OΠΤΙΚΑ (ΦΩΤΟΝΙΚΑ) ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ.

Slides:



Advertisements
Παρόμοιες παρουσιάσεις
ΦΑΣΜΑΤΟΦΩΤΟΜΕΤΡΙΑ Προσδιορισμος της σταθερας ταχυτητας αντΙδρασης οξεΙδωσης ιωδιοΥχων ΙΟΝΤΩΝ απΟ υπεροξεΙδιο του υδρογΟνου.
Advertisements

Φωτογραφία μέσω Οπτικού Μικροσκοπίου Α. Αραβαντινός
«Αναλυτική Χημεία – Ενόργανη Ανάλυση»
Ανάλυση λευκού φωτός και χρώματα
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
Pinhole Camera ή Κάμερα Μικροσκοπικής Οπής
ΟΛΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Μάθημα: Πληροφορική Οδοντιάτρων 4 ο εξάμηνο Ομάδα: Αργυρού Αντώνης Δαμιανού Στεφανία Ιωάννου Παναγιώτα
ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΟΠΤΙΚΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΦΩΤΟΝΙΚΩΝ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΝ Οι φωτονικοί.
ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΣΥΓΚΛΙΝΟΝΤΟΣ ΦΑΚΟΥ
Εργαστήριο Φυσικής Χημείας | Τμήμα Φαρμακευτικής Δημήτριος Τσιπλακίδης
Ανάλυση του λευκού φωτός και χρώματα
Ο ΟΘΟΝΕΣ Η οθόνη  (monitor ) του υπολογιστή, περιλαμβάνει ένα καθοδικό σωλήνα, όπως η τηλεόραση, και κατάλληλα κυκλώματα σάρωσης. Μπορεί να είναι έγχρωμη.
Φασματοσκοπία με Φθορισμό των Ακτίνων Χ (XRF)
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
ΥΠΟΘΕΜΑ: «ΕΙΔΗ ΟΘΟΝΩΝ».
ΗΗΜΕΙΑ.
ΧΗΜΕΙΑ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΧΡΩΜΑ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΗ ΔΟΜΗ Δρ. Ι.Γ.Καράλη.
Εργασία Τεχνολογίας ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ Χ ΘΕΜΑ: Αμπουλάιλας Πέτρος ΤΜΗΜΑ Α1.
Φάσματα.
Φυσική Γ’ Λυκείου Γενικής Παιδείας
6.1 ΦΩΣ: ΟΡΑΣΗ & ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
ΔΤΨΣ 150: Ψηφιακή Επεξεργασία Εικόνας © 2005 Nicolas Tsapatsoulis Εισαγωγή – Βασικό Θεωρητικό Υπόβαθρο Νικόλας Τσαπατσούλης Επίκουρος Καθηγητής Π.Δ.407/80.
Μικροσκόπιο σκοτεινού πεδίου
8.2 ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΘΛΑΣΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Σύνταξη κειμένου-φωτογράφιση: Νικοδήμου Ναταλία - βιολόγος
Project 4o Το φως και το χρώμα στην τέχνη και την επιστήμη
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Τμήμα Φυσικής
ΑΝΑΚΛΑΣΗ - ΔΙΑΘΛΑΣΗ Φυσική Γ λυκείου Θετική & τεχνολογική κατεύθυνση
8.3 ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ 8.4 ΤΟ ΧΡΩΜΑ.
Φωτεινές πηγές - λαμπτήρες
2ο Λύκειο Αγίας Βαρβάρας
Συνεστιακή Μικροσκοπία
Επιμέλεια: Δρακοπούλου Ευαγγελία Αριθμός Μητρώου:
Εργαστήριο Φυσικής Χημείας | Τμήμα Φαρμακευτικής Δημήτριος Τσιπλακίδης
ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΑ.
Είδη Πολώσεων: Γραμμική Πόλωση
ΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΦYΣΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΑΔΙΑΦΑΝΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ
! Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ!☺☻.
1ο ΕΠΑ.Λ. ΣΟΦΑΔΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ Β’ ΤΑΞΗ
ΟΘΟΝΕΣ ΝΙΚΟΣ ΒΑΛΕΡΑΣ Β1/ΒΠ 2013.
ΗΑRDWARE OΘΟΝΗ - ΠΟΝΤΙΚΙ ΟΘΟΝΗ ΟΘΟΝΗ.
OΠΤΙΚΑ (ΦΩΤΟΝΙΚΑ) ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ. Ως οπτικά ή φωτονικά αναφέρονται τα μικροσκόπια εκείνα που χρησιμοποιούν το τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος.
Βασικά στοιχεία Τηλεσκοπίου Ενίσχυση Φωτός Μεγέθυνση Γ. Νικολιδάκης.
Η Ιστορία των ηλεκτρικών λαμπτήρων. Κατασκευή και επίδειξη των κυριότερων κατηγοριών.
ΕΝΔΟΣΤΟΜΑΤΙΚΗ ΨΗΦΙΑΚΗ ΚΑΜΕΡΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΟΥΤΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΛΗΣ.
Ενότητα: Φασματοφωτομετρία Υπεριώδους-Ορατού, UV-Vis Διδάσκοντες: Σογομών Μπογοσιάν, Καθηγητής Αλέξανδρος Κατσαούνης, Επίκουρος Καθηγητής Δ. Σωτηροπούλου,
ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΜΕΘΟΔΩΝ ΧΗΜΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ Σκοπός της χημικής ανάλυσης είναι αρχικά η ποιοτική ανίχνευση των συστατικών ενός δείγματος και στη συνέχεια η ποσοτική.
Επιμέλεια: ΚΟΥΚΑ ΜΑΡΙΑ – ΒΙΟΛΟΓΟΣ, M.Sc. | Ε.Κ.Φ.Ε. ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ –
Φασματοσκοπία NIR (Νear InraRed). Τι είναι NIR ; Tεχνολογία που έχει πολλές εφαρμογές στη γεωργία. Το εγγύς υπέρυθρο είναι ένα μικρό μέρος του φάσματος.
Τί τους θέλουμε τους επιταχυντές;
Στοιχειά ανατομικής και τοπογραφικής ανατομικής του ανθρωπίνου σώματος
Μικροσκοπική εξέταση των υλικών
Κωνσταντίνος Ζαρταλούδης Ελληνογαλλική Σχολή Πειραιά Άγιος Παύλος
Μικροσκοπική παρατήρηση μόνιμων παρασκευασμάτων ανθρωπίνων ιστών.
Βασικες Εννοιες Φυσικης
ΣΥΝΕΣΤΙΑΚΗ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ
Μπάκα Σταυρούλα Αν. Καθηγήτρια
Πολωσιμετρία Πολωσιμετρία
ΟΠΤΙΚΗ Οπτική ονομάζεται ο κλάδος της Φυσικής που μελετά τη συμπεριφορά και τις ιδιότητες του φωτός, ενώ επιπλέον περιγράφει και τα φαινόμενα που διέπουν.
Άσκηση 11 Κυτταρομετρία Ροής
ΑΝΑΚΛΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΘΛΑΣΗ ΜΗΚΟΣ ΚΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ
Άσκηση 11 Κυτταρομετρία Ροής
Εισαγωγικές έννοιες φωτισμού
ΦΩΣ & ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΦΥΣΙΚΗ Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
ΑΜΕΣΗ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΗΜΑΤΟΣ
Φασματοσκοπικές μέθοδοι Φασματοφωτομετρία ορατού-UV
ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ & ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ
Μεταγράφημα παρουσίασης:

