Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Δεσποτάτο του μυστρά Το δεσ π οτάτο του Μυστρά, ή Δεσ π οτάτο του Μορέως, α π οτέλεσε μία ημιαυτόνομη π εριοχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Πελο π.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Δεσποτάτο του μυστρά Το δεσ π οτάτο του Μυστρά, ή Δεσ π οτάτο του Μορέως, α π οτέλεσε μία ημιαυτόνομη π εριοχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Πελο π."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Δεσποτάτο του μυστρά Το δεσ π οτάτο του Μυστρά, ή Δεσ π οτάτο του Μορέως, α π οτέλεσε μία ημιαυτόνομη π εριοχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Πελο π όννησο και διέγραψε τη δική του π ορεία α π ό το 1262 ως το 1460 π ου καταλύθηκε α π ό τον Μωάμεθ Β ’. Λξκλξκξκ ηξο

2 Μάχη της Πελαγονίας - Ίδρυση του Δεσποτάτου • Το 1249, ο Γουλιέλμος Β ' Βιλλεαρδουίνος, ο Φράγκος ηγεμόνας του Πριγκι π άτου της Αχαΐας, κατασκεύασε ένα κάστρο σε μία βουνοκορφή του Ταϋγέτου, τον Μυστρά, με σκο π ό την υ π οταγή των Μηλιγγών. Η φιλοδοξία του Γουλιέλμου δεν π εριοριζόταν στην Πελο π όννησο αλλά είχε βλέψεις και π ιο μακριά. Το 1259 συμμάχησε με τον Δεσ π ότη της Η π είρου, Μιχαήλ Β ', και με τον Μανφρέδο της Σικελίας με σκο π ό να σταματήσουν την Αυτοκρατορία της Νίκαιας π ου μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης ήταν η ισχυρότερη δύναμη στη βόρειο Ελλάδα και είχε ε π ικίνδυνες βλέψεις στην Κωνσταντινού π ολη.. Τον ίδιο χρόνο στην μάχη της Πελαγονίας ο συνασ π ισμός αυτός συγκρούστηκε με τις δυνάμεις του Μιχαήλ Η ' Παλαιολόγου αλλά οι σύμμαχοι ηττήθηκαν. Οι στρατιώτες της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας ανακάλυψαν τον Γουλιέλμο λίγο μετά την μάχη να κρύβεται σε μία θημωνιά και τον αιχμαλώτισαν. Το 1262 όταν οι Νικαιάτες είχαν ήδη ανακαταλάβει την Κωνσταντινού π ολη ο Γουλιέλμος Βιλλεαρδουίνος έκανε συμφωνία με τον Μιχαήλ για την α π ελευθέρωσή του. Θα έμενε ελεύθερος αν του π αρέδιδε τρία κάστρα στο νότο της Πελο π οννήσου, τα κάστρα του Μυστρά, της Μονεμβασιάς, και της Μεγάλης Μάνης ( ή Μάινης ). Αυτός ήταν και ο π υρήνας του Δεσ π οτάτου του Μυστρα. •

