Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΔΟΧΗ : ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ Φοιτήτριες : Μουρατίδου Κυριακή Παπαδάκη Αγγελική Τσιφτσή Λαμπρινή.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΔΟΧΗ : ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ Φοιτήτριες : Μουρατίδου Κυριακή Παπαδάκη Αγγελική Τσιφτσή Λαμπρινή."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΔΟΧΗ : ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ Φοιτήτριες : Μουρατίδου Κυριακή Παπαδάκη Αγγελική Τσιφτσή Λαμπρινή

2 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1° ΚΕΦΑΛΑΙΟ : ΥΙΟΘΕΣΙΑ 1.1. Ορισμός 1.2. Ο βασικός σκοπός των προσώπων που μπαίνουν στην διαδικασία της υιοθεσίας 1.3. Διακρίσεις υιοθεσίας 1.4. Τα συμφέροντα που προκύπτουν από την υιοθεσία 1.5. Προυποθέσεις υιοθεσίας 1.6. Φορείς υιοθεσίας 1.7. Προγράμματα υιοθεσίας 2° ΚΕΦΑΛΑΙΟ : ΑΝΑΔΟΧΗ 2.1. Ο θεσμός της αναδοχής 2.2. Τύποι αναδοχής 2.3. Ποια παιδιά τοποθετούνται σε ανάδοχες οικογένειες 2.4. Κριτήρια ανάδοχων γονέων 2.5. Καθήκοντα και δικαιώματα των ανάδοχων γονέων 2.6. Πλεονεκτήματα της αναδοχής 2.7. Φορείς ανάδοχης φροντίδας 3° ΚΕΦΑΛΑΙΟ : ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ 3.1. Κοινωνικοί λειτουργοί και ανάδοχοι γονείς Μέθοδοι επιλογής 3.3. Τα στάδια μιας αίτησης υιοθεσίας 3.4. Το παιδί 3.5. Βιολογικοί γονείς

3 1° Κεφάλαιο : ΥΙΟΘΕΣΙΑ

4 1.1. Ορισμός Υιοθεσία είναι μία νομική πράξη με την οποία δημιουργείται μεταξύ δύο προσώπων έννομη σχέση γονέα και τέκνου. Συγκεκριμένα, κατά την υιοθεσία ένα πρόσωπο ( άνδρας ή γυναίκα ) αποκτά την ιδιότητα του γονέα ( πατέρα ή μητέρα ) ενός άλλου προσώπου ( γιού ή θυγατέρας ) ως τέκνου. Η διαδικασία εφαρμογής της υιοθεσίας στην Ελλάδα διαρκεί από 6 μήνες έως 6 χρόνια.

5 1.2. Ο βασικός σκοπός των προσώπων που μπαίνουν στην διαδικασία της υιοθεσίας Αρχικός σκοπός είναι η επιθυμία για συνέχιση του οικογενειακού ονόματος, της επαγγελματικής δραστηριότητας, των περιουσιακών στοιχείων της προσωπικότητας του θετού παιδιού. Επιπλέον, είναι η εξυπηρέτηση της ανάγκης τους για ψυχική ικανοποίηση του θετού γονέα καθώς και για την κάλυψη της ανάγκης παροχής βοήθειας σε περιόδους ασθενειών όταν εκείνοι είναι σε μεγάλη ηλικία. Επίσης, και για την εξυπηρέτηση συμφερόντων του υιοθετούμενου ειδικά αν αποτελεί εγκαταλελειμμένο τέκνο ή τέκνο διαλυμένων οικογενειών ή ορφ ανό.

6 1.3. Διακρίσεις υιοθεσίας α ) υιοθεσίες ενηλίκων και έγγαμων ανηλίκων οι οποίες όμως έχουν απαγορευτεί από το ελληνικό κράτος λόγω των κινδύνων και των καταχρήσεων που ενδέχεται να προκύψουν. β ) υιοθεσίες ανηλίκων γ ) διακρατικές υιοθεσίες : Το 1996 δημιουργήθηκε θέμα για την κατάργηση των ιδιωτικών υιοθεσιών. Σκοπός αυτής της θέσπισης ήταν να « παταχθεί η εμπορία βρεφών » καθώς αποτελεί προσβολή της προσωπικότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Επίσης, κρίνεται αναγκαίο να μην περιορίζεται η ελευθερία των γονέων να επιλέγουν τα πρόσωπα που θα υιοθετήσουν το παιδί τους. δ ) οι ιδιωτικές υιοθεσίες : Δύο ζευγάρια κάνουν ένα προσύμφωνο και κάνουν μόνοι τους τη διαδικασία πιο συνηθισμένη και πιο εύκολη. Επίσης, η οικογένεια που υιοθετεί το παιδί δίνει ένα βοήθημα για την φυσική του οικογένεια.

