Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Παθολόγος - Λοιμωξιολόγος Πανεπ/κη Παθολογική Κλινική Λάρισας

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Παθολόγος - Λοιμωξιολόγος Πανεπ/κη Παθολογική Κλινική Λάρισας"— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Παθολόγος - Λοιμωξιολόγος Πανεπ/κη Παθολογική Κλινική Λάρισας
Λεϊσμανίαση Γεωργιάδου Σάρα Παθολόγος - Λοιμωξιολόγος Επιμελήτρια Β΄ Πανεπ/κη Παθολογική Κλινική Λάρισας

2 Leishmaniasis or Black fever or Dum Dum fever
The disease is named after Sir William Boog Leishman ( ), who first described it in London in 1903 Charles Donovan ( ) independently found such bodies in other kala-azar patients, and recognized as the protozoan which causes kala-azar, Leishmania donovani

3 Λεϊσμανίαση – Ενδημικός χάρτης
Leishmaniasis occurs in 88 tropical and subtropical countries. Approximately 350 million people live in these areas. Leishmaniasis is found on every continent except Australia and Antarctica.

4 Global epidemiology HIV / AIDS 5.6 million 2.6 million 34 million
Disease Annual Incidence Mortality (no of deaths / year) Prevalence (total number of infected people) HIV / AIDS 5.6 million 2.6 million 34 million Malaria 300 million 1-2.7 million NA Tuberculosis 7.8 million 1.8 million 1.7 billion Visceral Leishmaniasis 500,000 80,000 12 million Cutaneous Leishmaniasis 1.5-2 million Asymptomatic cases have been estimated at /1 symptomatic case

5 Λεϊσμανίαση - Ευρώπη Dujardin et al, Emerg Infect Dis 2008

6 Λεϊσμανίαση - Επιδημιολογία
Λεϊσμανίαση και ανοσοκαταστολή HIV λοίμωξη Μεταμόσχευση οργάνων Μαλλον οχι Campos-Varela et al Liver Transpl 2008, Walker et al CID 2006, Alvar et al Clin Microbiol Rev 2008, Karp et al CID 2007, Cruz et al Indian J Med Res 2006

7 Introduction of TNF blockade into the clinical practice is associated with increasing reports of leishmaniasis in patients with autoimmune rheumatic diseases who live in leishmaniasis- endemic areas of Europe We report 2 cases of leishmaniasis in patients with autoimmune rheumatic diseases in Greece. To assess trends in leishmaniasis reporting in this patient population, we searched the literature for similar reports from Europe. Reports increased during , especially for patients treated with anti-tumor necrosis factor agents. Emerg Infect Dis 2009

8 Geographical Location Visceral Leishmaniasis
Clinical Disease Organ Involved Leishmania species Geographical Location Cutaneous Leishmaniasis skin L. Tropica Complex L. tropica L. aethiopia L. major L. Mexicana complex L. mexicana L. venezuelensis L. amazonensis L. Braziliensis complex L. peruviana L. guyanensis L. panamensis L. braziliensis L. infantum L. donovani Old World New World Mucocutaneous skin & mucous membrane L. Mexicana Visceral Leishmaniasis visceral organs L. Donovani complex L. Chagasi (=infantum) L. Tropica L. Amazonensis New world Overall, infection in people is caused by more than 20 species (types) of Leishmania parasites, which are spread by about 30 species of phlebotomine sand flies

9 Λεϊσμανίαση - Ευρώπη

10 Επίπτωση σπλαχνικής λεϊσμανίασης στην Ελλάδα ανά 100,000 πληθυσμού και ανά νομό
(n=688) (n= 558) Gkolfinopoulou K et al, Eurosurveillance 2013

11 Λεϊσμανίαση - Ελλάδα Ο υψηλός επιπολασμός της λεϊσμανίασης στα σκυλιά στην Ελλάδα αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την εξάπλωση της νόσου στους ανθρώπους Μέση συχνότητα επιπολασμού στα σκυλιά 22.1% 3.87% anti-Leishmania IgG (+) Ntais P, Am J Trop Med Hyg 2013 Athanasiou LV, Acta Trop 2013 Antoniou M et al, Emerg Infect Dis 2009

12 Λεϊσμανίαση - Μετάδοση
Φλεβοτόμος από σκυλιά και τρωκτικά Κοινή χρήση βελονών (IVDU) Ατύχημα με βελόνη Κάθετη μετάδοση Μεταγγίσεις Μεταμόσχευση οργάνου Herwaldt B et al, Lancet 1999

