Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΖΕΟΛΙΘΩΝ κ ΓΕΩΛΟΓΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΣΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ: κ. ΚΑΣΩΛΗ – ΦΟΥΡΝΑΡΑΚΗ ΑΝ. ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ: ΚΑΨΑΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΖΕΟΛΙΘΩΝ κ ΓΕΩΛΟΓΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΣΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ: κ. ΚΑΣΩΛΗ – ΦΟΥΡΝΑΡΑΚΗ ΑΝ. ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ: ΚΑΨΑΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΖΕΟΛΙΘΩΝ κ ΓΕΩΛΟΓΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΣΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ: κ. ΚΑΣΩΛΗ – ΦΟΥΡΝΑΡΑΚΗ ΑΝ. ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ: ΚΑΨΑΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

2 Οι Ζεόλιθοι και η δομή τους Ο γενικός χημικός τύπος είναι: M 2/n O.Al 2 O 3.xSiO 2.yH 2 O M=αλκάλι ή αλκαλική γαία n=σθένος κατιόντος x=αριθμός από 2 μέχρι 10 y=αριθμός από 2 μέχρι 7 Είναι ένυδρα αργιλοπυριτικά ορυκτά των αλκαλίων και αλκαλικών γαιών με απεριόριστες τρισδιάστατες κρυσταλλικές δομές. Η αναλογία (Si + Al)/Ο είναι ίση με 1:2. Ανήκουν στην ομάδα των τεκτοπυριτικών ορυκτών μαζί με τον χαλαζία και τους αστρίους. Έχουν αναγνωριστεί πάνω από 40 είδη στη φύση και άλλα 100 περίπου έχουν παρασκευαστεί στο εργαστήριο. Δημοφιλής ομάδα ορυκτών για συλλέκτες κ για βιομηχανικούς σκοπούς.

3 Οι Ζεόλιθοι και η δομή τους Η δομή των ζεολίθων είναι αξιοσημείωτα ανοικτή, με όγκους κενών που φθάνουν το 50% του αφυδατωμένου μέλους. Επιτρέπουν χώρο σε μεγάλα κατιόντα, σε ομάδες κατιόντων και σε σχετικά μεγάλα μόρια. Χαρακτηρίζονται από την ικανότητα να αποβάλλουν και να προσλαμβάνουν νερό αντίστροφα χωρίς ζημία στην δομή του κρυστάλλου και να ανταλλάσσουν τα συστατικά τους κατιόντα. Η αποβολή του νερού επιτυγχάνεται με θέρμανση στους 350 o C και η πρόσληψη με ψύξη σε θερμοκρασία δωματίου. Τα μεγάλα κενά στη δομή τους εξηγούν τη χαμηλή πυκνότητα.-

4 Ανάλκιμο Εριονίτης Κλινοπτιλόλιθος Λαυμοντίτης Μορντενίτης Νατρόλιθος ΦιλιπσίτηςΧαμπασίτης Χιουλανδίτης

5 Σχηματισμός Ζεολίθων κ Γεωλογικά Περιβάλλοντα Οι ζεόλιθοι είναι συνηθισμένα συστατικά στα κενά και στις κοιλότητες των βασαλτών και άλλων τύπων πετρωμάτων, όπου οι ιδιόμορφοι κρύσταλλοι τους φθάνουν μέχρι μερικές δεκάδες εκατοστά στο μέγεθος. Οι ζεόλιθοι στα ιζηματογενή πετρώματα έχουν σχεδόν αποκλειστικά αυθιγενή προέλευση Επιπλέον σήμερα έχει διαπιστωθεί ότι είναι τα αφθονότερα και πιο διαδεδομένα πυριτικά ορυκτά στα ιζηματογενή πετρώματα. Οι ζεόλιθοι σχηματίζονται σε μεγάλη έκταση από την αντίδραση ηφαιστειακών τόφφων και τοφφικών ιζηματογενών πετρωμάτων με ποτάμια, λιμναία, θαλάσσια ή υπεδάφια νερά και την εξαλλοίωση τους σε ένα πλήθος γεωλογικών περιβαλλόντων, ως αποτέλεσμα πολύ χαμηλού βαθμού μεταμόρφωσης Βρίσκονται κυρίως σε τοφφικούς ψαμμίτες και πηλόλιθους. Σε ελάχιστα ποσά σε αρκόζες, γραουβάκες, ανθρακικά πετρώματα, ορυκτούς άνθρακες, βωξίτες και σιδηρούχα ιζηματογενή πετρώματα.

