Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΡΑΜΟΥΖΗ ΕΥΘΥΜΙΑ ΜΗΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ-ΑΝΤ.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΡΑΜΟΥΖΗ ΕΥΘΥΜΙΑ ΜΗΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ-ΑΝΤ."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΡΑΜΟΥΖΗ ΕΥΘΥΜΙΑ ΜΗΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ-ΑΝΤ.

2 Εισαγωγή : α) Ορισμός β) Αίτια Κεφάλαιο 1 :Το φαινόμενο κακοποίησης των γυναικών από το σύζυγο/σύντροφό τους και οι ερμηνείες του α) Μοντέλα ενδοοικογενειακής βίας β) Μορφές ενδοοικογενειακής βίας

3 Κεφάλαιο 2 : α) Ο κύκλος της βίας β) Χαρακτηριστικά των δραστών ενδοοικογενειακής βίας Κεφάλαιο 3 : Θεσμικό πλαίσιο

4 Κεφάλαιο 4 : Προγράμματα για την ένταξη των κακοποιημένων γυναικών στην κοινωνία Επίλογος

5 α) Ορισμός  Ενδοοικογενειακή βία είναι το φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο κάποιος ή κάποια μέλη της οικογένειας ασκούν βία, όλων των μορφών, σε κάποιο άλλο ή άλλα μέλη της. Ο όρος της ενδοοικογενειακής βίας περιλαμβάνει αρκετές διαφορετικές ενότητες όπως για παράδειγμα την κακοποίηση του παιδιού, την κακοποίηση των συζύγων και την κακοποίηση των ηλικιωμένων ατόμων.

6 β) Αίτια  Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στην προβαλλόμενη βία από τα ηλεκτρονικά Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Στην αναζήτηση αιτιών δεν είναι δυνατόν να παραβλεφθεί ο ρόλος της τηλεόρασης η οποία στο όνομα της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας προβάλλει όλο και πιο βίαιες σκηνές.Δεν εξαιρούνται από τα αίτια και οι σύγχρονες σεξουαλικές τάσεις που κυριαρχούν-δεν χαρακτηρίζονται ως διαστροφή επειδή ακριβώς είναι θέμα προσωπικής επιλογής όπως και η ομοφυλοφιλία.

7  Η αύξηση της βίας μέσα σε οικογένειες οφείλεται στην αλλαγή τρόπου ζωής και στις υπερβολικές απαιτήσεις της εποχής μας. Το άγχος της καθημερινότητας, το στρες, η ακριβή ζωή και η αποξένωση από τον διπλανό του, έχουν φέρει τον άνθρωπο σε απόγνωση και τον έχουν οδηγήσει στο να ξεσπά στο εσωτερικό της οικογένειας.

8  Ο σύγχρονος άνδρας συχνά αισθάνεται ότι απειλείται, ανεξάρτητα από το κοινωνικό ή πολιτιστικό επίπεδο. Μεγαλωμένος μέσα σε ένα φαλλοκρατικό περιβάλλον δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει τη νέα θέση της γυναίκας και δε βλέπει ως ισότιμη την ύπαρξή της δίπλα του.  Μία γυναίκα μπορεί να υπάρξει θύμα κακοποίησης ανεξαρτήτως της οικονομικής της κατάστασης. Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από την επεξεργασία, 6 στις 10 γυναίκες που έχουν υποστεί κακοποίηση και προσήλθαν στα Συμβουλευτικά Κέντρα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας ανέφεραν ότι βρίσκονται σε μέτρια ή καλή οικονομική κατάσταση.

9 1. ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΖΥΓΟ/ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΟΥ Μοντέλα ενδοοικογενειακής βίας:  Έχουν αναπτυχθεί δύο κεντρικά μοντέλα που περιγράφουν μια βίαιη σχέση μεταξύ συζύγων / συντρόφων και έχουν επηρεάσει τους ερευνητές. Τα δύο αυτά μοντέλα αναφέρονται ως α) το μοντέλο της « πατριαρχικής τρομοκρατίας » και β) το μοντέλο της « κοινής βίας » στο ζευγάρι.

