Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Χρήση των χασμάτων αίματος Χρήση του ΩΧ και του ΧΑ των ούρων Κ. Μαυροματίδης Νεφρολόγος.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Χρήση των χασμάτων αίματος Χρήση του ΩΧ και του ΧΑ των ούρων Κ. Μαυροματίδης Νεφρολόγος."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Χρήση των χασμάτων αίματος Χρήση του ΩΧ και του ΧΑ των ούρων Κ. Μαυροματίδης Νεφρολόγος

2 Χάσματα 1.Χάσμα ανιόντων ορού 2.Χάσμα ανιόντων ούρων 3.Δέλτα Χάσμα 4.Ωσμωτικό χάσμα ορού 5.Ωσμωτικό χάσμα ούρων

3 Χάσμα ανιόντων ορού ανιόντακατιόντα

4 ΧΑ=Μη μετρούμενα ανιόντα - Μη μετρούμενα κατιόντα Ορισμός

5 Na + +K + +Mg ++ +Ca ++ = HCO 3 - +CI - +Λευκ. - +Οργ. ανιόντα+SO PO (Νa + + K + + Mg Ca + + )-(HCO CI - ) = 25 mEq/L Νa + -(HCO 3 - +CI - ) = mEq/L Χάσμα ανιόντων Μη μετρήσιμα ανιόντα και μη υπολογιζόμενα mEq/LΜη μετρήσιμα κατιόντα και μη υπολογιζόμενα mEq/L Λευκώματα (λευκωματίνη)15Ασβέστιο5 Οργανικά οξέα5Μαγνήσιο2 Φωσφορικές ρίζες2 - Θειικές ρίζες1 - Κάλιο4 Σύνολο23 11

6 Φυσιολογική σύνθεση σε ανιόντα και κατιόντα αίματος

7 Όταν υπολογίζεται το ΧΑ, πρέπει να γίνεται εκτίμηση και των επιπέδων της λευκωματίνης του ορού, η οποία το επηρεάζει σημαντικά Χάσμα ανιόντων και λευκωματίνη Για κάθε 1 gr/dl μείωσης της λευκωματίνης του ορού κάτω από τα 4,5 gr/dl, διαπιστώνεται μείωση στο ΧΑ κατά 2,5 mΕq/L TAKE FIVE McAuliffe et al 1986 Figge et al 1998 Hatherill et al 2002

8 Χάσμα ανιόντων (χρησιμότητα) 1.Διαχωρισμός ΜΟ με ή χωρίς ΧΑ 2.Διάγνωση συγκαλυμμένης ΜΟ 3.Αποκάλυψη συνύπαρξης ΜΑ μαζί με την ΜΟ με αυξημένο ΧΑ 4.Αναγνώριση μικτών ΜΟ 5.Ανίχνευση κλινικών καταστάσεων (θέτει υπόνοιες ύπαρξής τους) Emmett & Narins 1977 Narins & Emmett 1980 Iberti et al 1990

9 Η+ Χ-Η+ Χ- Na + + HCO 3 - Na + X - CO 2 + H 2 O ΧΑ=Na + - (CI - + HCO 3 - )=12 ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΥΠΕΡΧΛΩΡΑΙΜΙΚΗ ΜΟ ΜΕ  ΧΑΣΜΑ ΑΝΙΟΝΤΩΝ Na CI HCO ΧΑ111(11+10) ΔΙΑΦΟΡΑ ΧΑ0-10 ΓΑΛΑΚΤΙΚΑ11 (1+10) Μεταβολική οξέωση Προσθήκη HX

10 Na + Cl - HCO 3 - ΧΑ Μεταβολική οξέωση με ΧΑ K ετοξέωση – β-υδροξυβουτυρικό & Ακετοξικό οξύ U -Ουραιμία – Πολλά οργανικά οξέα & Ανόργανα οξέα S αλικυλικά –Πολλά οργανικά οξέα M εθανόλη –Φορμικό οξύ A ιθυλενογλυκόλη – Γλυοξικό και οξαλικό οξύ L actate –L-γαλακτικό (D-γαλακτικό) KUSMALKUSMAL Μνημοτεχνικές είναι και οι λέξεις MUDPILES ή MADPILERS

