Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Ο ΧΙΤΛΕΡ ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΜΠΟΛΗΣ γ3 ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Ο ΧΙΤΛΕΡ ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΜΠΟΛΗΣ γ3 ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1

2 Ο ΧΙΤΛΕΡ ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΜΠΟΛΗΣ γ3 ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

3 ΠΕΡΙΛΗΨΗ Ο Αδόλφος Χίτλερ (γερμ. Adolf Hitler, προσωνυμία Φυρερ Führer (Ηγέτης)) (20 Απριλιου, 1889 – 30 Απριλιου 1945) ήταν δικτάτορας της ναζιστικης Γερμανίας και ηγέτης του Εργατικού Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος. Από το 1933 εώς το 1945 ήταν επίσης Καγκελάριος της Γερμανίας, επικεφαλής της κυβέρνησης και του κράτους. Με την ηγεσία του Χίτλερ, οι εθνικοσοσιαλιστές εγκαθίδρυσαν στη Γερμανία τη δικτατορία του αποκαλούμενου Τρίτου Ράιχ. Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης κηρύχθηκαν εκτός νόμου, οι πολιτικοί αντίπαλοι καταδιώκονταν και δολοφονούνταν. Οι Χίτλερ και οι οπαδοί του εφάρμοσαν τη συστηματική στέρηση δικαιωμάτων και τη δολοφονία των Εβραίων της Ευρώπης καθώς και άλλων θρησκευτικών, εθνικών, ή κοινωνικών ομάδων και εξαπέλυσαν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σα συνέπεια αυτής της πολιτικής, μόνο στο ευρωπαϊκό θέατρο του πολέμου έχασαν τη ζωή τους 30 εκατομμύρια άνθρωποι, μεταξύ αυτών 6 εκατομμύρια Εβραίοι. Η Γερμανία και η Ευρώπη κατά μεγάλο μέρος έγιναν ερείπια και διαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.Εργατικού Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Καγκελάριοςκυβέρνησηςκράτουςεθνικοσοσιαλιστές Τρίτου ΡάιχΕβραίωνΔεύτερο Παγκόσμιο ΠόλεμοΨυχρού Πολέμου

4 Μετά την απόρριψη από την Πολωνία των γερμανικών προτάσεων σχετικά με την Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ και τον Πολωνικό Διάδρομο ο Χίτλερ διέταξε επίθεση, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, πυροδοτώντας τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά από μια σειρά στρατιωτικών επιτυχιών, βασισμένων κυρίως στην τακτική του "αστραπιαίου πολέμου" (blitzkrieg), η ναζιστική Γερμανία είχε υπό τον έλεγχό της το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Το 1942 όμως, μετά την αποτυχία στο Ανατολικό Μέτωπο και τη μάχη του Ελ Αλαμέιν στη Βόρεια Αφρική, ο πόλεμος πήρε νέα τροπή και η Γερμανία του Χίτλερ βρέθηκε να αμύνεται ενάντια στους προελαύνοντες Συμμάχους. Αντιμέτωπος με την ολοκληρωτική ήττα, ο Χίτλερ αυτοκτόνησε στο Βερολίνο τον Απρίλιο του 1945 λίγο πριν από την κατάληψη του υπογείου καταφυγίου της Καγκελαρίας από τον Ερυθρό Στρατό. Το τέλος του σήμανε και το τέλος του καθεστώτος το οποίο άφησε τη Γερμανία σε ερείπια.ΝτάντσιχΠολωνικό Διάδρομο1939Β΄Παγκόσμιο ΠόλεμοblitzkriegΕυρώπης1942Ανατολικό Μέτωπομάχη του Ελ ΑλαμέινΑφρικήΒερολίνουπογείου καταφυγίου

5 Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Στο "Mein Kampf" ο Χίτλερ περιγράφει τον πατέρα του ως αυστηρό, αυταρχικό και, καμιά φορά, ακόμα και οξύθυμο και βίαιο. Είναι, όμως, αμφισβητήσιμο αν η ανατροφή του Χίτλερ υπήρξε πιο αυστηρή από την καθιερωμένη εκείνο τον καιρό. Ο Χίτλερ ποτέ δεν ξεσυνερίστηκε τον πατέρα του που το 1876 (όταν ο Αλόισιος ήταν πλέον 40 ετών και η μητέρα του είχε πεθάνει πριν από 30 χρόνια και λόγω μιας αναμενόμενης κληρονομιάς από τον υποτιθέμενο θείο του, Γιόχαν Νέπομουκ Χίντλερ) άλλαξε το οικογενειακό επώνυμο, από Σίκλγκρουμπερ (Schicklgruber) σε Χίτλερ. Ο Αλόισιος, που ήταν εξώγαμο παιδί της αγροτικής υπηρέτριας Άννας Μαρίας Σίκλγκρουμπερ, πήρε έτσι το όνομα του άντρα, πού πίστευε ότι ήταν πατέρας του. Αυτός όμως, ο μυλεργάτης Γιόχαν Γκέοργκ Χίντλερ (Johann Georg Hiedler) δεν τον είχε αποδεχτεί ποτέ, επίσημα, σα γιο του. Η τροποποίηση του Χίντλερ στο γνωστό Χίτλερ οφείλεται απλά και μόνο σε ένα ορθογραφικό λάθος του αρμόδιου υπαλλήλου στην καταγραφή του νέου επωνύμου του Αλόισιου.1876

