Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Α αδρενεργικοί αγωνιστές α αδρενεργικοί ανταγωνιστές... Αλέξανδρος Αναστασάκης Χριστίνα Γόγαλη Χάρης Σαμαράς ΜΕΘ Ασκληπιείου Βούλας.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Α αδρενεργικοί αγωνιστές α αδρενεργικοί ανταγωνιστές... Αλέξανδρος Αναστασάκης Χριστίνα Γόγαλη Χάρης Σαμαράς ΜΕΘ Ασκληπιείου Βούλας."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 α αδρενεργικοί αγωνιστές α αδρενεργικοί ανταγωνιστές... Αλέξανδρος Αναστασάκης Χριστίνα Γόγαλη Χάρης Σαμαράς ΜΕΘ Ασκληπιείου Βούλας

2

3

4

5

6

7

8 Βιοσύνθεση και απελευθέρωση νοραδρεναλίνης

9 Αδρενεργικοί υποδοχείς – δράσεις (Gq, Gi, Go = πρωτεΐνες του συστήματος G)

10 Δράσεις των κατεχολαμινών στις λείες μυϊκές ίνες των αγγείων

11 Δράσεις των κατεχολαμινών στο μυοκάρδιο

12  Αδρεναλίνη και nor-αδρεναλίνη είναι αγωνιστές τόσο στους α όσο και στους β υποδοχείς.  Σε υψηλές συγκεντρώσεις η ντοπαμίνη δρα επίσης σαν α και β αγωνιστής.  Το τελικό κάθε φορά αποτέλεσμα της δράσης τους είναι σύνθετο και εξαρτάται από τη συγκέντρωση του αδρ. παράγοντα και τον τύπο υποδοχέων (α ή β) που υπερισχύουν στον συγκεκριμένο ιστό-στόχο. Φυσιολογικές και φαρμακολογικές δράσεις των ενδογενών κατεχολαμινών

13  Διεγείρει τόσο τους α1 όσο και τους β υποδοχείς. Χαμηλές συγκεντρώσεις: β1 και β2 δράση Χαμηλές συγκεντρώσεις: β1 και β2 δράση Υψηλές συγκεντρώσεις: α1 δράση Υψηλές συγκεντρώσεις: α1 δράση  β1 -> αύξηση καρδ. παροχής και αύξηση Α.Π.  β2 -> μείωση περιφερικών αντιστάσεων, πτώση διαστολικής Α.Π. διαστολικής Α.Π.  β2 -> αύξηση αιματικής ροής σε σκελετικούς μύες, βρογχοδιαστολή, αύξηση γλυκόζης/FFA στο αίμα.  β1+β2=fight or flight reaction  Χρησιμοποιείται σε ΚΑΡΠΑ, στο οξύ άσθμα, στο αναφυλακτικό σοκ, σε τοπικά χορηγούμενα στο αναφυλακτικό σοκ, σε τοπικά χορηγούμενα σκευάσματα -> παρατείνει δράση τους. σκευάσματα -> παρατείνει δράση τους. Αδρεναλίνη (Επινεφρίνη)

14  Δρα στους α1 και β1, ελάχιστα στους β2 υποδοχείς.  Χορήγησή της αυξάνει συστολική και διαστολική Α.Π., αυξάνοντας πολύ τις ολικές αντιστάσεις.  Η ταχυκαρδία που προκαλεί συνήθως αντιρροπείται από ερεθισμό πνευμονογαστρικού (vagal reflex) εκ της υψηλής Α.Π.  Φάρμακο εκλογής στο σηπτικό σοκ Ν Ε

15  Καίτοι κύριος νευροδιαβιβαστής στο Κ.Ν.Σ. χορηγούμενη έχει ελάχιστη επιρροή κεντρικά, επειδή δεν διαβαίνει αιματεγκεφαλικό φραγμό.  IV σε συγκεντρώσεις :  < 2μg/kg/min κυρίως δρα σε υποδοχείς D1, σε νεφρά, μεσεντέρια αγγεία, στεφανιαία και προκαλεί αγγειοδιαστολή.  2-10μg/Kg/min δρα στους β1 υποδοχείς.  >10μg/Kg/min δρα στους α1 υποδοχείς.  Σε σοκ, συχνά συνδυαζόμενη με ΝΕ. Ντοπαμίνη

