Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Δέγγλερη Σοφία.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Δέγγλερη Σοφία."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Δέγγλερη Σοφία

2 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

3 Ιστορική αναδρομή (1/7)  Πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι διατύπωσαν και εφάρμοσαν κάποια συστήματα διδασκαλίας  Σοφιστές  Ειδική μεθοδολογία για τη διδασκαλία της ρητορικής  Πλάτων ( π.Χ.)  Πλήρες σύστημα εκπαίδευσης (Πολιτεία, Νόμοι)  Αριστοτέλης ( π.Χ.)  Διαμορφώνει το δικό του σύστημα (Πολιτικά, Ηθικά Νικομάχεια)

4 Ιστορική αναδρομή (2/7)  Θεμελιωτές Διδακτικής  Κομένιος  Ρατίχιος  Θεμελιωτής Επιστημονικής Παιδαγωγικής  Έρβαρτος  Οι ιδέες του κυριάρχησαν έως τον 19 ο αι.-αρχές 20 ου  Μετά το 1930 το σύστημά του εγκαταλείπεται  Αναφέρεται ως το «παλιό σχολείο»  Δεν είναι όλες οι ιδέες του ξεπερασμένες

5 Ιστορική αναδρομή (3/7)  Θεμελιωτής Προοδευτικής Αγωγής  Dewey  Επηρέασε τη Διδακτική του 20 ου αιώνα  Την εμπλούτισε με συστήματα τα οποία επέδρασαν στην εξέλιξη της θεωρίας της Αγωγής και στην καθημερινή σχολική πράξη  Τον μιμήθηκαν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι παιδαγωγοί

6 Ιστορική αναδρομή (4/7)  Τα συστήματα αυτά προσπάθησαν να στηρίξουν την Αγωγή και τη Διδασκαλία σε πιο γερά θεμέλια  Φιλοσοφικά  Κοινωνικά  Ψυχολογικά  Δημιούργησαν τη Νέα Αγωγή και το Νέο Σχολείο

7 Ιστορική αναδρομή (5/7)  Επιδίωξαν να επιφέρουν αλλαγές στο Παλαιό Σχολείο  Κοινωνικός σκοπός του σχολείου  Πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των μαθητών  Οργάνωση της διδακτέας ύλης σε ενότητες  Συμπλήρωση προγράμματος με επιστημονικά, τεχνολογικά και πρακτικά μαθήματα  Πιο ελαστικό ωρολόγιο πρόγραμμα

8 Ιστορική αναδρομή (6/7) ...Αλλαγές  Ενίσχυση ελευθερίας, αυτενέργειας, δημιουργικότητας και ερευνητικού πνεύματος  Κατάργηση της απομνημόνευσης  Περιορισμός της παντοδυναμίας του δασκάλου  Εξύψωση της αξίας της χειρωνακτικής εργασίας  Οργάνωση της εσωτερικής και κοινωνικής ζωής του σχολείου  Ανάπτυξη της αυτοπειθαρχείας των μαθητών

9 Ιστορική αναδρομή (7/7)  …Αλλαγές  Προώθηση της ομαδικής εργασίας  Εξοπλισμός σχολείων με διδακτικά μέσα  Προώθηση  της τεχνολογικής μόρφωσης  του επαγγελματικού προσανατολισμού  της επαγγελματικής εκπαίδευσης

10 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

11 John Amos Comenius (1/5)  Επίσκοπος της «Ένωσης Μοραβών Αδελφών»  Αισθησιοκρατικός ρεαλισμός  Έμφαση στο ρόλο των αισθήσεων  Χωρίς να εγκαταλείπει τον ιδεαλισμό  Πανσοφία (διανοητική, ηθική και πνευματική τελείωση)  Πολυμάθεια – γνώση όλων των επιστημών, τεχνών και γλωσσών  Αρετή  Ευσέβεια  Σχολείο = εργαστήριο ανθρώπων

12 John Amos Comenius (2/5)  Τέσσερις βαθμίδες  Νηπιαγωγείο ή Μητρικό σχολείο (0-6)  Άσκηση αισθήσεων  Κοινωνική και θρησκευτική αγωγή  Με μύθους, ιστορίες, παιχνίδια  Δημοτικό ή Σχολείο καθομιλουμένης (6-12)  Καθολική και υποχρεωτική φοίτηση  Κύρια γλώσσα η καθομιλουμένη  Ανάγνωση, γραφή, αριθμητική, ωδική, θρησκευτικά, ηθική, οικονομικά, πολιτική αγωγή, ιστορία, γεωγραφία, μηχανικές και χειροτεχνικές τέχνες

13 John Amos Comenius (3/5)  Τέσσερις βαθμίδες  Γυμνάσιο ή Λατινικό σχολείο (12-18)  Προχωρούν τα πιο ικανά παιδιά  Γραμματική, φυσική, φιλοσοφία, μαθηματικά, ηθική, ρητορική  Πανεπιστήμιο και ταξίδια (18-24)  Επιλογή με εξετάσεις  Προετοιμασία επιστημόνων σε όλους τους κλάδους της ανθρώπινης γνώσης και στην έρευνα  Σχολείο των Σχολείων  Συνεργάζονται επιστήμονες ερευνητές από όλα τα κράτη

14 John Amos Comenius (4/5)  Διδακτικές αρχές  Κατά φύση αγωγή  Επαγωγική διδασκαλία  Εποπτική διδασκαλία  Μάθηση με την πράξη  Ενδιαφέρον  Χρησιμότητα  Κοινωνικοποίηση της διδασκαλίας  Ατομικές διαφορές  Διδασκαλία ενός πράγματος κάθε φορά, στον κατάλληλο χρόνο  Ο δάσκαλος πρέπει  Να είναι μορφωμένος  Να είναι ηθικός  Να αγαπά το επάγγελμα  Να αφοσιώνεται σ’ αυτό  Να αμοίβεται ικανοποιητικά

