Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ Ευστράτιος Θεοδοσίου, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τομέας Αστροφυσικής-Αστρονομίας και Μηχανικής Τμήμα Φυσικής-Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ Ευστράτιος Θεοδοσίου, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τομέας Αστροφυσικής-Αστρονομίας και Μηχανικής Τμήμα Φυσικής-Πανεπιστημίου Αθηνών."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ Ευστράτιος Θεοδοσίου, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τομέας Αστροφυσικής-Αστρονομίας και Μηχανικής Τμήμα Φυσικής-Πανεπιστημίου Αθηνών

2 Το όλο θέμα σχετίζεται με την ιστορικότητα ή όχι του προσώπου του Ιησού. α) Αν ο Ιησούς ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο –μαρξισμός, ορθολογιστές Δυτικοί φιλόσοφοι– δεν υφίσταται και άστρο της Βηθλεέμ. β) Ένας καλοστημένος μύθος για να τονιστεί η θεία φύση του Ιησού προσδίδοντας παράλληλα εξαιρετική λαμπρότητα και ιδιαίτερο μεγαλείο κατά τη γέννησή του. Άλλωστε τα άστρα πάντα παρουσιάζουν ένα μυστήριο και μια μαγεία. Δεν το αναφέρουν άλλοι εκτός από τον Ευαγγελιστή Ματθαίο. γ) Ένα καθαρά υπερβατικό γεγονός που εντάσσεται στο γενικό πλαίσιο της ενσάρκωσης επί της Γης του Υιού και Λογου του Θεού. Δεν θεωρούν κατ’ ουδένα τρόπο το άστρο ως αστρονομικό θέμα και δεν το εξετάζουν καθόλου έτσι, αφού η μελέτη του ξεφεύγει από τα όρια της γήινης επιστήμης.

3 δ) Ένα ουράνιο σημάδι, συμβολικό άστρο των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης για τον αναμενόμενο Μεσσία. Άλλωστε η γέννηση σημαντικών προσώπων συνδέεται με ουράνια ή με μεγαλειώδη φυσικά φαινόμενα και με υπερβάσεις των γνωστών φυσικών νόμων, αφού μ’ αυτόν τον τρόπο ο Θεός γνωστοποιεί στους ανθρώπους την άφιξη στη Γη των εκλεκτών του.

4 Ο Νώε γεννήθηκε θαυματουργικά, είναι «δι’ αγγέλου θεόπεμπτος». Ο Μελχισεδέκ γεννήθηκε χωρίς η Σοφονείμ, η αδελφή του Νώε, να έρθει σε επαφή με τον Νιρ τον άντρα της. Ο Αβραάμ (από την ιστορία του Αβραάμ=Maase Abraham), όταν γεννήθηκε εμφανίστηκε άστρο) που περιφερόταν στον ουρανό της Χαλδαίας. Ο βασιλιάς Νεμρώδ θέλησε να εξοντώσει το νεογέννητο που σώθηκε όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ τον σκέπασε μ’ ένα σύννεφο. Στη γέννηση του Μωυσή στην Αίγυπτο εμφανίζεται περιστασιακά άστρο και ο Φαραώ το θεώρησε κακό σημάδι για τη βασιλεία του διατάζοντας την εξόντωση όλων των νεογέννητων.

5 Άστρα εμφανίζονται όχι μόνο σε γεννήσεις, αλλά σηματοδοτούν εποχές και καθοδηγούν ημίθεους. Ο Βιργίλιος στην «Αινειάδα» γράφει για κάποιο άστρο που οδήγησε τον Αινεία στην τοποθεσία όπου έμελλε να χτιστεί η Ρώμη. Άλλωστε και ο Ιησούς ο ίδιος συμβολικά φέρεται να λέει: «Εγώ ειμί η ρίζα και το γένος Δαυείδ, ο αστήρ ο λαμπρός ο πρωινός……» (Αποκ. Ιωάν. ΚΒ΄, 16).