16  Συνθετικοί α1 αδρενεργικοί αγωνιστές, όπως η μεθοξαμίνη, προκαλούν μεγάλη αύξηση περιφερικών αντιστάσεων, αύξηση Α.Π. και συχνά ανακλαστική βραδυκαρδία.  Ο α1 αγωνιστής φαινυλεφρίνη επίσης χρησιμοποιείται σε υποτασικά επεισόδια.  Η χρήση τους είναι περιορισμένη πλέον κλινικά.  Οι α1 αγωνιστές Φαινυλεφρίνη, Οξυμεταζολίνη και Τετραϋδραζολίνη σε σκευάσματα αποσυμφόρησης ρινικού βλενογόνου και ένεσης επιπεφυκότων. Άλλοι φαρμακευτικοί α1 αδρενεργικοί αγωνιστές

17 Εμποδίζουν τις ενδογενείς κατεχολαμίνες από το να προσκολληθούν στους α 1 και α 2 υποδοχείς. Εμποδίζοντας αγγειοσύσπαση, προκαλούν αγγειοδιαστολή, μείωση Α.Π. και περιφ. αντιστάσεων. Θεραπευτικά χρησιμοποιούνται οι α 1 και οι μικτοί α 1 -α 2 ανταγωνιστές (μή ειδικοί α ανταγωνιστές). Ο αμιγής α 2 ανταγωνιστής Υοχιμβίνη (στυτικές διαταραχές) δεν χρησιμοποιείται από δεκαετιών και έχει εξάλλου υποκατασταθεί από τα νεότερα φάρμακα σιλντεναφίλη, βαρντεναφίλη. α αδρενεργικοί αναστολείς

18 Οι α 1 ανταγωνιστές προκαλούν αναστολή των μετασυναπτικών αδρενεργικών υποδοχέων και έτσι προκαλείται αγγειοδιαστολή αρτηριολίων και φλεβών, μείωση των περιφερικών αντιστάσεων και μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η φαινοξυβενζαμίνη αναστέλλει μόνιμα α1 και α2 υποδοχείς. Η φαιντολαμίνη τους αναστέλλει αναστρέψιμα.

19 Για τους μικτούς α 1 -α 2 ανταγωνιστές σημειώνουμε ότι ο ανταγωνισμός των α 2 αυτοϋποδοχέων (μεταγαγγλιακά) προκαλεί μεγάλη απελευθέρωση νορεπινεφρίνης από τον αδρενεργικό νευρώνα οπότε ακολουθεί ταχυκαρδία από τον ερεθισμό των β 1 υποδοχέων. Η Φαινοξυβενζαμίνη, επί πλέον, καταστέλλει την πρόσληψη κατεχολαμινών από τους αδρενεργικούς νευρώνες και τους εξωνευρικούς ιστούς. Αυτή η πολλαπλότητα δράσεων την κάνει ιδανικό φάρμακο για το φαιοχρωμοκύττωμα προεγχειρητικά.

20 Πρόσφατα ανακαλύφθηκαν τρεις υπότυποι α 1 υποδοχέων (α 1 Α, α 1 Β, α 1 C). Μελέτες δείχνουν ότι οι α 1 Α υποδοχείς δρουν κυρίως στο ουρογεννητικό σύστημα και εξελίσσονται φάρμακα ειδικά γι’ αυτούς (π.χ. Ταμσουλισίνη), στερούμενα παρενεργειών (υπόταση).

21 Οι α ανταγωνιστές έχουν ευρύ φάσμα φαρμακολογικών ιδιοτήτων και χημική ανομοιογένεια. Μερικά από αυτά τα φάρμακα έχουν αξιοσημείωτα διαφορετική συγγένεια για τους α 1 και α 2 υποδοχείς. Για παράδειγμα η πραζοσίνη έχει πολύ πιο ισχυρή δράση στον ανταγωνισμό των α 1 υποδοχέων. Η φαιντολαμίνη αντίθετα έχει την ίδια συγγένεια για τους δύο τύπους αδρενεργικών υποδοχέων.

22 Μία επίσης σημαντική δράση των α 1 – αδρενεργικών ανταγωνιστών, είναι η αναστολή στης σύσπασης των λείων μυϊκών ινών στον αυχένα της ουροδόχου κύστης. Έτσι μειώνεται η αντίσταση στη ροή των ούρων όταν υπάρχουν αποφρακτικά φαινόμενα, όπως (δυσ-συνέργεια εξωστήρος / έσω σφιγκτήρος) σε καλοήθη υπερπλασία προστάτη ή σε κατακράτηση ούρων (λόγω νευρογενούς κύστης). Αναστέλλουν την εκσπερμάτιση (retrograde ejaculation) και προκαλούν στυτική δυσλειτουργία.

