Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Ψευδομεμβρανώδης Κολίτιδα Άγγελος Στέφος Παθολόγος Επιμελητής Β’

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Ψευδομεμβρανώδης Κολίτιδα Άγγελος Στέφος Παθολόγος Επιμελητής Β’"— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1

2 Ψευδομεμβρανώδης Κολίτιδα Άγγελος Στέφος Παθολόγος Επιμελητής Β’

3 Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα Clostridium Difficile E.Coli Campylobacter Salmonella Klebsiella oxytoca CMV ΙΦΕΝ Ισχαιμία ΜΣΑΦ Vasopressin Glutaraldehyde exposure Berdichevski T. Endoscopy 2010 Surawicz CM. Digestion 1999

4  1935  Ανακοινώθηκε για πρώτη φορά από τους Hall and O’Toole ως βάκιλλος δύσκολα καλλιεργούμενος «bacillus difficilis»  1977  Απομονώθηκε τοξίνη στα κόπρανα με κυτταροτοξική επίδραση σε κυτταροκαλλιέργεια  1978  C. difficile αναγνωρίστηκε ως αίτιο παραγωγής τοξίνης και της ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας Gorbach SL. NEJM Clostridium difficile

5 Clostridium difficile: Μικροβιολογία Σπορογόνος υποχρεωτικά αναερόβιος gram θετικός βάκιλος Προσβάλλει το ΓΕΣ προκαλώντας διάρροια ή/και κολίτιδα Συχνότερο αίτιο λοιμώδους διάρροιας σε νοσηλευόμενους ασθενείς στις Η.Π.Α. Συχνότερο μαζί με τον MRSA αίτιο νοσοκομειακής λοίμωξης στις Η.Π.Α. McDonald LC, et al. Emerg Infect Dis 2006

6 Φυσιολογική χλωρίδα του ΓΕΣ: o 1-3% υγειών μη νοσηλευόμενων ενηλίκων o 70% των βρεφών Τοξινογόνα στελέχη υπεύθυνα για την κλινική έκφανση της λοίμωξης Το μοναδικό νοσοκομειακό παθογόνο που είναι αναερόβιο και σπορογόνο  Δύσκολη η εκρίζωσή του  >5μήνες ζωής στο περιβάλλον <10 σπόροι αρκούν για την απόκτηση λοίμωξης Clostridium difficile: Μικροβιολογία CDC. Fact Sheet 2010

7  Τοξικοί Παράγοντες:  Toxin A (TcdA)  Toxin B (TcdB)  Βλεννογονική βλάβη  Δυαδική τοξίνη απομονώνεται στο 6% των C. Difficile, αλλά είναι παρούσα πάντα όταν απομονώνεται το υπερλοιμογόνο στέλεχος  Ενισχύεται η δράση των TcdA και TcdB με αποτέλεσμα βαρύτερη νόσο Denève C, et al. Int J Antimicrob Agents Clostridium difficile: Μικροβιολογία

8 Sunenshine et al. Cleve Clin J Med 2006 Παθογένεση 4. Toxin A & B Production leads to colon damage +/- pseudomembrane 1. Ingestion of spores transmitted from other patients via the hands of healthcare personnel and environment 2. Germination into growing (vegetative) form 3. Altered lower intestine flora (due to antimicrobial use) allows proliferation of C. difficile in colon

9 Παράγοντες κινδύνου Προηγούμενη χορήγηση αντιβιοτικών >65 έτη Μακρά νοσηλεία Ατομικό αναμνηστικό PPI Παχυσαρκία ΧΜΘ

10 Εισαγωγή σε νοσηλευτικό ίδρυμα Αντιβιοτικά C Diff έκθεση και απόκτηση Αποικισμός Όχι νόσηση Συμπτωματική νόσος

11 Επιπλοκές Αφυδάτωση Ηλεκτρολυτικές διαταραχές Υποαλβουμιναιμία Τοξικό μεγάκολο Διάτρηση Κολεκτομή

12  Ισχυρή κλινική υποψία με αρνητικό εργαστηριακό έλεγχο  Μη ανταπόκριση στην αγωγή  Άτυπες εκδηλώσεις με ειλεό ή όχι σημαντική διάρροια  10-20% χωρίς ανάδειξη ψευδομεμβρανών  Χρήσιμη τότε η βιοψία Ενδοσκόπηση

