Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Διαβητική νεφροπάθεια Κ. Μαυροματίδης. Επιδημιολογία.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Διαβητική νεφροπάθεια Κ. Μαυροματίδης. Επιδημιολογία."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Διαβητική νεφροπάθεια Κ. Μαυροματίδης

2 Επιδημιολογία

3 Επιδημιολογία διαβήτη– ΗΠΑ Στις ΗΠΑ (στοιχεία 2002) πάνω από έχουν διαβήτη (5% του πληθυσμού) και το 1/3 από αυτούς δεν γνωρίζουν ότι έχουν το πρόβλημα Σήμερα περίπου 20 εκατομμύρια Αμερικάνων έχουν διαβήτη Ellsworth A, 2005 Τύπος 1 : 5-10% των διαβητικών Τύπος 2 : 90-95% των διαβητικών Bakris et al, Am J Kidney Dis 2000; 36:

4 USRDS ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΛΕΥΚΟΙΜΑΥΡΟΙΑΛΛΟΙ 19784,325, , , ,475,204 1,319, , ,786,661 2,005, , ,441,647 5,539,283 2,941,

5 1.Το 25-45% των διαβητικών θα εμφανίσουν στη ζωή τους έστω και μία νεφρολογική διαταραχή (ελάχιστη διαταραχή θεωρείται η ανίχνευση λευκώματος με το stick εξέτασης των ούρων) Orchard et al, Diabetes 1990; 39: 1116 Ismail et al, Kidney Int 1999; 5:1 2. Ένα ποσοστό επιπλέον του παραπάνω (20-30%) έχει μικρολευκωματινουρία Parving et al, BMJ 1992; 20: 549 Διαβητική νεφροπάθεια (επιδημιολογία-Ι)

6 Άπαξ και εμφανισθεί μακρολευκωματινουρία αναμένεται πτώση του GFR περίπου κατά 10% ετησίως (τελικό στάδιο ΧΝΑ μέσα σε 7 χρόνια) Parving, Kidney Int 2001;60: Ritz E et al, Nephrol Dial Transplant 2001; 16: Evans TC & Capell P, 2000 Σε διαβητικούς τύπου 1, από αυτούς που θα εμφανίσουν νεφροπάθεια (40%), τελικό στάδιο εμφανίζει το 50% μέσα σε 10 χρόνια και το 75% μέσα σε 20 χρόνια χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση Διαβητική νεφροπάθεια (επιδημιολογία-ΙΙ) Το 20-30% των διαβητικών θα εμφανίσουν τελικό στάδιο ΧΝΑ

7 Η συχνότητα της διαβητικής νεφροπάθειας αυξάνει με την πρόοδο του χρόνου ως αιτία ΧΝΑ τελικού σταδίου λόγω : 1. Αύξησης του ποσοστού των διαβητικών τύπου 2 (αύξηση συχνότητας μεταβολικού συνδρόμου) 2. Αύξησης της διάρκειας ζωής των διαβητικών Molitch ME et al, Diabetes Care 2003; 26: S94-S98 Parving HH, Kidney Int 2001; 60: Διαβητική νεφροπάθεια– Επιδημιολογία ΗΠΑ

8 Στην Αφρική, την Ευρώπη, την Ινδία, την Ιαπωνία, τη Νότια Αμερική και στις ΗΠΑ ο διαβήτης είναι η διαταραχή που ευθύνεται συχνότερα από κάθε άλλη αιτία νεφροπάθειας για τελικό στάδιο ΧΝΑ Διαβητική νεφροπάθεια (τελικό στάδιο ΧΝΑ) Σήμερα το 50% των αιμοκαθαιρόμενων στον κόσμο αποδίδεται στον διαβήτη US Renal Data System 2004 Cooper ME et al, Kidney Int 2005: 68;

9

10

11 ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΝΕΦΡΟΠΑΘΕΙΑ  Το 40% των νέων περιπτώσεων ΧΝΑ τελικού σταδίου στις ΗΠΑ οφείλονται σε ΣΔ  Το ,312 άνθρωποι άρχισαν θεραπεία υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας λόγω τελικού σταδίου ΧΝΑ που οφείλονταν σε ΣΔ Διαβήτης Υπέρταση US Renal Data System, 2002