23 ΦάρμακοΥποδοχεί ς Χρήσεις φαινοξυβενζαμί νη α 1, α 2 μη αναστρέψιμη αναστολή  θεραπεία υπέρτασης από φαιοχρωμοκύττωμα  καλοήθης υπερπλασία προστάτη  ατελής κένωση ουροδόχου κύστης φαιντολαμίνηα 1, α 2 αναστρέψιμη αναστολή  διάγνωση φαιοχρωμοκυττώματος  υπέρταση φαιοχρωμοκυττώματος  κρυοπαγήματα

24 ΦάρμακοΥποδοχείςΧρήσεις πραζοσίνηα1α1 · υπέρταση · σύνδρομα δυσ-συνέργειας εξωστήρος/εσω-σφιγκτήρος · καλοήθης υπερπλασία προστάτη · s. Raynaud · φαιοχρωμοκύττωμα · συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια τεραζοσίνηα1α1 ότι και η πραζοσίνη- ειδίκευση στο ουροποιητικό δοξαζοσίνηα1α1 - ΄΄ -

25 ΦΑΙΝΟΞΥΒΕΝΖΑΜΙΝΗ Χρήσεις- Φαιοχρωμοκύττωμα - Θεραπεία υπερτασικής κρίσης (από συμπαθητικο- μιμητικές αμίνες) - Καλοήθης υπερτροφία προστάτη - Παραπληγία, s. Raynaud Χημική δομήΑνήκει στις αλκυλοαλαμίνες Κύρια δράση- Αντιυπερτασική Τρόπος δράσης- αναστολή α 1, α 2 αδρενεργικών υποδοχέων Οδοί χορήγησης / Δόσεις Κυκλοφορεί σε caps Dibenyline 10mg Χορήγηση 10 mg από το στόμα δύο φορές τη μέρα. Αύξηση 10mg/ανά μέρα μέχρι 1-2mg/kg σε δύο δόσεις ΔράσειςΚΑΣ : Αγγειοδιαστολή, μείωση περιφερικών αντιστάσεων, μείωση αρτηριακής πίεσης Αναστολή απελευθέρωσης νορεπινεφρίνης Ο.Γ.Σ: Χάλαση λείων μυϊκών ινών ουροδόχου κύστης

26 ΦΑΙΝΟΞΥΒΕΝΖΑΜΙΝΗ Αντενδείξεις- Υπερευαισθησία στο φάρμακο - Προσοχή σε νεφρική δυσλειτουργία, εγκεφαλική και στεφανιαία αρτηριοσκλήρυνση και ηλικιωμένους ΠαρενέργειεςΚΑΣ : Υπόταση, ταχυκαρδία, shock, αρρυθμίες Κ.Ν.Σ : Λήθαργος, πονοκέφαλος, σύγχυση Γ.Ε.Σ : Έμετοι, ναυτία, διάρροια, ξηροστομία Ο.Γ.Σ : Αναστολή εκσπερμάτισης Μυοσκελετικό : Μυϊκή αδυναμία Α.Σ : ρινική συμφόρηση ΦαρμακοκινητικήΈναρξη δράσης περίπου 2h Μέγιστη δράση στις 4 – 6h Διάρκεια δράσης ≥ 4 μέρες Χρόνος μισής ζωής απομάκρυνσης 24h Απορρόφηση από το γαστρεντερικό σωλήνα ~ 20–30% κατά τη χορήγηση από το στόμα Μεταβολισμός : στο ήπαρ Απέκκριση : ούρα

27 ΦΑΙΝΤΟΛΑΜΙΝΗ Χρήσεις- Αρτηριακή υπέρταση λόγω φαιοχρωμοκυττώματος - Διάγνωση φαιοχρωμοκυττώματος - Κρυοπαγήματα Χημική δομήΙμιδαζολίνη Κύρια δράσηΑντιυπερτασική Τρόπος δράσηςΑνταγωνιστικός αποκλεισμός των α 1 και α 2 υποδοχέων ΔράσειςΚαταστέλλει την έκκριση κατεχολαμινών, αγγειοδιαστολή, μείωση περιφερικών αντιστάσεων, μείωση αρτηριακής πίεσης