7 1.4. Τα συμφέροντα που προκύπτουν από την υιοθεσία για : α ) τον υιοθετούμενο ανήλικο : είναι η κάλυψη ενός γονε ϊ κού προτύπου και της ανάγκης για αγάπη. Ουσιαστικά η υιοθεσία πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του υιοθετούμενου. β ) τους υιοθετούντες ενηλίκους : είναι η ικανοποίηση της επιθυμίας τους να αποκτήσουν τέκνο. γ ) το κράτος : είναι η μέριμνα για την προστασία του θετού τέκνου και επιπλέον η εξασφάλιση των προϋποθέσεων με τις οποίες δημιουργείται οικογένεια που θα λειτουργήσει ομαλά στα πλαίσια της κοινωνικής αποστολής και χωρίς συγκρούσεις με την εξ αίματος οικογένεια του υιοθετούμενου.

8 δ ) την εξ αίματος οικογένεια : Το κύριο συμφέρον για αυτή είναι το οικονομικό. ε ) για την νέα θετή οικογένεια του υιοθετούμενου : Συμφέρον αυτής αποτελεί η αποκοπή του θετού τέκνου από την εξ αίματος οικογένεια, ο αποκλεισμός της δυνατότητας να γνωρίζουν τρίτα πρόσωπα τα ιδιαίτερα οικογενειακά θέματα του θετού τέκνου και ο αποκλεισμός να επεμβαίνουν οι εξ αίματος συγγενείς στη λειτουργία της θετής οικογένειας.

9 1.5. Προυποθέσεις υιοθεσίας : Από την πλευρά του υιοθετούντος : Αυτός που υιοθετεί ανήλικο πρέπει να είναι ικανός για δικαιοπραξία, δηλαδή να έχει συμπληρώσει το 18 ο έτος της ηλικίας του δεν στερείται την ικανότητα αυτή. Αυτός που υιοθετεί ανήλικο πρέπει να έχει συμπληρώσει τα τριάντα χρόνια του και να μην έχει υπερβεί τα εξήντα. Καθιερώνεται δηλαδή κατώτατο και ανώτατο όριο ηλικίας ως προϋπόθεση ικανότητας για υιοθεσία. Αυτός που υιοθετεί ανήλικο πρέπει να είναι μεγαλύτερος από τον υιοθετούμενο τουλάχιστον κατά δέκα οχτώ χρόνια, αλλά όχι περισσότερο κι από σαράντα πέντε χρόνια. Το κατώτατο όριο ηλικίας μπορεί να καλύπτει τουλάχιστον τη διαφορά ηλικίας υιοθετούντος και υιοθετούμενου που είναι μικρότερη κι από δεκαπέντε έτη στις περιπτώσεις που : α ) ο υιοθετούμενος είναι τέκνο ( εξ αίματος ή θετό ) του συζύγου του υιοθετούντος β ) όταν υπάρχει σπουδαίος λόγος ( π. χ. επιτακτική ανάγκη εντάξεως του ανηλίκου σε οικογένεια ).

