Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Υποθερμία – Θερμοπληξία Γιώργος Κουκουλίτσιος Αναισθησιολόγος – Εντατικολόγος Επιμελητής Β’ ΜΕΘ ΓΝΑ ΄΄Γ Γεννηματάς΄΄

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Υποθερμία – Θερμοπληξία Γιώργος Κουκουλίτσιος Αναισθησιολόγος – Εντατικολόγος Επιμελητής Β’ ΜΕΘ ΓΝΑ ΄΄Γ Γεννηματάς΄΄"— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Υποθερμία – Θερμοπληξία Γιώργος Κουκουλίτσιος Αναισθησιολόγος – Εντατικολόγος Επιμελητής Β’ ΜΕΘ ΓΝΑ ΄΄Γ Γεννηματάς΄΄

2 Για την καλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού θα πρέπει να διατηρείται μια θερμοκρασιακή ισορροπία και το ισοζύγιο προσλαμβανόμενης και αποβαλλόμενης θερμότητας να είναι ουδέτερο. Ο άνθρωπος ως ομοιόθερμος οργανισμός διατηρεί σταθερή τη θερμοκρασία του σώματος του. Σε φυσιολογικές συνθήκες η εσωτερική θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος είναι μεταξύ 36,1 και 37,3 Σε φυσιολογικές συνθήκες η εσωτερική θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος είναι μεταξύ 36,1  C και 37,3  C

3 Η θερμοκρασιακή ισορροπία του σώματος συντελείται μέσω της θερμορύθμισης και είναι το αποτέλεσμα δύο μηχανισμών: Της θερμογένεσης και Της θερμοαποβολής Για την εξασφάλιση αυτής της ισορροπίας υπεύθυνος είναι ο πρόσθιος υποθάλαμος, δρώντας με τον αρνητικό ανατροφοδοτικό μηχανισμό.

4 Θερμογένεση ΜεταβολισμόςΉπαρ Χημικές αντιδράσεις Μυϊκό έργο Περίπατος 300kcal / h Τρέξιμο 900kcal / h Ρίγος 500% Η φυσική δραστηριότητα αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος περίπου κατά 0,5  C/h για τη μέτρια εργασία και πάνω από 4  C/h για τη βαριά εργασία. 75kcal / h

5 Θερμοαποβολή ΑγωγήΜετάδοσηΕξάτμισηΑκτινοβολία

6 Θερμοαποβολή Αγωγή –Μεταφορά θερμότητας από θερμότερο προς ψυχρότερο αντικείμενο με άμεση επαφή. –Ο αέρας είναι κακός αγωγός θερμότητας σε σχέση με το νερό και το έδαφος –Η θερμική αγωγιμότητα του νερού είναι 30 φορές μεγαλύτερη του αέρα, έτσι το σώμα χάνει ταχύτατα θερμότητα όταν εμβυθιστεί σε κρύο νερό –Τα υγρά ρούχα προκαλούν ταχύτατη απώλεια θερμότητας

7 Θερμοαποβολή Μετάδοση –Μεταφορά θερμότητας με το ρεύμα του αέρα από το σώμα προς το ψυχρότερο περιβάλλον –Ο ακίνητος αέρας είναι κακός αγωγός θερμότητας –Όσο μεγαλύτερη η ταχύτητα του αέρα τόσο ταχύτερη η αποβολή θερμότητας –Θερμοκρασία -1  C σε νηνεμία, με άνεμο ταχύτητας 50km/h γίνεται αντιληπτή από το ανθρώπινο σώμα σαν -20  C

8 Θερμοαποβολή Εξάτμιση –Των υγρών του δέρματος, ΙδρώταςΝερό Υγρά ρούχα –Τα υγρά ρούχα αποβάλλουν θερμότητα με διπλό μηχανισμό, όσο παραμένουν υγρά με το μηχανισμό της αγωγής, ενώ όσο στεγνώνουν με το μηχανισμό της εξάτμισης –Μεγάλη απώλεια θερμότητας γίνεται με την αναπνοή με τους μηχανισμούς της εξάτμισης και της μετάδοσης