28 ΦΑΙΝΤΟΛΑΜΙΝΗ Παρενέργειες ΚΑΣ: Ορθοστατική υπόταση, ταχυκαρδία, αρρυθμία Κ.Ν.Σ.: Ίλιγγος, ζάλη ΓΕΣ: Ναυτία, έμετοι, διάρροια Μυοσκελετικό: αδυναμία Αναπνευστικό: ρινική συμφόρηση Σε κάποια περιστατικά πνευμονική υπέρταση Οδοί χορήγησης /Δόσεις Κυκλοφορεί σε tab., inj.: Regitine 10mg Για διάγνωση φαιοχρωμοκυτώματος 5mg i.m ή i.v Προετοιμασία για χειρουργείο φαιοχρωμοκυτώματος 5mg 1 – 2h πριν την επέμβαση i.m ή i.v Σε υπερτασική κρίση 5 – 20mg i.v Στάγδην έγχυση 5-60mg σε min με ρυθμό 0,2-2mg/min

29 Δρούν στους α 1, β 1 και β 2 αδρενεργικούς υποδοχείς, έχουν αγγειοδιασταλτική δράση, μειώνουν τα επίπεδα ρενίνης. Επειδή έχουν και α 1 - ανταγωνιστική δράση, είναι μικρότερη η βραδυκαρδία και η αρνητική ινότροπη δράση, σε σχέση με τους β - αναστολείς. Οι α 1 ιδιότητες μπορεί όμως να οδηγήσουν σε ορθοστατική υπόταση. Φάρμακα που Αναστέλλουν Ταυτόχρονα α και β Υποδοχείς

30 ΛΑΒΗΤΑΛΟΛΗ Χρήσεις - Αρτηριακή υπέρταση - Υπερτασική κρίση από φαιοχρωμοκύττωμα - Τοξιναιμία κύησης - Έλεγχος υπέρτασης διεγχειρητικά. - Υπέρταση από απότομη διακοπή κλονιδίνης Χημική δομή Κύρια δράση Αντιυπερτασική Τρόπος δράσης Ανταγωνισμός α 1, β 1, β 2 υποδοχέων Δράσεις Αγγειοδιαστολή, μείωση αρτηριακής πίεσης Οδοί χορήγησης / Δόσεις Κυκλοφορεί σε tab Trandate (100, 200 mg) και ενέσιμο Trandate 100 mg. Σε υπέρταση : 100mg 2 φορές / μέρα από το στόμα αύξηση 100 mg κάθε 2 – 3 μέρες συνήθης δόση mg 2 φορές/μέρα όχι πάνω από 2,4g / μέρα Οξεία υπέρταση: 20 mg i.v ή 1-2 mg / kg στάγδην έγχυση 2mg/min μέχρι 300mg

31 ΛΑΒΗΤΑΛΟΛΗ ΠαρενέργειεςΚΑΣ: Υπόταση, βραδυκαρδία, αρρυθμίες Κ.Ν.Σ: Παραισθήσεις, πονοκέφαλος, ίλιγγος Γ.Ε.Σ: Έμετοι, δυσπεψία, ισχαιμική κολίτιδα, σπάνια θρόμβωση μεσεντερίου αρτηρίας αύξηση τρανσαμινασών, ηπατική νέκρωση Α.Σ: Ρινική συμφόρηση, δύσπνοια, βρογχόσπασμος Νευρομυϊκό: Αδυναμία, μυοπάθεια Δέρμα: Εξάνθημα, αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, αλωπεκία Άλλες: Θετικά αντιπυρηνικά, αντιμιτοχονδριακά αντισώματα, s. Raynaud, λεμφοπενία, ουδετεροπενία ΚινητικήΈναρξη δράσης από το στόμα 20 min – 2h i.v 2 – 5 min. Μέγιστη δράση : από το στόμα 1 – 4h i.v 5 – 15 min Διάρκεια δράσης : από το στόμα 8 – 24h i.v 2 – 4h

32 ΛΑΒΗΤΑΛΟΛΗ ΚατανομήΉπια λιποδιαλυτό, περνάει αιματοεγκεφαλικό φραγμό και πλακούντα σύνδεση με πρωτεΐνες 50% ΜεταβολισμόςΉπαρ ΑπέκκρισηΟύρα (<5% αναλλοίωτο φάρμακο) Αλληλεπιδράσεις- με α αναστολείς, αυξημένος κίνδυνος ορθοστατικής υπότασης -η σιμετιδίνη αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητά της - με πτητικά αναισθητικά εκσεσημασμένη υπόταση - τα σαλικυλικά μειώνουν την αντιυπερτασική δράση της - με ανταγωνιστές Ca ++ συνέργεια ή επιπρόσθετη φαρμακολογική δράση

