Преформативный период (IΙ–XV вв.)

Slides:



Advertisements
Παρόμοιες παρουσιάσεις
ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΜΗΜΑ: ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΜΕΣΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΘΗΜΑ: «ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ»
Advertisements

ΑΝΑΘΕΣΗ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ & ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ
ΝΕΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ Ν: 4067/2012 Εισήγηση 2 ΜΑΡΑ ΣΟΦΙΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ 4 ο Πακέτο Σημειώσεων Εισηγήτρια : Δοξαστάκη Κάλλια 4 ο Πακέτο Σημειώσεων Εισηγήτρια : Δοξαστάκη Κάλλια.
Ελεγκτικό Συνέδριο Δημοσιονομική ευθύνη αιρετών οργάνων Ο.Τ.Α. α΄ βαθμού Δημοσιονομική ευθύνη αιρετών οργάνων Ο.Τ.Α. α΄ βαθμού Μαρία – Ευαγγελία Καλλιτσιώτη.
Δίκαιο Επιχειρήσεων ΙΙ Ενότητα 6: ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο ΤΕΙ Ιονίων Νήσων Το περιεχόμενο του μαθήματος.
Το νέο ευρωπαϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο για τα στεγαστικά δάνεια και οι αλλαγές που θα επιφέρει στο ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο Μάρτιος 2016 Χριστίνα Λιβαδά.
Αξιολόγηση απόδοσης εργαζομένων Σπύρος Αβδημιώτης MBA PhD Μόνιμο μέλος ΕΠ Αλεξάνδρειου ΤΕΙ- Θ Ερευνητικός Συνεργάτης Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Ελεγκτικό Συνέδριο Προγραμματικές συμβάσεις Δήμων. Επίκαιρα νομολογιακά ζητήματα. Π. Παππίδας Πάρεδρος ΕλΣ Πάρεδρος ΕλΣ Διημερίδα ΚΕΔΕ Αθήνα, 14 και
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Μεθοδολογία έρευνας και αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου του θεολόγου.
ΚΑΤΑΤΟΠΙΣΤΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΗΞΗ (screening tests) ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΒΑΣΕΙ ΚΛΙΝΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ Θεόδωρος Θεοδωρίδης Διευθυντής Αιματολογικού.
ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΑΙΜΑ /ΠΗΞΗ-ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΙΩΑΝΝΗΣ ΛΕΓΑΚΗΣ.
Διδακτική της Πληροφορικής Εισαγωγή στις βασικές έννοιες 2016.
Eπίκτητες διαταραχές πήξης ΙΙ Μ.Καρακάντζα. Eπίκτητες διαταραχές πήξης Έλλειψη βιταμίνης Κ Ηπατοπάθεια Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη Μικροαγγειοπαθητικές αιμολυτικές.
Δημόσιες σχέσεις – Συμπεριφορά, δεοντολογία Διονύσης Ανανιάδης Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος 11 ο Πανελλήνιο Συνέδριο Δερματολογίας Αφροδισιολογίας
Δημήτριος Κυφωνίδης Παιδίατρος Διευθυντής Παιδιατρικής Κλινικής «Μποδοσάκειο» Νοσοκομείου Πτολεμαΐδας.
Διαχείριση του άγχους των μικρών μαθητών της Α’ δημοτικού κατά τις πρώτες μέρες του σχολείου με τη μέθοδο των σκεπτόμενων καπέλων του De Bono εκπ. Αθηνά.
Μεταναστευτικό και Προσφυγικό ζήτημα Η κατάσταση σήμερα ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΑΝΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΝΟΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΧΙΖΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ.
1 Εμπορικό και Οικονομικό Δίκαιο Εμπορική Ιδιότητα Παππά Βιβή Ελληνική Δημοκρατία Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Ηπείρου.
Φλεβική θρομβοεμβολική νόσος IV Εξάμηνο Νοσηλευτικής ΤΕΙ Λάρισας 12.I.’10 Δ. Παπαγόρας.