11 Χάσμα ανιόντων ( Διαχωρισμός ΜΟ με ή χωρίς ΧΑ ) Ασθενής ηλικίας 20 χρόνων, τμηματική εντερίτιδα, είχε άφθονες διαρροϊκές κενώσεις διάρκειας 6 ημερών πριν την είσοδό του στο νοσοκομείο. Κατά την εισαγωγή του παραπονιόταν για ζάλη, η οποία επιδεινώνονταν στην όρθια θέση. Είχε ΑΠ=100/50 mmHg, σφύξεις=110/min, δεν είχε πυρετό, το δέρμα του είχε μειωμένη σπαργή, ενώ τα δάκτυλα των χεριών και ποδιών του ήταν κυανωτικά. Τα εργαστηριακά του έδειξαν τα εξής: Na + =137 mEq/L K + =3,7 mEq/L CI - =112 mEq/L pH=7,14 HCO 3 - =5 mEq/L PaCO 2 =15 mmHg Περιγράψετε τις ΟΒΔ του; 1. Είχε υπερχλωραιμική ΜΟ 2. Είχε ΧΑ=137-(112+5)= =20 mEq/L 3. Η αναπνευστική αντιρρόπηση ήταν η αναμενόμενη; Ναι διότι PaCO 2 ήταν ίση με τα δεκαδικά του pH=7,14 Ναι διότι PaCO 2 : 40-ΔHCO 3 - x1,2=40-19x1,2=40-23=17 mmmHg

12 Φυσιολογικά αέρια αίματος δεν ισοδυναμούν με φυσιολογικό άτομο Dr. Smith

13 Χάσμα ανιόντων (Διάγνωση συγκαλυμμένης ΜΟ) Ασθενής 37 χρόνων μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με εμετούς και πολυουρία. Από τα εργαστηριακά του διαπιστώθηκαν τα παρακάτω: Na + =142 mEq/L Κ + =6,6 mEq/L CI - =84 mEq/L ΧΑ=34 mEq/L pH =7,40 PaCO 2 =40 mmHg HCO 3 - =24 mEq/L Είχε διαταραχή της ΟΒΙ; Είχε όμως ΧΑ=34 mEq/L, δηλαδή ΜΟ με αυξημένο ΧΑ Γιατί όμως παρά την ΜΟ είχε φυσιολογικά επίπεδα HCO 3 - Είχε εμέτους που προκαλούν ΜΑ Τελικά είχε: 1. Προτελικό στάδιο ΧΝΑ (αιτία ΜΟ) 2. εμέτους (αιτία ΜΑ)

14 Άνδρας 37 χρόνων με σημαντικού βαθμού ΧΝΑ είχε εμέτους τις τελευταίες 5 ημέρες. Τον μετέφεραν στο νοσοκομείο ληθαργικό και παραπονούμενο για κνησμό. Ήταν απύρετος και είχε αυξημένη ΑΠ. Τα εργαστηριακά του έδειξαν τα ακόλουθα: Ουρία260 mg/dl Κρεατινίνη11 mg/dl Na mEq/L Κ + 5,1 mEq/L CI - 93 mEq/L pH7,40 PaCO 2 40 mmHg HCO mEq/L Ποια διαταραχή της ΟΒΙ είχε; Χάσμα ανιόντων (Διάγνωση συγκαλυμμένης ΜΟ) Είχε ΧΑ=(Na + )-(CI - +HCO 3 - )=(137)- (93+25)=19 mEq/L (ΧΝΑ προτελικού σταδίου) Γιατί όμως είχε φυσιολογικά ευρήματα από το pH, τα HCO 3 - και την PaCO 2 ; Διότι είχε δύο ίσης βαρύτητας ΟΒΔ: 1.ΜΟ με ΧΑ (ΧΝΑ) 2.ΜΑ (έμετοι)

15 Χάσμα ανιόντων (Διάγνωση συγκαλυμμένης ΜΟ) Ασθενής 44 χρόνων μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με αφυδάτωση και υπόταση. Από τα εργαστηριακά του διαπιστώθηκαν τα εξής: Na + =165 mEq/L K + =4,0 mEq/L CI - =112 mΕq/L HCO 3 - =32 mEq/L Δεν έγινε προσδιορισμός αερίων αίματος. Μπορείτε να διακρίνετε αν υπήρχε ΟΒΔ; Εκ πρώτης όψεως φαίνεται να είχε αλκάλωση;;;; Όμως είχε ΧΑ=165-(112+32)=21 mEq/L Συμπέρασμα: 1.Είχε ΜΟ με ΧΑ (γαλακτική) 2.ΜΑ λόγω αφυδάτωσης