10  Αναλυτικότερα, πίσω από τον όρο « πατριαρχική τρομοκρατία », βρίσκονται οι φιλοσοφικές και οι ερευνητικές προσεγγίσεις των φεμινιστών / στριών επιστημόνων. Ο τρομοκρατικός έλεγχος των γυναικών από τους άντρες – συζύγους / συντρόφους τους νομιμοποιείται στα πλαίσια της πατριαρχικής οργάνωσης της κοινωνίας και των θεσμών της. Περιλαμβάνει βίαιες επιθέσεις, όχι μόνο σωματικής βίας, αλλά και εφαρμογής τακτικών ελέγχου της γυναίκας, όπως οικονομική εξάρτηση, απομόνωση κ.α. Σε αυτά τα πλαίσια, η βία προκαλείται και ξεκινά, σχεδόν αποκλειστικά, από τον άντρα, ενώ οι γυναίκες στην πλειοψηφία τους, δεν ανταποδίδουν τη βία.

11  Η κοινή βία στο ζευγάρι είναι μία περιοδική απάντηση στις περιστασιακές συγκρούσεις της καθημερινής ζωής, ωθούμενη από την ανάγκη να ελέγξει κανείς τη δεδομένη κατάσταση και όχι από μια γενικευμένη ανάγκη να ηγείται της σχέσης, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της πατριαρχικής τρομοκρατίας.

12 2. ΜΟΡΦΕΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ  Η κακοποίηση της γυναίκας από το σύζυγο / σύντροφό της έχει πολλές μορφές, λιγότερο ή περισσότερο ορατές. Οι διάφορες μορφές κακοποίησης περιλαμβάνουν τη σωματική, σεξουαλική, λεκτική και ψυχολογική βία, την οικονομική αποστέρηση και την κοινωνική απομόνωση του θύματος. Οι μορφές αυτές, συχνά, παρουσιάζονται διαδοχικά ή ταυτόχρονα και προσδιορίζουν τα στάδια από τα οποία περνάει μία σχέση βίας και υποταγής.

13  Ως σεξουαλική κακοποίηση ορίζεται ο εξαναγκασμός του θύματος σε σεξουαλική επαφή, μέσω της άσκησης σωματικής βίας ή της απειλής αυτής από την πλευρά του δράστη. Τις περισσότερες φορές επιτυγχάνεται με το βιασμό του θύματος. Η σεξουαλική κακοποίηση, σε αρκετές περιπτώσεις πλαισιώνεται και από σωματική, λεκτική και ψυχολογική βία.

14  Η σεξουαλική προσβολή και ο σεξουαλικός εξαναγκασμός - μολονότι δεν έχουν μελετηθεί ικανοποιητικά - τις περισσότερες φορές, συνυπάρχουν με τη σωματική κακοποίηση. Αυτό συμβαίνει για δύο κυρίως λόγους : αφενός, στην κουλτούρα μας να θεωρείται το σεξ και τα θέματα γύρω από αυτό δευτερεύουσας σημασίας και αφετέρου, σε μεγάλο βαθμό ο σεξουαλικός εξαναγκασμός στο γάμο κοινωνικά και νομικά δεν υφίσταται, δεν γίνεται δεκτός ως έννοια. Όμως, είναι γνωστό ότι ο βιασμός αποτελεί ένα βίαιο έγκλημα και όχι απλά ένα σεξουαλικό θέμα συζήτησης.

15  Ως λεκτική επιθετικότητα ορίζεται, η συμπεριφορά εκείνη, που σκοπό έχει να προκαλέσει ψυχικό πόνο και να πλήξει το « Εγώ » του θύματος μέσα από τον υποβιβασμό, τον εξευτελισμό και την καταστροφή της αυτοεκτίμησης του. Η λεκτική βία έχει συμβολικό χαρακτήρα. Περιλαμβάνει πράξεις ενεργητικές όπως : χυδαιότητες, υποτιμητικά σχόλια, το χτύπημα μιας πόρτας ή το σπάσιμο ενός αντικειμένου, ή μια νεκρική σιγή και κακοδιαθεσία από την πλευρά του δράστη. Πολλές φορές περιλαμβάνει απειλές σωματικής βίας και παρουσιάζεται όταν η σύγκρουση του ζευγαριού είναι εκτός ελέγχου. Μερικές φορές η απειλή δεν χρειάζεται καν να είναι λεκτική για να είναι αποτελεσματική.

