Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΘΡΕΠΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ. Α. Απαιτήσεις υγρών 1. Απώλειες υγρών α Συνειδητές (ούρα, κόπρανα) - νερό, νάτριο, και άλλοι ηλεκτρολύτες ~ 1-1,5 lt/ημέρα β. Μη.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΘΡΕΠΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ. Α. Απαιτήσεις υγρών 1. Απώλειες υγρών α Συνειδητές (ούρα, κόπρανα) - νερό, νάτριο, και άλλοι ηλεκτρολύτες ~ 1-1,5 lt/ημέρα β. Μη."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΘΡΕΠΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

2 Α. Απαιτήσεις υγρών

3 1. Απώλειες υγρών α Συνειδητές (ούρα, κόπρανα) - νερό, νάτριο, και άλλοι ηλεκτρολύτες ~ 1-1,5 lt/ημέρα β. Μη συνειδητές (πνεύμονες, ιδρώτας) – κυρίως νερό, λίγο νάτριο ~ 1 lt/ημέρα γ. Σπάνιες απώλειες (π.χ.., αγωγοί, αίμα, συρίγγια, υπερβολική ούρηση, διάρροια, πυρετός, εγκαύματα) - νερό, νάτριο, και άλλοι ηλεκτρολύτες. 2. Λήψη υγρών α.Καταναλισκώμενο νερό ~ ml./ημέρα β. Καταναλισκόμενα τρόφιμα ~ ml./ημέρα γ.Μεταβολισμός ~ 300 ml./ημέρα 3. Απαιτήσεις συντήρησης 100 ml/kg για τα πρώτα 10 kg + 50 ml/kg για τα επόμενα 10 kg + 20 ml/kg για τα υπόλοιπα kg πάνω από τα 20 kg Προσθέστε 10-13% για κάθε εκατοντάβαθμο πάνω από την κανονική θερμοκρασία. Πρόσθετα υγρά είναι απαραίτητα σε ασθενείς με αυξημένες απώλειες υγρών (δηλ., διάρροια, εμετό, θερμικά τραύματα, αναρρόφηση NG, πυρετός). Πρέπει να εφαρμοσθεί πρόληψη των υπερβολικών απωλειών υγρών.

4 4. Κρυσταλλοειδή διαλύματα (Παρέχουν νερό και νάτριο για να διατηρήσουν το ωσμωτικό πρανές μεταξύ του εξωαγγειακού και ενδοαγγειακού υγρού). α. Φυσιολογικός ορός (0,9% NaCl) που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση του ενδοαγγειακού υγρού και για την αντικατάσταση του νατρίου ή/και του χλωρίου. β. Φυσιολογικός ορός 1/2 (0,45% NaCl) που χρησιμοποιείται για την διατήρηση των υγρών. γ. Φυσιολογικός ορός 1/4 (0,2% NaCl) που χρησιμοποιείται για την διατήρηση των υγρών σε ασθενείς με αυξημένο συνολικό νάτριο σώματος. δ. Διάλυμα Ringer’s Lactated (LR) που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση της απώλειας αίματος. ε. Δεξτρόζη 5% που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση του αδέσμευτου ύδατος καθώς διανέμεται εξίσου μεταξύ των σωματικών διαμερισμάτων.

5 Νάτριο (mEq/L) Χλώριο (mEq/L) Κάλιο (mEq/L) Ασβέστι ο (mEq/L) Διτταν- θρακικό άλας (mEq/L) 0,9% NaCl154 0,45% NaCl77 0,2% NaCl37 LR

6 NA (mEq/L)CL (mEq/L)Κ (mEq/L) HCO 3 (mEq/ L) Ούρα8040 Παραγωγή NG ( αζώτου) Γαστρ/κά Υγρά130 Πάγκρεας Ιδρώτας Διάρροια Ηλεκτρολύτες κατά την απώλεια υγρών

