Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

 ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΦΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ  ΝΕΦΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ  ΟΞΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  ΑΙΜΟΚΑΘΑΡΣΗ  ΠΕΡΙΤΟΝΑΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: " ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΦΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ  ΝΕΦΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ  ΟΞΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  ΑΙΜΟΚΑΘΑΡΣΗ  ΠΕΡΙΤΟΝΑΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1  ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΦΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ  ΝΕΦΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ  ΟΞΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  ΑΙΜΟΚΑΘΑΡΣΗ  ΠΕΡΙΤΟΝΑΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ

2  Οι νεφροί παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του όγκου και της σύστασης των διαφόρων υγρών του σώματος ( ομοιόσταση )  Αποτελούν την κύρια οδό αποβολής άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού ( ουρία, ουρικό οξύ, φάρμακα ) και γίνεται ο καταβολισμός πρωτεϊνών ( ινσουλίνη, κα )  Επίσης συμμετέχουν στο ενδοκρινικό σύστημα παράγοντας ορμόνες, ενώ αποτελούν στόχο για ορμόνες που παράγονται σε άλλα όργανα  Όταν οι νεφροί υπολειτουργούν ουσίες οι οποίες υπό φυσιολογικές συνθήκες θα αποβάλλονταν συσσωρεύονται στο αίμα

3  Κρεατινίνη ορού  Φυσιολογικές τιμές στον ορό θεωρούνται από 0,6-1,5 mg/dl  Άζωτο ουρίας ορού  Στο ήπαρ η αμμωνία μετατρέπεται σε ουρία και στη συνέχεια αποβάλλεται με τα ούρα  Το φυσιολογικό εύρος τιμών είναι 6-20 mg/dl  Ουρικό οξύ πλάσματος  Το φυσιολογικό εύρος τιμών είναι 3-7 mg/dl για τους άντρες και 2-6 mg/dl για τις γυναίκες  Όπως η κρεατινίνη, και το άζωτο ουρίας έτσι και το ουρικό οξύ αυξάνεται στον ορό σε περίπτωση νεφρικής δυσλειτουργίας ή ανεπάρκειας

4  Είναι μία πολύπλοκη βιοχημική διαταραχή του όγκου και της σύστασης των υγρών του σώματος ( αποβολή περισσότερο από 3,5 g / ημέρα πρωτεΐνες στα ούρα, μείωση της αλβουμίνης του ορού )  Κατά το ΝΣ παρατηρείτε μείωση του όγκου του αίματος στην κυκλοφορία με αποτέλεσμα τη μείωση της ροής του αίματος προς τους νεφρούς και μείωση της αρτηριακής πίεσης  Παρατηρείται αύξηση των τριγλυκεριδίων ενώ η απώλεια τρανσφερίνης και ερυθροποιητίνης συμμετέχουν στην πρόκληση αναιμίας

5  Ο πρωταρχικός στόχος της διατροφικής παρέμβασης στο ΝΣ είναι να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα που σχετίζονται με το σύνδρομο, να μειωθεί ο κίνδυνος για ανάπτυξη νεφρικής ανεπάρκειας και να διατηρηθεί η καλή θρεπτική κατάσταση του ασθενούς  Οι ασθενείς με σημαντική πρωτεϊνική ανεπάρκεια απαιτούν προσεκτικότερη διατροφική παρακολούθηση  Οι διαιτητικοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη είναι το ποσό της προσλαμβανόμενης πρωτεΐνης, ο περιορισμός του Na όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο και η αντιμετώπιση ενδεχόμενης υπερλιπιδαιμίας

6  Πρωτεΐνη και ενέργεια  Η δίαιτα θα πρέπει να παρέχει επαρκή ποσά πρωτεΐνης και ενέργειας για τη διατήρηση θετικού ισοζυγίου αζώτου, την αύξηση των επιπέδων αλβουμίνης και την εξάλειψη του οιδήματος  Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η μείωση της πρωτεϊνικής πρόσληψης στο g/kg / ημέρα ελαττώνει την πρωτεϊνουρία χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την αλβουμίνη του ορού  Η ενεργειακή πρόσληψη θα πρέπει να ανέρχεται στις 35Kcal/ kg / ημέρα στους ενήλικες

7  Νάτριο (Na)  Το οίδημα είναι το πιο εμφανές από τα κλινικά συμπτώματα του ΝΣ και υποδεικνύει κατακράτηση Na και υγρών  Συνήθως συστήνεται πρόσληψη Na της τάξης των mg / ημέρα, εφόσον το οίδημα δεν αντιμετωπίζεται επιτυχώς με διουρητικά  Αυτό σημαίνει ότι η δίαιτα του ασθενούς με ΝΣ πρέπει να περιλαμβάνει τροφές χαμηλής περιεκτικότητας σε Na και αποθαρρύνεται η επιπλέον προσθήκη επιτραπέζιου αλατιού