15 John Amos Comenius (5/5)  Κριτική  Θετική  Διδακτικές του αρχές  Υποστήριξη της καθολικότητας της παιδείας  Επικράτηση της δημοκρατίας στην εκπαίδευση  Προώθηση της διεθνούς συνεργασίας  Αρνητική  Οι διδακτικές αρχές δε στηρίχθηκαν σε δεδομένα της επιστημονικής ψυχολογίας  Το πανσοφικό πρόγραμμα είναι ανέφικτο

16 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

17 Jean Jacques Rousseau (1/5)  Γεννήθηκε στη Γενεύη  Φιλόσοφος παρά παιδαγωγός  Η φύση είναι αγαθή και ο άνθρωπος γεννιέται εκ φύσεως αγαθός  Η κοινωνία είναι κακή και διαφθείρει τον αγαθό άνθρωπο  Η ελευθερία είναι η απόλυτη πειθαρχία στους νόμους της ιδανικής πολιτείας  Βασικός σκοπός της αγωγής και της διδασκαλίας  Η διατήρηση της φυσικής καλοσύνης και των αρετών

18 Jean Jacques Rousseau (2/5)  Εναντιώθηκε στον ορθολογισμό  Το λογικό είναι επίκτητο και εμφανίζεται μετά τα 12 χρόνια  Οι φυσικές δυνάμεις του ανθρώπου υπερέχουν των αναγκών του  Οπαδός της φυσιοκρατίας (θεμελιώνει τα πάντα στις λειτουργίες της φύσεως)

19 Jean Jacques Rousseau (3/5)  Παιδοκεντρικό πρόγραμμα – 4 στάδια ανάπτυξης  Βρεφική αγωγή (0-5)  Το παιδί ζει φυσική ζωή  Προστατεύεται από την ηθική διαστροφή και την πνευματική παραμόρφωση  Δεν ασχολείται με λέξεις αλλά με με την πράξη  Παιδική ηλικία (5-12)  Δεν χρησιμοποιούνται βιβλία  Παιχνίδια, ασκήσεις, αγροτικές απασχολήσεις, ανάγνωση στη μητρική γλώσσα

20 Jean Jacques Rousseau (4/5)  Παιδοκεντρικό πρόγραμμα – 4 στάδια ανάπτυξης  Ηλικία του λόγου (12-15)  Αναπτύσσεται η νοημοσύνη με δραστηριότητες  Φυσική γνώση με την παρατήρηση  Διδάσκονται οι τέχνες στο εργαστήριο  Παιδική ηλικία (15-20)  Αρχίζει η κοινωνικότητα του ατόμου  Όχι βιβλία αλλά πραγματικές καταστάσεις  Τα κορίτσια ακολουθούν την παραδοσιακή εκπαίδευση – τα πνευματικά ενδιαφέροντα καταστρέφουν τη φύση τους

21 Jean Jacques Rousseau (5/5)  Κριτική  Θετική  Μελέτη της αγωγής μέσα στο πλαίσιο αντινομιών  Παιδοκεντρική εκπαίδευση  Στροφή στην εξελικτική πορεία της ανάπτυξης  Τονίζει τη φυσική δραστηριότητα (αυτενέργεια)  Καταδικάζει την αποστήθιση  Εξαίρει τη μάθηση με την πράξη  Αρνητική  Υποστηρίζει την αγαθή φύση – αντιτίθεται στα ευρήματα της ψυχανάλυσης (παιδικά συμπλέγματα)  Αρνητική αγωγή: υπερβολικό κύρος στην ορθότητα των παιδικών επιλογών – παραβλέπει την αξία των γνώσεων του σχολείου  Αποτυχημένα εξελικτικά στάδια

22 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

23 Johan Heinrich Pestalozzi (1/6)  Γεννήθηκε στη Ζυρίχη  Πρακτικός δάσκαλος, παιδαγωγός στοχαστής  Ίρυσε σχολεία  Ξόδεψε τη ζωή και την περιουσία του για τη μόρφωση των φτωχών, εγκαταλελειμένων και ορφανών παιδιών  Μεταρρυθμιστής του Λαϊκού Σχολείου

24 Johan Heinrich Pestalozzi (2/6)  Οργανική αγωγή  Ανάπτυξη του ατόμου βάσει των νόμων της ανθρώπινης φύσης  Μαθήματα δι’ αντικειμένων  Βάσει των νόμων της φύσεως  Φυσιοκρατική μέθοδος  Σκοπός της αγωγής  Ανθρωπιστικό ιδεώδες  Απαιτείται  Αναγνώριση, διατήρηση και προαγωγή της αξίας της προσωπικότητάς του (ανθρωπισμός)  Διαφώτιση όλης της προσωπικότητας για τη ζωή

25 Johan Heinrich Pestalozzi (3/6)  Μελέτη προγράμματος δημοτικού  Οργάνωση της ύλης: μαθήματα δι’ αντικειμένων (πνευματική ανάπτυξη)  Μορφή αντικειμένων: σχέδιο, γεωμετρία ακριβής σκέψη  Διαστάσεις, πλήθος: έννοια αριθμού αριθμητική  Ονόματα: λέξεις και έννοιες  Τα ίδια τα αντικείμενα: φύση, γεωμετρία  Μουσική: μια μορφή γλώσσας  Τόνισε τη ρεαλιστική και μαθηματική πλευρά του προγράμματος  Υποτίμησε την αξία των θρησκευτικών, της χειροτεχνίας, των παιχνιδιών, των ιστοριών και των μύθων