16 Χάσμα ανιόντων (Αναγνώριση μικτών ΜΟ) Διαβητικός 22 χρόνων προσήλθε στο νοσοκομείο παραπονούμενος για κοιλιακό πόνο και διάρροιες. Είπε ότι έτρωγε λίγο και για το λόγο αυτό μείωσε και τη δόση της ινσουλίνης του. Από τα εργαστηριακά διαπιστώθηκαν τα εξής: Na + =130 mEq/L Κ + =5 mEq/L CI - =100 mEq/L pH=7,20 PaCO 2 =25 mmHg HCO 3 - =8 mEq/L Είχε απλή ή μικτή διαταραχή της ΟΒΙ; Από το pH και τα HCO 3 - φαίνεται ότι είχε ΜΟ Ποια όμως ήταν η αντιρρόπηση; Φαίνεται να ήταν η αναμενόμενη, οπότε είχε απλή ΜΟ χωρίς ΧΑ Όμως είχε ΧΑ=Na + -(CI - +HCO 3 - )=22 mEq/L Δηλαδή είχε απλή ΜΟ με ΧΑ; Όχι διότι θα έπρεπε τα HCO 3 - να είχαν μειωθεί κατά αντίστοιχο βαθμό (κατά 10 mEq/L) Άρα είχε μικτή οξέωση: 1. Κετοξέωση (με ΧΑ) 2. ΜΟ απλή (διαρροϊκές κενώσεις)

17 Χάσμα ανιόντων (Ανίχνευση κλινικών καταστάσεων-θέτει υπόνοιες ύπαρξής τους ) Αν πραγματικά το ΧΑ είναι χαμηλό, τότε τίθεται η υποψία αιτίων που το μειώνουν, όπως: -Χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης ορού (συχνότερη αιτία) ή -Παρουσία θετικά φορτισμένων πρωτεϊνών (το πολλαπλό μυέλωμα)

18 Δέλτα χάσμα

19 Αν το ΧΑ ανιόντων είναι αυξημένο πρέπει να υπολογίσουμε το Δέλτα Χάσμα, για να εκτιμάται αν υπάρχει και δεύτερη μεταβολική διαταρχή Το Δέλτα Χάσμα συγκρίνει αν η απόκλιση του ΧΑ είναι ίδια ή όχι με την απόκλιση των HCO 3 Προσδιορισμοί: 1.ΔΧ=ΔΧΑ/ΔHCO 3 - Φ.τ.= 1-1,6 2.ΔΧ=ΔΧΑ-ΔHCO 3 - Φ.τ.= 0 (σημαντικές αποκλίσεις±6 ή ±10) 3.ΔΧ=Na + -CI – 39Φ.τ.= 0 Δέλτα χάσμα Βοηθά να φανεί αν συνυπάρχει μαζί με την ΜΟ με αυξημένο ΧΑ και: 1.Υπερχλωραιμική ΜΟ (χωρίς χάσμα) ή 2.Μεταβολική αλκάλωση (ΧΑ ασθενούς-12) ΔΧ= (24-HCO 3 - ασθενούς)

20 Δέλτα χάσμα ΔΧ=Na + -CI Διαβητικός ασθενής 24 χρόνων με γαστρεντερίτιδα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: pH 7,42 PaCO 2 35 mmHg HCO mEq/L Na mEq/L CI - 90 mEq/L Θα τον στέλνατε στο σπίτι; ΟΧΙ Διότι είχε ΧΑ=140-(90+23)=27 mEq/L (ΜΟ με ΧΑ) Είχε και ΔΧ=Na + -CI - -39= =11 (ΜΑ)

21 Χάσμα ανιόντων Ασθενής 55 χρόνων που ήταν πριν υγιής ήρθε στο ΤΕΠ επειδή έκανε εμέτους τις τελευταίες 5 ημέρες. Στη φυσική εξέταση βρέθηκε ορθοστατική υπόταση, ταχυκαρδία και μείωση της σπαργής του δέρματος. Τα εργαστηριακά είχαν ως εξής: Na mEq/L Κ + 3,4 mEq/L CI - 77 mEq/L pH7,23 PaCO 2 22 mmHg HCO mEq/L Κρεατινίνη2,1 Ποια διαταραχή της ΟΒΙ είχε; Ιστορικό -ΜΟ με αυξημένο ΧΑ (υπογκαιμία και κακή ιστική άρδευση) -ΜΑ λόγω των εμέτων Από τα αέρια αίματος Από το pH (pH=7,23) οξυαιμία Από την PaCO 2 και τα HCO 3 - που μεταβλήθηκαν προς την ίδια κατεύθυνση φαίνεται αδρά ότι δεν είχε μικτή διαταραχή XA=134-(77+9)=48 mEq/L Είδος οξέωσης: Μεταβολική (χαμηλά HCO 3 - )

