Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

1 Οπτική αισθητική IV. 2 Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν στην περιβόητη καρέκλα Summer.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "1 Οπτική αισθητική IV. 2 Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν στην περιβόητη καρέκλα Summer."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 1 Οπτική αισθητική IV

2 2 Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν στην περιβόητη καρέκλα Summer.

3 3 Ο μάστορας της παλιάς εκκλησίας αριστερά, ήξερε πώς να αποφύγει την τεχνική φόρμα κάνοντάς την σε μορφή κρεμμυδιού. Επίσης, απέφυγε τη σύγκρουση ωρολογίου με τις τρύπες για τον ήχο της καμπάνας. Το κρεμμύδι της νέας εκκλησίας, το κατασκεύασε ο αρχιτέκτονας από τα τόξα κύκλου. Καθαρός πιεσμένος φορμαλισμός. Άψογα περάσματα φόρμας κατασκευάζονται όμως καλύτερα με υπερβολή ή παραβολή. Προσπαθήστε με κάποια ευκαιρία σε κάποιο καλό επιπλοπωλείο, να δείτε τα κατασκευάσματα, που έχουν το όνομα “design”, με άλλα μάτια. Θα ξαφνιαστείτε.

4 4 Λαμπρό παράδειγμα τεχνικής φόρμας: Η φωτογραφική μηχανή σαν περιστρεφόμενο σώμα. Η μύτη του διαβήτη του σχεδιαστή ( Α. Porsche) καρφώθηκε στη μέση του φακού. Και η τάχα εργονομική λαβή υπέκυψε στη δυναμική του διαβήτη. Το γεγονός ότι ένα δάχτυλο, που πιάνει τη λαβή, μπορεί να σκεπάσει το φωτόμετρο, το γράφει - τουλάχιστον- στις οδηγίες χρήσης. Μειωμένη χρηστική αξία και εδώ. Δεν ήταν η άνεση χρήσης ο στόχος του σχεδίου, αλλά η οπτική δράση του.

5 5 Η περίφημη πολυθρόνα Barcelona, του μεγάλου Μies van der Rohe δεν είναι ακατάλληλη μόνο σαν κάθισμα, αλλά και σαν σήκωμα. Άστοχο σχέδιο ή σαχλή φόρμα;

6 6 •Ας ασχοληθούμε τώρα με κάποια ξεχωριστά αντικείμενα που συχνά γίνονται θέμα συζήτησης…… • ΘΕΜΑ: ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ, ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ.

7 7 Παιχνίδι με την κλίμακα 20πλή μεγέθυνση του ρολογιού χειρός, σαν έργο τέχνης στον τοίχο. Η μεγέθυνση στοχεύει στο ξεχωριστό, στο τάχα ιδιαίτερο. Δεν εξελίσσει τίποτα ούτε το κάνει πιο ωραίο. Είναι θέμα χρόνου πότε θα εγκαταλείψει τον τοίχο. Ένα συνηθισμένο μέσο για καινούριο design γνωστών αντικειμένων είναι το παιχνίδι με τις διαστάσεις και την αυξομείωση της κλίμακας. Το θέμα αυτό έχει χιλιο-ειπωθεί. Η 20πλή μεγέθυνση του ωρολογίου γίνεται design-hit.

8 8 Και αυτό μόδα; Ποιος αναλαμβάνει τις ευθύνες μετά το ατύχημα;

9 9 •Τον καιρό της απολυταρχίας (Absolutisms) οι αρχιτέκτονες εφάρμοζαν συνήθως κλίμακες με ένα μόνο στόχο: Να φοβίσουν και να ταπεινώσουν τους «μικρούς», τους υπηκόους. Αυτοί περπατούσαν στο σπίτι τους με χαμηλωμένα κεφάλια γιατί θα χτύπαγαν το κεφάλι τους στην πόρτα ή στο δοκάρι, ενώ οι άρχοντες στους πύργους τους είχαν πόρτες ύψους 4 μέτρων, και τα πόμολα άνοιγαν ψηλά, επάνω από το ύψος του κεφαλιού.