26 Johan Heinrich Pestalozzi (4/6)  Μέθοδος για συμμετρική ανάπτυξη τριών μερών  Πνευματικό (νους)  Θεμέλιο κάθε γνώσης: η εποπτεία  Μηχανοποίηση της διδασκαλίας (λογική και όχι ψυχολογική σειρά) •Διδασκαλία γλώσσας: φωνήεν – σύμφωνο – συλλαβή – λέξη  Πρακτικό (χέρι)  Λιγότερο σπουδαίο αλλά απαραίτητο  Απλές κινήσεις που εξελίσσονται σε δημιουργικές δραστηριότητες  Ηθικός (καρδιά)  Πρωταρχική αξία: δύναμη για πνευματικό και πρακτικό  Το παιδί δεν γεννιέται αγαθό  Μετατόπιση συναισθημάτων από τη μητέρα στην κοινωνία

27 Johan Heinrich Pestalozzi (5/6)  Αγάπη  Το ισχυρότερο μέσο για την ολοκληρωμένη αγωγή  Πεσταλότσια αγάπη

28 Johan Heinrich Pestalozzi (6/6)  Κριτική  Θετική  Βαθύς ανθρωπισμός  Έμφαση στην εποπτική διδασκαλία  Αρνητική  Η λογική σειρά διάταξης της ύλης είναι αντίθετη με τα δεδομένα της Μορφολογικής Ψυχολογίας •Ολική μέθοδος •Διδασκαλία γλώσσας: πρόταση – λέξη – συλλαβή - γράμματα

29 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

30 John Friedrich Herbart (1/5)  Γερμανός φιλόσοφος και παιδαγωγός  Θεμελιωτής της Επιστημονικής Παιδαγωγικής  Θεμελίωση την Παιδαγωγική ως επιστήμη πάνω στην Ηθική  Αισθητική  Τελειότητα  Φιλανθρωπία  Δίκαιο  Συναίνεση

31 John Friedrich Herbart (2/5)  Παραστάσεις  Δημιουργούνται στην ψυχή του ανθρώπου  Το σύνολό τους αποτελεί τον «κύκλο των ιδεών» ενός ατόμου  Μάθηση: αφομοίωση των νέων παραστάσεων από τις παλιές (συνειρμοί)  Σκοπός της αγωγής  Διάπλαση ηθικού χαρακτήρα  Πολυμερές ενδιαφέρον μαθητή

32 John Friedrich Herbart (3/5)  Αρχές σχολικού προγράμματος  Παραστάσεις και γνώσεις  Εμπειρικές (Γεωγραφία, Μαθηματικά, Φυσικές Επιστήμες)  Κοινωνικής αναστροφής (Ιστορία, Θρησκευτικά, Γλώσσα)  Πολιτιστική ανακεφαλαίωση και ιστορική διάταξη της ύλης  Συγκέντρωση της ύλης  Συνάφεια της ύλης

33 John Friedrich Herbart (4/5)  Βασικές ιδέες μεθόδου  Παιδευτική μέθοδος  Καθοδήγηση, μάθημα, ανατροφή  Συνταύτιση αγωγής – διδασκαλίας  Μάθηση: συνειρμοί των παραστάσεων  Πορεία διδασκαλίας  Σαφήνεια (εποπτική παρουσίαση)  Σύνδεση (συσχέτιση νέων αναπαραστάσεων με παλιές)  Σύστημα (σύλληψη και διατύπωση εννοιών)  Μέθοδος (εφαρμογή νέας γνώσης)

34 John Friedrich Herbart (5/5)  Κριτική  Θετική  Προγραμματισμένη διδασκαλία  Συσχετισμός διδακτέας ύλης με σκοπούς διδασκαλίας  Εξύψωση της διδασκαλίας και του δασκάλου  Αρνητική  Δασκαλοκεντρικό σύστημα  Νοησιαρχικό σύστημα  Σκοπός της αγωγής: όχι μόνο η ηθικότητα  Ενδιαφέρον: προβάλλεται σαν σκοπός της αγωγής ενώ αποτελεί μέσο της αγωγής

35 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

36 Friedrich Froebel (1/7)  Γερμανός φιλόσοφος και παιδαγωγός  Θεμελιωτής του Νηπιαγωγείου  Παιδικός κήπος  Μελέτη αγωγής προσχολικής ηλικίας  Ίδρυση νηπιαγωγείων  Εκπαίδευση νηπιαγωγών

37 Friedrich Froebel (2/7)  Φύση του κόσμου  Ουσία του σύμπαντος το Απόλυτο (ο Θεός)  Δόγμα του μέρους – όλου  Νόμος της εξέλιξης  Η ενέργεια του Δημιουργού ωθεί τις διαδικασίες ανάπτυξης και εξέλιξης

38 Friedrich Froebel (3/7)  Φύση του ανθρώπου  Το τελειότερο προϊόν της κοσμικής εξέλιξης  Αυτοσυνειδησία  Ανάπτυξη ανθρώπου: ιδέες Ρουσώ  Δημιουργική – δυναμική  Η ανάπτυξη είναι πνευματικής φύσεως  Αντιτίθεται στη φυσιοκρατία

39 Friedrich Froebel (4/7)  Σκοπός της αγωγής  Αυτοπραγμάτωση  Αυτενέργεια  Αυτοέκφραση  Διδακτική πράξη  Αυτά που θα γίνει το παιδί βρίσκονται μέσα του  Διδασκαλία •Καλλιέργεια πρώτα της βούλησης και μετά της νόησης •Εξωτερίκευση βιωμάτων και συναισθημάτων  Εξπρεσσιονισμός (έμφαση στηνέκφραση)

