Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Α΄ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ 2012-2013 Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Α΄ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ 2012-2013 Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Α΄ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα

2 -Τι είναι; Οι ασθένειες αυτές μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή, με τον πρωκτικό ή στοματικό έρωτα. Είναι ιδιαίτερα μεταδοτικές και αν δε θεραπευτούν γρήγορα, ορισμένες μπορεί να γίνουν πολύ σοβαρές. Οφείλονται σε μικρόβια, βακτηρίδια, ιούς ή μύκητες. Μία μόνο επαφή μπορεί να είναι αρκετή για να μολυνθείτε. -Ποια είναι; Στα συχνότερα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα περιλαμβάνονται: HIV (AIDS) Ηπατίτιδες B και C Σύφιλη HPV (κονδυλώματα, δυσπλασίες και καρκίνος τραχήλου της μήτρας) Έρπης γεννητικών οργάνων Σύφιλη Γονόρροια Χλαμύδια Τριχομονάδες Βουβωνικό κοκκίωμα Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα

3 AIDS AIDS -Τι είναι; AIDS είναι τα αρχικά των λέξεων Acquired Immunodeficiency Syndrome (Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας). Είναι το τελικό στάδιο μιας λοίμωξης που προκαλείται από έναν ιό, τον ιό HIV (Human Immunodeficiency Virus).

4 ΑΙΤΙΕΣ AIDS προκαλείται από τον ιό HIV λοίμωξης. Ο ιός προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, αφήνοντας επιρρεπείς σε λοιμώξεις και καρκίνων απειλητική για τη ζωή του ατόμου. Κοινή βακτήρια, ζύμες, παρασίτων και ιών που συνήθως προκαλεί σοβαρή νόσο σε άτομα με υγιές ανοσοποιητικό σύστημα να ενεργοποιήσετε θανατηφόρα για τους ασθενείς του AIDS.

5 ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ HIV λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα δεν για μια δεκαετία ή περισσότερο. Σε αυτό το στάδιο αερομεταφορείς μπορεί να μεταδώσει τη λοίμωξη σε άλλους υποπτευθώ. Αν η λοίμωξη δεν εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται, σταδιακά εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα και αναπτύσσει AIDS. Οξεία λοίμωξη HIV διαρκεί λίγες εβδομάδες σε μήνες για να γίνει μια μη-συμπτωματική λοίμωξη HIV. Στη συνέχεια καθίσταται πρώιμο σύμπτωμα μόλυνσης από τον HIV και αργότερα προχωράει στο AIDS.

6 ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ Ασφαλές σεξ μέτρα με χρήση των προφυλακτικών, αποφεύγει τα φώτα χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών ή κοινόχρηστο βελόνες ή σύριγγες, την αποφυγή επαφής με αίμα και υγρά φορώντας προστατευτικά ρούχα, μάσκες, και γυαλιά κ.λπ. βοηθά στην αποτροπή της μετάδοσης.

7 ΕΛΕΓΧΟΣ Οι Γενικές εξετάσεις αίματος δεν ανιχνεύουν τον ιό HIV ή τα αντισώματά του, για αυτό το λόγο απαιτούνται ειδικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί αν κάποιος έχει μολυνθεί με τον ιό HIV. Ο μόνος αξιόπιστος τρόπος διάγνωσης της HIV λοίμωξης, είναι το ειδικό τεστ αντισωμάτων για HIV (ELISA, ανοσοφθορισμός), το οποίο μπορεί να γίνει αφού περάσουν 2 μήνες μετά από μια πιθανή μόλυνση με τον ιό. Ένα άλλο είδος εξέτασης είναι το τεστ RNA, το οποίο ανιχνεύει τον ιό HIV άμεσα. Ο χρόνος μεταξύ της μόλυνσης από τον ιό HIV και της ανίχνευσης RNA, είναι 10 ημέρες. Αυτή η εξέταση, η οποία είναι πιο δαπανηρή και χρησιμοποιείται σπανιότερα από ότι το τεστ αντισωμάτων, γίνεται σε ορισμένες Μονάδες Ειδικών Λοιμώξεων.

8 ΘΕΡΑΠΕΙΑ-ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗΣΗ Δεν υπάρχει καμία θεραπεία για το AIDS από τη στιγμή που θα εξελιχθεί. Υπάρχουν διαθέσιμες παράγοντες που μπορεί να σας βοηθήσει να διατηρήσετε συμπτώματα στον Κόλπο και τη βελτίωση της ποιότητας και τη διάρκεια της ζωής για εκείνους που ήδη έχουν αναπτύξει συμπτώματα. Φάρμακα κατά του HIV περιλαμβάνουν αντιρετροϊική θεραπεία. Αυτές εμποδίζουν την αναπαραγωγή του ιού HIV στον οργανισμό. Συνδυασμός πολλών αντιρετροϊκής ναρκωτικών, ονομάζεται η υψηλής δραστικότητας αντιρετροϊκή θεραπεία (HAART), υπήρξε ιδιαίτερα αποτελεσματική στη μείωση του αριθμού των σωματιδίων HIV στο κυκλοφορικό. Εμποδίζει την αναπαραγωγή του ιού μπορεί να βελτιώσει την T-κελί μετράει ή CD4 κυττάρων μετράει και να βοηθήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα ανάκτησης από τη μόλυνση HIV. Φάρμακα επίσης προβλέπονται για την πρόληψη των ευκαιριακών λοιμώξεων αν μετράει η CD4 είναι χαμηλά.