10 Από την πλευρά του υιοθετούμενου : Ο υιοθετούμενος πρέπει να είναι ανήλικος, δηλαδή να μην έχει συμπληρώσει το 18 ο έτος της ηλικίας του. Αξίζει να αναφερθεί το γεγονός ότι η υιοθεσία ανηλίκου δεν επιτρέπεται να γίνει αν ο ανήλικος δεν έχει συμπληρώσει τους τρεις μήνες από την γέννηση του. Αντίστοιχα ισχύει και για τη συναίνεση των γονέων για υιοθεσία. ( Σπυριδάκης, 1997)

11 1.6. Φορείς υιοθεσίας 1. Ιδρύματα : Τα ιδρύματα είναι χώροι στους οποίους φιλοξενούνται τα παιδιά που εγκαταλείπουν οι γονείς τους. Οι υιοθεσίες οι οποίες γίνονται από ιδρύματα έχουν δυσκολίες. Ο πρώτος λόγος των δυσκολιών που αντιμετωπίζονται έχει να κάνει με το γεγονός ότι τα παιδιά που φιλοξενούνται εκεί και πρόκειται να υιοθετηθούν έχουν ήδη ένα ικανοποιητικό περιβάλλον διαμονής. Ο δεύτερος λόγος αφορά την υιοθεσία παιδιών με κάποια σωματική ή ψυχική αναπηρία την οποία προβάλλουν τα ίδια τα ιδρύματα καθώς θέλουν να διώξουν τα παιδιά με αυτή την αναπηρία γιατί τα παιδιά αυτά μετά το 18 ο έτος της ηλικίας τους δεν θα έχουν την δυνατότητα για ίσες ευκαιρίες στη ζωή με ένα υγιές παιδί.

12 2. Υπηρεσίες Πρόνοιας : Οι υπηρεσίες της Πρόνοιας μεριμνούν για τα απροστάτευτα παιδιά. Η ενασχόληση τους έχει σχέση με την υιοθεσία ανήλικων παιδιών και προτεραιότητα τους αποτελεί η εξασφάλιση του « συμφέροντος του παιδιού ». Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έλλειψη στη ζήτηση παιδιών για υιοθεσία. 3. Κοινωνικές Υπηρεσίες : Οι κοινωνικές υπηρεσίες συγκεντρώνονται σε παγκόσμιο επίπεδο και σχεδιάζουν. Η πολιτική που ακολουθούν οι κοινωνικές υπηρεσίες στηρίζεται στην κατασκευή παγκόσμιων χαρτών κοινωνικών δικαιωμάτων, στη μεταφορά νομοθετικών, προνοιακών και εκπαιδευτικών μοντέλων, καθώς και στην εφαρμογή τους σε κάθε πολυπολιτισμικό περιβάλλον. ( Αμπατζόγλου, 2002)

13 1.7. Προγράμματα υιοθεσίας 1) Πρόγραμμα του Κέντρου Βρεφών Η ΜΗΤΕΡΑ : Στη χώρα μας υιοθετούνται λιγότερο από 500 παιδιά κάθε χρόνο. Από αυτά μόνο το 1/5 ο αφορά στα παιδιά που προστατεύονται σε Ιδρύματα. Οι υιοθεσίες παιδιών που ετησίως διεκπεραιώνει το ΜΗΤΕΡΑ δεν υπερβαίνουν τις 35, αρκετές από τις οποίες αφορούν παιδιά με προβλήματα υγείας και ψυχοκινητικής εξέλιξης. Αντιθέτως οι αιτήσεις που ετησίως υποβάλλονται στο ΜΗΤΕΡΑ ανέρχονται στις , με αποτέλεσμα τη μακρά αναμονή των ενδιαφερομένων για να έλθει η σειρά τους να υιοθετήσουν.

14 Επιλέγει από τους ενδιαφερόμενους να υιοθετήσουν που απευθύνονται σ ’ αυτό, εκείνες τις οικογένειες που εγγυώνται την καλύτερη δυνατή ανάπτυξη των παιδιών που προστατεύει. Δεν αρκεί ένα ζευγάρι που δεν έχει παιδιά να θέλει να υιοθετήσει. Χρειάζεται ωριμότητα, ευαισθησία, προετοιμασία, για να αντιμετωπίσει τις ειδικές ανάγκες του θετού παιδιού. Το Κέντρο Βρεφών Η ΜΗΤΕΡΑ πιστεύει ότι η σωστή επιλογή θετής οικογένειας για το κάθε παιδί και η προετοιμασία του παιδιού, των θετών γονέων και των φυσικών γονέων προσφέρουν τις περισσότερες εγγυήσεις για τη καλή έκβαση της υιοθεσίας και την εξασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού.