7 Κολλοειδή διαλύματα Χρησιμοποιούνται για να αυξήσουν την ογκωτική πίεση πλάσματος και να μετακινήσουν το υγρό από το διάμεσο διαμέρισμα προς το διαμέρισμα πλάσματος. Τα κολλοειδή πρέπει να χρησιμοποιούνται επιλεκτικά για αύξηση όγκου κατά τη διάρκεια των ακραίων καταστάσεων όπως το αιμοραγικό σοκ. α. Λευκωματίνη 5% και 25%, Plasmanate 5% β. Hetastarch γ. Dextran 70% δ. Αίμα

8 Περίστατικό ασθενή (2) Ο Δ.Β. είναι ένας άντρας 61 ετών που εισάγεται με καρκίνο στους πνεύμονες, ουδετεροπενία και σοβαρή μυκητίαση. Τα ανθρωπομετρικά στοιχεία του ασθενή είναι : Ύψος: 185,4 cm, Βάρος: 84 κιλά. Ποιές είναι οι ανάγκες σε υγρά αυτού του ασθενή; α ml./ημέρα β ml./ημέρα γ ml./ημέρα δ ml./ημέρα

9 2. ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γ Ο ασθενής είναι 84 κιλά… ml x 10 kg = 1000 ml (100 ml x τα πρώτα 10 kg) 50 ml x 10 kg = 500 ml (50 ml. x τα δεύτερα 10 kg) 20 ml x 64 kg = 1280 ml (20 ml x τα kg του υπολειπόμενου βάρους) Σύνολο 2780 ml

10 Β. Ενεργειακή ανάγκη

11 1.Βασική Ενεργειακή Δαπάνη (ΒΕΔ) Άνδρες: ΒΕΔ = 66 + (13,7 x Β) + (5 x Ύ) - (6,8 x Η) Θηλυκά: ΒΕΔ = (9,6 x Β) + (1,7 x Ύ) - (4,7 x Η) Β = Βάρος σε κιλά (1 κιλό = 2,2 λίβρες ) Υ = Ύψος σε εκατοστά (1 ίντσα = 2,54 εκατ. ) Η = ηλικία σε έτη 2.Καταπόνηση ή παράγοντας δραστηριότητας % του ΒΕΔ ΠαράγονταςΔραστηριότητας Συντήρηση Ήπια-μέτρια-σοβαρή καταπόνηση Σοβαρό θερμικό έγκαυμα ,0 3.Εναλλακτική μέθοδος: Με βάση το βάρος Μη πιεσμένος, μη καταπονημένος: 20-25θερμίδες/κιλό/ημέρα Υποσιτισμένος, σοβαρά άρρωστος, υπερμεταβολικός: θερμίδες/κιλό/ημέρα Νοσηρή παχυσαρκία: θερμίδες/κιλό/ημέρα (πραγματικό βάρος σώματος) 4.Απαιτήσεις βάσει του πραγματικού σωματικού βάρους (ΠΣΒ), εκτός: Εάν > 20% πέρα από το ιδανικό σωματικό βάρος (ΙΣΒ), χρησιμοποιούμε το προσαρμοσμένο βάρος. Προσαρμοσμένο βάρος = 0,25 (ΠΣΒ – ΙΣΒ) + IΣB

12 Γ. Υδατάνθρακας (δεξτρόζη) 1.Μέγιστη διαθέσιμη συγκέντρωση: Δεξτρόζη 70% 2. Ένα γραμμάριο δεξτρόζη = 3,4 kcal (3,4 kcal/g) 3. Περιορισμοί: Τελική συγκέντρωση δεξτρόζης > 10% (ενήλικες) και > 12,5% (παιδιά) δεν πρέπει να εγχέεται σε μια περιφερική φλέβα λόγω της ωσμοτικότητας. 4. Μέγιστη χρησιμοποίηση υδατανθράκων: 4-5 mg/kg/λεπτό (7 mg/kg/λεπτό) ή kcal/kg/ημέρα.