10 10 •Το ίδιο και οι εκκλησίες. Ο γοτθικός ναός μόνο μία τάση έχει: Είναι στενοκατασκευασμένος με φοβερά δυσανάλογο ύψος. Αναγκαζόμαστε να κοιτάμε προς τα πάνω. Μπροστά σ’ αυτό το ύψος (συχνά πάνω από 100 μέτρα) και ιδιαίτερα στον εσωτερικό χώρο μόνο μικροί μπορούμε να νιώσουμε. Είναι ο τόπος της σκηνοθετημένης αμεσότητας με το θείο και το μεγαλείο του. •Ο Θεός δεν φταιει γι’ αυτό, αλλά ο αρχιτέκτονας.

11 11 •Το μέγεθος αλλάζει πολλά. Ένα σπίτι με λίγα και μεγάλα παράθυρα δείχνει μικρότερο από ότι το ίδιο σπίτι με περισσότερα μικρά παράθυρα. Ένα αεριωθούμενο τζετ δεν είναι μικρό αλλά φαίνεται μεγαλύτερο από ότι είναι με τα μικρά του παράθυρα. Παλιά είχαν τα αεροπλάνα για κάθε σειρά καθισμάτων ένα παράθυρο. Σήμερα έχουν 1,5 έως 2 παράθυρα. Με την κλίμακα αυτή μεγάλωσε η εντύπωση για το μέγεθος των αεροπλάνων.

12 12 ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ. Υπάρχει στα γερμανικά μια παροιμία που λέει: “Μικρός και ο διάβολος είναι ωραίος”. Το ωραίο χρησιμοποιείται και πάλι λάθος. Το σωστό είναι χαριτωμένο, καλούτσικο, έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του όμορφου. Φανταστείτε το μαϊμουδάκι σε ζωολογικό κήπο. Το ξεχωριστά μεγάλο του κεφάλι σε σχέση με το μικρό του σώμα, τα λεπτά χεράκια και τις άτσαλες κινήσεις.

13 13 •Τα ενήλικα αδέρφια του δείχνουν τα πάντα στο μικρό το οποίο έχει ανάγκες προστασίας. Μιλάμε για τη βρεφική ηλικία. Αμέσως γεννιέται μέσα μας, τουλάχιστον στους περισσότερους μας, το ένστικτο του προστάτη. • Τώρα βρισκόμαστε στον πυρήνα του βρεφικού συνδρόμου του design. Οτιδήποτε σμικρυνθεί σε στρουμπουλό, μειωθεί σε μάκρος, ενισχυθεί σε πάχος και σχεδιαστεί με μεγάλη εξογκωμένη ακτίνα, προκαλεί την ενστικτώδη συμπάθεια, το λεγόμενο “Baby-effect”. • Αυτό είναι όλο. Αλλά δεν είναι και λίγο.

14 14 Το νεότερο παράδειγμα: τα μικρά αυτοκίνητα.

15 15 •Η Volkswagen με το retro μαστόρεψε το σκαραβαίο-μωρό. Με μικρές ρόδες και φαρδιά λάστιχα, πολύ χοντρά σε σχέση με τη διάμετρο της ρόδας. Καμπύλες στα φτερά και στην καμπίνα που μοιάζουν σα βρεφικό πάχος. Αυτά ξυπνάνε αισθήματα ιδιαίτερου είδους, και ενισχύονται από τη θετική μνήμη του πρώην σκαραβαίου. Αλλά το βρεφικό σύνδρομο υπερτερεί. •Το ίδιο και στο Smart. Το απευθυνόμενο κοινό είναι γυναίκες που το χρησιμοποιούν σα δεύτερο αυτοκίνητο.