33 Στην κατηγορία των φαρμάκων αυτών ανήκουν η μεθυλντόπα και η κλονιδίνη. Οι α 2 υποδοχείς βρίσκονται σε πολλά σημεία του σώματος. Σ΄ αυτά περιλαμβάνονται το Κ.Ν.Σ, το πλάγιο δεμάτιο του Ν.Μ., το καρδιοαγγειακό και αναπνευστικό σύστημα. Οι α 2 αδρενεργικοί αγωνιστές έχουν κεντρική δράση, διεγείρουν τους α 2 υποδοχείς στο αγγειοκινητικό κέντρο στο εγκεφαλικό στέλεχος και τον υποθάλαμο. Το locus ceruleus (μπλέ σημείο, κυανούς τόπος) είναι ο υπερισχύων αδρενεργικός πυρήνας στο εγκεφαλικό στέλεχος. α 2 αδρενεργικοί διεγέρτες

34 Υπάρχουν τέσσερις υποομάδες α 2 υποδοχέων. Όλοι δρούν μέσω μηχανισμού G – πρωτεΐνης, ενεργοποιώντας έναν ενδοκυττάριο καταρράκτη αντιδράσεων. Η πιο γνωστή συνέπεια από την διέγερση των α 2 υποδοχέων είναι η αναστολή της αδενυλυκυκλάσης η οποία αναστέλλει το σχηματισμό του cAMP και ανοίγει τους διαύλους Κ +. Σαν αποτέλεσμα υπερπολώνεται η μεμβράνη του νεύρου και μειώνεται η απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών από το προσυναπτικό τελικό άκρο.

35 Το τελικό αποτέλεσμα της ενεργοποίησης των α 2 υποδοχέων του ΚΝΣ είναι η ρύθμιση της συμπαθητικής νευρικής δραστηριότητας. Η διέγερση των α 2 υποδοχέων που βρίσκονται στο νωτιαίο μυελό προκαλεί αναλγητική δράση. Η χορήγηση των α 2 αδρενεργικών αγωνιστών οδηγεί σε μείωση της καρδιακής συχνότητας και παροδική αύξηση της αρτηριακής πίεσης με μείωση συγχρόνως της καρδιακής παροχής μέσω της ενεργοποίησης των περιφερικών α1 αδρενεργικών υποδοχέων.

36 Νεότεροι α 2 αγωνιστές (διεγέρτες) 1.Η βριμονιδίνη: έχει υψηλή εκλεκτικότητα για τους α 2 υποδοχείς και έχει χρησιμοποιηθεί για μείωση της ενδοφθαλμίου πίεσης στο γλαύκωμα, ειδικά σε ασθενείς στους οποίους είναι απαραίτητη η καρδιοαναπνευστική σταθερότητα. 2.Η λοφεξιδίνη: έχει χρησιμοποιηθεί στην οξεία φάση στερητικών φαινομένων από οπιοειδή (με λιγότερα υποτασικά επεισόδια από την κλονιδίνη). 3.Η τιζανιδίνη: σαν αντισπασμωδικός παράγοντας σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση ή βλάβη σπονδυλικής στήλης. 4.Η μιβαζερόλη: για θεραπεία μυοκαρδιακής ισχαιμίας. (1,2 έχουν έγκριση FDA 3,4 αναμένουν έγκριση)

37 Δράσεις κλονιδίνης  Στην αρτηριακή υπέρταση: Προκαλεί αγγειοδιαστολή, μείωση περιφερικών αντιστάσεων, μείωση καρδιακής παροχής, μείωση αρτηρ. πίεσης και καρδιακής συχνότητας.  Σε καταστάσεις όπου υπάρχει υπερδραστηριότητα συμπαθητικού (π.χ. Κ.Ε.Κ.). Η υπερδιέγερση του συμπαθ. πιθανόν οφείλεται στην υπερδραστηριότητα των κυττάρων του locus coeruleus που βρίσκονται στο στέλεχος. Η κλονιδίνη αναστέλλει ή/και προλαμβάνει την συμπαθητική υπερδραστηριότητα, η οποία εκδηλώνεται με υπέρταση, ταχυκαρδία, ταχύπνοια, εφίδρωση, κρίσεις απεγκεφαλισμού.

