Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Σήψη-Σηπτική καταπληξία Σπύρος Μυγιάκης Λέκτορας Γ’ Παθ/κή Κλινική Α.Π.Θ. 21/10/2010.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Σήψη-Σηπτική καταπληξία Σπύρος Μυγιάκης Λέκτορας Γ’ Παθ/κή Κλινική Α.Π.Θ. 21/10/2010."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Σήψη-Σηπτική καταπληξία Σπύρος Μυγιάκης Λέκτορας Γ’ Παθ/κή Κλινική Α.Π.Θ. 21/10/2010

2 •Ορισμοί •Μηχανισμοί •Τι την προκαλεί (Αιτιολογία) •Πως εκδηλώνεται (Σημεία-Συμπτώματα) •Το μέγεθος του προβλήματος –Θνητότητα-Πρόγνωση •Αρχές Θεραπείας

3 Ορισμοί •Λοίμωξη: Διήθηση ιστών του ξενιστή από μικρόβια ως μη όφειλαν για τον συγκεκριμένο ιστό ή φλεγμονώδης απάντηση του ξενιστή έναντι μικροβίων ή τοξινών τους. •Κατηγορίες μικροβίων –Βακτήρια (βάκιλλοι-κόκκοι) –Μύκητες –Ιοί –Παράσιτα

4 Σύνδρομο Συστηματικής Φλεγμονώδους απάντησης (SIRS) •Η διαπίστωση τουλάχιστον 2 από τα ακόλουθα: •Θερμοκρασία >38 ο C ή <36 ο C •Σφύξεις >90/λεπτό •Αναπνοές >20/λεπτό ή PaCO 2 <32mmHg •Λευκά αιμοσφαίρια >12000 ή <4000 κ.κ.χ ή > 10% άωρες μορφές

5 S. I. R. S. Σήψη Λοίμωξη Παγκρεατίτιδα Εγκαυμα Αλλα Τραύμα Αλλεργία Ιοί Παράσιτα Βακτήρια Μύκητες Σήψη: Το SIRS μικροβιακής αιτιολογίας, μικροβιολογικά ή κλινικά τεκμηριωμένης. Μικροβιολογική τεκμηρίωση δεν συνεπάγεται απαραίτητα σήψη. SIRS άλλης αιτιολογίας μπορεί να επιπλακεί από λοίμωξη.

6 •Σήψη (σηπτικό σύνδρομο): Λοιμωξη και SIRS •Σοβαρή σήψη Ανεπάρκεια ≥1 οργάνου –Πνέυμονες (ARDS) PaO2/FiO2 <200και διάμεσα διηθήματα στην Α/α –Νεφροί: ΟΝΑ, ολιγουρία < 0.5ml/kg/ώρα μετά την αποκατάσταση υγρών –Μεταβολική οξέωση: pH 5mmol/l και τιμή γαλακτικού > 2Χ ανωτ. φυσιολ. –Διαταραχή πήξεως: ΑΜΠ 1.5 ή ΔΕΠ –ΚΝΣ: Οξεία μεταβολή του επιπέδου συνείδησης –Οξεία ηπατική δυσλειτουργία •Σηπτική καταπληξία (shock) –Σοβαρή σήψη που συνοδεύεται από ΣΑΠ 40mmHg) για > 1ώρα παρά την επαρκή χορήγηση υγρών. •Πολυοργανική ανεπάρκεια (≥2 οργάνων) (MOF)

7 Μελέτη 2600 ασθενών. Ολοι στην ΜΕΘ για ≥48 ώρες Μoreno et al. Int Care Med 2008

8 Θνητότητα Kumar et al. Crit Care Med 2006 Μoreno et al. Int Care Med 2008

9 Παθοφυσιολογία •Το μικρόβιο νικά τους τοπικούς αμυντικούς μηχανισμούς του ξενιστή. –Ανατομικοί φραγμοί –Πολυμορφοπύρηνα –Ιστικά μακροφάγα Εκλυση αντιγόνων –LPS – ενδοτοξίνη (gram -) –Πεπτιδογλυκάνη – λιποτειχοϊκά οξέα (gram +) –Εξωτοξίνες (SPEA) –Υπεραντιγόνα –Μόρια προσκόλλησης (φιμπρονεκτίνες-αγκυρίνες) •O οργανισμός επιστρατεύει εφεδρείες •Απελευθέρωση κυτταροκινών (IL1a, IL6, TNF, IFN) •Χημειοταξία