6 Γεωλογικά Περιβάλλοντα Ζεολίθων Ταξινόμηση σε διάφορους τύπους γεωλογικών περιβαλλόντων ή υδρολογικών συστημάτων. –Στις αλμυρές αλκαλικές λίμνες. –Στα εδάφη και επιφανειακές αποθέσεις. –Στα ιζήματα βαθέων θαλασσών. –Στα ανοικτά υδρολογικά συστήματα. –Στις υδροθερμικές ζώνες εξαλλοίωσης. –Στα διαγενετικά κ μεταμορφικά περιβάλλοντα.

7 Αλμυρές Αλκαλικές Λίμνες Ξηρό κλίμα, pH ~ 9,5, αποτέλεσμα διαλυμένου ανθρακικού νατρίου. Μια χαρακτηριστική ακολουθία εξαλλοίωσης και σχηματισμού στο περιβάλλον των λιμνών είναι: –Εξωτερική ζώνη του γυαλιού που μένει αναλλοίωτη ή αντικαθίσταται από αργιλικά ορυκτά όταν το νερό των λιμνών ήταν σχετικά φρέσκο –Μια ζεολιθική ζώνη εξαλλοίωσης του πυριτικού γυαλιού σε φιλιπσίτη κλινοπτιλόλιθο και εριονίτη, λιγότερο κοινά σε μορντενίτη και χαμπασίτη, όπου το νερό ήταν αλμυρό. –Μια πιο αλμυρή ζώνη που χαρακτηρίζεται από μετατροπή των παραπάνω σε ανάλκιμο. –Μια υψηλής αλμυρότητας ζώνη εξαλλοίωσης των τόφφων κατά ένα μεγάλο μέρος σε Κ-άστριο στο κέντρο της λεκάνης.

8 Αλμυρές Αλκαλικές Λίμνες Παραδείγματα αυτού του τύπου ζεολίθων έχουν εντοπιστεί: –Στον Ηωκαινικό σχηματισμό Green River. –Στις Πλειο-Πλειστόκαινες λιμναίες αποθέσεις των δυτικών Ηνωμένων Πολιτειών.

9 Εδάφη και Επιφανειακές Αποθέσεις Ξηρό κλίμα, pH υψηλό, αποτέλεσμα συγκέντρωσης ανθρακικού νατρίου. Οι τραχειτικοί τόφφοι εξαλλοιώνονται σε ζεόλιθους σε ένα μέγιστο βάθος 18m. Η χαμηλότερη επιφάνεια της ζεολιθικής εξαλλοίωσης αντιπροσωπεύει πιθανώς τη στάθμη νερού. Οι αιολικοί τόφφοι, συνήθως της σύστασης νεφελινίτη, μετατράπηκαν σε φιλιπσίτη, χαμπασίτη, νατρόλιθο και ανάλκιμο κατά τη διάρκεια της απόθεσης.

10 Εδάφη και Επιφανειακές Αποθέσεις Μη τοφική ποτάμια άργιλος εξαλλοιώνεται σε πλημμυρικές κοίτες και δίνει ανάλκιμο και μικρότερα ποσά άλλων ζεολίθων. Οι αργιλοσχιστόλιθοι οι οποίοι είναι πλουσιότεροι σε ζεόλιθους (15-40%) είναι έντονα καφεκόκκινοι. Μια ευρεία ποικιλία ζεολίθων έχουν σχηματισθεί σε έδαφος από τοφικά και μη τοφικά ιζήματα της Πλειστόκαινης και Ολοκαινικής ηλικίας στην περιοχή Olduvai Gorge, Τανζανία.

