Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Στον κόσμο του κυττάρου υπάρχουν δύο λογιών αντιδράσεις: 1. Αυτές που παράγουν Ε. 2. Αυτές που χρειάζονται (εγκλωβίζουν) Ε. Γενικά, η ΒΙΟΣΥΝΘΕΣΗ χρειάζεται.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Στον κόσμο του κυττάρου υπάρχουν δύο λογιών αντιδράσεις: 1. Αυτές που παράγουν Ε. 2. Αυτές που χρειάζονται (εγκλωβίζουν) Ε. Γενικά, η ΒΙΟΣΥΝΘΕΣΗ χρειάζεται."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Στον κόσμο του κυττάρου υπάρχουν δύο λογιών αντιδράσεις: 1. Αυτές που παράγουν Ε. 2. Αυτές που χρειάζονται (εγκλωβίζουν) Ε. Γενικά, η ΒΙΟΣΥΝΘΕΣΗ χρειάζεται Ε. Ενώ η ΒΙΟ-ΔΙΑΣΠΑΣΗ απελευθερώνει, παράγει Ε

2 γλυκόζη Η Φωτοσύνθεση εγκλωβίζει Ηλιακή Ε και την μετατρέπει σε χημική (Γλυκόζη) ΓλΓλυκόζη Με την αναπνοή, η Γλυκόζη διασπάται απαελευθερώνοντας Ε

3 Ενεργειακή αξία των τροφών Μόνο το 15% της ενέργειας που περικλείεται στις τροφές μπορεί να απελευθερωθεί και να χρησιμοποιηθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό ως μηχανική ενέργεια. Η υπόλοιπη ποσότητα απελευθερώνεται ως θερμική ενέργεια και εξυπηρετεί το σπουδαίο ρόλο της διατήρησης της θερμοκρασίας του σώματος.

4 H ενεργειακή ή θερμιδογόνα αξία μιας τροφής είναι η ποσότητα ενέργειας που είναι εγκλωβισμένη μέσα στα στοιχεία αυτής της τροφής με τη μορφή χημικής ενέργειας. Η τελευταία υπολογίζεται με τη βοήθεια ενός θερμιδόμετρου.

5 Θερμιδόμετρο

6 Η μονάδα μέτρησης της ενέργειας είναι το Joule (J). To Joule έχει αντικαταστήσει την παλιά θερμίδα (calorie). Ένα cal αντιστοιχεί στην ποσότητα εκείνη της θερμότητας που χρειάζεται για να αυξηθεί η θερμοκρασία 1 γρ. νερού κατά 1o C. Πιο συνηθισμένη μονάδα είναι το κilojoule (kJ), όπου 1 κJ=1000 J. Σήμερα, χρησιμοποιείται ευρύτατα η μεγάλη θερμίδα (Kcal), όπου 1 Kcal=4,2 kJ.

7 Με τη βοήθεια του θερμιδόμετρου έχει βρεθεί ότι: 1 gr ενός υδατάνθρακα όταν καεί τελείως απελευθερώνει 17,2 kJ. Η θερμιδογόνα αξία των υδατανθράκων είναι 17,2 kJ (ή 4.1 Kcal). Τα λιπίδια: 38,5 kJ (ή 9,16 Kcal) Οι πρωτεΐνες 22,2 kJ (ή 5,3 Kcal).

8 Αλεύρι 28 Αμύγδαλα 35 Αυγό 60 Βούτυρο 14 Γάλα 172 Γάλα σκόνη 286 Δημητριακά 28 Κρασί (ξηρό)143 Κρέας 28 Κρέμα γάλακτος 21 Λαχανικά (ωμά) 715 Λικέρ 57 Μαργαρίνη 14 Μαρμελάδα 43 Μπύρα 280 Μπισκότα 30 Παγωτό 57 Πατάτες (βραστές)114 Πατάτες (ψημένες) 86 Σοκολάτα 21 Τσιπς 43 Τυρί 28 Σιρόπι 28 Φασόλια 114 Ψάρι 57 Ψάρι (βραστό) 143 Πίνακας: Ποσότητες διαφόρων τροφίμων σε γραμμάρια που εμπεριέχουν ενέργεια ίση, περίπου, με 100 Θερμίδες.