Καθ. Μ.Θ. Μαρίνος 1ο εξάμηνο1. Καθ. Μ.-Θ. Μαρίνος 1ο εξάμηνο2.
ΚΥΠΡΟΣ ΗΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΑΖΑΡΟΥ. Η Κύπρος, η οποία βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Μεσογείου Θαλάσσης και νότια της Τουρκίας, είναι το μεγαλύτερο.
Ηγέτες της Αναπηρίας του Αύριο
PROPAGANDA WHY?.
Νεοελληνική μεταπολεμική ποίηση: α΄ και β΄ μεταπολεμική γενιά ΕΥ, VIII
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΛΕΞΗΣ Το βασικό ερώτημα:
H ΑΝΑΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΆΡΘΡΟΥ 27Α ΚΦΕ
AΓΓΛΙΑ ΚΑΙ ΡΩΜΗ H Αγγλία είναι μια πολύ αγαπητή χώρα για να πάτε.
Αιμορραγικές διαταραχές
Το Παρίσι Το Παρίσι είναι ένα πολύ ωραίο μέρος για του Αγίου Βαλεντίνου γιατί έχει το Πύργο του Άιφελ και εκεί πηγαίνουν ζευγάρια.
Εισαγωγή στις Πιθανότητες
Α΄Λυκείου Θεματική Ενότητα 1.4 ΗΘΟΣ.
Η εικονομαχία αποτελεί να θεολογικό λατρευτικό ζήτημα που συντάραξε τη ζωή της βυζαντινής αυτοκρατορίας ολόκληρο τον 8ο και τις αρχές του 9ου μ.Χ. αιώνα.
Οδηγίες διατροφής για Παιδιά
Δραστηριότητες από τον Κόσμο της Φυσικής για το Νηπιαγωγείο
Διακριτά Μαθηματικά Ενότητα 5: Απαρίθμηση: Διωνυμικοί συντελεστές
Επιμέλεια Τσάμης Δ. Ιωάννης Μαθηματικός
Άγχος Πανελλήνιων Εξετάσεων: Τρόποι Διαχείρισης
Παναγιώτης Γ. Μουσταΐρας Δρ Κοινωνιολογίας της Εκπαίδευσης
ΟΥΡΑΙΜΙΚΟ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ
Μετασχηματισμοί των κυματισμών
Ανάληψη Υποχρέωσης (Π. Δ
Βασικές Έννοιες Στατιστικής
Η εποχή των επαναστάσεων
ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ.
Διαταραχές της Αιμόστασης (Πήξης)
Άλλα είδη παραπομπής και βιβλιογραφίας.
Ταξινόμηση και Γραφικές παραστάσεις ποιοτικών δεδομένων
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΕΤΡΗΣΕΩΝ Ι
Βιωματικό Εργαστήρι με θέμα: Λιασίδη Θέκλα, Μηνά Φλωρεντία
Μαθήματα στοματικής υγιεινής
Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας
ΔΙΟΙΚΗΣΗ/ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ (MANAGEMENT) ΕΝΌΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
Η νέα οικονομική διακυβέρνηση στην Ε. Ε
Το Παναθηναϊκο Σταδιο.
Απο τον φιλιππο β΄ στα Ελληνιστικα βασιλεια
Τέστ Μπανάνας Test de la banane: Κάνε κλίκ!.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Τι είναι το πολιτικό μάρκετινγκ?
Έλεγχοι για την Διαχείριση Κινδύνων στις Εκδηλώσεις
Атырау облысы, Индер ауданы, Өрлік селосы
ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΙΙ Μητράκας Π. Λάμπρος MD, MSc, PhD Ουρολόγος, FEBU
Сучасная беларуская мова
Ευρωπαϊκή Πολιτική για τη Γνώση
Βιωματική άσκηση λήψης απόφασης: 6 καπέλα σκέψης
LOVE STORY Το Γαλλικό περιοδικό "Le magazine des voyages de pêche" στην 56th έκδοση του έφερε στο φως της δημοσιότητας μια απίστευτη ιστορία αγάπης.
ΑΝΤΙΓΟΝΙΔΕΣ.
Φαινόμενα και θεσμοί του ελληνιστικού κόσμου
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ
Υδατάνθρακες Ποιοι είναι οι βασικοί ρόλοι των υδατανθράκων;
Μεταγράφημα παρουσίασης:

Преформативный период (IΙ–XV вв.) 3. Византия В

Божественная икономия в истории: прп. Максим Исповедник систематизации богословия прп. Анастасий Синаит прп. Иоанн Дамаскин Синодик в Неделю Торжества Православия

(2-я пол. VII в., Дамаск - до 754 г. Палестина), прп. (пам. 4 дек.) ᾿Ιωάννης ὁ Δαμασκήνος, ὁ Χρυσορρόας / Ioannes Damascenus араб. Мансур ибн Сарджун (2-я пол. VII в., Дамаск - до 754 г. Палестина), прп. (пам. 4 дек.)