11 Ανοικτά Υδρολογικά Συστήματα Παρουσιάζεται συνήθως κάθετη ζώνωση ζεολίθων. Οι παχιές, μη-θαλάσσιες συσσωρεύσεις της πυριτικής τέφρας περιέχουν: –Μια ανώτερη ζώνη, 200-500m πάχους, που περιέχει γυαλί, μοντμοριλονίτη και οπάλιο. –Η επόμενη ζώνη, περίπου 500 m πάχους, χαρακτηρίζεται γενικά από πυριτικούς ζεόλιθους όπως ο κλινοπτιλόλιθος. –Η κατώτερη ζώνη μπορεί να χαρακτηριστεί από ανάλκιμο, με ή χωρίς τον Κ-άστριο και χαλαζία.

12 Ανοικτά Υδρολογικά Συστήματα Παραδείγματα αυτού του τρόπου σχηματισμού έχουν εντοπιστεί: –Στο σχηματισμό John Day στο κεντρικό Oregon (Ολιγόκαινο- Μειόκαινο), ζώνωση ζεολίθων πάχους δέκα μέτρων. –Στον κρατήρα Koko στη Χαβάη και στη Neapolitan yellow Tuff της Νάπολης. Αυτή η ζώνωση είναι σε σχετικά ρηχά βάθη.

13 Ιζήματα Βαθέων Θαλασσών Ζεόλιθοι έχουν σχηματισθεί σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες στα θαλάσσια ιζήματα. –Ο φιλιπσίτης και ο κλινοπτιλόλιθος είναι οι κυρίαρχοι ζεόλιθοι. –Το ανάλκιμο είναι το επόμενο σε αφθονία. –Ο νατρόλιθος, ο μορντενίτης και ο εριονίτης εμφανίζονται σπάνια. Τα ορυκτά που συνδέονται με ζεόλιθους περιλαμβάνουν σμεκτίτη, χριστοβαλίτη και χαλαζία.

14 Ιζήματα Βαθέων Θαλασσών Ο κλινοπτιλόλιθος: –συνδέεται με την πυριτική τέφρα. –βρίσκεται στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ο φιλιπσίτης: –συνδέεται με τη χαμηλή σε πυρίτιο τέφρα (βασαλτική). –τοποθετείται στον Ινδικό κ Ειρηνικό Ωκεανό. –παρόλα αυτά ο κλινοπτιλόλιθος γίνεται αφθονότερος σε βάθος και είναι ο κύριος ζεόλιθος στα κρητιδικά πετρώματα. Το ανάλκιμο: –εντοπίζεται κυρίως σε φεμικές ηφαιστειακές αποθέσεις.

15 Υδροθερμικές Ζώνες Εξαλλοίωσης Οι ζεόλιθοι είναι διαδεδομένοι σε περιοχές υδροθερμικής εξαλλοίωσης. Η ορυκτολογική ζώνωση αντιπροσωπεύει την προοδευτική αφυδάτωση με την αυξανόμενη θερμοκρασία. –Στις πιο ρηχές και πιο κρύες ζώνες εμφανίζεται: ο κλινοπτιλόλιθος ή ο μορντενίτης. –Στις σταδιακά βαθύτερες ζώνες εμφανίζεται συνήθως: Το ανάλκιμο ή ο χιουλανδίτης και ο λαυμοντίτης.

16 Υδροθερμικές Ζώνες Εξαλλοίωσης Ο λαυμοντίτης σχηματίζεται εύκολα από υδροθερμική εξαλλοίωση, συναντάται συχνά σε θερμές πηγές. Τα γνωστά παραδείγματα είναι στο πάρκο Yellowstone του Wyoming, στο Wairakei της Νέα Ζηλανδίας και Onikobe της Ιαπωνίας.

17 Διαγενετικά κ Μεταμορφικά Περιβάλλοντα Περιλαμβάνει τις παχιές (μέχρι και 12 χλμ) αποθέσεις των ηφαιστειοκλαστικών ιζημάτων με την χαρακτηριστική κάθετη ζώνωση. Στις καινοζωικές ακολουθίες παρατηρείται: –μια επιφανειακή ζώνη πάχους 2 χλμ που μπορεί να περιέχει φρέσκο γυαλί. –διαδοχικά οι χαμηλότερες ζώνες περιέχουν 1. Μορντενίτη και κλινοπτιλόλιθο. 2. Ανάλκιμο και χιουλανδίτη. 3. Λαυμοντίτη και αλβίτη. Οι ορυκτολογικές ζώνες αντιπροσωπεύουν μια μείωση στην ενυδάτωση με το βάθος που προκαλείται από αύξηση στη θερμοκρασία.

