Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Κώστας Βουδούρης Γεωλόγος-Μαθηματικός Δρ. Υδρογεωλογίας Πανεπιστημίου Πατρών Επ. Καθηγητής Α.Π.Θ. Κεφάλαιο 2 Γεωλογικό υπόβαθρο.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Κώστας Βουδούρης Γεωλόγος-Μαθηματικός Δρ. Υδρογεωλογίας Πανεπιστημίου Πατρών Επ. Καθηγητής Α.Π.Θ. Κεφάλαιο 2 Γεωλογικό υπόβαθρο."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Κώστας Βουδούρης Γεωλόγος-Μαθηματικός Δρ. Υδρογεωλογίας Πανεπιστημίου Πατρών Επ. Καθηγητής Α.Π.Θ. Κεφάλαιο 2 Γεωλογικό υπόβαθρο

2 2/64 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ  Δομή της Γης  Θερμότητα του εσωτερικού της γης  Μετάδοση της θερμότητας  Ευνοϊκές γεωθερμικές συνθήκες  Παραδείγματα  Συμπεράσματα

3 3/64 Δομή της γης

4 4/64 Στιβάδες της γης

5 5/64 Η δομή της γης  Η γήινη σφαίρα αποτελείται από τρεις κύριες στιβάδες: ο φλοιός, ο μανδύας και ο πυρήνας.  Το πάχος του φλοιού: km στις ηπειρωτικές περιοχές, 6-7 km στις θαλάσσιες  Μέση ακτίνα της γης: 6370 km.  Στις ηπειρωτικές περιοχές η σύσταση είναι κυρίως γρανιτική και εμπλουτισμένη σε ορισμένα ελαφρά (Si, Al, Na, Κ) και σε αρκετά ραδιενεργά στοιχεία (U, Th κ.ά.).

6 6/64  Ο μανδύας, με πάχος 2900 km, θεωρείται ότι συνίσταται κυρίως από πυριτικά ορυκτά του Μg και Fe και έχει θερμοκρασίες της τάξης των ºC.  Ο πυρήνας, ο οποίος αποτελείται από στερεό στρώμα μεγάλης πυκνότητας g/cm 3, με θερμοκρασίες λίγο μεγαλύτερες των 4000ºC.  Το ανώτερο στερεό τμήμα της γης ονομάζεται λιθόσφαιρα, με πάχος km (περιλαμβάνει το φλοιό και τον ανώτερο μανδύα). Συνίσταται από στερεές πλάκες, οι οποίες μετατοπίζονται η μία σε σχέση με την άλλη, όπως θα συζητηθεί παρακάτω.  Κάτω από τη λιθόσφαιρα βρίσκεται η παχύρρευστη ασθενόσφαιρα, που παρουσιάζει πολύ αργές και κανονικές κινήσεις, τις λεγόμενες μεταφορικές κινήσεις (convection) μεταξύ της στερεάς βάσης αυτού του στρώματος και της βάσης του φλοιού, οι οποίες είναι η αιτία της κίνησης των λιθοσφαιρικών πλακών Η δομή της γης

7 7/64 Η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών Η θεωρία διατυπώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 Η λιθόσφαιρα της γης είναι διαιρημένη σε έξι κύρια μεγάλα τμήματα ή πλάκες, που ονομάζονται τεκτονικές πλάκες, που είναι: η Ευρασιατική, η Αμερικανική, η Αφρικανική, η Ανταρκτική, η Ινδική και η Ειρηνική. Υπάρχει και πλήθος δευτερευουσών μικρών πλακών (π.χ. Αιγαίου, Αδριατική). Οι πλάκες αυτές κινούνται αργά, με ταχύτητες της τάξης των μερικών εκατοστών ανά έτος (1-15 cm/έτος).

8 8/64 Η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών

9 9/64 Η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών Τα όρια των τεκτονικών πλακών προσδιορίζονται από τις περιοχές της επιφάνειας της γης όπου εκδηλώνεται υψηλή σεισμικότητα και ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες: 1) Όρια αποκλίνουσων πλακών (π.χ. η Ισλανδία και οι Αζόρες). 2) Όρια συγκλίνουσων πλακών 3) Όρια ολισθαίνουσων πλακών (π.χ. το ρήγμα του Αγίου Ανδρέα, Καλιφόρ.)

10 10/64 Η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών Μορφές μετατόπισης των λιθοσφαιρικών πλακών.

11 11/64 Η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών Ηφαίστειο Helgill Το όριο των λιθοσφαιρικών πλακών με τη μορφή ρήγματος στην Ισλανδία. Στην προέκτασή του διακρίνεται το γεωθερμικό πεδίο Nesjavellir, από το οποίο θερμαίνεται η πρωτεύουσα Reykjavik.