10 •Προσταγλανδίνες (αγγειοδιαστολή) –PGE2 –Προστακυκλίνη •Ενεργοποίηση παραγόντων πήξης –PAF –NO (ενδοθηλιακή βλάβη) –DIC •Καταρράκτης συμπληρώματος •Πυρετός –Aυξάνει τη φαγοκυτταρική και μικροβιοκτόνο δράση των ουδετεροφίλων. –Κυτταροτοξική δράση των λεμφοκυττάρων –Βακτήρια δυσκολέυονται να πολ/στούν και αυτολύονται σε υψηλές Τ ο

11 •Σύνδρομο καρδιαγγειακής ανεπάρκειας. •Αγγειοδιαστολή αρχικά (1 η φάση) –↓ αγγειακών αντιστάσεων –↑ καρδιακής παροχής (αντιρροπιστική) –Ανταπόκριση σε χορήγηση υγρών •Τελικά αγγειοσύσπαση – ισχαιμική βλάβη οργάνων •Σύνδρομο τριχοειδικής διαφυγής (capillary leak)

12 Rangel-Frausto, et al. JΑΜΑ 1995

13 ΕΣΤΙΑ ΣΗΠΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ EΟΜΣ – 355 περιστατικά % Οξεία πυελονεφρίτιδα20.6 Οξεία ενδοκοιλιακή λοίμωξη15.2 Πνευμονία της κοινότητας14.6 Πρωτοπαθής Gram(-) βακτηριαιμία12.1 Πνευμονία αναπνευστήρα11.6 Δέρμα και υποδόριο 6%, Οστά 3.8%, Ενδοφλέβιοι καθετήρες 1.9%

14 Κυριότερα Παθογόνα •Gram αρνητικά –Ε. coli –Klebsiella –Enterobacter Τα πιο συχνά – επίσης νοσοκομειακά στελέχη •Gram θετικά –S. aureus – MRSA –Streptococci –Enterococci Συχνότητα τους αυξάνει •Μύκητες Candida – Επιδημιολογία/συχνότητα αλλάζουν •Ιοί (Δάγγειος) •Παράσιτα (Ελονοσία – Λεϊσμανίαση)

15 ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ •Αποτέλεσμα της πάλης μεταξύ μικροβίου και άμυνας του οργανισμού. •Ειδικές -εστία της λοίμωξης -λοιμογόνο αίτιο •Μη ειδικές -Σήψη -ανεπάρκεια οργάνων

16 •Πυρετός –Μπορεί να λείπει στο 10% –Υποθερμία στο 5% –Ηλικιωμένοι –Ανοσοκατεσταλμένοι •Ελάττωση του επιπέδου συνείδησης –Λήθαργος –Πρώιμο σύμπτωμα –Προσοχή εάν προϋπάρχουν νευρολογικές βλάβες –Άνοια > διέγερση •Αρνηση λήψης τροφής-υγρών

17 •Μυαλγίες – Κράμπες •Κοιλιακές κράμπες, ναυτία / έμετοι •Διάρροια •Ταχύπνοια - υπέρπνοια •Λήψη ιστορικού και ενδελεχής κλινική εξέταση για προσανατολισμό ως προς την εστία λοίμωξης.

18 Διάχυτη Ενδαγγειακή Πήξη-DIC •Απρόσφορη ενεργοποίηση του μηχανισμού της πήξης. –Πολυεστιακά –Λόγω φλεγμονωδών βλαβών του αγγειακού ενδοθηλίου – ΝΟ, αγγειοκινητικές ουσίες •Συνήθως από Gram- •Συνήθως στους ηλικιωμένους •Ενίοτε ταχεία εγκατάσταση •Υποδηλώνει βαρειά πρόγνωση •Κλινικά: θρομβώσεις και αιμορραγίες •Ταχεία ↓Hct, PLTs, Ινωδογόνου, ταχεία ↑ FDPs (D-dimers) •Σχιστοκύτταρα περιφερικού αίματος •Κατανάλωση των παραγόντων πήξεως •Επιθετική (και εμπειρική) προσέγγιση της σήψης •Υποστηρικτική θεραπεία (μεταγγίσεις πλάσματος, αίματος και κρυοϊζήματος) •ΌΧΙ ηπαρίνη