13 Εργαστηριακή διάγνωση CDI ΕργαστηριακήΔιάγνωση Enzyme Immunoassay (EIA) Glutamate Dehydrogenase (GDH) Cell Culture Neutralization Assay (CCCNA) Toxigenic Culture (Culture and CCNA) Μοριακές Τεχνικές (PCR) Stool Culture

14 Καλλιέργεια και ανίχνευση τοξίνης (toxigenic culture) Gold standard Κατάλληλα θρεπτικά υλικά Επεξεργασία με αιθυλική αλκοόλη 72h επώαση Προκαταρκτική ταυτοποίηση IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Crobach MJ, et al. CMI 2009

15 Τελική ταυτοποίηση Έλεγχος βιοχημικών ιδιοτήτων Έλεγχος παραγωγής πτητικών λιπαρων οξέων IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Crobach MJ, et al. CMI 2009

16 Καλλιέργεια και ανίχνευση τοξίνης (toxigenic culture) Gold standard Η ανίχνευση in vitro της τοξίνης (ΕΙΑ, CCA, PCR) για τον προσδιορισμό ή όχι τοξινογόνου απομονωμένου στελέχους IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Crobach MJ, et al. CMI 2009

17 Ανίχνευση τοξίνης σε κυτταροκαλλιέργεια Cell Culture Cytotoxin Neutralization Assay (CCCNA) Δεν προϋποθέτει την απομόνωση του βακίλου Ενοφθαλμισμός του δείγματος σε κυτταροκαλλιέργεια Ανάδειξη κυτταροτοξικής δράσης τοξίνης Β Η προσθήκη ειδικού αντιορού αυξάνει την ειδικότητα της εξέτασης IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Peterson LR, et al. Ann Intern Med 2009 Ανιχνεύει τουλάχιστον 10pg της τοξίνης του κλωστηριδίου Ευαισθησία % Ειδικότητα 99% Ειδικός εξοπλισμός Χρόνος εκτέλεσης: 3 ημέρες Μείωση της ευαισθησίας λόγω της ασταθούς τοξίνης Β

18 Γλουταμική αφυδρογενάση (GDH) Ανοσοενζυμικός προσδιορισμός (latex ↓ ευαισθησία) Δε διαχωρίζει τα τοξινογόνα στελέχη Υψηλή ευαισθησία και NPV (85-95%) Άριστο 1 ο βήμα σε αλγορίθμους με συνέχιση ελέγχου των θετικών δειγμάτων με πιο ειδικές μεθόδους Όχι ειδική εκπαίδευση Χρόνος πραγματοποίησης: 1ώρα ↓ κόστους Zheng L, et al. J Clin Microbiol 2004

19 GDH CCCNATC Η θέση του GDH στη διάγνωση IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Level of confidence: B-II

20 Γλουταμική αφυδρογενάση (GDH) Μεγάλη διακύμανση της ευαισθησίας 60-98% Κακή διαχείριση του δείγματος Η ευαισθησία της μεθόδου εξαρτάται από τα στελέχη του C. difficile Wilcox MH, et al. JCM 2010 Tenover FC, et al. JMD 2011.Peterson LR, et al. Ann Intern Med 2009 Shetty N, et al. J Hosp Infect 2011 Larson AM, et al. J Clin Microbiol 2010

21 Ανοσοενζυμική ανίχνευση τοξίνης Α & Β Ανιχνεύουν τοξίνη Α ή Α/Β Ευαισθησία 63-94%, ειδικότητα % Ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα, γιατί απαιτούνται pg τοξίνης για τη θετικοποίηση του test ↓ κόστος Χρόνος: λίγες ώρες IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Tenover FC, et al. JMD 2011.Peterson LR, et al. Ann Intern Med 2009 Περιορισμοί Ασταθής τοξίνη Παρασκευή δείγματος Εξουδετέρωση εντός του ΓΕΣ Ποικιλομορφία αλληλουχιών TcdB

22 ASM Guidance Algorithm #3 Molecular Assays

23 Pathogenicity Locus tcdDtcdBtcdEtcdAtcdC cdtAcdtB Binary toxin Spigaglia P and Mastrantonio P. J Clin Microbiol MacCannell DR, et al. J Clin Microbiol 2006 Tenover FC, et al. JMD 2011 Clostridium difficile