16  Συγγενείς μορφές της λεκτικής βίας είναι η συναισθηματική και ψυχολογική κακομεταχείριση εκτός της λεκτικής επίθεσης και του υποβιβασμού, την εκούσια παραμέληση ικανοποίησης και ανταπόκρισης του δράστη στις συναισθηματικές ανάγκες του θύματος.  Η ψυχολογική / συναισθηματική κακοποίηση είναι μια μορφή βίας που συνήθως λειτουργεί συμπληρωματικά προς τη σωματική βία και ενισχύει τη δράση της τελευταίας. Ο στόχος παραμένει κοινός : η υποταγή κι ο έλεγχος του άλλου, επιτυγχάνεται με τη λεκτική επίθεση, τον υποβιβασμό και τις απειλές σωματικής βίας.

17  Η κοινωνική κακομεταχείριση αφορά στον έλεγχο που ασκεί ο δράστης πάνω στις κοινωνικές δραστηριότητες του θύματος. Ο περιορισμός και η απαγόρευση δημιουργίας κοινωνικών σχέσεων, οδηγεί το θύμα στην απομάκρυνσή του από το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον και την απομόνωσή του στα στενά πλαίσια της σχέσης κακοποίησης. Με αυτό τον τρόπο ο δράστης έχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στο θύμα του και ισχυροποιεί τη θέση του.

18 Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣ 1 η φάση:  Κατά την πρώτη φάση του κύκλου της βίας, που καλείται φάση αύξησης της έντασης, παρατηρείται δημιουργία της έντασης και συμβαίνουν κάποια μικρότερης σημασίας επεισόδια κακοποίησης όπως χαστούκια, τσιμπιές και χυδαίο λεξιλόγιο. Οι απόπειρες της γυναίκας να ηρεμήσει το δράστη μπορεί, να κυμαίνονται από την εκδήλωση ευγενικής συμπεριφοράς μέχρι την προσωρινή της αποχώρηση από κοντά του. Στην πραγματικότητα, η γυναίκα επιτρέπει στον εαυτό της να κακοποιηθεί με τρόπους που, κατά την άποψή της, είναι συγκριτικά ηπιότεροι.

19 2 η φάση:  Η δεύτερη φάση του κύκλου της βίας, είναι η λεγόμενη φάση της έκρηξης. Αυτή η φάση είναι συντομότερη από τη πρώτη και την τρίτη. Συνήθως δεν μπορεί να προσδιοριστεί το χρονικό διάστημα κακοποίησης της γυναίκας από το δράστη. Η αναμονή της δεύτερης φάσης προκαλεί σοβαρό ψυχολογικό στρες στην κακοποιημένη γυναίκα όπου γίνεται αγχώδης, αισθάνεται κατάθλιψη και έχει αϋπνία ή υπνηλία, κόπωση, πονοκεφάλους, υπέρταση και ταχυπαλμίες.

20 3 η φάση:  Η τρίτη και τελική φάση της κυκλικής θεωρίας της βίας, που είναι «καλοδεχούμενη» και από τα δύο μέλη του ζευγαριού. Ο δράστης γνωρίζει ότι φέρθηκε άσχημα και προσπαθεί, με κάθε τρόπο, να εξιλεωθεί. Στη διάρκεια αυτής της φάσης ολοκληρώνεται η μετατροπή της κακοποιημένης γυναίκας σε ψυχολογικό θύμα. Ο δράστης πείθει τη γυναίκα πως θα αλλάξει συμπεριφορά και θα ελέγχει τον εαυτό του και τις πράξεις του από εδώ και στο εξής. Η γυναίκα βλέπει στο πρόσωπο αυτού του μετανιωμένου, στοργικού και ευαίσθητου άνδρα, τον αληθινό άνδρα που αγάπησε.