9 Θερμοαποβολή Ακτινοβολία –Κάθε αντικείμενο που είναι θερμότερο από το περιβάλλον εκπέμπει θερμότητα με τη μορφή της υπέρυθρης ακτινοβολίας –Σε φυσιολογικές συνθήκες η απώλεια της θερμότητας του σώματος με αυτό το μηχανισμό είναι 65% –Η κεφαλή και ο τράχηλος αποβάλουν το μεγαλύτερο ποσό θερμότητας με το μηχανισμό της ακτινοβολίας

10 Ο οργανισμός επιπλέον διαθέτει μηχανισμούς θερμοκρασιακής ισορροπίας Την εφίδρωση Την αύξηση της καρδιακής παροχής Τη διαστολή ή τη συστολή των αγγείων στην περιφέρεια

11 Τα όργανα που επηρεάζονται από τις μεταβολές της θερμοκρασίας είναι Η καρδιά Ο εγκέφαλος Τα σπλάχνα

12 ΥΠΟΘΕΡΜΙΑ πτώση της θερμοκρασίας του πυρήνα του σώματος < 35°C ΥΠΕΡΘΕΡΜΙΑ αύξηση της θερμοκρασίας του πυρήνα του σώματος >40°C

13 Υποθερμία Αν για οποιοδήποτε λόγο η απώλεια θερμότητας είναι ταχύτερη ή μεγαλύτερη από την παραγωγή Η μέτρηση της θερμοκρασίας του πυρήνα του σώματος γίνεται στην πνευμονική αρτηρία, οισοφάγο, ουροδόχο κύστη, ορθό και στο ακουστικό τύμπανο. Τα υδραργυρικά θερμόμετρα έχουν ως κατώτερη ένδειξη τους 34  C. Τα ηλεκτρονικά θερμόμετρα δεν έχουν τέτοιους περιορισμούς.

14 Ανάλογα με την θερμοκρασία του πυρήνα του σώματος διακρίνουμε την υποθερμία σε: Ήπια (32-35  C) Μέτρια (28-32  C) Βαρειά (κάτω από 28  C)

15 The Committee on Trauma of the American College of Surgeons Συνιστά τη διάκριση της υποθερμία σε: Συνιστά τη διάκριση της υποθερμία σε: Ήπια (36 – 34°C), Μέτρια (34 – 32°C) and Βαρειά ( κάτω από 32°C). Στους πολυτραυματίες ασθενείς με θερμοκρασία κάτω των 32°C η θνησιμότητα αγγίζει το 100%, mortality rate - in severely injured patients who had a core temperature of less than - due to myocardial ischemia, cardiac depression, arrhythmias, metabolic acidosis, impaired coagulation, bleeding diathesis, reduced clearance of drugs, respiratory problems and infections.

16 Υποθερμία - διακρίσεις με βάση τον μηχανισμό πρόκλησης: Προκλητή σκοπίμως για θεραπευτικούς σκοπούς (επεμβάσεις καρδιάς, ΚΕΚ, ανακοπή) Τυχαία υποθερμία.

17 Αίτια - Προδιαθεσικοί παράγοντες υποθερμίας Ηλικία ΥπερήλικεςΒρέφηΠαιδιά Περιβάλλον Συνθήκες ψύχους Εμβύθιση σε κρύο ή παγωμένο νερό Καταπόνηση – κόπωση Τραύμα ΠολυτραυματίαςΚΕΚ Εγκαυματίας – Διασωληνωμένος Φάρμακα ΑλκοόλΚατασταλτικά Φαινοθιαζίνες (καταστολή του ρίγους) ΚΝΣ ΑΕΕΠαραπληγία Ν. Parkinson Ενδοκρινείς ΥπογλυκαιμίαΥποθυροειδισμός Διαταραχή του άξονα Υ-Υ-Ε Λοίμωξη Σήψη

18 Παθοφυσιολογία της υποθερμίας Θ < 36,5  C: ρίγος, περιφερική αγγειοσύσπαση, αυξημένη συμπαθητική δραστηριότητα Θ <  C: σταματά το ρίγος. Λήθαργος - κώμα. Σε χαμηλές θερμοκρασίες εμφανίζονται διαταραχές ρυθμού. Θ < 28  C κοιλιακή μαρμαρυγή ή ασυστολία είναι συνήθεις Το ρίγος που συνοδεύει μία ήπια υποθερμία μπορεί να αυξήσει την κατανάλωση οξυγόνου κατά 4 – 6 φορές. Όταν το ρίγος σταματά, ακολουθεί ταχεία πτώση του μεταβολικού ρυθμού. Στους 26  C η κατανάλωση οξυγόνου μειώνεται στο μισό και στους 20  C στο 1/ 4. Η μεγάλη μείωση των μεταβολικών αναγκών επιτρέπει να γίνεται ανεκτή η συνυπάρχουσα χαμηλή παροχή και πίεση