16 16 • Το αντίθετο παράδειγμα: Το Austin Mini. Σχεδιασμένο από τον Έλληνα Sir Isigonis. Το Mini ήταν ένας μικρομέγαλος από την αρχή. Αν και μικρό πάντα μεστωμένο. Το αυτοκινητάκι ήταν πρακτικότατο στο γκαράζ στο παρκάρισμα, και ιδιαίτερα στα χαμηλά καύσιμα. Η απήχηση που είχε στο αγοραστικό του κοινό κατευθυνόταν εγκεφαλικά. Στο βρεφικό σύνδρομο όμως κατευθύνεται από την κοιλιά. Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε από πού πηγάζει αυτή η δελεαστική εντύπωση, και πως μας επηρεάζει.

17 17 •ΤΟ ΣΤΥΛΙΖΑΡΙΣΜΕΝΟ. •Το στυλ είναι αντικείμενο τέχνης και design. Έχει αρνητική και θετική φήμη, και αυτό δεν είναι τυχαίο. •Το στυλ εφαρμόζεται με συνείδηση όταν οι ενώσεις ή τα περάσματα από μέρη μια μορφής εμφανίζουν δυσκολίες. •Συνήθως πρόκειται για λύσεις σε μέρη μορφής που είναι διαφορετικές από τη γενική φόρμα και δεν προσφέρονται για μορφολογικούς κανόνες ή για τον απλό σχεδιασμό.

18 18 Καθεδρικός ναός του Milano

19 19 •Μέσα σ’ αυτούς τους πολυάριθμους πυργίσκους, κανένας δεν είναι ίδιος με τον άλλο, αλλά όλοι είναι γοτθικοί με την έννοια του μορφολογικού νόμου. Αν είχε έστω και ένας άλλη μορφή, θα το αντιλαμβανόμασταν όπως την τελεί.α που γλίστρησε. Τα μεμονωμένα κομμάτια είναι λοιπόν με τον παρόμοιο, όχι τον ίδιο, τρόπο ενωμένα. Τέτοιου είδους ενώσεις, εννοούμε όταν μιλάμε για στυλ (style) με την καλή έννοια.

20 20 Πώς φαντάστηκαν ο ιδιοκτήτης και ο αρχιτέκτονας τον μορφολογικό νόμο αυτού του καλλιτεχνήματος; Πιθανό είναι να λέγεται χαοτικός. Μπορεί όμως λόγω της συνεπής ασυνέπειας του να λέγεται και αποδομητικός (αποδόμηση = deconstruction).

21 21 Ίδιες ακτίνες στις γωνίες από κυβικά σώματα, ή σε σημεία που ενώνονται ή διαπερνούνται, χαρακτηρίζουν το στυλ του σχεδιαστή ή του προϊόντος. Σε πολλά προϊόντα της Braun εφαρμόστηκε. Μικρή ακτίνα στην πρόσοψη και μεγάλη στην κάτοψη ήταν το στυλ της, που λόγω πρωταγονισμού μιμήθηκαν πολλοί άλλοι.

22 22 Μεγάλη σόμπα με εξωτερική επένδυση από πλακάκια. Παράδειγμα για το πώς μπορεί μια θελημένη και ξεχωριστή φόρμα να εκτοπίσει τις απαιτήσεις του σκοπού. Άχρηστα διακοσμητικά στοιχεία επιβάλλουν παχύ και βαρύ τοίχωμα, που επιβραδύνει και μειώνει τη θερμική ακτινοβολία. Μεγαλοπρεπή κεραμικά καλλιτεχνήματα με περιορισμένη ικανότητα θέρμανσης.

23 23 •ΣΥΜΜΕΤΡΙΕΣ. •Αγριομέλισσες προτιμούν συμμετρικά άνθη και οι άντρες, γυναίκες με συμμετρικές πλευρές προσώπου και σώματος. Έτσι ισχυρίζεται ο Randy Thornhill, ερευνητής και επιστήμονας συμπεριφοράς και αντιδράσεων. Η τέλεια συμμετρία υπόσχεται μεγαλύτερη γονιμότητα, ακέραιο αμυντικό σύστημα και καλύτερες πιθανότητες στην εκλογή συντρόφου.