9 ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΙΟΥ Στις δεκαετίες του 1960 και 1970 είχαν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις ανεξήγητης ανοσοκαταστολής στις βιομηχανικές χώρες. Φαίνεται ότι το AIDS είχε "κτυπήσει" και πριν το 1981 στις δεκαετίες του '70 ή και του '60 ακόμα. Στον άνθρωπο βρέθηκαν αντισώματα του AIDS σε δείγματα αίματος του Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με το ιατρικό περιοδικό Lancet το σύνδρομο υπάρχει από το 1954 τουλάχιστον. Αυτό αποκαλύφθηκε από την επανεξέταση οργάνων ενός 25χρονου ναύτη, ο οποίος πέθανε το 1959 από μια "μυστηριώδη" ασθένεια. Τα όργανα του ναύτη είχαν φυλαχτεί γιατί η ασθένεια που τον οδήγησε στο θάνατο ήταν άγνωστη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων ο ναύτης εκείνος έπασχε από AIDS και θα έπρεπε να έχει μολυνθεί τουλάχιστον 5 χρόνια νωρίτερα, δηλ. το Μετά το 1978, οι σποραδικές περιπτώσεις πλήθυναν, μέχρι που τον Ιούνιο του 1981, μια σύντομη αναφορά από Αμερικανούς γιατρούς, περιέγραψε 5 περιπτώσεις πνευμονίας από το μικρόβιο Pneumocystis Carinii σε ομοφυλόφιλους του Los Angeles που προηγουμένως ήταν υγιείς. Η Pneumocystis Carinii είναι ένα μικρόβιο που ενώ σε άτομα με φυσιολογική άμυνα δεν μπορεί να προκαλέσει ασθένεια, σε άτομα με μειωμένη άμυνα και ανοσία προκαλεί σοβαρές πνευμονίες, συχνά θανατηφόρες. Σχεδόν ταυτόχρονα, δημοσιεύτηκαν ανάλογα περιστατικά με κοινό χαρακτηριστικό τους την πτώση της ανοσίας του οργανισμού. Ηταν φανερό ότι ένα "μυστηριώδες" σύνδρομο", με κλινικές εκδηλώσεις που μέχρι τότε σπάνιζαν, άρχιζε να διαδίδεται επικίνδυνα μεταξύ των ομοφυλοφίλων. Τον Μάιο του 1983, πρώτος ο Γάλλος Montagnier και οι συνεργάτες του, ανακοίνωναν την απομόνωση του νέου ιού σε ένα ασθενή με λεμφαδενοπάθεια στο Παρίσι. Η αρχική πηγή του ιού φαίνεται πάντως από νεώτερα δεδομένα, ότι είναι ο χιμπαντζής. Αυτό, ανακοινώθηκε στο τελευταίο (VI) Παγκόσμιο Συνέδριο για τους Ρετροϊούς. Ο χιμπαντζής του είδους Pan Troglodytes Troglodytes, βρέθηκε στη Δυτική Ισημερινή Αφρική, στη περιοχή δηλαδή που αναγνωρίστηκε η πρώτη περίπτωση AIDS. Η ερευνήτρια Beatrice Hahn, MD, του Πανεπιστημίου της Alabama στο Birmingham, είπε ότι ο ιός πιθανόν μεταπήδησε στον άνθρωπο τα τέλη της δεκαετίας του 1940 ή στις αρχές του ‘50, σαν αποτέλεσμα της ευρείας βρώσης τέτοιου κρέατος από τους ανθρώπους. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο HIV-1 μεταδόθηκε στον άνθρωπο όταν κυνηγοί εκτέθηκαν στο μολυσμένο αίμα. Ενώ ο HIV είναι σχετικά νέος ιός για τον άνθρωπο, οι χιμπαντζήδες, θεωρείται ότι μεταφέρουν τη δικιά τους ποικιλλία ιού – τον SIVcpv – για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια, χωρίς όμως να νοσούν. Από τη στιγμή που οι χιμπαντζήδες είναι γενετικά παρόμοιοι κατά το 98% με τους ανθρώπους, λέμε ότι εφ’ όσον βρούμε για ποιό λόγο οι μαϊμούδες αυτές δεν εμφανίζουν τη νόσο, μπορεί να βοηθηθούμε στην εύρεση του εμβολίου.

10

11

12 Η σύφιλη προκαλείται από ένα βακτήριο, το Treponema pallidum. Η νόσος εμφανίζεται και εξελίσσεται κατά στάδια. Αρχικά παρατηρείται ένα έλκος στην περιοχή της μόλυνσης, συνήθως στον κόλπο. Συνήθως είναι ανώδυνο (σε αντίθεση με τον έρπητα, όπου το έλκος είναι επώδυνο). Γενικευμένα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν 1 χρόνο μετά από την πρωτοπαθή μόλυνση με εξάνθημα σε παλάμες και πέλματα. Σε προχωρημένο στάδιο εμφανίζονται συμπτώματα από την καρδιά και το κυκλοφορικό, καθώς και από το νευρικό σύστημα. Η θεραπεία γίνεται με πενικιλίνη.

13 Xωρίζεται σε πρωταρχική, δευτερεύουσα, τριτογενή και προχωρημένου σταδίου. Πρωταρχική: Η επώαση μπορεί να διαρκέσει από 10 εως και 90 ημέρες (μέσος όρος ~21 ημέρες). Μια βλατίδα (οζίδιο) σχηματίζεται στην περιοχή ενοφθαλμισμού (μόλυνσης), η οποία αργότερα εξελκώνεται και σιγά σιγά μετατρέπεται σε συφιλιδικό έλκος (χωρίς πόνο), με παράλληλη συνήθως ανώδυνη περιφερειακή λεμφαδενοπάθεια. Το έλκος μπορεί να περάσει απαρατήρητο, ενώ η ίαση επέρχεται αυτόματα μετά από 2–3 εβδομάδες. Δευτερέυουσα: Παρατηρείται 4 με 10 εβδομάδες μετά την εμφάνιση της πρωτοταγούς εκδοράς και εμφανίζονται σωματικά συμπτώματα όπως πυρετός, πονόλαιμος, αδιαθεσία, και αρθραλγία. Σε αυτήν την φάση, οποιοδήποτε όργανο μπορεί να προσβληθεί (οργανικά συμπτώματα) οδηγώντας έτσι σε ηπατίτιδα, νεφρίτιδα, αρθρίτιδα και μηνιγγίτιδα. Παράλληλα, σε μερικές περιπτώσεις το πρωταρχικό συφιλιδικό έλκος μπορεί ακόμα να υπάρχει. Άλλα συμπτώματα που εμφανίζονται μπορεί να είναι γενική λεμφαδενοπάθεια (50%), και εξανθήματα στο δέρμα, τα οποία μπορεί να καλυπτουν όλο το σώμα. Εμφανίζονται επίσης και τα γνωστά κονδυλώματα (Condylomata lata), τα οποία είναι οζίδια, πλακώδεις εκδορές, ή αλλίως επιδερμικές ελκώσεις των βλεννωδών επιφανειών, τα οποία μπορούν να εμφανιστούν στο δέρμα, στο στόμα, και κυρίως στα γεννητικά όργανα. Πολλές φορές περιγράφονται ως “ελκώδη αποτυπώματα σαλιγκαριού” (“snail track ulcers”). Επίσης, οξεία νευρολογικά προβλήματα. Τριτογενή και προχωρημένου σταδίου: Χαρακτηρίζονται κυρίως από καρδιαγγειακά και νευρολογικά συμπτώματα (νευροσύφιλη).

14 Η αναγνωρισμένη και ολική θεραπεία της σύφιλης σήμερα περιλαμβάνει τη χορήγηση βενζαθινικής πενικιλλίνης G. Σε περίπτωση αλλεργίας στην πενικιλλίνη, χορηγείται δοξυκυκλίνηή ερυθρομυκίνη. Τα βρέφη θα πρέπει να θεραπεύονται στο νοσοκομείο με τη βοήθεια παιδιάτρου.[10] Εάν η θεραπεία εφαρμοστεί σε ασθενείς που βρίσκονται κατά το πρώτο ή δεύτερο στάδιο της νόσου δεν αναπτύσσεται ανοσία. Δεν έχει αναφερθεί μέχρι τώρα στέλεχος του τρεπονήματος που να έχει αναπτύξει αντοχή στην πενικιλλίνη. Μετά τη λήξη της θεραπείας είναι απαραίτητο να παρακολουθείται ο ασθενής σε διαστήματα 3, 6, 12 και 24 μηνών[11].πενικιλλίνηςδοξυκυκλίνηερυθρομυκίνη[10]ανοσία[11] Συνυπάρχουσα λοίμωξη του ωχρού τρεπονήματος με τον ιό του AIDS ελαττώνει τη φυσική αντοχή του πάσχοντος στο τρεπόνημα. Νεογνά από πάσχουσες μητέρες θεραπεύονται με πενικιλλίνη, ακόμη και αν η μητέρα είχε λάβει θεραπεία κατά τη διάρκεια της κύησης.ωχρού τρεπονήματοςAIDS ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΦΙΛΙΣ

15 Μετάδοση της νόσου Η σύφιλη μεταδίδεται με άμεση επαφή με τις βλάβες του δέρματος ή των βλεννογόνων και τις εκκρίσεις (σίελος, σπέρμα, κολπικά υγρά) μολυσμένου ατόμου κατά τη σεξουαλική επαφή, όταν υπάρχει λύση της συνέχειας του δέρματος ή του βλεννογόνου του υγιούς ατόμου. Μετάδοση μπορεί να γίνει και με τη μετάγγιση αίματος, αν ο δότης βρίσκεται στα πρώτα στάδια της νόσου. Η μετάδοση μέσω μιασμένων αντικειμένων είναι εξαιρετικά σπάνια, λόγω πολύ μικρής αντοχής του βακτηρίου στο περιβάλλον. Έμβρυα γυναικών με λοίμωξη μολύνονται μέσω του πλακούντα ή κατά τη διάρκεια του τοκετού.[7]δέρματοςσίελοςσπέρμακολπικάσεξουαλική επαφήμετάγγιση αίματοςπεριβάλλονπλακούντατοκετού[7] Η περίοδος μεταδοτικότητας της νόσου εντοπίζεται κατά τη διάρκεια του πρώτου και δεύτερου σταδίου της ασθένειας (βλ. παρακάτω) και, επίσης, κατά τις δερματοβλεννογόνιες υποτροπές που μπορεί να εμφανισθούν τα 4 πρώτα έτη της λανθάνουσας περιόδου. Η μόλυνση του εμβρύου κατά την κύηση είναι συχνή, όταν η μητέρα βρίσκεται στα πρώτα στάδια της λοίμωξης και λιγότερο συχνή στη λανθάνουσα περίοδο.κύησηλοίμωξης Κάποιος που πάσχει από σύφιλη και έχει μια ανοικτή πληγή έχει αυξημένη πιθανότητα και να "κολλήσει" κάποιο άλλο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, αυτό ισχύει ειδικά για τοAIDS. Επίσης, οι πάσχοντες από AIDS είναι πιο εύκολο να μεταδώσουν την ασθένειά τους, αν έχουν μια ανοικτή πληγή που την έχει προκαλέσει η σύφιλη.[8]AIDS[8]

16 ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ Να αποφεύγουν τους πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους. Να αποφεύγουν τη σεξουαλική επαφή µε άγνωστα άτοµα. Να χρησιµοποιούν πάντα προφυλακτικό κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης σε όλες τις περιπτώσεις. Να αποφεύγουν τη σεξουαλική επαφή σε περίπτωση που εµφανιστεί οποιοδήποτε έλκος ή βλατίδα (σπυράκι) στα γεννητικά όργανα ή αν παρουσιαστεί έκκριµα από την ουρήθρα. Να φροντίσουν να εµβολιαστούν µε το εµβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β αν πρόκειται να έχουν σεξουαλική επαφή µε κατοίκους των περιοχών όπου ταξιδεύουν.

17 Αιµατογενώς µεταδιδόµενα νοσήµατα Κίνδυνο προσβολής από αιµατογενώς µεταδιδόµενα νοσήµατα έχουν οι ταξιδιώτες οι οποίοι κατά τη διάρκεια ταξιδιού σε χώρες µε χαµηλό υγειονοµικό επίπεδο µπορεί να χρειαστούν ιατρονοσηλευτική φροντίδα, άτοµα που κάνουν χρήση ενδοφλεβίων ουσιών και οι επαγγελµατίες υγείας που µεταβαίνουν σε τέτοιες χώρες για παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Γενικά: Αποφυγή επαφής µε αίµα ή σωµατικά υγρά άλλων ατόµων. Αποφυγή κοινής χρήσης βελονών και συριγγών. Αποφυγή δραστηριοτήτων όπως δερµατοστιξία (τατουάζ) ή τρύπηµα αυτιών (piercing). Αποφυγή µετάγγισης όπου είναι εφικτό.

18 Εξανθήματα στο δέρμα

19

20 Σύφιλη

21

22 ΒΛΕΝΝΟΡΡΟΙΑ Τι είναι; Η βλεννόρροια (συνώνυμο: γονόρροια) είναι ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που οφείλεται στη μόλυνση από ένα μικρόβιο, τη Neisseria gonorrheae.

23 Πού εντοπίζεται; Το μικρόβιο αυτό προσβάλλει την ουρήθρα ή λιγότερο συχνά τον φάρυγγα ή το ορθό έντερο. Εκτός από αυτά τα σημεία όπου συνήθως εντοπίζεται η βλεννόρροια, η επαφή του μικροβίου με τα μάτια είναι δυνατόν να προκαλέσει έντονη επιπεφυκίτιδα. Αυτή είναι συχνότερη σε νεογνά που γεννήθηκαν με κολπικό τοκετό από μητέρες που έπασχαν από βλεννόρροια.

24 Πώς κολλάω; Με πρωκτική, κολπική ή στοματική σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό. Τα μικρόβια μεταφέρονται και με χέρια που ήρθαν σε επαφή με μολυσμένο πέος, κόλπο ή ορθό έντερο /πρωκτό.

25 Συμπτώματα Μερικές φορές δεν είναι έντονα, αλλά, κατά κανόνα, 2-10 μέρες μετά τη μόλυνση εμφανίζεται κιτρινωπό έκκριμα από την ουρήθρα, πηχτό σαν κρέμα (εξ ου και η παλιά αντίληψη ότι πρόκειται για ροή σπέρματος, οπότε και το όνομα «γονόρροια») και δυνατό τσούξιμο κατά την ούρηση ή την εκσπερμάτωση. Το τσούξιμο περιγράφεται σαν να ουρεί κάποιος ξυράφια. Προσοχή: Κάθε τσούξιμο κατά την ούρηση δεν οφείλεται απαραίτητα σε βλεννόρροια, αλλά θα πρέπει να ελέγχεται από γιατρό (ουρολόγο ή δερματολόγο). Αν είναι μολυσμένο το ορθό έντερο ή ο πρωκτός εμφανίζεται φαγούρα, εσωτερικός πόνος και έκκριμα. Σε φαρυγγίτιδα συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα, εκτός ίσως από ένα επίμονο γαργάλημα στον φάρυγγα.

26 Εξέλιξη Ακόμη και αν τα συμπτώματα περάσουν χωρίς θεραπεία, το μικρόβιο παραμένει εκεί και μεταδίδεται. Αν η βλεννόρροια δεν θεραπευτεί, μπορεί να δημιουργήσει χρόνια λοίμωξη, προστατίτιδα, πυελονεφρίτιδα, ορχίτιδα, ενδοκαρδίτιδα, προβλήματα στις αρθρώσεις (μια μορφή αρθρίτιδας) και στείρωση.