19 Παθοφυσιολογία της υποθερμίας σε κυτταρικό επίπεδο Επιβράδυνση των μεταβολικών και ενζυμικών διεργασιών. Σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες (πάγωμα ιστών): Διαταραχές στην διαπερατότητα μεμβρανών και αποδιοργάνωση πρωτεϊνών - κυτταρικός θάνατος Η κυτταρική βιωσιμότητα εξαρτάται α) από τον βαθμό και διάρκεια τυχόν υποάδρευσης κατά την υποθερμία και β) από την επάρκεια άδρευσης και παροχής μεταβολικών υποστρωμάτων κατά την επαναθέρμανση.

20 Υποθερμία και ΚΝΣ Στους 34  C αρχίζει να επηρεάζεται η διανοητικότητα - προοδευτική υπνηλία Κώμα σε θερμοκρασίες κάτω από 28  C, με παράλληλη μείωση της ηλεκτροεγκεφαλικής δραστηριότητας Σε θερμοκρασίες κάτω από 26  C - 28  C  C έχει παρατηρηθεί ηλεκτροεγκεφαλογραφική σιγή. Οι μεταβολές αυτές είναι πλήρως αναστρέψιμες. Η ψύξη περιορίζοντας τις μεταβολικές δραστηριότητες προστατεύει τον εγκέφαλο. Σε θερμοκρασία < 20  C καρδιαγγειακή ανακοπή διάρκειας μίας ώρας είναι δυνατό να μην συνοδεύεται επί επαναθέρμανσης από ελλείμματα εκ του ΚΝΣ.

21 Υποθερμία και αναπνευστικό Η υποθερμία συνοδεύεται από υπόπνοια (λιγότερες από 5 αναπνοές / λεπτό στους 25  C): εκφράζει πρωτίστως τις μειωμένες απαιτήσεις του οργανισμού και όχι καταστολή του αναπνευστικού κέντρου Σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 24  C έχει παρατηρηθεί και άπνοια. Άμεση επίδραση της υποθερμίας στην μηχανική της αναπνοής και στην ανταλλαγή των αερίων δεν περιγράφεται. Το διαταραγμένο επίπεδο συνείδησης επί υποθερμίας ευνοεί την εμφάνιση πνευμονίας από εισρόφηση.

22 Υποθερμία και διαταραχές ρυθμού Πρώιμο εύρημα: εμφάνιση ανάσπασης του ST (κόμβος J) σε Θ < 33  C. Θ < 33  C. Παράταση QT, κολποκοιλιακός αποκλεισμός, ή φλεβοκομβική βραδυκαρδία. Σε βαρεία υποθερμία εμφανίζεται ασυστολία. Σε Θ < 33  C και μέχρι και τους 28  C ή και χαμηλότερα, η καρδιά γίνεται εξαιρετικά ευερέθιστη: μπορεί να εμφανιστεί κοιλιακή μαρμαρυγή είτε μετά από μηχανικό (πχ τοποθέτηση κεντρικής γραμμής), θερμικό (επαναθέρμανση) ή βιοχημικό ερέθισμα (πχ συνέπειες επανάδρευσης ισχαιμικού μέλους) ερέθισμα ή και αυτόματα. Η ηλεκτρική ανάταξη κοιλιακής μαρμαρυγής είναι δυσχερής σε Θ < 30  C. Αντιαρρυθμική προφύλαξη δεν είναι αποτελεσματική. Η καλύτερη τακτική είναι η έγκαιρη ανίχνευση και απόπειρα ανάταξης, ενώ συνεχίζεται η προσπάθεια επαναθέρμανσης