Источник знания // Творения преп. Иоанна Дамаскина. Источник знания. М Источник знания // Творения преп. Иоанна Дамаскина. Источник знания. М.: «Индрик», 2002 «Философские главы» «О ста ересях» «Точное изложение православной веры»

Καὶ πρότερον μὲν τῶν παρ' ῞Ελλησι σοφῶν τὰ κάλλιστα παραθήσομαι εἰδώς, ὡς, εἴ τι μὲν ἀγαθόν, ἄνωθεν παρὰ θεοῦ τοῖς ἀνθρώποις δεδώρηται, ἐπειδὴ «πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον παρὰ τοῦ πατρὸς τῶν φώτων»… И прежде всего я предложу то, что есть самого лучшего у эллинских мудрецов, зная, что если есть что-либо благое у них, то оно даровано людям свыше от Бога…

Εἶτα τούτων ἐχόμενα τῶν θεοστυγῶν αἱρέσεων συντάξω τὰ φληναφήματα, ὡς ἂν τὸ ψεῦδος ἐπιγινώσκοντες πλέον τῆς ἀληθείας ἑξώμεθα Затем я изложу приверженные этому вздорные учения богоненавистных ересей, чтобы, познав ложь, мы крепче держались истины

Ερῶ δὲ ἐμὸν μέν, ὡς ἔφην, οὐδέν, τὰ δὲ τοῖς ἐγκρίτοις τῶν διδασκάλων πεπονημένα εἰς ἓν συλλεξάμενος, ὅση δύναμις, συντετμημένον τὸν λόγον ποιήσομαι κατὰ πάντα ὑπείκων τῷ ὑμετέρῳ προστάγματι Своего же, как я сказал, я не скажу ничего, а, по возможности совокупив воедино добытое трудами наиболее надежных учителей, кратко изложу это, во всем следуя вашему повелению

Joannes Damascenus. Expositio fidei (1-100) 1-14 Περὶ θεοῦ 15-25 Περὶ κτίσεως 26-42 Περὶ ἀνθρώπου 43-81 Περὶ οἰκονομίας 82-98 Περὶ νόμου θεοῦ 99-100 Περὶ ἀναστάσεως

Πᾶσα δὲ ἡ πραγματεία ἐν τρισὶ βίβλοις ἀναγέγραπται· καὶ τούτων ἡ μὲν πρώτη σύγκειται ἀφ' ὧν μάλιστα προσήκοι Χριστιανοῖς τὴν ἀρχὴν ἀεὶ ποιεῖσθαι, ἀπὸ Θεοῦ, τὴν τριαδικὴν μονάδα φωτίζουσαν ἐκ προοιμίων ἡμᾶς. ῾Η δὲ δευτέρα, περὶ συστάσεως καὶ καταστάσεως τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων φησίν· ἡ δὲ τρίτη, ἰδίως τὰ περὶ ἀρετῆς καὶ κακίας περιείληφεν Все изложение составлено в трех книгах, из которых первая содержит то, с чего более всего подобает христианам всегда начинать свое изложение –– с Бога, с троической единицы, просвещающей нас сначала; вторая –– повествует о составе и установлении человеческих предметов; третья, наконец, собственно обнимает предметы, связанные с добродетелью и пороком Joannes Damascenus. Sacra parallela // PG T. 95. Col. 1041