40 Friedrich Froebel (5/7)  Δημιουργικές ή κατασκευαστικές εργασίες  Απόκτηση δεξιοτήτων  Αίσθηση της σκόπιμης ενέργειας  Στάδια  Βρεφικής ηλικίας (0-3)  Σπίτι: καλλιέργεια αισθήσεων - κινητικών δεξιοτήτων  Νηπιακή ηλικία (3-6)  Νηπιαγωγείο: εξωτερίκευση εσωτερικού κόσμου  Παιδική ηλικία (6-10)  Μάθηση - Διδασκαλία

41 Friedrich Froebel (6/7)  Αρχές παιδευτικής μεθόδου  Αυτενέργεια  Παθητική αγωγή (Αρνητική αγωγή Ρουσώ)  Κατά στάδια ανάπτυξη  Κατασκευαστική εργασία  Οικογένεια: ο σπουδαιότερος παράγοντας αγωγής  Παιδευτικά ιδρύματα: κοινωνική και θρησκευτική αγωγή

42 Friedrich Froebel (7/7)  Κριτική  Θετική  Η αγωγή συντελεί στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους  Η πρόοδος της φυλής εξαρτάται από τη μόρφωση της γυναίκας  Η γνώση αποδίδει σε σχέση με τις ενεργητικότητες του οργανισμού  Αρνητική  Η κατασκευαστική εργασία υποτιμά τη σπουδαιότητα της αφηρημένης σκέψης  Το παιχνίδι εκτρέπει το παιδί από τη σοβαρή εκπαίδευση  Τονίζεται υπερβολικά η μορφή και η μαθηματική γνώση  Ο νόμος της εξέλιξης δεν μας λέει πώς ακριβώς να προχωρήσουμε στην ανάπτυξη της παιδικής ζωής

43 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

44 Georg Kerschensteiner (1/4)  Γερμανός παιδαγωγός  Εισηγητής του Σχολείου Εργασίας  Σκοπός της αγωγής  Διαμόρφωση της προσωπικότητας του μαθητή  Χρήσιμος πολίτης  Εισαγωγή της «Πολιτικής Αγωγής»  Καλός επαγγελματίας  Γενική και επαγγελματική μόρφωση να συμβαδίζουν  Τονίζονται ο επαγγελματικός προσανατολισμός, οι βιομηχανικές τέχνες και η επαγγελματική εκπαίδευση  Υψηλό ηθικό περιεχόμενο του επαγγέλματος

45 Georg Kerschensteiner (2/4)  Εργασία  Βασική μέθοδος μάθησης – διδασκαλίας  Σωματική ή χειρωνακτική  Συντελεί στην ανάπτυξη των πνευματικών λειτουργιών  Εισαγωγή σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα  Καθοδηγούμενη αυτενέργεια  Μέθοδος της ανακάλυψης

46 Georg Kerschensteiner (3/4)  Σχολική κοινότητα  Προπαρασκευή των μαθητών  Δημιουργία ηθικά εξυψωμένης κοινωνίας του μέλλοντος  Ηθικοποίηση του Κράτους  Δημιουργία ιδανικής Πολιτείας

47 Georg Kerschensteiner (4/4)  Κριτική  Θετική  Αιώνιες αξίες  Ηθικοποίηση του επαγγέλματος  Προβολή του κοινωνικού ιδεώδους  Εισαγωγή της αυτοδιοίκησης στο σχολείο  Αρνητική  Υπερβολική μορφωτική δύναμη στην εργασία  Μεγάλη έμφαση στις χειροτεχνικές εργασίες

48 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

49 John Dewey (1/10)  Αμερικανός φιλόσοφος και παιδαγωγός  Επηρέασε την παιδαγωγική του 20 ου αι.  Οργανοκρατία  Πνεύμα και ιδέες: όργανα εξέλιξης ανθρώπου  Πειραματοκρατία  Πείραμα και επιστημονική μέθοδος: οι μόνες έγκυρες μέθοδο για τη μάθηση και την αληθινή γνώση  Μάθηση με την πράξη (Learning by doing)

50 John Dewey (2/10)  Η αγωγή δεν μπορεί να έχει απώτερο σκοπό  Είναι αφηρημένη έννοια  Τα παιδιά ζουν στο παρόν  Η αγωγή στο σχολείο πρέπει να είναι  ζωή (όχι προετοιμασία για τη ζωή)  μέσο κοινωνικής προόδου και αλλαγής

51 John Dewey (3/10)  Αρχές σχολικού προγράμματος  Η λειτουργική αρχή  Εννιαία διδασκαλία  Ψυχολογική διάταξη της ύλης  Ισοτιμία των μαθημάτων  Εργασία  Αυτοδιοίκηση

52 John Dewey (4/10)  Αρχές παιδευτικής μεθόδου  Η παιδοκεντρική αρχή  Η κοινωνική αρχή  Αρχή του ενδιαφέροντος  Αρχή της αυτενέργειας

53 John Dewey (5/10)  Προβληματική μέθοδος (problem method)  Αντιμετώπιση προβληματικών καταστάσεων  Η διδακτέα ύλη παίρνει τη μορφή προβλημάτων  Οι απαραίτητες πληροφορίες εξασφαλίζονται από τον μαθητή  Συγκέντρωση και ερμηνεία στοιχείων  Εργαστηριακή έρευνα  Ομαδική συζήτηση  Προσφέρεται για επιστημονικά μαθήματα  Δεν κρίνεται επαρκής για βιωματικά μαθήματα και τη διδασκαλία δεξιοτήτων όπου η μάθηση είναι αυτοματική