8  Υπερλιπιδαιμία  Παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα ολικής και LDL χοληστερόλης, χαμηλά επίπεδα HDL και αυξημένα τριγλυκερίδια ορού  Αυτές οι διαταραχές στα λιπίδια συνδέονται στενά με την πρωτεϊνουρία ( όταν αντιμετωπιστεί επιτυχώς τότε αμέσως εξαλείφονται )  Οι διαιτητικές συστάσεις για την αντιμετώπιση της υπερλιπιδαιμίας περιλαμβάνουν απώλεια βάρους στους παχύσαρκους, μείωση του συνολικού λίπους στη δίαιτα, περιορισμό των κορεσμένων λιπαρών οξέων και αντικατάσταση αυτών από πολυακόρεστα λιπαρά οξέα

9  Είναι σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από ταχεία μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης και κατακράτηση των αζωτούχων προϊόντων του μεταβολισμού ( π. χ. ουρία, κρεατίνη )  Σε σημαντικό ποσοστό ασθενών η ΟΝΑ είναι ασυμπτωματική και διαγιγνώσκεται από τη διαπίστωση αυξημένων συγκεντρώσεων ουρίας και κρεατινίνης κατά το βιοχημικό έλεγχο  Ταξινομείται σε : προνεφρική ( μείωση της παροχής αίματος στους νεφρούς ), σε νεφροπαρεγχυματική ( προκαλείται από νόσους που προσβάλουν το νεφρικό παρέγχυμα ) και σε μετανεφρική ( αποτέλεσμα απόφραξης του ουροποιητικού συστήματος )

10  Στα αρχικά στάδια, ο ασθενής δεν είναι σε θέση να σιτιστεί και απαιτείται η διατροφική υποστήριξη μέσω τεχνητής διατροφής  Η αιτία που προκαλεί την εμφάνιση της ΟΝΑ διαφοροποιεί και τις ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά  Αν οφείλεται σε απόφραξη στο ουροποιητικό σύστημα οι ανάγκες σε μακροθρεπτικά συστατικά δεν είναι σημαντικά αυξημένες  Αντίθετα όταν οφείλεται σε καταβολικά αίτια όπως η σήψη και το τραύμα, συνοδεύεται από μεγάλη αύξηση των πρωτεϊνικών και διατροφικών γενικότερα αναγκών

11  Πρωτεϊνικές ανάγκες  Συστήνεται πρόσληψη πρωτεΐνης της τάξης των g/kg/ ημέρα  Εφόσον όμως ο ασθενής υφίσταται αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση, η πρωτεϊνική πρόσληψη μπορεί να κυμαίνεται από 1-2 g/kg/ ημέρα ( ανάλογα την γενικότερη διατροφική του κατάσταση )  Ενεργειακή πρόσληψη  Είναι εξατομικευμένες και εξαρτώνται από τη διατροφική του κατάσταση πριν την εμφάνιση της ΟΝΑ, την αιτία της ΟΝΑ και την συνύπαρξη άλλων παθολογικών καταστάσεων

12  Υγρά - Ηλεκτρολύτες  Στόχος είναι η επίτευξη ισοζυγίου μεταξύ της πρόσληψης και αποβολής υγρών  Στην διουρητική φάση της ΟΝΑ στόχος είναι η κάλυψη των πολύ αυξημένων αναγκών σε υγρά, και αν αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει μόνο μέσω της διατροφής επιβάλλεται η ενδοφλέβια χορήγηση υγρών  Η παρακολούθηση του νατρίου πρέπει να είναι τακτική και εξατομικευμένη στις ανάγκες του κάθε ασθενούς  Οι ασθενείς με ΟΝΑ συχνά εμφανίζουν υπερκαλιαιμία λόγω της αδυναμίας αποβολής καλίου μέσω των ούρων

13  Μικροθρεπτικά συστατικά  Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες συστάσεις που να απευθύνονται σε ασθενείς με ΟΝΑ  Έχει παρατηρηθεί όμως ότι οι ασθενείς αυτοί παρουσιάζουν σχετικά χαμηλά επίπεδα λιποδιαλυτών βιταμινών  Συγκεκριμένα, παρατηρούνται χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D και E κατά 50%, και σημαντικά μειωμένα επίπεδα βιταμίνης Α  Σε αρκετές περιπτώσεις συστήνεται η χορήγηση πολυβιταμινούχων συμπληρωμάτων παρεντερικά