27 Διάγνωση - Θεραπεία Γίνεται ειδική μικροβιολογική εξέταση του εκκρίματος της ουρήθρας (ή υλικού από το πρωκτό ή τον φάρυγγα, αν το πρόβλημα εντοπίζεται εκεί) και χορηγούνται τα ανάλογα αντιβιοτικά – συνήθως ενδομυϊκά σε μία ή δύο δόσεις. Η θεραπεία είναι απλή και οριστική. Επειδή η ταυτόχρονη μόλυνση με Meisseria και με άλλα μικρόβια (π.χ. χλαμύδια) είναι συχνή, συνήθως χορηγείται και ένα δεύτερο αντιβιοτικό (σε χάπια ή κάψουλες) επί 1-2 εβδομάδες.

28 Πώς να προφυλαχθώ; Χρησιμοποιώ προφυλακτικό σε κάθε σεξουαλική επαφή. Σε περίπτωση που κάποιος εμφανίσει συμπτώματα, πρέπει να γίνει εξέταση και των δύο ερωτικών συντρόφων (ο ‘υγιής' σύντροφος μπορεί να είναι εν αγνοία του ασυμπτωματικός φορέας).

29 Συμβουλή Μην πιέζετε την ουρήθρα σας για να βγάλει περισσότερο έκκριμα. Υπάρχει κίνδυνος να την τραυματίσετε εσωτερικά και να χειροτερέψτε τα συμπτώματα. Πλένετε καλά τα χέρια σας μετά από κάθε επαφή με την πάσχουσα περιοχή. Αποφύγετε την επαφή των μολυσμένων χεριών με τα μάτια σας. Αν έχετε προσβληθεί από βλεννόρροια, είναι απαραίτητο να κάνετε εξετάσεις αίματος και για άλλα νοσήματα που μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή (HIV, σύφιλη, ηπατίτιδα) δύο μήνες μετά από τη λήξη της θεραπείας. Μιλήστε με τον γιατρό σας σχετικά.

30

31 ΧΛΑΜΥ Δ ΙΑ Τα χλαμύδια είναι μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη νόσος που προκαλείται από το βακτηρίδιο Chlamydia trachomatis. Εκτός από τη νόσο που προκαλούν λόγω σεξ τα χλαμύδια, είναι επίσης υπεύθυνα για την πρόκληση τραχώματος που είναι φλεγμονώδης ασθένεια των ματιών. Τα χλαμύδια μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο διαμέσου της σεξουαλικής επαφής αλλά και από τη μητέρα στο παιδί. Πρόκειται για μια από τις πιο διαδεδομένες μολύνσεις που μεταδίδονται λόγω σεξ. Στους ανθρώπους που έχουν μολυνθεί από χλαμύδια, τα βακτηρίδια βρίσκονται στα υγρά του κόλπου ή του πέους και μεταδίδονται κατά τη σεξουαλική επαφή. Γυναίκες που έχουν χλαμύδια και δεν υποβάλλονται σε θεραπεία, είναι δυνατόν να υποστούν λοίμωξη των αναπαραγωγικών τους οργάνων η οποία πιθανόν να οδηγήσει σε στειρότητα. Κατά τη γέννηση, παιδιά μητέρων που είναι μολυσμένες με χλαμύδια, μπορεί να πάρουν το μικρόβιο και να παρουσιάσουν μολύνσεις των ματιών, των αυτιών και των πνευμόνων. Οι μολύνσεις πνευμόνων των νεογνών με χλαμύδια μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Για τους λόγους αυτούς οι γυναικολόγοι ελέγχουν συστηματικά τις εγκύους γυναίκες κατά πόσο έχουν ή όχι χλαμύδια για έγκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος. Πολλοί άνδρες και γυναίκες έχουν χλαμύδια αλλά δεν παρουσιάζουν σημεία ή συμπτώματα. Όμως παρά το γεγονός αυτό, είναι σε θέση να μεταδίδουν το μικρόβιο στους σεξουαλικούς τους σύντροφους. Υπολογίζεται ότι 70% των ασθενών που έχουν μολυνθεί από χλαμύδια δεν το γνωρίζουν. Έτσι έχουν μια μόλυνση που μπορεί να μεταδίδουν ή να υποστούν οι ίδιοι επιπλοκές της νόσου όπως η στειρότητα χωρίς να το γνωρίζουν.