12 Στάδια - παθοφυσιολογία

13 Πρώτο (πολύ πρώιμος διαβήτης) : Αυξημένος GFR Δεύτερο (εμφανής διαβήτης) : Ο GFR παραμένει αυξημένος ή έχει επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα, όμως η νεφρική βλάβη έχει προχωρήσει ώστε να υπάρχει σημαντική μικρολευκωματινουρία (>30 mg λευκωματίνης/24h) Τρίτο (εμφανής διαβήτης ή θετικός σε stick) : Η σπειραματική βλάβη προχωρά σε επίπεδα κλινικής λευκωματουρίας (>300 mg λευκωματίνης/24h). Αρχίζει να εμφανίζεται υπέρταση Τέταρτο (προχωρημένο στάδιο διαβητικής νεφροπάθειας) : Ο GFR μειώνεται περίπου κατά 10% ετησίως. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς έχουν υπέρταση Πέμπτο (τελικό στάδιο ΧΝΑ) : Ο GFR φθάνει γύρω στα 10 ml/min και αρχίζει η υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας με αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση Διαβητική νεφροπάθεια (στάδια)

14 Έναρξη ΣΔ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ  GFR Αναστρέψιμη λευκωματινουρία  Μεγέθους νεφρών Πρώιμη νεφροπάθεια Μικρολευκωματινουρία Αύξηση ΑΠ Έναρξη λευκωματουρίαςΑύξηση Cr Τελικό στάδιο ΧΝΑ Υ Π Ε Ρ Τ Α Σ Η ΔΟΜΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ  Πάχυνσης βασικής μεμβράνης Διαστολή μεσαγγείου ΕΤΗ

15 Αιτίες νεφρικής βλάβης σε διαβήτη Α. Αρτηριακή υπέρταση (υπερδιήθηση) Β. Λευκωματουρία Γ. Υπεργλυκαιμία (GH  υπερδιήθηση  ενδοσπειραματική υπέρταση ) Μεσαγγειακά κύτταρα (απάντηση στην ενδοσπειραματική υπέρταση) 1. Αύξηση TGF-β α. Κυτταρική υπερτροφία β. Αύξηση σύνθεσης κολλαγόνου 2. TNF-α (αυξητικός παράγοντας) α. Αύξηση διαπερατότητας σπειράματος β. Υπερπλασία επιθηλιακών κυττάρων σπειράματος γ. Αύξηση παραγωγής κολλαγόνου βασικής μεμβράνης 3. Ενεργοποίηση πρωτεϊνικής κινάσης 4. Αύξηση παραγωγής θεμέλιας ουσίας (λόγω υπεργλυκαιμίας) Δ. Υπερχοληστερολαιμία Ε. Αυξημένη πρωτεϊνική πρόσληψη ΣΤ. Γενετικοί παράγοντες Materson et al, Hosp Pract 1993; 341: Price et al, J Am Soc Nephol 1999; 10:

16 ΔΟΜΗ ΝΕΦΡΟΥ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΩΝ

17 Φυσιολογικό ΔΙΑΒΗΤΗΣ (μέτρια υπερπλασία μεσααγείου Δημιουργία όζων Διάμεση ατροφία διαβητικού νεφρού

18

19 Κλινικές εκδηλώσεις - εργαστηριακά

20 1.Μικρολευκωματινουρία mg/24h ή μg/min -Λευκωματίνη ούρων/Cr=0,03-0,3 mg/gr (τυχαίο δείγμα) Am J Kidney Dis 2002; 39: S1-S266 Τα ούρα δεν πρέπει να εξετάζονται για μικρολευκωματινουρία επί: Ουρολοίμωξης Καρδιακής ανεπάρκειας Εμπύρετου Έντονης υπεργλυκαιμίας Κετοξέωσης Εγκυμοσύνης Αμέσως μετά από άσκηση ή βαρύ γεύμα 2. Αύξηση της ΑΠ Κλινικο-εργαστηριακά ευρήματα (πρώιμες χρόνων)