14  Δηλώνει μη αναστρέψιμη έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας και σχετίζεται με μόνιμη καταστροφή και απώλεια νεφρώνων  Αποτέλεσμα της ανεπάρκειας των νεφρών είναι η άθροιση τοξινών στον οργανισμό του νεφροπαθούς, διαταραχές στην υδατική και ηλεκτρολυτική ισορροπία, καθώς και ορμονικές διαταραχές  Η κατακράτηση νερού και Na σε συνδυασμό με την άθροιση τοξινών έχουν σαν συνέπεια οι χρόνιοι νεφροπαθείς συχνά να εμφανίζουν υπέρταση  Η επίδραση της ΧΝΑ στο αιμοποιητικό σύστημα συνοψίζεται σε αναιμία και διαταραχές της πήξης λόγω κυρίως μειωμένης λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων

15  Συχνά οι χρόνιοι νεφροπαθείς εμφανίζουν προβλήματα δύσπνοιας ή και ταχύπνοιας ( οφείλεται στην κυκλοφοριακή τους υπερφόρτωση )  Είναι δυνατόν να εμφανίζουν ξηροστομία, στοματίτιδα, παρωτίτιδα, μυκητιάσεις και ουλορραγία  Επίσης εμφανίζεται οισοφαγίτιδα, διάχυτη μικροαιμορραγία του οισοφάγου, έλκη στο στομάχι και στον δωδεκαδάκτυλο, καθώς και οίδημα του βλεννογόνου σε όλο το μήκος του εντέρου  Τέλος, από τα πρώιμα ευρήματα της ΧΝΑ είναι η δυσχέρεια συγκέντρωσης, η αϋπνία καθώς και οι αισθητικές και σεξουαλικές διαταραχές

16  Ως ελλειποβαρής ορίζεται ένας ασθενής με ΧΝΑ όταν ο ΔΜΣ είναι <20 kg/m², με σκοπό να προληφθεί και να αντιμετωπισθεί τυχόν υποθρεψία (φαινόμενο αρκετά σύνηθες σε νεφροπαθείς ασθενείς)  Οι 3 στόχοι της διαιτητικής θεραπείας είναι: 1. Η διατήρηση μιας καλής διατροφικής κατάστασης 2. Η αποτροπή ή ελαχιστοποίηση της ουραιμικής τοξικότητας και των άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού 3. Η καθυστέρηση του ρυθμού εξέλιξης της νεφρικής ανεπάρκειας

17  Πρωτεϊνική πρόσληψη  Για πολλές δεκαετίες έχουν χρησιμοποιηθεί δίαιτες χαμηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη ( g/kg / ημέρα ) με σκοπό να μειωθεί η συσσώρευση τοξικών προϊόντων του πρωτεϊνικού μεταβολισμού  Ενεργειακή πρόσληψη  Ασθενείς με προχωρημένη ΧΝΑ συχνά είναι υποσιτισμένοι και με σχετικά μειωμένο βάρος, γεγονός που συνεπάγεται στο ότι οι ασθενείς αυτοί έχουν αυξημένες ανάγκες σε ενέργεια (30-35 kcal/kg / ημέρα )

18  Λιπίδια  Η δίαιτα που συστήνεται για τους ασθενείς με ΧΝΑ που εμφανίζουν υπερλιπιδαιμία, βασίζεται στα δεδομένα του Εθνικού Εκπαιδευτικού Προγράμματος για τη Χοληστερόλη ( National Cholesterol Education Program, NCEP )  Η δίαιτα αυτή παρέχει 25-35% λίπος ( μέχρι 10% πολυακόρεστα, έως 20% μονοακόρεστα, λιγότερο από 7% κορεσμένα και λιγότερα από 200mg χοληστερόλης ημερησίως )

19  Φυτικές ίνες : συστήνεται η κατανάλωση g / ημέρα ( ωφελούνται από την πρόσληψη τους )  Φώσφορος : η χαμηλή πρόσληψη P μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη της ΧΝΑ  Ασβέστιο : το συνολικό προσλαμβανόμενο ασβέστιο ( από δίαιτα και συμπληρώματα ) πρέπει να είναι mg  Na και υγρά : στους περισσότερους ασθενείς με ΧΝΑ, μία πρόσληψη Na mg και υγρών ml, θα διατηρήσει το ισοζύγιο νατρίου και υγρών  Κάλιο : η πρόσληψή του δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 2730 mg/ ημέρα, μερικοί ασθενείς με πιο ήπια ΝΑ μπορούν να ανεχτούν και μεγαλύτερες ποσότητες Κ

20  Η αντιμετώπιση της ΧΝΑ τελικού σταδίου γίνεται με τη χρησιμοποίηση κυκλώματος εξωσωματικής κυκλοφορίας του αίματος  Μία από αυτές τις μεθόδους υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας είναι η κλασική αιμοκάθαρση με τεχνητό νεφρό  Η διαδικασία της αιμοκάθαρσης γίνεται με την βοήθεια μηχανήματος το οποίο ονομάζεται « τεχνητός νεφρός » και προβλέπει συνήθως τρεις τετράωρες έως και πεντάωρες συνεδρίες την εβδομάδα