6 ε) Το πρόβλημα αστρο- νομικής επίλυσης του άστρου της Βηθλεέμ άρχι- σε τον 15ο αιώνα όταν οι ορθολογιστές θεολόγοι της Δύσης θέλησαν με επιστη- μονικοφανή τρόπο να αποδείξουν την ύπαρξη του άστρου. Η σκέψη ήταν απλή: «Αν μπορούσε η Αστρονομία να αποδείξει με στοιχεία την ύπαρξη του άστρου της Βηθλεέμ την περίοδο που οι ιστορικοί τοποθετούσαν τη γέννηση του Ιησού στην Ιουδαία τότε αυτόματα αποδεικνυόταν η ιστορικότητα αυτής ταύτης της γέννη- σης».

7 στ) Η εμπλοκή της Αστρολογίας (Μάγοι, Καμπαλά). «Εν αυτή γάρ οι τοις άστροις λατρεύοντες υπό αστέρος εδιδάσκοντο»… Ο Κωνσταντίνος Χασάπης (1970) υποστηρίζει ότι: «Ο αστήρ του βασιλέως των Ιουδαίων είναι αστρονομικόν φαινόμενον ερμηνευόμενον όμως αστρολογικώς».

8 Αστρονομικά Εμείς υποστηρίζουμε ότι είναι «αδύνατον» να περιγράψουμε τη φύση, τη θέση και τον ακριβή χρόνο εμφάνισης του άστρου γιατί δεν υπάρχουν ούτε τα απαραίτητα ιστορικά στοιχεία, ούτε και οι κατάλληλες αστρονομικές κατά- γραφές. Επίσης, δεν γνωρίζουμε την ακριβή γέννηση του Θεανθρώ- που και έτσι σε ποιας χρονικής περιόδου τον ουρανό να ανατρέ- ξουμε. «Στα ίχνη του Ι.Χ.Θ.Υ.Σ.» Παρ’ όλα αυτά θα αναφέρουμε όλες τις πιθανές εκδοχές και απόψεις για τη φύση του άστρου της Βηθλεέμ.

9 Αυτό προϋποθέτει ότι αποδεχό- μαστε κατ’ αρχήν την άποψη ότι το άστρο της Βηθλεέμ που περιγρά- φεται από τον Ευαγγελιστή Ματ- θαίο είναι ένα καθαρά αστρονο- μικό φαινόμενο. «Είδομεν γαρ αυτού τόν αστέρα εν τη ανατολή και ήλθομεν προσκυνήσαι αυτόν. …… ηκρίβωσεν παρ’ αυτών τόν χρόνον του φαινομένου αστέρος. ……και ιδού ο αστήρ ον είδον εν τη ανατολή προήγεν αυτούς, εως ελθών έστη επάνω ου ην το παιδίον· ιδόντες δέ τόν αστέρα εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα» (Ματθ. Β΄, 1-12).

10 Για τους Μάγους ανακύπτουν κάμποσα ερωτήματα. Από που ήλθαν; «Ιδού μάγοι από ανατολών……» Από Συρία και Μεσοποταμία μέχρι την Αραβία και την Περσία. Ο Ιουστίνος ο Μάρτυρας υποστηρίζει ότι ήταν Άραβες. Ο Τερτυλλιανός και ο Ιερώνυμος υποστήριζε ότι είναι Ναβαταίοι, από την Πετραία Αραβία. Ο Ιάκωβος, ο Ησύχιος, ο Χρυσόστομος τους θεωρούν Πέρσες και αυτό διατήρησε η ελληνική παράδοση… «εκ της Περσίας έρχονται τρεις μάγοι με τα δώρα»…. Ο Μέγας Αθανάσιος αναφέρει Αιγύπτιους επαοιδούς. Ο Κέπλερ ότι ήταν Χαλδαίοι, χώρα όπου άκμαζε η αστρολογία.