13 Δ. Λίπη (λιπίδια)

14 1.IV Γαλάκτωμα Λίπους (Intralipid, Liposyn II) α. Προλαμβάνει την ανεπάρκεια των απαραίτητων λιπαρών οξέων β. Παρέχει μια συγκεντρωμένη πηγή θερμίδων 10% λιπιδίων παρέχουν 1,1 kcal/ml. 20% λιπιδίων παρέχουν 2.0 kcal/ml. 30% λιπιδίων παρέχουν 3.0 kcal/ml. γ. Γαλακτώματα λιπιδίων 10% και 20% είναι ισο-ωσμωτικά με τον ορό, επομένως μπορούν να εγχυθούν μέσω περιφερικής φλέβας. Μπορούν επίσης να συμπεριληφθούν σε ΟΠΔ, ή να προσμιχθούν σε διάλυμα δεξτρόζης / αμινοξέων για να μειωθεί η ωσμωτικότητα του διαλύματος. Το γαλάκτωμα λιπιδίων 30% είναι υπό-ωσμωτικό και πρέπει να ενσωματωθεί σε ένα πλήρες θρεπτικό μίγμα. δ. Το γαλάκτωμα λιπιδίων αποτελείται από ηλιέλαιο, ή / και λάδι σόγιας, τα οποία είναι πλούσια σε λινελαϊκό οξύ. Επίσης αποτελούνται από γλυκερίνη και λεκιθίνη, φωσφολιπίδια του κρόκου των αυγών. ε. Μέγιστη πρόσληψη: Μην υπερβείτε το 60% της θερμιδικής πρόσληψης με την μορφή των λιπιδίων. Μην υπερβείτε τα 2,5 g/kg/day ως λιπίδια στους ενηλίκους και 4,0 g/kg/day ως λιπίδια στα νήπια και τα παιδιά. Μερικά στοιχεία υποστηρίζουν την χρήση 1 g/kg/day ενδοφλεβίως, ως το ανώτατο όριο των λιπιδίων, ειδικά στον ασθενή σε κρίσιμη κατάσταση.

15 2.Απαιτήσεις σε Απαραίτητα Λιπαρά Οξέα (ΑΛΟ) α. Απαιτήσεις ΑΛΟ: Υπολογίζονται να είναι το 4-10% των ημερήσιων θερμίδων. Οι ΑΛΟ περιλαμβάνουν το λινελαϊκό οξύ και πιθανώς το λινολενικό οξύ. β. 1-2% των ημερήσιων ενεργειακών αναγκών πρέπει να προέρχονται από το λινολενικό οξύ (ωμέγα-6) και περίπου το 0,5% της ενέργειας από το α- λινολενικό οξύ (ωμέγα-3) για να προληφθεί η ανεπάρκεια των λιπαρών οξέων. γ. Ανεπάρκεια Απαραίτητων Λιπαρών Οξέων (ΑΑΛΟ) κατά τη διάρκεια ΟΠΔ: - Μηχανισμός: Συνεχής έγχυση της υπερτονικής δεξτρόζης θα αυξήσει τα επίπεδα της ελεύθερης ινσουλίνης, η οποία εμποδίζει την λιπόλυση και την κινητοποίηση των λιπαρών οξέων. - Κλινική εμφάνιση : Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μετά από αρκετές εβδομάδες μιας θεραπευτικής αγωγής ΟΠΔ ελέυθερης λίπους. δ. Πρόληψη ΑΑΛΟ: Παρέχετε τουλάχιστον 500 ml. γαλακτώματος λίπους 10% ή 250ml. γαλακτώματος λίπους 20% δύο φορές τη βδομάδα κατά τη διάρκεια ΟΠΔ.