9 Βασικός Μεταβολισμός Οι ενεργειακές ανάγκες των ατόμων διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, το βάρος του σώματος, το είδος της δραστηριότητας και το κλίμα. Τα μικρά παιδιά και τα βρέφη χαρακτηρίζονται από υψηλότερο βασικό μεταβολισμό (Β.Μ.) απ' ότι οι μεγαλύτεροι, ενώ τα αγόρια έχουν μεγαλύτερο από τα κορίτσια. Επίσης, ο ΒΜ είναι μεγαλύτερος στα άτομα μεγάλου βάρους απ' ότι στα ελαφρύτερα και στα άτομα που μένουν σε ψυχρά κλίματα απ' ότι στα θερμά. Ο ΒΜ ενός ατόμου με ένα μέσο βάρος είναι περίπου της τάξης των Θερμίδων. Αντίστοιχα, ένα παιδί στην ηλικία της ανάπτυξης χρειάζεται γύρω στις Θερμίδες για τις καθημερινές του δραστηριότητες, ένας υπάλληλος γραφείου μόνο Θερμίδες, ενώ ένας σκαφτιάς τουλάχιστον

10 Πότε έχουμε αύξηση του βάρους Όταν η ποσότητα της τροφής που καταναλώνει ένα άτομο είναι μεγαλύτερη από εκείνη την οποία χρειάζεται για τις καθημερινές του ανάγκες, τότε η επιπλέον ποσότητα μετατρέπεται σε λίπος που εναποθηκεύεται κάτω από το δέρμα ή και σε άλλα μέρη του σώματος. Ένα μέρος αυτού του λίπους είναι χρήσιμο για την καλύτερη μόνωση του σώματος και τον περιορισμό της απώλειας σε θερμότητα. Επίσης, ένα μέρος του χρησιμεύει σαν εφεδρική πηγή εφοδιασμού του σώματος σε ενέργεια. Το υπόλοιπο είναι το περιττό λίπος που καταλήγει σε υπέρβαρος, το οποίο με τη σειρά του επιβαρύνει το σώμα σαν ένα περιττό φορτίο. 1.Το περιττό βάρος είναι στις περισσότερες περιπτώσεις ένδειξη πολυφαγίας. 2. Μπορεί, όμως, να προέλθει και από διατροφή που είναι πλούσια σε θερμίδες, 3. από έλλειψη σωματικής άσκησης ή 4. από κάποια αδενική διαταραχή, ιδιαίτερα του θυρεοειδή αδένα.

11

12 Βι Βιτ-Κ

13 Α. Υδατάνθρακες = C+ H 2 O Τους θυμόμαστε με τις διαφορές ανάμεσα σε ένα φυτικό και ζωϊκό κύτταρο: 1.Ικανότητα παραγωγής γλυκόζης (από CO 2 και νερό). α) Φωτοσύνθεση, β) Οργανίδια 2Τρόπος αποθήκευσης περίσσειας Ε (άμυλο/γλυκογόνο) 3Ύπαρξη κυτταρίνης – Ίνες 4Ύπαρξη Χοληστερόλης.

14

15

16

17 ΠΡΩΤΕΪΝΕΣ: Αποτελούνται από αμινοξέα Το κάθε αμινοξύ, έχει στο μόριό του ένα οργανικό μέρος (R) που είναι ενωμένο με ένα άτομο άνθρακα (C), το οποίο με τη σειρά του, ενώνεται με μια αμινομάδα (-ΝΗ 2 ) και με μία καρβοξυλομάδα (-COOH). Ας υποθέσουμε πως έχουμε ένα αμινοξύ και άλλο ένα

