Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Συνάρτηση είναι ένα κομμάτι του προγράμματος που εκτελεί μία λειτουργία. Μέσα σε ένα πρόγραμμα της C++ μπορεί να υπάρχουν αυτόνομες.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Συνάρτηση είναι ένα κομμάτι του προγράμματος που εκτελεί μία λειτουργία. Μέσα σε ένα πρόγραμμα της C++ μπορεί να υπάρχουν αυτόνομες."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

2 ΤΙ ΕΙΝΑΙ Συνάρτηση είναι ένα κομμάτι του προγράμματος που εκτελεί μία λειτουργία. Μέσα σε ένα πρόγραμμα της C++ μπορεί να υπάρχουν αυτόνομες ή να περιλαμβάνονται μέσα σε κλάσεις. Η συνάρτηση περιέχει εντολές. Καλείται μέσα στην βασική συνάρτηση της C++ (main) ή και από άλλες συναρτήσεις, αλλά και η ίδια καλεί άλλες συναρτήσεις. Συνάρτηση είναι ένα κομμάτι του προγράμματος που εκτελεί μία λειτουργία. Μέσα σε ένα πρόγραμμα της C++ μπορεί να υπάρχουν αυτόνομες ή να περιλαμβάνονται μέσα σε κλάσεις. Η συνάρτηση περιέχει εντολές. Καλείται μέσα στην βασική συνάρτηση της C++ (main) ή και από άλλες συναρτήσεις, αλλά και η ίδια καλεί άλλες συναρτήσεις.

3 ΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΛΗΣΕΩΝ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΩΝ

4 ΑΠΟ ΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ Η συνάρτηση αποτελείται από τα πιο κάτω στοιχεία: Το όνομα της συνάρτησης, Το σώμα της (ή αλλιώς μπλοκ εντολών), Την είσοδο που είναι ένα σύνολο τιμών ή αλλιώς ορισμάτων και Την έξοδο που είναι μία επιστρεφόμενη τιμή ή πολλές. Τα δύο τελευταία στοιχεία είναι προαιρετικά. Η συνάρτηση αποτελείται από τα πιο κάτω στοιχεία: Το όνομα της συνάρτησης, Το σώμα της (ή αλλιώς μπλοκ εντολών), Την είσοδο που είναι ένα σύνολο τιμών ή αλλιώς ορισμάτων και Την έξοδο που είναι μία επιστρεφόμενη τιμή ή πολλές. Τα δύο τελευταία στοιχεία είναι προαιρετικά.

5 ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ

6 ΧΡΗΣΗ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ Δήλωση: Επισημαίνουμε στον Compiler ότι θα χρησιμοποιήσουμε στο πρόγραμμα τη συνάρτηση. Η δήλωση λέγεται και Πρωτότυπο. Ορισμός: Περιγράφεται η λειτουργία της συνάρτησης με άλλα λόγια γράφουμε τον κώδικα της συνάρτησης. Κλήση: Καλούμε την συνάρτηση ή αλλιώς εκτελούμε τις εντολές της (τον κώδικα). Δήλωση: Επισημαίνουμε στον Compiler ότι θα χρησιμοποιήσουμε στο πρόγραμμα τη συνάρτηση. Η δήλωση λέγεται και Πρωτότυπο. Ορισμός: Περιγράφεται η λειτουργία της συνάρτησης με άλλα λόγια γράφουμε τον κώδικα της συνάρτησης. Κλήση: Καλούμε την συνάρτηση ή αλλιώς εκτελούμε τις εντολές της (τον κώδικα).

7 ΔΗΛΩΣΗΔΗΛΩΣΗ Η δήλωση συντάσσεται ως εξής: int function(int param1, int param2); τερματικό εντολής Όνομα συνάρτησης Τύπος επιστροφής Τύπος Όνομα παραμέτρων παραμέτρων Η δήλωση συντάσσεται ως εξής: int function(int param1, int param2); τερματικό εντολής Όνομα συνάρτησης Τύπος επιστροφής Τύπος Όνομα παραμέτρων παραμέτρων

8 Η ΔΗΛΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΛΗ Η ΔΗΛΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΛΗ Το Πρότυπο της συνάρτησης είναι μία εντολή άρα θα τελειώνει με τερματικό εντολής (;). Στη δήλωση (Πρότυπο) και τη κλήση μιας συνάρτησης χρησιμοποιούμε τερματικό εντολής. Στον ορισμό της ποτέ. Το Πρότυπο της συνάρτησης είναι μία εντολή άρα θα τελειώνει με τερματικό εντολής (;). Στη δήλωση (Πρότυπο) και τη κλήση μιας συνάρτησης χρησιμοποιούμε τερματικό εντολής. Στον ορισμό της ποτέ.