24 Γονίδιο στόχος: TcdB IDSA guidelines 2010: ίσως αποτελούν την πιο αποτελεσματική μέθοδο Cohen SH, et al. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Συνολικό κόστος από την εξοικονόμηση ημερών νοσηλείας και από την έγκαιρη διάγνωση υπέρ των μοριακών τεχνικών >95% ευαισθησία και ειδικότητα PCR τεχνικές Tenover FC, et al. JMD 2011 Wilcox MH, et al. JCM 2010 Chapin KC, et al. JMD 2011

25  Ανίχνευση γονιδίων που δεν εκφράζονται  Αποικισμός από τοξινογόνο στέλεχος ή/και άλλη αιτία για το διαρροϊκό σύνδρομο  Αποικισμός: Δρα προστατευτικά αν συνοδεύεται από αντισωματική απάντηση έναντι της τοξίνης PCR τεχνικές Tenover FC, et al. JMD 2011 Chapin KC, et al. JMD 2011 Ψευδώς θετικά αποτελέσματα Ανίχνευση τοξινογόνου C. difficile 1-2% υγειών 10-15% των εισαγωγών χωρίς αντίστοιχη κλινική εικόνα % σε παρατεταμένη νοσηλεία

26 GDH CCCNATC Ποια είναι η κατάλληλη στρατηγική; IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010

27 Ποια είναι η κατάλληλη στρατηγική; Surawicz CM, et al. American College of Gastroenterology Guidelines. Am J Gastroenterol 2013 GDH EIA Positive EIA Toxin + = Pos. CDI EIA Toxin Negative Molecular Assay Neg.=Neg. CDI Pos.=Pos. CDI Neg.= Neg. CDI 10% των θετικών δειγμάτων δε διαγιγνώσκεται

28 Ποια είναι η κατάλληλη στρατηγική; Surawicz CM, et al. American College of Gastroenterology Guidelines. Am J Gastroenterol 2013 GDH EIA Positive Molecular Assay Neg.=Neg. CDI Pos.=Pos. CDI Neg.= Neg. CDI

29 Ποια είναι η κατάλληλη στρατηγική; Surawicz CM, et al. American College of Gastroenterology Guidelines. Am J Gastroenterol 2013 PCR Neg.=Neg. CDI Pos.=Pos. CDI

30 CMI 2013 H PCR ανίχνευσε 41% περισσότερους ασθενείς από την ΕΙΑ για τοξίνη 15% περισσότερους από την 2βημάτων προσέγγιση Μειώθηκαν κατά 48% τα τεστ για κάθε ασθενή Μειώθηκε ο χρόνος διάγνωσης Μειώθηκε η διάρκεια της εμπειρικής αγωγής

31 Φρέσκο δείγμα (2ωρών) Ασχημάτιστα κόπρανα (εξαίρεση σε υποψία ειλεού) Αν αδύνατη η άμεση επεξεργασία του δείγματος → διατήρηση στους 4 ο C για 3 ημέρες Αν υπάρξει μεγαλύτερη καθυστέρηση → -70 ο C In: Manual Clin Micro. 9th ed. 2007;p Συλλογή δείγματος IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Surawicz CM, et al. American College of Gastroenterology Guidelines. Am J Gastroenterol 2013

32 1 δείγμα για κάθε συμπτωματικό ασθενή σωστά συλλεγμένο και επεξεργασμένο Όχι έλεγχος αρνητικοποίησης στη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία Όχι όφελος από συνεχείς μετρήσεις Συλλογή δείγματος IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Surawicz CM, et al. American College of Gastroenterology Guidelines. Am J Gastroenterol 2013

33 Repeat Testing Luo and Banaei, et al. J Clin Microbiol 2010 Conclusion: “Repeat PCR within 7 days appears rarely useful, except for patients with evidence of a new infection.”