6 Όπως φαίνεται, ο Χίτλερ δεν ήξερε με απόλυτη βεβαιότητα, ποιος ήταν ο παππούς του. Το γεγονός αυτό πρέπει να ήταν πολιτικά εκρηκτικό για τον προπαγανδιστή μιας ρατσιστικής ιδεολογίας, ο οποίος από την αρχή της δεκαετίας του 1920 γινόταν όλο και περισσότερο γνωστός. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι, από τότε ήδη, προσπαθούσαν συνεχώς να αποδείξουν ότι ο ηγέτης του αντισημιτικού και εξτρεμιστικά εθνικιστικού Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος είχε ο ίδιος Εβραίους ή Τσέχους προγόνους. Για τις φήμες αυτές δεν βρέθηκαν αποδείξεις. Για το Χίτλερ, όμως, αυτές οι φήμες καθώς και οι κατά ένα μέρος αιμομικτικές σχέσεις στην οικογένειά του ήταν αρκετός λόγος για να συσκοτίσει όσο μπορούσε την καταγωγή του.

7 ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ Λόγω της δουλειάς του Αλόισιου, η οικογένεια Χίτλερ μετακόμιζε συνεχώς, από το Μπράουναου στο Πάσαου, Λάμπαχ και τελικά στο Λέοντιγκ του Λιντς. Οι επιδόσεις του Αδόλφου στα διάφορα δημοτικά σχολεία ήταν καλές. Στο Γυμνάσιο, όμως, του Λιντς απέτυχε τελείως. Ήδη, από την πρώτη σχολική χρονιά, 1900/1901, ο Αδόλφος έμεινε στην ίδια τάξη, λόγω "έλλειψης φιλοπονίας", όπως σημείωσαν οι καθηγητές του. Στην τρίτη σχολική χρονιά, οι βαθμοί του ήταν τόσο κακοί, που φαινόταν πως θα απορριφθεί ξανά. Επειδή, όμως, είχε πεθάνει ο πατέρας του, κατόπιν παράκλησης της μητέρας του, το σχολείο δέχτηκε να τον προβιβάσει, αλλά με τον όρο ότι θα άλλαζε σχολείο. Ο Χίτλερ γράφτηκε στο σχολείο του Στέιρ, που ήταν λιγότερο απαιτητικό, αλλά ούτε εκεί οι επιδόσεις του δε βελτιώθηκαν. Τελικά, το φθινόπωρο του 1905, εγκατέλειψε το σχολείο, σε ηλικία 16 ετών, χωρίς να πάρει απολυτήριο.Πάσαου ΛάμπαχΛέοντιγκ

8 Αργότερα (στο "Mein Kampf") o Χίτλερ παρουσιάζει τις αποτυχίες αυτές σαν ένα είδος "μαθησιακής απεργίας" εναντίον του πατέρα του, ο οποίος επέμενε να τον κάνει υπάλληλο, ενώ ο ίδιος ήθελε να γίνει ζωγράφος. Σ' αυτό υπάρχει μια δόση αλήθειας, γιατί ο Χίτλερ σε ολόκληρη τη ζωή του θεωρούσε τον εαυτόν του παραγνωρισμένο καλλιτέχνη. Όσον αφορά όμως τη "μαθησιακή απεργία εναντίον του πατέρα του", ο οποίος ήθελε να τον κάνει οπωσδήποτε υπάλληλο, πρόκειται για ψέμα. Ο πατέρας του πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 1903 σε ηλικία 65 ετών. Ο Αδόλφος ήταν τότε 13 ετών. Παρόλο που κανείς δεν τον "πίεζε" πλέον να γίνει υπάλληλος, οι επιδόσεις του δεν καλυτέρεψαν. Οι γνώσεις του από εκεί και πέρα, στην ουσία, δεν ήταν παρά οι γνώσεις ενός ημιμαθή ο οποίος μελετούσε τυχαίες πηγές δίχως ιδιαίτερη επιλογή.3 Ιανουαρίου1903ημιμαθή

9 Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΕ ΒΙΕΝΝΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟ Από το 1905 και μετά ο Χίτλερ είναι σε θέση να ζήσει μια ανεξάρτητη μποέμικη ζωή. Εκτός από την οικονομική βοήθεια που έχει από την μητέρα του, παίρνει και κάποιο επίδομα επειδή έχασε τον πατέρα του σε μικρή ηλικία. Σκοπεύει να σπουδάσει στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης. Η Ακαδημία απορρίπτει δύο φορές την αίτηση του (1907 και 1908), λόγω έλλειψης ταλέντου. Από τότε, ο Χίτλερ δεν ξαναπροσπαθεί να βρει δουλειά, ή έστω να μάθει μια τέχνη. Μένει αρχικά στη Βιέννη, αλλά ξαναγυρίζει στο Λιντς, μετά το θάνατο της μητέρας του, από καρκίνο του στήθους, στις 21 Δεκεμβρίου Ενώ στο "Mein Kampf" παρουσιάζει τα χρόνια εκείνα σα γεμάτα από οικονομικές δυσκολίες και στερήσεις, στην πραγματικότητα τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια δεν ζούσε και άσχημα: το επίδομα που έπαιρνε, μαζί με τα λεφτά που έβγαζε από τις πωλήσεις των ζωγραφιών του, ξεπερνούσε τον αρχικό μισθό ενός δασκάλου.1905Βιέννης Δεκεμβρίου1907

