης των αλλαγών όσο και ως προς τη διάρκεια, την ένταση και το ρυθμό ολοκλήρωσής τους.

43 Ορισμένες αλλαγές π.χ που συμβαίνουν σ’ ένα έφηβο στην ηλικία ετών μπορεί να συμβούν σ’ έναν άλλο έφηβο στην ηλικία των ετών. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των δύο φιλών: τα κορίτσια ωριμάζουν νωρίτερα. Παρά τις τεράστιες ατομικές διαφορές, η σειρά η ακολουθία, με την οποία πραγματοποιούνται οι αλλαγές της εφηβείας, είναι η ίδια για όλα τα άτομα.

44 Βασικό αίτιο που προκαλεί τις ραγδαίες και βαθιές αλλαγές της εφηβείας, είναι οι μεταβολές στην λειτουργία των ενδοκρινών αδένων. Οι ενδοκρινείς αδένες είναι εσωτερικά όργανα του σώματος που παρασκευάζουν και εκκρίνουν τις ορμόνες, οι οποίες κυκλοφορούν στον οργανισμό.

45 Ορισμένες επενεργούν απευθείας σε όργανα του σώματος, ενώ άλλες επενεργούν σε άλλους αδένες. Οι ορμόνες είναι υπεύθυνες μεταβολισμού, για τη σωματική αύξηση, για την ωρίμανση της γενετήσιας λειτουργίας.

46 Αυτός ο κορεσμός ορμονών συνυπάρχει με μια ανεπάρκεια των αναγκαίων λειτουργιών για μια ώριμη συμπεριφορά. Η αλλαγή στο σώμα είναι ένα φαινόμενο αργό και προοδευτικό, το οποίο διαρκεί 2-5 χρόνια από τότε που θα ξεκινήσει.

47 Η δυσαρμονία στην ανάπτυξη είναι πολύ πιο έντονη στα αγόρια απ’ ότι στα κορίτσια. Όλοι ετοιμάζονται για να είναι δυνατή η ικανότητά μας να κάνουμε παιδιά. Η σωματική ωριμότητα τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια, οδηγεί στην συνειδητοποίηση του φίλου τους και στο να τοποθετηθούν σε σχέση με αυτό.

48 Είμαι όμορφος\ η ή άσχημος\ η; Είχες συνηθίσει, μέχρι τώρα, με μια εικόνα του σώματός σου, όταν κοιταζόσουν στον καθρέφτη ή στα μάτια των κοντινών σου. Τώρα με τις αλλαγές στο σώμα σου αναρωτιέσαι: «είμαι όμορφος\ η ή άσχημος\ η;».

49 Αυτό σημαίνει είμαι όμορφος άντρας ή είμαι όμορφη γυναίκα; Η εξωτερική εμφάνιση καλείται να παίξει το ρόλο της ασπίδας προστασίας σε σχέση με τις ψυχικές διακυμάνσεις και το αίσθημα της θλίψης ή του κενού που νιώθουμε, όποτε θέλουμε να είμαστε εξωτερικά τέλειοι.

50 Αλλά η ομορφιά και η ασχήμια δεν υπάρχουν κατ’ απόλυτο τρόπο, η αληθινή γοητεία είναι κάτι που δημιουργείται π.χ στις αποχρώσεις που παίρνει το πρόσωπο, όταν εκφράζεται. Έτσι μερικοί «άσχημοι» είναι πολλές φορές ιδιαίτερα ελκυστικοί.

51 Προσθέτοντας τεχνητή γοητεία, συχνά χάνουμε αυτό που θα κερδίζαμε με φυσικό τρόπο. Η ομορφιά και η γοητεία εκπέμπονται, κυρίως, από τον εσωτερικό μας κόσμο. Έτσι, κάποιος που εξωτερικά πληρεί τις κοινωνικές προϋποθέσεις για την ομορφιά μπορεί να μας τρομάξει με τον εσωτερικό ανεπεξέργαστο κόσμο.

52 Γιατί είμαι βίαιος\ η;

53 Η αγάπη και το μίσος είναι στοιχεία που δημιουργούν και καθοδηγούν τις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτά εμπεριέχουν την επιθετικότητα. Στην εφηβεία, η επιθετικότητα μπορεί, φυσιολογικά, να εντάσσεται στο πλαίσιο της επιθυμίας του νέου ή της νέας, να διαχωριστεί από τους γονείς του συναισθηματικά, πνευματικά, και ηθικά.