21 Χαρακτηριστικά του δράστη  Οι διαπροσωπικές σχέσεις των δραστών, συνθέτονται από αρνητικά συναισθήματα όπως ανασφάλεια, φόβος, θυμός, υπέρμετρη ζήλια, καταπίεση, εξουσιαστικές τάσεις, συναισθηματική ψυχρότητα, κατάθλιψη και τάσεις αυτοκαταστροφής.  Σύμφωνα με την Lenore Walker, οι δράστες έχουν μικρή αυτοεκτίμηση και έχουν γαλουχηθεί στον στερεότυπο ανδρικό ρόλο μέσα στην οικογένεια και, ασφαλώς, στην παραδοσιακή υπεροχή των ανδρών έναντι των γυναικών.

22  Επιπλέον, δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους, ζηλεύουν παθολογικά και αδικαιολόγητα, παρουσιάζουν διπλή προσωπικότητα, έχουν έντονες αντιδράσεις στρες και προσπαθούν να τις αντιμετωπίσουν πίνοντας και κακοποιώντας τις γυναίκες/ συντρόφους τους.  Συχνά, οι δράστες ενδοοικογενειακής βίας, λόγω ντροπής ή ενοχής, αρνούνται ή ελαχιστοποιούν τη βίαιη συμπεριφορά τους. Αρκετές φορές μάλιστα, προκειμένου να αποποιηθούν τις ευθύνες τους, κατηγορούν τα θύματά τους ή διάφορους εξωτερικούς παράγοντες ως υπεύθυνους για τη συμπεριφορά τους και επικαλούνται αδυναμία ελέγχου των αντιδράσεών τους και απώλεια μνήμης κατά τη διάρκεια του βίαιου ξεσπάσματος.

23  Οι δράστες ενδοοικογενειακής βίας, πιστεύοντας σε παραδοσιακές αντιλήψεις και στερεότυπα για το ρόλο και τον τρόπο ζωής του άνδρα, η αποτυχία τους να αγγίξουν τα υψηλά αυτά ανδρικά κοινωνικά πρότυπα, επιφέρει ένα καθοριστικό πλήγμα στην αυτοεικόνα και την αυτοεκτίμησή τους.  Έχει υποστηριχθεί πως η κατανάλωση αλκοόλ και η χρήση τοξικών ουσιών επιδρά στην ψυχολογία του δράστη, απελευθερώνει τη συνείδηση και ενισχύει την άρση των αναστολών, οδηγώντας τον σε παρεκκλίνουσες συμπεριφορές. Στην πραγματικότητα, η κατανάλωση αλκοόλ ή η χρήση τοξικών ουσιών μπορεί να επιδρά έμμεσα στην εκδήλωση βίας, μα σε καμία περίπτωση, δεν αποτελεί την κύρια αιτία.

24 Θεσμικό πλαίσιο  Νομοθετικά, οι προβλεπόμενες μορφές βίας είναι αυτές που ρυθμίζονται κυρίως από τις γενικές διατάξεις του Αστικού και Ποινικού Δικαίου και αφορούν στις παρακάτω περιπτώσεις: -σωματικές βλάβες -εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. -εγκλήματα κατά της τιμής -προσβολή της προσωπικότητας

25 -οι διατάξεις περί βιασμού. Ο βιασμός που οριζόταν ως εξαναγκασμός της γυναίκας σε εξώγαμη συνουσία με σωματική βία ή απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου συγχωνεύτηκε με τον εξαναγκασμό σε ασέλγεια και έγινε ως εξής: εξαναγκασμός άλλου σε εξώγαμη συνουσία ή σε επιχείρηση ασελγούς πράξης με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου ή άμεσου κινδύνου. Σημειώνεται, πως ο συζυγικός βιασμός δεν αποτελεί ιδιαίτερο αδίκημα, καθώς δεν υπάρχει εξώγαμη συνουσία.