23 Υποθερμία και καρδιακή παροχή Σε Θ < 30  C, σταδιακή μείωση καρδιακής παροχής (λόγω μειωμένων ιστικών ανάγκών σε οξυγόνο). Μείωση καρδιακής συχνότητας. Αρτηριακή πίεση, SVR επηρεάζονται σε Θ< 25  C. Η υποθερμία συνοδεύεται από αγγειοσύσπαση στο δέρμα και άκρα. Κατά την επαναθέρμανση στις ίδιες περιοχές έχουμε φλεβο- και αρτηριοδιαστολή. Υπό αυτές τις συνθήκες στην επαναιμάτωση η ακόμα παγωμένη καρδιά δεν είναι πάντα σε θέση να εξασφαλίσει επαρκή παροχή. Μπορεί να επέλθει shock - ευνοείται από την μείωση της συσταλτικότητας του μυοκαρδίου από προϊόντα όπως γαλακτικό οξύ και Κ+. Το υποθερμικό μυοκάρδιο δεν ανταποκρίνεται ικανοποιητικά σε ινότροπα. Ταχεία έγχυση 2-8 λίτρων θερμαινόμενων κρυσταλοειδών και συνέχιση της επαναθέρμανσης.

24 Υποθερμία και άλλα συστήματα Αυξημένη διούρηση παρά την μειωμένη νεφρική αιματική ροή. Σε υποθερμικούς ασθενείς η επαρκής διούρηση δεν αποτελεί και απόδειξη επαρκούς καρδιακής παροχής. Διαταραχές αιμόστασης, παρά το ότι ο χρόνος προθρομβίνης και μερικής θρομβοπλαστίνης είναι συχνά φυσιολογικοί. Ο χρόνος ροής είναι παρατεταμένος, ενώ μπορεί να υπάρχει και μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Η άδρευση του ανώτερου πεπτικού σωλήνα δεν διαταράσσεται επί υποθερμίας. Μπορεί όμως να εμφανιστεί ειλεός (που ανταποκρίνεται άμεσα στην επαναθέρμανση), καθώς και εκσεσημασμένη αύξηση της αμυλάσης ή και κλινικά έκδηλη παγκρεατίτιδα.

25 Υποθερμία – στόχοι θεραπείας Μείωση στο ελάχιστο των απωλειών θερμότητας Άμεση μεταφορά στο νοσοκομείο Πρόληψη και αντιμετώπιση ηλεκτροφυσιολογικών και αιμοδυναμικών διαταραχών. Επαναθέρμανση

26 Επαναθέρμανση Ήπια υποθερμία : Παθητική εξωτερική Επαναθέρμανση - βασίζεται κυρίως στην εμφάνιση ρίγους και παραγωγή θερμότητας από τον ίδιο τον ασθενή. Μέσης βαρύτητας υποθερμία: ενεργητική εξωτερική Επαναθέρμανση του δέρματος Βαριά υποθερμία : επεμβατικές μέθοδοι με στόχο την ενεργητική επαναθέρμανση του πυρήνα του σώματος.

27 Υποθερμία – στόχοι θεραπείας Άμεση απομάκρυνση από το ψυχρό περιβάλλον. Απότομοι χειρισμοί πρέπει να αποφεύγονται - κοιλιακή μαρμαρυγή. Ο ασθενής πρέπει να διατηρείται στεγνός και καλυμμένος με αλουμινοκουβέρτα, ώστε να περιορίζεται η απώλεια θερμότητας, να καλύπτεται το τριχωτό της κεφαλής. Η εμβύθιση σε ζεστό νερό μόνο σε ήπια υποθερμία. Πρέπει να θερμαίνονται τα χορηγούμενα ενδοφλέβια υγρά (στους  C), ώστε να μην προκαλούν επιπλέον πτώση της θερμοκρασίας. Σε διασωληνωμένους ασθενείς, εισπνοή μείγματος αέρα που θερμαίνεται στους  C κορεσμένο σε υδρατμούς. Όχι χορήγηση αλκοολούχων ποτών Όχι εντριβές

28 Υποθερμία – αντιμετώπιση Ενδοτραχειακή διασωλήνωση στους υποθερμικούς ασθενείς με διαταραχή του επιπέδου συνείδησης Χορήγηση κρυσταλλοειδών έως και 10 λίτρα. Τα υγρά θερμαίνονται σε 39  C Αποφυγή ινότροπων ή αγγειοσυσπαστικών λόγω του κινδύνου των αρρυθμιών Τα υγρά που δίνονται ενδοφλεβίως θερμαίνονται σε 39  C