13 Visceral Leishmaniasis
Reservoirs Zoonotic Visceral Leishmaniasis L. donovani L. infantum Anthroponotic

14 Κύκλος Ζωής Centers for Disease Control and Prevention
Leishmaniasis is transmitted by the bite of infected female phlebotomine sandflies. The sandfly injects the infective stage (ie, promastigotes) from its proboscis during blood meals (1). Promastigotes that reach the puncture wound are phagocytized by macrophages and other types of mononuclear phagocytic cells (2). In these cells progmastigotes transform into the tissue stage of the parasite (i.e., amastigotes) (3), which multiply by simple division and proceed to infect other mononuclear phagocytic cells (4). Parasite, host, and other factors affect whether the infection becomes symptomatic and whether cutaneous or visceral leishmaniasis results. Sandflies become infected by ingesting infected cells during blood meals (5,6). In sandflies, amastigotes transform into promastigotes, develop in the gut (in the hindgut for leishmanial organisms in the Viannia subgenus; in the midgut for organisms in the Leishmania subgenus) (7), and migrate to the proboscis (8). Centers for Disease Control and Prevention

15 Λεϊσμανίαση – μορφές νόσου
Ασυμπτωματική νόσος (>30:1 στην Ευρώπη) Σπλαχνική Δερματική Βλεννογονο-δερματική Post-kala-azar dermal leishmaniasis (PKDL) is a chronic skin rash observed following clinical response to treatment for visceral leishmaniasis due to L. donovani [77,78]. PKDL usually presents with erythematous or hypopigmented macules that sometimes progress to plaques or nodules (picture 2 and picture 3 and picture 4) [77]. The lesions resemble (and must be differentiated from) those of leprosy but are not associated with sensorineural changes [79]. Risk factors for progression to PKDL are uncertain but may include immune response to infection, parasite strain, and efficacy of therapy Asymptomatic infection — Many leishmaniasis infections are asymptomatic, reflecting the ability of the host immune system to control the parasite [9,10]. The ratio of asymptomatic infection to clinically manifest disease varies widely, from >30:1 in Europe to 6:1 in Brazilian children and 4:1 in Bangladesh. This may reflect differences in parasite virulence, human genetic predisposition, nutritional status, and other factors [10-17]. Subclinical infections can be detected early in their course with serologic testing. The later development of a protective cell-mediated immune response can be detected via leishmanin skin testing (see 'Diagnosis' below). The majority of patients with subclinical infection harbor viable parasites lifelong and can develop reactivation disease if immunosuppression occurs, although there does not appear to be a role for primary prophylaxis

16 Σπλαχνική Λεϊσμανίαση
Η πλειοψηφία των περιπτώσεων αφορά τις εξής χώρες: Μπαγκλαντές, Βραζιλία, Αιθιοπία, Ινδία, Νεπάλ και Σουδάν

17 Visceral Leishmaniasis
Queiroz M et al, J Pediatr 2004

18 Σπλαχνική Λεϊσμανίαση
With time, untreated disease in any age group can produce profound cachexia, multisystem disease, bleeding from thrombocytopenia, susceptibility to secondary infections, and death in 75-95%

19 Δερματική λεϊσμανίαση
90% της δερματικής λεϊσμανίασης αφορά το Αφγανιστάν, Ιράν, Σαουδική Αραβία, Συρία, Βραζιλία και Περού

20 Δερματική λεϊσμανίαση
Localized cutaneous leishmaniasis Leishmaniasis recidivans Diffuse cutaneous leishmaniasis Post Kalaazar Dermal Leishmaniaisis (PKDL) LR refers to a relatively uncommon syndrome caused by L.L. tropica infection. Following healing of the primary lesion, persistent organisms can cause new papules to form around the margin of the scar. Skin biopsy demonstrates few parasites, but a robust granulomatous, cell-mediated immune response. LR can occur following trauma in the area of a prior lesion many years after initial healing localized cutaneous leishmaniasis (LCL), which is the most common clinical presentation.