21 1. Η έκδηλη λευκωματουρία θέτει τη σφραγίδα της διαβητικής νεφροπάθειας και συνοδεύεται πάντοτε από οίδημα και υπέρταση 2. Η έκδηλη λευκωματουρία και η αύξηση της κρεατινίνης του ορού αποδίδονται στη μείωση της νεφρικής λειτουργίας (στάδια IV και V) Εργαστηριακά ευρήματα (όψιμα)

22 Συχνότητα 20-60% των διαβητικών (80-85% πριν την έναρξη κάθαρσης) Στον διαβήτη τύπου 1 1. Στο 12-25% αυτών που έχουν μικρολευκωματινουρία 2. Στο 75-85% αυτών με έκδηλη διαβητική νεφροπάθεια Στον διαβήτη τύπου 2 1. Στο 0-40% των νεοδιαγνωσθέντων διαβητικών 2. Η συχνότητα αυξάνει με την πρόοδο του χρόνου Remuzzi G et al, NEJM 2002; 346: Κλινικές εκδηλώσεις (υπέρταση)

23 Παρακολούθηση διαβητικών ασθενών

24 …… «the Diabetologists’ dream is to reduce the Nephrologists’ work load until the latter are unemployed, at least as far as diabetic are concerned». Although it would certainly be desirable for this wish to become true, we expect that nephrologists will continue to stay in business for a long time Passa P, Nephrol Dial Transplant 1997; 12: Χρειάζεται στενή και έγκαιρη παρακολούθηση του διαβητικού

25 Σε ολόκληρο τον κόσμο καθυστερεί η νεφρολογική εκτίμηση των διαβητικών ασθενών Σε μία μελέτη με 3400 διαβητικούς, μόνο το 27% έκαναν κάποια εξέταση που σχετίζονταν με τη νεφρική λειτουργία (κρεατινίνη ορού, γενική ούρων, κ.ά) σε διάστημα ενός χρόνου Sugarman et al, Diabetes 1999 Παρακολούθηση διαβητικών ασθενών-Ι

26 Επιβάλλεται τουλάχιστον κάθε χρόνο ο έλεγχος για μικρολευκωματινουρία : 1.Αυτών που έχουν διαβήτη τύπου 1 για >5 χρόνια 2.Όλων των διαβητικών τύπου 2 Παρακολούθηση διαβητικών ασθενών-ΙΙ

27 Εξέλιξη της διαβητικής νεφροπάθειας

28 1.Καλή ρύθμιση σακχάρου 2.Μείωση επιπέδων AGEs 3.Καλή ρύθμιση της ΑΠ 4.Περιορισμό λευκώματος διαιτολογίου 5.Μείωση λευκωματουρίας 6.Πρόληψη αγγειακών βλαβών (λιπίδια) 7.Ενθάρρυνση διακοπής καπνίσματος 8.Αποφυγή και έγκαιρη αντιμετώπιση ουρολοιμώξεων 9.Αποφυγή χρήσης ακτινοσκιαγραφικών ουσιών, NSADs, νεφροτοξικών αντιβιοτικών Άπαξ και εμφανισθεί έκδηλη νεφροπάθεια, η πρόοδος της νεφρικής βλάβης δεν μπορεί να αποφευχθεί Πως επιβραδύνεται ο ρυθμός μείωσης της νεφρικής λειτουργίας;

29 Ρύθμιση σακχάρου –Προγευματική γλυκόζη ορού mg/dl –HbA 1c <7,0% –Μέγιστη μεταγευματική γλυκόζη ορού <180 mg/dl Πρόληψη διαβητικής νεφροπάθειας (ρύθμιση σακχάρου)

30 Η έναρξη της διαβητικής νεφροπάθειας μπορεί να αποφευχθεί με την καλή ρύθμιση του σακχάρου (HbA 1c <7,1%) The Diabetes Control and Complications Trial Research Group, NEJM 1993; 329: The Diabetes Control and Complications (DCCT) Research Group, Kidney Int 1995; 47: Η διαβητική νεφροπάθεια είναι πολύ σπάνια μεταξύ αυτών που έχουν σταθερά HbA 1c <7,58% Deferrari G et al, Nephrol Dial Transplant 1998; 13 (Suppl 8): Di Landro D et al, Nephrol Dial Transplant 1998; 13 (Suppl 8): Πρόληψη διαβητικής νεφροπάθειας (ρύθμιση σακχάρου-Ι)