21  Πρωτεϊνική πρόσληψη  Η αιμοκάθαρση αποτελεί από μόνη της καταβολική διαδικασία για τους ασθενείς και επομένως η πρόσληψη επαρκούς ποσότητας πρωτεΐνης είναι υψίστης σημασίας  Έτσι στους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς συστήνεται πρωτεϊνική πρόσληψη 1-1,2 gr/kg/ημέρα  Αν και θεωρείται ότι τα 1,2 gr/kg/ημέρα αποτελούν πιο ασφαλή πρόσληψη για ευρύτερο φάσμα ασθενών, καθώς μικρότερη πρόσληψη έχει συσχετισθεί με χαμηλά επίπεδα αλβουμίνης και αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα

22  Υγρά και Na : η συστηνόμενη πρόσληψη Na ανέρχεται στα 2-3 g/ ημέρα  Κάλιο : η πρόσληψη Κ συστήνεται να ανέρχεται στα 1,5- 2,5 g/ ημέρα και για τους ανουρικούς ασθενείς στα 2g/ ημέρα  Φώσφορος : απαιτείτε περιορισμός του P στα 0,8- 1,1g/ ημέρα μειώνοντας την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε P  Ασβέστιο : οι τροφές που είναι πλούσιες σε Ca είναι πλούσιες και σε P, επομένως είναι απαραίτητη η συμπληρωματική χορήγηση ασβεστίου αλλά και βιταμίνης D

23  Μια άλλη μέθοδος υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας είναι η Συνεχής Φορητή Περιτοναϊκή Κάθαρση ( ΣΦΟΠΕΚ ) ή Continuous Ambulatory Peritoneal Dialysis (CAPD)  Για την εφαρμογή της τοποθετείται χειρουργικά ειδικός πλαστικός καθετήρας διαμέσου του οποίου είναι δυνατή η επικοινωνία με την περιτοναϊκή κοιλότητα  Δια μέσου του καθετήρα εισάγονται 2 λίτρα διάλυμα κατάλληλης σύνθεσης και γίνεται ανταλλαγή από και προς το διάλυμα ώστε να απομακρύνονται οι τοξίνες και να προσφέρονται οι αναγκαίες για το νεφροπαθή ουσίες

24  Το διάλυμα αυτό ανανεώνεται δια μέσου του καθετήρα περίπου κάθε 6 ώρες  Πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι η αποδέσμευση του ασθενή από την συχνή επίσκεψη στο νοσοκομείο και η αποφυγή των επώδυνων φλεβοκεντήσεων  Ένα πολύ σημαντικό μειονέκτημα όμως είναι η πιθανότητα τυχαίας εισαγωγής μικροβίων στην περιτοναϊκή κοιλότητα

25  Για να αντιμετωπισθούν οι μεγάλες απώλειες πρωτεΐνης κατά την περιτοναϊκή κάθαρση, προτείνεται η διαιτητική πρόσληψη να ξεπερνά τα 1,2 g/kg/ημέρα  Σε περίπτωση που ο ασθενής αδυνατεί να καταναλώσει αυτή την ποσότητα πρωτεΐνης μέσω της δίαιτας μπορεί να συσταθεί η κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής υψηλών σε πρωτεΐνη  Ασθενείς που παρουσιάζουν περιτονίτιδα ή κάποια άλλη λοίμωξη πρέπει να αυξάνουν την πρωτεϊνική τους πρόσληψη στα 1,5 g/kg/ημέρα

26  Κάλιο : ο περιορισμός του καλίου στους ασθενής αυτούς είναι λιγότερο αυστηρός από τους αιμοκαθαιρόμενους γιατί η κάθαρση είναι συνεχής για όλο το 24 ωρο  Na : η ημερήσια πρόσληψη Na πρέπει να είναι εξατομικευμένη και να παρακολουθείται μέσω των διακυμάνσεων της αρτηριακής πίεσης, της ύπαρξης οιδήματος και της ύπαρξης αισθήματος δίψας (2-4 g/ ημ )  Υγρά : η πρόσληψη υγρών είναι κατά κανόνα μεγαλύτερη από αυτή των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών αλλά απαιτείτε προσεκτική παρακολούθηση της διακύμανσης του βάρους τους προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία οιδήματος  Φώσφορος : στόχος είναι η διατήρηση των επιπέδων P σε φυσιολογικά επίπεδα, γι ’ αυτό συστήνεται ο διαιτητικός περιορισμός στα mg

27


Κατέβασμα ppt " ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΦΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ  ΝΕΦΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ  ΟΞΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  ΑΙΜΟΚΑΘΑΡΣΗ  ΠΕΡΙΤΟΝΑΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google