Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Saffo, fr. 31 L.-P. Φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν ἔμμεν᾽ ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοι ἰσδάνει καὶ πλάσιον ἆδυ φωνεί- σας ὐπακούει καὶ γελαίσ‹ας› ἰμέροεν.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Saffo, fr. 31 L.-P. Φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν ἔμμεν᾽ ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοι ἰσδάνει καὶ πλάσιον ἆδυ φωνεί- σας ὐπακούει καὶ γελαίσ‹ας› ἰμέροεν."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1

2 Saffo, fr. 31 L.-P. Φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν ἔμμεν᾽ ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοι ἰσδάνει καὶ πλάσιον ἆδυ φωνεί- σας ὐπακούει καὶ γελαίσ‹ας› ἰμέροεν. τό μ᾽ἦ μάν καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόαισεν. ὢς γὰρ ἔς σ᾽ ἴδω βρόχε᾽, ὤς με φώνη- σ᾽οὖδεν ἔτ᾽ εἴκει, ἀλλὰ κὰμ μὲν γλῶσσα ἔαγε, λέπτον δ᾽αὔτικα χρῶι πῦρ ὐπαδεδρόμακεν, ὀππάτεσσι δ᾽ οὖδεν ὄρημμ᾽, ἐπιρρόμ- βεισι δ᾽ἄκουαι, ἀ δέ μ᾽ἴδρως κακχέεται, τρόμος δέ παῖσαν ἄγρει, χλωροτέρα δὲ ποίας ἔμμι, τεθνάκην δ᾽ὀλίγω ᾽πιδεύης φαίνομ᾽ἔμ᾽αὔται· ἀλλὰ πᾶν τόλματον, ἐπεὶ +καὶ πένητα Saffo, seduta, legge circondata da tre allieve (dettaglio da un vaso a figure rosse, a. C., Atene, Museo archeologico nazionale, n. 1260)

3 Saffo, fr. 31 L.-P. Φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν ἔμμεν᾽ ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοι ἰσδάνει καὶ πλάσιον ἆδυ φωνεί- σας ὐπακούει καὶ γελαίσ‹ας› ἰμέροεν. τό μ᾽ἦ μάν καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόαισεν. ὢς γὰρ ἔς σ᾽ ἴδω βρόχε᾽, ὤς με φώνη- σ᾽οὖδεν ἔτ᾽ εἴκει, ἀλλὰ κὰμ μὲν γλῶσσα ἔαγε, λέπτον δ᾽αὔτικα χρῶι πῦρ ὐπαδεδρόμακεν, ὀππάτεσσι δ᾽ οὖδεν ὄρημμ᾽, ἐπιρρόμ- βεισι δ᾽ἄκουαι, ἀ δέ μ᾽ἴδρως κακχέεται, τρόμος δέ παῖσαν ἄγρει, χλωροτέρα δὲ ποίας ἔμμι, τεθνάκην δ᾽ὀλίγω ᾽πιδεύης φαίνομ᾽ἔμ᾽αὔται· ἀλλὰ πᾶν τόλματον, ἐπεὶ +καὶ πένητα Quasi mi sembra simile ad un dio quell’uomo che di fronte a te si pone e come intanto tu soavemente parli t’ascolta mentre ridi amorosa. Al che nel petto subito il cuor mi balza in un sussulto: per poco infatti ch’io ti veda, niente m’esce di voce, ché la lingua si spezza ed un sottile fuoco serpeggia sotto la mia pelle; nulla più non distinguono i miei occhi, romban gli orecchi, scorre sopra il mio corpo un sudor freddo, tutta un tremito sono e più dell’erba pallida, sì che poco lungi ormai sembro da morte. (trad. di Mario Scaffidi Abate)

4 Catullo, c. 51 Ille mi par esse deo videtur, ille, si fas est, superare divos, qui sedens adversus identidem te spectat et audit dulce ridentem, misero quod omnis eripit sensus mihi; nam simul te, Lesbia, aspexi, nihil est super mi lingua sed torpet, tenuis sub artus flamma demanat, sonitu suopte tintinant aures, gemina teguntur lumina nocte. Otium, Catulle, tibi molestum est; otio exultas nimiumque gestis: otium et reges prius et beatas perdidit urbes.

5 Φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν ἔμμεν᾽ ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοι ἰσδάνει καὶ πλάσιον ἆδυ φωνεί- σας ὐπακούει καὶ γελαίσ‹ας› ἰμέροεν. τό μ᾽ἦ μάν καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόαισεν. ὢς γὰρ ἔς σ᾽ ἴδω βρόχε᾽, ὤς με φώνη- σ᾽οὖδεν ἔτ᾽ εἴκει, ἀλλὰ κὰμ μὲν γλῶσσα ἔαγε, λέπτον δ᾽αὔτικα χρῶι πῦρ ὐπαδεδρόμακεν, ὀππάτεσσι δ᾽ οὖδεν ὄρημμ᾽, ἐπιρρόμ- βεισι δ᾽ἄκουαι, ἀ δέ μ᾽ἴδρως κακχέεται, τρόμος δέ παῖσαν ἄγρει, χλωροτέρα δὲ ποίας ἔμμι, τεθνάκην δ᾽ὀλίγω ᾽πιδεύης φαίνομ᾽ἔμ᾽αὔται· ἀλλὰ πᾶν τόλματον, ἐπεὶ +καὶ πένητα Catullo traduttore di Saffo Ille mi par esse deo videtur, ille, si fas est, superare divos, qui sedens adversus identidem te spectat et audit dulce ridentem, misero quod omnis eripit sensus mihi; nam simul te, Lesbia, aspexi, nihil est super mi lingua sed torpet, tenuis sub artus flamma demanat, sonitu suopte tintinant aures, gemina teguntur lumina nocte. Otium, Catulle, tibi molestum est; otio exultas nimiumque gestis: otium et reges prius et beatas perdidit urbes.

6 Catullo, c. 51 Quello mi sembra pari a un dio, quello – se è possibile – mi sembra superi gli dèi, che sedendo di fronte a te, senza posa ti guarda e ti ascolta, mentre dolcemente sorridi. Questo a me infelice strappa tutti i sensi: infatti, non appena ti vedo, Lesbia, non ho più voce per dire parole. La lingua è torpida, sottile nelle membra una fiamma si insinua, di suono interno ronzano le orecchie, di duplice notte sono coperti i miei occhi. L’amore ti rovina, Catullo! Nell’amore troppo esulti e ti ecciti: l’amore già in passato re e felici città ha mandato in rovina. (trad. di Angelo Roncoroni) Ille mi par esse deo videtur, ille, si fas est, superare divos, qui sedens adversus identidem te spectat et audit dulce ridentem, misero quod omnis eripit sensus mihi; nam simul te, Lesbia, aspexi, nihil est super mi lingua sed torpet, tenuis sub artus flamma demanat, sonitu suopte tintinant aures, gemina teguntur lumina nocte. Otium, Catulle, tibi molestum est; otio exultas nimiumque gestis: otium et reges prius et beatas perdidit urbes.


Κατέβασμα ppt "Saffo, fr. 31 L.-P. Φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν ἔμμεν᾽ ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοι ἰσδάνει καὶ πλάσιον ἆδυ φωνεί- σας ὐπακούει καὶ γελαίσ‹ας› ἰμέροεν."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google