1-14 Περὶ θεοῦ (кн. I) α′ ῞Οτι ἀκατάληπτον τὸ θεῖον καὶ ὅτι οὐ δεῖ ζητεῖν καὶ περιεργάζεσθαι τὰ μὴ παραδεδομένα ἡμῖν ὑπὸ τῶν ἁγίων προφητῶν καὶ ἀποστόλων καὶ εὐαγγελιστῶν β′ Περὶ ῥητῶν καὶ ἀρρήτων καὶ γνωστῶν καὶ ἀγνώστων γ′ ᾿Απόδειξις, ὅτι ἔστι θεός δ′ Περὶ τοῦ τί ἐστι θεός; ὅτι ἀκατάληπτον ε′ ᾿Απόδειξις, ὅτι εἷς ἐστι θεὸς καὶ οὐ πολλοί Ϛ′ Περὶ λόγου θεοῦ ζ′ Περὶ πνεύματος ἁγίου η′ Περὶ τῆς ἁγίας τριάδος θ′ Περὶ τῶν ἐπὶ θεοῦ λεγομένων ι′ Περὶ θείας ἑνώσεως καὶ διακρίσεως ια′ Περὶ τῶν σωματικῶς ἐπὶ θεοῦ λεγομένων ιβ′ ῎Ετι περὶ τῶν αὐτῶν ιγ′ Περὶ τόπου θεοῦ καὶ ὅτι μόνον τὸ θεῖον ἀπερίγραπτον ιδ′ Τὰ ἰδιώματα τῆς θείας φύσεως

15-25 Περὶ κτίσεως ιϚ′ Περὶ δημιουργίας ιζ′ Περὶ ἀγγέλων 15-25 Περὶ κτίσεως ιϚ′ Περὶ δημιουργίας ιζ′ Περὶ ἀγγέλων ιη′ Περὶ διαβόλου καὶ δαιμόνων ιθ′ Περὶ κτίσεως ὁρατῆς κ′ Περὶ οὐρανοῦ κα′ Περὶ φωτός, πυρός, φωστήρων ἡλίου τε καὶ σελήνης καὶ ἄστρων κβ′ Περὶ ἀέρος καὶ ἀνέμων κγ′ Περὶ ὑδάτων κδ′ Περὶ γῆς καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς κε′ Περὶ παραδείσου

26-42 Περὶ ἀνθρώπου κϚ′ Περὶ ἀνθρώπου κζ′ Περὶ ἡδονῶν κη′ Περὶ λύπης 26-42 Περὶ ἀνθρώπου κϚ′ Περὶ ἀνθρώπου κζ′ Περὶ ἡδονῶν κη′ Περὶ λύπης κθ′ Περὶ φόβου λ′ Περὶ θυμοῦ λα′ Περὶ τοῦ φανταστικοῦ λβ′ Περὶ αἰσθήσεως λγ′ Περὶ τοῦ διανοητικοῦ λδ′ Περὶ τοῦ μνημονευτικοῦ λε′ Περὶ ἐνδιαθέτου λόγου καὶ προφορικοῦ λϚ′ Περὶ πάθους καὶ ἐνεργείας λζ′ Περὶ ἐνεργείας λη′ Περὶ ἑκουσίου καὶ ἀκουσίου λθ′ Περὶ τοῦ ἐφ' ἡμῖν, τουτέστι τοῦ αὐτεξουσίου μ′ Περὶ τῶν γινομένων μα′ Διὰ ποίαν αἰτίαν αὐτεξούσιοι γεγόναμεν μβ′ Περὶ τῶν οὐκ ἐφ' ἡμῖν μγ′ Περὶ προνοίας μδ′ Περὶ προγνώσεως καὶ προορισμοῦ

43-81 Περὶ οἰκονομίας 46–57 – о сочетании природ во Христе 43-81 Περὶ οἰκονομίας 46–57 – о сочетании природ во Христе 58–63 – о волях / энергиях во Христе 64–75 – о различных состояниях Христа 76–81 – христология - триадология