19 Δερματικές εκδηλώσεις •Εξάνθημα (δύσκολη δ.δ.) –Φαρμακευτικό –Αλλεργικό –αγγειϊτιδες •Ακροκυάνωση – δικτυωτή πελίωση •Ισχαιμικές νεκρώσεις – αιμορραγίες (ΔΕΠ) •Ειδικές δερματικές εκδηλώσεις -Κυτταρίτιδα (Gram +) -Δερματικές εκδηλώσεις που προσανατολίζουν προς το παθογόνο αίτιο

20 Διάχυτο ερύθημα – αποφολίδωση παλαμών/πελμάτων - βλεννογόνοι > STSS

21 Πετέχειες – πορφύρα (Μηνιγγιτιδόκοκκος)

22 Γαγγραινώδες έκθυμα Βακτηριαιμία από Ψευδομονάδα

23 Εργαστηριακά ευρήματα •Λευκοκυττάρωση με πολυμοροφπυρήνωση –Λευκοπενία (Gram -, ιογενείς, Βρουκελλώσεις) –Τοξική κοκκίωση •Θρομβοπενία –ΑΜΠ < , υπόνοια ΔΕΠ •Χολοστατικός ίκτερος •Τρανσαμινασαιμία •Προνεφρική αζωταιμία •Αναπν. Αλκάλωση > Μεταβολική οξέωση •ΜΜΡ πνευμόνων – διηθήματα στην Α/α

24 •Σημαντική η λήψη καλλιεργειών. •Αίματος (≥ 2 δείγματα). •Ούρων •Πτυέλων •Υλικού από την εστία •Γρήγορη δράση–όχι εις βάρος της θεραπείας

25 Θάνατοι από σήψη (ΗΠΑ) Angus et al. CCM 2001

26 ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ •Είδος λοίμωξης –Κοινότητα (65%) > θνητότητα 35.5% –Νοσ/κή (35%) > θνητότητα 49.8% •Παθογόνο αίτιο •Τοπική χλωρίδα •Ηλικία •Συνυπάρχοντα χρόνια νοσήματα •Χρόνος μεταξύ καταπληξίας – αντιβιοτικών Kumar et al. Crit Care Med 2006 Μoreno et al. Int Care Med 2008

27 Kumar et al. Crit Care Med 2006;34:1589

28 Θνητότητα Kumar et al. Crit Care Med 2006 Μoreno et al. Int Care Med 2008

29 ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ •5 λεπτα για Kαλλιεργειες •Χορήγηση αντιβιοτικών εντός της 1 ης ώρας •Εγκαιρη και επιθετική αναζωογόνηση –2 περιφερικές γραμμές – ΚΦΚ –Οξυγόνο –ΜΕΘ +/- Ινότροπα –Στεροειδή •Αναζήτηση εστίας –Αφαίρεση •Έλεγχος σακχάρου

30 ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΣΤΟ Σ.Σ. •Αρχικά δίδεται εμπειρική θεραπεία -Ευρύ φάσμα -Μέγιστες δόσεις (νεφρ. ανεπάρκεια) -Επαρκή διείσδυση •Ιστορικό πρόσφατης λήψης αντιβιοτικών •Πιθανή εστία λαμβάνεται υπόψη •Τοπικά επιδημιολογικά δεδομένα (+αντοχή)

31 ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΣΤΟ Σ.Σ. Καρβαπενέμη (ή ΑΨ Κεφ/νη 3ης Γ) + (ΑΓ ή Κιπρ) •Κοιλιά: (προσθήκη Μετρονιδαζόλης) •Πνεύμονες: όχι ΑΓ ούτε ΑΨ Κεφ/νη 3ης Γ «Αναπν. Κινολόνη» ή Πιπερ/Ταζο + Μακρολίδη •Ουδετεροπενία με άγνωστη εστία: Πιπερ/Ταζο + (ΑΓ ή Κιπρ) •Δερματική λοίμωξη: (Κεφ/νη 1ης Γ ή Αμοξ/Κλαβ) + Γλυκοπεπτίδιο •STSS: Προσθήκη Κλινδαμυκίνης

