Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η ιστορία του Το αερόστατο ( από τις ελληνικές λέξεις « ἀήρ » και « στατός », μέσω της γαλλικής σύνθετης λέξης «aérostat») είναι ένααεροσκάφος, δηλαδή.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Η ιστορία του Το αερόστατο ( από τις ελληνικές λέξεις « ἀήρ » και « στατός », μέσω της γαλλικής σύνθετης λέξης «aérostat») είναι ένααεροσκάφος, δηλαδή."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1

2 Η ιστορία του Το αερόστατο ( από τις ελληνικές λέξεις « ἀήρ » και « στατός », μέσω της γαλλικής σύνθετης λέξης «aérostat») είναι ένααεροσκάφος, δηλαδή πτητικό μέσο, που παραμένει αιωρούμενο επειδή η « αεροστατική σφαίρα » του γεμίζεται με θερμόατμοσφαιρικό αέρα ή άλλα αέρια ( π. χ. υδρογόνο, ήλιο, φωταέριο κ. τ. λ.) ελαφρύτερα από τον αέρα, οπότε προκύπτει άνωσηικανή να ανυψώσει το αεροσκάφος, έστω και αν η συνολική πυκνότητά του είναι σχεδόν ίδια ( αλλά έστω και λίγο μικρότερη ) σε σύγκριση με εκείνη του αέρα. Ο όρος « αερόστατο » περιλαμβάνει τα « ελεύθερα αερόστατα », τα αερόπλοια και τα προσδεμένα αερόστατα. Η κύρια δομή ενός αερόστατου αποτελείται από ένα « φάκελο » ή « αεροστατική σφαίρα », ένα ( σχετικά ) ελαφρύ περίβλημα που περιέχει ένα ανυψωτικό αέριο [1][2], για παρέχει την απαραίτητη για την πτήση άνωση, με τον οποίο συνδέονται όλα τα άλλα εξαρτήματα, που συνήθως αποτελούνται από ένα « καλάθι » ή « γόνδολα », ( συνήθως ) κάτω από το φάκελο, που συνδέεται μαζί του ( με το φάκελο ) με σκοινιά ή καλώδια, και μεταφέρει ανθρώπους, ζώα ή αυτόματο εξοπλισμό, όπωςτηλεσκόπια, κάμερες και μετεωρολογικά όργανα. Το αερόστατο επίσης μπορεί να περιέχει μηχανισμούς ελέγχου της πτήσης. Η πρώτη επιτυχημένη πτήση με αερόστατο ( θεωρείται ότι ) έγινε από τους Αδελφοί Μονγκολφιέ (Montgolfier brothers), και η πρώτη επανδρωμένη από τους Ζαν - Φρανσουά Πιλάτρ ντε Ροζιέ (Jean-François Pilâtre de Rozier) και Φρανσουά Λωραίν ντ ' Αρλαντές (François Laurent d'Arlandes) στις 21 Νοεμβρίου 1783 στο Παρίσι, που απετέλεσε το « γενέθλιον » της αεροπλοΐας.

