Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΙΜΗΝΗΣ ΕΚΒΑΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΟΞΥ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ. 1 Α. Κουτσοβασίλης, 1 Σ. Ηρακλειανού,

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΙΜΗΝΗΣ ΕΚΒΑΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΟΞΥ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ. 1 Α. Κουτσοβασίλης, 1 Σ. Ηρακλειανού,"— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΙΜΗΝΗΣ ΕΚΒΑΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΟΞΥ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ. 1 Α. Κουτσοβασίλης, 1 Σ. Ηρακλειανού, 1 Π. Κουκούλη, 1 Δ. Λεβισιανού, 1 Ι. Πρωτοψάλτης, 1 Ι. Σταύρου, 2 Φ. Τρυποσκιάδης, 1 Α. Μελιδώνης 1 Διαβητολογικό Κέντρο, 2 Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας

2 ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΗ ΝΟΣΟΣ Η καρδιαγγειακή νόσος είναι υπεύθυνη για το 80% των θανάτων των ατόμων με ΣΔ Η καρδιαγγειακή νόσος είναι υπεύθυνη για το 80% των θανάτων των ατόμων με ΣΔ 75% εξ’ αυτών οφείλονται στη Στεφανιαία Νόσο 75% εξ’ αυτών οφείλονται στη Στεφανιαία Νόσο 25% εξ’ αυτών οφείλονται στην περιφερική αγγειοπάθεια και το ΑΕΕ 25% εξ’ αυτών οφείλονται στην περιφερική αγγειοπάθεια και το ΑΕΕ 75% των νοσοκομειακών νοσηλειών των διαβητικών ασθενών οφείλονται σε καρδιαγγειακά συμβάματα 75% των νοσοκομειακών νοσηλειών των διαβητικών ασθενών οφείλονται σε καρδιαγγειακά συμβάματα 50% των νεοδιαγνωσμένων διαβητικών έχουν ήδη καρδιαγγειακή νόσο 50% των νεοδιαγνωσμένων διαβητικών έχουν ήδη καρδιαγγειακή νόσο Οι διαβητικοί παρουσιάζουν τον ίδιο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου με τους μη διαβητικούς που είναι μεγαλύτεροι κατά 15 χρόνια Οι διαβητικοί παρουσιάζουν τον ίδιο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου με τους μη διαβητικούς που είναι μεγαλύτεροι κατά 15 χρόνια ΕΙΣΑΓΩΓΗ

3 Μείωση της HbA1c κατά 1% οδηγεί σε Μείωση της HbA1c κατά 1% οδηγεί σε  μείωση των θανάτων από ΣΔ κατά 21%  μείωση των καρδιακών επεισοδίων κατά 14%  μείωση των καρδιαγγειακών επιπλοκών κατά 37%  μείωση της περιφερικής αγγειοπάθειας κατά 43% Η αναλογία των ασθενών που απαιτούν συνδυαστική αγωγή αυξάνει με τον χρόνο αγωγής Η αναλογία των ασθενών που απαιτούν συνδυαστική αγωγή αυξάνει με τον χρόνο αγωγής  50% των ασθενών στα 3 χρόνια αγωγής  75% των ασθενών στα 9 χρόνια αγωγής Καλύτερος έλεγχοςΛιγότερες επιπλοκές UKPDS (UKPDS)

4 Κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων Φάρμακο Αποτελεσματικότητα μονοθεραπείας: μείωση HbA1C ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ ≥2.5 ΣΟΥΛΦΟΝΥΛΟΥΡΙΑ1.5 ΜΠΙΓΟΥΑΝΙΔΗ Μετφορμίνη1.5 ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ Α-ΓΛΥΚΟΖΙΔΑΣΗΣ ΘΕΙΑΖΟΛΙΔΙΝΕΔΙΟΝΕΣ Τρογλιταζόνες Ροσιγλιταζόνη Πιογλιταζόνη ΓΛΙΝΙΔΕΣ ΑΝΑΛΟΓΑ GLP1 0.6 ΑΝΑΛΟΓΑ ΑΜΥΛΙΝΗΣ 0.6 ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ DPPIV 0.5 – 0.9