54 Στο πλαίσιό του να δημιουργήσει το δικό του νόημα για τη ζωή του, να βρει τις δικές του αξίες. Η επιθετικότητα του νέου καλύπτει ένα μήνυμα, που χρειάζεται να αποκωδικοποιεί και από τις δύο πλευρές.

55 Δηλαδή, από την πλευρά του εφήβου, ο οποίος μπορεί να μην έχει σκεφτεί για ποιους λόγους αντιδρά με επιθετικότητα, αλλά και από την πλευρά του περιβάλλοντος αν αυτό θέλει να έχει μια σχέση με τον έφηβο.

56 Καλά είναι αυτοί που περιβάλλουν τους νέους να συζητούν μαζί τους για την συμπεριφορά και κυρίως να σκέφτονται πως θα απαντήσουν στην επιθετικότητά τους. Έστω οι γονείς σας ψάχνουν τα προσωπικά σας αντικείμενα ή πετούν τα ρούχα σας, γιατί δεν τους αρέσει ο τρόπος που ντύνεστε.

57 Πως ερμηνεύεται αυτό; Όταν αρχίζει η συναισθηματική ή και η σεξουαλική ζωή, ο νέος αισθάνεται την εισβολή ως ακατονόμαστη βία. Αυτή η εισβολή είναι ένα σημάδι αδυναμίας του περιβάλλοντος ή των γονιών να πουν αυτών που τους ανησυχεί.

58 Στην περίπτωση που οι γονείς δεν μπορούν να μιλήσουν γι’ αυτό, προκαλέστε εσείς τη συζήτηση. Αν δεν υπάρξει συζήτηση και ο νέος απαντήσει με επιθετικότητα, τότε βιώνει ένα συναίσθημα απογοήτευσης, από την εισβολή των γονιών στην προσωπική του ζωή.

59 Στην ηλικία αυτή, είναι αναγκαίο να τεθούν οι κανόνες και τα όρια με επιχειρήματα, ώστε να ξέρει ο νέος, ποιο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να κινείται.

60 Η εισβολή στον προσωπικό χώρο του άλλου αφορά σ’ ένα περιβάλλον που δεν είναι επαρκές σταθερό συναισθηματικά, δηλαδή, δεν έχει συγκεκριμένους κανόνες και όρια και έτσι επιτρέπει την εισβολή.

61 Αντίθετα, ένα επαρκώς σταθερό συναισθηματικά περιβάλλον επιτρέπει στους νέους, αφενός, να μην αισθάνονται έντονες απογοητεύσεις και αφετέρου, να βρίσκουν άλλες διεξόδους για να εκφράσουν την επιθετικότητά τους.

62 Έτσι, η οικογένεια, ορισμένες φορές, δεν βοηθά το νέο να αποκτήσει επαρκή εμπιστοσύνη και συνοχή στον εαυτό του, ώστε να αντεπεξέλθει στις πιέσεις που δέχεται απ’ τον έξω κόσμο.

63 Αν όμως πρόκειται για νέο που περιβάλλον του δεν τον βοήθησε, είναι πιθανόν να συγχέει τα όρια της φαντασίας και της πραγματικότητας, όπως συγχέει και τα δικά του όρια. Τότε, θίγεται εύκολα από τις πράξεις ή τα λόγια των άλλων και μπορεί να οδηγηθεί σε πράξεις βίας ή στην κατάθλιψη.

64 Ο στόχος στη δόμηση της προσωπικότητας είναι να γίνουν ο νέος και η νέα ικανοί. Αυτό σημαίνει, να γίνουν όλο και περισσότερο ικανοί να αναγνωρίζουν την ωριμότητα και την προσωπική τους λειτουργία.

65 Τότε μόνο μπορούν να ελέγχουν το ένστικτό τους και να το μετατρέπουν σε πολιτισμικές δραστηριότητες. Εννοούμε τις δραστηριότητες του πολιτισμού, τις τέχνες ή τον αθλητισμό. Αυτό θα επιτρέψουν να εκλείψει η βία, η οποία θα μετατραπεί σε ώριμη επίθεση.

66 Έτσι θα αυξηθεί, σιγά – σιγά, η εκτίμηση του εαυτού και ο νέος μπορέσει να πραγματοποιήσει τους στόχους και τις φιλοδοξίες του. Τέλος, απέναντι σε ότι πράττει ο νέος ή η νέα καλό είναι να εκτιμά όχι τόσο το ταλέντο, αλλά και τη μάχη πίσω από κάθε επιτυχία, ακόμα και μικρή.