31 Τα γλυκοζυλιωμένα προϊόντα σχηματίζονται όταν η γλυκόζη συνδέεται μη αναστρέψιμα με λευκώματα (AGEs) Τα AGEs αποβάλλονται δια των νεφρών, οπότε όταν υπάρχει ΧΝΑ τα επίπεδά τους αυξάνονται πολύ στους ιστούς και το αίμα και δεν μειώνονται με την αιμοκάθαρση Makita et al, NEJM 1991; 325: 836 Τα AGEs ευθύνονται για την επιτάχυνση του ρυθμού εμφάνισης της αμφιβληστροειδοπάθειας, της νευροπάθειας και της μακροαγγειοπάθειας Διαβητική νεφροπάθεια ( σημασία των advanced glycosylation end products -AGEs )

32 Η επιθετική ρύθμιση της υπέρτασης σε διαβητικούς χωρίς μικρολευκωματινουρία, βοηθάει στην αποφυγή της νεφροπάθειας (ο ρυθμός μείωσης της νεφρικής λειτουργίας μειώνεται κατά 50%) Parving & Rossing, Curr Opin Nephrol Hypertens 1994; 3: Parving et al, Lancet 1983; 1: Σημασία ΑΥ στην εξέλιξη της διαβητικής νεφροπάθειας-Ι

33 Σήμερα συστήνεται μείωση του προσλαμβανόμενου λευκώματος στα 0,7-0,8 gr/Kg.Β.Σ./ημέρα Καθυστέρηση νεφρικής βλάβης (δίαιτα) Ο πρωτεϊνικός περιορισμός μειώνει τον ρυθμό επιβάρυνσης της νεφρικής λειτουργίας κατά 60-75% (από 12 ml/min/χρόνο σε 3 ml/min/χρόνο) Zeller et al, NEJM 1991; 324: 78 Walker et al, Lancet 1989; 2: 1411

34 Οι ασθενείς με διαβητική νεφροπάθεια και νεφρωσικό σύνδρομο που μείωσαν την λευκωματουρία τους δεν επιβάρυναν τη νεφρική τους λειτουργία στο τέλος της μελέτης, ενώ αυτοί που δεν απάντησαν είχαν μείωση του GFR από 66 ml/min σε 38 ml/min Hebert et al, Kidney Int 1994; 46: 1688 Εξέλιξη νεφρικής βλάβης (λευκωματουρία)

35 Οι α-ΜΕΑ διατηρούν τη νεφρική λειτουργία ανεξάρτητα από τη ρύθμιση της υπέρτασης US Renal Data System April 2000 ACE inhibitors DNTG, Ann Intern Med 2001; 134: Οι αναστολείς των ΑΤ-1 υποδοχέων της AG-II ασκούν νεφροπροστασία (όπως και οι α-ΜΕΑ), ανεξάρτητα από τη ρύθμιση της υπέρτασης Pitt et al, Lancet 1997; 49: Muirheard et al, Curr Ther Res 1999; 60: Nakao et al, Lancet 2003; 361: Barnett et al, NEJM 2004; 351: Ο συνδυασμός α-ΜΕΑ και αναστολέα των ΑΤ-1 υποδοχέων βοηθά αθροιστικά προς την ίδια κατεύθυνση Πρόληψη διαβητικής νεφροπάθειας (α-ΜΕΑ)

36 RENNAL : Επίδραση Captopril σε διαβητικούς τύπου 2 με λευκωματουρία (>500 mg/24ωρο) % ασθενών που πέθαναν ή έφθασαν σε ΤΣ ΧΝΑ Χρόνια παρακολούθησης

37 Όλοι διαβητικοί άσχετα αν έχουν ή όχι νεφροπάθεια πρέπει να λαμβάνουν έναν α- MEA για να επιβραδυνθεί η πρόοδος της νεφρικής βλάβης Golan et al, An Intern Med 1999; 131: Wang, Lancet 1997; 349; American Diabetes Association, Diabetes Care, 1999; 22: S66-S69, Marks J & Raskin P, Med Clin North Am 1998; 82: Καθυστέρηση νεφρικής βλάβης (σημασία α-ΜΕΑ)