34 ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ ΑΠΟ CLOSTRIDIUM DIFFICILE (CDI)

35 Γενικά μέτρα αντιμετώπισης Φαρμακευτική αγωγή της CDI – Πρώτο επεισόδιο – Πρώτη υποτροπή – Δεύτερη και μεταγενέστερες υποτροπές – Βαριά κλινικά νόσος Μεταμόσχευση κοπράνων Χειρουργική αντιμετώπιση Προβιοτικά Άλλες θεραπείες

36 Διακοπή αντιβιοτικής αγωγής Προτίμηση σε σουλφοναμίδες, μακρολίδες, τετρακυκλίνη, αμινογλυκοσίδες, βανκομυκίνη Μέτρα μη διασποράς λοίμωξης In: Manual Clin Micro. 9th ed. 2007;p Γενικά μέτρα αντιμετώπισης IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Mullane KM et al. CID 2011

37 Contact Precautions

38 Supplemental Prevention Strategies: Rationale for Soap and Water: Lack of efficacy of alcohol- based handrub against C. difficile Oughton et al. Infect Control Hosp Epidemiol 2009;30:

39 Φαρμακευτική αγωγή της CDI: Πρώτο επεισόδιο Στόχος της θεραπείας είναι η εκρίζωση του C. difficile από το έντερο και η προαγωγή της αποκατάστασης της φυσιολογικής μικροχλωρίδας του παχέος εντέρου Διάγνωση Μη σοβαρό πρώτο επεισόδιο  Από του στόματος χορήγηση μετρονιδαζόλης 500 mg τρεις φορές ημερησίως για 10 ημέρες * Σοβαρό πρώτο επεισόδιο  Από του στόματος χορήγηση βανκομυκίνης 125 mg τέσσερις φορές για 10 ημέρες Σοβαρό πρώτο επεισόδιο με επιπλοκές  Ενδοφλέβια χορήγηση μετρονιδαζόλης 500 mg για 10 ημέρες σε συνδυασμό με ενδοκολική βανκομυκίνη 500 mg σε 100 mL φυσιολογικού ορού κάθε 4-12 ώρες και / ή βανκομυκίνη 500 mg τέσσερις φορές ημερησίως μέσω ρινογαστρικού σωλήνα σίτισης, αν η από του στόματος θεραπεία δεν είναι εφικτή * Ενδοφλέβια χορήγηση μετρονιδαζόλης αν η από του στόματος θεραπεία δεν είναι εφικτή IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Gerding GN. CID 2008 Bauer et al. Clin Microbiol Infect 2009

40 Ταξινόμηση Βαρύτητας Νόσου Ορισμός Κλινικοεργαστηριακές πληροφορίες Πρώτο επεισόδιο, ήπιας ή μέτριας βαρύτητας WBC < 15,000 cells/mL OR Scr < 1.5 x above baseline Πρώτο επεισόδιο, σοβαρό WBC > 15,000 cells/mcL OR Scr > 1.5 x above baseline Πρώτο επεισόδιο, σοβαρό με επιπλοκές Υπόταση, σηπτική καταπληξία, ειλεός, μεγάκολο IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010

41

42 Fekety R et al. Am J Med 1989

43 Έως και το 25% των ασθενών με CDI παρουσιάζουν υποτροπή της λοίμωξης εντός 30 ημερών μετά τη θεραπεία Συστήνεται η θεραπεία της πρώτης υποτροπής ως πρώτο επεισόδιο, εκτός και αν η νόσος έχει εξελιχθεί από μη σοβαρή σε σοβαρή Φαρμακευτική αγωγή της CDI: Πρώτη υποτροπή * Ενδοφλέβια χορήγηση μετρονιδαζόλης αν η από του στόματος θεραπεία δεν είναι εφικτή ΔιάγνωσηΠρώτη υποτροπή/αντιμετώπιση πρώτου επεισοδίου Μη σοβαρό πρώτο επεισόδιο  Από του στόματος χορήγηση μετρονιδαζόλης 500 mg τρεις φορές ημερησίως για 10 ημέρες * Σοβαρό πρώτο επεισόδιο  Από του στόματος χορήγηση βανκομυκίνης 125 mg τέσσερις φορές για 10 ημέρες Σοβαρό πρώτο επεισόδιο με επιπλοκές  Ενδοφλέβια χορήγηση μετρονιδαζόλης 500 mg για 10 ημέρες σε συνδυασμό με ενδοκολική βανκομυκίνη 500 mg σε 100 mL φυσιολογικού ορού κάθε 4-12 ώρες και / ή βανκομυκίνη 500 mg τέσσερις φορές ημερησίως μέσω ρινογαστρικού σωλήνα σίτισης, αν η από του στόματος θεραπεία δεν είναι εφικτή IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 Gerding GN. CID 2008 Bauer et al. Clin Microbiol Infect 2009