OΠΤΙΚΑ (ΦΩΤΟΝΙΚΑ) ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ.               Ως οπτικά ή φωτονικά αναφέρονται τα μικροσκόπια εκείνα που χρησιμοποιούν το τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που είναι ορατό (380 - 760 nm).  Ανάλογα με τη διάταξη των φακών και τον τρόπο παρατήρησης τα οπτικά μικροσκόπια διακρίνονται σε μικροσκόπια φωτεινού πεδίου, σκοτεινού πεδίου ή αντίθεσης φάσεως.             Η μεγέθυνση ενός οπτικού μικροσκοπίου δίνεται από τον τύπο Μ=m1*m2 όπου m1 και m2 είναι οι εγκάρσιες μεγεθύνσεις των δύο φακών, δηλαδή του προσοφθάλμιου και του αντικειμενικού.  Δυνατότεροι φακοί  μεγαλύτερη μεγέθυνση Υπάρχει όμως μια μέγιστη χρήσιμη μεγέθυνση που είναι συνάρτηση της διακριτικής ικανότητας του οργάνου που ορίζεται ως η ικανότητά του να διακρίνει δυο σημειακές φωτεινές πηγές που βρίσκονται πολύ κοντά η μια με την άλλη.

Διάγραμμα των φακών και της πορείας των φωτεινών ακτίνων στο οπτικό μικροσκόπιο φωτεινού πεδίου. Η διακριτική ικανότητα (d) ενός οπτικού συστήματος δίνεται από τον τύπο:                                                                          όπου d  είναι η διακριτική ικανότητα, 0.61 ένας σταθερός αριθμός, λ το μήκος κύματος του φωτός (ή της ακτινοβολίας) που χρησιμοποιούμε, n ο δείκτης διάθλασης του μέσου μεταξύ παρασκευάσματος και φακού και α το μισό της γωνίας του φωτεινού κώνου που δέχεται ο φακός.

ΑΠΛΟ ΦΩΤΟΝΙΚΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ

!! D  >>>>A ή <<<<λ Η συνάρτηση περιγράφει το αριθμητικό άνοιγμα (Α) του φακού και εξαρτάται αποκλειστικά από την κατασκευή του .                                                             Φως οπτικών μικροσκοπίων έχει μέσο μήκος κύματος λ=500 nm και αριθμητικό άνοιγμα (Α) ενός πολύ καλού φακού είναι 1.6  η διακριτική ικανότητα του οπτικού μικροσκοπίου δε μπορεί να ξεπεράσει τα d=200 nm=0.2 μm και η "χρήσιμη μεγέθυνση" περίπου την τιμή 1600Χ. «Χρήσιμη μεγέθυνση» αντικειμενικού φακού δίνεται από τον τύπο χ.μ.=1000*Α !! D  >>>>A ή <<<<λ ποιότητα κατασκευής άριστη το Α δε μπορεί να αυξηθεί άλλο προσπάθειες βελτίωσης της διακριτικής ικανότητας του μικροσκοπίου χρησιμοποιώντας ακτινοβολίες με μήκος κύματος μικρότερο εκείνου του ορατού φωτός με αποτέλεσμα την κατασκευή διαφόρων τύπων μικροσκοπίων όπως το υπεριώδες μικροσκόπιο,  το μικροσκόπιο ακτινών Χ και άλλων μεταξύ των οποίων και το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο στις διάφορες παραλλαγές του.

Μικροσκόπιο φθορισμού (fluorescent)             Φθορισμός είναι το φαινόμενο κατά το οποίο ορισμένα σώματα εκπέμπουν φως όταν διεγείρονται από κάποια ακτινοβολία.  Η εκπομπή φωτός σταματάει αμέσως μετά την παύση της διεγείρουσας ακτινοβολίας.             Το μήκος κύματος της ακτινοβολίας που παράγεται (φθορισμός) είναι μεγαλύτερο από εκείνο της διεγείρουσας ακτινοβολίας (νόμος του Stokes).  Επομένως μια φθορίζουσα ουσία μπορεί να διεγερθεί με μια ακτινοβολία της περιοχής του υπεριώδους που είναι αόρατη και να παραχθεί μια ακτινοβολία που να είναι ορατή. Το φαινόμενο αυτό αξιοποιείται στη μικροσκοπία φθορισμού για την παρατήρηση ουσιών ή κυτταρικών δομών που είτε φθορίζουν από τη φύση τους είτε γίνονται φθορίζουσες με τη χρήση χημικών ουσιών δηλ. "χρωστικών" που φθορίζουν.

Υπάρχουν στη φύση ουσίες που έχουν την ιδιότητα να φθορίζουν όπως είναι η χλωροφύλλη και ορισμένα έλαια  "πρωτογενή φθορισμό" ή "αυτοφθορισμό".             Ο εξειδικευμένος αυτός φθορισμός μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση φθοριοχρωμάτων.  Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται όπως ακριβώς και οι συνηθισμένες ιστολογικές χρωστικές.  Ο φθορισμός που παρατηρείται στα παρασκευάσματα που έχουν χρωσθεί με φθοριοχρώματα αναφέρεται ως "δευτερογενής φθορισμός".             Όταν το φθοριόχρωμα έχει συνδεθεί με κάποιο αντίσωμα που στη συνέχεια συνδέεται με το αντιγόνο και έτσι κάνει το τελευταίο ορατό, τότε η τεχνική αναφέρεται ως ανοσοφθορισμός.  Η τεχνική αυτή επινοήθηκε το 1950 από τους Coons και Kaplan και τα τελευταία χρόνια εφαρμόζεται για ερευνητικούς σκοπούς στις βιοϊατρικές επιστήμες αλλά και για διαγνωστικούς σκοπούς, λόγω της δημιουργίας μεγάλης καθαρότητας μονοκλωνικών αντισωμάτων. 