82-98 Περὶ νόμου θεοῦ πβ′ Περὶ πίστεως καὶ βαπτίσματος 82-98 Περὶ νόμου θεοῦ πβ′ Περὶ πίστεως καὶ βαπτίσματος πγ′ Περὶ πίστεως πδ′ Περὶ σταυροῦ, ἐν ᾧ ἔτι καὶ περὶ πίστεως πε′ Περὶ τοῦ προσκυνεῖν κατὰ ἀνατολάς πϚ′ Περὶ τῶν ἁγίων καὶ ἀχράντων τοῦ κυρίου μυστηρίων πζ′ Περὶ τῆς γενεαλογίας τοῦ κυρίου καὶ περὶ τῆς ἁγίας θεοτόκου πη′ Περὶ τῶν ἁγίων καὶ τῆς τῶν λειψάνων αὐτῶν τιμῆς πθ′ Περὶ εἰκόνων Ϟ′ Περὶ γραφῆς Ϟα′ Περὶ τῶν ἐπὶ Χριστοῦ λεγομένων Ϟβ′ ῞Οτι οὐκ ἔστι τῶν κακῶν αἴτιος ὁ θεός Ϟγ′ ῞Οτι οὐ δύο ἀρχαί Ϟδ′ Τίνος ἕνεκεν προγινώσκων ὁ θεὸς τοὺς ἁμαρτάνειν καὶ μὴ μετανοεῖν μέλλοντας ἔκτισεν Ϟε′ Περὶ νόμου θεοῦ καὶ νόμου ἁμαρτίας ϞϚ′ Κατὰ ᾿Ιουδαίων περὶ τοῦ σαββάτου Ϟζ′ Περὶ παρθενίας Ϟη′ Περὶ τῆς περιτομῆς

99-100 Περὶ ἀναστάσεως Ϟθ′ Περὶ τοῦ ἀντιχρίστου ρ′ Περὶ ἀναστάσεως

Expositio fidei 1 Однако Бог не оставил нас в совершенном неведении; ибо познание о том, что Бог есть, Он Сам насадил в природе каждого. И само создание мира, его сохранение и управление возвещают величие Божества. Сверх того, Бог, сперва чрез закон и пророков, потом через Единородного Сына Своего, Господа и Бога и Спасителя нашего Иисуса Христа сообщил нам познание о Себе, какое мы можем вместить …Καὶ διὰ νόμου δὲ καὶ προφητῶν πρότερον, ἔπειτα δὲ καὶ διὰ τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ υἱοῦ, κυρίου δὲ καὶ θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, κατὰ τὸ ἐφικτὸν ἡμῖν τὴν ἑαυτοῦ ἐφανέρωσε γνῶσιν…

ὅπερ συνέφερεν ἡμῖν γνῶναι ἀπεκάλυψεν, ὅπερ δὲ οὐκ ἐδυνάμεθα φέρειν, ἀπεσιώπησε. Ταῦτα ἡμεῖς στέρξωμεν καὶ ἐν αὐτοῖς μείνωμεν μὴ μεταίροντες ὅρια αἰώνια μηδὲ ὑπερβαίνοντες τὴν θείαν παράδοσιν.

Expositio fidei 2 Χρὴ οὖν τὸν περὶ θεοῦ λέγειν ἢ ἀκούειν βουλόμενον σαφῶς εἰδέναι, ὡς οὐδὲ πάντα ἄρρητα οὐδὲ πάντα ῥητά, τά τε τῆς θεολογίας τά τε τῆς οἰκονομίας, οὔτε μὴν πάντα ἄγνωστα οὔτε πάντα γνωστά· ἕτερον δέ ἐστι τὸ γνωστὸν καὶ ἕτερον τὸ ῥητόν, ὥσπερ ἄλλο τὸ λαλεῖν καὶ ἄλλο τὸ γινώσκειν. Πολλὰ τοίνυν τῶν περὶ θεοῦ ἀμυδρῶς νοουμένων οὐ καιρίως ἐκφρασθῆναι δύναται, ἀλλὰ τὰ καθ' ἡμᾶς ἀναγκαζόμεθα ἐπὶ τῶν ὑπὲρ ἡμᾶς λέγειν, ὥσπερ ἐπὶ θεοῦ λέγομεν ὕπνον καὶ ὀργὴν καὶ ἀμέλειαν χεῖράς τε καὶ πόδας καὶ τὰ τοιαῦτα. Кто хочет говорить или слушать о Боге, тот должен знать, что не все, касательно Божества и Его Домостроительства, невыразимо, но и не все удобовыразимо, не все непознаваемо, но и не все познаваемо; ибо иное значит познаваемое, а иное — выражаемое словом, так как иное дело говорить, а другое — знать. Таким образом, многое из того, что мы неясно познаем о Боге, не может быть выражено во всем совершенстве; но как нам свойственно, так мы и бываем принуждены говорить о том, что выше нас, так, говоря о Боге, мы [приписываем Ему] сон, гнев, беспечность, руки, ноги, и тому подобное