16 Ε. Πρωτεΐνη

17 1. Απαιτήσεις ενηλίκων Συντήρηση g/kg/day Ήπια καταπόνηση g/kg/day Μέτρια καταπόνηση /κορεσμός g/kg/day Σοβαρή καταπόνηση g/kg/day Οξεία Νεφρική Ανεπάρκεια Προ-αιμοκάθαρση g/kg/day Αιμοκάθαρση g/kg/day Περιτοναϊκή κάθαρση g/kg/day Συνεχής Φλεβο-φλεβική αιμοκάθαρση g/kg/day Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια g/kg/day Βαρεία Ηπατική Ανεπάρκεια g/kg/day Βαρεία Παχυσαρκία 2.0 g/kg/day (Βάσει του ΙΒΣ) Ένα γραμμάριο πρωτεΐνη = 4 Kcal (4 Kcal/ gr) 2. Τυποποιημένα προϊόντα αμινοξέων: α.Travasol 3,5%, 5,5%, 8,5%, 10% β.FreAmine ΙΙΙ 3%, 8,5%, 10% γ.Aminosyn ΙΙ 3,5%, 5%, 7%, 8,5%, 10% δ. Vamin 14 * ε. Aminoplasmal 5% E * στ. Aminoplasmal 10 % E * ζ. Vamin 18 EF * *κυκλοφορεί στην Ελλάδα

18 4. Ειδικά προϊόντα αμινοξέων που είναι διαθέσιμα: Προϊόν Ένδειξη Aminess 5,2% νεφρική ανεπάρκεια (AA μόνο) Aminosyn RF 5,2% νεφρική ανεπάρκεια (AA μόνο) RenAmin 6,5% νεφρική ανεπάρκεια (AA + ΜAA) Nephramine 5,4% νεφρική ανεπάρκεια (AA μόνο) Hepatamine 8% ηπατική εγκεφαλοπάθεια (υψηλά BCAA λιγότερα ΑΑΑ) Hepatasol 8% ηπατική εγκεφαλοπάθεια (υψηλά BCAA λιγότερα ΑΑΑ) FreAmine HBC 6,9% stress/τραύμα Αminosyn- Hbc 7% stress/τραύμα BranchAmin 4% stress/τραύμα (BCAA μόνο) TrophAmine 6%, 10%παιδιατρική (νήπια) Αminosyn -PF 7%, 10% παιδιατρική (νήπια ) Novamine 15% περιορισμός υγρών Clinisol 15% περιορισμός υγρών Aminosyn ΙΙ 15% περιορισμός υγρών ProSol 20% περιορισμός υγρών Nephrotect 10 %νεφρική ανεπάρκεια (AA μόνο) * Aminosteril Hepa 8%ηπατική εγκεφαλοπάθεια (υψηλά BCAA λιγότερα ΑΑΑ)* Aminoplasmal Hepa 10 %ηπατική εγκεφαλοπάθεια (υψηλά BCAA λιγότερα ΑΑΑ)* Vamin Infant 6,5 %παιδιατρική (νήπια)* Primene 10 %παιδιατρική (νήπια)* *κυκλοφορεί στην Ελλάδα

19 5.Θερμίδες: Κλάσμα αζώτου για τη βέλτιστη πρωτεϊνική χρησιμοποίηση Κανονική διατροφή : 1 Καταπόνηση 150: 1 Κρίσιμη κατάσταση 100: 1 Νεφρική/ ηπατική ανεπάρκεια : 1