21 Δερματική λεϊσμανίαση
Εντοπισμένη Δερματική: αφορά το δέρμα στο σημείο του δήγματος

22 Δερματική λεϊσμανίαση

23 Διάχυτη δερματική λεϊσμανίαση

24 Post Kalazar Dermal Leishmaniasis
PKDL Post Kalazar Dermal Leishmaniasis

25 Βλεννογονο-δερματική Λεϊσμανίαση
90% των περιπτώσεων αφορά τη Βραζιλία, τη Βολιβία και το Περού

26 Βλεννογονο-δερματική Λεϊσμανίαση
Βλεννογονοδερματική: αφορά τους βλεννογόνους του στόματος και της μύτης μετά από επέκταση από μια γειτονική δερματική βλάβη

27 Λεϊσμανίαση και αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο
Λεϊσμανίαση και αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο Levy L et al, PLoS Med 2009 Rajagopala S et al, J Infect 2008

28 Διάγνωση

29 Λεϊσμανίαση - διάγνωση
Μη ειδικά εργαστηριακά ευρήματα Αναιμία Θρομβοπενία Λευκοπενία (ουδετεροπενία, ηωσινοπενία) Υπολευκωματιναιμία Διαταραχή ηπατικών ενζύμων – ίκτερος Πολυκλωνική υπεργαμμασφαιριναιμία Αντιπυρηνικά αντισώματα Ρευματοειδής παράγοντας Herwaldt B et al, Lancet 1999

30 Λεϊσμανίαση και αυτοανοσία
Λεϊσμανίαση και αυτοανοσία Makaritsis et al Int J Infect Dis 2009, Atta et al J Autoimm 2007, Ossandon et al Clin Exper Rheum 2006, Rizos et al Rheum Int 2005, Granel et al Lupus 2000, Skoutelis et al J Infect 1994, Argov et al Clin Exp Immunol 1989, Pearson et al J Inf Dis 1983

31 Λεϊσμανίαση - διάγνωση
Μικροσκοπική αναγνώριση του παρασίτου Σπλήνας (ευαισθησία 93-99%) Μυελός των οστών (ευαισθησία %) Λεμφαδένας (ευαισθησία 53-65%) Περιφερικό αίμα σε ανοσοκατεσταλμένους με μεγάλο φορτίο παρασίτου Δερματική βλάβη Chappuis et al, Nature Rev 2007 Murray et al, Lancet 2005 Pearson et al, CID 1996 Martinez et al AIDS 1993

32 Λεϊσμανίαση - διάγνωση
Ιστολογική εξέταση Κοκκιώματα με ή χωρίς την παρουσία ορατών παρασίτων Καλλιέργεια Σε ειδικά καλλιεργητικά μέσα (ΝΝΝ, Schneider’s medium ή σε hamsters) Επώαση τουλάχιστον 4 εβδομάδες Ευαισθησία 60-85%

33 Λεϊσμανίαση - διάγνωση
Ορολογικές μέθοδοι ELISA (ευαισθησία >90%) Indirect Immunofluorescence (IFA) Direct Agglutination tests (DAT) Χρήσιμες στη διάγνωση της σπλαχνικής λεϊσμανίασης Δε μπορούν να διακρίνουν ενεργό από παλαιά λοίμωξη (+) <10  >30% σε ενδημικές περιοχές Χαμηλή ευαισθησία στους ανοσοκατασταλμένους Διασταυρούμενη αντίδραση με άλλα παράσιτα Δεν είναι χρήσιμες για το follow-up των ασθενών Chagas disease, malaria, Chappuis et al, Nature Rev 2007

34 Λεϊσμανίαση - διάγνωση
Νεώτερες ορολογικές μέθοδοι rΚ39 ELISA Ανασυνδυασμένη Κ39 πρωτεΐνη της L. donovani complex Ευαισθησία >95%, ειδικότητα 98% σε ανοσοεπαρκείς ασθενείς με VL Χρήσιμη στο follow-up των ασθενών Chappuis F et al, Nature Rev Microbiol 2007

35 Λεϊσμανίαση - διάγνωση
rΚ39 – Immunochromatographic Strip tests Εύκολη χρήση, χρήσιμα σε ενδημικές περιοχές (rapid test) Χαμηλή ευαισθησία στους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς Χρήσιμη για τη διαγνωση VL και της PKDL από L. donovani, L. chagasi και L. Infantum Μια μετα-ανάλυση 13 μελετών ανέδειξε ευαισθησία και ειδικότητα 93.9% και 95.3% κυρίως σε ενδημικές περιοχές (πχ. Ινδία) αντίστοιχα Δεν είναι χρήσιμο στο follow-up των ασθενών Me βαση το αντιγονο rΚ39 immunochromatographic strip Chappuis et al, BMJ 2006