Синодик в Неделю торжества Православия Synodicon orthodoxiae (IX-XV) / J. Gouillard, "Le Synodikon de l'Orthodoxie," Travaux et mémoires 2 (1967)

Τὸ συνοδικὸν ὅπερ ἀναγινώσκεται τῇ κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοξίας Ἐποφειλομένη πρὸς Θεὸν ἐτήσιος εὐχαριστία καθ’ ἣν ἡμέραν ἀπελάβομεν τὴν τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαν σὺν ἀποδείξει τῶν τῆς εὐσεβείας δογμάτων καὶ καταστροφῇ τῶν τῆς κακίας δυσσεβημάτων. Προφητικαῖς ἑπόμενοι ῥήσεσιν ἀποστολικαῖς τε παραινέσεσιν εἴκοντες καὶ εὐαγγελικαῖς ἱστορίαις στοιχειούμενοι, τῶν ἐγκαινίων τὴν ἡμέραν ἑορτάζομεν

1. Иконопочитание …ἀντάλλαγμα δ’ ἂν εἶεν τοῦ Χριστοῦ οἱ τῷ θανάτῳ αὐτοῦ ἐξαγορασθέντες καὶ πεπιστευκότες αὐτῷ διά τε λόγου ἀνακηρύξεως καὶ εἰκονικῆς ἀνατυπώσεως, δι’ ὧν τὸ μέγα τῆς οἰκονομίας ἔργον τοῖς λελυτρωμένοις ἐπιγινώσκεται, διὰ σταυροῦ τε καὶ τῶν πρὸ τοῦ σταυροῦ καὶ μετὰ τὸν σταυρὸν παθῶν τε καὶ θαυμάτων αὐτοῦ, ἐξ ὧν καὶ ἡ τῶν αὐτοῦ παθημάτων μίμησις εἰς ἀποστόλους, ἐκεῖθέν τε εἰς μάρτυρας, διαβαίνει, καὶ δι’ αὐτῶν μέχρις ὁμολογητῶν καὶ ἀσκητῶν κάτεισιν. А воздаяние Христово суть искупленные смертью Его и уверовавшие Ему благодаря слову проповеди и иконному запечатлению, через которые избавленные познают великое дело домостроительства, и благодаря Кресту, и страстям, и чудесам Его до Креста и после Креста, от которых и подражание страданиям Его переходит к апостолам, а от них – к мученикам, а через тех доходит до исповедников и подвижников

Ведающим и принимающим пророческие видения как созданные и запечатленные Самим Божеством и верующим тому, что, увидев, рассказал пророческий сонм, и держащим дошедшее от апостолов к отцам писаное и неписаное предание, и поэтому изображающим и почитающим святыни – вечная память! Τῶν τὰς προφητικὰς ὁράσεις, ὡς αὐτὸ τὸ Θεῖον αὐτὰς ἐσχημάτιζε καὶ διετύπου, εἰδότων καὶ ἀποδεχομένων, καὶ πιστευόντων ἅπερ ὁ τῶν προφητῶν χορὸς ἑωρακότες διηγήσαντο, καὶ τὴν διὰ τῶν ἀποστόλων καὶ εἰς πατέρας διήκουσαν ἔγγραφόν τε καὶ ἄγραφον παράδοσιν κρατυνόντων, καὶ διὰ τοῦτο εἰκονιζόντων τὰ ἅγια καὶ  τιμώντων, αἰωνία ἡ μνήμη.