20 Περιστατικό ασθενή (3) Η ΔΒ είναι μία 70χρονη ασθενής η οποία βρίσκεται στην 5η μετεγχειρητική ημέρα μετά από μια διαδικασία Whipple. Ξεκινάει παρεντερική διατροφή (ΟΠΔ) λόγω ενός μη αντιμετωπισθέντος ειλεού του λεπτού εντέρου. Το μεταβολικό της προφίλ είναι μέσα στα φυσιολογικά όρια.Οι ανθρωπομετρικές της παράμετροι είναι : Ύψος:165,1cm,Βάρος:50kg, ΙΣB=57 kg. Ο παθολόγος αρχίζει την παρεντερική διατροφή με δεξτρόζη 1400 kcals / ημέρα, λίπη 500 kcals/ ημέρα, και πρωτεΐνη 280 kcals/ ημέρα. Ποια αλλαγή (ενδεχομένως) θα εφαρμόζατε έχοντας επανεξετάσει το σχήμα της ΟΠΔ; α. Καμία αλλαγή β. Μείωση της παροχής δεξτρόζης γ. Μείωση της παροχής λίπους δ. Μείωση της παροχής πρωτείνης

21 3. ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Β Η δεξτρόζη στην ολική παρεντερική διατροφή ( ΟΠΔ ) πρέπει να μειωθεί. Με βάση το βάρος του ασθενή, η ΟΠΔ προσδίδει 1400 kcals δεξτρόζης /ημέρα ή 28 kcals /kg /ημέρα. Αυτό υπερβαίνει το ποσό δεξτρόζης ανά κιλό που πρέπει να λάβει ένας ασθενής (20-25 kcals/kg). Το λίπος με 500 kcal/ ημέρα προσδίδει 50 g/ ημέρα ή 1,0 g/ kg /ημέρα, που είναι κατάλληλο. Η πρωτεΐνη με 280 kcals προσδίδει 70 g/ ημέρα ή 1,4 g/ kg/ ημέρα που είναι επίσης κατάλληλο. Αυτοί οι υπολογισμοί είναι βασισμένοι στο πραγματικό σωματικό βάρος του ασθενή. Εάν ο ασθενής είναι κάτω από το ιδανικό σωματικό βάρος, να χρησιμοποιείται πάντα το πραγματικό σωματικό του βάρος για τον υπολογισμό των kcals / πρωτεΐνη.

22 Στ. Πρόσθετα Θρεπτικά Συστατικά

23 ΗλεκτρολύτηςΤυποποιημένο ημερήσιο εύρος Ασβέστιο10-15 mEq Μαγνήσιο8-20 mEq Φωσφόρος20-40 mEq Νάτριο1-2 mEq/kg/day + αντικατάσταση Κάλιο1-2 mEq/kg/day Οξικάόπως απαιτείται για να διατηρηθεί η οξεοβασική ισορροπία Χλωριούχαόπως απαιτείται για να διατηρηθεί η οξεοβασική ισορροπία 1.Τυποποιημένα πρόσθετα ηλεκτρολυτών στη παρεντερική διατροφή (ΠΔ) στον ενήλικο

24 2. Βιταμίνες α. Ενήλικες: 10 ml/ημέρα του ενέσιμου διαλύματος πολυβιταμινών για ενήλικα. Τα πολυβιταμινούχα διαλύματα έχουν αναδιαμορφωθεί έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις νέες απαιτήσεις συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης (RDA). Οι αλλαγές περιλαμβάνουν αύξηση του φολικού οξέος, αύξηση της βιταμίνης C και προσθήκη βιταμίνης Κ. β. Παιδιά (3 kg – 35kg): 2 ml/ημέρα του ενέσιμου πολυβιταμινούχου διαλύματος για παιδιά. Περιέχει βιταμίνη Κ.