26  Στη συνέχεια παρατίθενται κάποιοι επιπλέον νόμοι που ρυθμίζουν ειδικότερα το θέμα της βίας: -ο θεσμός της δικαστικής συμπαράστασης (άρθρα 1666 έως 1688 Α.Κ.) που εισάγεται με το νόμο 2447/96, δίνει τη δυνατότητα στη γυναίκα, η οποία κινδυνεύει -μαζί με τα παιδιά της- να εκτεθεί στον κίνδυνο της στέρησης εξαιτίας της ασωτίας, της τοξικομανίας ή του αλκοολισμού του συζύγου της, να προσφύγει στη δικαιοσύνη και να ζητήσει να υποβληθεί σε δικαστική συμπαράσταση ο άσωτος ή τοξικομανής ή αλκοολικός σύζυγος.

27 -ο νόμος 3232/2004 δίνει τη δυνατότητα στη γυναίκα- θύμα βάναυσης συμπεριφοράς του συζύγου της, σε περίπτωση που έχει πάρει διαζύγιο από το δράστη και έχει αναγνωρισθεί η βίαιη συμπεριφορά του ως αιτία του διαζυγίου, να δικαιούται, μετά θάνατον του συζύγου της, το 40% της σύνταξής του (αρκεί να υπάρχουν και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις που ο νόμος θέτει). -τέλος, οι νόμοι 2910/2001 (περί αλλοδαπών), 3226/2004 (περί δικαιούχων νομικής βοήθειας), 3064/2002 (για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και αρωγής σε θύματα εγκλημάτων οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής) σε συνδυασμό με το Π.Δ. 233/2003, προβλέπει για τις αλλοδαπές γυναίκες-θύματα βίας, μεγαλύτερη δυνατότητα προστασίας και πρόσβασης στη δικαιοσύνη, τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις υπηρεσίες υγειονομικής και νοσοκομειακής περίθαλψης.

28  Τον Ιανουάριο του 2000, άλλωστε, συστήθηκε η διυπουργική επιτροπή για την καταπολέμηση όλων των μορφών της βίας κατά των γυναικών. Η ίδρυσή της σηματοδοτεί την αναγνώριση από την πολιτεία του μεγέθους του προβλήματος αλλά και την υποχρέωση να αναλάβει την επίλυσή του. Είναι γνωστό ότι η προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί υποχρέωση κάθε κράτους, και ότι όλες οι μορφές βίας κατά των γυναικών συνιστούν προσβολή αυτών των δικαιωμάτων. Μετά τη διακήρυξη και την πλατφόρμα δράσης της Βιέννης, το 1993, η βία κατά των γυναικών και όλες οι μορφές της σεξουαλικής εκμετάλλευσής τους διακηρύσσονται ως ασυμβίβαστες με την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και ζητείται η εξάλειψή τους.

29  Τα μέλη της αποφάσισαν ότι θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας έναντι των άλλων μορφών βίας. Προγραμματίστηκαν ερευνητικές μελέτες για την αποτύπωση της πραγματικής κατάστασης, καμπάνιες ευαισθητοποίησης του κοινωνικού συνόλου, επεξεργασία του νομοθετικού πλαισίου, δημιουργία μηχανισμού και κατάλληλης υποδομής για τη στήριξη και αποκατάσταση των θυμάτων βίας, αλλά και για την κοινωνική επανένταξη των δραστών.

30  Η επιτροπή προτείνει ότι οι φορείς κοινωνικής πολιτικής και πιο συγκεκριμένα τα πρόσωπα που βρίσκονται στα κέντρα λήψης αποφάσεων θα πρέπει συστηματικά να εντοπίζουν τρόπους για την πρόληψη, καταστολή και προστασία των θυμάτων της ενδοοικογενειακής βίας. Συγχρόνως να προβλέπουν, και να οργανώνουν κατάλληλες δομές στήριξης και αποκατάστασης των θυμάτων βίας αλλά και επανένταξης των δραστών, και παράλληλα να εμπλέκουν την κοινωνία των πολιτών στην αντιμετώπιση του φαινομένου.