Σύνδεση αντιγόνου με φθορίζον αντίσωμα Μια παραλλαγή της μεθόδου του ανοσοφθορισμού είναι και η τεχνική sandwich όπου το φθοριόχρωμα είναι ήδη συνδεδεμένο με ένα δευτερογενές αντίσωμα το οποίο στη συνέχεια προσκολλάται στο σύμπλοκο αντιγόνου / πρωτογενούς αντισώματος.

            Από πλευράς κατασκευής το μικροσκόπιο φθορισμού είναι ένα κοινό μικροσκόπιο στο οποίο όμως το παρασκεύασμα μπορεί να φωτίζεται εκτός από τον κλασσικό τρόπο και με υπεριώδη ακτινοβολία. Οι φακοί των μικροσκοπίων αυτών είναι ειδικής κατασκευής, από γυαλί που δεν εμφανίζει "αυτοφθορισμό",  και έχουν χαραγμένη πάνω τους τη λέξη Fluor ή Ultrafluor, μπορούν όμως να χρησιμοποιηθούν και για παρατήρηση σε διάταξη φωτεινού πεδίου.             Ανάλογα με την τοποθέτηση της πηγής υπεριώδους φωτός τα μικροσκόπια φθορισμού διακρίνονται σε δυο τύπους. α. μικροσκόπιο φθορισμού διελεύσεως (transmitted light fluorescence) που είναι και το παλαιότερο, και β. μικροσκόπιο φθορισμού προσπίπτουσας ακτινοβολίας (epi-fluorescence).

            Από τους δυο τύπους, έχει επικρατήσει ο δεύτερος για τους πιο κάτω λόγους: α. Ο αντικειμενικός φακός λειτουργεί και ως συμπυκνωτής με αποτέλεσμα να μη χρειάζονται περαιτέρω ρυθμίσεις.  β. Στο μικροσκόπιο φθορισμού διελεύσεως ο φθορισμός παράγεται στα χαμηλότερα τμήματα του παρασκευάσματος με αποτέλεσμα κατά τη διέλευση της ακτινοβολίας μέσα από το παρασκεύασμα αυτή να διαχέεται.  Έτσι με αυτό το μικροσκόπιο μπορούμε να παρατηρήσουμε παρασκευάσματα με μικρό μόνο σχετικά πάχος.  Αντίθετα στο μικροσκόπιο προσπίπτουσας ακτινοβολίας επειδή και ο φωτισμός και η παρατήρηση γίνονται από την ίδια πλευρά του παρασκευάσματος,  η εικόνα από φθορισμό είναι πολύ πιο φωτεινή, με λιγότερο θόρυβο και κατά συνέπεια καλύτερης ποιότητας.

Διάταξη και πορεία φωτεινών ακτίνων μικροσκοπίου με υπεριώδη φωτισμό

Συνεστιακό μικροσκόπιο  εξελιγμένη μορφή μικροσκοπίου φθορισμού Μερικά από τα πλεονεκτήματα της παρατήρησης με μικροσκόπιο φθορισμού είναι: Ευαισθησία.  Απαιτείται πολύ μικρή συγκέντρωση του φθοριοχρώματος (αραίωση 1/10.000 -1/100.000) με αποτέλεσμα την προστασία του παρασκευάσματος από τεχνητές αλλοιώσεις (artefacts), κάτι ιδιαίτερα σημαντικό σε ανοσοβιολογικές τεχνικές όπου οι διάφορες χημικές ουσίες μπορεί να επηρεάσουν την αντιγονικότητα του αντιορού. Εξειδίκευση.  Οι σύγχρονες μέθοδοι προετοιμασίας παρασκευασμάτων, τα νέα φθοριοχρώματα και τα φίλτρα δίνουν ένα μεγάλο βαθμό εξειδίκευσης με αποτέλεσμα η τεχνική να είναι πολύ αξιόπιστη. Ταχύτητα και ευκολία.  Τα παρασκευάσματα μπορούν να παρατηρηθούν χωρίς σχεδόν καμία προετοιμασία. Οι ίδιες τεχνικές μπορούν να εφαρμοστούν σε διάφορους κλάδους της βιοϊατρικής: ιολογία, μυκητολογία, κυτταρολογία, ανοσοβιολογία, παρασιτολογία κλπ. Αξιοπιστία.  Η μέθοδος είναι πολύ αξιόπιστη λόγω της ευαισθησίας και της εξειδίκευσης των φθοριοχρωμάτων με αποτέλεσμα την ελάττωση των λανθασμένων διαγνώσεων.    

