Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΕΤΗΣΙΟ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΥΓΡΩΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΤΩΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ 2010 ΚΑΛΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Γ. ΤΣΑΓΓΑΛΗΣ Νεφρολόγος Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΕΤΗΣΙΟ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΥΓΡΩΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΤΩΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ 2010 ΚΑΛΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Γ. ΤΣΑΓΓΑΛΗΣ Νεφρολόγος Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΕΤΗΣΙΟ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΥΓΡΩΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΤΩΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ 2010 ΚΑΛΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Γ. ΤΣΑΓΓΑΛΗΣ Νεφρολόγος Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο Αθηνών «ΛΕΥΚΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ»

2 ΚΑΛΙΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙΣ Πρωτοπαθείς περιοδικές παραλύσεις (ΠΠΠ) Αυτοσωματικές διαταραχές που αφορούν στη λειτουργία ιοντικών διαύλων Κλινικά χαρακτηρίζονται από επεισοδιακή χαλαρή παράλυση Οι ΠΠΠ ταξινομούνται σε υποκαλιαιμική (ΥΠοΠΠ) και υπερκαλιαιμική (ΥΠερΠΠ) με βάση τη συγκέντρωση Κ + στον ορό ή την ανταπόκριση στη χορήγηση Κ + Το σύνδρομο Andersen–Tawil syndrome (ATS) αποτελεί μία υποκατηγορία αυτών των παραλύσεων που συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα λόγω καρδιακών αρρυθμιών

3 ΚΑΛΙΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙΣ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗ ΠΠΥΠΕΡΚΑΛΙΑΜΙΚΗ ΠΠ ΣΥΝΔΡΟΜΟ Andersen–Tawil Age at onset1st or 2nd decade1st decade1st or 2nd decade Duration of attacksHours to daysHoursHours to days EMG myotoniaΝοYesNo Usual triggersRest after exercise, carbohydrate load Rest after exercise, K- rich foods Prolonged rest after exercise Ictal K LowHigh or normalLow or normal or high Fixed proximal weakness Yes +/- Cardiac arrhythmiasNo Yes Skeletal developmental anomalies No Yes Response to potassium Improves weaknessTriggers weakness Depends on ictal K Improves ECG; strength-variable MutationsCACNA1S (60%), SCN4A (20%) SCN4A (50%)KCNJ2 (65%)

4 ΥΠΟΚΑΛΙΑΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ (1) Σπάνια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μυική αδυναμία ή παράλυση εξαιτίας της αιφνίδιας εισόδου καλίου στα κύτταρα Η πιο συχνή ΠΠ, με επίπτωση 1: Τα συμπτώματα εμφανίζονται στην 1 η με 2 η δεκαετία κατά την έγερση στη διάρκεια του ύπνου ή νωρίς το πρωί Συμπτώματα:Συνήθως κατά την ανάπαυση Μετά από έντονη άσκηση Σε έντονο στρες του οργανισμού Μετά από γεύματα πλούσια σε υδατάνθρακες Κοινό χαρακτηριστικό των προαναφερθέντων καταστάσεων είναι η αυξημένη έκκριση κατεχολαμινών ή ινσουλίνης

5 ΥΠΟΚΑΛΙΑΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ (2) 2 Μορφές: Επίκτητη και Συγγενής Επίκτητη Σε συνδυασμό με θυρεοτοξίκωση Πιο συχνά σε Ασιάτες Συχνότερη στους άνδρες (17:1 έως 70:1) Nέος άνδρας ηλικίας από ετών Aιφνίδια αδυναμία μεταξύ 9:00 μμ και 9:00 πμ το καλοκαίρι Οι ↑ θυρεοειδικές ορμόνες ↑ Νa + -K + -ATPάσης → ↑ των επεισοδίων Οι ↑ κατεχολαμίνες (θυρεοτοξίκωση) → ↑ των επεισοδίων

6 ΥΠΟΚΑΛΙΑΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ (3) Θεραπεία Οξέα επεισόδια: KCl και προπρανολόλη Το KCl πρέπει να χορηγείται σε διαλύματα που δεν περιέχουν γλυκόζη Ο ρυθμός χορήγησης Κ + δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 10 mmol/ώρα H προπρανολόλη αναστέλλει την έκφραση των υποδοχέων των κατεχολαμινών και την περιφερική μετατροπή της Τ 4 σε Τ 3

7 ΥΠΟΚΑΛΙΑΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ (4) Οικογενής Κληρονομείται με τον αυτοσωματικό χαρακτήρα και έχει παρόμοια κλινικά χαρακτηριστικά με την επίκτητη μορφή Διαφορές: εμφάνιση σε νεαρότερη ηλικία (< 20 ετών), ίση κατανομή μεταξύ ανδρών και γυναικών και μεγαλύτερη επίπτωση σε άτομα της Καυκάσιας φυλής Αιτιολογία: Μεταλλάξεις στο γονίδιο που κωδικοποιεί την υπομονάδα α-1 των καναλιών Ca 2+ στους μύες (χρωμόσωμα 1q3132)

8 ΥΠΟΚΑΛΙΑΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ (4α) Παθογένεια Η α-1 υπομονάδα των καναλιών Ca 2+ εξυπηρετεί τη διακίνηση Ca 2+ στον Τ σωληνίσκο και περιέχει τη θέση δέσμευσης των διυδροπυριδινών Μεταλλάξεις στην υπομονάδα αυτή μειώνουν την είσοδο Ca 2+ στους Τ σωληνίσκους χωρίς να είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο αυξάνεται η είσοδος K + στα κύτταρα Άλλες μεταλλάξεις έχουν εντοπισθεί στο κανάλι νατρίου SCN4A, καθώς και στο γονίδιο που κωδικοποιεί μια υπομονάδα του καναλιού K + (μετάλλαξη R83H) στην οικογενή μορφή της νόσου (χωρίς θυρεοτοξίκωση).

9 ΥΠΟΚΑΛΙΑΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ (5) Αντιμετώπιση Ο κλινικός φαινότυπος των ασθενών όσον αφορά την ανταπόκριση στη θεραπεία διαφέρει ανάλογα με την εντόπιση της μετάλλαξης Σε ασθενείς με την οικογενή μορφή της νόσου η ακεταζολαμίδη μειώνει τη συχνότητα των επεισοδίων παράλυσης Τα ευεργετικά αποτελέσματα του φαρμάκου αυτού οφείλονται σε απευθείας διέγερση των ενεργοποιούμενων από Ca 2+ καναλιών K + και όχι από τη μεταβολική οξέωση Ένας μικρός αριθμός ασθενών που έλαβαν ακεταζολαμίδη εμφάνισαν παρόξυνση των συμπτωμάτων

10 ΥΠΕΡΚΑΛΙΑΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ Αίτιο: ↑ έξοδος Κ + από τα κύτταρα Μοριακή βιολογία: Μεταλλάξεις του γονιδίου SCN4A που κωδικοποιεί τα κανάλια Na + Κλινική εικόνα: Νεότεροι ασθενείς ( 24 ώρες) Τα επεισόδια εμφανίζονται συνήθως το πρωί ενώ στην οικογενή υποκαλιαιμική μορφή το βράδυ Μπορεί να προκληθούν μετά από νηστεία ή χορήγηση Κ +

11 ΣΥΝΔΡΟΜΟ Andersen–Tawil Αναπτυξιακά χαρακτηριστικά που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση ασθενών με ΠΠ και σύνδρομο μακρού QT: υπερτελωρισμός, χαμηλή πρόσφυση ώτων (A και B) και κλινοδακτυλία (C και D)

12 ΣΥΝΔΡΟΜΟ Andersen–Tawil Διαγνωστικά κριτήρια 1. Απαιτούνται 2 από τα ακόλουθα τρία χαρακτηριστικά: –ΠΠ –Παρατεταμένο QTc ή έκτακτες κοιλιακές συστολές (στο ΗΚΓ ή στο Ηolter) –Τυπικό προσωπείο: Χαμηλή πρόσφυση ώτων, υπερτελωρισμός, μικρή κάτω γνάθο, κλινοδακτυλία πέμπτου δακτύλου, συνδακτυλία 2. Εναλλακτικά η διάγνωση τίθεται μ’ ένα από τα παραπάνω εφόσον κάποιο μέλος της οικογένειας έχει τουλάχιστον άλλα 2 χαρακτηριστικά

13 ΛΕΥΧΑΜΙΑ (1) Φυσιολογικά κατά την πήξη του αίματος (πριν τη φυγοκέντρηση), απελευθερώνεται Κ + από τα αιμοπετάλια (αύξηση Κ + στον ορό κατά 0,5 mEq/L) Αναφέρθηκε αύξηση στα 9 mΕq/L σε ασθενείς με έντονη λευκοκυττάρωση ή θρομβοκυττάρωση, όπως μπορεί να συμβεί σε ασθενείς με λευχαιμία ή μυελοϋπερπλαστική νόσο Σε θρομβοκυττάρωση το Κ + στον ορό αυξάνει κατά περίπου 0,15 mΕq/L για κάθε 100,000/mm3 αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων

14 ΛΕΥΧΑΜΙΑ (2) Οι διαταραχές του Κ + στους ασθενείς με λευχαιμία δεν αφορούν μόνο στην αύξησή των συγκεντρώσεών του στον ορό Σοβαρή και συχνά συμπτωματική υποκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με μονοκυτταρικές λευχαιμίες Μηχανισμός: (1) Απώλεια Κ + εξαιτίας σωληναριακής βλάβης που προκαλείται από μεγάλες ποσότητες λυσοζύμης (2) ↑ πρόσληψη Κ + από τα λευχαιμικά κύτταρα και στη συνέχεια λόγω αμφοτερικίνης-Β που συχνά χρησιμοποιείται στους ασθενείς αυτούς Θεραπεία: Επιθετική αναπλήρωση με Κ + παρεντερικά και μείωση του λευχαιμικού φορτίου από τη χημειοθεραπεία

15 ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΛΥΣΗΣ ΟΓΚΟΥ (ΣΛΟ) (1) Το ΣΛΟ προκαλείται από εκτεταμένη λύση καρκινικών κυττάρων και την απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων καλίου, φωσφόρου και ουρικού οξέος στη συστηματική κυκλοφορία Παρατηρείται συχνότερα σε ασθενείς με υψηλής διαφοροποίησης λεμφώματα (ιδιαίτερα το λέμφωμα Burkitt) καθώς και σε περιπτώσεις οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας από ώριμα Β-κύτταρα μετά την έναρξη κυτταροτοξικής θεραπείας Η εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού οξέος ή/και φωσφορικού Ca 2+ στα νεφρικά σωληνάρια μπορεί να οδηγήσει σε οξεία νεφρική βλάβη, που συνοδεύεται συνήθως από ανουρία

16 ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΛΥΣΗΣ ΟΓΚΟΥ (2) Ο εργαστηριακός ορισμός του ΣΛΟ απαιτεί την παρουσία 2 ή περισσότερων από τα ακόλουθα εργαστηριακά ευρήματα: –Ουρικό οξύ ορού ≥ 8 mg/dl ή αύξηση >25% από την τιμή αναφοράς –K + ορού ≥ 6,0 mEq/L ή αύξηση >25% από την τιμή αναφοράς –PO 4 3+ ≥ 6,5 mg/dl στα παιδιά και ≥ 4,5 mg/dl τους ενήλικες ή αύξηση >25% από την τιμή αναφοράς ανεξαρτήτως ηλικίας –Ca 2+ ορού ≤ 7 mg/dl ή μείωση >25% από την τιμή αναφοράς

17 ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΛΥΣΗΣ ΟΓΚΟΥ (2α) Οι διαταραχές αυτές πρέπει να υπάρχουν 3 ημέρες πριν ή 7 ημέρες μετά την έναρξη χημειοθεραπείας (σε άτομα αλκαλοποιημένα και καλά ενυδατωμένα που λάμβαναν υποουρικαιμικό παράγοντα) Ο κλινικός ορισμός του ΣΛΟ αφορά στον εργαστηριακό ορισμό συν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα που δεν μπορεί απευθείας ή εμμέσως να αποδοθεί σε κάποιο φάρμακο: –Αύξηση της κρεατινίνης του ορού (≥ 1,5 φορές από το ανώτερο όριο του φυσιολογικού) –Καρδιακή αρρυθμία/αιφνίδιο θάνατο ή –Σπασμούς

18 ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΛΥΣΗΣ ΟΓΚΟΥ (3) Θεραπεία Έντονη ΕΦ ενυδάτωση, χορήγηση υποουριχαιμικών παραγόντων –Δόση: 2-3 L/m 2 /24ωρο (στόχος η παραγωγή ούρων από mL/m 2 /ώρα. Διουρητικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει υπογκαιμία και ο ασθενής είναι καλά ενυδατωμένος Η αλκαλοποίηση των ούρων δεν ωφελεί ενώ μπορεί να αποβεί επικίνδυνη Η ρασβουρικάση προτιμάται έναντι της αλλοπουρινόλης ως υποουριχαιμικός παράγοντας Σε περίπτωση που παρόλα τα προληπτικά μέτρα εμφανιστεί κλινικό ΣΛΟ, η υπερκαλιαιμία που συνοδεύεται από ολιγοανουρία αντιμετωπίζεται με αιμοκάθαρση