10 Α' Παγκόσμιος Πόλεμος Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, ο Χίτλερ είναι υποδεκανέας του 16ου Βαυαρικού Συντάγματος Εφέδρων Πεζικού, Λιστ, στο δυτικό μέτωπο. Στις 16 Αυγούστου 1914 κατατάσσεται ως εθελοντής στον Πρωσικό Στρατό. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου παίρνει το παράσημο του Σιδηρού Σταυρού Δεύτερης Τάξης. Το 1916 ο Χίτλερ πληγώνεται στο πόδι σε μια μάχη της βόρειας Γαλλίας. Στις αρχές Μαρτίου του 1917 επιστρέφει στο μέτωπο, όπου το 1918 παρασημοφορείται με το Σιδηρό Σταυρό Πρώτης Τάξης.υποδεκανέας16 ΑυγούστουΓαλλίας Ο Χίτλερ εθεωρείτο σωστός στρατιώτης, επειδή όμως η στάση του δεν είναι κριτική απέναντι στους αξιωματικούς, ήταν μάλλον αντιπαθής στους συναδέλφους του. Ένας τους, ο Κόνραντ Χάιντεν (Konrad Heiden, πρώτος βιογράφος του Χίτλερ) θα γράψει αργότερα: "Όλοι τον βρίζαμε. Το βρίσκαμε ανυπόφορο να έχουμε ένα άσπρο πρόβατο ανάμεσά μας."Κόνραντ Χάιντεν

11 Λίγο πριν τη λήξη του πολέμου, στις 15 Οκτωβρίου 1918, μετά από μια επίθεση με αέρια, ο Χίτλερ εισάγεται στο στρατιωτικό νοσοκομείο της πόλης Πάζεβαλκ της Πομερανίας. Την παροδική τύφλωσή του την απέδιδε ο ίδιος σε βλάβη των ματιών του εξαιτίας της επίδρασης των αερίων. Νεότερες μελέτες, οι οποίες βασίζονται στο αρχείο του στρατιωτικού νοσοκομείου, αποδεικνύουν ότι η αιτία για την ανωμαλία αυτή ήταν μια καθυστερημένη υστερική αντίδραση του Χίτλερ, για τη διαφαινόμενη, πλέον, ήττα της Γερμανίας. Επιπλέον, κατά τη διάγνωση του ψυχίατρου του στρατιωτικού νοσοκομείου, ο Χίτλερ χαρακτηριζόταν ψυχοπαθής, και τελείως ακατάλληλος για να αναλάβει ηγετικά καθήκοντα.15 Οκτωβρίου Πομερανίαςψυχίατρουψυχοπαθής

12 Η άνοδος του Χίτλερ Ο Χίτλερ ισχυρίστηκε αργότερα ότι η αγανάκτησή του για το χαμένο πόλεμο και η "προδοσία των εγκληματιών του Νοέμβρη" ωρίμασαν μέσα του την απόφαση να γίνει πολιτικός ("Εγκληματίες του Νοέμβρη" ήταν οι πολιτικοί, που υπέγραψαν την παράδοση της Γερμανίας, ενώ ακόμα ο γερμανικός στρατός κατείχε εχθρικό έδαφος). Οι γερμανοί εθνικιστές δεν παραδέχονται την στρατιωτική ήττα τους στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και για αυτό το λόγο εξελίσσουν την (φυσικά ψεύτικη) συνομωτική θεωρία της προδοσίας, βάσει της οποίας η γερμανική πατρίδα προδόθηκε από τους πολιτικούς και τους μαρξιστές με τη λεγόμενη "μαχαιριά στην πλάτη" (Dolchstoßlegende). Αυτή την "προδοσία" παρουσιάζει ο Χίτλερ εκ των υστέρων ως κίνητρο για την απόφασή του να γίνει πολιτικός. Εδώ ο Χίτλερ δε λέει την αλήθεια.

13 Πολιτικές φιλοδοξίες, αμέσως μετά τον πόλεμο, ο Χίτλερ δεν είχε. Γύρισε στο στρατώνα του Συντάγματός του, στο Μόναχο, και η μόνη του προσπάθεια ήταν να μην απολυθεί από το στρατό. Εκλέχτηκε ως ένας από τους αντιπροσώπους του Συντάγματος και με βάση αυτό έγινε ένα είδος συνδέσμου με την επαναστατική Σοβιετική Κυβέρνηση του Μονάχου του σοσιαλιστή βαυαρού πρωθυπουργού Κουρτ Άισνερ (Kurt Eisner). Στις ταραχές που ξέσπασαν μετά τη δολοφονία του Άισνερ (1919), ο Χίτλερ δε φαίνεται να είναι ούτε με το μέρος του Κόμματος της Σοβιετικής Δημοκρατίας, αλλά ούτε και με το μέρος των αντιπάλων τους, των ακραία εθνικιστικών και αντιδημοκρατικών Εθελοντικών Σωμάτων (όπως θα περίμενε κανείς, με βάση τη μετέπειτα εξέλιξή του). Φαίνεται να περιμένει επιφυλακτικά τις εξελίξεις. Ένα φιλμ της εποχής (1919), μάλιστα, δείχνει το Χίτλερ στη νεκρική πομπή του δολοφονημένου Άισνερ, που ήταν Εβραίος. Γι’ αυτούς τους λόγους, σύγχρονοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι οι πολιτικές απόψεις του Χίτλερ, δεν είχαν φτάσει ακόμα το 1918 στην εξέλιξη που κατέγραψε το 1924, στο πρώτο μέρος του Mein Kampf