54 John Dewey (6/10)  Στάδια πορείας διδασκαλίας (problem method)  Αναγνώριση προβλήματος  Καθορισμός προβλήματος  Έρευνα προβλήματος και πειραματισμός  Εξαγωγή συμπερασμάτων  Αξιοποίηση συμπερασμάτων

55 John Dewey (7/10)  Σχεδιακή μέθοδος (project method)  Παραλλαγή της προβληματικής  William Kilpatrick – Μαθητής του Dewey  Κατά σχέδιο εκτέλεση ενός έργου  Κατασκευή υλικών αντικειμένων  Μελέτη και λύση πνευματικών προβλημάτων  Δημιουργία καλλιτεχνικών αντικειμένων  Ιδιαίτερη επιτυχία στην Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση  Χάσματα στη διδασκαλία όλων των μαθημάτων

56 John Dewey (8/10)  Στάδια πορείας διδασκαλίας (project method)  Θέση σκοπού  Σχεδιασμός  Εκτέλεση  Αξιολόγηση

57 John Dewey (9/10)  Κριτική  Θετική  Ευρύτατα αποδεκτές παιδαγωγικές ιδέες  Καταπολέμησε τον απολυταρχισμό – δημοκρατία στην παιδεία  Αλλαγή: κλόνισε τον στείρο συντηρητισμό  Γεφυρώθηκε το χάσμα μεταξύ φιλοσοφίας – καθημερινής ζωής, θεωρητικής επιστήμης – τεχνολογίας  Έμφαση στην Επαγγελματική εκπαίδευση  Εξαίρει τη σημασία της μεθόδου για την πρόσκτηση της αληθινής γνώσης  Πρόσφερε σημαντικές μεθόδους στην Παιδαγωγική

58 John Dewey (10/10)  Κριτική  Αρνητική  Κατακρίθηκε από τους ιδεαλιστές  Υποτιμά τις πνευματικές αξίες – στρέφει τα παιδιά στις πρακτικές απασχολήσεις  Υποστηρίζει την αλλαγή – παραβλέπει τη σταθερότητα του Σύμπαντος  Η αλήθεια μιας ιδέας δεν κρίνεται μόνο από την αποτελεσματικότητά της  Υπεροχή πειραματικής αναζήτησης από το στοχασμό: αντιτίθεται στο γεγονός ότι οι ιδέες επηρέασαν την εξέλιξη της ανθρωπότητας

59 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

60 Maria Montessori (1/9)  Η πρώτη Ιταλίδα γιατρός – βοηθός Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής  Διευθύντρια δημόσιου ορφανοτροφείου  Διαμόρφωσε μέθοδο διδασκαλίας για παιδιά με νοητική υστέρηση  Ίδρυσε το «Σπίτι των παιδιών»  Η μέθοδος Montessori εφαρμόζεται  Κυρίως στα Νηπιαγωγεία  Λιγότερο στα Δημοτικά  Ελάχιστα στη Μέση Εκπαίδευση

61 Maria Montessori (2/9)  Η Αυτοαγωγή  Το παιδί 3-6 ετών δημιουργεί τον ευατό του μόνο του συγκροτώντας  τη μνήμη  την κρίση  τη βούληση

62 Maria Montessori (3/9)  Ευαίσθητες περίοδοι ανάπτυξης  Συνεχείς, έντονες και αλματώδεις μεταμορφώσεις σώματος και πνεύματος  Μπορεί να μάθει ορισμένα πράγματα  Μαθαίνουν καλύτερα πριν τα 6 χρόνια  Αν έως τότε δεν «μάθουν πώς να μαθαίνουν» ίσως να μην το κάνουν ποτέ  Τρεις μεγάλες περίοδοι  0-7 ετών  7-12 ετών  ετών  Ένα σχέδιο αγωγής - διδασκαλίας για κάθε μία

63 Maria Montessori (4/9)  Η Ελευθερία  Κάθε παιδί είναι ένα μοναδικό ανθρώπινο ον  Δικαιούται να αναπτύξει την προσωπικότητά του  Το όριο της ελευθερίας του είναι η ελευθερία των άλλων  Το έργο του δασκάλου  Δέκτης των αναγκών του παιδιού  Προετοιμάζει το περιβάλλον και την εργασία του  Ζωντανό υπόδειγμα  Βοηθά έμμεσα στην ανάπτυξή του

64 Maria Montessori (5/9)  Το προκατασκευασμένο περιβάλλον  Πλήθος διδακτικών συσκευών και μέσων  Εργάζεται με αυτά κατά την εκλογή του και με τον δικό του ρυθμό  Το «κοσμικό» αναλυτικό πρόγραμμα  Βοηθάει το παιδί να αποκτήσει έλεγχο του εαυτού του και του περιβάλλοντος  Περιλαμβάνει  Καλλιέργεια αισθήσεων  Άσκηση στην παρατήρηση  Εργασίες στη γλώσσα  Επιστήμες  Αριθμητική  Εμπειρίες στη μουσική, τέχνη, λογοτεχνία  Ομαδικές δραστηριότητες

65 Maria Montessori (6/9)  Οι διδακτικές συσκευές και οι ασκήσεις πρακτικής ζωής  Διδακτικές συσκευές  Έχουν κερδίσει διεθνή αναγνώριση  Π.χ. γράμματα από γυαλόχαρτο για να τα αισθάνονται (παιδιά τριών ετών)  Ασκήσεις πρακτικής ζωής  Περιποίηση του εαυτού τους (π.χ. ντύσιμο)  Φροντίδα περιβάλλοντος (π.χ. σκούπισμα)