3 Η πρώτη περίοδος • Τα κάστρα όντως π αραδόθηκαν αλλά αμέσως μετά ξέσ π ασε νέος π όλεμος μεταξύ του Πριγκι π άτου της Αχαΐας και της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το 1263 οι Βυζαντινοί π ροσέλαβαν Τούρκους μισθοφόρους α π ό την Μικρά Ασία και τους έστειλαν στην Πελο π όννησο για τον π όλεμο με τους Φράγκους. Τον ίδιο χρόνο οι Βυζαντινοί θα καταφέρουν να καταλάβουν τη γειτονική κωμό π ολη Λακεδαιμονία ( στη θέση της αρχαίας Σ π άρτης ) και τη βαρονία του Γερακιού μαζί με την π εριοχή της Τσακωνιάς. Θα ξεκινήσουν ε π ιδρομές στην υ π όλοι π η Πελο π όννησο αλλά το 1264 οι Τούρκοι μισθοφόροι θα αυτομολήσουν στους Φράγκους και στην μάχη του Μακρυ π λαγίου οι Βυζαντινοί θα ηττηθούν. Καθώς ο καιρός π ερνούσε, ολόκληρη η Πελο π όννησος μετατρε π όταν σε ένα μεγάλο π εδίο μαχών. Το 1275 οι Βυζαντινοί νικούν τους Φράγκους στην μάχη της Μεγάλης Αράχωβας. Παρά τη Φραγκική αντίδραση, οι Βυζαντινοί μέχρι το 1320, π ερί π ου, καταφέρνουν να καταλάβουν τα κάστρα της Άκοβας, της Καρύταινας, του Πολύφεγγου και του Αγίου Γεωργίου στα Σκόρτα και το 1330 π ερί π ου καταλαμβάνουν τα Καλάβρυτα. • Παράλληλα, υ π ήρξε φροντίδα για την εσωτερική οργάνωση της π εριοχής. Α π ό το 1262 το κάστρο του Μυστρά έγινε έδρα ενός διοικητή με ετήσια θητεία ( κεφαλή ), ενώ α π ό το 1308 η θητεία των διοικητών ε π εκτάθηκε και π ολλοί α π ό αυτούς ήταν μόνιμοι ( ε π ίτρο π οι ). Το 1289 η έδρα του διοικητή της ε π αρχίας π ου μέχρι τότε ήταν στην Μονεμβασιά μεταφέρθηκε στον Μυστρά. Εν τω μεταξύ γύρω α π ό τον Μυστρά συγκεντρώνονταν π ολλοί κάτοικοι α π ό τη γύρω π εριοχή για π ερισσότερη ασφάλεια και σύντομα χτίστηκαν και νέα τείχη για να συμ π εριλάβουν τα καινούρια σ π ίτια του Μυστρά. Ειδικά οι κάτοικοι της γειτονικής Λακεδαιμονίας είχαν μετακινηθεί για π ερισσότερη ασφάλεια στον Μυστρά και η Λακεδαιμονία είχε ερημώσει το αργότερο το 1265.

4 1 οι Δεσπότες-Καντακουζινοί • Το 1349 ο Ιωάννης ΣΤ ' Καντακουζηνός έστειλε το δευτερότοκο γιο του, Μανουήλ στην Πελο π όννησο. Αυτός ήταν ο π ρώτος δεσ π ότης του Μυστρά ( ). Στην ε π οχή του π αρουσιάζεται για π ρώτη φορά άνθηση στις τέχνες, και είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι το έργο του Μανουήλ στον Μυστρά έφερε έναν αέρα ανανέωσης στην π εριοχή. Το 1380 π ου θα π εθάνει θα τον διαδεχθεί ο αδελφός του, Ματθαίος και έ π ειτα ο Δημήτριος ( )