36 Λεϊσμανίαση - διάγνωση
Ανίχνευση αντιγόνου (στα ούρα) Kala-azar Latex agglutination test (KATEX) Χρήσιμη στη δερματική και σπλαχνική λεϊσμανίαση και σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς Διάκριση μεταξύ ενεργού και παλαιάς λοίμωξης χρήσιμο στο follow-up Όχι διασταυρούμενες αντιδράσεις Ευαισθησία <70% The most frequently used urine leishmanial antigen assay is the kala-azar latex agglutination test (KAtex). KAtex has high specificity but sensitivity is <70 percent, limiting its diagnostic utility [61-63]. Unlike the serologic tests, however, this assay becomes negative rapidly after successful treatment Chappuis F et al, Nature Rev Microbiol 2007 Islam M et al, Am J Trop Med Hyg 2008

37 Λεϊσμανίαση - διάγνωση
PCR Υψηλή ευαισθησία (92-99%) και ειδικότητα (100%) σε ορό- μυελό Αναγνώριση του είδους της Leishmania Εφικτή σε όλους τους ιστούς Χρήσιμη στη δερματική και σπλαχνική λεϊσμανίαση Χρήσιμη στο follow-up των ασθενών Οι ανοσοεπαρκείς ασθενείς είχαν (-) PCR στο περιφερικό αίμα μετά από 10 ημέρες θεραπείας (Antinori S et al, Clin Infect Dis 2007 ) Antinori S et al, Clin Infect Dis 2007

38 Montenegro (leishmanin) skin test
Ένεση νεκρών προμαστιγοτών παρασίτων ενδοδερμικά Επιβραδυνόμενου τύπου υπερευαισθησία (2-24 μ μετά την ανάρρωση) (+) αν > 5mm σε 48h Έκθεση στη νόσο >70% (+) σε ενδημικές περιοχές Σχεδόν πάντα (-) σε ενεργό VL recovered immunocompetent patients usually have strong leishmanin skin test responses; HIV coinfection is associated with anergy to Leishmania antigens The leishmanin skin test (also called the Montenegro skin test) is a tool for assessing the degree of exposure and immunity in a population Sundar et al, Clin and Diagn Lab Immunol 2002 38

39 Θεραπεία

40 Σπλαχνική Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Φάρμακο Δόση ενηλίκων HIV (+) Φάρμακα εκλογής Liposomal amphotericin B 3 mg/kg/d IV (d 1-5) and 3 mg/kg/d d 14 and 21 or 3 mg/kg/d IV x 7-10 d or 10 mg/kg/d x 2 d 4 mg/kg/d IV (d 1-5) and d 10 and 17, 24, 31, 38 to achieve total dose of 20 to 60 mg/kg Secondary prophylaxis: Liposomal amphotericin B 4 mg/kg every two to four weeks Εναλλακτικά φάρμακα Meglumine antimonate (GLUCANTIM) 20 mg/kg/d IV or IM x 28d Sodium stibogluconate Amphotericin B mg/kg IV every 48h x 30d 0.5-1 mg/kg/d for total dose of 1.5 to 2.0 grams Miltefosine 2.5 mg/kg/day PO x 28 days An expert panel convened by the World Health Organization (WHO) in 2005 concluded that a total cumulative dose of 20 mg/kg is adequate to achieve high cure rates in immunocompetent VL patients in all regions of the world, regardless of the specific dosing schedule To FDA προτεινει το σχημα 1-5,14,21

41 Δερματική Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Φάρμακο Δόση Τοπική θεραπεία Pentavalent antimonials Sodium stibogluconate 0.5 to 2 mL intralesionally every three to seven days until healed Meglumine antimonate Paromomycin Paromomycin ointment Apply topically to lesions once daily for 20 days Peros συστηματική θεραπεία Azoles Fluconazole 200 to 600 mg orally once daily for six weeks Ketoconazole 600 mg orally once daily for 28 days Itraconazole 100 to 200 mg orally twice daily for 28 days Miltefosine 2.5 mg/kg (maximum 150 mg) orally once daily for 28 days IV συστηματική θεραπεία Sodium stibogluconate / Meglumine antimonate 20 mg/kg/day intravenously or intramuscularly for 10 to 20 days Amphotericin Liposomal amphotericin B 3 mg/kg intravenously daily for five to seven doses; if immunocompromised host then give 4 mg/kg for ten or more doses Pentamidine Pentamidine isethionate 2 to 4 mg/kg intravenously or intramuscularly every other day for four to seven doses or until healed + kryotherapy- thermotherapy