38 ΠΡΟΣΟΧΗ!!!! Η χορήγηση α-ΜΕΑ το πρώτο τρίμηνο συνοδεύεται από αύξηση της κρεατινίνης του ορού κατά 30% (συνήθως κατά 10-15%) Προσοχή στα επίπεδα καλίου του ορού σε ασθενείς με ΧΝΑ Παρά την γνώση ότι οι α-ΜΕΑ προστατεύουν από την διαβητική νεφροπάθεια, μόνο το 1/3 των ασθενών με διαβητική νεφροπάθεια αντιμετωπίζονταν με α-ΜΕΑ Marshall CL et al, Am J Med Quality 1996; 11: Καθυστέρηση νεφρικής βλάβης (α-ΜΕΑ-προβλήματα)

39 Η ενδοθηλίνη διεγείρει τη νεφρική αγγειοσύσπαση, μειώνει τον GFR, διεγείρει το σύστημα ΡΑΑ, την απελευθέρωση του ANP και αναστέλλει την επαναρρόφηση του ύδατος που γίνεται από την ADH Ο SPP301 που δίδεται από το στόμα μία φορά την ημέρα είναι ένας αναστολέας του υποδοχέα της ενδοθηλίνης Α Είναι προϊόν της Roche και βρέθηκε το 2000 Ο SPP301 μειώνει σημαντικά την λευκωματουρία (κατά 30%) και δρα αθροιστικά με τους α-ΜΕΑ και τους αναστολείς των ΑΤ- 1 υποδοχέων της AG-II Πρόληψη διαβητικής νεφροπάθειας (αναστολέας του υποδοχέα της ενδοθηλίνης Α)

40 Οι αναστολείς των διαύλων ασβεστίου αν και μειώνουν την λευκωματουρία, δεν επιβραδύνουν την επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας όσο οι α-ΜΕΑ Agodoa et al, JAMA 2001; 285: Πρόληψη διαβητικής νεφροπάθειας (αναστολείς διαύλων ασβεστίου)

41 Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο για νεφροπάθεια μεταξύ των διαβητικών κατά 1,6 φορές Mehler P et al, J Gen Intern Med 1998; 13: Το κάπνισμα επιδεινώνει την υπέρταση και την λευκωματουρία διάμεσου αύξησης των επιπέδων των κατεχολαμινών, σε διαβητικούς με διαταραχή του αυτόνομου νευρικού συστήματος Πρόληψη διαβητικής νεφροπάθειας (κάπνισμα)

42 Θεραπεία (ρύθμιση υπέρτασης)

43 Υπέρταση : Συστήνεται ρύθμιση σε επίπεδα <130/80 mmHg Υπέρταση + ΧΝΑ : Στόχος πίεσης <125/75 mmHg Υπέρταση + ΧΝΑ + Νεφρωσικό σύνδρομο : Στόχος πίεσης <110/75 mmHg US Renal Data System April 2000, Diabetes Association, Diabetes Care, 1999; 22: S66-S69 Θεραπεία υπέρτασης (στόχος)

44 Αρχική θεραπείαΤροποποίηση τρόπου ζωής (δίαιτα, άσκηση) α-ΜΕΑ/ αναστολείς ΑΤ-1 υποδοχέων AG-II Θειαζίδη αν Cr<1,8 mg/dl, φουροσεμίδη αν Cr>1,8 mg/dl Αν δεν επιτευχθεί ο στόχος Πρόσθεσε αναστολείς διαύλων ασβεστίου (όχι διυδροπυριδίνες) Αν δεν επιτευχθεί ο στόχος Πρόσθεσε β-αναστολέα ή άλλης ομάδας αναστολέα διαύλων ασβεστίου Αν δεν επιτευχθεί ο στόχος Στείλε τον ασθενή σε ειδικό υπερτασιολόγο Θεραπεία υπέρτασης (βήματα)