18

19

20

21 Λιπίδιο=Τριγλυκερίδιο= γλυκερίνη +3 ΛΟ

22

23

24 Χοληστερόλη ή χοληστερίνη

25

26

27 Αρτηριοσκλήρωση-Χοληστερίνη και Λιποπρωτεϊνες Για να μπορούν τα λιπίδια να μεταφέρονται μέσα στον οργανισμό με την κυκλοφορία, είναι απαραίτητη η μετατροπή τους σε υδατοδιαλυτά σύμπλοκα μόρια. Συνήθως τέτοια σύμπλοκα, που εξυπηρετούν το σκοπό αυτό, είναι ειδικές λιποπρωτεϊνες (ενώσεις λιπιδίων και πρωτεϊνών). Οι λιποπρωτεϊνες αυτές είναι σύμπλοκα μόρια από πρωτεϊνες- λιπίδια-χοληστερόλη κατά τρόπο ώστε το σύμπλεγμα να γίνεται υδατοδιαλυτό. Οι πιο σημαντικές λιποπρωτεϊνες, στις οποίες έχει επικεντρωθεί ιδιαίτερα το ενδιαφέρον των επιστημόνων τα τελευταία χρόνια, είναι οι λεγόμενες Λιποπρωτεϊνες Χαμηλής Πυκνότητας (LDL) καθώς και οι Λιποπρωτεϊνες Υψηλής Πυκνότητας (HDL).

28 Οι LDL θεωρούνται από την άποψη της υγείας και της πρόληψης της ΣΝ ως οι "κακές" ενώ οι HDL ως οι "καλές" λιποπρωτεϊνες. Ο λόγος αυτού του διαχωρισμού σχετίζεται με το ρόλο που παίζουν τα μόρια αυτά στη μεταφορά της χοληστερίνης. Οι LDL βοηθούν στη μεταφορά της χοληστερίνης στα κύτταρα των ιστών και κατά συνέπεια συμμετέχουν στην εναπόθεσή της στα τοιχώματα των αγγείων. Αντίθετα, η HDL μεταφέρει τη χοληστερίνη από τους περιφερικούς ιστούς στο συκώτι, γεγονός που σχετίζεται με τη μείωση της εναπόθεσης της τελευταίας στα τοιχώματα των αγγείων. Επομένως, δεν έχει σημασία για τη διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψης της ΣΝ μόνο η ελάτωση της χοληστερίνης στο αίμα. Είναι αναγκαία, ταυτόχρονα, και η διατήρηση της LDL σε χαμηλά ενώ της HDL σε υψηλότερα επίπεδα. Αυτός ο επιθυμητός συνδυασμός χαμηλή χοληστερίνη-ανεβασμένη HDL- χαμηλή LDL μπορεί να επιτευχθεί με τη σωστή διατροφή.

29 Αρτηριοσκλήρωση-Χοληστερίνη και Λιποπρωτεϊνες Οι λιποπρωτεϊνες= σύμπλοκα μόρια από πρωτεϊνες-λιπίδια- χοληστερόλη κατά τρόπο ώστε το σύμπλεγμα να γίνεται υδατοδιαλυτό. Λιποπρωτεϊνες Χαμηλής Πυκνότητας (LDL) "κακές" Λιποπρωτεϊνες Υψηλής Πυκνότητας (HDL) "καλές“ LDL: βοηθούν στη μεταφορά της χοληστερίνης στα κύτταρα των ιστών και κατά συνέπεια συμμετέχουν στην εναπόθεσή της στα τοιχώματα των αγγείων με τη μορφή αθηρωμάτων (=υπόξανθο χρώμα). HDL: μεταφέρει τη χοληστερίνη από τους περιφερικούς ιστούς στο συκώτι, γεγονός που σχετίζεται με τη μείωση της εναπόθεσης της τελευταίας στα τοιχώματα των αγγείων.

30 Προτεινόμενες τιμές Χοληστερίνης Mελέτη Framingham: φάνηκε ότι δεν εμφανίζονται, γενικά, εμφράγματα του μυοκαρδίου στα άτομα που στη διάρκεια της ζωής τους διατηρούν την ολική τους χοληστερίνη κάτω από 150 mg/dl (dl= δέκατο του λίτρου). Συνιστάται Tιμή ολικής χοληστερίνης < 200 mg/dl. LDL <130 mg/dl και οπωσδήποτε < 160 mg/dl. HDL >35 mg/dl. Σύμφωνα με τη μελέτη Framingham, αύξηση της HDL μόνο κατά 1 mg/dl, προκαλεί ελάττωση της ΣΝ κατά 3-4%. Μεγάλη σημασία έχει και η σχέση (πηλίκον) ολικής χοληστερίνης/ΗDL. Όταν λ.χ. η ολική χοληστερίνη είναι 240 και η HDL 40, η σχέση των δύο είναι 6:1. Αν η ολική χοληστερίνη πέσει και η HDL ανεβεί, τότε μια ελάττωση της σχέσης αυτής κατά 1 προξενεί ελάττωση του κινδύνου για έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά 53%!.