25 3. Ιχνοστοιχεία α. Ψευδάργυρος 1.Καθημερινές απαιτήσεις ενηλίκων: 2,5-4 mg/ημέρα. Αυξημένα ποσά μπορεί να είναι απαραίτητα σε ασθενείς με διάρροια ή συρίγγια. 2.Περιεκτικότητα ορών: μg/dl. 3.Ανεπάρκεια: Δερματίτιδα, καθυστερημένη θεραπεία πληγών, απώλεια γεύσης, αλωπεκία, απάθεια, κατάθλιψη, καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος. 4.Τοξικότητα: Ρίγη, ναυτία, έμετος, μεταλλική γεύση, πονοκέφαλος. β. Χαλκός 1.Καθημερινές απαιτήσεις ενηλίκων: mg/ημέρα. Μειωμένα ποσά μπορεί να είναι απαραίτητα σε ασθενείς με μειωμένη χολική έκκριση. 2.Τιμή ορού: μg/dl. 3.Ανεπάρκεια: ουδετεροπενία, μικροκυτταρική αναιμία, οστεοπόρωση, μειωμένη τριχοφυΐα και μελάγχρωση δέρματος,, δερματίτιδα, υποτονία. 4.Τοξικότητα: ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακές κράμπες. Η τοξικότητα μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με μειωμένη χολική έκκριση.Η παράλειψη ή η μείωση της παροχής χαλκού μπορεί να είναι απαραίτητη. γ. Χρώμιο 1.Καθημερινές απαιτήσεις ενηλίκων: 10-15μg/ημέρα. 2.Τιμή ορού: μg/ημέρα. 3.Ανεπάρκεια: Παθολογική ανοχή γλυκόζης, περιφερική νευροπάθεια, αυξημένη χοληστερόλη ορού και τριγλυκεριδίων, αντίσταση στην ινσουλίνη. 4.Τοξικότητα: καμία γνωστή.

26 δ. Μαγγάνιο 1.Καθημερινές απαιτήσεις ενηλίκων: mg/ ημέρα. Μειωμένα ποσά μπορεί να είναι απαραίτητα σε ασθενείς με μειωμένη χολική έκκριση. 2.Τιμή ορού: μg/L. 3.Ανεπάρκεια: Ναυτία, έμετος, δερματίτιδα, αλλαγές χρώματος στις τρίχες, υποχοληστερολαιμία, καθυστέρηση ανάπτυξης, συσσώρευση λίπους. 4.Τοξικότητα: Εξωπυραμιδικά συμπτώματα, συμπτώματα εγκεφαλίτιδας. ε. Σελήνιο 1. Καθημερινές απαιτήσεις ενηλίκων: μg/ημέρα. Σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική έκκριση, μπορεί να επιβάλεται μείωση ποσών. 2. Τιμή ορού: μg/L. 3. Ανεπάρκεια: Μυϊκή αδυναμία και πόνος, καρδιομυοπάθεια. 4. Τοξικότητα: Απώλεια τριχών, δερματίτιδα, οσμή σκόρδου, εύθραυστα νύχια.

27 Περιστατικό ασθενή Ο Ρ.Γ. είναι ένας 51χρονος ασθενής με μη-ολιγουρική οξεία νεφρική ανεπάρκεια που δεν λαμβάνει προς το παρόν αιμοκάθαρση. Λαμβάνει ΟΠΔ λόγω εντεροδερματικού συριγγίου υψηλής παραγωγής. Η ΟΠΔ έχει ρυθμιστεί για τη νεφρική δυσλειτουργία λόγω των αυξημένων τιμών ηλεκτρολυτών στα νεφρά. Ποιο ιχνοστοιχείο θα έπρεπε να αφαιρεθεί από την ΟΠΔ; α. μαγγάνιο β. χαλκός γ. χρώμιο δ. σελήνιο

28 4. ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δ Το σελήνιο πρέπει να αφαιρεθεί από την ΟΠΔ. Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία που δεν υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση μπορεί να συσσωρεύσουν το σελήνιο, γι’ αυτό πρέπει να αφαιρείται μέχρι να αποκατασταθεί η νεφρική λειτουργία ή να αρχίσει η αιμοκάθαρση. Η χορήγηση χαλκού και μαγγανίου πρέπει να μειώνεται ή να αφαιρείται όταν υπάρξει μείωση στη χολική απέκκριση.