45 Αν και περιορίζουν τις μικρο- και μακροαγγειακές επιπλοκές του διαβήτη και ρυθμίζουν καλά την αρτηριακή τους πίεση, ΔΕΝ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ την έκβαση των ασθενών από τα συμβάματα εξ αιτίας των μακροαγγειακών προβλημάτων US Prospective Diabetes Study Group, BMJ 1998; 317: Ανεπιθύμητες ενέργειες : 1.Αντίσταση στην ινσουλίνη 2.Υπερτριγλυκεριδαιμία 3.Μείωση HDL-χοληστερόλης 4.Συγκάλυψη σημειολογίας υπογλυκαιμίας Gress et al, NEJM 2000; 342: Θεραπεία υπέρτασης (β-αναστολείς)

46 1.HOT (Hypertension Optimal Treatment) 2.Syst-Eur (Systolic Hypertension in Europe) 3.FACET (Fosinopril Amlodipine Cardiac Events Trial) 4.ABCD (Appropriate Blood Pressure Control in Diabetes) FACET-Tatti et al, Diabetes Care 1998; 21: HOT-Hansson et al, Lancet 1998; 351: Syst-Eur-Tuomilehto et al, NEJM 1999; 340: ABCD-Estacio et al, NEJM 1998; 38: Τα αποτελέσματα των διυδροπυριδινών όσον φορά στην νεφροπροστασία (και καρδιαγγειακή προστασία) είναι αντιφατικά Οι μη διυδροπυριδίνες (βεραπαμίλη, τιλτιαζέμη) μειώνουν την λευκωματουρία και ασκούν νεφροπροστασία Bakris GL et al, Kidney Int 1998; 54: Bakris GL et al, Kidney Int 1996; 50: ALLHAT, JAMA 2002; 288: 298 Θεραπεία υπέρτασης (διυδροπυριδίνες – μη διυδροπυριδίνες)

47 Αν και δεν έχουν μεταβολικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις και ρυθμίζουν σχετικά εύκολα την ΑΠ, δεν ασκούν καμία επίδραση στις αγγειακές επιπλοκές του διαβήτη Rachmani et al, Nephron 1998; 80: Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε ασθενείς με διαβήτη και καρδιαγγειακά νοσήματα, επειδή αυξάνουν τον κίνδυνο για συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ούτε σαν μονοθεραπεία σε ασθενείς που έχουν τάση να κρατούν νάτριο ALLHAT Trial-JAMA 2000; 283: Θεραπεία υπέρτασης διαβητικού (α-αναστολείς)

48 Είναι απαραίτητα πολλές φορές για τη ρύθμιση της ΑΠ (50 mg θειαζίδης ημερησίως) Επειδή οι μεταβολικές επιπλοκές των διουρητικών είναι σημαντικές, τα διουρητικά πρέπει να αποφεύγονται σε διαβητικούς ασθενείς Θεραπεία υπέρταση διαβητικού (διουρητικά)

49 Αποτελούν το τελευταίο όπλο για ρύθμιση της ΑΠ διαβητικών με νεφρική νόσο Θεραπεία υπέρτασης διαβητικού (διασταλτικά) 1.Κλονιδίνη 2.Διυδραλαζίνη 3.Μινοξιδίλη

50 Θεραπεία υποκατάστασης νεφρικής λειτουργίας

51 Υπάρχουν τρεις τρόποι αντιμετώπισης του ΤΣ ΧΝΑ σε διαβητικούς ασθενείς: 1. Περιτοναϊκή κάθαρση (ΣΦΠΚ) 2. Αιμοκάθαρση 3. Νεφρική μεταμόσχευση Τελικό στάδιο ΧΝΑ

52 Θεραπεία υποκατάστασης νεφρικής λειτουργίας με ΣΦΠΚ Οι διαβητικοί πρέπει να προτιμούν την ΣΦΠΚ σαν αρχική θεραπεία υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας διότι : 1.Χρησιμοποιείται μία φυσική μεμβράνη για όσο καιρό είναι δυνατό 2.Δεν υπάρχουν υποτασικά κατά την εφαρμογή της (καλή ανοχή μεθόδου) 3.Καλύτερο ισοζύγιο υγρών και ηλεκτρολυτών (πλεονέκτημα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια) 4.Έτσι προστατεύεται το κακό αγγειακό τους δίκτυο Μειονεκτήματα 1.Υπολευκωματιναιμία 2.Παχυσαρκία