19 ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΚΕΤΟΞΕΩΣΗ-ΔΚΟ (1) Η ΔΚΟ συνήθως συνοδεύεται από ποικίλου βαθμού καλιοπενία Παρ΄ όλη τη μείωση του συνολικού Κ + του οργανισμού, το Κ + στον ορό δεν είναι σχεδόν ποτέ χαμηλό Αιτιολογία: Η έλλειψη ινσουλίνης σε συνδυασμό με την αυξημένη τονικότητα του ορού

20 ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΚΕΤΟΞΕΩΣΗ-ΔΚΟ (2) Ο ρόλος του γλουκαγόνου: Επί ΔΚΟ η έκκριση του γλουκαγόνου είναι αυξημένη –Το γλουκαγόνο συμβάλλει στην ηπατική γλυκονεογένεση Τα αυξημένα επίπεδα γλουκαγόνου δεν μπορούν να προκαλέσουν υπερκαλιαιμία Η ↓ ινσουλίνης και το έντονο στρες → ↑ κατεχολαμινών και της αυξητικής ορμόνης → ↑ της μεταφοράς αλανίνης και γλυκερόλης στο ήπαρ→ ↑ γλυκονεογένεσης –Οι κατεχολαμίνες αυξάνουν την είσοδο του καλίου στα κύτταρα και φαίνεται να συμβάλλουν στον περιορισμό της υπερκαλαιμίας επί ΔΚΟ

21 ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΚΕΤΟΞΕΩΣΗ-ΔΚΟ (3) Ο ρόλος της νεφρικής λειτουργίας (ΝΛ): Φυσιολογική ΝΛ επί ΔΚΟ έχει προστατευτικές και επιβαρυντικές συνέπειες Προστατευτικές: Για το Κ +, αυξημένη αποβολή του στα ούρα Επιβαρυντικές: Η απώλεια Κ + συμβάλλει σε απώλεια οξέων (β-υδροξυβουτυρικό) (μειωμένη δυνατότητα αναγέννησης HCO 3 - ) H απώλεια K + τελικά οδηγεί και σε παράταση της καλιοπενίας Σε ΧΝΑ σταδίου 5 (υπό αιμοκάθαρση), δεν υπάρχει νεφρική αποβολή καλίου ούτε ωσμωτική διούρηση με επακόλουθα: –Την πολύ μεγάλη αύξηση της συγκέντρωσης της γλυκόζης πλάσματος –Την εμφάνιση απειλητικής για τη ζωή υπερκαλιαιμίας

22 ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΙΟΥ ΕΠΙ ΕΜΕΤΩΝ (1) ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ Τα τοιχωματικά κύτταρα του γαστρικού επιθηλίου εκκρίνουν καθημερινά 1,5-2,5 L γαστρικού υγρού με την ακόλουθη ηλεκτρολυτική σύσταση: –[Η + ] = mEq/l (pH=1,0) –[Na + ] = 2-4 mEq/l –[K + ] = 10 mEq/l –[Cl - ] = 180 mEq/l H έκκριση γαστρικού υγρού: δεν επηρεάζεται από την κατάσταση της οξεοβασικής ισορροπίας Διεγείρεται από την ισταμίνη, την ακετυλοχολίνη, τη γαστρίνη και αναστέλλεται από τη σωματοστατίνη, β-αδρενεργικούς αγωνιστές και το εντερογλουκαγόνο Η έκκριση [Cl - ] δεν επηρεάζεται από τη συγκέντρωση [Cl - ] στον ορό

23 ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΙΟΥ ΕΠΙ ΕΜΕΤΩΝ (2) ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ Στο κυτταρόπλασμα των τοιχωματικών κυττάρων του στομάχου το Η 2 Ο διίσταται σε Η + και ΟΗ - Τα τελευταία μέσω της καρβονικής ανυδράσης αντιδρούν με CO 2 και παράγουν HCO 3 - τα οποία εισέρχονται μαζί με Νa + στη συστηματική κυκλοφορία ενώ τα Η + και το Cl - απεκκρίνονται στο σωληναριακό αυλό Ύστερα από ένα γεύμα, αυξάνεται η έκκριση HCl. Στη συνέχεια το οξύ αυτό εισέρχεται στο 12/δάκτυλο όπου και διεγείρει την έκκριση HCO 3 - από το πάγκρεας τα οποία εξουδετερώνουν το γαστρικό οξύ και στη συνέχεια απορροφώνται στο λεπτό έντερο