31 Θάνατοι από στεφανιαία νόσο σε σχέση με τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα (Δεκαετία ΄50) ΙαπωνίαΕλλάδαΣερβίαΚροατίαΙταλίαΟλ/νδίαΗΠΑΦινλ/δία Μέσο επίπεδο χοληστερόλης (gr/10 lt)

32

33 Πολυακόρεστα: Περιέχονται κυρίως στα τρόφιμα φυτικής προέλευσης και τα ψάρια. Δύο σημαντικά πολυακόρεστα Λ.Ο. είναι το Ωμέγα-3 που περιέχεται στα ψάρια Και το Ωμέγα-6 που περιέχεται στη σόγια και τους ξηρούς καρπούς όπως τα καρύδια. Προσοχή: Πολλά από τα κρέατα που τρώμε μπορεί να περιέχουν μονοακόρεστα, αλλά ταυτόχρονα είναι πλούσια σε κορεσμένα.

34

35

36 1.Ασβέστιο και φωσφόρος. Χρειάζονται για το σωστό σχηματισμό των οστών και των δοντιών. Επίσης, το ασβέστιο είναι απαραίτητο για την ομαλή πήξη του αίματος. Βρίσκονται στο γάλα και τα προϊόντα του καθώς και στα λαχανικά. 2.Σίδηρος. Είναι συστατικό της αιμοσφαιρίνης, δηλαδή της ερυθρής πρωτεΐνης που βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια του αίματος. 'Όταν υπάρχει έλλειψη σιδήρου, δε σχηματίζονται κανονικά τα ερυθρά αιμοσφαίρια με αποτέλεσμα την εμφάνιση αναιμίας. Τροφές πλούσιες σε σίδηρο είναι το συκώτι, το οποίο είναι το όργανο εναποθήκευσης του σιδήρου στα ζώα, το μοσχαρίσιο κρέας, οι σταφίδες και το σπανάκι. Επίσης, το κακάο είναι μια πολύ καλή πηγή σιδήρου.

37 Υπάρχει ένα θολό τοπίο σχετικά με την απορροφικότητα του φυτικού Σιδήρου από τους χορτοφάγους. Για μία σχεδόν δεκαετία επικράτησε η άποψη πως τα άτομα που τρέφονται αποκλειστικά με φυτικές τροφές δεν πέρνουν αρκετό σίδηρο. Τελευταία, οι έρευνες δείχνουν πως η Φεριτίνη της Σόγιας μπορεί να καλύψει ένα χορτοφάγο σε ικανοποιητικό βαθμό.

38 3.Ιώδιο. Είναι απαραίτητο για τη σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς, ενός αδένα που βρίσκεται στην περιοχή του λαιμού και ρυθμίζει το μεταβολισμό. Όταν υπάρχει έλλειψη ιωδίου, ο θυρεοειδής διογκώνεται, δημιουργώντας μια κατάσταση που είναι γνωστή σαν εξόφθαλμος βρογχοκήλη. Πλούσια σε ιώδιο είναι τα θαλασσινά. 4.Κάλιο και Νάτριο. Είναι δύο ιχνοστοιχεία που χρειάζονται, για να διατηρούν σε ισορροπία τα σωματικά υγρά. Το νάτριο είναι συστατικό του επιτραπέζιου αλατιού, ενώ και τα δύο βρίσκονται στα λαχανικά.

39 5.Χλώριο. Ως υδροχλωρικό οξύ απαντά στα γαστρικά υγρά του στομάχου βοηθώντας τη διαδικασία της πέψης των τροφών. Βρίσκεται στο αλάτι και στα λαχανικά. 6.Φθόριο. Φαίνεται ότι είναι απαραίτητο για τη σωστή ανάπτυξη των δοντιών (βλέπε σχετικό κεφάλαιο). Τα τελευταία χρόνια, μετά από τα αποτελέσματα κάποιων μελετών, που είδαν το φως της δημοσιότητας σε πολλές πόλεις και χωριά της υφηλίου, προστίθενται μικρές ποσότητες φθορίου στο δίκτυο ύδρευσης.