67 Γιατί είμαι τόσο μόνος;

68 Σ’ αυτήν την περίοδο αλλαγών που διανύετε, ίσως κάποιοι από εσάς, για κάποιες χρονικές περιόδους να σκέφτονται: « πόσο θα ήθελα να είμαι αυτό που φαντάζομαι ότι θα μπορούσα να είμαι» ή «πόσο θα ήθελα να είμαι το τέλειο παιδί που δεν ήμουν τότε».

69 Συγκρούεται δηλαδή, η πραγματικότητα με τη φαντασία. Η σύγκρουση αυτή δεν είναι για όλους ξεκάθαρη ή συνειδητή. Το σημαντικό είναι να γνωρίζετε ότι συγκρούεται η πραγματικότητα με την φαντασία σε ότι αφορά την εικόνα του εαυτού μας.

70 Αυτές, οι συγκρούσεις, καθώς και το πώς νιώθετε για το σώμα σας που αλλάζει, δημιουργούν, και αυτό είναι φυσιολογικό, θλίψη και παραίτηση, δηλαδή, την αίσθηση ότι βαριέστε, ότι δεν αντέχετε άλλο, ότι δεν σας νοιάζει τίποτε.

71 Δημιουργούν, επίσης αίσθημα μοναξιάς, αλλά και την αναζήτησή της. Λέτε: «δεν μπορώ τους άλλους, οι άλλοι τα καταφέρουν καλύτερα, καλύτερα στην μοναξιά μου». Βέβαια, οι άλλοι δεν τα καταφέρνουν απαραίτητα καλύτερα.

72 Απλώς, ίσως δεν ξέρετε τι νιώθουν ή όταν λέμε ότι όλα πάνε καλά, ίσως, να προϋποθέτουν να αποφύγουν να συνειδητοποιήσουν τι νιώθουν. Οι φάσεις θλίψης εναλλάσσονται με φάσεις που αισθάνεστε χαρά έως ευφορία.

73 Είναι τότε, ίσως, που δέχεστε θετικά το γεγονός ότι αλλάζετε, ότι ωριμάζετε. Ίσως και να κατανοείτε, τότε, ότι αυτά που σας συμβαίνουν είναι παροδικά.

74 Τι μπορείτε να κάνετε με την θλίψη και την μοναξιά, ώστε να προωθήσετε την εξέλιξή σας;

75 Η θλίψη, η απομόνωση, η αποφυγή των συναισθημάτων είναι, ως ένα βαθμό φυσιολογικές άμυνες των συναισθημάτων, τα οποία δυσκολεύεστε να τα εκφράσετε με λόγια.

76 Ωστόσο, στην εφηβεία η θλίψη μπορεί να βιωθεί και ως ευκαιρία για την κατά προσέγγιση πραγμάτωση αυτής της ιδανικής εικόνας του εαυτού. Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται να μετριάσετε προοδευτικά την ιδανική εικόνα σας, δηλαδή να κατεβάσετε τον πήχη, σύμφωνα με τις δυνατότητες σας.

77 Να προσπαθείτε δηλαδή, από ένα κομμάτι του ιδανικού εαυτού σας και ίσως από κάποιες απολαύσεις. Τότε, η θλίψη αποκτά νόημα. Αν σας ενδιαφέρει να βγείτε από τη θλίψη, ξεκαθαρίσετε, τι είναι σημαντικό για σας, σε ότι αφορά την προσωπικότητά σας και σε ότι αφορά στις επιδιώξεις σας.

78 Η αυτοπειθαρχία είναι ένας τρόπος για να κερδίσετε την ελευθερία. Μέσω αυτής της διεργασίας, θα έχετε ουσιαστικά συμμετάσχει συνειδητά στη δημιουργία του δικού σας νοήματος για τη ζωή.

79 Η έννοια της αυτογνωσίας και της αυτοεκτίμησης…

80

81 Γενικά..

82 Η περίοδος της εφηβείας είναι συνήθως μια δύσκολη φάση της ζωής τόσο για το ίδιο το παιδί όσο και για τους γονείς του. Η σχέση τους δοκιμάζεται με πολλούς και διάφορους τρόπους.

83 Ο τρόπος ζωής, οι αξίες και οι κανόνες των γονιών αμφισβητούνται με αποτέλεσμα τη δημιουργία συχνών συγκρούσεων.

84 Συμβαίνουν πολλές ραγδαίες αλλαγές σωματικές και ψυχολογικές που προκαλούν ερωτήσεις στο παιδί που μπορεί να κλονίσουν την «αυτοεκτίμησή» του.