15 2° ΚΕΦΑΛΑΙΟ : ΑΝΑΔΟΧΗ

16 2.1. Ο θεσμός της αναδοχής Με τον όρο αναδοχή εννοούμε την ανάληψη της φροντίδας του παιδιού άλλων γονέων από μια οικογένεια για μερικές μέρες, εβδομάδες, μήνες ή χρόνια έναντι αμοιβής ( επιδόματος ή μισθού ). Ο βασικός στόχος της αναδοχής είναι να προσφέρει στο παιδί που οι γονείς του δεν μπορούν να το φροντίσουν την εμπειρία της οικογενειακής ζωής μέχρις ότου οι γονείς μπορέσουν να το ξαναπάρουν. Η προσδοκία από τους αναδόχους γονείς είναι ότι θα προσφέρουν στο παιδί αγάπη, φροντίδα, αξιόπιστες και σταθερές σχέσεις και κατάλληλα ερεθίσματα ώστε να προάγουν τη σωματική, συναισθηματική, κοινωνική και νοητική του ανάπτυξη. Μερικές φορές επίσης θα πρέπει να βοηθήσουν το παιδί να ξεπεράσει πιθανά προβλήματα και δυσκολίες.

17 2.2. Τύποι αναδοχής 1) Αναδοχή ανακούφισης Σκοπός της είναι να προσφέρει σε υπερβολικά πιεσμένους γονείς λίγη ξεκούραση ή ανακούφιση από τη συνεχή φροντίδα του παιδιού. Μπορεί να παρέχεται περιοδικά τα Σαββατοκύριακα ή συνεχώς για μια εβδομάδα. Χρησιμοποιείται κυρίως για οικογένειες που έχουν νοητικά ή σωματικά ανάπηρα παιδιά τα οποία απαιτούν συνεχή φροντίδα.

18 2) Επείγουσα αναδοχή Οι « εφημερεύοντες » ανάδοχοι γονείς πρέπει να είναι διαθέσιμοι να πάρουν παιδιά, όποτε χρειασθεί, μέχρις ότου ληφθούν οι αποφάσεις για μονιμότερη τοποθέτηση του παιδιού. Συμβαίνει και μέσα στη νύκτα η αστυνομία ή οι κοινωνικοί λειτουργοί να πρέπει να αντιμετωπίσουν την περίπτωση ενός περιπλανώμενου παιδιού που δεν έχει που να μείνει ή ενός παιδιού που κινδυνεύει να κακοποιηθεί. Οι εφημερεύοντες ανάδοχοι γονείς συνήθως πληρώνονται ένα επίδομα ή μια προκαταβολή για τη διαθεσιμότητα τους και ένα ξεχωριστό επίδομα για το κάθε παιδί που αναλαμβάνουν.

19 3) Βραχυπρόθεσμη αναδοχή Η βραχυπρόθεσμη ανάδοχη φροντίδα διαρκεί συνήθως μέχρι οχτώ εβδομάδες. Κατά κανόνα χρησιμοποιείται για βρέφη που προορίζονται για υιοθεσία ή όταν μια μητέρα πρέπει να πάει στο νοσοκομείο και δεν υπάρχει κανείς άλλος να φροντίσει τα παιδιά, ή σε κάθε άλλη κρίση που περνά η οικογένεια. 4) Αναδοχή ημέρας Σύμφωνα με αυτό το είδος της αναδοχής τα παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι τους το βράδυ. 5) Αναδοχή φιλοξενίας Χαρακτηρίζεται από φιλοξενία μικρής διάρκειας όπως τα Σαββατοκύριακα και τις διακοπές των Χριστουγέννων, του Πάσχα και του καλοκαιριού και απευθύνεται κυρίως σε παιδιά που ζουν σε ιδρύματα.

20 6) Εγκλείουσα αναδοχή Σε αυτόν τον τύπο αναδοχής, η ανάδοχη οικογένεια αποδέχεται την φυσική οικογένεια, τηρεί τις προγραμματισμένες επαφές μαζί της και τη στηρίζει ώστε να αναλάβει πάλι το παιδί. Αυτό βοηθά στο παιδί να διατηρεί ζωντανές αναμνήσεις και σχέσεις με την οικογένεια του. 7) Αποκλείουσα αναδοχή Σε αυτήν την περίπτωση οι ανάδοχοι γονείς θέτουν φραγμούς στην επικοινωνία του παιδιού με τους φυσικούς γονείς του και αντιμετωπίζουν ως απειλή την παρουσία του κοινωνικού λειτουργού. Αυτό οδηγεί σε σύγχυση το παιδί και σκέπτεται και νοσταλγεί τους γονείς του.