32 ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΧΛΑΜΥΔΙΑ Τα συμπτώματα της μόλυνσης με χλαμύδια, αρχίζουν 7 έως 30 μέρες μετά τη σεξουαλική επαφή με μολυσμένο άτομο.Τα συμπτώματα της μόλυνσης με χλαμύδια, αρχίζουν 7 έως 30 μέρες μετά τη σεξουαλική επαφή με μολυσμένο άτομο. Τα σημεία και συμπτώματα που μπορούν να προκαλέσουν τα χλαμύδια περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:Τα σημεία και συμπτώματα που μπορούν να προκαλέσουν τα χλαμύδια περιλαμβάνουν τα ακόλουθα: Εκκρίσεις από το πέος, κόλπο ή πρωκτόΕκκρίσεις από το πέος, κόλπο ή πρωκτό Στις γυναίκες, πόνους ή κράμπες στην κάτω κοιλία, στην περιοχή της λεκάνηςΣτις γυναίκες, πόνους ή κράμπες στην κάτω κοιλία, στην περιοχή της λεκάνης Στους άνδρες, αίσθημα καύσου ή φαγούρας στην κατάληξη της ουρήθρας στην κεφαλή του πέουςΣτους άνδρες, αίσθημα καύσου ή φαγούρας στην κατάληξη της ουρήθρας στην κεφαλή του πέους Πόνους στους όρχειςΠόνους στους όρχεις Πόνους κατά την ούρησηΠόνους κατά την ούρηση Πόνο κατά τη σεξουαλική επαφήΠόνο κατά τη σεξουαλική επαφή Στις γυναίκες τα χλαμύδια μπορούν να μολύνουν τον τράχηλο της μήτρας και το ουροποιητικό σύστημα. Σε περίπτωση που μολύνουν τις σάλπιγγες, είναι σε θέση να δημιουργήσουν φλεγμονώδη νόσο στη λεκάνη και ένας από τους κινδύνους είναι η στειρότηταΣτις γυναίκες τα χλαμύδια μπορούν να μολύνουν τον τράχηλο της μήτρας και το ουροποιητικό σύστημα. Σε περίπτωση που μολύνουν τις σάλπιγγες, είναι σε θέση να δημιουργήσουν φλεγμονώδη νόσο στη λεκάνη και ένας από τους κινδύνους είναι η στειρότητα Στους άνδρες, τα βακτηρίδια αυτά μπορούν να μολύνουν το ουροποιητικό σύστημα και την επιδιδυμίδα προκαλώντας έτσι επιδιδυμίτιδα με φλεγμονή και πόνο κοντά στους όρχειςΣτους άνδρες, τα βακτηρίδια αυτά μπορούν να μολύνουν το ουροποιητικό σύστημα και την επιδιδυμίδα προκαλώντας έτσι επιδιδυμίτιδα με φλεγμονή και πόνο κοντά στους όρχεις Κόκκινα μάτια λόγω μόλυνσης των ματιών από τα χλαμύδια (επιπεφυκίτιδα)Κόκκινα μάτια λόγω μόλυνσης των ματιών από τα χλαμύδια (επιπεφυκίτιδα) Ο στοματικός ή πρωκτικός έρωτας με άτομο που είναι μολυσμένο με χλαμύδια, μπορεί να προκαλέσει μόλυνση του λαιμού ή του ορθούΟ στοματικός ή πρωκτικός έρωτας με άτομο που είναι μολυσμένο με χλαμύδια, μπορεί να προκαλέσει μόλυνση του λαιμού ή του ορθού Συχνότερα συμπτώματα είναι :Συχνότερα συμπτώματα είναι : Εκκρίσεις από το πέος τον κόλπο ή τον πρωκτόΕκκρίσεις από το πέος τον κόλπο ή τον πρωκτό καύσος στην ούρησηκαύσος στην ούρηση πόνο κατά την επαφή και αλγος στην περιοχή της λεκάνης στις γυναίκεςπόνο κατά την επαφή και αλγος στην περιοχή της λεκάνης στις γυναίκες πόνο στους ορχεις στους άνδρεςπόνο στους ορχεις στους άνδρες Τα συμπτώματα της μόλυνσης με χλαμύδια μοιάζουν πολύ με τη γονόρροια. Για αυτό συνήθως συστήνεται η θεραπεία που δίνεται για τη μια νόσο, να καλύπτει και την άλλη.Τα συμπτώματα της μόλυνσης με χλαμύδια μοιάζουν πολύ με τη γονόρροια. Για αυτό συνήθως συστήνεται η θεραπεία που δίνεται για τη μια νόσο, να καλύπτει και την άλλη. Οι πιο αξιόπιστοι τρόποι για να τεκμηριωθεί η διάγνωση της μόλυνσης με χλαμύδια είναι τεστ στα εργαστήρια. Ο πρώτος τρόπος, είναι η συλλογή υγρών από τον κόλπο ή το πέος και η αποστολή των δειγμάτων σε εργαστήριο για την αναγνώριση των βακτηριδίων. Ο δεύτερος τρόπος είναι η αναγνώριση των βακτηριδίων στα ούρα η από δείγμα παρμένο από το πέος.Οι πιο αξιόπιστοι τρόποι για να τεκμηριωθεί η διάγνωση της μόλυνσης με χλαμύδια είναι τεστ στα εργαστήρια. Ο πρώτος τρόπος, είναι η συλλογή υγρών από τον κόλπο ή το πέος και η αποστολή των δειγμάτων σε εργαστήριο για την αναγνώριση των βακτηριδίων. Ο δεύτερος τρόπος είναι η αναγνώριση των βακτηριδίων στα ούρα η από δείγμα παρμένο από το πέος. Η μόλυνση με χλαμύδια θεραπεύεται με αντιβιοτικά όπως η αζιθρομυκίνη (χορηγείται για 1 μέρα), η δοξυκυκλίνη (χορηγείται για 7 μέρες), η ερυθρομυκίνη και η οφλοξακίνη. Η πενικιλίνη δεν είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία μόλυνσης από χλαμύδια.Η μόλυνση με χλαμύδια θεραπεύεται με αντιβιοτικά όπως η αζιθρομυκίνη (χορηγείται για 1 μέρα), η δοξυκυκλίνη (χορηγείται για 7 μέρες), η ερυθρομυκίνη και η οφλοξακίνη. Η πενικιλίνη δεν είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία μόλυνσης από χλαμύδια. Οι ασθενείς πρέπει να γνωρίζουν ότι ακόμη και εάν τα συμπτώματα της νόσου υποχωρούν, είναι απαραίτητο να λαμβάνουν όλη τη θεραπεία που τους σύστησε ο γιατρός. Επίσης εάν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν μετά τη θεραπεία, πρέπει να συμβουλεύονται το γιατρό τους.Οι ασθενείς πρέπει να γνωρίζουν ότι ακόμη και εάν τα συμπτώματα της νόσου υποχωρούν, είναι απαραίτητο να λαμβάνουν όλη τη θεραπεία που τους σύστησε ο γιατρός. Επίσης εάν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν μετά τη θεραπεία, πρέπει να συμβουλεύονται το γιατρό τους.

33 Η πρόληψη της μόλυνσης με χλαμύδια Η πρόληψη της μόλυνσης με χλαμύδια περιλαμβάνει τα ακόλουθα: Ορθή χρήση του προφυλακτικού κατά τη σεξουαλική επαφήΟρθή χρήση του προφυλακτικού κατά τη σεξουαλική επαφή Μονογαμική σχέση και από τους δύο στο ζευγάριΜονογαμική σχέση και από τους δύο στο ζευγάρι Αποφυγή πολλών ερωτικών συντρόφωνΑποφυγή πολλών ερωτικών συντρόφων Εάν ένα άτομο έχει χλαμύδια, πρέπει να αποφεύγει τη σεξουαλική επαφή και να ενημερώνει το ή τα άτομα με τα οποία είχε σεξουαλική επαφή ούτως ώστε αυτοί να μπορούν να τύχουν θεραπείας έγκαιρα διακόπτοντας έτσι την αλυσίδα μετάδοσης του μικροβίουΕάν ένα άτομο έχει χλαμύδια, πρέπει να αποφεύγει τη σεξουαλική επαφή και να ενημερώνει το ή τα άτομα με τα οποία είχε σεξουαλική επαφή ούτως ώστε αυτοί να μπορούν να τύχουν θεραπείας έγκαιρα διακόπτοντας έτσι την αλυσίδα μετάδοσης του μικροβίου Άτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία για χλαμύδια δεν πρέπει να έχουν σεξουαλική επαφή μέχρι που να συμπληρωθεί και θεραπευτεί η νόσος τουςΆτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία για χλαμύδια δεν πρέπει να έχουν σεξουαλική επαφή μέχρι που να συμπληρωθεί και θεραπευτεί η νόσος τους Οι έγκυες γυναίκες πρέπει να ελέγχονται κατά πόσο έχουν ή όχι χλαμύδιαΟι έγκυες γυναίκες πρέπει να ελέγχονται κατά πόσο έχουν ή όχι χλαμύδια Άτομα που παρουσιάζουν ενοχλήσεις στο γεννητικό και ουροποιητικό σύστημα, όπως κάψιμο και ανώμαλες εκκρίσεις, δεν πρέπει να έρχονται σε σεξουαλική επαφή και να συμβουλεύονται άμεσα το γιατρό τουςΆτομα που παρουσιάζουν ενοχλήσεις στο γεννητικό και ουροποιητικό σύστημα, όπως κάψιμο και ανώμαλες εκκρίσεις, δεν πρέπει να έρχονται σε σεξουαλική επαφή και να συμβουλεύονται άμεσα το γιατρό τους

34 ΧΛΑΜΙΔΙΑ

35 Τι είναι; Τα κονδυλώματα είναι μια από τις πιο συχνές σεξουαλικώς μεταδιδόμενες παθήσεις. Οφείλονται σε διάφορους ιούς της οικογενείας των Ιών των Ανθρωπίνων Θηλωμάτων (Human Papilloma Virus, HPV), η οποία περιλαμβάνει πάνω από 100 στελέχη. Από αυτά περίπου τα 30 μεταδίδονται με το σεξ. Μερικά στελέχη προκαλούν τα κλασικά, τυπικά κονδυλώματα πάνω στο δέρμα. Άλλα στελέχη δεν προκαλούν εμφανή κονδυλώματα, αλλά έχουν καρκινογόνο δράση στους βλεννογόνους (εσωτερική επίστρωση) του κόλπου και του ορθού (πρωκτός). Αυτά τα στελέχη ενοχοποιούνται για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες, ενώ είναι γνωστό ότι μπορούν να προκαλέσουν και καρκίνο του ορθού.