32 ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΣΤΟ Σ.Σ. •Τροποποιούνται ανάλογα με τις καλλιέργειες. •Αποκλιμάκωση. •30-50% των περιπτώσεων το αίτιο δεν απομονώνεται. •«Εμπειρική» αποκλιμάκωση σε καποιες περιπτωσεις εφόσον ο ασθενής είναι απύρετος και σταθερός επί 24 ώρες. •Διακοπή αντισταφυλοκοκκικής ή αντιμυκητιασικής εάν δεν απομονωθούν τέτοια παθογόνα. •Προσθήκη των ανωτέρω επί ουδετεροπενικού πυρετού που παρατείνεται πέραν των ωρών

33 ΣΤΟΧΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ •Κεντρική Φλεβική Πίεση: 8-12 cm H 2 O •Συστολική ΑΠ ≥ 90mmHg και Μέση ΑΠ ≥ 65mmHg •Ωριαία διούρηση > 0.5 ml/kg Β.Σ. •Κορεσμός αρτηριακού αίματος ≥ 92% •Κορεσμός φλεβικού αίματος ≥ 70% •Ινότροπα εάν μόνη η χορήγηση υγρών δεν επαρκεί •Νοραδρεναλίνη ή ντοπαμίνη αρχικά Dellinger et al. CCM 2008

34 ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΥΔΡΟΚΟΡΤΙΖΟΝΗΣ •λειτουργική επινεφριδιακή ανεπάρκεια σε ~60% Σ.Σ. •Υπόταση ανθεκτική σε υγρά / αγγειοσυσπαστικά •Διάγνωση με: Αδυναμία αύξησης κορτιζόλης ορού >9μg/dl κατόπιν χορήγησης 250μg συνθετικής ACTH ή Τυχαία επίπεδα κορτιζόλης ορού <10μg/dl •Υδροκορτιζόνη 50mg iv κάθε 6 ώρες και Φλουδροκορτιζόνη 50mg po/ημέρα για 7 ημέρες Annane et al. JAMA 2000 Sprung et al. NEJM 2008

35 ΡΥΘΜΙΣΗ ΣΑΚΧΑΡΟΥ •Αμέσως μετά τη σταθεροποίηση •Εναρξη ινσουλινοθεραπείας •Στόχος επίπεδα τριχ. σακχάρου < 150mg/dl •Αύξηση επιβίωσης •Χαμηλότερα επίπεδα ( mg/dl) σχετίζονται με υπογλυκαιμίες •Αντλία ινσουλίνης Brunkhorst et al. NEJM 2008 van den Berghe et al. NEJM 2008

36 ΣΤΕΡΟΕΙΔΗ – ΕΝΤΑΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗΣ •Τυχαιοποιημενη μελετη ασθενων υπο ΥΚ: •Συνεχη ε.φ. εγχυση ινσουλινης +/- φθοριοϋδροκορτιζονη (ΦΚ) •Κλασσικα σχηματα ινσουλινης +/- ΦΚ (G<150) •Καμια διαφορα στην επιβιωση –46% εναντι 43% •Περισσοτερες υπογλυκαιμιες στο εντατικο σχημα •Καμια διαφορα απο τη χρηση ΦΚ JAMA 2010;303:341

37 ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ •Χορήγηση ενεργοποιημένης πρωτεϊνης C (rhAPC – δροτρεκογίνη). –Σε πολύ βαρειές καταστάσεις (APACHE II>25 ή MOF) –Δεν αυξάνει επιβίωση – μικρό δείγμα –Μεγάλο κόστος –Όχι σε διαταραχές πήξης •Κλαριθρομυκίνη ενδοφλεβίως στις πνευμονίες –Ανεξαρτήτως αιτίου – αντιφλεγμονώδης δράση •Μονοκλωνικά αντισώματα –Εναντι LPS –IL-1Ra –TNFa Dellinger CCM 2008 Abraham NEJM 2005

38 Πρέπει να θυμόμαστε… •Βαρειά σήψη και σηπτικό shock είναι επείγουσες καταστάσεις •Γρήγορη χορήγηση αντιβιοτικών εμπειρικά •Επιθετική ανάταξη (υγρά και ινότροπα) •Επικοινωνία με ΜΕΘ •Διάγνωση του αιτίου έχει σημασία – κ/ες •Συνολική προσέγγιση του ασθενούς


Κατέβασμα ppt "Σήψη-Σηπτική καταπληξία Σπύρος Μυγιάκης Λέκτορας Γ’ Παθ/κή Κλινική Α.Π.Θ. 21/10/2010."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google