14 Το 1909, σε ηλικία 20 ετών, μετακομίζει, τελικά, στη Βιέννη. Εκεί γνωρίζει τις ψευδοεπιστημονικές και νεοθρησκευτικές θεωρίες του ρατσιστή και αντισημίτη ιδεολόγου Γιεργκ Λαντζ φον Λίμπενφελς (Jörg Lanz von Liebenfels). Επίσης αφομοιώνει τον αντισημιτισμό διάφορων πολιτικών, όπως πχ. του Γκέοργκ Ρίτερ φον Σένερερ (Georg Ritter von Schönerer) που ήταν "Führer" (ηγέτης) του Παγγερμανικού Κινήματος, καθώς και του δήμαρχου της Βιέννης, Δρα Καρλ Λίγκερ (Karl Lueger). Η ιδέα του Χίτλερ για μια ανώτερη, άρια φυλή, την αποκαλούμενη "φυλή κυρίων" (Herrenrasse), πρέπει να σχηματίστηκε εκείνο τον καιρό. Ο ίδιος δεν αναφέρθηκε ποτέ στα πολιτικά του πρότυπα και είδωλα. Όπως αναφέρει όμως ο Άουγκουστ Κούμπιτσεκ (August Kubizek), ένας φίλος του Χίτλερ εκείνου του καιρού, σε αυτά τα χρόνια υπάρχει και κάτι άλλο, που ενθουσιάζει τον Χίτλερ ακόμη περισσότερο από ότι η πολιτική: η όπερα. Ιδιαίτερα, οι όπερες του Ρίχαρντ Βάγκνερ.1909ψευδοεπιστημονικέςΓιεργκ Λαντζ φον ΛίμπενφελςαντισημιτισμόΓκέοργκ Ρίτερ φον ΣένερερΠαγγερμανικού ΚινήματοςΚαρλ ΛίγκερΆουγκουστ Κούμπιτσεκ όπεραΡίχαρντ Βάγκνερ

15 Όταν η Επιτροπή της Ακαδημίας τον απορρίπτει για δεύτερη φορά, τα οικονομικά περιθώρια του Χίτλερ αρχίζουν να στενεύουν. Το 1909 καταλήγει τελικά σε ένα ίδρυμα άστεγων στην οδό Μέλντεμαν (Meldemannstraße). Βγάζει λίγα λεφτά πουλώντας τις ζωγραφιές του με τα αξιοθέατα της Βιέννης. Στο Mein Kampf γράφει, ότι εκείνο τον καιρό εξελίσσεται ο αντισημιτισμός του, πράγμα που είναι αμφίβολο. Στο ίδρυμα που ζούσε διατηρούσε σχέσεις με έναν Εβραίο, τον Γιόζεφ Νόιμαν (Josef Neumann), ο οποίος τον βοηθούσε στην πώληση των έργων του.

16 Μετά την αιματηρή συντριβή της Σοβιετικής Δημοκρατίας, ο Χίτλερ προσλαμβάνεται από τη διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων (Ράιχσβερ, Reichswehr) του Μονάχου, που τότε ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας εξουσίας. Υπάρχουν ενδείξεις ότι εξαγόρασε την εύνοια των ισχυρών προδίδοντας παλιούς συντρόφους του, που ήταν με την πλευρά της Σοβιετικής Δημοκρατίας. Σημαντικές προσωπικότητες της αποκαλούμενης μαύρης Ράιχσβερ, όπως ο λοχαγός Ερνστ Ρεμ (Ernst Röhm), διέκριναν σύντομα στον υποδεκανέα Χίτλερ έναν ενδεχόμενο προπαγανδιστή για να κάνει ζύμωση μέσα στους εργάτες με σκοπό την εξάπλωση της εθνικιστικής ιδεολογίας. Γι' αυτό το λόγο τον στέλνουν να παρακολουθήσει μαθήματα προπαγανδιστικής ρητορικής. Παράλληλα κατασκοπεύει και τις δραστηριότητες πολιτικών κομμάτων και πολιτικών κύκλων, που ξεφυτρώνουν, στο μετεπαναστατικό Μόναχο, σαν τα μανιτάρια.Ερνστ Ρεμ ρητορικής

17 Πραξικόπημα και φυλάκιση Τη Βαυαρία, μετά τη συντριβή της Σοβιετικής Δημοκρατίας, κυβερνά, ουσιαστικά, ο εθνικιστής και μοναρχικός Γκούσταβ Ρίτερ φον Καρ (Gustav Ritter von Kahr), που δεν έκρυβε καθόλου την αντιπάθειά του για τη δημοκρατία και τη λεγόμενη "κόκκινη Κυβέρνηση" (δηλαδή τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, που το 1918, μετά την πτώση της μοναρχίας, εγκαθίδρυσε τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης). Ο Χίτλερ και ο πρώην Επικεφαλής Επισταθμίας του Γενικού Επιτελείου, Έριχ Λούντεντορφ (Erich Ludendorf), που ανήκε στους συμπαθούντες του NSDAP, είδαν στον Καρ ένα σύμμαχο για το σχέδιό τους, τη βίαιη ανατροπή της κυβέρνησης του Βερολίνου, κατά το πρότυπο της Πορείας στη Ρώμη του Μουσολίνι, τον Οκτώβριο του Λόγω της κατοχής του Ρουρ από τη Γαλλία, του τεράστιου πληθωρισμού και των σοβαρών ταραχών που είχαν ξεσπάσει στη Γερμανία, ο Χίτλερ πίστευε ότι θα έβρισκε μεγάλη λαϊκή υποστήριξη. Δημοκρατία της Βαϊμάρης Πορείας στη ΡώμηΜουσολίνιΡουρΓαλλία