42 Βλεννογονο / δερματική Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Βλεννογονο / δερματική Λεϊσμανίαση - Θεραπεία Φάρμακο Δόση Pentavalent antimonials Sodium stibogluconate 20 mg/kg intravenously or intramuscularly per day for 28 days Meglumine antimonate 20 mg/kg intravenously or intramuscularly per day for 30 days Miltefosine 2.5 mg/kg orally (maximum 150 mg) once daily for 28 days Amphotericin Liposomal amphotericin B 3 to 5 mg/kg intravenously once daily (no more than 200 mg daily) up to total cumulative dose of 40 mg/kg Pentamidine Pentamidine isethionate 4 mg/kg intravenously or intramuscularly per day or every other day, until healed or up to total dose of 2 g + kryotherapy- thermotherapy

43 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Pentavalent antimonial compounds Sodium antimonylgluconate (Pentostam) Meglumine antimoniate (Glucantine) Αναστολή των ενζύμων της γλυκόλυσης εντός των παρασίτων «Κλασσική» θεραπεία για > 60 έτη Ποσοστά ίασης δερματικής λεϊσμανίασης % Ποσοστά ίασης σπλαχνικής λεϊσμανίασης 90-95% σε Λ.Αμερική, Σουδάν, Μεσόγειο και Μέση Ανατολή (L.chagasi, donovani, infantum) Ανεπιτυχής αγωγή  > 30% των ασθενών στην Ινδία με VL και στο 25% των HIV(+) με 80% υποτροπή Ανεπιθύμητες ενέργειες: καρδιοτοξικότητα, παγκρεατίτιδα, αυξηση ηπατικών ενζύμων, μυελοτοξικότητα (αναμία, λευκοπενία, θρομβοπενία), εξάνθημα, ΓΕΣ Τhe most serious adverse effects are cardiotoxicity and clinical pancreatitis Davidson et al Drugs 1998, Evans et al Infect Dis Clin North Am 1993, Seaman et al Ann Intern Med 1996, Morales et al J Infect Dis 2002

44 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Αμφοτερικίνη Β (δεοξυχολική, λιποσωμιακή, λιπιδιακή μορφή) Η λιποσωμιακή μορφή φάρμακο εκλογής για την VL στη Μεσόγειο και την Ινδία Σύνδεση με τις στερόλες της μεμβράνης  δτχ της διαπερατότητας Δόση 3mg/kg/ d1-5 και d14, d21 και 4mg/kg d1- 5,d10, d17, d24, d31, d38 σε HIV ασθενείς Ανεπιθύμητες ενέργειες: αντιδράσεις κατά την έγχυση, νεφροτοξικότητα Bern et al CID 2006, Davidson et al Lancet 1991, Seaman J et al CID 1995, Sundar S et al JID 2006

45 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Clin Infect Dis 2003;36 (total dose, mg/kg in renal transplant Clin Infect Dis 1999; 28

46 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Miltefosine (ανάλογο φωσφοχολίνης) Αναστολή σύνθεσης μεμβρανών (αρχική χορήγηση ως αντι-νεοπλασματικό) Δυνατότητα peros χορήγησης σε VL και CL Μεγάλος χρόνος ημίσειας ζωής  κίνδυνος ανάπτυξης αντοχής Αντένδειξη στην εγκυμοσύνη Ανεπιθύμητες ενέργειες: ΓΕΣ, αύξηση των ηπατικών ενζύμων Jha TK et al NEJM 1999, Sundar S et al NEJM 2002, Bhattacharya SK et al JID 2007, Sundar S et al CID 2000, Sindermann H et al, CID 2004

47 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
There is a broad consensus among experts that antileishmanial therapy in endemic regions should move toward combination drug regimens to 1) protect the limited armamentarium of antileishmanial agents from development of acquired resistance, and 2) establish shorter treatment courses with high efficacy to improve compliance and decrease treatment costs [ 40,67 ]. However, published data are sparse and recommendations for specific combination regimens do not yet exist CID 2008;47

48 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Paromomycin (aminosidine) Αμινογλυκοσίδη με αντι-λεϊσμανιακή δράση Συνεργική δράση με τα άλατα αντιμονίου Χορήγηση στην Ινδία (2007) και Κολομβία σε δόση 11mg/kg IM για 21d σε VL Χορήγηση τοπικά σε CL Χαμηλό κόστος Μικρός κίνδυνος ανάπτυξης αντοχής Ανεπιθύμητες ενέργειες: νεφροτοξικότητα, ωτοτοξικοτητα, αύξηση των ηπατικών ενζύμων Seaman et al J Infect Dis 1993, Jha et al MBJ 1998, Thakur et al Trans R Soc Trop Med Hyg 2000, Melaku et al Am J Trop Med Hyg 2008