29 Υποθερμία – αντιμετώπιση Τα υγρά που χορηγούνται στις κοιλότητες δεν πρέπει να έχουν θερμοκρασία μεγαλύτερη των 40  C Τα υγρά των περιτοναϊκών πλύσεων μπορούν να θερμαίνονται στους 43  C Οι ασθενείς με υποθερμία έχουν υποκαλιαιμία, επομένως υπερκαλιαιμία σημαίνει θάνατο πρίν από την εγκατάσταση της υποθερμίας No patient is dead until warm and dead

30 Yποθερμία και καρδιοαναπνευστική ανακοπή Άμεσα καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση ενώ παράλληλα να ξεκινά προσπάθεια επαναθέρμανσης. Έχει αναφερθεί επιτυχής ανάνηψη σε άτομα με Τ 2 ώρες. Σε ασθενείς χωρίς ψηλαφητό σφυγμό αλλά με φλεβοκομβικό ρυθμό και με Τ< 28  C, οι καρδιακές μαλάξεις μπορούν να πυροδοτήσουν κοιλιακή μαρμαρυγή και είναι προτιμότερο να αποφεύγονται. Συνήθως το υποθερμικό μυοκάρδιο δεν ανταποκρίνεται σε βηματοδότηση. Απόπειρα βηματοδότησης μπορεί να πυροδοτήσει κοιλιακή μαρμαρυγή. Επί κοιλιακής μαρμαρυγής μπορεί να επιχειρηθεί απινίδωση - συνήθως αναποτελεσματική σε Τ< 30  C

31 Πρόγνωση Η έκβαση εξαρτάται από την βαρύτητα της υποθερμίας, την παρουσία υποκείμενων διαταραχών, και τον χρόνο που μεσολαβεί ως την έναρξη αγωγής. Η θνητότητα της υποθερμίας φτάνει το 70%. Καλύτερη είναι η πρόγνωση σε ασθενείς με υποθερμία λόγω τυχαίας έκθεσης σε χαμηλές θερμοκρασίες, περιλαμβανόμενων μεθυσμένων ή αλκοολικών. Κακή πρόγνωση σε πολυτραυματίες ή σηπτικούς ασθενείς με υποθερμία. Μπορεί να παραμείνει, κυρίως σε ηλικιωμένους ασθενείς, μόνιμη διαταραχή της θερμορύθμισης που προδιαθέτει σε νέα επεισόδια υποθερμίας

32 Διάκριση υπερθερμίας από πυρετό Η υπερθερμία αποτελεί μέρος ενός γενικότερου φάσματος διαταραχών που οφείλονται σε έκθεση σε υψηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος. Ο πυρετός αντιπροσωπεύει ρύθμιση του εσωτερικού θερμοστάστη σε υψηλότερες θερμοκρασίες, ενώ οι μηχανισμοί θερμορύθμισης εξακολουθούν να λειτουργούν ομαλά. Στην υπερθερμία, η αύξηση της θερμοκρασίας είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας των μηχανισμών θερμορύθμισης να αντεπεξέλθουν σε αυξημένες θερμοκρασίες περιβάλλοντος και / ή σε ιδιαίτερα αυξημένη ενδογενή παραγωγή θερμότητας. Αντίθετα από ότι συμβαίνει στον πυρετό, στην υπερθερμία δεν έχει θέση η χορήγηση αντιπυρετικών.

33 Προδιαθεσικοί παράγοντες θερμοπληξίας Υψηλή θερμοκρασία και υγρασία περιβάλλοντος. Συνθήκες άπνοιας Μεγάλη ηλικία Απουσία εγκλιματισμού (πχ αρχές καλοκαιριού) Παχυσαρκία Ελλείμματα νερού και ηλεκτρολυτών (υποκαλιαιμία) Λοίμωξη / πυρετός ΔιαβήτηςΑλκοολισμόςΥπερθυρεοειδισμόςΑνιδρωσία Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια Φάρμακα

34 Μορφές θερμοπληξίας Θερμοπληξία σχετιζόμενη με φυσική δραστηριότητα σε ζεστό και υγρό περιβάλλον. Ευθύνεται κυρίως η υπέρμετρη ενδογενής παραγωγή θερμότητας. Κλασσική θερμοπληξία. Παρατηρείται σε άτομα με προδιαθεσικούς παράγοντες θερμοπληξίας, κυρίως στην διάρκεια κυμάτων καύσωνα. Ευθύνεται κυρίως η μειωμένη αποτελεσματικότητα των μηχανισμών θερμορρύθμισης. Η κλασσική θερμοπληξία έχει πολύ χειρότερη πρόγνωση λόγω της κακής βασικής κατάστασης των ασθενών. Η κλασσική θερμοπληξία έχει πολύ χειρότερη πρόγνωση λόγω της κακής βασικής κατάστασης των ασθενών.