24 24 • Αν είναι ο μορφολογικός νόμος σωστός, δηλαδή πρόσωπο, μέρη του σώματος και όργανα με την έννοια του ιδανικού της εξέλιξης ταυτόσημα, πάνε όλα καλά. Η αξονική συμμετρία, δηλαδή ίδιες πλευρές δεξιά και αριστερά, ήταν από την αρχή της εξέλιξης της φύσης, ένας από τους νόμους της. Και αυτό, φυσικά, πολύ πριν ο άνθρωπος το ανακαλύψει και το εφαρμόσει στα έργα του. Πρόσωπα κανονικά, του μέσου όρου, χαρακτηρίζονται από -λίγο ή πολύ- διαφορετικά ήμισυ. Γι’ αυτό μας φαίνονται οι φωτογραφίες μας, σε αντίθεση με την εικόνα του καθρέφτη, συνήθως λίγο ξενικές. Στον καθρέφτη είναι το δεξί μέρος του προσώπου δεξιά. Στην φωτογραφία είναι αριστερά και μας φαίνεται ανάποδο, αλλά έτσι μας βλέπουν οι άλλοι.

25 25 Επάνω αριστερά η φωτογραφία. Δεξιά η φωτογραφία (κατοπτρικά) ανάποδα. Κάτω δύο ίδια αριστερά μισά του προσώπου και δύο ίδια δεξιά μισά του ίδιου προσώπου.

26 26 •Πειράματα με μετωπικά πορτρέτα τέτοιου είδους απασχολούν τους φωτογράφους από το Το παιχνίδι αυτό ξαναεμφανίστηκε με τα σκίτσα καταζητούμενων, τα λεγόμενα πορτρέτα-φάντασμα που προσπαθούμε να αναπαραστήσουμε με τη βοήθεια αυτόπτων μαρτύρων. Συνήθως τα αποτελέσματα τέτοιων μοντάζ, είναι τα ωραία πρόσωπα.

27 27 •Σημειώνουμε: Η συμμετρία γενικά είναι εύκολα αντιληπτή και γι’ αυτό μπορεί σε σχέση με το πρόσωπο να είναι και ωραία, αλλά όχι παντού και πάντα. •Είναι τραγικό λάθος να μειώσουμε το ανθρώπινο πρόσωπο στην συμμετρία και μόνο, σαν μορφολογικός νόμος, φυσικά δεν φτάνει (αρμονία, αναλογίες, χρώμα κλπ.). Είναι ένας σωστός φυσικός νόμος μορφολογίας, και δεν κάνει να τον εξυμνούμε όπως π.χ. την βασανισμένη χρυσή τομή.

28 28 ΔΙΑΣΚΕΥΗ. Ο πρώτος σκαραβαίος του 1938 φαίνεται σαν γέρος σε σύγκριση με το τελευταίο μοντέλο της εποχής του ογδόντα. Όταν ξεκίνησε η κατασκευή του πρώτου αυτοκινήτου, πρωτεύοντα θέματα ήταν η τιμή του και η απλή εμπορικότητά του. Volkswagen θα πει λαϊκό αμάξι. Έτσι λοιπόν εμφανίζεται ο πρώτος σκαραβαίος με χαμηλές καμπύλες και με αδύνατη μορφή, σχεδόν ατροφικός, με στενά και τεράστια λάστιχα, με ίχνη προφυλακτήρων που έτρεμαν συγχρονισμένα με το ρελαντί της μηχανής.

29 29 Μετά από είκοσι χρόνια, και κάτω από την πίεση του τύπου (περιοδικά, εφημερίδες), που αποκαλούσαν το αυτοκίνητο αντίκα, αναγκάστηκε η διεύθυνση της VW να το στείλει, πού αλλού, στην Ιταλία για ανανέωση του design. O designer (Bertone μάλλον) απαξιώντας έστειλε τον σκαραβαίο πίσω με την λακωνική φράση: Εκτός από ένα μεγαλύτερο τζάμι για πίσω, δεν έχω την παραμικρή ιδέα για βελτίωση αυτού του αυτοκινήτου. Λόγω έλλειψης ορολογίας τότε χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά ο σκαραβαίος με μεγάλη ακρίβεια.