22 Θα μπορούσε να είχε αυξημένα HCO 3 - λόγω αντιρρόπησης σε μία ΑΟ (δεν υπήρχε όμως από το ιστορικό ΑΟ) Αναμενόμενη PaCO 2 =1,5 x [HCO 3 - ]+8 ± 2=19,5-23,5 mEq/L ή Αναμενόμενη PaCO 2 = Τα δεκαδικά του pH ή Αναμενόμενη PaCO 2 = 40-1,2x(24-9)=40-18=22 Αφού όμως είχε αυξημένο ΧΑ, εκτιμάται και το ΔΧ: ΔΧ=ΔΧΑ-ΔHCO 3 - =(48-12)-(24-9)=36-15=21, δηλαδή >+10 Και ήταν PaCO 2 =22 mmHg Συμπέρασμα: Μικτή ΟΔ, ΜΟ με ΧΑ και ΜΑ

23 Ωσμωτικό χάσμα

24 Ωσμωτικό Χάσμα ΩΧ = Μετρούμενη ΩΠ - Υπολογιζόμενη ΩΠ ΩσμώμετροΤύπος Ωσμωτικότητα ορού= 1,86x(Na + ) + Γλυκόζη/18 + Ουρία/6 Προσδιοριζόμενη ΩΠ # Υπολογιζόμενης ΩΠ

25 Αυξημένο ΩΧ με ΜΟ και αυξημένο ΧΑ Αυξημένο ΩΧ χωρίς ΜΟ Δηλητηρίαση από: -Μεθανόλη -Αιθυλενογλυκόλη Διαβητική κετοξέωση Αλκοολική κετοξέωση Γαλακτική οξέωση ΧΝΑ (GFR<10 ml/min) Λήψη ισοπροπανόλης Λήψη αιθανόλης Χρήση μανιτόλης, γλυκίνης Σοβαρή υπερπρωτεϊναιμία Σοβαρή υπερλιπιδαιμία

26 Ωσμωτικό Χάσμα (συμβολή) Σε ορισμένες παθολογικές καταστάσεις μερικά από τα μόρια που αυξάνουν την ΩΠ των χώρων όπου ευρίσκονται (μεθανόλη και η αιθυλενογλυκόλη), έχουν μεταβολικά προϊόντα που προκαλούν ΜΟ με αυξημένο ΧΑ Αίτια Υπεύθυνα οξέαΤοξικότητα Αιθυλενογλυκόλη (γλυκολικό, οξαλικό)Καρδιά, Αναπνευστικό Νεφροί Μεθανόλη (φορμικό, φορμαλδεϋδη)Μάτια Βοηθά στη διάγνωση ΜΟ εξ αιτίας αιθυλενογλυκόλης, μεθανόλης

27 Χάσμα ανιόντων ούρων

28 Βοηθά στο διαχωρισμό των νεφρικών και μη νεφρικών αιτίων ΜΟ ΧΑ ούρων = CI - - (Na + + K + ) ΧΑ ούρων=Μη μετρούμενα ανιόντα–μη μετρούμενα κατιόντα Goldstein et al 1986 Batle et al 1988 Kumar et al 1998 Bagga & Sinha 2007

29 ΧΑΣΜΑ ΑΝΙΟΝΤΩΝ ΟΥΡΩΝ Na + +Κ + +NH 4 + +Ca ++ +Mg ++ =CI - +HCO 3 - +SO PO οργανικά ανιόντα ή Na + +Κ + +ΝΗ 4 + +Μη μετρήσιμα κατιόντα= CI - +Μη μετρήσιμα ανιόντα (Na + +Κ + +NH 4 + )-CI - =80 και NH 4 + =80-(Na + +Κ + -CI - ) ή ΝΗ 4 + =80-(ΧΑ ούρων) Na + + Κ + > CI - Na + + Κ + < CI - neGUTive neGATive