11 Οι ορθολογιστές Δυτικοί ερευνητές θεωρούν ότι πλάστηκε ο μύθος των Μάγων από την Ανατολή, επειδή με την παρουσίαση και το προσκύνημά τους επικύρωναν προκαταβολικά την κοσμοσωτήρια αποστολή του νέου κυρίαρχου της Γης. Τα ονόματά τους από ένα μωσαϊκό του βόρειου μεσαίου τοίχου του Αγίου Απολλιναρίου του Νέου (Ραβέννα, 560 μ.Χ.): Γκεθασπώ, Μελχιώρ και Βιθισαρεά. Ο Venerable Bede ( μ.Χ.): Γκαθεσπά, Μελχιώρ, Βιθισαρεά. Η παράδοση όμως διατήρησε τα ονόματα των συγγραφέων του 9ου μ.Χ. αιώνα. Μελχιώρ, νεαρός, πρόσφερε τον λίβανον που θα έκαιγε μετά τον θάνατόν του και την αναμενόμενη ανάστασή του γιατί ήταν θνητός και θεός μαζί. Γκάσπαρ, μεσήλικας, που πρόσφερε τον χρυσό, που συμβολίζει τη βασιλικη του ιδιότητα και την κοσμική βασιλεία του. Βαλτάσαρ, ηλικιωμένος, πρόσφερε τη σμύραν που συμβόλιζε την εξιλαστήρια θυσία του πάνω στο σταυρό του μαρτυρίου του. μελαψός – από τη χώρα Σαβά (Αιθιοπία) «βασιλείς Αράβων και Σαβά δώρα προσάξουσι» (Ψαλμός 71,10).

12 Η προσκύνηση των Μάγων για τους Πατέρες της Εκκλησίας έλαβε συμβολικό χαρακτήρα. Η γονυκλισία είναι η υπόκλιση των αρχαίων ηλιολατρικών θρησκειών στον αληθινό Ήλιο της Δικαιοσύνης και εκφράζει την εύνοιά τους προς τη νέα θρησκεία. Πουθενά στο κείμενο δεν αναφέρεται η η φύση του, ούτε ότι ήταν λαμπρό. Μόνο στο Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου (ΧΧΙ, 1-2).

13 «Είδομεν αστέρα παμμεγέθη λάμψαντα εν τοις άστροις, τούτοις μη φαίνεσθαι· και ημείς ούτως έγνωμεν ότι βασιλεύς εγεννήθη τω Ισραήλ και ήλθομεν προσκυνησαι αυτόν». Εκείνο που μας κάνει εντύπωση είναι ότι το απόκρυφο Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου περιγράφει μια φωτεινή νεφέλη και ένα μέγα φως στο σπήλαιο όπου γεννήθηκε το θείο βρέφος: «Καί έστησαν εν τω τόπω του σπηλαίου και ιδού νεφέλη φωτεινή επισκιάζουσα το σπήλαιον …….. και παραχρημα η νεφέλη υπεστέλλετο εκ του σπηλαίου, και εφάνη φως μέγα εν τω σπηλαίω». (ΧΙΧ, 2, σελ ). Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει για ένα νέο άστρο, που προκάλεσε την προσοχή των Μάγων, που τους καθοδήγησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο ταξίδι τους, κι όμως ήταν δυσδιάκριτο για τους άλλους τους πολλούς. Πράγματι, αν ήταν λαμπρό έπρεπε όλοι να το αντιληφθούν, ο Ηρώδης και η ελληνοποιημένη Αυλή του με τον Νικόλαο τον Δαμασκηνό και όλος ο λαός της Ιουδαίας.

14 Εκείνη, όμως, η πληροφορία που δημιουργεί πλήθος ερωτημάτων στους αστρονόμους είναι η φράση ότι το άστρο στάθηκε πάνω από την οικία, όπου κατέλυε η αγία οικογένεια. Είναι δυνατόν; Ένα άστρο που εγκαταλείπει τελείως το αστρικό σύστημα στο οποίο ανήκει για να υποδείξει μια καθορισμένη διαδρομή σε κάποιους σοφούς ανθρώπους και τέλος να σταθεί πάνω από ένα συγκεκριμένο σημείο της Γης στα χαμηλά στρώματα της ατμόσφαιρας. Πάνω σ’ αυτό πολλοί ερευνητές υποστήριξαν ότι το άστρο πιθανώς να ήταν κάποιος πλανήτης, ουράνιο σώμα που εμφανίζει στάσεις στον ουρανό.