30 30 Όταν ξεκίνησε ο Ferdinand Porsche στο briefing έλεγε: •Θέσεις για 4-5 άτομα. •Κατανάλωση κάτω από 10 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα. •Ταχύτητα πάνω από 100 km/h. •Τιμή ανώτατη 1000 μάρκα.

31 31 •Τιμή και κατανάλωση ήταν τα μεγαλύτερα εμπόδια. Αντίσταση αέρα και βάρος έπαιζαν τον αποφασιστικό ρόλο. Η αεροδυναμική φόρμα και το αυτοκρατούμενο αμάξωμα (χωρίς σασί) ήταν η απάντηση του Porsche. •Το αποτέλεσμα: Φόρμα σκοπιμότητας πρώτα απ’ όλα. Η καμπίνα, τα φτερά, τα καπό, ακόμα και το εξόγκωμα για το φως της πινακίδας πίσω, όλα είχαν ελλειπτική μορφή, δηλαδή καμπυλωτά προς τα έξω. Απ’ τη μια απλή και φτηνή κατασκευή, απ’ την άλλη η γενική φόρμα στυλιζαρισμένη. Πιεσμένη στα ίδια μορφολογικά στοιχεία. •Ο σκαραβαίος σήμερα, όχι το retro του Νew Beatle, θα είχε συνδυασμούς ελεύθερων splines και γεωμετρικής ευθείας. •Τότε είχε μεγάλα τόξα και χαμηλές καμπύλες (δηλαδή λίγο βάθος), που χαμηλώνουν την πίεση των καλουπιών για τη λεπτή λαμαρίνα. Αυτές ακριβώς οι χαμηλές καμπύλες είναι ο λόγος που έκανε αδύνατη εντύπωση ο σκαραβαίος.

32 32 ‘Όταν το ’70 οι νεώτεροι designers ανέλαβαν το έργο, οι καμπύλες αυτές δυνάμωσαν και φούσκωσαν σαν τα μπράτσα ενός bodybuilder. Τα φουσκωμένα φτερά, η σχεδόν πρησμένη (μέσα μαύρη) διογκωμένη καμπίνα με το καμπυλωτό παρμπρίζ, έκαναν το σκαραβαίο ογκώδη, δηλαδή φαινόταν νεώτερος.

33 33 Δυνατοί προφυλακτήρες πιο ψηλά προσαρμοσμένοι έδιναν την εντύπωση ότι μπροστά και πίσω επικρατούσαν οι μύες. Μια πετυχημένη ίσως ασυνείδητη επέμβαση, που όμως δεν άλλαξε το χαρακτήρα του αυτοκινήτου καθόλου. Ακριβώς επειδή τα νεανικά σώματα είναι συμπαγέστερα,γεμάτα και με εξογκώματα, αθλητικά, δηλαδή όλο ζωή, γι΄ αυτό φαίνονταν τα πρώτα VW γέρικα στη σύγκριση.

34 34 •Η ΥΠΕΡΒΟΛΗ. Ο δρόμος από τον πυρσό, τα κεριά, την πετρόλαμπα, λάμπα αερίου μέχρι τον ηλεκτρικό γλόμπο, ήταν φοβερά μακρύς. Όχι μόνο η διάρκεια της τεχνικής εξέλιξης, αλλά και ο δρόμος μέχρι το εσωτερικό των σπιτιών. Ο πυρσός καρφωνόταν σε μια σχισμή του τοίχου. Η πετρόλαμπα κρεμόταν εκεί που κάθονταν οι άνθρωποι, πάνω από το τραπέζι. Στη λάμπα αερίου ήταν ήδη αυτονόητο ότι κρεμόταν πάνω από το τραπέζι. Τα τραπέζια έγιναν κινητά όταν με τα ηλεκτρικά φωτιστικά εφευρέθηκε και η λεγόμενη κούνια του καλωδίου. Όπου υπήρχε τραπέζι, στην κουζίνα, στο σαλόνι, μπρος στον καναπέ, το φωτιστικό κρεμόταν από πάνω με την κούνια.