9 ΟΡΙΣΜΟΣΟΡΙΣΜΟΣ επικεφαλίδα συνάρτησης Int function(int param1, int param2) { εντολή1; σώμα συνάρτησης εντολή2; return(value); } Λέξη κλειδί Τιμή επιστροφής επικεφαλίδα συνάρτησης Int function(int param1, int param2) { εντολή1; σώμα συνάρτησης εντολή2; return(value); } Λέξη κλειδί Τιμή επιστροφής

10 ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΙΜΗΣ Οι συναρτήσεις εάν δεν επιστρέφουν τιμή τότε ο τύπος επιστροφής τιμής δηλώνεται void και δεν υπάρχει μέσα στο σώμα της συνάρτησης η λέξη κλειδί return. Δηλ: void tempMesure() { εντολή1; εντολή2; …………… } Οι συναρτήσεις εάν δεν επιστρέφουν τιμή τότε ο τύπος επιστροφής τιμής δηλώνεται void και δεν υπάρχει μέσα στο σώμα της συνάρτησης η λέξη κλειδί return. Δηλ: void tempMesure() { εντολή1; εντολή2; …………… }

11 ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΗ ΤΙΜΗ Οι συναρτήσεις εάν επιστρέφουν τιμή τότε ο τύπος επιστροφής τιμής δηλώνεται κανονικά (π.χ int, float) και μέσα στο σώμα της συνάρτησης υπάρχει η λέξη κλειδί return η οποία μας επιστρέφει μια τιμή. Δηλ: int tempMesure(int x, int y) { εντολή1; εντολή2; return x*y; } Οι συναρτήσεις εάν επιστρέφουν τιμή τότε ο τύπος επιστροφής τιμής δηλώνεται κανονικά (π.χ int, float) και μέσα στο σώμα της συνάρτησης υπάρχει η λέξη κλειδί return η οποία μας επιστρέφει μια τιμή. Δηλ: int tempMesure(int x, int y) { εντολή1; εντολή2; return x*y; }

12 ΤΙΜΕΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ Μια συνάρτηση μπορεί να επιστρέφει: μία τιμή δηλ: return 10; μία παράσταση δηλ: return (x>3); ( Εδώ επιστρέφεται 0 εάν η παράσταση στην παράνθεση είναι αληθής ή 1 αν είναι ψευδής και όχι την τιμή του x ). Η ακόμα την τιμή μιας συνάρτησης δηλ: return (FunctionOne()); Μπορούμε να έχουμε μέσα σε μία συνάρτηση περισσότερες από μία επιστροφές τιμών (return 5 else return -1) Μια συνάρτηση μπορεί να επιστρέφει: μία τιμή δηλ: return 10; μία παράσταση δηλ: return (x>3); ( Εδώ επιστρέφεται 0 εάν η παράσταση στην παράνθεση είναι αληθής ή 1 αν είναι ψευδής και όχι την τιμή του x ). Η ακόμα την τιμή μιας συνάρτησης δηλ: return (FunctionOne()); Μπορούμε να έχουμε μέσα σε μία συνάρτηση περισσότερες από μία επιστροφές τιμών (return 5 else return -1)

13 ΤΟΠΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ Τοπικές μεταβλητές είναι οι μεταβλητές που δηλώνονται μόνο μέσα στην ίδια τη συνάρτηση. Όταν η συνάρτηση επιστρέφει τότε οι μεταβλητές αυτές δεν είναι πλέον διαθέσιμες. Οι μεταβλητές αυτές δηλώνονται όπως και κάθε άλλη μεταβλητή. Επίσης τοπικές μεταβλητές θεωρούμε και τις παραμέτρους της συνάρτησης. Τοπικές μεταβλητές είναι οι μεταβλητές που δηλώνονται μόνο μέσα στην ίδια τη συνάρτηση. Όταν η συνάρτηση επιστρέφει τότε οι μεταβλητές αυτές δεν είναι πλέον διαθέσιμες. Οι μεταβλητές αυτές δηλώνονται όπως και κάθε άλλη μεταβλητή. Επίσης τοπικές μεταβλητές θεωρούμε και τις παραμέτρους της συνάρτησης.