40

41 ΟνομασίαΒιταμίνης Τροφές στις οποίες βρίσκεται Παθήσεις που οφείλονται στην έλλειψή της Παρατηρήσεις Α (Καροτίνη) Αντιοξειδωτικός παράγοντας. Νωπά πράσινα χόρτα-λαχανικά, γάλα-βούτυρο, μουρουνέλαιο, συκώτι. Ξήρανση δέρματος και κερατοειδή χιτώνα στο μάτι (Ξηροφθαλμία). Ασθενής όραση στο ημίφως. Προσδίδει το κίτρινο χρώμα στα καρότα (απ' όπου η ονομασία της). Αποθηκεύεται στο συκώτι. D (Αντιρραχιτική) Συκώτι, Μουρουνέλαιο, αυγά Ραχίτιδα, παραμόρφωση δοντιών Οι ραχίτιδες είναι σπάνιες σε περιοχές με μεγάλη ηλιοφάνεια. Ε (Τοκοφερόλη) Αντιοξειδωτ. παράγοντας. Φύτρα σταριού, ψωμί ολικής αλέσεως, βούτυρο, ελαιόλαδο. Προξενεί θάνατο του εμβρύου καθώς και των σπερματοζωαρίων. Οι μελέτες έχουν γίνει σε πειραματόζωα. Κ Λαχανικά, κυρίως λάχανο και σπανάκι. Συμπτώματα παρόμοια με το σκορβούτο. Τη συνθέτουν τα εντερικά βακτηρίδια. Η χολή βοηθάει στην απορρόφησή της.

42 Β1 (Θειαμίνη) Μαγιά. Φύτρα (έμβρυα) σταριού. Μπέρι-μπέρι: Απώλεια όρεξης- βάρους, πεπτικές διαταραχές, πρήξιμο ποδιών. Το χωρίς πίτουρα αλεύρι είναι φτωχό σε Β1 επειδή χάνονται τα φύτρα. Το ίδιο συμβαίνει με το ξεφλουδισμένο ρύζι. Σύμπλεγμα βιταμινών Β Περιλαμβάνει 9 άλλες βιταμίνες με κύριο εκπρόσωπο το νικοτινικό οξύ. Γάλα-κρέας και πράσινα λαχανικά. Η Β12 βρίσκεται και στο συκώτι. Πελλάγρα. Χαρακτηρίζεται από απώλεια βάρους, διάρροια, δερματίτιδα και νοητική υστέρηση. Το καλαμπόκι δεν έχει νικοτινικό οξύ. H B12 δεν απαντά στις φυτικές τροφές. Πρέπει να προσλαμβάνεται σαν πρόσθετο σε απόλυτη χορτοφαγία. C (Ασκορβικό οξύ) Αντιοξειδωτ. παράγοντας. Εσπεριδοειδή (Πορτοκάλια- λεμόνια κλπ), νωπά λαχανικά, Αβοκάντο. Σκορβούτο: Αδυναμία, μάτωμα στόματος-ούλων, αναιμία, ευαισθησία δέρματος κλπ. Το σκορβούτο ήταν ασθένεια των ναυτικών.

43 Οι γλυκοζίτες της στέβιας ως γλυκαντικές ύλες [στεβιοσίδη- στεβιόλη] Η στέβια καλλιεργείται συστηματικά και χρησιμοποιείται ως γλυκαντική ύλη στην Ιαπωνία, Κίνα (η κυριότερη παραγωγός χώρα με στρέμματα καλλιεργειών στέβιας), Ταϊβάν, Ταϋλάνδη, Μαλαισία και στο Ισραήλ και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βραζιλία, Κολομβία και η Παραγουάη. Οι γλυκοζίτες της στέβιας δεν επηρεάζουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και λόγω των απαιτούμενων μικρών ποσοτήτων δεν επιβαρύνουν με θερμίδες τη διατροφή. Συχνά αναφέρεται στις διαφημίσεις ότι οι γλυκοζίτες έχουν μηδενικό θερμιδικό περιεχόμενο, ωστόσο αυτό είναι λάθος εφόσον περιέχουν σάκχαρα τα οποία προσλαμβάνει ο οργανισμός. Απλά, η διαιτητική τους αξία βασίζεται στην πολύ μικρή ποσότητά τους που χρειάζεται για την επίτευξη γλυκαντικού αποτελέσματος. 'Ενα ακόμα πλεονέκτημα του κρυσταλλικού μίγματος των γλυκοζιτών της στέβιας είναι η σταθερότητά του σε θερμοκρασία έως και 200 o C (δεν υφίσταται διάσπαση ή καραμελοποίηση), ιδιότητα που επιτρέπει τη χρήση του στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική σε αντίθεση με τη συνθετική ασπαρτάμη ( Ασπαρτάμη).Ασπαρτάμη Σύγχρονα συμπληρώματα διατροφής: γλυκαντικές ουσίες