36 Σχηματίζουν μικρές, μυτερές προεξοχές που αρχικά είναι μεμονωμένες, ανώδυνες, στο χρώμα του δέρματος και δεν παρουσιάζουν πρήξιμο ή κοκκινίλα. Με την πάροδο του χρόνου όμως διογκώνονται και μπορεί να ματώσουν και γίνουν επώδυνα (ιδίως αν βρίσκονται μέσα στον πρωκτό ή γύρω του).

37 Τα καρκινογόνα στελέχη του ιού HPV δεν προκαλούν ορατά κονδυλώματα. Προκαλούν όμως δυσπλασία, μια προκαρκινική βλάβη στα κύτταρα του τραχήλου της μήτρας ή του ορθού. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος έχει εμφανίσει δυσπλαστικές αλλοιώσεις λόγω του ιού, θα εμφανίσει καρκίνο. (Μόνο το 2% των γυναικών που εμφανίζουν δυσπλασία εμφανίζουν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας).. Μερικά στελέχη προκαλούν τα κλασικά, τυπικά κονδυλώματα πάνω στο δέρμα. Άλλα στελέχη δεν προκαλούν εμφανή κονδυλώματα, αλλά έχουν καρκινογόνο δράση στους βλεννογόνους (εσωτερική επίστρωση) του κόλπου και του ορθού (πρωκτός). Αυτά τα στελέχη ενοχοποιούνται για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες, ενώ είναι γνωστό ότι μπορούν να προκαλέσουν και καρκίνο του ορθού.

38 Τα κλασσικά κονδυλώματα προσβάλλουν το δέρμα γύρω και πάνω στα γεννητικά όργανα, τον πρωκτό, αλλά και τον βλεννογόνο (δηλαδή την εσωτερική επίστρωση) του κόλπου και του ορθού. Μερικές φορές μπορεί να εντοπίζονται και μέσα στην ουρήθρα. Πολύ σπάνια μπορεί να εμφανιστούν και μέσα στο στόμα.

39 Δεν είναι ξεκάθαρο πόσο καιρό μετά από τη μόλυνση θα εμφανιστούν κονδυλώματα. Δεν είναι ξεκάθαρο πόσο καιρό μετά από τη θεραπεία θα πάψει να μεταδίδεται ο ιός από τη θεραπευμένη περιοχή. Μεταδίδονται τόσο με την απευθείας επαφή με την προσβεβλημένη περιοχή, όσο και με άμεση επαφή (π.χ. αν αγγίξει κάποιος ένα κονδύλωμα και με το ίδιο χέρι αγγίξει γα γεννητικά του όργανα ή τον πρωκτό ή αν χρησιμοποιήσει έναν μολυσμένο δονητή). Είναι άγνωστη η ελάχιστη ποσότητα ιού που απαιτείται για να προκληθεί η μόλυνση. Δεδομένου ότι τα κονδυλώματα μπορούν να εντοπίζονται σε τόσο μεγάλη περιοχή πάνω και γύρω από τα γεννητικά όργανα, είναι πιθανόν το προφυλακτικό, το οποίο καλύπτει μόνον το σώμα του πέους, να μην προσφέρει απόλυτη ασφάλεια. Ο χρόνος επωάσεως είναι ακαθόριστος. Τα κονδυλώματα εμφανίζονται λίγες εβδομάδες (το νωρίτερο έναν μήνα) έως 3 μήνες μετά την επαφή, καμία φορά και χρόνια μετά. Είναι επίσης πιθανόν κάποιος να μολυνθεί από τον ιό, αλλά να μην εμφανίσει ποτέ κονδυλώματα. Αυτό εξαρτάται από την κατάσταση του ανοσοποιητικού του συστήματος. Τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν σε περιόδους που το ανοσοποιητικό εξασθενεί και δεν μπορεί να καταστείλει τον ιό. Παράγοντες που μπορούν να πυροδοτήσουν την εμφάνισή τους (από μια παλιότερη μόλυνση) είναι: Ψυχολογική πίεση, στρες Ορμονικές διαταραχές λόγω εγκυμοσύνης ή αντισυλληπτικών Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα Μόλυνση από τον ιό HIV (ο ιός που προκαλεί AIDS) Υπολογίζεται πάντως ότι κονδυλώματα εμφανίζονται μόνον στο 1-2% όσων μολύνονται από τα στελέχη που προκαλούν κονδυλώματα. Δυσπλασία εμφανίζεται μόνο στο 3-5% όσων προσβάλλονται από τα στελέχη που προκαλούν δυσπλασία. Οι περισσότεροι απ' όσους μολύνονται παραμένουν ασυμπτωματικοί φορείς. Υπολογίζεται ότι τα σεξουαλικώς ενεργά άτομα έχουν πολύ μεγάλη πιθανότητα να κολλήσουν τον ιό κάποια στιγμή της ζωής τους. Δεν είναι γνωστό αν και για πόσον χρόνο μετά την θεραπεία κονδυλωμάτων ο ιός μπορεί να μεταδίδεται από τη θεραπευμένη περιοχή. Τα κονδυλώματα δεν προκαλούνται από τους ίδιους τύπους του HPV που προκαλούν δυσπλασία και καρκίνο.Όμως αν κάποιος έχει παρουσιάσει κονδυλώματα, είναι πιθανόν να έχει εκτεθεί και στα καρκινογόνα στελέχη του ιού. Τα καρκινογόνα στελέχη του ιού HPV δεν προκαλούν ορατά κονδυλώματα. Έτσι είναι πολύ πιθανόν κάποιος να είναι μολυσμένος από καρκινογόνα στελέχη, να μην έχει κανένα ορατό σύμπτωμα και να τα μεταδίδει εν αγνοία του αν κάνει σεξ χωρίς προφυλακτικό.