35 35 Ακριβώς αυτό ήθελαν να βελτιώσουν οι αδερφοί Achilles και Pier Giacomo Castiglioni το Το Castiglioni είναι μεγάλο όνομα στο ιταλικό design. Έτσι λοιπόν τέντωσαν ένα μεγάλο τόξο από την πέτρινη βάση στο φωτιστικό πάνω από το τραπέζι. Arco (τόξο) ονομαζόταν το τέρας αυτό, Άργος θα του ταίριαζε καλύτερα (τέρας με 100 μάτια φύλακας της Ιώς). Η κριτική το ανέβασε σε σύμβολο κοινωνικής θέσης. “Στο σπίτι ή στο γραφείο, είναι πάντα μια απόδειξη για καλό γούστο.” κούνια

36 36 Έτσι θα ήθελαν αλλά έτσι δεν ήταν. Το ημισφαίριο καθαρή τεχνική φόρμα, banal. Το τόξο ένα γύρισμα του διαβήτη με λάθος στο πέρασμα στην ευθεία και η βάση ένας πέτρινος κύβος. Στις αρχές έμπαινε ο σωλήνας στο μπροστινό του μέρος, πράγμα που μεγάλωνε την αστάθειά του. Αργότερα στο πίσω, πράγμα που τον έκανε εμπόδιο για να σκοντάφτουμε. Δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ των λειτουργικών στοιχείων, είναι απλά άμυαλες τεχνικές φόρμες. Το τόξο στην αρχή ήταν από τετράγωνο σωλήνα πράγμα που δυσκόλευε το στρίψιμο στην κατασκευή. Η δεύτερη σειρά είχε στρογγυλό σωλήνα. Τα υλικά αποσκοπούν στο πολύτιμο, γι΄ αυτό η βάση είναι μαρμάρινη. Μπετόν θα έφτανε.

37 37 Το πάνω από χίλια ευρώ πανάκριβο φωτιστικό, με το ασταθές και επικίνδυνο τόξο, μπορεί να αντικατασταθεί άνετα με ένα μέτρο καλώδιο και ένα γάντζο στο ταβάνι (την κούνια). Χρηματική αντιστοιχία για το Arco 1000 euro και για την κούνια 1 euro.(1000:1). Αντιστοιχία ασφάλειας προς ομορφιά 1:1000. Αν είναι αυτό design, τότε η λογική έχει λίγες δυνατότητες. Ο Enzo Paci – Ιταλός φιλόσοφος! -είπε το 1954: «Ο designer ζει μεταξύ τέχνης και κοινωνίας, βρίσκει φόρμες που δεν υπήρχαν και μας εκφράζουν ένα νέο τρόπο ζωής». Ωραία λόγια! Παραμένει να πούμε: Κάθε κοινωνία έχει τους designers που της αξίζουν.

38 38 Το design με γυαλί έχει άθελα και ένα άλλο αποτέλεσμα: Την αίσθηση κίνδυνου θραύσης σε υπέρβαρος. Πωλητές επιβεβαιώνουν ότι οι χρήστες αυθόρμητα πατάνε στο μαύρο πλαστικό, και όχι στο γυάλινο επίπεδο, άσχετα αν το γυαλί έχει προδιαγραφές για πολλά κιλά.