Οἱ προφῆται ὡς εἶδον, οἱ ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ οἰκουμένη ὡς συμπεφρόνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο,  ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο,  ὁ Χριστὸς ὡς ἐβράβευσεν· οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν, Χριστὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν ναοῖς, ἐν εἰκονίσμασι· τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ Δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διὰ τὸν κοινὸν Δεσπότην καὶ ὡς αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμοντες· αὕτη ἡ πίστις τῶν ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν οἰκουμένην ἐστήριξεν. Как пророки видели, как апостолы научили, как приняла Церковь, как постановили учителя, как согласилась вселенная, как воссияла благодать, как была доказана истина, как даровал Христос – так мыслим, так говорим, так проповедуем, почитая Христа, истинного Бога нашего, и Его святых в речах, в писаниях, в мыслях, в жертвоприношениях, в храмах, в изображениях: Ему поклоняясь и Его чтя как Бога и Владыку, а их почитая ради общего Владыки как его верных слуг и воздавая им относительное поклонение. Такова вера апостолов, такова вера отцов, такова вера православных, эта вера утвердила вселенную.

Иоанн Итал (2 пол. XI в., осуждение 1082) Введенным вопреки христианской и православной вере Иоанном Италом… анафема Всяко начинающих какое-либо взыскание и учение неизреченному воплощенному смотрению Спаса нашего и Бога наводить и искать, каковым-либо образом сам Бог Слово человеческому смешению соединися и принятую плоть по некоем слове обожи, и словесы диалектическими естество и положение о преестественном новосечении двоих естеств Бога и человека словоборитися и искушающим, анафема …злочестивые учения еллинские… о душах человеческих и небе и земли и иных творениях бессрамно или паче злочестиво вводящим, анафема 11. Τοῖς παρὰ τὴν χριστιανικὴν καὶ ὀρθόδοξον πίστιν εἰσαχθεῖσι παρά τε τοῦ Ἰταλοῦ Ἰωάννου … ἀνάθεμα 1.  Τοῖς ὅλως ἐπιχειροῦσι νέαν τινὰ ζήτησιν καὶ διδαχὴν τῇ ἀρρήτῳ ἐνσάρκῳ οἰκονομίᾳ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ Θεοῦ ἐπάγειν, καὶ ζητεῖν οἵῳ τρόπῳ αὐτὸς ὁ Θεὸς Λόγος τῷ ἀνθρωπίνῳ φυράματι ἥνωται καὶ τὴν προσληφθεῖσαν σάρκα κατὰ τίνα λόγον ἐθέωσε, καὶ λόγοις διαλεκτικοῖς φύσιν καὶ θέσιν ἐπὶ τῆς ὑπὲρ φύσιν καινοτομίας τῶν δύο φύσεων τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου λογομαχεῖν πειρωμένοις, ἀνάθεμα 2. …τὰ τῶν Ἑλλήνων δὲ δυσσεβῆ δόγματα… περί τε ψυχῶν ἀνθρωπίνων καὶ οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ τῶν ἄλλων κτισμάτων ἀναιδῶς ἢ μᾶλλον ἀσεβῶς ἐπεισάγουσιν, ἀνάθεμα

3. …τάς τε μετεμψυχώσεις τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν… καὶ διὰ τούτων ἀνάστασιν καὶ κρίσιν καὶ τὴν τελευταίαν τῶν βεβιωμένων ἀνταπόδοσιν ἀθετοῦσιν, ἀνάθεμα 4. Τοῖς τὴν ὕλην ἄναρχον καὶ τὰς ἰδέας ἢ συνάναρχον τῷ δημιουργῷ πάντων καὶ Θεῷ δογματίζουσι… ἀνάθεμα 8. Τοῖς… τὰς πλατωνικὰς ἰδέας ὡς ἀληθεῖς δεχομένοις, καὶ ὡς αὐθυπόστατον τὴν ὕλην παρὰ τῶν ἰδεῶν μορφοῦσθαι λέγουσι… ἀνάθεμα 10. προΰπαρξις ἐστὶ τῶν ψυχῶν καὶ οὐκ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος τὰ πάντα ἐγένοντο …преодушевления человеческих душ… и сего ради воскресение и суд и конечное воздаяние извещающих отметающим, анафема Вещество безначальное и идеи собезначальные Содетелю всех и Богу учащим… анафема …и платонические идеи яко истинные приемлющим и яко самосущное вещество от идей изображатися глаголющим… анафема …яко предбытие есть душ и не от несущего вся быша…