40 Για τη διάγνωση του HPV οι γιατροί ψάχνουν τις εκδηλώσεις του: κονδυλώματα και δυσπλασία. Δεν υπάρχει εξέταση αίματος για τον ΗPV. Η εξέταση για τα κονδυλώματα είναι απλή, ανώδυνη και ο γιατρός μπορεί να τα διαγνώσει με γυμνό μάτι ή με μεγεθυντικό φακό. Για κονδυλώματα που βρίσκονται στον πρωκτό ή στον κόλπο χρειάζεται να γίνει μια πιο ειδική εξέταση (ορθοσκόπηση ή κολποσκόπηση αντίστοιχα). Όταν βρίσκονται κονδυλώματα στα εξωτερικά γεννητικά όργανα είναι καλό να γίνεται επίσης εξέταση του πρωκτού (σε όλους) και του κόλπου (στις γυναίκες). Καμία από αυτές τις εξετάσεις δεν είναι επώδυνη ή περίπλοκη. Η δυσπλασία διαγιγνώσκεται με βιοψία ή με τεστ Παπ, τόσο για τον κόλπο, όσο και για το ορθό. Υπάρχει διχογνωμία για το τεστ Παπ ορθού. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι αυτή την εξέταση (τεστ Παπ ορθού) είναι απαραίτητο να την κάνουν κάθε χρόνο τα άτομα που διατρέχουν ψηλό κίνδυνο: Άτομα που έχουν (παθητική) σεξουαλική επαφή από τον πρωκτό Γυναίκες που έχουν διαγνωσμένη νεοπλασία στον τράχηλο της μήτρας Όλοι όσοι έχουν λιγότερα από 500 Τ λεμφοκύτταρα (π.χ. οροθετικοί στον ΗΙV) Ωστόσο άλλοι ερευνητές πιστεύουν ότι μια καλή κλινική εξέταση μπορεί να αντικαταστήσει το τεστ Παπ ορθού. Το Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) δεν συνιστά αυτή την εξέταση προς το παρόν τουλάχιστον, εν αναμονή περισσότερων επιστημονικών στοιχείων.

41 Κυκλοφορεί ένα εμβόλιο, το οποίο προστατεύει από τα στελέχη του ιού που προκαλούν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας ή του ορθού. Δεν προστατεύει από τα υπόλοιπα στελέχη που προκαλούν τις τυπικές δερματικές αλλοιώσεις των κονδυλωμάτων. Προς το παρόν χορηγείται (δωρεάν) μόνο σε κορίτσια προεφηβικής ηλικίας. Δηλαδή το εμβόλιο δεν μας απαλλάσσει από τη χρήση του προφυλακτικού.

42 Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν και για πόσο χρόνο μετά τη θεραπεία κονδυλωμάτων ο ιός συνεχίζει να μεταδίδεται από τη συγκεκριμένη περιοχή. Στην πράξη, αν μερικούς μήνες μετά από τη θεραπεία δεν εμφανιστούν νέα κονδυλώματα συνήθως η περιοχή θεωρείται θεραπευμένη. Κανείς δεν ξέρει πόσοι μήνες ακριβώς χρειάζεται να περάσουν.

43 Ο ιός δεν μπορεί να απομακρυνθεί από τον οργανισμό. Μολύνει τα κύτταρα και παραμένει για πάντα μέσα τους. Όμως οι δυσπλασίες και τα κονδυλώματα μπορούν να αφαιρεθούν. Για τα κονδυλώματα οι διαθέσιμες θεραπείες είναι: Κάψιμο με βελόνα ή με λέιζερ. Πάγωμα με υγρό άζωτο (κρυοπηξία) Χειρουργική αφαίρεση Θεραπεία με χημικές ουσίες (π.χ. ποδοφυλλοτοξίνη) Καμία θεραπευτική μέθοδος δεν είναι καλύτερη από την άλλη και καμία δεν είναι ιδανική για όλες τις περιπτώσεις. Πολλές φορές μερικούς μήνες μετά από μια επιτυχή θεραπεία εμφανίζονται ξανά κονδυλώματα στην ίδια περιοχή. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν έχει μολυνθεί μια περιοχή, διάφορα κύτταρά της μπορεί να εμφανίσουν τη μόλυνση σε διάφορους χρόνους. Έτσι, παρότι ορισμένες θέσεις που είχαν κονδυλώματα θεραπεύτηκαν, γειτονικές θέσεις που φαίνονταν υγιείς μπορεί να εμφανίσουν κονδυλώματα αργότερα. Γι' αυτό τον λόγο, ακόμη και μετά από θεραπεία, οι περιοχές που είχαν κονδυλώματα που δεν είναι σε εμφανή σημεία (πρωκτός, κόλπος) χρειάζονται επανεξέταση. Σε περιοχές που με θεραπευμένα κονδυλώματα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται στο μέλλον αλοιφές με κορτιζόνη. Υπάρχει κίνδυνος να ελαττωθεί τοπικά η ανοσία και να αναζωπυρωθούν τα κονδυλώματα στο συγκεκριμένο σημείο. Για τη θεραπεία της δυσπλασίας του τραχήλου της μήτρας πρέπει να απευθυνθεί κανείς σε γυναικολόγο.

44 Προκαλούνται από ιό που προσβάλλει το δέρμα και τους βλεννογόνους του στόματος, του εντέρου και του κόλπου (δηλαδή την εσωτερική επένδυση των κοιλοτήτων του σώματος). Μεταδίδονται με (άμεση ή έμμεση) επαφή με κονδυλώματα. Συμπτώματα: Σκληρά και μυτερά εξογκώματα (σαν μυρμηγκιές), άλλοτε μεμονωμένα άλλοτε πολλά μαζί στα γεννητικά όργανα και γύρω από τον πρωκτό. Αρχικά είναι ανώδυνα, στο χρώμα του δέρματος και δεν παρουσιάζουν πρήξιμο ή κοκκινίλα. Εξέλιξη: Με τη πάροδο του χρόνου διογκώνονται και μπορεί να ματώνουν. Ορισμένα είδη του ιού των κονδυλωμάτων προδιαθέτουν για την εμφάνιση καρκίνου σε άνδρες (ορθό έντερο) και σε γυναίκες (τράχηλος της μήτρας). Ο ιός μένει για πάντα στο σώμα, αλλά το ανοσοποιητικό σύστημα καταφέρνει να τον κρατήσει υπό έλεγχο. Θεραπεία: Αφαιρούνται με καυτηριασμό, κρυοπηξία, με επάλειψη με ειδικές ουσίες ή χειρουργικά. Η θεραπεία πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό, γιατί έτσι εξασφαλίζονται περισσότερες πιθανότητες γρήγορης και πλήρους θεραπείας. Προφύλαξη: Το προφυλακτικό προσφέρει προστασία, αλλά μόνο αν τα κονδυλώματα βρίσκονται στην περιοχή που καλύπτει. Το προφυλακτικό είναι αποτελεσματικό για την προστασία από τα καρκινογόνα στελέχη του ιού. Για αυτά τα στελέχη και μόνον υπάρχει εμβόλιο. Προσοχή: Επειδή τα κονδυλώματα δεν πονάνε, εύκολα διαφεύγουν της προσοχής. Εάν δείτε μικρά, ανώδυνα σπυράκια με σκληρή «μύτη» στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, απευθυνθείτε αμέσως σε δερματολόγο. Όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα.

45 Η ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ C H ηπατίτιδα C αποτελεί ένα από τα συχνότερα αίτια ηπατικής νόσου παγκοσμίως. Ειδικότερα στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι περίπου 2% του γενικού πληθυσμού, δηλαδή άνθρωποι, έχουν χρόνια λοίμωξη με τον ιό της ηπατίτιδας C.