31 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ:  Στις αρχές του 1992, ξεκίνησε η λειτουργία του Γραφείου Ισότητας του Δήμου Αθηναίων. Σκοπός της λειτουργίας του Γραφείου αυτού είναι η συστηματική μελέτη και ερευνά των προβλημάτων των γυναικών του δήμου και των Ελληνίδων γενικότερα. Λειτουργεί και σαν συμβουλευτικός σταθμός για θέματα κακοποίησης γυναικών, σχέσεων ζευγαριών και γενικότερα οικογενειακών ζητημάτων, παρέχοντας ψυχολογική και κοινωνική στήριξη από ειδικούς επιστήμονες. Ενδεικτικά για το 1999, το γραφείο ασχολήθηκε με 300 περιπτώσεις κακοποίησης και έλαβε τηλέφωνα από γυναίκες που αντιμετώπιζαν προβλήματα βίας.

32 ΞΕΝΩΝΕΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ  Οι « Ξενώνες » ή αλλιώς τα « Καταφύγια » των κακοποιημένων γυναικών προσφέρουν μεγάλη βοήθεια στις κακοποιημένες γυναίκες. Πέρα από το ότι τους προσφέρουν ένα κρεβάτι για να ησυχάσουν και να μπορέσουν να κοιμηθούν, μπορεί ακόμη να προσφέρουν ιατρική βοήθεια, επαγγελματική εκπαίδευση, συμβουλές και στέγη. Ο κύριος σκοπός τους είναι να παρέχουν την αίσθηση της επικοινωνίας και ένα σύστημα υποστήριξης προς τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Τις περισσότερες φορές, παραμένοντας κάποιο διάστημα μέσα στον « Ξενώνα », οι γυναίκες αρχίζουν να αισθάνονται ότι έχουν κάποια δύναμη πάνω στη ζωή τους, ότι άλλοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για τα προβλήματά τους και ότι οι κοινωνικοί θεσμοί μπορούν να προσφέρουν βοήθεια.

33 ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ  Από το 1998, η Γενική Γραμματεία Ισότητας έχει θέσει σε λειτουργία γραφείο υποδοχής κακοποιημένων γυναικών στην Αθήνα. Συνήθως οι γυναίκες απευθύνονται στο Κέντρο μετά από χρόνια κακοποίηση καθώς, αφενός, δύσκολα βρίσκουν το θάρρος να αντιπαρατεθούν σε ένα κοινωνικό κατεστημένο που συχνά αδιαφορεί αλλά και περιφρονεί τα θύματα τέτοιων μορφών βίας και, αφετέρου, γιατί αισθάνονται ότι οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν τους συμπαραστέκονται όπως θα ήθελαν.

34  Οι μορφές στήριξης που παρέχονται στις γυναίκες, ανάλογα με τη φάση και το στάδιο της εξέλιξης της σχέσης της βίας και ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες της κάθε γυναίκας, είναι : Η κοινωνική στήριξη, η οποία περιλαμβάνει τη φιλοξενία στον ξενώνα, τη φύλαξη των παιδιών για την εξεύρεση εργασίας, την εξασφάλιση παιδικού σταθμού στη νέα περιοχή κατοικίας της γυναίκας.

35 ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ  Το Κέντρο Κοινωνικής Υποστήριξης Γυναικών άρχισε να λειτουργεί πρόσφατα στο πλαίσιο του Μακεδονικού Ινστιτούτου Εργασίας του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Το Κέντρο Κοινωνικής Υποστήριξης Γυναικών αποσκοπεί στο να παρέχει μια πολυεπίπεδη και συστηματική προσέγγιση στις υπηρεσίες που προσφέρει στις γυναίκες.