66 Maria Montessori (7/9)  Η αγωγή των αισθήσεων  Μέσα που ασκούν όλα τα αισθητήρια όργανα  Διάκριση, σύγκριση, ταξινόμηση  Χέρια και πνεύμα εργάζονται μαζί  Η διδασκαλία της γλώσσας  Εκμάθηση μητρικής ή ξένης γλώσσας  Πριν από τα 6 χρόνια  Αργότερα η ευαίσθητη περίοδος για τον σκοπό αυτό εκλείπει

67 Maria Montessori (8/9)  Η ομαλοποίηση του ανθρώπου  Καταπιεστικοί παράγοντες: παρεκτρέπουν τον άνθρωπο από τη φυσιολογική του πορεία  Σχολικό περιβάλλον: να ομαλοποιεί τον άνθρωπο  Δημιουργία Νέου Ανθρώπου και Νέας Κοινωνίας

68 Maria Montessori (9/9)  Κριτική  Θετική  Έμφαση στην αυτοαγωγή και την ελευθερία  Επινόηση συσκευών και μέσων  Την αποδοτικότητα του συστήματος  Ανάπτυξη αυτοκαθοδήγησης, αυτοελέγχου, αυτοδιδασκαλίας, βούλησης, σεβασμού  Αρνητική  Τεχνικές ψυχοπαθολογικών ερευνών – δεν ενδείκυνται για την αγωγή υγειών ατόμων  Περιορισμός ελευθερίας και αυτοαγωγής από το λεπτομερώς σχεδιασμένο προκατασκευασμένο περιβάλλον  Αυθόρμητο ενδιαφέρον: αντιτίθεται στη θεωρία των κινήτρων

69 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

70 Henry Clinton Morrison (1/4)  Καθηγητής Παιδαγωγικής - Σικάγο  Ανήκει στους προοδευτικούς παιδαγωγούς  Διδακτικά προβλήματα Μέσης Εκπ/σης  Πρόγραμμα διδασκαλίας  Ενότητες μαθήσεως ή κατανοήσεως  Σχέδια (project method)  Καλύτερη μόρφωση της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς

71 Henry Clinton Morrison (2/4)  Μέθοδος διδασκαλίας  Προσαρμοσμένη στη φύση κάθε μαθήματος  Έξι κατηγορίες μαθημάτων  Επιστημονικά  Εκτιμητικά  Τεχνολογικά  Πρακτικά  Γλωσσικά

72 Henry Clinton Morrison (3/4)  Στάδια πορείας διδασκαλίας  Εξερεύνηση  Παρουσίαση  Αφομοίωση  Οργάνωση  Έκφραση

73 Henry Clinton Morrison (4/4)  Κριτική  Θετική  Κατάργηση μεθοδολογικού δογματισμού  Εισαγωγή «ενοτήτων κατανόησης» και «σχεδίων»  Σωστή χρήση των τεστς  Πενταμερής διδακτική πορεία διδασκαλίας  Αρνητική  Προσαρμογή της πορείας διδασκαλίας ανάλογα με τη φύση κάθε μαθήματος

74 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

75 Ovide Decroly (1/5)  Βέλγος γιατρός, παιδαγωγός και καθηγητής Ψυχολογίας  Ίδρυσε το δικό του σχολείο (4-14 ετών) – Ecole de l’ Ermitage  Πρώτος εισηγητής των ιδεών του Dewey  «Η αγωγή για τη ζωή, διά της ζωής»

76 Ovide Decroly (2/5)  Κέντρα διαφέροντος  Αντιστοιχούν στις 4 ανάγκες του παιδιού  Διατροφή  Προστασία από τις καιρικές συνθήκες  Άμυνα  Εργασία – Ανάπαυση - Ψυχαγωγία  Οργάνωση της σχολικής ύλης γύρω από αυτά  Μορφολογική ψυχολογία  Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται σύνολα  Οργάνωση της ύλης σε σύνολα

77 Ovide Decroly (3/5)  Στάδια πορείας διδασκαλίας  Παρατήρηση  Σύνθεση ιδεών  Έκφραση  Σχολείο του Decroly  Πλούσια εργαστήρια  Σπουδαστήρια  Κήποι  Εποπτικά μέσα  Ολιγομελή ανομοιγενή τμήματα (~15 μαθητές)

78 Ovide Decroly (4/5)  Το σύστημα δίνει έμφαση  Παιχνίδι  Χειροτεχνικές και πνευματικές δραστηριότητες  Τεστ  Καλλιέργεια με αυτοδιοίκηση  Αυθορμησίας  Πρωτοβουλίας  Υπευθυνότητας  Κοινωνικών αρετών

79 Ovide Decroly (5/5)  Κριτική  Θετική  Πορεία της διδασκαλίας  Άμεση επαφή με τα πράγματα  Αρνητική  Σαφήνεια και αριθμός «κέντρων διαφέροντος»  Επιβολή προκατασκευασμένου περιβάλλοντος  Πληθωρική παρατήρηση: δέσμευση ελεύθερης νοητικής ενέργειας  Κατάργηση των σχολικών εγχειριδίων

80 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

81 Roger Cousinet (1/5)  Γάλλος παιδαγωγός και καθηγητής Παιδαγωγικής στη Σορβόννη  Εισηγητής της μεθόδου «Ελεύθερη εργασία με ομάδες»  Μόνο στα βιβλία του – στην πράξη με παραλλαγές  Δύο βασικές ανάγκες της σύγχρονης κοινωνικής και επαγγελματικής ζωής  Ύπαρξη εξειδικευμένων ατόμων  Κινδυνέυουν να ζήσουν στη μοναξιά  Ομαδική συνεργατική δραστηριότητα  Συνεχής εργασία των μαθητών σε ομάδες