12 12/64 Η Θερμότητα στο Εσωτερικό της Γης Η προέλευση της θερμότητας της γης δεν είναι γνωστή με ακρίβεια. Οι κυριότεροι μηχανισμοί είναι δύο:  Η διάσπαση ορισμένων ραδιενεργών ορυκτών της γης, τα οποία περιέχουν ραδιενεργά ισότοπα με μεγάλο χρόνο ημιζωής, όπως 238 U και 235 U, 232 Th και 40 K. Πιθανόν ο σημαντικότερος μηχανισμός παραγωγής θερμικής ενέργειας.  Η θερμότητα της γης προέρχεται από τις διεργασίες που οδήγησαν στη δημιουργία της, δηλαδή έχει αστρική προέλευση. Το εσωτερικό της γης ήταν πάντα θερμό, και μάλιστα πολύ θερμότερο στην αρχική του κατάσταση. Άλλοι μηχανισμοί: -η ενέργεια λόγω της βαρύτητας -οι απώλειες κινητικής ενέργειας από τις παλίρροιες

13 13/64 Χαρακτηριστικά ραδιοϊσοτόπων που συνεισφέρουν στην παραγωγή θερμότητας της γης

14 14/64 Απώλειες θερμότητας (ροή θερμότητας) από την επιφάνεια της γης Η συνολική ροή θερμότητας στην επιφάνεια της γης γίνεται κυρίως μέσω της αγωγής θερμότητας (ή και της συναγωγής θερμότητας σε μικρότερο βαθμό), Άλλοι μηχανισμοί, με μικρότερη όμως συνεισφορά: η θερμότητα που απελευθερώνεται από τα ηφαίστεια (μέσω της εκροής των ηφαιστειακών προϊόντων), η ενέργεια παραμόρφωσης λόγω των σεισμών, η θερμότητα που καταναλώνεται για τη μεταμόρφωση των πετρωμάτων και η δυναμική ενέργεια λόγω βαρύτητας (ανύψωση οροσειράς).

15 15/64  Η θερμότητα που περιέχεται μόνο στο φλοιό της γης θεωρείται ότι είναι τεράστια, της τάξης των 5,4×10 21 MJ  Ο White (1965) υπολόγισε ότι η ολική ποσότητα θερμότητας που περιέχεται στα πρώτα 10 km της γης (βάθος που αποτελεί συνήθως το όριο των ερευνητικών γεωτρήσεων, αν και η βαθύτερη γεώτρηση που έχει γίνει προσέγγισε τα 12 km) είναι περίπου 1,25×10 27 J  Το ποσό αυτό είναι 2000 φορές μεγαλύτερο από τη συνολική ποσότητα θερμικής ενέργειας, την οποία θα μπορούσαν να προσφέρουν όλα μαζί τα αποθέματα ορυκτών καυσίμων της γης. Θερμότητα στον φλοιό της γης

16 16/64 Μετάδοση της θερμότητας  Θερμότητα μεταδίδεται από τα θερμά στα ψυχρά Ροή θερμότ.= θερμ. αγωγιμότητα x γεωθ. βαθμίδα Μονάδα θερμικής ροής Heat Flow Unit: HFU=1 μcal/cm 2.s ή mW/m 2 (1 HFU=41,84 mW/m 2 ).

17 17/64 Η γεωθερμική βαθμίδα στο πεδίο Δ. Νέστου. Διακρίνεται επίσης η λιθολογία της γεώτρησης και ο τρόπος μεταφοράς της θερμότητας (Fytikas and Kolios, 1992).

18 18/64 Διαγράμματα γεωθερμικών βαθμίδων από επτά γεωτρήσεις του πεδίου Σουσακίου Κορινθίας (Fytikas and Kavouridis, 1985)

19 19/64 Ροή θερμότητας από την επιφάνεια της γης Η ροή θερμότητας, που προσδιορίζεται στο φλοιό της γης, εξαρτάται από τη θερμική αγωγιμότητα των πετρωμάτων και από τη γεωθερμική βαθμίδα. Παγκόσμια μέση ροή θερμότητας είναι 80 mW/m 2

20 20/64 Μέσες τιμές και τυπικές αποκλίσεις μετρήσεων θερμικής ροής σε διάφορες ηπείρους και χώρες.

21 21/64 Μετρήσεις θερμικής ροής στη χώρα μας (καταχωρισμένες στο US National Geophysical Data Center)

22 22/64 Ευνοϊκές γεωθερμικές συνθήκες (θετικές ανωμαλίες θερμότητας)  Μεσοωκεάνιες ράχεις (1000 mW/m 2 )  Ισλανδία, Αζόρες  Ηφαιστειακά νησιωτικά τόξα ή κορδιλιέρες  Φιλιπίνες, Ιαπωνία  Μαγματισμός θερμών κηλίδων  Νησιά Χαβάη  Τεκτονικά ηπειρωτικά βυθίσματα  Πανονική πεδιάδα (Ουγγαρία-Σλοβακία-Αυστρία)

23 23/64 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ 1) Οι ζώνες της γης στις οποίες είναι περισσότερο πιθανόν να βρίσκονται γεωθερμικά πεδία υψηλής ενθαλπίας είναι κατανεμημένες κατά ένα συγκεκριμένο τρόπο. Που βρίσκονται αυτές οι περιοχές; Δώστε ορισμένα παραδείγματα. 2) Ποιοι είναι οι μηχανισμοί που συνεισφέρουν στη θερμότητα της γης; Να περιγραφεί συνοπτικά ο σημαντικότερος μηχανισμός. Ποιοι είναι οι μηχανισμοί απωλειών θερμότητας από τη γη; Ποιοι είναι οι τρεις μηχανισμοί μετάδοσης της θερμότητας; Με ποιο μηχανισμό μεταφέρεται κυρίως η γεωθερμική ενέργεια στην επιφάνεια της γης;

24 24/64 Ευχαριστώ για την προσοχή σας!!!


Κατέβασμα ppt "Κώστας Βουδούρης Γεωλόγος-Μαθηματικός Δρ. Υδρογεωλογίας Πανεπιστημίου Πατρών Επ. Καθηγητής Α.Π.Θ. Κεφάλαιο 2 Γεωλογικό υπόβαθρο."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google