15 Άλλοι λένε ότι ήταν μια φωτεινή νεφέλη ή ένα είδος ακτίνας φωτός που υποδείκνυε το δρόμο στους Μάγους, αλλά όχι άστρο. Σκοπός λοιπόν του Ευαγγελιστή ήταν «να διατηρήση την ανάμνησιν ενός αξιοσημειώτου ουρανίου φαινομένου καθώς καί τήν έξαρσιν των συνθηκων υπό τάς οποίας εγένετο η ενανθρώπιση του Σωτήρος». α) Θεία, λοιπόν, και υπερφυσική δύναμη. β) Τα απόκρυφα Πρωτοευαγγέλια ίσως από τη φράση της Αποκάλυψης «οι επτά αστέρες αγγελοι των επτά εκκλησιών», θεωρούν ότι το έκτακτο αυτό γεγονός ήταν κάποιος άγγελος που συμβολικά ονομάστηκε άστρο από τον Ματθαίο:

16 «Άγγελος εστάλη εις Περσίαν, όστις υπό μορφήν λάμποντος αστέρος φανείς, εφώτισεν όλην την Περσικήν χώραν ως μέγας ήλιος και οδήγησεν τους βασι- λείς της Περσίας εις Ιερουσα- λήμ». Άποψη που υποστηρίζεται από τον ψευδο-Καισάριο και τον Γρηγόριο τον Θεολόγο. Αρχάγγελος καθοδηγητής

17 Ο Ιγνάτιος ο Θεοφόρος ( μ.Χ.) είναι ο πρώτος μετά τον Ματθαίο που αναφέρει: «… έλαμψεν εις τόν ουρανόν ένας αστήρ που το φως του ήταν ανεκλάλητον…». Πάντως, σαν αστρονόμοι, θα αναφέρουμε όλες τις περιπτώσεις, που πιθανώς θα μπορούσαν να ερμηνευτούν από τους Μάγους ως θεϊκό σημάδι γέννησης του Μεσσία, συσχετίζοντάς τες με άλλα ουράνια φαινόμενα ή σώματα, που καταγράφηκαν σε σχετικά κοντινές χρονικές ημερο- μηνίες μ’ αυτό.

18 ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ Η λέξη αστήρ περιλάμβανε τότε όλα τα πιθανά σταθερά ουράνια σώματα: πλανήτες, αστέρες, αστεροειδείς, κομήτες, μετέρωρα, μετεωρίτες. Κομήτες Διάττοντες, βολίδες, μετέωρα, μετεωρίτες Απλανείς Καινοφανείς, υπερκαινοφανείς Πλανήτες Ζωδιακό φως Σύνοδοι πλανητών και οι επιπροσθήσεις τους

19 ΚΟΜΗΤΕΣ Ο Ιταλός ζωγράφος Giotto ( ) πίστευε ότι το άστρο της Βηθλεέμ ήταν ο κομήτης του Halley –από τον Ε. Halley ( )– και αυτόν τον κομήτη ζωγράφισε το 1303 ως άστρο της Βηθλεέμ σε νωπογραφία L’ Adorazione dei Magi στο Παρεκκλήσι των Σκροβένι στην Πάδοβα. Ο κομήτης του Halley παρουσιάστηκε στο περιήλιό του το Έχουν αρκετή λαμπρότητα και διάρκεια πάνω στην ουράνια σφαίρα για να τραβήξουν την προσοχή των Μάγων. Υπάρχουν 20 δισεκατομμύρια κομήτες (Νέφος του Oort) και εκατοντάδες κομήτες επισκέπτονται ανά αιώνα το πλανητικό μας σύστημα.