82 Roger Cousinet (2/5)  Η τάξη σε ομάδες μαθητών  Ελεύθερη επιλογή ομάδας και αντικειμένου  Διαμόρφωση του χώρου εργασίας από τις ομάδες  Στην ίδια αίθουσα – δεν υπάρχουν εργαστήρια  Συμμετοχή όλων των μαθητών σε όλες τις επι μέρους εκδηλώσεις της εργασίας  Δεν υπάρχει ιεραρχική οργάνωση της ομάδας

83 Roger Cousinet (3/5)  Κατηγορίες δραστηριοτήτων  Δημιουργικές  Χειροτεχνικές  Καλλιτεχνικές  Γνωστικές  Φυσιογνωστικές, ιστορικές και γεωγραφικές μελέτες  Αριθμητική και γλωσσική εργασία  Περίπατοι,παιχνίδια  Ο δάσκαλος  Προετοιμάζει τα υλικά  Βοηθάει μόνο όταν του ζητηθεί  Δεν επεμβαίνει στην οργάνωση και την εργασία των ομάδων

84 Roger Cousinet (4/5)  Στάδια πορείας εργασίας  Τεκμηρίωση  Συλλογή υλικού της ομάδας από διάφορες πηγές  Καταγραφή σε ειδικά δελτία  Επεξεργασία  Ομαδική κριτική, ταξινόμηση και κατάταξη δελτίων  Έκφραση  Έκθεση των αποτελεσμάτων κάθε ομάδας  Κριτική από κάθε μαθητή  Καταγραφή τελικου προϊόντος στα ατομικά δελτία των μαθητών

85 Roger Cousinet (5/5)  Κριτική  Θετική  Αυτενέργεια  Επιστημονική εργασία  Απελευθέρωση από το μοναδικό σχολικό βιβλίο  Κοινωνικοποίηση της σχολικής ζωής  Κατάργηση της ατομικής βαθμολογίας  Ηθική αυτονομία δια της συλλογικής εργασίας  Αρνητική  Παραμέληση της ατομικής εργασίας  Έλειψη ανατροφοδότησης στον μαθητή  Το παιδί 9-11 ετών παίζει ομαδικά αλλά εργάζεται ατομικά

86 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

87 Celestin Freinet (1/8)  Γάλλος παιδαγωγός  «Μέθοδος του σχολικού τυπογραφείου»  Μόνο σε δημοτικά σχολεία  Μεγάλη λαϊκή υποστήριξη  Επίκεντρο της σχολικής εργασίας  Το σχολικό τυπογραφείο  Έντυπα της τάξης ή του σχολείου  Καταστάλλαγμα της εργασίας κάθε μαθητή  Ανταλλαγή των εντύπων μεταξύ των σχολείων  Κοινωνικό περιβάλλον  Αποκρυσταλλώνονται, διαδίδονται και ελέγχονται οι γνώσεις και οι ιδέες των μαθητών

88 Celestin Freinet (2/8)  Αυτοαγωγή  Οι αίθουσες διαμορφώνονται σε εργαστήρια  Ελεύθερη δράση και έκφραση  Ανάπτυξη  Παρατήρησης  Έρευνας  Ζωντανής γνώσης  Καταδικάζει  Την τυρανία του βιβλίου  Την άγονη διδασκαλία

89 Celestin Freinet (3/8)  Σχολικό πρόγραμμα  Βγαίνει από το τοπικό περιβάλλον  Τα παιδιά αποκτούν άμεση πείρα  Συμπληρωματική χρήση αναλυτικού προγράμματος  Αποδεκτό αλλά ελαστικό ωρολόγιο πρόγραμμα

90 Celestin Freinet (4/8)  Το σχολείο διαθέτει πλούσια διδακτικά μέσα  Συνεργατικό σχολικό αρχείο δελτίων (για τον δάσκαλο)  Σχολικό αρχείο τάξης  Αυτοδιορθωτικά δελτία  Βιβλιοθήκη εργασίας  Σχολικό μουσείο  Μουσικούς δίσκους  Σχολικό κινηματογράφο

91 Celestin Freinet (5/8)  Μέθοδοι σχολικής εργασίας  Επισκέψεις και συγκέντρωση στοιχείων (τάξεις εξερεύνησης)  Επεξεργασία παρατηρήσεων και συμπληρωματική μελέτη  Ανάλυση του υλικού – Σύνταξη καθημερινού κειμένου για το έντυπο  Συμπλήρωση εντύπου (βιβλίο)  Οργάνωση ομαδικών μαθημάτων: απολογισμός από τους μαθητές  Ελέυθερες δραστηριότητες: κατασκευές

92 Celestin Freinet (6/8)  Εργασία με δελτία  Ο μαθητής παίρνει τις εργασίες από το έντυπο της ημέρας και παίρνει βοήθεια από  Δελτία μήτρες (αμετάβλητα στοιχεία)  Δελτία τεκμηρίωσης (μεταβλητά στοιχεία)  Δελτία ασκήσεων (συμπληρωματικά προβλήματα)  Αρχείο αυτοδιορθωτικών δελτίων  Ο δάσκαλος  Οργανώνει την εργασία  Βοηθάει στην έρευνα των πηγών  Καθοδηγεί την οργάνωση των τάξεων