5 2 οι Δεσπότες-Παλαιολόγοι • Στη συνέχεια όλοι οι δεσ π ότες θα ανήκουν στην οικογένεια των Παλαιολόγων, με π ρώτο το Θεόδωρο Α '( ), αδελφό του αυτοκράτορα Μανουήλ Β ' Παλαιολόγου και μετά α π ό αυτόν το Θεόδωρο Β '( ), δευτερότοκο γιο του Μανουήλ Β '. Το Θεόδωρο Β ' διαδέχθηκε ο αδελφός του Κωνσταντίνος ( ) και αυτόν οι αδελφοί του Θωμάς και Δημήτριος μέχρι το Αυτήν την ε π οχή το δεσ π οτάτο εξουσιάζει σχεδόν όλη την Πελο π όννησο. Μέχρι το 1395, οι δυνάμεις του Θεόδωρου καταλαμβάνουν μέρος της Μεσσηνίας, την Αργολίδα και την Κορινθία. • Το 1388 το Άργος π έφτει στα χέρια του Θεόδωρου, αλλά αμέσως μετά το καταλαμβάνουν οι Βενετοί. Παράλληλα, οι Τούρκοι π λησιάζουν την Πελο π όννησο και ξεκινούν και π ρος τα εκεί ε π ιδρομές α π ό το Η ένταση ανάμεσα στη Βενετία και το δεσ π οτάτο εκτονώθηκε λόγω της κοινής α π ειλής των Οθωμανών εκτονώθηκε και το 1394 έφτασαν σε συμφωνία για στρατιωτική συνεργασία κατά των Οθωμανών. Το 1395 π ερί π ου δέκα χιλιάδες Αλβανοί, μαζί με τις οικογένειες και τα κο π άδια τους φτάνουν στην Κορινθία και π αίρνουν άδεια α π ό το δεσ π ότη να εγκατασταθούν σε διάφορες π εριοχές της Πελο π οννήσου π ου ο π ληθυσμός είχε ελαττωθεί. Το 1397 π ραγματο π οιήθηκε μία φοβερή ε π ιδρομή των Τούρκων στην Πελο π όννησο υ π ό τον Εβρενός Μ π έη. Το Άργος καταστράφηκε ολοκληρωτικά και ερημώθηκε, ενώ οι κάτοικοί του π ου κατάφεραν να ε π ιζήσουν σύρθηκαν στα σκλαβο π άζαρα της Ανατολής. Λίγες μέρες αργότερα ο στρατός του Θεόδωρου Α ' ηττήθηκε κοντά στο Λεοντάρι. • Το 1400 η Κόρινθος π ωλείται στους Ιωαννίτες Ι ππ ότες α π ό το Θεόδωρο, οι ο π οίοι π αρέμειναν εκεί μέχρι το 1404, ο π ότε και ο κίνδυνος α π ό τις ε π ιδρομές των Οθωμανών είχε π ροσωρινά α π ομακρυνθεί. Ε π ίσης το 1400 ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων, ένας υ π έρμαχος του π λατωνισμού και

6 • οραματιστής του νέου ελληνισμού, ιδρύει στον Μυστρά φιλοσοφική σχολή. Ο Πλήθων στα ε π όμενα χρόνια βλέ π οντας την κρίση στην ο π οία π εριέρχεται το δεσ π οτάτο π ροτείνει ριζοσ π αστικά μέτρα, ό π ως τη δημιουργία μόνιμου στρατού α π ό Έλληνες και όχι α π ό μισθοφόρους, το χωρισμό των κατοίκων σε στρατιώτες ( και μη φορολογούμενους ) και σε φορολογούμενους χωρίς την υ π οχρέωση στράτευσης, τη διαμόρφωση ισχυρής συγκεντρωτικής εξουσίας, να γίνει κοινή π εριουσία όλη η καλλιεργήσιμη γη και ό π οιος ήθελε να καλλιεργεί χέρσα γη να το κάνει ελεύθερα, με το 1/3 της π αραγωγής να π ηγαίνει σε κοινό ταμείο. Οι π ροτάσεις του όμως αυτές αγνοήθηκαν. • Το 1415 ο Μανουήλ Β ' κατάφερε να ανακατασκευάσει το Εξαμίλιον τείχος κατά μήκος του Ισθμού της Κορίνθου μέσα σε σαράντα ημέρες για καλύτερη π ροστασία της Πελο π οννήσου α π ό τις τουρκικές ε π ιδρομές. Για να το καταφέρει αυτό αναγκάστηκε να ε π ιβάλει ειδικούς φόρους στους Πελο π οννησίους, π ράγμα π ου οδήγησε π ολλούς άρχοντες σε ε π ανάσταση η ο π οία συνετρίβη α π ό τον Μανουήλ σε μάχη κοντά στην Καλαμάτα. Η κατασκευή του Εξαμιλίου όμως δεν κατάφερε να εμ π οδίσει τον Τουραχάν ( ή Τουρχάν ) Μ π έη να ε π ιδράμει στην Πελο π όννησο ξανά το • Το οι Βυζαντινοί καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της Μεσσηνίας και της Ηλείας.