Συνεστιακό μικροσκόπιο σάρωσης με ακτίνες Laser Συνεστιακό μικροσκόπιο σάρωσης με ακτίνες Laser. (Confocal Laser Scanning Microscope). Η αρχή λειτουργίας της συνεστιακής μικροσκοπίας σάρωσης πρωτοπεριγράφτηκε από τον Minski το 1961. Αντίθετα με τον κλασσικό τρόπο φωτισμού και παρατήρησης που γίνεται στο κοινό μικροσκόπιο, η συνεστιακή μικροσκοπία στηρίζεται στο γεγονός ότι και ο φωτισμός και η παρατήρηση περιορίζονται σε ένα σημείο του παρασκευάσματος.  Αυτό επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση ενός πολύ μικρού διαφράγματος (<10μm) στους οπτικούς άξονες του αντικειμενικού και του συγκεντρωτικού φακού.  Η εικόνα σχηματίζεται με σάρωση όλων των σημείων του πεδίου του μικροσκοπίου.  Αρχικά, το παρασκεύασμα παρατηρείται με φως ορατού μήκους κύματος ή με υπεριώδες και στη συνέχεια επιλέγεται η ακτίνα Laser αργού (με peaks στα 488 και 514 nm που συμπίπτουν με το μήκος κύματος που διεγείρει στο μέγιστο τη φλουορεσκίνη και τη ροδαμίνη) ή ηλίου-νέου (με peak  στα 633 nm για άλλα φθοριοχρώματα) ή και με τα δύο συγχρόνως.  Οι εικόνες δεν είναι άμεσα ορατές (real time). Η παρατήρηση γίνεται στην οθόνη του μικροϋπολογιστή του μικροσκοπίου και ακολουθεί ψηφιοποίηση για αποθήκευση ή εκτύπωση. 

Σχηματική παράσταση της λειτουργίας του συνεστιακού μικροσκοπίου

Το σημαντικότερο πλεονέκτημα του συνεστιακού μικροσκοπίου είναι ότι σε αυτό ελαττώνονται κατά πολύ τα μηνύματα από μη εστιασμένα σημεία του παρασκευάσματος με αποτέλεσμα να ενισχύεται η αντίθεση (contrast) του παρασκευάσματος.  Αυτό το χαρακτηριστικό επιτρέπει τη σάρωση του παρασκευάσματος όχι μόνο ως προς τους άξονες x και y αλλά και ως προς τον z  άξονα (βάθος) με αποτέλεσμα να παίρνουμε καλά εστιασμένες τρισδιάστατες εικόνες που όμως δεν παρατηρούνται άμεσα, αλλά μέσω μικροϋπολογιστή με ειδικά προγράμματα (software) που κάνουν ψηφιοποίηση και ανακατασκευή της εικόνας.  Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει αυτού του τύπου η μικροσκοπία σε συνδυασμό με το φθορισμό.  Είναι γνωστό ότι είναι αδύνατο να παρατηρηθούν φθορίζοντα παρασκευάσματα πάχους μεγαλύτερου των 10μm λόγω του δυνατού θορύβου από τα μη εστιασμένα σημεία του παρασκευάσματος. Λόγω των πολλών εφαρμογών σχεδόν σε όλους τους τομείς, όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές μικροσκοπίων έχουν ήδη κατασκευάσει τέτοια μικροσκόπια τα οποία και βελτιώνονται συνεχώς.

Τομές κυττάρου  από συνεστιακό μικροσκόπιο Η τρισδιάστατη απεικόνιση