3. Паламитские споры Γρηγορίου τοῦ ἁγιωτάτου μητροπολίτου Θεσσαλονίκης, τοῦ συνοδικῶς ἐπ’ ἐκκλησίας μεγάλης Βαρλαάμ τε καὶ Ἀκίνδυνον, τοὺς ἀρχηγοὺς καὶ ἐφευρετὰς τῶν καινῶν αἱρέσεων καθελόντος σὺν τῇ περὶ αὐτοὺς πονηρᾷ συμμορίᾳ, τοὺς τὴν φυσικὴν καὶ ἀχώριστον ἐνέργειαν καὶ δύναμιν τοῦ Θεοῦ καὶ ἁπλῶς πάντα ὁμοῦ τὰ φυσικὰ (695) τῆς ἁγίας Τριάδος ἰδιώματα κτίσματα τετολμηκότας εἰπεῖν, ἀλλὰ δὴ καὶ τὸ τῆς θεότητος ἀπρόσιτον φῶς τὸ λάμψαν ἐπὶ τοῦ ὄρους ἀπὸ Χριστοῦ, θεότητά τε κτιστήν, καὶ τὰς πλατωνικὰς ἰδέας καὶ τοὺς ἑλληνικοὺς μύθους ἐκείνους ἐπεισαγαγεῖν ἐπιχειρήσαντας αὖθις κακῶς τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ, Святейшему Григорию, митрополиту Фессалонитскому, ниспровергшему соборно от лица Великой Церкви Варлаама и Акиндина, вождей и изобретателей новых ересей с постыдной их участью, дерзнувших называть природную и неотделимую энергию и силу Божию и вообще все относящееся к природе Святой Троице тварными особенностями, а наряду с этим о неприступный свет Божества, воссиявший на горе [Фаворе] от Христа, тварным божеством, вводивших злостно вновь платонические идеи и эллинские мифы в церковь Христову,

[Григорию] боровшемуся премудро и весьма благородно за общую Христову Церковь и за истинные и безошибочные догматы о Божестве, провозгласившему в своих писаниях, выступлениях и диспутах единое Божество, единого триипостасного Бога, действующего, волящего, всесильного, нетварного во всех отношениях по божественных писаниям и [трудам] богословов и экзегетов, разумею Афанасия и Василия, Григория [Богослова], Иоанна и Григория [Нисского], Кирилла, а с ними еще и премудрого Максима и богоглаголивого [Иоанна] из Дамаска, и не только их, но и остальных отцов и учителей Церкви Христовой, [Григорию] участнику и собора, явному в учениях и деяниях единомышленнику и стороннику всего этого, вечная память! τῆς δὲ κοινῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας καὶ τῶν ἀληθινῶν καὶ ἀπταίστων περὶ θεότητος δογμάτων σοφῶς καὶ   (700) γενναίως ἄγαν προπολεμήσαντος καὶ συγγράμμασι καὶ λόγοις καὶ διαλέξεσι καὶ μίαν θεότητα καὶ Θεὸν ἕνα τρισυπόστατον, ἐνεργῆ, θελητικόν, παντοδύναμον, ἄκτιστον διὰ πάντων κατὰ τὰς θείας γραφὰς καὶ δὴ καὶ τοὺς θεολόγους καὶ ἐξηγητὰς τούτων ἀνακηρύξαντος, Ἀθανάσιον φημὶ καὶ Βασίλειον, Γρηγόριον καὶ Ἰωάννην καὶ Γρηγόριον, Κύριλλόν τε πρὸς τούτοις καὶ Μάξιμον τὸν σοφὸν καὶ τὸν ἐκ   (705) Δαμασκοῦ θεορρήμονα, οὐ μὲν ἀλλὰ καὶ τοὺς λοιποὺς πατέρας καὶ διδασκάλους τῆς Χριστοῦ ἐκκλησίας, καὶ κοινωνοῦ καὶ συνῳδοῦ καὶ συμφώνου καὶ σπουδαστοῦ (сторонник) καὶ συναγωνιστοῦ πάντων τούτων ἀναφανέντος καὶ λόγοις καὶ πράγμασιν, αἰωνία ἡ μνήμη.