18 Το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου 1923, ο Χίτλερ με μερικούς ένοπλους έκανε έφοδο σε μια μπιραρία, έξω από το Μόναχο, όπου εκφωνούσε λόγο ο Καρ. Αλλά μόνο με την απειλή των όπλων, δέχτηκε αυτός, για τα μάτια του κόμσου, την πρόταση του Χίτλερ να ανατρέψουν την κυβέρνηση του Βερολίνου. Το επόμενο πρωί, που ο Χίτλερ με έναν αριθμό υποστηρικτών του επιτέθηκε στο Βαυαρικό Υπουργείο Στρατιωτικών, σαν αρχή της ανατροπής της βαυαρικής κυβέρνησης, η αστυνομία έκανε χρήση των όπλων και οι επιτιθέμενοι τράπηκαν σε φυγή αφήνοντας πίσω τους 16 νεκρούς, μέλη του NSDAP. Ο Λούντεντορφ συνελήφθη στις 9 Νοεμβρίου, ο Χίτλερ μερικές μέρες αργότερα. Η δίκη για αυτούς που συμμετείχαν στο Πραξικόπημα Λούντεντορφ-Χίτλερ άρχισε στις 26 Φεβρουαρίου 1924.

19 Με βάση τη νομοθεσία της εποχής, θα έπρεπε να καταδικαστεί ο Χίτλερ, για εσχάτη προδοσία, σε μακροχρόνια φυλάκιση, ή, τουλάχιστον, να απελαθεί από τη Γερμανία, γιατί είχε ακόμα την αυστριακή υπηκοότητα. Αλλά, η Δημοκρατία της Βαϊμάρης φερόταν με εξαιρετική επιείκια στους ακροδεξιούς παραβάτες του νόμου. Ενώ οι άλλοι πρωτομάστορες του πραξικοπήματος αποστασιοποιούνται και δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη για το πραξικόπημα, με αποτέλεσμα πολλοί να αθωωθούν, (όπως πχ. ο Λούντεντορφ, Ludendorff), ο Χίτλερ, που ξέρει ότι δε ρισκάρει πολλά πράγματα, εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να προβάλλει τον εαυτόν του ως μόνο εμπνευστή του πραξικοπήματος. Έτσι το πραξικόπημα περνά στην ιστορία με το όνομά του (Hitlerputsch).

20 Τελικά καταδικάζεται σε πενταετή φυλάκιση, που είναι στην προκειμένη περίπτωση αρκετά ευνοϊκή απόφαση. Επίσης το NSDAP διαλύεται και κηρύσσεται εκτός νόμου, αργότερα όμως θα επανιδρυθεί νόμιμα. Από τα 5 χρόνια της φυλάκισής του, ο Χίτλερ δε θα εκτίσει ούτε το ένα πέμπτο: Απολύεται τον ίδιο χρόνο κιόλας, στις 20 Δεκεμβρίου 1924, λόγω αμνηστίας που δόθηκε στους πολιτικούς κρατούμενους. Την παραμονή του στη φυλακή θα τη χρησιμοποιήσει σα συγγραφέας. Μαζί με το γραμματέα του, Ρούντολφ Ες (Rudolf Hess), γράφει το πρώτο, αυτοβιογραφικό μέρος του βιβλίου του, Mein Kampf (Ο Αγών μου), στο οποίο εξηγεί με σαφήνεια τους πολιτικούς του στόχους και την ιδεολογία του εθνικοσοσιαλισμού.20 Δεκεμβρίου1924Ρούντολφ Ες Mein Kampfεθνικοσοσιαλισμού

21 Ρατσιστική και εξοντωτική πολιτική του Χίτλερ Τα βασικά κίνητρα της πολιτικής του Χίτλερ ήταν ο αντισημιτισμός του, που στόχο είχε την εξολόθρευση των Εβραίων, και ο ριζοσπαστικός κοινωνικός δαρβινισμός του. Από την αρχή των δημόσιων εμφανίσεών του μέχρι το θάνατό του, επιτίθεται συνεχώς στους Εβραίους αλλά και σε άλλες αποκαλούμενες "κατώτερες φυλές", στις οποίες συγκαταλέγει και τους Ρομά (Τσιγγάνους), τους Πολωνούς και τους Ρώσους. κοινωνικός δαρβινισμόςΡομάΠολωνούςΡώσους