39 39 ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΧΑΝΟΝΤΑΣ «Ο DESIGNER ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΣ» ΤΟ KITSCH. Το κιτς είναι πρόκληση ειδικών συναισθημάτων, και με αυτό θα ασχοληθούμε σε αυτό το κεφάλαιο. Υπάρχουν τα πρωτεύοντα συναισθήματα, όπως είναι η δίψα που ενεργοποιούν. Τα δευτερεύοντα ακινητοποιούν την δράση, αυτά μπορούν να είναι λύπη ή απόγνωση. Συναισθήματα που αναλαμβάνουμε από άλλους επίσης μας κυριεύουν ως ένα σημείο, και τελικά υπάρχουν ψευτοαισθήματα που προκαλούνται από το κιτς, είδωλα που κινούνται στα ίχνη του ωραίου και το ακολουθούν, χωρίς να το φτάνουν. Το κιτς κυριαρχεί πάλι στην ζωή μας, από τότε που η λογική της μοντέρνας ζωής έδωσε την αφορμή για την αντίθετη κατεύθυνση, την κατεύθυνση προς τα συναισθήματα. Πάνω στις οθόνες των υπολογιστών, βρίσκουμε πασχαλινούς λαγούς και Αγιοβασίληδες, στο διάλειμμα μας μαγεύουν ψεύτικα ψάρια. Μεταξωτά και πλαστικά λουλούδια καλοφτιαγμένα είδωλα του πραγματικού φυτού στολίζουν σπίτια και μπαλκόνια. Αυτό το κιτς παράγει την ψευδαίσθηση ικανοποίησης και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, έχουμε το design – κιτς.

40 40 Εικονικό κύμα για εφέ.

41 41 Λόγια και εικόνες από καταλόγους του κιτς.

42 42

43 43 •Το κιτς δεν είναι απλά θέμα γούστου, όπως συνηθίζουμε να λέμε, αλλά συνέπεια μιας τεράστιας άγνοιας από την οποία και μόνο μια μαζική αυταπάτη τρέφεται και επιζεί. •Η μόνη δυνατότητα αντιμετώπισης του κιτς είναι η γνώση και μάθηση περί ωραίου και αυθεντικού. Ο δρόμος ανοίγει με την κατανόηση ότι πρόκειται για ψευδαίσθηση. •Όσο ανεβαίνει η γνώση περί κιτς τόσο θα ανεβαίνει και η δυσαρέσκειά μας με αυτό. Το κιτς ενοχλεί ή ακόμα και καταστρέφει. Το ωραίο οργανώνει και δημιουργεί το νέο.

44 44 •Όπως όλες οι πραγματικά δημιουργικές εργασίες, μπορεί να μας προσφέρει και το industrial design ικανοποίηση σε ψηλό βαθμό. •Το ψάξιμο μιας λύσης έχει σχέση με αρκετή υπερένταση, η οποία όμως στην συνέχεια και με το πετυχημένο αποτέλεσμα μεταβάλλεται σε ευτυχία.

45 45 Ένα μεγάλο όνομα στο γερμανικό design είναι ο Luigi Colani= ψευδώνυμο για να φαίνεται Ιταλός. Εκτός Γερμανίας δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός. Πραγματικά ένας enfant terrible (ταραχοποιός).

46 46 •Έκανε φόρμες που έλεγε ότι τις βλέπει στην φύση και τις μεταφέρει στο design. Παράδειγμα: Στόχος του Colani, η χαμηλή αντίσταση αέρα (CW= 0,32) κατέληξε σε λανθασμένη φόρμα. Τα καύσιμα που εξοικονομεί η αεροδυναμική φόρμα του φορτηγού τα καταναλώνει σε μεγαλύτερο βαθμό ο κλιματισμός στο θερμοκήπιο της καμπίνας του οδηγού. •Εκτός αυτού το κάθισμα του οδηγού είναι στη μέση και ο οδηγός υπολογίζει την πλάγια απόσταση μόνο πάνω- κάτω μέσω καθρέφτη. Στα διόδια πρέπει να κατέβει γιατί δεν φτάνει για να πληρώσει. •Λάθος φόρμα ή ήδη σαχλή φόρμα; •Ο Colani αποκαλούσε την διοίκηση της Volkswagen ανίκανους Γερμανούς (στο επίθετο μπορεί να είχε δίκιο στην ουσία όχι) επειδή τα σχέδια του δεν πραγματοποιούνταν, αλλά σκονίζονταν στα υπόγεια. •Αργότερα έκανε για την Canon την πρώτη κάμερα με winder και της έδωσε βιομορφική φόρμα. Η κάμερα έγινε trendsetter για όλες όσες ακολούθησαν.