44 Fidaxomicin (DIFICLIR™) Χημική δομή Πρώτη σε μια νέα κατηγορία αντιβακτηριακών, γνωστών ως μακροκυκλικών 1 Προϊόν ζύμωσης από Dactylosporangium aurantiacum 1 Ακόρεστος 18-μελής πυρήνας μακροκυκλικών που διαθέτει δύο υψηλά λειτουργικά σάκχαρα ως πλευρικές αλυσίδες 2 Ο κύριος μεταβολίτης της fidaxomicin είναι το προϊόν υδρόλυσης, OP Fidaxomicin (C 52 H 74 Cl 2 O 18 ) Μiller. Expert Opin Pharmacother 2010 Swanson et al. Antimicrobial Agents Chemother 1991

45 Fidaxomicin (DIFICLIR™) Η fidaxomicin είναι το πρώτο μέλος της νέας κατηγορίας μακροκυκλικών αντιβακτηριακών που στοχεύει τη βακτηριακή DNA- εξαρτώμενη RNA πολυμεράση Η συστηματική απορρόφηση της fidaxomicin είναι χαμηλή Mεταβολίζεται στον ενεργό μεταβολίτη, OP-1118 – Η μεγαλύτερη ποσότητα του φαρμάκου παραμένει στο γαστρεντερικό σωλήνα, την κύρια περιοχή έκθεσης στο φάρμακο – Οι μέσες συγκεντρώσεις στα κόπρανα υπερβαίνουν κατά πολύ την MIC 90 του C. difficile Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε συγχορήγηση με φάρμακα που είναι υποστρώματα του CYP Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς (≥ 65 ετών) που υποβάλλονται σε θεραπεία για CDI με fidaxomicin Shue et al. Antimicrob Agents Chemother 2008

46 30-ήμερη παρακολούθηση Fidaxomicin 200 mg δύο φορές ημερησίως Βανκομυκίνη 125 mg τέσσερις φορές ημερησίως 10 μέρες θεραπεία Αξιολόγηση κατά την έναρξη της θεραπείας Αξιολόγηση στο τέλος της μελέτης Louie TJ et al. N Engl J Med 2011 Αξιολόγηση στο τέλος της θεραπείας

47 Rates of Primary and Secondary End Points. Louie TJ et al. N Engl J Med 2011

48 Rates of Clinical Cure at the End of Therapy, According to Subgroups, in the Modified Intention-to-Treat and Per-Protocol Populations. Louie TJ et al. N Engl J Med 2011

49 CID 2013

50 Βακτηριοκτόνο δράση Στενότερο μικροβιακό φάσμα δράσης Παρατεταμένη μετα-αντιβιοτική δράση Μικρότερη δράση στην χλωρίδα του εντέρου Μικρότερος κίνδυνος επιλογής VRE στελεχών Babakhani et al. Antimicrob Agents Chemother 2011 Louie TJ et al. N Engl J Med 2011 Tannock GW. Microbiol 2010 Louie TJ et al. CID 2012 Fidaxomicin (DIFICLIR™)

51 Διάγνωση Δεύτερη και μεταγενέστερες υποτροπές  Από του στόματος χορήγηση βανκομυκίνης 125 mg τέσσερις φορές ημερησίως για τουλάχιστον 10 ημέρες  Εξετάστε το ενδεχόμενο σταδιακά φθίνουσας δόσης βανκομυκίνης μέσω της καθημερινής μείωσης της δόσης κατά 125 mg κάθε 3 ημέρες  Εξετάστε το ενδεχόμενο παλμικής δοσολογίας με 125 mg βανκομυκίνης κάθε 3 ημέρες για 3 εβδομάδες  Ενδοφλέβια χορήγηση μετρονιδαζόλης 500 mg για ημέρες σε συνδυασμό με κλύσμα κατακράτησης βανκομυκίνης 500 mg σε 100 mL φυσιολογικού ορού κάθε 4-12 ώρες και / ή βανκομυκίνη 500 mg τέσσερις φορές ημερησίως μέσω ρινογαστρικού σωλήνα σίτισης, αν η από του στόματος θεραπεία δεν είναι εφικτή Φαρμακευτική αγωγή της CDI: Δεύτερη και μεταγενέστερες υποτροπές Συστήνεται η θεραπεία της δεύτερης ή μεταγενέστερων υποτροπών με τον ίδιο τρόπο όπως της σοβαρής πρώτης υποτροπής – Με την επιλογή χρήσης προοδευτικά φθίνοντος ή διακεκομμένου δοσολογικού σχήματος IDSA Guidelines. Infect Control Hosp Epidemiol 2010 McFarland MV et al. Am J Gastroenterol 2002 Tedesco FJ et al. Am J Gastroenterol 1985