30 Το ΧΑ των ούρων δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως δείκτης αποβολής NH 4 + στις παρακάτω περιπτώσεις: 1.Σε παρουσία λοίμωξης του ουροποιητικού από μικρόβια που διασπούν την ουρία (πρωτέας), διότι τότε περιέχουν υψηλή συγκέντρωση HCO Σε υπογκαιμία 3.Σε ασθενείς που θεραπεύονται με πενικιλλίνη (είναι αρνητικά φορτισμένο μόριο) 4.Σε παρουσία στα ούρα μεγάλων ποσοτήτων β- υδροξυβουτυρικού οξέος (κετοξέωση) ή σαλικυλικών Χάσμα ανιόντων ούρων-Ι Πενικ. + υδροξ. + Σαλ. + CI - = ΝΗ K + + Na + Halperin et al 1992

31 Πρόβλημα (ΩΧ) Άνδρας 42 χρόνων μεταφέρθηκε στο ΤΕΠ επειδή βρέθηκε σ’ ένα δρομάκι ξαπλωμένος στο χώμα, έχοντας δίπλα του ένα άδειο μπουκάλι που προφανώς περιείχε υγρό. Φυσική εξέταση: ΑΠ=120/80 mmHg, σφύξεις=128/min, αναπνοές=28/min και θ=37 o C. Δεν απαντούσε στα ερεθίσματα, οι κόρες του αντιδρούσαν πολύ λίγο στο φως και η βυθοσκόπηση ήταν φυσιολογική. Τρίζοντες ακούγονταν και στις δύο βάσεις. Τα τενόντια αντανακλαστικά ήταν ζωηρά και συμμετρικά και τα πελματιαία ήταν φυσιολογικά. Το ιστορικό του έδειχνε ότι μάλλον ήπιε κάτι τοξικό, το οποίο μάλιστα προκαλούσε διαταραχές της ΟΒΙ. Τα εργαστηριακά του έδειξαν τα ακόλουθα: Na mEq/L K + 5 mEq/L CI - 97 mEq/L pH7,1 HCO mEq/L PaCO 2 35 mmHg PaO 2 90 mmHg Ουρία72 mg/dl Κρεατινίνη1,5 mg/dl Γλυκόζη110 mg/dl ΩΠ350 mOsmol/L Αναμενόμενη PaCO 2 : 40-1,2x12=40-14,4=25,6 mmHg Όμως είχε: PaCO 2 =35 mmHg (+ αναπνευστική οξέωση) Το ΧΑ =145-(97+12)= =36 mEq/L (ΜΟ με αυξημένο ΧΑ) Το ΔΧ=ΔΧΑ/ΔHCO 3 - =(36-10)/(24-12)=2,2 (συνύπαρξη ΜΑ) Ο ασθενής ήταν οξυαιμικός (  HCO 3 - και  pH), δηλάδη είχε ΜΟ

32 Na mEq/L K + 5 mEq/L CI - 97 mEq/L pH7,1 HCO mEq/L PaCO 2 35 mmHg PaO 2 90 mmHg Ουρία72 mg/dl Κρεατινίνη1,5 mg/dl Γλυκόζη110 mg/dl ΩΠ350 mOsmol/L Είχε μετρούμενη ΩΠ του ορού (ωσμώμετρο)= 350 Και προσδιοριζόμενη ΩΠ=287,7 mOsmol/L ΩΧ= ,7=62,3 mOsmol/L Μεταβολική οξέωση με ΧΑ και ΩΧ προκαλεί : 1.Η μεθανόλη 2.Η αιθυλενογλυκόλη (στα ούρα είχε κρυστάλλους οξαλικού ασβεστίου) Τελικά ο ασθενής είχε τριπλή ΟΒΔ, δηλαδή: 1. ΜΟ με αυξημένο ΧΑ λόγω λήψεως της αιθυλενογλυκόλης, 2. Αναπνευστική οξέωση και 3. ΜΑ πιθανά λόγω των εμέτων