7 • Βυζαντινός στόλος καταφέρνει να νικήσει σε ναυμαχία στα νησάκια Εχινάδες, στην είσοδο του Πατραϊκού κόλ π ου, τον Παλατινό Κόμη Κεφαλληνίας και Ζακύνθου Κάρολο Α ' Τόκκο και λίγο αργότερα οι Βυζαντινοί καταλαμβάνουν τη Γλαρέντζα στην Ηλεία. • Το Κωνσταντίνος Παλαιολόγος καταλαμβάνει και την Πάτρα μετά α π ό π ολιορκία. Εκτός α π ό την Μεθώνη, την Κορώνη το Ναύ π λιο και το Άργος π ου είναι στα χέρια των Βενετών, ολόκληρη η υ π όλοι π η Πελο π όννησος είναι στα χέρια των Ελλήνων με το Θεόδωρο να εξουσιάζει τον Μυστρά, το Θωμά τη Γλαρέντζα και τον Κωνσταντίνο τα Καλάβρυτα. Ο Κωνσταντίνος έφυγε α π ό την Πελο π όννησο το 1437 αλλά ξαναγύρισε το 1443 ως δεσ π ότης του Μυστρά στη θέση του αδερφού του Θεόδωρου Β ', και ξανά έχτισε το Εξαμίλλιον π ου είχε καταστραφεί π άλι το Το 1444 ο Κωνσταντίνος και ο Θωμάς εισβάλουν στη Στερεά Ελλάδα, και κυριεύουν την Αθήνα και τη Βοιωτία αναγκάζοντας το δούκα της Αθήνας, Νέριο Β ' Ατζαγιόλι, να τους καταβάλλει ετήσιο φόρο. Ο Κωνσταντίνος, σύμφωνα με τις υ π οσχέσεις του στη σύνοδο Φλωρεντίας - Φεράρα, συνεχίζει π ιο βόρεια γνωρίζοντας ότι οι Τούρκοι έ π ρε π ε να αντιμετω π ίσουν τους σταυροφόρους στη Βάρνα, π ερνά τα Άγραφα, ενώνεται με τους Βλάχους της Πίνδου και εισβάλλει στη Θεσσαλία. Στη συνέχεια στράφηκε στη Φωκίδα και κατέλαβε το Γαλαξείδι, το Λιδωρίκι και τη Βυτρινίτσα.

8 •Το 1444 οι σταυροφόροι ηττήθηκαν ολοκληρωτικά στην μάχη της Βάρνας, και αργότερα βενετικά πλοία μετέφεραν επί πληρωμή Τούρκους στρατιώτες από την Μικρά Ασία στην Ευρώπη χωρίς καν να προσπαθήσει ο Βυζαντινός στόλος από την Κωνσταντινούπολη να τους εμποδίσει. Ο Κωνσταντίνος αναγκάζεται το 1446 να υποχωρήσει στο Εξαμίλιον τείχος αλλά δεν καταφέρνει μαζί με το Θωμά να τους εμποδίσει και οι Τούρκοι εισβάλλουν εκ νέου και λεηλατούν την Πελοπόννησο. Ο σουλτάνος έφτασε ως την Πάτρα, ενώ ο Τουρχάν κατευθύνθηκε στο Μυστρά. Το δεσποτάτο αναγκάστηκε να γίνει φόρου υποτελές στους Τούρκους και όλες οι προσωρινές κατακτήσεις του Κωνσταντίνου εγκαταλείφθηκαν. Αυτές ήταν οι τελευταίες βυζαντινές νίκες.