44 Συγκεκριμένα, είναι από τις πληρέστερες τροφές στον κόσμο. Όλα τα βασικά αμινοξέα περιλαμβάνονται στο σπειροειδές αυτό φύκι. Έχει πάνω από 100 πολύτιμες θρεπτικές ουσίες και είναι ιδιαίτερα εύπεπτη τροφή, γι’ αυτό και την καταναλώνουν οι αστροναύτες στο διάστημα. H NASA χαρακτήρισε τη σπιρουλίνα «τροφή του μέλλοντος» και ο OHE «ιδανική τροφή για την ανθρωπότητα», αφού με τόσο πολλά θρεπτικά συστατικά και σε τόσο μεγάλες ποσότητες που τα περιέχει, αποτελεί πολύτιμη τροφή σε περιπτώσεις υποσιτισμού. Γιατί να την εντάξετε στη διατροφή σας Aποτελεί την πλουσιότερη σε πρωτεΐνη «πράσινη τροφή», με περιεκτικότητα 55-70%. Περιέχει πολύ λίγες θερμίδες. Για παράδειγμα, 5 γρ. (μέχρι τόσα συνιστάται, γενικά, να καταναλώνει την ημέρα ένας υγιής άνθρωπος) σας δίνουν περίπου 14,5 θερμίδες. Δεν περιέχει καθόλου χοληστερίνη. Έχει περίπου 58 φορές περισσότερο σίδηρο από ό,τι το ωμό σπανάκι. Eίναι από τις πιο πλούσιες τροφές στην αντιοξειδωτική προ-βιταμίνη A (β-καροτένιο). Eίναι ιδιαίτερα καλή πηγή των βιταμινών B12 και E. Spirogyra- Σπιρουλίνα

45 Ιπποφαές Το αρχαίο ελληνικό όνομά του προκαλεί απορία. Κι όμως, οι πορτοκαλί υπόστυφοι καρποί και τα φύλλα αυτού του αγκαθωτού θάμνου έχουν αποδειχτεί «διατροφικός δυναμίτης». Ρώσοι και κινέζοι επιστήμονες το τοποθετούν στην πρώτη δεκάδα των πιο ισχυρών θεραπευτικών φυτών στον κόσμο. Υποστηρίζουν ότι περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από τη φράουλα, το ακτινίδιο, το πορτοκάλι, την ντομάτα, το καρότο και τον κράταιγο. Επίσης, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη Ε είναι υψηλότερη από εκείνη του σιταριού, του καλαμποκιού και της σόγιας και ότι οι φυτοστερόλες που περιέχει ξεπερνούν κατά πολύ εκείνες του ελαίου της σόγιας. Επιπλέον, έχει όλες τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β και όλα τα απαραίτητα για τον οργανισμό μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Και όχι μόνο αυτό. Προσφέρει στον οργανισμό ακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως: ω-3, ω-6, ω-7 και ω-9. Έχει ισχυρή αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή, αναλγητική και επουλωτική δράση. Για όλους αυτούς τους λόγους, χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα διατροφής, ως συστατικό φαρμακευτικών και καλλυντικών σκευασμάτων, αλλά και ως αυτούσιο φαρμακευτικό σκεύασμα για πλήθος παθήσεων, ενώ από τους καρπούς του παρασκευάζονται χυμοί και μαρμελάδες. Πώς ονομάστηκε Αν και στη σύγχρονη Ελλάδα το ιπποφαές χρησιμοποιείται την τελευταία διετία, στην αρχαιότητα η χρήση του ήταν πολύ διαδεδομένη. Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη, αλλά κυρίως του Διοσκουρίδη, του πατέρα της Φαρμακολογίας. Το όνομά του το οφείλει στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που παρατήρησαν ότι τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ενώ το τρίχωμά τους δυνάμωνε και γινόταν πιο λαμπερό. Το ονόμασαν ιπποφαές, που στα νέα ελληνικά σημαίνει φωτεινό, λαμπερό άλογο (ίππος: άλογο, φάος: φως, λάμψη).