3 Στην Αρχαιότητα Κατά την αρχαιότητα, ένας αρχαίος λαός στη Μικρά Ασία οι Μυσοί, χαρακτηρίζονταν " καπνοβάτες ", όπου και κατά μία παράδοση που διασώθηκε, ένας Μυσός άναψε φωτιά εκ της οποίας ο καπνός τον ανύψωσε και τον μετέφερε στην πατρική του οικία. Ένας ακόμη θρύλος αναφέρει ότι οι Ίνκας τοποθετούσαν επιφανείς νεκρούς σε ένα όχημα που έμοιαζε με αντεστραμμένη πυραμίδα ή ασπίδα, το οποίο στη συνέχεια απογειωνόταν με τη βοήθεια θερμού αέρα και μετέφερε τους νεκρούς στους θεούς. Ευρήματα γι ' αυτό το θρύλο δεν υπάρχουν όμως ακόμα. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι σχεδίασε πολλές « μηχανές » και διατάξεις, οι οποίες θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν για πτήση, αλλά δεν υλοποίησε καμία από αυτές. Ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε στα τέλη του 17 ου αιώνα περιελάμβανε σχέδια για « χάρτινους δράκους » ( χαρταετούς στα καθ ' ημάς ), οι οποίοι ανυψώνονταν με θερμό αέρα. Έτσι η ιδέα του ελαφρύτερου του αέρα μέσου άρχισε να καλλιεργείται. Τα μη επανδρωμένα αερόστατα με θερμό αέρα ήταν λαοφιλή στην Κινέζικη Ιστορία. Ο Ζουγκ Λιανγκ (Zhuge Liang) του βασίλειο Σου Χαν (Shu Han kingdo), κατά την Εποχή των Τριών Βασιλείων ( ) χρησιμοποιούσαν ιπτάμενα φανάρια για στρατιωτικά σήματα. Αυτά τα φανάρια είναι γνωστά ως Kongming lanterns, ( 孔明灯 )[4][5]. Υπάρχει ακόμη και κάποια θεωρία, από μια επίδειξη που οδηγήθηκε από το σύγχρονο αεροστατικό Τζούλιαν Νοττ (Julian Nott) κατά το τέλος της δεκαετίας του 1970[6] και ξανά το 2003[7], σύμφωνα με την οποία αερόστατα θερμού αέρα χρησιμοποιούνταν από τους ανθρώπους του πολιτισμού Νάζκα (Nazca culture) στο Περού πριν από περίπου χρόνια πριν, ως ένα εργαλείο για το σχεδιασμό των διάσημων σχεδίων και γραμμών εδάφους των Νάζκα [6].

4 16 ος : Αρχικά το 1550 ο Βαυαρός Ιησουΐτης [ ασαφές ] δημοσίευσε ένα έργο με τίτλο " Παγκόσμιος Μαγεία " όπου έδειχνε πως είναι δυνατόν κάποιος να κινηθεί στους ουρανούς χρησιμοποιώντας μέσο ελαφρύτερου του αέρα. Το μέσον αυτό το είχε ονομάσει " υπερατμοσφαίρα ". Έκανε όμως το τραγικό λάθος να γράψει ότι τέτοιο μέσον δεν πρόκειται να βρεθεί και έτσι δεν κατόρθωσε να οδηγήσει τη λύση του προβλήματος χωρίς να μάθει ποτέ ότι είχε καθορίσει τουλάχιστον την αρχή της λύσης. Το 1670 ο Ιταλός κληρικός πατήρ Φραντσέσκο Λάνα, φιλόσοφος, θεολόγος και σπουδαίος φυσιοδίφης, γνωστός και ως " πατέρας της αεροναυτικής " δημοσίευσε ένα σύγγραμμά του με τίτλο " Προοίμιο μερικών νέων εφευρέσεων προτεινομένων από τη μεγάλη τέχνη ". Στο έργο του αυτό ο πολυτάλαντος εκείνος Ιησουΐτης καθόρισε με εξαιρετική σαφήνεια τη θεωρία των αερόστατων και της αεροναυτιλίας με χρήση ελαφρύτερων μέσων του αέρα η οποία και τελικά πραγματοποιήθηκε ένα αιώνα μετά το θάνατό του. Μάλιστα στο έκτο κεφάλαιο του έργου του ο Λάνα περιγράφει σε σχέδιο ένα μικρό σκάφος που φέρει τέσσερις σφαίρες από φύλλα ορείχαλκου στις οποίες θα έπρεπε απαραίτητα να δημιουργηθεί κενό δια των οποίων και θα υψώνονταν και θα μετατρέπονταν σε αερόπλοιο. Ιστορικοί της εποχής βεβαιώνουν ότι ο Λάνα από έλλειψη χρημάτων δεν μπόρεσε να πειραματιστεί στο " ιπτάμενο πλοίο " όπως το είχε ονομάσει, για 10 δουκάτα που κανείς δεν προθυμοποιήθηκε να προσφέρει. Αν αληθεύει ότι στον Λάνα οφείλεται η πρώτη ιδέα του " ελαφρύτερου μέσου ", τότε η ιδέα της εφαρμογής ανήκει σ΄ έναν άλλο επίσης ιερωμένο τον Βραζιλιάνο Βαρθολομέου Λορέντζο ντε Γκουσμάο.


Κατέβασμα ppt "Η ιστορία του Το αερόστατο ( από τις ελληνικές λέξεις « ἀήρ » και « στατός », μέσω της γαλλικής σύνθετης λέξης «aérostat») είναι ένααεροσκάφος, δηλαδή."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google