14 ΚΑΘΟΛΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ Καθολικές μεταβλητές λέγονται αυτές οι μεταβλητές που ορίζονται έξω από μία συνάρτηση και έχουν καθολική εμβέλεια. Είναι διαθέσιμες δηλαδή για οποιαδήποτε συνάρτηση μέσα στο πρόγραμμα αλλά και για την main(). Καλό είναι να αποφεύγονται γιατί μπερδεύουν τον κώδικα του προγράμματος Καθολικές μεταβλητές λέγονται αυτές οι μεταβλητές που ορίζονται έξω από μία συνάρτηση και έχουν καθολική εμβέλεια. Είναι διαθέσιμες δηλαδή για οποιαδήποτε συνάρτηση μέσα στο πρόγραμμα αλλά και για την main(). Καλό είναι να αποφεύγονται γιατί μπερδεύουν τον κώδικα του προγράμματος

15 ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΠΙΝΑΚΕΣ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στην κλήση μιας συνάρτησης σαν παράμετρο το όνομα ενός πίνακα. Στην προκειμένη περίπτωση δεν στέλνουμε στην συνάρτηση όλο τον πίνακα αλλά την διεύθυνση του πρώτου του στοιχείου. Στην δήλωση της συνάρτησης ορίζουμε και τον τύπο του πίνακα. Άρα στον μεταγλωττιστή στέλνουμε ουσιαστικά το πρώτο byte και τον αριθμό bytes των στοιχείων του δηλαδή το μέγεθός του.

16 ΔΗΛΩΣΗ-ΚΛΗΣΗ-ΟΡΙΣΜΟΣΔΗΛΩΣΗ-ΚΛΗΣΗ-ΟΡΙΣΜΟΣ τύπος func_name (τύπος Arr_name[]); func_name(Array); τύπος func_name (τύπος Arr_name[]) { Προταση_1; ………………; } τύπος func_name (τύπος Arr_name[]); func_name(Array); τύπος func_name (τύπος Arr_name[]) { Προταση_1; ………………; } Όνομα πίνακα της main() που στέλνουμε στην συνάρτηση Τύπος συνάρτησης Τύπος πίνακα

17 ΑΝΑΔΡΟΜΗ - ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ Αναδρομικές λέγονται οι συναρτήσεις που καλούν τον εαυτό τους. Χρησιμοποιούνται σε επίλυση πολύπλοκων προβλημάτων. Λόγω του ότι το πρόγραμμα στο οποίο χρησιμο- ποιούμε αναδρομικές συναρτήσεις γίνεται αργό, καλό θα είναι είτε να χρησιμοποιούμε με μέτρο την αναδρομή ή να χρησιμοποιούμε συναρτήσεις με επανάληψη (loop). Αναδρομικές λέγονται οι συναρτήσεις που καλούν τον εαυτό τους. Χρησιμοποιούνται σε επίλυση πολύπλοκων προβλημάτων. Λόγω του ότι το πρόγραμμα στο οποίο χρησιμο- ποιούμε αναδρομικές συναρτήσεις γίνεται αργό, καλό θα είναι είτε να χρησιμοποιούμε με μέτρο την αναδρομή ή να χρησιμοποιούμε συναρτήσεις με επανάληψη (loop).

18 ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗ Πολλές φορές πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πολλές διαφορετικές συναρτήσεις που κάνουν παρόμοιες δουλειές, αλλά έχουν διαφορετικά ονόματα που πρέπει να θυμόμαστε. Για να κάνουμε την ζωή μας πιο εύκολη, χρησιμοποιούμε το ίδιο όνομα για όλες τις συναρτήσεις, με τα ορίσματα τις κάθε μιας ξεχωριστά και στην δήλωση και στην κλήση αλλά και στον ορισμό. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται υπερφόρτωση συναρτήσεων.

19 INLINE ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Όταν ορίσουμε μία συνάρτηση inline τότε ο compiler αντιγράφει τις εντολές της συνάρτησης στην καλούσα συνάρτηση. Με αυτό τον τρόπο το πρόγραμμα γίνεται πιο γρήγορο στις περιπτώσεις που πρέπει να κληθεί μία συνάρτηση πολλές φορές μέσα από μία άλλη. Είναι σαν να έχουμε γράψει τις εντολές της συνάρτησης μέσα στην καλούσα συνάρτηση. αυτό το κάνουμε όταν η συνάρτηση που καλούμε έχει συνήθων μία εντολή.


Κατέβασμα ppt "ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Συνάρτηση είναι ένα κομμάτι του προγράμματος που εκτελεί μία λειτουργία. Μέσα σε ένα πρόγραμμα της C++ μπορεί να υπάρχουν αυτόνομες."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google