20 Μετά τη ζωγραφική παράσταση του Giotto ο κομήτης με τον λαμπρό αστρικό πυρήνα και τη μακριά ουρά ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες και έγινε η συνηθισμένη παράσταση του άστρου σε ζωγραφικές απεικονίσεις του και στις ευχετήριες χριστουγεν- νιάτικες κάρτες. Αυτός όμως μάλλον εμφανίστηκε το 12 π.Χ. συνδέθηκε με τον θάνατο του Αγρίππα και είναι έξω από το χρονικό μας πλαίσιο. Ένας άλλος κομήτης το 5 π.Χ. καταγράφηκε από τους Κινέζους αστρονόμους στον Αιγόκερω, ορατός για περίπου 70 ημέρες.

21 Πάντως οι κομήτες προαναγγέλουν τραγικά συμβάντα και θανάτους: 1188 π.Χ. πτώση της Τροίας, 480 π.Χ. ναυμαχία της Σαλαμίνας, 44 π.Χ. θάνατος του Ιούλιου Καίσαρα, 14 μ.Χ. θάνατος του Αυγούστου, 69 μ.Χ. κόκκινος κομήτης στην Ιουδαία – καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Κομήτες στον θάνατο του Μ. Κωνσταντίνου 336 μ.Χ., του Τσιμισκή 975 μ.Χ., του Ερρίκου Α΄ της Γαλλίας 1050 μ.Χ., κομήτης το 1066 μ.Χ. όταν οι Νορμανδοί εισέβαλαν στην Αγγλία. Κομήτης το 1198 μ.Χ. με τον θάνατο του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου, κομήτης το 1454 μ.Χ. με την άλωση της Πόλης από τους Τούρκους (ήταν ο κομήτης του Halley σε μία από τις πολλές περιοδικές εμφανίσεις του). Συνεπώς οι κομήτες είναι προάγγελοι δεινών, καταστροφών και θανάτων και έτσι μάλλον απορρίπτονται.

22 Άλλωστε ένας κομήτης δεν εμφανίζεται δύο φορές ούτε βέβαια στέκεται πάνω από ένα σπίτι για να υποδείξει ένα ακριβές σημείο πάνω στη Γη. Πάντως ο μέγας Ωριγένης ( μ.Χ) θεωρεί το άστρο της Βηθλεέμ ως κομήτη. Ομοίως και ο Γερμανός αστρονό- μος Α. Stenzel (1913) πιθανώς επηρεασμένος από τη «φοβερή» εμφάνιση του κομήτη του Halley το 1910.

23 Διάττοντες: ουράνια σώματα ασήμαντης μάζας που εξατμίζονται στην ανώτερη ατμόσφαιρα (πεφτά- στερα). Καίγονται σε βραχύ χρονικό διάστημα 2 έως 3 δευτερόλεπτα. Βολίδες: μετέωρα μεγαλύτερων διαστάσεων, το υλικό που απομένει στην επιφάνεια της Γης είναι οι μετεωρίτες (αερόλιθοι). Υπολογίζεται ότι ανά έτος εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης γύρω στα 4 δισ. μετεωρειδή συνολικής μάζας τόνων περίπου. ΜΕΤΕΩΡΑ-ΔΙΑΤΤΟΝΤΕΣ-ΒΟΛΙΔΕΣ-ΜΕΤΕΩΡΙΤΕΣ

24 Βροχές διαττόντων: Εντυπωσιακό φαινόμενο βραχείας διάρκειας. Είναι απίθανο να είδαν οι Μάγοι διάττοντες ή βολίδες ή βροχή διαττόντων, αφού έχουν στιγμιαία λάμψη, ενώ το άστρο έλαμπε πολλούς μήνες στον ουρανό. Άλλωστε αυτό είναι ένα στιγμιαίο φαινόμενο και αδύνατον να εμφανιστεί δύο φορές.