5 Στην βιβλιογραφία αναφέρεται κατά αμφιλεγόμενο τρόπο ότι το είδος της προηγούμενης αντιδιαβητικής αγωγής επηρεάζει την πορεία των Οξέων Στεφανιαίων Συνδρόμων στους διαβητικούς ασθενείς Στην βιβλιογραφία αναφέρεται κατά αμφιλεγόμενο τρόπο ότι το είδος της προηγούμενης αντιδιαβητικής αγωγής επηρεάζει την πορεία των Οξέων Στεφανιαίων Συνδρόμων στους διαβητικούς ασθενείς Παρά την ανεπαρκή γλυκαιμική ρύθμιση (HbA1c>8%) οι διαβητικοί παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μονοθεραπεία (Brown JB Diabetes Care 2004) Παρά την ανεπαρκή γλυκαιμική ρύθμιση (HbA1c>8%) οι διαβητικοί παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μονοθεραπεία (Brown JB Diabetes Care 2004) 14,5 μήνες σε μετφορμίνη 14,5 μήνες σε μετφορμίνη 20,5 μήνες σε σουλφονυλουρία 20,5 μήνες σε σουλφονυλουρία

6 ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μελέτης, η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης μεταξύ του είδους της προηγούμενης αντιδιαβητικής αγωγής και της παρουσίας καρδιοαγγειακών επιπλοκών σε διαβητικούς ασθενείς κατά τους πρώτους τρεις μήνες μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο. Σκοπός της παρούσας μελέτης, η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης μεταξύ του είδους της προηγούμενης αντιδιαβητικής αγωγής και της παρουσίας καρδιοαγγειακών επιπλοκών σε διαβητικούς ασθενείς κατά τους πρώτους τρεις μήνες μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο.

7 ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ (1) 158 διαδοχικοί διαβητικοί ασθενείς ηλικίας 66,45±11,52 έτη οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ της Καρδιολογικής Κλινικής μετά από ΟΣΣ εντάχθηκαν στη μελέτη σε διάστημα 10 μηνών. 158 διαδοχικοί διαβητικοί ασθενείς ηλικίας 66,45±11,52 έτη οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ της Καρδιολογικής Κλινικής μετά από ΟΣΣ εντάχθηκαν στη μελέτη σε διάστημα 10 μηνών.

8 ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας καταγράφηκαν: Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας καταγράφηκαν: οι τιμές σακχάρου (νηστείας και μεταγευματικές) οι τιμές σακχάρου (νηστείας και μεταγευματικές) η HbA1c η HbA1c η ινσουλίνη ορού (για τον καθορισμό του δείκτη ΗΟΜΑ) η ινσουλίνη ορού (για τον καθορισμό του δείκτη ΗΟΜΑ) το λιπιδαιμικό προφίλ (ολική χοληστερόλη, HDL, τριγλυκερίδια, LDL) το λιπιδαιμικό προφίλ (ολική χοληστερόλη, HDL, τριγλυκερίδια, LDL) hs-CRP hs-CRP WBC WBC TnI TnI KΕ % KΕ % ο τύπος του Σακχαρώδη Διαβήτη ο τύπος του Σακχαρώδη Διαβήτη διάρκεια Σακχαρώδη Διαβήτη διάρκεια Σακχαρώδη Διαβήτη η αντιδιαβητική αγωγή η αντιδιαβητική αγωγή

9 Έγινε καταγραφή κλασσικών παραγόντων κινδύνου από το ιστορικό των ασθενών (δυσλιπιδαιμία, αρτηριακή υπέρταση, στεφανιαία νόσος, κάπνισμα). Έγινε καταγραφή κλασσικών παραγόντων κινδύνου από το ιστορικό των ασθενών (δυσλιπιδαιμία, αρτηριακή υπέρταση, στεφανιαία νόσος, κάπνισμα). Έγινε καταγραφή των παραγόντων του Μεταβολικού συνδρόμου (ΜΣ) κατά NCEP ATP III (Περίμετρος μέσης, HDL, Τριγλυκερίδια, Αρτηριακή πίεση) Έγινε καταγραφή των παραγόντων του Μεταβολικού συνδρόμου (ΜΣ) κατά NCEP ATP III (Περίμετρος μέσης, HDL, Τριγλυκερίδια, Αρτηριακή πίεση) ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ

10 Ως τελικά σημεία κατά την τρίμηνη παρακολούθηση των ασθενών αυτών καθορίστηκαν ο θάνατος, οι αρρυθμιολογικές επιπλοκές, επανέφραγμα ή στηθάγχη και η κλινική εκδήλωση καρδιακής ανεπάρκειας. Ως τελικά σημεία κατά την τρίμηνη παρακολούθηση των ασθενών αυτών καθορίστηκαν ο θάνατος, οι αρρυθμιολογικές επιπλοκές, επανέφραγμα ή στηθάγχη και η κλινική εκδήλωση καρδιακής ανεπάρκειας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ

11 Οι ασθενείς, χωρίστηκαν σε 6 ομάδες ανάλογα με την αντιδιαβητική τους αγωγή: Οι ασθενείς, χωρίστηκαν σε 6 ομάδες ανάλογα με την αντιδιαβητική τους αγωγή: Ομάδα Α (δίαιτα), Ομάδα Α (δίαιτα), Ομάδα Β (σουλφονυλουρία), Ομάδα Β (σουλφονυλουρία), Ομάδα Γ (μετφορμίνη), Ομάδα Γ (μετφορμίνη), Ομάδα Δ (μετφορμίνη + σουλφονυλουρία), Ομάδα Δ (μετφορμίνη + σουλφονυλουρία), Ομάδα Ε (TZDs) Ομάδα Ε (TZDs) Ομάδα ΣΤ (ινσουλίνη). Ομάδα ΣΤ (ινσουλίνη). ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ (3)

12 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Ομάδα Α (δίαιτα) 21 (14%) Ομάδα Β (σουλφονυλουρίες) 63(40%) 63(40%) Ομάδα Γ (μετφορμίνη) 19 (12%) Ομάδα Δ (μετφορμίνη + σουλφονυλουρία) 20 (12%) Ομάδα Ε (TZDs) 22 (14%) Ομάδα ΣΤ (Ινσουλίνη) 14 (8%) Πίνακας 1. Πίνακας 1. Κατανομή των 158 ασθενών της μελέτης ανάλογα με την πρότερη αντιδιαβητική αγωγή τους.

13 Α(Δίαιτα) Α(Δίαιτα) Β(Σουλφ) Γ(Μετφ) Δ(Μ+Σ) Δ(Μ+Σ) Ε(TZDs) ΣΤ(Ινσ) p Ηλικία 61,19±5,4 63,7±8,9 67±11,2 68±10,8 67,5±7,2 70,3±11, Φύλο (male) 68,8%71,7%64,3%65,1%75%75%0.479 ΣΝ37,5%50%59,5%50%35%71% ΑΥ56,3%75%75,2%90%50%92%0.001 Δυσλιπιδ37,5%66,7%47,6%50%35%75%0.270 ΜΣ64,5%90%88%92%67%83,3%0.175 Διάρκεια ΣΔ 3,81±2,1 5,66±3,9 8,95±7, 7 9,2±7,4 6,5±4,6 13,2±9, ΒΜΙ 28,9±3,35 29,7±4 31,8±3, 8 30,6±4 28,5±4 29,9±2, Waist{cm(m)} 100±4,9 36,4% 99±7 63% 103±7,1 81% 99,37±9 62,6% 96,3±8,3 33,3% 101±8,8 66,7% Waist{cm(f)} 92±7,1 75% 93±3,2 75% 96±2,7 84% 95±8,5 80% 91,6±5 50% 97±9,1 80% Πίνακας 2. Πίνακας 2. Δημογραφικά, ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά και στοιχεία από το ιστορικό των ασθενών.

14 Mean ± Std. deviation HbA1c % (HbA1c>7 %) 7,8 ± 1,47 (72,2%) Ολική χοληστερόλη (ολ. Χοληστ > 200mg/dl) 188 ± 48 (42%) LDL mg/dl (LDL >100 mg/dl) 112 ± 44 (61%) HDL (m) mg/dl (HDL <40 mg/dl) 41,3 ± 8,5 (62%) HDL (f) mg/dl (HDL <50 mg/dl) 46,7 ± 7,9 (58%) TG mg/dl 149 ± 82 hs-CRP mg/dl 40,39 ± 43,62 HOMA 42 ± 36 TnI 14 ± 26 Waist {(cm) m } (waist>102 cm) 99,5 ± 8,98 (50%) Waist {(cm) f} (waist>88 cm) 94 ± 12 (82%) Πίνακας 3. Πίνακας 3. Εργαστηριακά ευρήματα για το σύνολο των ασθενών ανεξαρτήτως ομάδας

