Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

To κρασί των αρχαίων Ελλήνων Κατά την αρχαιότητα των Ελλήνων υπήρχαν πολλά είδη κρασιού: λευκό, κόκκινο και ροζέ. Ξακουστοί αμπελώνες ήταν της Νάξου, της.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "To κρασί των αρχαίων Ελλήνων Κατά την αρχαιότητα των Ελλήνων υπήρχαν πολλά είδη κρασιού: λευκό, κόκκινο και ροζέ. Ξακουστοί αμπελώνες ήταν της Νάξου, της."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 To κρασί των αρχαίων Ελλήνων Κατά την αρχαιότητα των Ελλήνων υπήρχαν πολλά είδη κρασιού: λευκό, κόκκινο και ροζέ. Ξακουστοί αμπελώνες ήταν της Νάξου, της Θάσου, της Λέσβου και της Χίου. Δευτερεύον κρασί παραγόταν από νερό και το μούστο αναμεμειγμένο με κατακάθια, το οποίο και διατηρούσαν οι χωρικοί για προσωπική τους χρήση.

2 To κρασί των αρχαίων Ελλήνων Ορισμένες φορές το κρασί γινόταν γλυκύτερο με μέλι, ενώ μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για φαρμακευτικούς σκοπούς αν ανακατευόταν με θυμάρι, κανέλλα και άλλα βότανα. Μερικές φορές ο οίνος αναμιγνυόταν με διάφορα αρώματα. Ορισμένες φορές το κρασί γινόταν γλυκύτερο με μέλι, ενώ μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για φαρμακευτικούς σκοπούς αν ανακατευόταν με θυμάρι, κανέλλα και άλλα βότανα. Μερικές φορές ο οίνος αναμιγνυόταν με διάφορα αρώματα.θυμάρικανέλλαθυμάρικανέλλα

3 ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Το κρασί στις περισσότερες περιπτώσεις αραιωνόταν με νερό, καθώς ο "άκρατος οίνος" δεν ενδεικνυόταν για καθημερινή χρήση. Το κρασί αναμιγνυόταν σε έναν κρατήρα από τον οποίο οι δούλοι γέμιζαν τα ποτήρια με τη βοήθεια μιας οινοχοής. Το κρασί επίσης είχε θέση και στη γενική ιατρική, καθώς του αποδίδονταν φαρμακευτικές ιδιότητες. Το κρασί στις περισσότερες περιπτώσεις αραιωνόταν με νερό, καθώς ο "άκρατος οίνος" δεν ενδεικνυόταν για καθημερινή χρήση. Το κρασί αναμιγνυόταν σε έναν κρατήρα από τον οποίο οι δούλοι γέμιζαν τα ποτήρια με τη βοήθεια μιας οινοχοής. Το κρασί επίσης είχε θέση και στη γενική ιατρική, καθώς του αποδίδονταν φαρμακευτικές ιδιότητες.κρατήραοινοχοήςιατρικήκρατήραοινοχοήςιατρική

4 Τα κρασιά που προορίζονταν για τοπική χρήση διατηρούνταν σε ασκιά. Εκείνα που επρόκειτο να πουληθούν τοποθετούνταν σε πίθους, μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία από πηλό. Κατόπιν μεταφέρονταν σε σφραγισμένους αμφορείς για να πωληθούν ανεξάρτητα, είτε στον ίδιο τόπο, είτε σε άλλο, μεταφερόμενοι με πλοία. Τα επώνυμα κρασιά έφεραν ετικέτες με το όνομα του παραγωγού ή των αρχόντων μιας πόλης που εγγυόντουσαν την καταγωγή του. Αποτελεί το πρώτο παράδειγμα στην ιστορία μιας πρακτικής που επιβιώνει ως τις ημέρες μας. Τα κρασιά που προορίζονταν για τοπική χρήση διατηρούνταν σε ασκιά. Εκείνα που επρόκειτο να πουληθούν τοποθετούνταν σε πίθους, μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία από πηλό. Κατόπιν μεταφέρονταν σε σφραγισμένους αμφορείς για να πωληθούν ανεξάρτητα, είτε στον ίδιο τόπο, είτε σε άλλο, μεταφερόμενοι με πλοία. Τα επώνυμα κρασιά έφεραν ετικέτες με το όνομα του παραγωγού ή των αρχόντων μιας πόλης που εγγυόντουσαν την καταγωγή του. Αποτελεί το πρώτο παράδειγμα στην ιστορία μιας πρακτικής που επιβιώνει ως τις ημέρες μας.ασκιάπίθουςαμφορείςπλοίαασκιάπίθουςαμφορείςπλοία Η εργασία πραγματοποιήθηκε από τους/ις μαθητές/ριες: Ζεντγκινίτζε Μαρί, Κορακάκη Μαριλένα, Μούρνο Δημήτρη, Σανδραβέλη-Παντελιάδη Αλέξιο


Κατέβασμα ppt "To κρασί των αρχαίων Ελλήνων Κατά την αρχαιότητα των Ελλήνων υπήρχαν πολλά είδη κρασιού: λευκό, κόκκινο και ροζέ. Ξακουστοί αμπελώνες ήταν της Νάξου, της."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google