93 Celestin Freinet (7/8)  Κριτική  Θετική  Έκφραση  Συνεργασία  Κοινωνική δράση όλων των μαθητών  Εξελισσόμενο και ελαστικό σύστημα  Σύνθεση θετικών στοιχείων άλλων συστημάτων  Αναγνωρίζει την ανάγκη του αναλυτικού προγράμματος και των εξετάσεων

94 Celestin Freinet (8/8)  Κριτική  Αρνητική  Δεν έχει σταθερό σχήμα – συνεχώς παραμορφώνεται  Δύσκολη εφαρμογή γιατί χρειάζονται πολλά μέσα  Τα πολλά δελτία δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα ταξιθέτησης και αξιοποίησής τους

95 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

96 Σχέδιο Dalton (1/4)  Helen Parkhurst – Dalton Μασαχουσέτης  Σύστημα εξατομικεύσεως της διδασκαλίας  Δεν υπάρχουν τάξεις μαθητών  Διδακτέα ύλη: μαθητικές εργασίες (έργα ή συμβόλαια), κάθε μία αποτελεί μία ενότητα  Αίθουσες διδασκαλίας  Εργαστήρια βάσει του θεματικού αντικειμένου  Εκεί γίνεται η βασική εργασία των μαθητών

97 Σχέδιο Dalton (2/4)  Εξατομικευμένη σχολική εργασία  Ατομική ταχύτητα μαθητή  Εργασίες γραπτές, σπανίως προφορικές  Κοινωνική διαπαιδαγώγηση  Ομαδικές εργασίες  Έμφαση σε  Ατομική ελευθερία  Καλλιέργεια πρωτοβουλίας  Αυτοπεποίηθηση  Επινοητικότητα  Ικανότητα χρονικού προγραμματισμού  Συνεργατικότητα

98 Σχέδιο Dalton (3/4)  Παιδοκεντρική διδασκαλία  Έργο δασκάλου  Παρέχει οδηγίες για τις εργασίες και τη λειτουργία των οργάνων  Καθοδηγεί τον μαθητή στις δραστηριότητες  Μέθοδος Συμβάσεων  Παραλλαγή του σχεδίου Dalton  Προκήρυξη μεγάλων επαγγελματικών έργων  Ομάδες μαθητών ως εργοληπτικές εταιρείες

99 Σχέδιο Dalton (4/4)  Κριτική  Θετική  Εξατομίκευση της διδασκαλίας  Καλύτερη πρόσκτηση γνώσεων στα τεχνολογικά και επιστημονικά μαθήματα  Αρνητική  Μη ισόρροπη κοινωνική ανάπτυξη των μαθητών  Περιορισμένη επίδραση του δασκάλου  Υψηλό κόστος εκπαίδευσης

100 Περιεχόμενα  Ιστορική αναδρομή  Συστήματα μεγάλων παιδαγωγών  John Amos Comenius ( )  Jean Jacques Rousseau ( )  Johan Heinrich Pestalozzi ( )  John Friedrich Herbart ( )  Friedrich Froebel ( )  Georg Kerschensteiner ( )  John Dewey ( )  Maria Montessori ( )  Henry Clinton Morrison ( )  Ovide Decroly ( )  Roger Cousinet ( )  Celestin Freinet ( )  Σχέδιο Dalton (1920)  Σχέδιο Winnetka (1920)

101 Σχέδιο Winnetka (1/5)  Carleton Washburn – προάστιο Winnetka του Σικάγο  Σύνθεση της εξατομικευμένης διδασκαλίας (Dalton) με την κοινωνιστική  Φιλοσοφικά θεμέλια  Δικαίωμα του καθενός να μάθει ότι θα του χρειαστεί στη ζωή  Το παιδί δικαιούται να ζει την παιδική ηλικία  Η κοινωνική ανάπτυξη στηρίζεται στην ατομική  Εργασία σχολείου: χαρά και όχι καταναγκασμός

102 Σχέδιο Winnetka (2/5)  Διδακτέα ύλη  Γνώσεις απαραίτητες για τη ζωή (ανάγνωση, γραφή, αριθμητική κ.α.)  Προαιρετικές γνώσεις (αθλοπαιδιές κ.α.)  Ύλη η οποία διατηρείται στη μνήμη του 75% των παιδιών για 6 μήνες (σύγχρονα διδακτικά συστήματα)

103 Σχέδιο Winnetka (3/5)  Χρόνος (διαιρείται στα δύο)  Αυτοδιδασκαλία – Αυτοέλεγχος (αυτοδιόρθωση)  Οι ενότητες χαρακτηρίζονται ως «σκοποί»  Ανάγνωση, γραφή, αριθμητική, ιστορία, γεωγραφία  Ομαδικές δημιουργικές εκδηλώσεις  Δεν υπάρχουν σκοποί και πρότυπα απόδοσης  Λογοτεχνία, μουσικοί, τέχνες, συνελεύσεις, αθλοπαιδιές, χειροτεχνήματα

104 Σχέδιο Winnetka (4/5)  Οργάνωση σχολείου  Κατακόρυφη  Κάθε παιδί προχωρά με την ταχύτητα των προσωπικών του δυνατοτήτων  Μπορεί να κερδίσει έως και 2 χρόνια στα 6 του Δημοτικού

105 Σχέδιο Winnetka (5/5)  Κριτική  Θετική  Πρωτοβουλία των μαθητών  Ισόρροπη ατομική και κοινωνική ανάπτυξη  Αρνητική  Μεγάλη ελευθερία στις κοινωνικές δραστηριότητες  Αυτοδιόρθωση: τα παιδιά παρουσιάζουν μεγάλη αδυναμία


Κατέβασμα ppt "ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Δέγγλερη Σοφία."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google