25 ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟΣ ΑΠΛΑΝΗΣ Αυτό υποστήριζε το 1911 ο Alfred Jeremias ( ) που θεωρούσε ότι το άστρο της Βηθλεέμ ήταν το α του Λέοντα, ο Βασιλίσκος. Αφού ολόκληρος ο αστερισμός ήταν έμβλημα ισχύος και μεγαλείου. Τα στοιχεία του Α. Jeremias ήταν διαισθητικά και δεν δίνουν απαντήσεις ούτε στο γεγονός ότι ο αστέρας οδηγούσε τους Μάγους, ούτε στη στάση του αστέρα, ούτε γενικότερα στην όλη ευαγγελική αφήγηση. Άλλοι, όπως ο C. Daniel, 1967, θεωρούν ότι ο λαμπρός απλανής ίσως ήταν ο Κάνωπος, α Τρόπιδας, m =-0,86. Άστρο του νότιου ουρανού και δύσκολα παρατηρήσιμα α Leo, Βασιλίσκος Κάνωπος

26 ΚΑΙΝΟΦΑΝΕΙΣ – Novae Ξαφνικές απαστράπτουσες εμφανίσεις. Ένα καταστροφικό γεγονός. Ένα αμυδρό άστρο εκρήγνυται απότομα πολλαπλασιάζοντας τη φωτεινότητά του. Στο αντίστοιχο χρονικό πλαίσιο ταιριάζει η έκρηξη του καινοφανούς του Αιγόκερω του 5 π.Χ. και του 4 π.Χ. στον αστερισμό του Αετού δίπλα στον Αλτάιρ. Ένα νέο αστέρι (nova), που πιθανώς να εντυπωσίασε τους Μάγους. Το αδύνατο σημείο αυτής της υπόθεσης είναι ότι η ανάλαμψη του καινοφανούς θα ήταν εύκολα αντιληπτή από όλους. Οι D.H. Clarck, F.R. Stephenson και J.H. Parkinson υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα την άποψη του καινοφανούς και θεωρούν ότι ο Μεσσίας γεννήθηκε την άνοιξη του 5 π.Χ. Το ίδιο υποστήριζε, το 1952, ο ομότιμος καθηγητής της Αστρονομίας Σταύρος Πλακίδης.

27 ΠΛΑΝΗΤΗΣ 1. Η φαντασμαγορική Αφροδίτη με φαινόμενο μέγεθος Ο ομότιμος καθηγητής της Αστρονομίας Γεώργιος Μπάνος (1981) διατύπωσε την άποψη ότι το άστρο της Βηθλεέμ πιθανώς να ήταν ο άγνωστος τότε πλανήτης Ουρανός (φαινόμενο μέγεθος = 6), που αναγνωρίστηκε από τον W. Herschel το 1781.

28 ΣΥΝΟΔΟΙ ΠΛΑΝΗΤΩΝ Σύνοδος: όταν δύο ή περισσότεροι πλανήτες – όπως παρατηρούνται από τη Γη– προσεγγίζουν και βρίσκονται στη μικρότερη δυνατή μεταξύ τους από- σταση. Τότε βρίσκονται σε σύνοδο με τη Γη. Ι. Διπλή σύνοδος πλανητών Την υπόθεση του Jeremias ανέσυρε από τη λήθη ο R.W. Sinnot με δύο εργασίες του το 1968 και το Ερεύνησε όλες τις πλανητικές συνόδους από το 12 π.Χ. μέχρι το 6 μ.Χ. και βρήκε ότι δύο σύνοδοι των πλανητών Αφροδίτης και Δία του 3 π.Χ. και 2 π.Χ. αντίστοιχα στον αστερισμό του Λέοντα, κοντά στον Βασιλίσκο, πιθανώς, να σχετίζονται με το άστρο της Βηθλεέμ.