38 Δράσεις κλονιδίνης (α συνέχεια)  Στον τέτανο, όπου έχουμε συμπαθητική υπερδραστηριότητα.  Θεραπεία συμπτωμάτων στέρησης οπιοειδών, αλκοόλ.  Χρησιμοποιείται επίσης σαν συμπληρωματικό καταστολής, διεγχειρητικά και στη ΜΕΘ. Η κλονιδίνη μειώνει τόσο την κατανάλωση Ο 2 όσο και την παραγωγή CO 2.  Για αναλγησία, χορηγούμενη στον επισκληρίδιο ή υπαραχνοειδή χώρο, σε χρόνιο πόνο και σε καρκινικό πόνο.  Επίσης παρατείνει τον συμπαθητικό αποκλεισμό όταν χορηγείται μαζί με τοπικό αναισθητικό στον υπαραχνοειδή χώρο.

39 Δράσεις κλονιδίνης (β’ συνέχεια)  Για έλεγχο κρίσεων πανικού σε παιδιά.  Στη διάγνωση του φαιοχρωμοκυτώματος (0,3mg P.O. μειώνει συγκέντρωση κατεχολαμινών σε φυσιολογικούς ασθενείς, όχι όμως στο φαιοχρωμοκύτωμα.  Θεραπεία ρίγους.  Θεραπεία ημικρανίας.  Σε νευροπαθητικές διάρροιες των διαβητικών.

40 Κλονιδίνη (ανεπιθύμητες δράσεις)  Υπόταση, βραδυκαρδία (χορήγηση ατροπίνης).  Rebound υπέρταση μετά από απότομη διακοπή ή στέρηση. Συνυπάρχει αυξημένη περιφερική αγγειο- σύσπαση, ταχυκαρδία, ανησυχία. Μπορεί να ελεγχθεί με επαναχορήγηση κλονιδίνης ή με χορήγηση αγγειο- διασταλτικών φαρμάκων (νιτροπρωσσικό, υδραλαζίνη) ή με λαβηταλόλη.  Κατακράτηση Νατρίου και νερού: συχνά συγχορηγούνται διουρητικά.  Μυϊκή αδυναμία, λήθαργος, ξηρότητα στόματος, ναυτία.

41 Κλονιδίνη (αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα)  Συνδυασμός με άλλα υπερτασικά καθώς και με αναισθητικά φάρμακα, αναλγητικά και αντιψυχωσικά αυξάνει το υποτασικό αποτέλεσμα.  Οι β-αναστολείς αυξάνουν τη βραδυκαρδία και την υπέρταση μετά από απότομη διακοπή κλονιδίνης.  Παρατείνει τον συμπαθητικό αποκλεισμό των τοπικών αναισθητικών.  Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ανταγωνίζονται την αντιυπερτασική της δράση.  Η κλονιδίνη μπορεί να αυξήσει την συγκέντρωση της κυκλοσπορίνης στο πλάσμα.

42 Κλονιδίνη (φαρμακοκινητική – IV χορήγηση)  Η κλονιδίνη περνάει τον αιματο-εγκεφαλικό φραγμό, τον πλακούντα και το μητρικό γάλα. Έχει εξαιρετική διεισδυτικότητα στο Κ.Ν.Σ.  Η νεφρική αιματική ροή και η σπειραματική διήθηση δεν επηρεάζονται.  Ενδοφλεβίως: 0,15mg σε 10ml φυσιολ.ορού σε αργή χορήγηση, παρακολουθώντας την αρτηριακή πίεση. Μπορεί να χορηγείται σε συνεχή 24-ωρη στάγδην έγχυση, σε Κ.Ε.Κ., σύνδρομα στέρησης οπιοειδών ή αλκοόλ και σε ανθεκτικές υπερτάσεις.  Αν κάθαρση κρεατινίνης <10ml/min, η αρχική δόση μειώνεται κατά 50%.

43


Κατέβασμα ppt "Α αδρενεργικοί αγωνιστές α αδρενεργικοί ανταγωνιστές... Αλέξανδρος Αναστασάκης Χριστίνα Γόγαλη Χάρης Σαμαράς ΜΕΘ Ασκληπιείου Βούλας."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google