21 8) Μεσοπρόθεσμη αναδοχή Αυτή συνήθως καλύπτει τις περισσότερες περιπτώσεις αναδόχων οικογενειών. Ο τύπος αυτός της αναδοχής μπορεί να κρατήσει από δύο μήνες έως δύο χρόνια. Ο σκοπός της είναι είτε να δώσει στους γονείς χρόνο να αντιμετωπίσουν τα πρακτικά ή τα προσωπικά τους προβλήματα, ενόσω το παιδί έχει φροντίδα σε μια οικογένεια που αποδέχεται αυτό τον στόχο είτε να βοηθήσει παιδιά να ξεπεράσουν τα προβλήματα τους. 9) Μακροπρόθεσμη αναδοχή Αυτός ο τύπος της ανάδοχης φροντίδας διαρκεί πλέον των δύο χρόνων ή μέχρι την ενηλικίωση του παιδιού. Είναι ένα είδος υποκατάστασης των γονέων του παιδιού. Οι ανάδοχοι γονείς πρέπει να προσφέρουν συνέπεια και συνέχεια στη φροντίδα του παιδιού καθώς και τους ισχυρούς δεσμούς που χαρακτηρίζουν τον γονικό ρόλο.

22 10) Ιδιωτική αναδοχή Αυτή η αναδοχή διαφέρει από τη θεσμοθετημένη, από την άποψη ότι οι γονείς του παιδιού εξασφαλίζουν μόνοι τους την ανάδοχη οικογένεια και πληρώνουν τον μισθό που συμφώνησαν. 11) Θεραπευτική επαγγελματική αναδοχή Οι ανάδοχες οικογένειες προορίζονται να αναλάβουν τα « δύσκολα » παιδιά. Αυτά τα παιδιά θεωρούνται παιδιά και έφηβοι με έντονα ψυχολογικά προβλήματα ή στερητικά βιώματα, καθώς και όλα σχεδόν όσα έχουν ειδικές ανάγκες. Οι ανάδοχοι γονείς σε αυτήν την περίπτωση παίρνουν μισθό και όχι απλώς ένα επίδομα.

23 2.3. Ποια παιδιά τοποθετούνται σε ανάδοχες οικογένειες. παιδιά που οι γονείς τους προσωρινά αδυνατούν να τα φροντίσουν, αλλά προγραμματίζουν να τα ξαναπάρουν κοντά τους. παιδιά με ειδικές ανάγκες και προβλήματα που στερούνται την οικογένεια. παιδιά που για σοβαρούς λόγους δεν μπορούν να μείνουν κοντά στους φυσικούς γονείς τους και τα οποία ενδεχομένως θα μεγαλώσουν σε ανάδοχες οικογένειες με παράλληλη επικοινωνία με τους φυσικούς γονείς. Η ηλικία των παιδιών που τοποθετούνται σε αναδοχή ποικίλει από τη νηπιακή ηλικία μέχρι την πρώτη παιδική ηλικία.

24 2.4. Κριτήρια ανάδοχων γονέων Ηλικία άνω των 18 ετών Να μην έχει τεθεί σε στερητική δικαστική συμπαράσταση, πλήρη ή μερική, ειδικά ως προς την ικανότητα να συνάπτει σύμβαση αναδοχής ανηλίκου. Να έχει κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης συνείδηση των πράξεων του και να μην βρίσκεται σε ψυχική ή διανοητική διαταραχή που να περιορίζει αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησης του.