85 Το ερώτημα «ποιος είμαι;» είναι ίσως το σημαντικότερο από ψυχολογική άποψη την περίοδο αυτή και ο έφηβος προσπαθεί να βρει απάντηση μεταξύ των φίλων, της οικογένειας και γενικότερα τον περίγυρο του.

86 Μιλάμε συχνά για αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση αλλά δεν είναι πάντα τόσο σαφής η διαφορά ανάμεσα στα δύο.

87 Η αυτοπεποίθηση αφορά στον τρόπο που ενεργούμε, στο πόσο σίγουροι ή όχι νιώθουμε για αυτό που πάμε να κάνουμε. Ενισχύεται όταν τα καταφέρνουμε με αυτό που επιχειρούμε.

88

89 Η αυτοεκτίμηση αφορά στην εικόνα που έχουμε για το εαυτό μας και στην αξία που το αποδίδουμε. Μια καλή αυτοεκτίμηση είναι η αίσθηση πως «αξίζω για αυτό που είμαι και αγαπιέμαι από τους κοντινούς μου ανθρώπους παρά τις όποιες ελλείψεις ή τα όποια λάθη μου».

90 Η στάση του γονιού και οι συνέπειές της…

91 Καλή αυτοεκτίμηση δεν σημαίνει πως κάποιος έχει πάντα καλή διάθεση και τίποτα, το αρνητικό δεν τον αγγίζει, αλλά πως έχει την ικανότητα να αντιμετωπίσει τις όποιες δυσκολίες της ζωής και τα συναισθήματα που πυροδοτούν.

92 Όλοι οι άνθρωποι, ασχέτως ηλικίας, έρχονται κάποιες φορές αντιμέτωποι με τα αισθήματα ανημποριάς, απώλειας, θλίψης, φόβου.

93 Αυτό που έχει καλή αυτοεκτίμηση μπορεί ευκολότερα να αποδειχθεί πως όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας και διαμέσου της αποδοχής αυτής έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να τα αντιμετωπίσει όσο δύσκολα και αν είναι.

94 Για το λόγο αυτό, είναι πολύ σημαντικό να βοηθάμε και αν ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας, που βρίσκονται στην εφηβική ηλικία, να αποδεχθούν και να έρθουν σε επαφή με τα δύσκολά τους συναισθήματα, χωρίς να τα αξιολογούμε, να τα κρίνουμε ή να τα κατακρίνουμε.

95 Μπορούμε κάλλιστα να δείξουμε πως δεν αποδεχόμαστε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά όχι, όμως, να κατακρίνουμε τα συναισθήματα που την έχουν προκαλέσει.

96

97 Ένα άτομο με καλή αυτοεκτίμηση μπορεί να διαλέξει έναν θετικό εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό του που δημιουργεί προοπτικές και οδηγεί σε εναλλακτικές επιλογές που απορρέουν από γνώμη, εμπειρία και αυτογνωσία. Ποτέ δεν συγχέει αυτό που είναι και με αυτό που κάνει. Δεν αισθάνεται αποτυχημένος επειδή έχει αποτύχει σε κάτι, όσο σημαντικό και αν είναι.

98 Οι επιβραβεύσεις στοχεύουν πάντα στην αυτοπεποίθηση, γιατί επιβραβεύουμε μια συμπεριφορά ή επίδοση και αποτελούν κίνητρο για τη συνέχιση μιας προσπάθειας, πολύ περισσότερο για ένα νέο παιδί.

99 Η εφηβεία είναι η περίοδος της μετάβασης από την παιδική ηλικία στην ώριμη. Το να αποχωριστούμε την παιδική ηλικία, να εξαφανίσουμε το παιδί μέσα μας είναι μια μεταλλαγή.

100 Αλλαγές: Για παράδειγμα η αλλαγή της φωνής είναι επώδυνη στα αγόρια γιατί είναι σκληρό να πενθεί κανείς την φωνή με την οποία αναγνωρίζουμε τον εαυτό του για πολλά χρόνια.

101 Υπάρχει έλλειψη αυτοπεποίθησης, την ίδια στιγμή που χρειαζόμαστε και την ελευθερία μας και ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δυο δεν είναι εύκολο να βρεθεί.

102 Στους εφήβους σημαίνει περίπου το ίδιο και το να φτιάξουν ένα καινούργιο περίβλημα στοιχίζει τόσο δάκρυα τόσο και ιδρώτα, που είναι λιγάκι σαν να το πληρώνουν με αίμα. Η εφηβεία είναι όλα τα απειλητικά πράγματα που βρίσκονται μέσα μας αλλά και έξω από εμάς και που συχνά δεν τα συλλογιζόμαστε.