47 47 Ford- Ka Επειδή και τα μικρά είναι αναγκασμένα να τρέχουν και μέχρι 160km/h, επιβάλλει η αεροδυναμική και τέτοιες φόρμες. Από αυτό και μόνον δεν συνάγεται νόμος σχεδιασμού και φόρμας. Αντίθετα: Αυθαίρετες μέσα σε τυχαία όρια σχεδιασμένες μορφές, δείχνουν την καταπίεσή τους μέσα στο σύνολο.

48 48 Παρδαλά πόμολα από ένα σύστημα που ξεκινάει από μίμηση ημιτελών υλικών και καταλήγει σε ξερή τεχνική φόρμα.

49 49 Απραγματοποίητο τέρας, από την πέννα αρχιτέκτονα

50 50 Τι μας δείχνει το προσπέκτους αυτό; Καλοριφέρ για την έρημο! Λόγο θερμικής διάχυσης σκονίζονται τα καλοριφέρ πάντα. Πώς καθαρίζεται το 2,5 m ψηλό τέρας από πίσω; Τεχνικό λάθος: Το τέλος των σωλήνων είναι στο υψηλότερο σημείο, και συγκεντρώνονται φυσαλίδες αέρα. Αυτά τα σημεία θα σκουριάσουν πριν την ώρα τους.

51 51 Ατυχία για τον designer ή σαχλή φόρμα; Η επίκαιρη συνείδηση στο design απαιτεί καλύτερα προϊόντα. Τα απλά καινούρια είναι περιττά. Το άλλο design της φιάλης επετείου της Maggi έφερε φασαρίες. Δεν στέκεται καλά, το στόμιο στάζει και το υγρό ξεραίνεται. Πριν από κάθε χρήση θα χρειαστεί καθάρισμα.

52 52 •Το απλά διαφορετικό κάθε προϊόντος, ξεκινώντας με το αυτοκίνητο ή οτιδήποτε χρηστικό αντικείμενο μέχρι σπίτια και τον εξοπλισμό τους, είναι σε σχέση με το μέλλον μας στη γη πέρα για πέρα περιττό. •Προσεκτική χρήση με τις πηγές και τα υλικά, μας επιβάλλουν τον υπεύθυνο σχεδιασμό σε όλους τους τομείς. •Η χρηστική, υλική και μορφολογική αξία όπως τα είδαμε απαιτούν υψηλή ποιότητα. Η ανθεκτικότητα και μακροζωία όλων των προϊόντων της καθημερινής ζωής πρέπει να πάρουν την πρώτη θέση.

53 53 •Οι designers που δουλεύουν μόνο για την αύξηση πώλησης, δηλαδή οι γελωτοποιοί της αυλής, θα εξαφανιστούν. •Ζητούνται αναλυτικά ικανοί, με αυτόνομη σκέψη που σχεδιάζουν με σκοπιμότητα το μέλλον με μέλλον. •Η οπτική αισθητική με τους κανόνες της είναι ένας από πολλούς δρόμους, εφαρμόσιμος για όλους μας. Κάθε ευτυχία πηγάζει από το ωραίο. Την ευτυχία την ζούμε με την μείωση της δυσαρέσκειας και η δυσαρέσκεια μειώνεται όταν ταυτιζόμαστε με τους νόμους της πραγματικότητας και της φύσης.

54 54 Η αρμονία αυτή με τη φύση επικρατεί όταν επιτρέψουμε την αίσθηση του ωραίου της ψυχικής μας αντίληψης και τους μηχανισμούς των πέντε αισθήσεών μας, να μας οδηγήσουν.


Κατέβασμα ppt "1 Οπτική αισθητική IV. 2 Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν στην περιβόητη καρέκλα Summer."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google