53 Σε διαβητική νεφροπάθεια : 1.Η αγγειακή προσπέλαση πρέπει να γίνεται όταν ο GFR είναι περίπου 25 ml/min (ένα χρόνο νωρίτερα λόγω αρτηριοσκλήρυνσης) 2.Η αιμοκάθαρση πρέπει να αρχίζει νωρίτερα [όταν ο GFR=15 ml/min ή και ακόμη νωρίτερα, όταν δεν ρυθμίζεται η ΑΠ και το ισοζύγιο των υγρών (GFR=20 ml/min)] Πιστεύεται ότι η πρώιμη έναρξη κάθαρσης βελτιώνει την κλινική πορεία των διαβητικών Θεραπεία υποκατάστασης νεφρικής λειτουργίας με Τεχνητό Νεφρό-Ι

54 Οι διαβητικοί υπό αιμοκάθαρση λαμβάνουν λιγότερη κάθαρση από τους μη διαβητικούς λόγω : 1.Των υποτασικών επεισοδίων κατά τη διάρκεια της συνεδρίας 2.Της μειωμένης παροχής αίματος από την αγγειακή προσπέλαση Θεραπεία υποκατάστασης διαβητικής νεφροπάθειας με Τεχνητό Νεφρό-ΙΙ

55 Πρόγνωση - Επιβίωση

56 Η μέση επιβίωση μετά την έναρξη της έκδηλης νεφροπάθειας έχει αυξηθεί από τα 6 στα 15 χρόνια Diabetic Med 1998; 15: Η υπέρταση αυξάνει τη θνητότητα κατά 7 φορές Συνύπαρξη νεφροπάθειας σε ασθενείς με διαβήτη και υπέρταση αυξάνει τη θνητότητα κατά 37 φορές MacLeod et al, Drugs 1998; 56: Πρόγνωση διαβητικής νεφροπάθειας

57 Επιβίωση Η μέση επιβίωση διαβητικών υπό αιμοκάθαρση είναι 4-5 χρόνια (αίτια θανάτου καρδιαγγειακά, λοιμώξεις) US Renal Data System, 2002

58 Εικόνα 1 : Πενταετής επιβίωση (Kaplan Meier method) σε διαβήτη τύπου 1 (n = 181) και τύπου 2 (n = 231) με τελικό στάδιο ΧΝΑ, Koch et al Τύπου 1 Τύπου 2 Επιβίωση στην αιμοκάθαρση (Μήνες)

59

60

61 Άλλα νεφρολογικά προβλήματα διαβητικών

62 1.Προδιαθέτει σε ουρολοιμώξεις 2.Ευθύνεται για θηλαία νέκρωση 3.Συνοδεύεται από διαταραχές του αυτόνομου νευρικού συστήματος (δυσλειτουργία κύστης-άτονη κύστη- αποφρακτική νεφροπάθεια) 4.Ευθύνεται για στένωση νεφρικής αρτηρίας 5.Υπορενιναιμικός υποαλδοστερονισμός 6.Υπονατριαιμία - ψευδοϋπονατριαιμία Nickolls AJ, Diabet Med 2002; 19: Άλλες νεφρικές βλάβες του διαβήτη

63 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 1.Η διαβητική νεφροπάθεια αποτελεί σήμερα τη συχνότερη αιτία ΧΝΑ τελικού σταδίου σ’ ολόκληρο τον κόσμο 2.Είναι απαραίτητη η έγκαιρη παρακολούθηση του διαβητικού από νεφρολόγο 3.Επιβάλλεται η άριστη ρύθμιση του σακχάρου (HbA 1c <7%) για την αποτροπή της διαβητικής νεφροπάθειας 4.Για την επιβράδυνση της εξέλιξης της νεφρικής βλάβης : α. Δώστε α-ΜΕΑ ή αναστολέα των ΑΤ-1 υποδοχέων της AG-II β. Ρυθμίστε άριστα την ΑΠ (<130/80 mmHg) γ. Προτρέψτε να διακοπεί το κάπνισμα δ. Συστήστε υπολευκωματούχο δίαιτα ε. Δώστε υπολιπιδαιμικά φάρμακα όταν χρειάζεται

64 Σας ευχαριστώ


Κατέβασμα ppt "Διαβητική νεφροπάθεια Κ. Μαυροματίδης. Επιδημιολογία."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google