22 Όσον αφορά τον κοινωνικό δαρβινισμό είναι ολοφάνερος, αν δει κανείς τις αντιλήψεις του σχετικά με τους ασθενείς και τους σωματικά ή πνευματικά ανάπηρους. Κατά τη γνώμη του, οι άνθρωποι αυτοί δεν αξίζει καν να ζουν (lebensunwert). Η παγκόσμια ιστορία, κατά την άποψή του, είναι μια συνεχής μάχη στην οποία οι "δυνατές" φυλές θα εξαλείψουν τις "αδύναμες", οι "ισχυροτέρες" φυλές τις "ασθενέστερες". Έτσι, λέει π.χ. το 1929 στη Νυρεμβέργη, στο συνέδριο του NSDAP: "Εάν στην Γερμανία γεννιόνταν κάθε χρόνο ένα εκατομμύριο παιδιά και εξολοθρεύαμε από αυτά , τα πιο αδύναμα, το αποτέλεσμα θα ήταν ίσως η αναβάθμιση της δύναμης.".1929Νυρεμβέργη

23 Αυτό και άλλα πολλά από αυτά που λέει αποδεικνύουν ότι η πραγματοποίηση των ρατσιστικών του αντιλήψεων και του κοινωνικού δαρβινισμού ήταν βασικός του στόχος και όχι απλά ένα "δευτερεύον στοιχείο" του προγράμματος των εθνικοσοσιαλιστών, όπως πιστεύουν πολλοί εκλογείς του μέχρι το 1933.

24 Παρόλο που στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο σκοτώνονται περίπου γερμανοεβραίοι στρατιώτες για την πατρίδα τους, ο Χίτλερ τους επιτίθεται στο Mein Kampf (1924/25) ως εξής: "Εάν πριν από τον πόλεμο και κατά τη διάρκειά του είχαμε βάλει δώδεκα με δεκαπέντε χιλιάδες κεφάλια αυτών των εβραίων διαφθορέων του λαού μέσα σε δηλητηριώδες αέριο, όπως συνέβη στο πεδίο της μάχης σε εκατοντάδες χιλιάδες των καλύτερών μας Γερμανών εργατών, η θυσία εκατομμυρίων στρατιωτών ίσως να μην είχε πάει χαμένη."

25 Επίσης, λίγο πριν το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου δίνει διαταγή να χρησιμοποιηθούν μεταφορικά μέσα (τα οποία ενώ ήταν απαραίτητα, ήταν λιγοστά), για να μεταφερθούν όσο το δυνατό περισσότεροι Εβραίοι στα στρατόπεδα εξόντωσης. Ακόμη και στη διαθήκη του, που γράφει λίγο πριν αυτοκτονήσει, απαιτεί την "απόλυτη τήρηση των νόμων της φυλετικής καθαρότητας".Β' Παγκόσμιου Πολέμου

26 Β' Παγκόσμιος Πόλεμος Εκτός από την εξόντωση των Εβραίων και τη διατήρηση της κυριαρχίας των εθνικοσοσιαλιστών με τη μορφή μιας μόνιμης δικτατορίας, ο Χίτλερ έχει μόνο ένα ακόμα πολιτικό στόχο, που τον είχε ήδη καθορίσει στο Mein Kampf : να κάνει τη Γερμανία παγκόσμια δύναμη, ακυρώνοντας τη συνθήκη των Βερσαλλιών του 1918, αλλά και κατακτώντας μια απέραντη αποικιακή αυτοκρατορία, που την ονόμαζε "ζωτικό χώρο στην Ανατολή". Επειδή, όμως, όλα αυτά δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν δίχως βία, ο Χίτλερ προετοιμάζει από την αρχή της πολιτικής του καριέρας τον επόμενο πόλεμο.Mein Kampfσυνθήκη των Βερσαλλιών1918

27 Οι σχεδιαζόμενες κατακτήσεις στόχευαν, στην ουσία, τη Σοβιετική Ένωση. Επειδή την πολιτική αυτή την παρουσίαζε σαν "αγώνα ενάντια στον μπολσεβικισμό", πολλοί δυτικοί πολιτικοί θεωρούσαν τη ναζιστική Γερμανία σα "φρούριο" ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και άφησαν πολύ καιρό το Χίτλερ στην ησυχία του. Αντίκτυπο των απόψεων αυτών ήταν η "Πολιτική Κατευνασμού" που ακολούθησαν οι πρωθυπουργοί Τσάμπερλεν και Νταλαντιέ, της Αγγλίας και της Γαλλίας αντίστοιχα. Από την άλλη μεριά, ήταν και η πίεση που εξασκούσε ο πληθυσμός των δύο χωρών, που ήθελε να αποφύγει, σε κάθε περίπτωση, ένα νέο πόλεμο.Σοβιετική Ένωση

28 Μετά την εισβολή του γερμανικού στρατού στην Πράγα, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο βλέπουν ότι ο πόλεμος κατά της Γερμανίας είναι πλέον αναπόφευκτος. Αυξάνουν τις δαπάνες για τους εξοπλισμούς και στρέφονται προς τη Σοβιετική Ένωση σα φυσικό τους σύμμαχο. Από εδώ και εμπρός επιδιώκουν την συμμαχία με τον Στάλιν.ΓαλλίαΗνωμένο ΒασίλειοΣτάλιν Ο Στάλιν, θεωρώντας ότι ματαιοπονεί επιδιώκοντας συνεννόηση κατά του Χίτλερ με τους Άγγλους και τους Γάλλους, που επί δύο χρόνια κωλυσιεργούν στις διαπραγματεύσεις και πιστεύοντας ακράδαντα ότι, τελικά, η ναζιστική Γερμανία θα επιτεθεί στην ΕΣΣΔ, θέλει να κερδίσει χρόνο για να αναδιοργανώσει τον Κόκκινο Στρατό, που πρόσφατα είχε εκκαθαριστεί. Από την άλλη μεριά, ο Χίτλερ θέλει να αποφύγει με κάθε τρόπο τον πόλεμο σε δυο μέτωπα, όπως έγινε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο του 1914.Α' Παγκόσμιο Πόλεμο1914