29 Αν και ορισμένοι ιστορικοί και αστρονόμοι επιμένουν ότι οι ημερομηνίες αυτές πρέπει να ελεγχθούν ξανά. Τη θεωρία του Sinnot για τη σύνοδο των πλανητών Αφροδίτης και Δία υποστηρίζουν οι J.A. DeYoung και J.L. Hilton του Naval Observatory και ο Robert Victor του Michigan State University. Ιδιαίτερα η σύνοδος της 17ης Ιουνίου του 2 π.Χ. ήταν ένα ασύνηθες αξιοπρόσεχτο γεγονός. Όμως η σύνοδος αυτή είναι έξω από το χρονικό μας πλαίσιο, αφού ο Ηρώδης πέθανε μάλλον το 4 π.Χ.

30 ΙΙ. Τριπλή σύνοδος πλανητών Ο Δίας και ο Κρόνος το 7 π.Χ. βρίσκονταν για 8 μήνες σε απόσταση 3º και τρεις φορές μεταξύ Μαΐου και Δεκεμβρίου του 7 π.Χ. σχεδόν ενώθηκαν οπτικά σε μια τριπλή σύνοδο, αφού πλησίασαν σε απόσταση 1º. 1η σύνοδος 2η σύνοδος3η σύνοδος 28/29 Μαΐου3 Οκτωβρίου3/4 Δεκεμβρίου 7 π.Χ. Ένα πραγματικά σπάνιο γεγονός, αφού οι τριπλές σύνοδοι είναι σπάνιοι και ακόμα σπανιότερες αυτές που προβάλλονται στον αστερισμό των ιχθύων. Την τριπλή σύνοδο πλανητών υποστηρίζουν ο R. Henniry (1936) o Konstantin Ferrari D’ Occhieppo (1978) ο I. Elliot (1978) από το Αστεροσκοπείο του Δουβλίνου, ο John Mosley (Los Angeles) ο David Ηughes, από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ, οι J. και Μ. Seymour (1978) που θεωρούν ότι οι Μάγοι ξεκίνησαν με τη σύνοδο του 7 π.Χ. όταν ανέλαμψε ο καινοφανής του Αετού του 5 π.Χ. που σηματοδότησε τη γέννηση του Μεσσία.

31 Ουσιαστικά ο Johannes Kepler ( ) πίστευε ότι η τριπλή σύνοδος Δία-Κρόνου του 7 π.Χ. ή 747 Α.U.C., που προβαλόταν στον αστερισμό των Ιχθύων ήταν το άστρο της Βηθλεέμ στην οποία στα όρια των αστερισμών Κριού-Ιχθύων προστέθηκε και ο Άρης το 6 π.Χ. Τότε σχηματίστηκε το τρίγωνο Άρη- Κρόνου-Δία που προβαλλόταν στον αστερισμό των Ιχθύων. Υποστηρίζει δε ότι ο Ιησούς γεννήθηκε 1-2 χρόνια μετά από αυτό το εντυπωσιακό γεγονός και ουσιαστικά συνδυάζει την τριπλή σύνοδο του 7 π.Χ. με την ανάλαμψη του καινοφανούς στο 5 π.Χ., που προανήγγειλε τη βασιλική γέννηση. Johannes Kepler

32 Την άποψη αυτή υποστηρί- ζουν: L. Ideler (1826), C. Pritchard (1856), H.H. Kritzinger (1911), O. Gerhardt (1922), R. Henning (1936), L. Liebhardt (1954). Ο ίδιος ο Κέπλερ αναφέρει: «Ο αστήρ των Μάγων δεν ήταν ένας της συνήθους σειράς των κομητών ή των νέων αστέρων, αφού εκκινείτο λόγω ειδικού θαύματος εις το κατώτερον στρώ- μα της ατμόσφαιρας».