36  Στόχος του Κέντρου δεν είναι να δώσει συμβουλές και να προωθεί μια στάση ζωής της γυναίκας, αλλά να την ενθαρρύνει να μιλήσει, να κατανοήσει ότι η απάντηση / αντίδραση στην κακοποίηση που υφίσταται είναι αναμενόμενη, να ενημερωθεί και να ξαναπάρει τη ζωή της στα χέρια της. Πιο συγκεκριμένα, η δουλειά του κέντρου αφορά δύο επίπεδα : α) Την πρόληψη μέσα από τον Τομέα Ευαισθητοποίησης και Έρευνας και β) την υποστήριξη μέσα από το συμβουλευτικό σταθμό.

37 ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ  Το ΚΕΘΙ είναι το επίσημο όργανο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας ( Εθνικός Μηχανισμός Ισότητας ), που εποπτεύεται από την ίδια και είναι υπεύθυνο για την υλοποίηση των σχεδίων δράσης της, όπως το σχεδιασμό και την υλοποίηση των σχετικών ερευνών και τη διεξαγωγή καμπάνιας ευαισθητοποίησης του κοινωνικού συνόλου. Το κέντρο λειτουργεί από το 1994, έχει πέντε παραρτήματα σε όλη τη χώρα, και στους βασικούς άξονες δραστηριοτήτων που περιλαμβάνει για την υποστήριξη των γυναικών που υφίστανται κακοποίηση, περιθωριοποίηση και κοινωνικό αποκλεισμό. Το 2000, οργάνωσε την εργασία ευαισθητοποίησης και των αρμόδιων φορέων για τη βία κατά των γυναικών στην οικογένεια, το 2002 εξέδωσε το « Εγχειρίδιο αυτοβοήθειας για τις κακοποιημένες γυναίκες » με την ελπίδα ότι θα βοηθήσει με πρακτικές συμβουλές τις γυναίκες που υφίστανται βία, τόσο κατά την ώρα της κρίσης, όσο και για την πρόληψή της αλλά και την ενδυνάμωση της ζωής τους την περίοδο μετά από αυτή.

38  Ο ρόλος και η ευθύνη μας για την αντιμετώπιση του προβλήματος της βίας αντανακλάται τόσο στο ατομικό όσο και στο κοινοτικό / πολιτικό επίπεδο, αφού ο καθένας από εμάς μπορεί να βρεθεί σε θέση αυτόπτη μάρτυρα βίαιων συμπεριφορών κατά του ατόμου, και πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένος, να γνωρίζει και να παρεμβαίνει με στόχο την κοινωνική αλλαγή, για να καταστεί βοηθός στη λύση του προβλήματος και όχι στη διαιώνιση αυτού.

39  Οι τοπικές και περιφερειακές αρχές και οι εθνικές κυβερνήσεις θα πρέπει να οργανώνουν εκπαιδευτικά προγράμματα πάνω στα προβλήματα των κακοποιημένων γυναικών και την αντιμετώπιση τους. Οι νομοθεσίες των πολιτειών θα πρέπει να επεκτείνουν τη νομική προστασία των θυμάτων και την ποινική δίωξη των θυτών, και να προβλέπουν τη χρηματοδότηση ειδικών υπηρεσιών και φορέων, όπως αυτών που προαναφέρθηκαν. Η συστηματική συνεργασία μεταξύ όλων των ευαισθητοποιημένων δικτύων φροντίδας και προστασίας θα πρέπει να θεωρείται απαραίτητη, με αναγκαία την επαφή με εκπροσώπους γυναικείων οργανώσεων και των ίδιων των γυναικών θυμάτων βίας. Τα προγράμματα για τη βοήθεια των κακοποιημένων γυναικών θα πρέπει να δώσουν προσοχή στις ιδιαιτερότητες των εθνικών και πολιτιστικών κοινοτήτων στις οποίες εκδηλώνονται, και οι επίμαχες παρεμβάσεις και δράσεις τους να στοχεύουν στην κοινωνική αλλαγή. Χωρίς τους στόχους αυτούς θα βρεθούμε να υποστηρίζουμε και να ενισχύουμε το πρόβλημα της βίας και θα είμαστε συνένοχοι στη διαιώνισή του.


Κατέβασμα ppt "ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΡΑΜΟΥΖΗ ΕΥΘΥΜΙΑ ΜΗΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ-ΑΝΤ."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google