29 Επομένως, τα συμφέροντα Γερμανίας-ΕΣΣΔ, στην πράξη έχουν ένα κοινό σημείο. Έτσι, υπογράφεται στις 23 Αυγούστου 1939 Σύμφωνο μη Επίθεσης μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Γερμανίας, το οποίο σε μυστικό συμπληρωματικό πρωτόκολλο προβλέπει το χωρισμό της Ανατολικής Ευρώπης σε μια γερμανική και μια σοβιετική "σφαίρα συμφερόντων". Τώρα ο Χίτλερ μπορεί να ασχοληθεί με την Πολωνία, δίχως τον κίνδυνο να τον εμποδίσει η Σοβιετική Ένωση, ενώ ο Στάλιν, ο οποίος γνωρίζει καλά την επιθυμία του Χίτλερ να αποκτήσει "ζωτικό χώρο" στην ανατολική Ευρώπη και στη Ρωσία, κερδίζει χρόνο για να προετοιμάσει τον Κόκκινο Στρατό23 Αυγούστου1939Σύμφωνο μη Επίθεσης ΕυρώπηΚόκκινο Στρατό

30 Έναρξη του πολέμου Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις θεωρούν τη συνομολόγηση του Συμφώνου μη Επίθεσης μεταξύ Χίτλερ και Στάλιν σημάδι ενός άμεσα επικείμενου πολέμου. Ο Χίτλερ ζητά την παραχώρηση του Πολωνικού Διάδρομου μεταξύ της Πομερανίας και της Ανατολικής Πρωσίας και την προσάρτηση της ελεύθερης πόλης του Ντάντσιχ (Danzig, το σημερινό Γκντανσκ ή Gdansk) στο Ράιχ. Το Ντάντσιχ είχε παραχωρηθεί στην Πολωνία μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ίδιο διάστημα, αυξάνονται και οι ανταποκρίσεις του ελεγχόμενου από την κυβέρνηση γερμανικού Τύπου για δήθεν θηριωδίες και σφαγές στην Πολωνία εναντίον της γερμανικής μειονότητας της χώρας. Ο Τύπος απαιτεί να δοθεί απάντηση σε αυτές τις "προκλήσεις".ευρωπαϊκέςΠολωνικού Διάδρομου ΠομερανίαςΠρωσίαςΝτάντσιχΓκντανσκΡάιχ ΝτάντσιχΑ' Παγκόσμιο Πόλεμο

31 Τη νύχτα μεταξύ 31 Αυγούστου και 1 Σεπτεμβρίου, μία ομάδα SS, φορώντας στολές του πολωνικού στρατού, σκηνοθετούν επίθεση κατά του γερμανικού ραδιοφωνικού σταθμού Γκλάιβιτς, της ομώνυμης πόλης στην Σιλεσία (σημερινό Γκλίβιτσε της Πολωνίας). Αργότερα παρουσιάζονται στον Τύπο πτώματα αιχμάλωτων από στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ντυμένα πάλι με πολωνικές στολές ως πτώματα των Πολωνών "επιτιθέμενων". Την 1 Σεπτεμβρίου, ο Χίτλερ ανακοινώνει στο Ράιχσταγκ ότι η Πολωνία επιτέθηκε στην Γερμανία και ότι από τις 5.45 το πρωί οι γερμανικές δυνάμεις πέρασαν στην αντεπίθεση.31 Αυγούστου1 ΣεπτεμβρίουSSΣιλεσίαΓκλίβιτσεστρατόπεδα συγκεντρώσεως1 Σεπτεμβρίου Ράιχσταγκ

32 Στο ψέμα αυτό ακόμη και η ώρα που αναφέρεται δεν είναι σωστή: Στην πραγματικότητα η Βέρμαχτ εισβάλλει με πλατύ μέτωπο στις 4.45 στην Πολωνία, δίχως να της έχει κηρύξει τον πόλεμο. Ο Χίτλερ σφάλλει όμως στην εκτίμησή του όσον αφορά την στάση των Γάλλων και των Βρετανών απέναντι στην εισβολή. Αυτή τη φορά, (σε αντίθεση με ότι συνέβη στην περίπτωση της εισβολής στην Τσεχοσλοβακία ένα χρόνο πριν), το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία τηρούν τις συμμαχικές τους υποχρεώσεις και κηρύσσουν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας, δύο ημέρες μετά την εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία. Έτσι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος αρχίζει. ΒέρμαχτΤσεχοσλοβακίαΒ' Παγκόσμιος Πόλεμος