35 Βασικά χαρακτηριστικά της θερμοπληξίας Διαταραχές του ΚΝΣ (σύγχυση, κώμα, σπασμοί και εστιακά ευρήματα). Τ πυρήνα > 40  C: Δέρμα συνήθως θερμό και ξηρό, χωρίς να αποκλείεται όμως και η κολλώδης εμφάνιση. Αύξηση ηπατικών τρανσαμινασών. Φυσιολογική ηπατική βιολογία αμφίβολη η διάγνωση της θερμοπληξίας. Ολιγουρία, όξινα συμπυκνωμένα ούρα, μυοσφαιρινουρία - ΟΝΑ Σε ασθενείς με θερμοπληξία μπορεί να έχει ξεκινήσει σημαντική μείωση της θερμοκρασίας προ της μεταφοράς στο νοσοκομείο. Παρουσία αυξημένης μεν θερμοκρασίας αλλά χαμηλότερης των 40  C δεν αποκλείει την θερμοπληξία. Κάθε ασθενής με αύξηση θερμοκρασίας και εκδηλώσεις από το ΚΝΣ που παρατηρήθηκαν υπό ευνοϊκές συνθήκες, πρέπει να θεωρείται ότι μπορεί να έχει θερμοπληξία, ακόμα και σε θερμοκρασία < 40  C και παρουσία εφίδρωσης.

36 Επιπλέον, στην θερμοπληξία παρατηρούνται: Αφυδάτωση λόγω υπέρμετρης εφίδρωσης. Αιμοδυναμικό προφίλ που μπορεί να χαρακτηρίζεται από μειωμένες συστηματικές αντιδράσεις, μειωμένη αρτηριοφλεβική διαφορά οξυγόνου και υπερκινητική κυκλοφορία (τουλάχιστον μετά την διόρθωση των ελλειμμάτων όγκου) λόγω SIRS. ARDS Αιμορραγική διάθεση στα πλαίσια διάχυτης ενδαγγειακής πήξης. Οξεία νεφρική ανεπάρκεια Διαταραχές ηπατικής και παγκρεατικής βιολογίας Λευκοκυττάρωση με αύξηση του αριθμού των λεμφοκύτταρων

37 Αντιμετώπιση Ταχεία ψύξη, με παράλληλη υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών. Ψύξη μπορεί να επιχειρηθεί με τους ακόλουθους τρόπους: Εμβάπτιση σε ψυχρό νερό ή τοποθέτηση παγοκύστεων. Γαστρικές πλύσεις με ψυχρό νερό. Επανειλημμένο κατάβρεγμα και στην συνέχεια στέγνωμα με ανεμιστήρα σε θερμοκρασία δωματίου.

38 Έκβαση θερμοπληξίας Η θνητότητα ποικίλει από 5-50% Μόνιμη νευρολογική βλάβη (πχ αταξία, δυσαρθρία) στο 7-14%. Προγνωστικοί παράγοντες είναι η ηλικία, βαρύτητα, νευρολογικά ελλείμματα, επίπεδα ηπατικών ενζύμων, βαθμός ραβδομυόλυσης, παρουσία γαλακτικής οξέωσης.

39 Ειδικές μορφές υπερθερμίας Κακοήθης υπερθερμία (επιπλοκή γενικής αναισθησίας) Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο, μία σπάνια ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στα νευροληπτικά. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει υπερτονία σκελετικών μυών και υπερθερμία.


Κατέβασμα ppt "Υποθερμία – Θερμοπληξία Γιώργος Κουκουλίτσιος Αναισθησιολόγος – Εντατικολόγος Επιμελητής Β’ ΜΕΘ ΓΝΑ ΄΄Γ Γεννηματάς΄΄"

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google