29 Ζ. Επιλογή διατροφής

30 1. Ενδείξεις παρεντερικής διατροφής: α. Προσδοκώμενη παρατεταμένη θεραπεία «τίποτα από του στόματος» (> 10 ημέρες) β. Ανικανότητα απορρόφησης θρεπτικών ουσιών μέσω του γαστρεντερικού, λόγω: Ειλεού (εντερικής απόφραξης) λεπτού ή παχέος εντέρου. Εκτεταμένης εκτομής λεπτού εντέρου. Καταστάσεων δυσαπορρόφησης. Ανεξέλεγκτης υπερέμεσης. Ανεξέλεγκτης διάρροιας. γ. Εντεροδερματικά συρίγγια (υψηλή παραγωγή). δ. Φλεγμονώδεις παθήσεις εντέρου. ε. Κακοήθης υπερέμεση της κυήσεως. στ. Μεταμόσχευση μυελού των οστών (σοβαρή μυκητίαση). 2.Ενδείξεις εντερικής διατροφής: α. Ανεπαρκής κατανάλωση μέσω της στοματικής οδού. β. Μη ενδεδειγμένη κατανάλωση μέσω της στοματικής οδού. Οισοφαγική απόφραξη (κώλυμα). Χειρουργική επέμβαση κεφαλής και λαιμού. Δυσφαγία. Τραύμα. Αγγειοεγκεφαλικό επεισόδιο. Άνοια.

31 Περιστατικό ασθενή (5) Ένας άντρας 56 ετών εισάγεται στον ιατρικό θάλαμο με μέτρια παγκρεατίτιδα. Είναι με ΤΑΣ* για 10 ημέρες και ο παθολόγος αποφασίζει να αρχίσει την διατροφική υποστήριξη. Ποια από τις ακόλουθες θρεπτικές οδούς είναι καλύτερη σε αυτήν την περίπτωση; α. Κεντρική παρεντερική διατροφή β. Περιφερική παρεντερική διατροφή γ. Ρινογαστρική εντερική διατροφή δ. Ρινονηστιδική εντερική διατροφή *Τίποτα Από του Στόματος

32 5. ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δ Η εντερική ρινονηστιδική σίτιση ενδείκνυται σε ασθενείς με μέτρια παγκρεατίτιδα.. Η εντερική διατροφή, η οποία χορηγείται στο λεπτό έντερο, μετά από το σύνδεσμο Treitz, έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλής και αποτελεσματική και είναι η προτιμητέα οδός σίτισης σε ασθενείς με παγκρεατίτιδα.

33 Η. Διατροφική οδός

34 ΠλεονεκτήματαΜειονεκτήματα ΠεριφερικήΑποφεύγει τους κινδύνους του κεντρικού καθετήρα  Θρομβοφλεβίτιδα.  Ωσμωτικότητα <900 mΟsm/L.  Aπαιτεί μεγάλους όγκους.  Περιορισμένη σε θερμίδες.  Βραχυπρόθεσμη πρόσβαση. Κεντρική  Κανένας περιορισμός στην ωσμοτικότητα  Υψηλότερες συγκεντρώσεις διαλυμάτων μπορούν να χρησ/θούν μειώνοντας τον εισαγόμενο όγκο.  Επιτρέπει την πιο μακροπρόθεσμη πρόσβαση.  Ικανοποιεί τις θρεπτικές ανάγκες.  Πιο διηθητική.  Μολυσματικές επιπλοκές.  Κίνδυνοι για αρτηριακό τραυματισμό, πνευμοθώρακα, εμβολισμό δι’ αέρος. Η παρεντερική διατροφή μπορεί είτε να εφαρμοσθεί περιφερικά είτε κεντρικά.


Κατέβασμα ppt "ΘΡΕΠΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ. Α. Απαιτήσεις υγρών 1. Απώλειες υγρών α Συνειδητές (ούρα, κόπρανα) - νερό, νάτριο, και άλλοι ηλεκτρολύτες ~ 1-1,5 lt/ημέρα β. Μη."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google