24 ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΙΟΥ ΕΠΙ ΕΜΕΤΩΝ (3) Επί εμέτων, το πλούσιο σε Cl - και φτωχό σε Κ + γαστρικό υγρό δεν προωθείται σε περιφερικότερα τμήματα του εντέρου και τα HCO 3 - που παράγονται κατά τη φάση παραγωγής του γαστρικού οξέος οδηγούν στην εμφάνιση αλκάλωσης, αφού στον εντερικό αυλό δεν υπάρχει Cl - το οποίο απορροφούμενο θα τα εξισορροπούσε Η αύξηση της συγκέντρωσης των HCO 3 - του πλάσματος οδηγεί σε αύξηση του διηθούμενου φορτίου τους που υπερβαίνει την επαναρροφητική ικανότητα του εγγύς νεφρικού σωληναρίου

25 ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΙΟΥ ΕΠΙ ΕΜΕΤΩΝ (4) Το τελικό αποτέλεσμα είναι η αυξημένη άπω σωληναριακή μεταφορά NaHCO 3 και H 2 O που οδηγεί σε απώλειά τους στα ούρα και επίταση της υπογκαιμίας Η υπογκαιμία → ↑ αλδοστερόνης που σε συνδυασμό με την αλκαλιουρία → ↑ έκκριση K + στο αθροιστικό σωληνάριο και ↑ απώλειες στα ούρα. Σε αυτή την αρχική φάση υπάρχει και ↑ απώλεια Να + στα ούρα ενώ η συγκέντρωση Cl- είναι ↓ Μετά τις πρώτες μέρες η ↑ της επαναρρόφησης των HCO 3 -, του Na + και του K + οδηγεί σε μείωση της διττανθρακουρίας και σε οξινοποίηση του pH των ούρων (παράδοξη οξυουρία)

26 Κάλιο και χρόνια σωληναροδιάμεση νεφρίτιδα (ΧΣΝ) -1 Ο όρος ΧΣΝ περιλαμβάνει μία μεγάλη ποικιλία διαταραχών που έχουν ως κοινό παρονομαστή την παρουσία κοινών ιστολογικών ευρημάτων στη νεφρική βιοψία Ο διάμεσος νεφρικός ιστός παρουσιάζει εκτεταμένη ίνωση ενίοτε συνοδευόμενη από λεμφοκυτταρική διήθηση, τα σωληνάρια είναι διατεταμένα και ατροφικά ενώ τα νεφρικά σπειράματα είναι φυσιολογικά Αιτιολογικά η ΧΣΝ διακρίνεται σε 2 μεγάλες κατηγορίες: –Την πρωτοπαθή –Την δευτεροπαθή

27 Η χρόνια υποκαλιαιμία (κάλιο<3 mEql/l) αποτελεί αιτιολογικό παράγοντα για την εμφάνιση ΧΣΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ: Η χρόνια υποκαλιαιμία → ↓ έκφραση της ακουαπορίνης-2, που ενώνεται με την αυλική επιφάνεια της κυτταρικής μεμβράνης υπό την επίδραση της ADH Το αποτέλεσμα είναι η αδυναμία δράσης της ADH και η εμφάνιση μειωμένης συμπυκνωτικής ικανότητας των ούρων, πολυουρίας, πολυδιψίας και νυκτουρίας Η υποκαλιαιμία ↑ την παραγωγή NH 4 + και την απορρόφηση των HCO 3 - ενώ όσον αφορά το Na + μπορεί είτε να μειώσει την ικανότητα αποβολής του, είτε να μειώσει την επαναρρόφησή του (ιδίως σε συγκεντρώσεις καλίου < 2mEql/l) Κάλιο και χρόνια σωληναροδιάμεση νεφρίτιδα (ΧΣΝ) -1

28 ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έντονη κενοτοπίωση στο κυτταρόπλασμα του ΕΕΣ και του ΑΕΣ Παράταση της υποκαλιαιμίας για περισσότερο από 1 μήνα οδηγεί στην επέκταση των αλλοιώσεων και στον μυελό του νεφρού Η ενδονεφρική αγγειοσύσπαση που προκαλεί η παρατεταμένη υποκαλιαιμία, η παραγωγή NH 4 + και η ενδοκυττάρια οξέωση θεωρούνται ως υπεύθυνοι για την εμφάνιση σωληναριακής ατροφίας, ίνωσης και κυτταρικής υπερπλασίας που εξηγεί την παρουσία κύστεων στους ασθενείς αυτούς Κάλιο και χρόνια σωληναροδιάμεση νεφρίτιδα (ΧΣΝ) -1


Κατέβασμα ppt "ΕΤΗΣΙΟ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΥΓΡΩΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΤΩΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ 2010 ΚΑΛΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Γ. ΤΣΑΓΓΑΛΗΣ Νεφρολόγος Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google