46 Η ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ C

47 Τρόποι μετάδοσης

48 Η ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ

49 ΤΡΟΠΟΙ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ

50 ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

51 Θεραπεία Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας για την ηπατίτιδα C έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Έτσι, εκρίζωση της ηπατίτιδας C επιτυγχάνεται σε περισσότερους από 80% των ασθενών με γονότυπο 2 ή 3 και περίπου σε 50% των ασθενών με γονότυπο 1 ή 4. Βασίζεται στη συνδυασμένη χορήγηση ενέσεων ιντερφερόνης-άλφα (συνήθως μία ένεση την εβδομάδα) και δισκίων ριμπαβιρίνης. Τα φάρμακα χορηγούνται για 6 ή 12 μήνες ανάλογα με το γονότυπο του κάθε ασθενούς.Τα φάρμακα που χορηγούνται για θεραπεία της ηπατίτιδας C παρουσιάζουν συχνά παρενέργειες και γι' αυτό όσοι υποβάλλονται σε θεραπεία θα πρέπει να βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση από γιατρούς εξοικειωμένους με τα φάρμακα αυτά.

52 Ειδικότερα μέτρα πρόληψης της μετάδοσης του ιού από άτομα με γνωστή ηπατίτιδα C είναι: Όλοι οι ασθενείς με ηπατίτιδα C δεν πρέπει να χρησιμοποιούν από άλλους ούτε να δίνουν σε άλλους αντικείμενα που μπορεί να έλθουν σε επαφή με το αίμα τους, όπως ξυραφάκια, οδοντόβουρτσες, νυχοκόπτες, αποτριχωτικές συσκευές κλπ. Η χλωρίνη αποτελεί το καλύτερο μέσο για καθαρισμό απολύμανση αντικειμένων κοινής χρήσης που έρχονται σε επαφή με αίμα ασθενούς με ηπατίτιδα C.

53 Δυστυχώς, δεν υπάρχει και ούτε προβλέπεται να αναπτυχθεί εντός των επομένων ετών εμβόλιο που να προφυλάσσει από την ηπατίτιδα C. Επιπρόσθετα, οι περισσότεροι ασθενείς με ηπατίτιδα C δεν έχουν ακόμη ανιχνευθεί. Γι' αυτό επιβάλλεται να τηρούνται από όλους προσεκτικά γενικά μέτρα πρόληψης ώστε να αποφεύγεται η παρεντερική έκθεση όλων σε δυνητικά μολυσμένα αντικείμενα.

54 Ασθενείς με ηπατίτιδα C και έναν μόνιμο ερωτικό σύντροφο δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούν υποχρεωτικά προφυλακτικό, αλλά θα πρέπει να συμβουλεύονται ότι τα προφυλακτικά μπορεί να ελαττώνουν τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού. Προφυλακτικά όμως είναι απόλυτα απαραίτητα για ασθενείς με ηπατίτιδα C και πολλαπλούς ερωτικούς συντρόφους, βραχυχρόνιες ερωτικές σχέσεις ή ομοφυλοφιλικές επαφές. Έχει υποστηριχθεί ότι ίσως η εκλεκτική καισαρική τομή να ελαττώνει την πιθανότητα μετάδοσης της ηπατίτιδας C από τη θετική μητέρα στο νεογέννητο, αλλά αυτό δεν θεωρείται απόλυτα αποδεδειγμένο.

55 Συνήθη συμπτώματα: Έντονη φαγούρα στα γεννητικά όργανα ή τον πρωκτό ελαφρό πυρετό αίσθημα καταβολής ευερεθιστότητα Η φαγούρα αρχίζει συνήθως πέντε ημέρες μετά την έναρξη του παρασιτισμού. Μερικοί άνθρωποι δεν έχουν φαγούρα και δεν γνωρίζουν ότι έχουν το παράσιτο.

56 Πως μεταδίδονται οι ψείρες του εφηβαίου: επαφή με μολυσμένα κλινοσκεπάσματα, ρούχα και καθίσματα τουαλετών, στενή σεξουαλική επαφή. Αυτοδιάγνωση: Φαίνονται με γυμνό μάτι ή μεγεθυντικό φακό και μοιάζουν με μικρές ψείρες. Αυτές είναι ανοικτόγκριζες αλλά σκοτεινού χρώματος όταν είναι φουσκωμένες. Κολλούν τον εαυτό τους και τα αυγά στις τρίχες του εφηβαίου, της μασχάλης, τα φρύδια και τα τσίνορα. Τα αβγά τους είναι άσπρα και εναποτίθενται σε μικρούς σωρούς κοντά στις ρίζες των

57 Συνήθη συμπτώματα: Έντονη φαγούρα στα γεννητικά όργανα ή τον πρωκτό ελαφρό πυρετό αίσθημα καταβολής ευερεθιστότητα Η φαγούρα αρχίζει συνήθως πέντε ημέρες μετά την έναρξη του παρασιτισμού. Μερικοί άνθρωποι δεν έχουν φαγούρα και δεν γνωρίζουν ότι έχουν το παράσιτο.

58 Πως μεταδίδονται οι ψείρες του εφηβαίου: επαφή με μολυσμένα κλινοσκεπάσματα, ρούχα και καθίσματα τουαλετών, στενή σεξουαλική επαφή

59 Θεραπεία: Αντιφθειριδικά φάρμακα και πλύσιμο όλων των ρούχων. Προφύλαξη: Περιορισμός του αριθμού των σεξουαλικών επαφών.

60 Τι είναι και πως μεταδίδεται ο έρπης των γεννητικών οργάνων; Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη νόσος. Προκαλείται από τον ιό HSV (Herpes Simplex Virus) τύπου 1 και 2. Η μόλυνση με τον ιό HSV2, προσβάλλει τα γεννητικά όργανα και μεταδίδεται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Ο ιός βρίσκεται μέσα στα δερματικά έλκη που προκαλεί. Η επαφή με τα έλκη, μεταδίδει τον ιό. Επίσης ο ιός μπορεί να βρίσκεται και στο δέρμα της γεννητικής περιοχής έστω και εάν δεν υπάρχουν τοπικά σημεία λοίμωξης.

61 Όταν ο ιός HSV προσβάλει τον οργανισμό παραμένει για πάντα. Προκαλεί κατά διαστήματα νέα κλινικά σημεία, με έλκη στην γεννητική περιοχή.Ο ιός HSV1 προκαλεί μολύνσεις κυρίως στο στόμα και στα χείλη (επιχείλιος έρπης). Ο ιός αυτός μετά από την πρώτη μόλυνση που θα προκαλέσει, παραμένει για πάντα στον οργανισμό. Έχει την ικανότητα να ενεργοποιείται ξανά και να δημιουργεί έλκη στα χείλη και στο στόμα. Αυτό συμβαίνει όταν ο ασθενής προσβάλλεται από πυρετό ή παρουσιάζει μια άλλη ασθένεια ή όταν για διάφορους λόγους μειώνεται η άμυνα του οργανισμού του.

62 Ο ιός HSV1, εκτός από τον επιχείλιο έρπη μπορεί να προκαλέσει και έρπη των γεννητικών οργάνων. Αυτό συμβαίνει όταν η γεννητική περιοχή κάποιου ατόμου, έλθει σε επαφή με το σάλιο κάποιου άλλου που πάσχει από επιχείλιο έρπη. Η μόλυνση με τον ιό HSV1 των γεννητικών οργάνων και της γεννητικής περιοχής, συμβαίνει μόνο σε περίπτωση στοματικού έρωτα.


Κατέβασμα ppt "ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Α΄ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ 2012-2013 Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google