33 Ο καθηγητής του Παν. της Βιέννης Κ. Ferrari D’Occhiepo (1978) υποστηρίζει την εμφάνιση του ζωδιακού φωτός με τη σύνοδο των πλανητών Δία-Κρόνου. Ζωδιακό φως είναι ένα διάχυτο – συνήθως – λευκό φως, που παρατηρείται στον δυτικό ορίζοντα μετά το λυκόφως και στον αντίστοιχο ανατολικό πριν από το λυκαυγές. Στην Ελλάδα παρατηρείται κατά τον Φεβρουάριο 3 ώρες μετά τη δύση του Ήλιου ή τον Οκτώβριο πριν από την ανατολή του Ήλιου. Ο K.F. D’Occhiepo υποστηρίζει ότι το άστρο της Βηθλεέμ ήταν ο Δίας στη στάση του τη 12η Νοεμβρίου του 7 π.Χ. Η υπόθεση αυτή έχει πολλά αδύνατα σημεία, αλλλά υποστηρίχθηκε ενθέρμως από τον B.L. van der Waerden. ΖΩΔΙΑΚΟ ΦΩΣ

34 Τέλος, ο αστρονόμος Κωνσταν- τίνος Χασάπης (1970) προτείνει τη μεγάλη σύνοδο των πλανη- τών. Υπέρμαχος της αστρολογικής ερμηνείας σε πολλαπλή σύνοδο των 7 τότε γνωστών πλανητών: Ερμής, Αφροδίτη, Άρης, Κρόνος, Σελήνη, Ήλιος. Ήρθαν σε σύνοδο όλοι τον Απρίλιο του 6 π.Χ. στους ζωδιακούς αστερισμούς των Ιχθύων και του Κριού. ΠΟΛΛΑΠΛΗ ή ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΛΑΝΗΤΩΝ

35 Η μεγάλη συγκέντρωση των 7 πλανητών διήρκεσε από 3-6 έτη. Συνεπώς κατά τον Κ. Χασάπη: «Ο αστήρ του βασιλέως των Ιουδαίων είναι αστρονομικόν φαινόμενον ερμηνευόμενον όμως αστρολογικώς».

36 Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΨΗ Θεωρούμε ότι οι αστρονομικές ερμηνείες για το άστρο της Βηθλεέμ, για όσους τις ασπάζονται δεν βρίσκονται σε σύγκρουση με τις προσωπικές τους θρησκευτικές πεποιθήσεις. Το σημαντικό στην όλη υπόθεση δεν είναι αν το άστρο της Βηθλεέμ υπήρξε, αλλά το τι στην πραγ- ματικότητα συμβολίζει! Δεν πρέπει να μας απασχολεί αυτή καθ’ εαυτή η εμφάνιση του άστρου, αλλά η έλευση, ο ερχομός του Θεανθρώπου.

37 Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΨΗ…. «Όσο κι αν έψαξαν οι ιεροφάντες των μακρινών άστρων στους αστρονομικούς δέλτους και στην άβυσσο του απόμακρου στερεώματος, ποτέ και τίποτα δεν τους οδήγησε στην απόκρυφη γνώση του γαλήνιου φωτός του «άστρου της Βηθλεέμ». Ας συνεχίσουν το ψάξιμο… Την ύπαρξή του ποτέ δεν θα νιώσουν στα κατάβαθα του νου τους, αν δεν χαθούν στη γνώση ενός πιο μακρινού και απροσπέλαστου γι’ αυτούς κόσμου, του κόσμου των μείχιων της ψυχής τους, στο οποίο ποτέ ίσως δεν καταδύθηκαν και ποτέ δεν κατοίκησαν. Το άστρο της αληθινής αγάπης του κόσμου, δεν αποτελεί έπαθλο κάποιας ανθρώπινης αλαζονικής κατάκτησης, ούτε απόδειξη οποιασδήποτε μεταφυσικής πίστης! Το μαγικό του φως αποκαλύπτεται και φανερώνεται, έτσι αυθόρμητα, μόνο σε εκείνους που έταξαν σκοπό της ζωής τους, να το ελευθερώσουν από τη σκλαβιά της ανθρώπινης ύπαρξής τους».

38 Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας XAΡOYMENA XΡΙΣTOΥΓENNA KAI ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ Στράτος Θεοδοσίου


Κατέβασμα ppt "ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ Ευστράτιος Θεοδοσίου, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τομέας Αστροφυσικής-Αστρονομίας και Μηχανικής Τμήμα Φυσικής-Πανεπιστημίου Αθηνών."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google