49 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
ΝEJM 2007;356

50 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Conclusions: The 17 day SSG & PM combination treatment had a good safety profile and was similar in efficacy to the standard 30 day SSG treatment, suggesting suitability for VL treatment Combination treatments for visceral leishmaniasis are efficacious and safe, and decrease the duration of therapy, thereby encouraging adherence and reducing emergence of drug-resistant parasites. The rational for using combination regimens with different resistance mechanisms over monotherapy relies on the expected enhanced efficacy (through synergy or additive activity without drug interaction), shorter treatment duration, less toxicity, improved compliance, reduced likelihood of emergence of resistance, and reduced costs. Musa et al, Plos Negl Trop Med 2012

51 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Comparison of short-course multidrug treatment with standard therapy for visceral leishmaniasis in India: an open-label, non-inferiority, randomised controlled trial Standard treatment (1 mg/kg amphotericin B infusion on alternate days for 30 days) versus Single injection of 5 mg/kg liposomal amphotericin B and 7-day 50 mg oral miltefosine Single injection of 5 mg/kg liposomal amphotericin B and 10-day 11 mg/kg IM paromomycin 10 days each of miltefosine and paromomycin Cure rates  93% vs 97.5%, 97.5%, 98.7% respectively Οι μελετες για συνδυασμό αγωγης γινονται στην Ινδια Sundar S, Lancet 2011

52 Λεϊσμανίαση - Θεραπεία
Πενταμιδίνη Αναστέλλει τη γλυκόλυση και τη σύνθεση DNA, RNA και πρωτεϊνών Δόση 2- 4mg/kg (15 δόσεις) IV ή IM Θεραπεία 2ης γραμμής για VL, CL, DCL Υψηλό ποσοστό ανεπιθύμητων ενεργειών: νεφροτοξικότητα, καρδιοτοξικότητα-παράτaση QT, παγκρεατίτδα, υπογυκαιμία, μη-αναστρεψιμος ΣΔ, αύξηση ηπατικών ενζύμων, μυελοτοξικότητα, ΓΕΣ Croft et al, Clin Microbiol Rev 2006

53 Λεϊσμανίαση - πρόληψη ΔΕΝ υπάρχει προς το παρόν αποτελεσματικό εμβόλιο…. oxi Vaccine 2009;27

54 Η δική μας εμπειρία… 67 ασθενείς / 57% άνδρες (2007-2013)
Μέση ηλικία (± SD) 56 (± 19.5) έτη 46% τακτική επαφή με ζώα Μέση διάρκεια συμπτωμάτων 28 (εύρος 1-240) ημέρες Κλινικά 64% πυρετός 57% αδυναμία 37% ιδρώτες 21% απώλεια βάρους 13% ξηρός βήχας 25% ανοσοκαταστολή 22% συν-λοίμωξη (7.5% άλλη ζωονόσο) Georgiadou S, Stefos A, Skrimpas S, Makaritsis K, Sipsas N, Dalekos GN, submitted

55 Η δική μας εμπειρία… Αντικειμενική εξέταση 58% σπληνομεγαλία
49% ηπατομεγαλία 36% λεμφαδενοπάθεια Εργαστηριακός έλεγχος 81% αύξηση δεικτών φλεγμονής 60% πολυκλωνική υπεργαμμασφαιριναιμία 34% πανκυττοπενία 37% χαμηλή αλβουμίνη 22% θετικά μη οργανοειδικά αυτοαντισώματα 6% αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο Georgiadou S, Stefos A, Skrimpas S, Makaritsis K, Sipsas N, Dalekos GN, submitted

56 Η δική μας εμπειρία… Διάγνωση 91% έλαβαν αγωγή (L-AMB)
73% PCR περιφερικού αίματος / 34% μυελού 39% οστεομυελική βιοψία 22% ορολογικά 91% έλαβαν αγωγή (L-AMB) 20% ανεπιθύμητες ενέργειες 10% μη ανταπόκριση 9% θάνατος εντός 6 μηνών Georgiadou S, Stefos A, Skrimpas S, Makaritsis K, Sipsas N, Dalekos GN, submitted

57 Ευχαριστώ 57 57


Κατέβασμα ppt "Παθολόγος - Λοιμωξιολόγος Πανεπ/κη Παθολογική Κλινική Λάρισας"

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google