46 Τρόφιμο Ποσότητα αντιοξειδωτικών/ημέρα σε mg (σε 1-2 Φλυτζάνια) Καφές 1300 Τσάϊ 294 Μπανάνες 76 Όσπρια 72 Καλαμπόκι 48 Μονάδες Αντιοξειδωτικών ανά είδος τροφίμου

47

48 Υπάρχουν διάφοροι τρόποι χειρισμού, επεξεργασίας και μαγειρέματος των τροφών, που μπορούν να οδηγήσουν στην απώλεια, στην καταστροφή και στην αλλοίωση των βιταμινών και των αλάτων τους. Οι πιο κοινοί από αυτούς είναι το άλεσμα, το κοσκίνισμα, η οξείδωση, η έκθεση σε υψηλή θερμοκρασία, η αποθήκευση για μεγάλα χρονικά διαστήματα, η διάλυση στο νερό, το αλάτισμα κ.α.. Μερικές χρήσιμες οδηγίες για τη διατήρηση των θρεπτικών συστατικών στις τροφές

49 Το μαγείρεμα στο νερό είναι, βέβαια, ένας πολύ υγιεινός τρόπος παρασκευής του φαγητού μια και έτσι αποφεύγονται τα περιττά λίπη. Από την άλλη μεριά με το βράσιμο των τροφών στο νερό διαλύονται τα μεταλλικά άλατα και οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες, που όμως μπορούν να απορροφηθούν, αν καταναλωθεί ο ζωμός που προέκυψε από το βράσιμο. Είναι προτιμότερο αυτός ο τρόπος μαγειρέματος να χρησιμοποιείται για τις σούπες, φροντίζοντας πάντα να προστατεύονται τα τρόφιμα με κάποιο σκέπασμα. Έτσι, αποφεύγεται η οξείδωση των τροφών που συντείνει στην καταστροφή κάποιων βιταμινών. Μια άλλη χρήσιμη λεπτομέρεια που αφορά στο μαγείρεμα των λαχανικών είναι ότι πρέπει να αποφεύγεται το αλάτισμά τους στη διάρκεια του μαγειρέματος, μια και το αλάτι έχει την ιδιότητα να απορροφά το νερό των λαχανικών και μαζί μ' αυτό και τα μεταλλικά άλατα.

50 Ένας καλός τρόπος μαγειρέματος των λαχανικών και των χορταρικών είναι το μαγείρεμα σε χαμηλές θερμοκρασίες στον αχνό, γιατί διατηρείται η γεύση, η όψη και το μεγαλύτερο ποσοστό των μεταλλικών αλάτων που περιέχονται στα λαχανικά, αφού τα τρόφιμα δε βρίσκονται σε άμεση επαφή με το νερό. Το ίδιο ισχύει και για τον τρόπο μαγειρέματος στην χύτρα ταχύτητας η οποία, επειδή κλείνει ερμητικά, δεν επιτρέπει την οξείδωση των τροφών, ενώ παράλληλα το φαγητό παρασκευάζεται στον ατμό. Βέβαια, σ' αυτή την περίπτωση το πρόβλημα είναι η μεγάλη θερμοκρασία, η οποία καταστρέφει ένα σημαντικό μέρος των βιταμινών.


Κατέβασμα ppt "Στον κόσμο του κυττάρου υπάρχουν δύο λογιών αντιδράσεις: 1. Αυτές που παράγουν Ε. 2. Αυτές που χρειάζονται (εγκλωβίζουν) Ε. Γενικά, η ΒΙΟΣΥΝΘΕΣΗ χρειάζεται."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google