33 Το τέλος του Χίτλερ στο καταφύγιο Για να πραγματοποιήσει τις ιδέες του, ο Αδόλφος Χίτλερ προκάλεσε έναν παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος στοίχισε τη ζωή σε 55 εκατομμύρια ανθρώπους, από τους οποίους τα 20 εκατομμύρια ήταν Σοβιετικοί. Ακόμα περισσότεροι στρατιώτες και πολίτες, εξαιτίας της πολιτικής του, τραυματίστηκαν, έμειναν άστεγοι, απελάθηκαν, εξορίστηκαν, ή φυλακίστηκαν. Συνέπειες της πολιτικής του ήταν η διάλυση του γερμανικού κράτους, η καταστροφή ενός μεγάλου τμήματος της Ευρώπης, η ηγεμονία για 40 χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ. στην Ανατολική Ευρώπη και η διαίρεση της Γερμανίας και της Ευρώπης σε δύο αντίθετα, εχθρικά στρατόπεδα, μέχρι το 1989/

34 Σύμφωνα με την επικρατούσα σήμερα αντίληψη, υπέφερε από πάρκινσον σε προχωρημένο στάδιο και από προϊούσα παραφροσύνη, διατηρούσε, όμως, την από πολλούς συγχρόνους του παρατηρημένη αυθυποβολή του. Στις 19 Μαρτίου του 1945 δίνει τη διαταγή "Νέρων" για την καταστροφή των υποδομών του γερμανικού κράτους, κατά την υποχώρηση των μονάδων της Βέρμαχτ. Η διαταγή, όμως, αυτή δεν εφαρμόστηκε στην πράξη από τον Υπουργό Εξοπλισμού Σπέερ. Αυτή η διαταγή είναι απόλυτα σύμφωνη με τον τρόπο σκέψης του Χίτλερ που εκφράζεται με την επιλογή "νίκη ή καταστροφή". Στον εχθρό δεν έπρεπε να αφεθεί παρά μόνο "καμμένη γη". Κατά τη γνώμη του, το μέλλον ανήκει πλέον στον λαό της ανατολής, ο οποίος αποδείχτηκε ισχυρότερος, ενώ οι Γερμανοί, λόγω της ήττας τους, έχασαν το δικαίωμα ύπαρξης.19 Μαρτίου1945Βέρμαχτ

35 Στις 22 Απριλίου 1945, ο Χίτλερ παθαίνει νευρική κατάρρευση, όταν πληροφορείται, κατά τη διάρκεια του καθημερινού σχολιασμού της κατάστασης, στο υπόγειο καταφύγιο, κάτω από την Καγκελαρία στο Βερολίνο, ότι η επίθεση που είχε διατάξει για την άρση της πολιορκίας του Βερολίνου δεν είχε εκτελεστεί από τον Αρχηγό των μονάδων των Ες-Ες, Στάινερ, γιατί τη θεώρησε ανεφάρμοστη λόγω του συσχετισμού δυνάμεων. Ο Χίτλερ είπε ότι τώρα όλα χάθηκαν και ότι όλοι τον έχουν προδώσει, ακόμα και τα Ες-Ες. Άφησε ελεύθερο ένα μέρος του προσωπικού του και αρνήθηκε, παρά τις παρακλήσεις του Μπόρμαν, του Κάιτελ και του Γκαίριγκ, να εγκαταλείψει το Βερολίνο. Διέταξε τον αρχιϋπασπιστή του, Γιούλιους Σάουμπ να κάψει όλα τα προσωπικά του στοιχεία και έγγραφα, που βρίσκονταν στην Καγκελαρία και στο Καταφύγιο, καθώς και όσα βρίσκονταν στο Μόναχο.

36 Δύο θέματα κυριαρχούν στο καταφύγιο τις τελευταίες μέρες του Β' Παγκόσμιου Πολέμου: Πόσο κοντά είναι ο Κόκκινος Στρατός και ποιος είναι ο πιο σίγουρος τρόπος αυτοκτονίας. Επανειλημμένα ο Χίτλερ (56) μοιράζει δηλητήριο σε αυτούς που παρέμειναν μαζί του στο Καταφύγιο και δεν τον εγκατέλειψαν. Στις 29 Απριλίου παντρεύεται τη σύντροφο της ζωής του Εύα Μπράουν (33). Την επόμενη μέρα, κατά τις 3.30, αυτοκτονούν με υδροκυάνιο. Συγχρόνως ο Χίτλερ βάζει και το πιστόλι στον κρόταφό του και πυροβολεί.καταφύγιο Κόκκινος Στρατός αυτοκτονίας29 ΑπριλίουΕύα Μπράουν

37 Ο Μάρτιν Μπόρμαν, μαζί με τον υπηρέτη του Χίτλερ Χάιντς Λίγκε, τον SS Ότο Γκίνσε και μερικούς σωματοφύλακες, καίνε τα πτώματα, τα οποία θάβονται αργότερα έξω από το καταφύγιο σε κρατήρα από βόμβα. Από εκεί θα τα πάρουν λίγο αργότερα οι Σοβιετικοί, οι οποίοι θα τα κρατήσουν σε μυστικό μέρος στην Ανατολική Γερμανία, κοντά στο Μάγκντεμπουργκ, μέχρι την δεκαετία του εβδομήντα. Τότε, με διαταγή του αρχηγού του KGB Γιούρι Αντρόποφ, καταστρέφονται τελείως και χάνονται στον ποταμό Έλβα.Μάρτιν ΜπόρμανΧάιντς ΛίγκεΌτο ΓκίνσεΑνατολική ΓερμανίαΜάγκντεμπουργκKGBΓιούρι ΑντρόποφΈλβα


Κατέβασμα ppt "Ο ΧΙΤΛΕΡ ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΜΠΟΛΗΣ γ3 ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google