25 2.5. Καθήκοντα και δικαιώματα των ανάδοχων γονέων Καθήκοντα : Να φιλοξενούν και να περιποιούνται το παιδί στο σπίτι τους Να μεριμνούν για τις τρέχουσες και επείγουσες υποθέσεις του για τις οποίες και μόνο μπορούν να αποφασίζουν και μάλιστα στο όνομα των φυσικών γονέων Επιπλέον υποχρεώνονται να διευκολύνουν την επικοινωνία του παιδιού με τους φυσικούς γονείς και να πληροφορούν ανελλιπώς τους τελευταίους για τις συνθήκες διαβίωσης και ανάπτυξης του ανηλίκου. Τέλος οφείλουν να μην ενεργούν αντίθετα προς την βούληση των φυσικών γονέων, από τη στιγμή που αυτή έχει εκφραστεί ρητά. Δικαιώματα Έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν και αυτοί τη γνώμη τους προς τους φυσικούς γονείς που πρόκειται να πάρουν οποιαδήποτε απόφαση για το ανήλικο. Επίσης μπορούν στο όνομα των φυσικών γονέων να καλέσουν γιατρό για το παιδί, να το υποβάλλουν σε επείγουσα επέμβαση κ. α.

26 2.6. Πλεονεκτήματα της αναδοχής Χάρη στην αναδοχή αποφεύγεται η ¨ κλειστή ιδρυματική περίθαλψη ¨ και τα παιδιά ζουν και πάλι μέσα σε οικογένεια και όχι σε ένα αφύσικο γι ’ αυτά ιδρυματικό περιβάλλον. Αποτελεί ποσοτικά και ποιοτικά ηπιότερη μορφή απομάκρυνσης του παιδιού από την φυσική του οικογένεια σε σχέση με άλλες μορφές, όπως είναι η αφαίρεση της άσκησης της γονικής μέριμνας ή η υιοθεσία, που δεν ενδείκνυνται για όλες τις περιπτώσεις.

27 2.7. Φορείς ανάδοχης φροντίδας Η αναδοχή στην Ελλάδα παρέχεται από τον Εθνικό Οργανισμό Κοινωνικής Φροντίδας ( Ε. Ο. Φ. Κ.), στον οποίο συνυπάρχουν τρείς αρμόδιοι φορείς. Αυτοί είναι : α ) το Π. Ι. Κ. Π. Α., το οποίο επιβλέπει συνολικά 339 παιδιά σε 247 ανάδοχες οικογένειες β ) το Κέντρο Βρεφών « Μητέρα » που αριθμεί 91 παιδιά σε 71 οικογένειες γ ) ο Ε. Ο. Π. που έχει υπό την ευθύνη του 155 παιδιά ( τα 16 υπό έγκριση ) σε 105 οικογένειες.

28

29 3° ΚΕΦΑΛΑΙΟ : ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑ Σ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ

30 Η αναδοχή και η υιοθεσία αγγίζουν βαθειά πολλές πληθυσμιακές ομάδες και διακινούν έντονα συναισθήματα, αγάπης, στοργής αλλά και εγκατάλειψης και ματαίωσης. Για αυτό το λόγο ο κοινωνικός λειτουργός που εργάζεται στους τομείς αυτούς οφείλει να συντονίζει και να προγραμματίζει την εργασία του με τρία διαφορετικά μέρη : Τους ανάδοχους / θετούς γονείς Το παιδί Την βιολογική οικογένεια

31 3.1. Κοινωνικοί λειτουργοί και ανάδοχοι γονείς. Ο ρόλος του κοινωνικού λειτουργού έρχεται συνεχώς αντιμέτωπος με το δύσκολο έργο της επιλογής των οικογενειών εκείνων που θα προσφέρουν ένα ικανοποιητικό επίπεδο φροντίδας και αγωγής στα παιδιά που χρειάζονται γονείς. Αυτού η απόφαση θα επηρεάσει το μέλλον του παιδιού και την ευημερία των θετών και φυσικών γονέων, καθώς και το κύρος της κοινωνικής οργάνωσης. Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός πως δεν υπάρχει αποδεκτός ορισμός από όλους για το ποιος είναι ο « καλός » γονιός. Βέβαια υπάρχουν κάποιοι παράγοντες / ιδιότητες που φαίνεται να συντελούν σε ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα, και αυτό είναι : Το ισχυρό κίνητρο από τους συζύγους και τα άλλα μέλη της οικογένειας ( παιδιά ) Η ικανότητα για ζεστές και ουσιαστικές σχέσεις Οι σταθερές συζυγικές και οικογενειακές σχέσεις Η θετική στάση προς την φυσική οικογένεια