103 Η εφηβεία είναι το μωρό που κάποτε υπήρξαμε που δεν θα θέλει να ξανά εμφανιστεί και που φοβάται μήπως χάσει την προστασία των γονιών του. Μας κρατά στην παιδική ηλικία και εμποδίζει να γεννηθεί ο μελλοντικός ενήλικος εαυτός μας. Αυτή η δύναμη είναι πολύ σημαντική γιατί είναι η ίδια η ενέργεια της μεταμόρφωσης που ζούμε.

104 Όταν είμαστε σε παρέα νιώθουμε άνετα, επειδή όλοι έχουμε τα ίδια σημεία αναφοράς μιας εντελώς κωδικοποιημένης γλώσσας των μεγάλων.

105 Δεν υπάρχει εφηβεία χωρίς προβλήματα, χωρίς πόνο. Είναι ίσως η πιο επώδυνη περίοδος της ζωής. Η εφηβεία είναι πάντα δύσκολη αλλά όταν οι γονείς και τα παιδιά εμπιστευθούν την ζωή τότε όλα στο τέλος κανονίζονται. Αλλά ποιος είμαι; Τι αξίζω; Αυτά είναι τα σημαντικά ερωτήματα που απασχολούν τον έφηβο.

106 1. είναι αρνητικοί για όλα. 2. επιζητούν την αυτονομία τους. 3. έχουν μια λύση για απομόνωση. 4. είναι υπερευαίσθητη, θίγονται πολύ εύκολα. 5. είναι ισχυρογνώμονες και πεισμώνουν πολύ. 6. είναι ρομαντική.

107 Η εφηβεία αρχίζει από το 11 ο έτος της ζωής του και φτάνει ως το 18 ο, ο νέος έχει ανάγκη να ανήκει κάπου την περίοδο που νιώθει ότι απομακρύνεται από την οικογένειά του. Στην εφηβεία υπάρχουν:

108 1.κρίση της εφηβείας. 2.οι ομάδες των συνομηλίκων. 3.οι έφηβοι και η οικογένεια. 4.η σεξουαλικότητα των εφήβων. 5.καταθλίψεις στην εφηβεία. 6.απόπειρες αυτοκτονίας. 7.χρήση τοξικών ουσιών στην εφηβεία. 8.διατροφικές διαταραχές.

109 Ποσοστά κατάθλιψης στην εφηβεία ως προς τα αγόρια είναι 13%. Ποσοστά κατάθλιψης στην εφηβεία ως προς τα κορίτσια είναι 29%. Απόπειρες αυτοκτονίας κατά την εφηβική ηλικία αγόρια και κορίτσια αγγίζει μόλις το 12%.

110 Στην εφηβεία τα παιδιά περνούν από διάφορες καταστάσεις, αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα και ταυτόχρονα όμως ανακαλύπτουν πράγματα γύρω από τον εαυτό τους που δεν περίμεναν να κάνουν.

111 Τα περισσότερα παιδιά στην εφηβεία αρχίζουν να μεγαλώνουν, να ωριμάζουν και να λύνουν τα προβλήματα που τους φέρνει η ζωή με ωριμότητα.

112 Επειδή όμως είμαστε ακόμα παιδιά κάνουμε τρέλες, λέμε περισσότερα απ’ ότι πρέπει ψέματα και όταν θέλουμε γινόμαστε πολύ δραστήρια και καταφέρνουμε πάρα πολλά πράγματα.

113 Η εφηβεία είναι χρόνια που θα τα θυμάσαι σε όλη σου την ζωή. Πράγματα που έκανες και δεν θα τα ξεχάσεις και όπου και αν πας πάντα μαζί σου θα τα έχεις, φιλίες, έρωτες, ξενύχτια, παρέες και νύχτες που περνούσαμε ήταν πάντα ωραίες.

114 Υπήρχαν φίλοι που μας αγαπούσαν και οι δύσκολες στιγμές μαζί τους περνούσαν. Και στα εύκολα και στα δύσκολα είχαμε τους φίλους που μας έκαναν να γελάμε και τον πόνο μας να ξεχνάμε.

115 Είναι τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου κι όπου και αν πας, ότι και να κάνεις θυμήσου ότι είναι πάντα μαζί σου και θα τα θυμάσαι για όλη την ζωή σου. Αυτό είναι φίλοι μου η εφηβεία μια μόνο λέξη απλά αλητεία!


Κατέβασμα ppt "Ερευνητική εργασία (project) Θέμα : Η αυτοεκτίμηση και η αυτογνωσία στους εφήβους."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google