33 Ωσμωτικό χάσμα ούρων

34 Όταν στα ούρα υπάρχει ένα μη μετρήσιμο ανιόν (το οποίο προφανώς δεν επιτρέπει να αποκαλυφθεί και το συνοδό του μη μετρήσιμο κατιόν που είναι το ΝΗ 4 + ), προκύπτουν εσφαλμένα συμπεράσματα για την οξινοποιητική ικανότητα των νεφρών, διότι δεν είναι πρόδηλη η παρουσία του ΝΗ 4 + στα ούρα Carlisle et al 1991 Halperin et al 1992 Το ΩΧ καταδεικνύει την παρουσία ΝΗ 4 + στα ούρα (που δεν είναι εμφανής, αφού δεν συνοδεύεται από γνωστό μετρήσιμο ανιόν, όπως το CI - ) και τονίζει την καλή οξινοποιητική λειτουργία των νεφρών και αναδεικνύει την αιτία της ΜΟ Λ.χ. σε ύπαρξη στα ούρα β-υδροξυβουτυρικού (κετοξέωση) με το συνοδό ΝΗ 4 +, όπου και τα δύο ιόντα είναι μη μετρήσιμα ή σε δηλητηρίαση από τολουένιο, όπου το μη μετρήσιμο ανιόν στα ούρα είναι το ιππουρικό Owen et al 1981 Ωσμωτικό χάσμα ούρων

35 Χρήση του ΩΧ ούρων Όταν το ΧΑ των ούρων είναι θετικό και δεν είναι ξεκάθαρο αν γι΄ αυτό είναι υπεύθυνη η αύξηση ενός γνωστού κατιόντος, το ΝΗ 4 + των ούρων μπορεί να υπολογιστεί από το ΩΧ των ούρων Η διαφορά (το μισό της διαφοράς) μεταξύ υπολογιζόμενου ΧΑ ούρων και μετρούμενου αποδίδεται κυρίως στο ΝΗ 4 + Σε ασθενείς με ΜΟ, το ΝΗ 4 + των ούρων πρέπει να είναι >20 mEq/L. Κατώτερη τιμή=διαταραχή στην οξινοποίηση των ούρων

36 Γενικοί κανόνες

37 Κανόνας-Ι Αν στη μεταβολή του ΧΑ (ΔΧΑ) προσθέσουμε τα HCO 3 - του ασθενούς και το άθροισμα είναι μεγαλύτερο από 30 mEq/L συνυπάρχει υποκείμενη μεταβολική αλκάλωση, ενώ αν το άθροισμα αυτό είναι μικρότερο από τα φυσιολογικά επίπεδα των HCO 3 - (24 mEq/L), τότε συνυπάρχει και ΜΟ με φυσιολογικό ΧΑ Διττανθρακικά ασθενούς προ ΜΟ=ΔΧΑ+ HCO 3 - ασθενούς

38 Κανόνας-ΙΙ Μείωση HCO 3 - > αύξηση ΧΑ ΜΟ με αυξημένο ΧΑ μαζί με υπερχλωραιμική ΜΟ Μείωση HCO 3 - < αύξηση του ΧΑ Μικτή ΟΒΔ ΜΟ με αυξημένο ΧΑ + Μεταβολική αλκάλωση ΜΟ με αυξημένο ΧΑ + Αναπνευστική οξέωση

39 Ένα πολύ συχνό λάθος που γίνεται στην κλινική πράξη είναι η διαγνωστική σκέψη που προκύπτει από την απλή παρατήρηση των HCO 3 - και του ΧΑ που λαμβάνουμε από την εκτίμηση των ηλεκτρολυτών Λ.χ. ασθενής ο οποίος παρουσιάζεται με χαμηλά HCO 3 -, η σκέψη μας πάει σε φυσιολογικού ΧΑ ΜΟ Τα χαμηλά όμως HCO 3 - στην κλινική πράξη συχνότερα βρίσκονται σε ασθενείς με αναπνευστική αλκάλωση και όχι σε ΜΟ με φυσιολογικό ΧΑ Επισήμανση ΕΞΙΣΩΣΗ HENDERSON-HASSELBALCH HCO 3 - pH=pk+log 0,03 x PaCO 2 Η αλκάλωση (αναπνευστική ή μεταβολική) σχετίζεται με αύξηση του ΧΑ κατά 3-10 mEq/L λόγω: α) Αυξημένης παραγωγής γαλακτικών β) πιθανά λόγω της αφυδάτωσης και γ) κυρίως λόγω αύξησης του αρνητικού φορτίου των λευκωμάτων του ορού Adrogue et al 1978 Madias et al 1979 Η σοβαρή αλκάλωση δεν αυξάνει το ΧΑ πάνω από 20 mEq/L

40 Σας ευχαριστώ


Κατέβασμα ppt "Χρήση των χασμάτων αίματος Χρήση του ΩΧ και του ΧΑ των ούρων Κ. Μαυροματίδης Νεφρολόγος."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google