32 3.2. Μέθοδοι επιλογής Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 70’ τρείς κύριες μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν στην επιλογή θετών και ανάδοχών γονέων : Η διοικητική μέθοδος Η διαγνωστική ή διερευνητική μέθοδος Η επιστημονική Η μέθοδος της « αυτό - επιλογής »

33 3.3. Τα στάδια μιας αίτησης υιοθεσίας 1° στάδιο : Εκδήλωση αρχικού ενδιαφέροντος 2° στάδιο : Προετοιμασία 3° στάδιο : Σύνδεση παιδιού με οικογένεια 4° στάδιο : Οριστικοποίηση της τοποθέτησης Ένα 5 ο στάδιο θα μπορούσε να είναι αυτό της « στήριξης μετά την υιοθεσία ».

34 3.4. Το παιδί Ένας από τους στόχους της κοινωνικής εργασίας με τα παιδιά που βρίσκονται σε κρατική προστασία, είναι να τα βοηθήσει να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, να ξεπεράσουν πιθανές δυσκολίες και να προετοιμαστούν για την επόμενη αλλαγή στη ζωή τους. Το σημαντικότερο είναι να έχει ο κοινωνικός λειτουργός την ικανότητα να επικοινωνήσει με το παιδί και να δείξει την προθυμία του να τα καταλάβει. Τεχνικές που διευκολύνουν την ατομική εργασία με το παιδί : 1) Διευκολυντές επικοινωνίας 2) Τροφοδότες 3) Ιστορικό και ταυτότητα 4) Διευκολυντές για επίγνωση συμπεριφορά και προγραμματισμό

35 3.5. Βιολογικοί γονείς Για μια επιτυχημένη διεκπεραίωση όλης της διαδικασίας της υιοθεσίας, μια βοηθητική σχέση με τους φυσικούς γονείς, υποστηρίζεται. Και οι υπηρεσίες υιοθεσίας πρέπει να συμβάλλουν στα παρακάτω : Στην επικοινωνία με την μητέρα που πρόκειται να εγκαταλείψει το παιδί της καθώς και με τον πατέρα Να ξεκαθαρίσουν και να επεξεργαστούν καλά οι φυσικοί γονείς τ a συναισθήματα και τις σχέσεις σχετικά με την υιοθεσία Να αντιμετωπίσουν τα άμεσα και μακροπρόθεσμα πρακτικά προβλήματα τους

36 Να αποφασίσουν για το μέλλον του παιδιού λαμβάνοντας υπόψη τις επιθυμίες, τα συναισθήματα τους, αλλά και τις πρακτικές και ψυχολογικές δυσκολίες της απόφασης τους Να βοηθήσουν τους « ανεπαρκείς » στο ρόλο τους γονείς, των οποίων τα παιδιά βρίσκονται για πολύ καιρό υπό κρατική προστασία, να δουν την αδυναμία τους να φροντίσουν και να αναλάβουν τα παιδιά τους, και να συμμετέχουν ενεργά στον προγραμματισμό μιας μονιμότερης λύσης μέσω της υιοθεσίας Να προσφέρουν υποστηρικτική θεραπευτική βοήθεια Να υπάρχει η δυνατότητα παροχής στους φυσικούς γονείς που το έχουν ανάγκη, μη « αναγνωρίσιμών πληροφοριών » που αφορούν τη ζωή των υιοθετημένων τους παιδιών.

37 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Σπυριδάκης, Ι.(1997). Η υιοθεσία ανηλίκων. Αθήνα - Κομοτηνή : Εκδόσεις Αντ. Ν. Σακούλα Αμπατζόγλου, Γ. (2002). Αλλάζοντας Χέρια. Θεσσαλονίκη : Εκδόσεις University Studio Press Καλλινικάκη, Θ. (2001). Ανάδοχη Φροντίδα. Αθήνα : Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα Triseliotis, J. (1989). Η κοινωνική εργασία στην υιοθεσία και στην αναδοχή. Αθήνα : Κέντρο βρεφών ‘ Η ΜΗΤΕΡΑ ’


Κατέβασμα ppt "ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΔΟΧΗ : ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ Φοιτήτριες : Μουρατίδου Κυριακή Παπαδάκη Αγγελική Τσιφτσή Λαμπρινή."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google