9 Το τέλος του Δεσποτάτου •Το 1449 ο Κωνσταντίνος στέφθηκε αυτοκράτορας στο Μυστρά στη θέση του αποθανόντος αδελφού του, Ιωάννη, και έφυγε για την Κωνσταντινούπολη. Στη θέση του έμεινε ο αδελφός του ο Δημήτριος,ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ να ομονοήσει με τον άλλο τους αδελφό, Θωμά, που είχε υπό την εξουσία του τη βορειοδυτική Πελοπόννησο. Μάλιστα ο Θωμάς ήταν δυτικόφιλος, ενώ ο Δημήτριος τουρκόφιλος. Οι τουρκικές επιδρομές συνεχίστηκαν αμείωτες τα επόμενα χρόνια καθώς ο σουλτάνος Μωάμεθ Β' ήθελε να εμποδίσει αυτούς τους δύο από το να στείλουν βοήθεια στην αποκλεισμένη Κωνσταντινούπολη. •Όμως ήταν και οι δύο απασχολημένοι με τις μεταξύ τους έριδες και δεν επρόκειτο να ομονοήσουν. Με αφορμή μία μεγάλη τουρκική επιδρομή ξέσπασε εξέγερση Ελλήνων και Αλβανών υπό τον Μανουήλ Κατακουζηνό ή Γκιν Κατακουζηνό για τους Αλβανούς, η οποία έληξε άδοξα με την επέμβαση του Τουρχάν Μπέη. Ο Τουρχάν Μπέης μάλιστα πριν φύγει από την Πελοπόννησο συμβούλευσε τα δύο αδέλφια να ειρηνεύσουν. Μετά την Άλωση και ενώ τα δύο αδέλφια συνέχιζαν να συγκρούονται μεταξύ τους οι Τούρκοι κατέλαβαν την Πάτρα το 1458 και το 1460 ο Δημήτριος παρέδωσε αμαχητί τον Μυστρά στον Μωάμεθ θέτοντας τέλος στο δεσποτάτο. Ο Θωμάς έφυγε στην Ιταλία με την κάρα του Αγίου Ανδρέα, ενώ ο Δημήτριος ακολούθησε τον Μωάμεθ υπό περιορισμό για το υπόλοιπο της ζωής του.

10 •Η τελευταία αντίσταση έμελλε να δοθεί από άσημους τοπάρχες, όπως ο Κωνσταντίνος Γραίτζας Παλαιολόγος που άντεξε στο Σαλμένικο, κοντά στην Πάτρα ως το 1461, ο Κροκόδειλος Κλαδάς που συνέχισε να πολεμά τους Τούρκους στην Μάνη και στην Ήπειρο ως το θάνατό του το 1491, και ο Θεόδωρος Μπούας. •Η προσφορά του δεσποτάτου στον ελληνισμό ήταν ότι αποτέλεσε ένα έδαφος για την τελευταία αναλαμπή του μεσαιωνικού ελληνισμού και την πνευματική και καλλιτεχνική αναζήτηση του. Σήμερα πολλές εκκλησίες και μοναστήρια σώζονται από εκείνη την περίοδο στον Μυστρά, όπως και το παλάτι των δεσποτών του οποίου η αναστήλωση έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό.

11 Επίτροποι • Μιχαήλ Καντακουζηνός • Ανδρόνικος Παλαιολόγος Ασάν Δεσπότες • • Μ α ν ο υ ή λ Καντακουζηνός • • Μ α τ θ α ί ο ς Καντακουζηνός • • Δ η μ ή τ ρ ι ο ς Α' Καντακουζηνός • • Θε ό δ ω ρ ο ς Α' Παλαιολόγος • • Θ ε ό δ ω ρ ο ς Β' Παλαιολόγος • • Κ ω ν σ τ α ν τ ί ν ο ς Παλαιολόγος • • Δ η μ ή τ ρ ι ο ς Β' Παλαιολόγος • • Θ ω μ ά ς Παλαιολόγος


Κατέβασμα ppt "Δεσποτάτο του μυστρά Το δεσ π οτάτο του Μυστρά, ή Δεσ π οτάτο του Μορέως, α π οτέλεσε μία ημιαυτόνομη π εριοχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Πελο π."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google