15 A(Δίαιτα) Β(Σουλφ) Γ(Μετφ) Δ(Μ+Σ) Ε(TZDs) ΣΤ(Ινσ) p HbA1c % 7,3±1,04 (66,7%) 7,8±1,3 (70%) 7,9±1,7 (70,6%) 8,2±1,5 (77,8%) 8,7±2,2 (69,2%) 7,9±0,6 (81%)0.584 (0.626) Ολ. χολ 199±50 212±38 201±44 181±42 175±53 192± LDL 127±48 119±52 138±23 138±46 110±38 119± HDL(m) 39±10 40±9 38±7,8 42±11 42±10 36± HDL(f) 45±11 42±8 37±7 37±6 48±648±648±648±6 42± TG 135±75 160±63 135±57 184±54 113±58 174± HOMA 32±12 26±18 29±11 36±21 28±18 21± hs-CRP 35±29,7 44±42 46±33 32±21 33±25 40± TnI 7,8±12 29,7±20 14,4±11 15,6±8,8 6,8±4,8 31± Πίνακας 4. Πίνακας 4. Εργαστηριακά ευρήματα κατά την νοσηλεία των ασθενών

16 Επί του συνόλου των ασθενών, Επί του συνόλου των ασθενών, 62 (39,2%) παρουσίασαν επιπλοκές κατά το πρώτο τρίμηνο μετά τη νοσηλεία τους με τις λιγότερες [5(8%)], να ανήκουν στην Ομάδα Α, p=0, (39,2%) παρουσίασαν επιπλοκές κατά το πρώτο τρίμηνο μετά τη νοσηλεία τους με τις λιγότερες [5(8%)], να ανήκουν στην Ομάδα Α, p=0,01.

17 HRp Ομάδα Β (σουλφονυλουρία) Ομάδα Γ (μετφορμίνη) Ομάδα Δ (μετφορμίνη + σουλφονυλουρία) Ομάδα Ε (TZDs) Ομάδα ΣΤ (Ινσουλίνη) Πίνακας 5. Πίνακας 5. Έκβαση κατά την τρίμηνη παρακολούθηση των ασθενών ανάλογα με την πρότερη αντιδιαβητική αγωγή (reference category η Ομάδα Α (δίαιτα)) μετά από προσαρμογή ως προς τους παράγοντες με στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων

18 Συγκρίνοντας τις ομάδες μεταξύ τους ανά δύο διαπιστώσαμε ότι η σημαντικότερη διαφορά ήταν μεταξύ μετφορμίνης και TZDs με τους ασθενείς που λαμβάνουν TZDs να έχουν αυξημένο καρδιοαγγειακό κίνδυνο έναντι αυτών που λαμβάνουν μετφορμίνη (HR=1.26, CI: , p=0.016). Συγκρίνοντας τις ομάδες μεταξύ τους ανά δύο διαπιστώσαμε ότι η σημαντικότερη διαφορά ήταν μεταξύ μετφορμίνης και TZDs με τους ασθενείς που λαμβάνουν TZDs να έχουν αυξημένο καρδιοαγγειακό κίνδυνο έναντι αυτών που λαμβάνουν μετφορμίνη (HR=1.26, CI: , p=0.016).

19 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η προηγούμενη αντιδιαβητική υπογλυκαιμική αγωγή σχετίζεται με τον καρδιοαγγειακό κίνδυνο των διαβητικών ασθενών κατά το πρώτο τρίμηνο μετά από ΟΣΣ όταν δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των υπολοίπων παραγόντων που καθορίζουν την έκβαση αυτών. Η προηγούμενη αντιδιαβητική υπογλυκαιμική αγωγή σχετίζεται με τον καρδιοαγγειακό κίνδυνο των διαβητικών ασθενών κατά το πρώτο τρίμηνο μετά από ΟΣΣ όταν δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των υπολοίπων παραγόντων που καθορίζουν την έκβαση αυτών.

20 Προστατευτική δράση φαίνεται πως έχει η μετφορμίνη ενώ τα TZDs παρουσιάζουν αυξημένο καρδιοαγγειακό κίνδυνο κατά το πρώτο τρίμηνο μετά την νοσηλεία των ασθενών αυτών. Προστατευτική δράση φαίνεται πως έχει η μετφορμίνη ενώ τα TZDs παρουσιάζουν αυξημένο καρδιοαγγειακό κίνδυνο κατά το πρώτο τρίμηνο μετά την νοσηλεία των ασθενών αυτών. Μεγαλύτερες μελέτες απαιτούνται για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων αυτών. Μεγαλύτερες μελέτες απαιτούνται για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων αυτών.

21 ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ


Κατέβασμα ppt "ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΙΜΗΝΗΣ ΕΚΒΑΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΟΞΥ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ. 1 Α. Κουτσοβασίλης, 1 Σ. Ηρακλειανού,"

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google