52 Debast et al. ESCMID GUIDELINES. CMI 2014

53 CID 2013

54 Δράση έναντι του cl. Difficile Δε διαταράσσει τη φυσιολογική χλωρίδα Θεραπεία διάσωσης μετά από πολλαπλές υποτροπές 400mg x 3 Χορήγηση μετά τη συμβατική θεραπεία για 2-4 εβδομάδες Μειώνει τις υποτροπές σε δεδομένα από πολλαπλά case studies Προβληματική η προοδευτική ανάπτυξη αντοχής Rifaximin

55

56 Έναντι τοξίνης Α και Β Συνδυασμός με τη συμβατική αγωγή Πρόληψη υποτροπών σε υψηλού κινδύνου πληθυσμούς Υποτροπιάζουσα νόσο Σοβαρή νόσο Μονοκλωνικά Αντισώματα

57

58 Προβιοτικά Fitzpatrick LR. WorldJ Gastrointest Pathophysiol 2013

59

60

61

62

63 Microbiota Diversity in Patients before and after Infusion of Donor Feces, as Compared with Diversity in Healthy Donors. van Nood E et al. N Engl J Med 2013;368:

64 Συστάσεις της ESCMID για τη χειρουργική παρέμβαση Για τη μειονότητα (<5%) των ασθενών που αναπτύσσουν κεραυνοβόλο κολίτιδα, ενδέχεται να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση (κολεκτομή) Η χειρουργική επέμβαση φέρει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας Η βέλτιστη χρονική στιγμή για κολεκτομή δεν έχει τεκμηριωθεί Οι τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν επέμβαση πριν από: – Την εξέλιξη της νόσου σε πάρα πολύ βαριά – Την υπέρβαση των επιπέδων γαλακτικού οξέος ορού άνω των 5 mmol / L Bauer και Συν. Clin Microbiol Infect 2009, 15:

65 Diverted loop ileostomy Εναλλακτική μέθοδος στη χειρουργική αντιμετώπιση της κεραυνοβόλου κολίτιδας 42 ασθενείς Διατήρηση του κόλου στο 93% Θνητότητα 19% έναντι 50% Χορήγηση από την ειλεοστομία βανκομυκίνης Neal MD et al. Ann Surg 2011

66 Επιτήρηση χρήσης αντιβιοτικών Μείωση αντιβιοτικών υψηλού κινδύνου Μείωση άσκοπης χορήγησης Valiquette L. Clin Infect Dis Fowler S. J Antimicrob Chemother. 2007

67 Ευχαριστώ!

68 In: Manual Clin Micro. 9th ed. 2007;p Δραστικότητα έναντι άλλων θετικών κατά Gram βακτηρίων Η fidaxomicin δε δρα σημαντικά έναντι των Streptococcus spp Η fidaxomicin έχει MIC εντός του εύρους τιμών 2-16 μg / mL έναντι των Enterococcus spp. – Η fidaxomicin είναι 2–4 φορές λιγότερο δραστική έναντι των Εντερόκοκκων από ότι η βανκομυκίνη (εύρος τιμών MIC 0,5–4 μg/mL) Finegold et al. Antimicrob Agents Chemother 2004

69 Χαμηλός κίνδυνος απόκτησης VRE p <0,001 Συγκριτικές επιδράσεις της fidaxomicin και της βανκομυκίνης στην απόκτηση VRE FidaxomicinΒανκομυκίνη Tannock GW. Microbiol 2010 Louie TJ et al. CID 2012

70 Δραστικότητα έναντι των αρνητικών κατά Gram βακτηρίων: Bacteroides fragilis Επίπεδα του Β. fraqilis στο παχύ έντερο πριν (Ημέρα 0) και μετά τη θεραπεία (Ημέρα 10) Fidaxomicin 200 mg δύο φορές ημερησίως Βανκομυκίνη 125 mg τέσσερις φορές ημερησίως Tannock GW. Microbiol 2010 Louie TJ et al. CID 2012


Κατέβασμα ppt "Ψευδομεμβρανώδης Κολίτιδα Άγγελος Στέφος Παθολόγος Επιμελητής Β’"

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google