18 Διαγενετικά κ Μεταμορφικά Περιβάλλοντα Παραδείγματα αυτού του τρόπου σχηματισμού έχουν εντοπιστεί: –Στο Green Tuff region της Ιαπωνίας συναντάμε πρόσφατα καινοζωικά ηφαιστειοκλαστικά ιζήματα. –Στις πετρελαιοπηγές του Niigata στην Ιαπωνία έχουμε θαλάσσια στρώματα ιζημάτων πάχους 5km. Η ανώτατη ζώνη 0.9-1.9 χλμ πάχους περιέχει το φρέσκο γυαλί Η επόμενη ζώνη, 1.6-2.5 χλμ πάχους περιέχει μορντενίτη και κλινοπτιλόλιθο Η διαδοχικά χαμηλότερη ζώνη χαρακτηρίζεται από ανάλκιμο 1km πάχος Τέλος μια ζώνη με αλβίτη.

19 Οι Ζεόλιθοι στα πυριγενή πετρώματα Κυρίως εξετάζονται οι ζεόλιθοι που βρίσκονται στις κοιλότητες των πυριγενών πετρωμάτων και ιδιαίτερα στις βασικές λάβες. –Οι χαμηλές σε πυρίτιο λάβες περιέχουν συνήθως ποικιλία ζεολίθων αυτού του τύπου. –Oι πιο κοινοί ζεόλιθοι που εμφανίζονται είναι ο μορντενίτης και ο κλινοπτιλόλιθος. Το ανάλκιμο(χαμηλός σε πυρίτιο ζεόλιθος): –Εμφανίζεται συχνά σε πολλούς αλκαλικούς τύπους λαβών, χαμηλής περιεκτικότητας σε πυρίτιο που δεν έχουν θαφτεί ούτε εξαλλοιωθεί υδροθερμικά. –Η προέλευση αυτών είναι αβέβαιη και μπορεί να είχαν κρυσταλλωθεί, μεταγενέστερα, σε χαμηλή θερμοκρασία από την αντίδραση του μετεωρικού νερού με τη λάβα.

20 Οι Ζεόλιθοι στα πυριγενή πετρώματα Παραδείγματα αυτού του τρόπου σχηματισμού έχουν εντοπιστεί: –Στις λάβες Καινοζωικού, πάχους 10000 μ. στην Ισλανδία. –Στις λάβες Τριαδικού στο New Jersey. –Σε θερμές πηγές ή σε περιοχές εξόδων των ηφαιστείων, όπου είναι το αποτέλεσμα της τοπικής υδροθερμικής εξαλλοίωσης της λάβας. -

21 ΑμασίτηςΑρμότονοΣτιλβίτης ΕπιστιλβίτηςΤομσονίτης Τομσονίτης ΜεσόλιθοςΣτελλερίτης Βαρακίτης

22 Βιβλιογραφία Πετρολογία Ιζηματογενών Πετρωμάτων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Αναννίας Ε. Τσιραμπίδης, 1996 Mineralogy and geology of natural zeolites, Mineralogical Society of America, F.A. Mumpton, 1977 Geologic occurrence of zeolites, R.L. Hay http://www.mineralien-verkauf.de/zeogallery/zeolithee.html http://www.bza.org/zeolites.html http://www.ill.fr/dif/3D-crystals/zeolites.html http://mineral.galleries.com http://www.finnishspectrolite.com/index.html http://minerals.usgs.gov/minerals/pubs/commodity/zeolites http://www.sciencenetlinks.org/sci_update.cfm?DocID=88 http://www.gsaresources.com/zeolite.htm

23 Ε υ χ α ρ ι σ τ ώ


Κατέβασμα ppt "ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΖΕΟΛΙΘΩΝ κ ΓΕΩΛΟΓΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΣΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ: κ. ΚΑΣΩΛΗ – ΦΟΥΡΝΑΡΑΚΗ ΑΝ. ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ: ΚΑΨΑΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google