Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

1 ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΩΝ ΕΝΔΕΙΞΕΩΝ. Οι ενδείξεις είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδιασμού προϊόντων. Είναι οι λειτουργίες μέσω των οποίων οπτικά μπορούμε.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "1 ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΩΝ ΕΝΔΕΙΞΕΩΝ. Οι ενδείξεις είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδιασμού προϊόντων. Είναι οι λειτουργίες μέσω των οποίων οπτικά μπορούμε."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 1 ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΩΝ ΕΝΔΕΙΞΕΩΝ. Οι ενδείξεις είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδιασμού προϊόντων. Είναι οι λειτουργίες μέσω των οποίων οπτικά μπορούμε να διαμορφώσουμε τις πρακτικές λειτουργίες. Η οποιαδήποτε απόφαση ενδειξιακού σχεδιασμού έχει σχέση με την επίδραση στο αντικείμενο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι καθορίζει την μορφή του προϊόντος. Φυσικά υπάρχουν σχέσεις μεταξύ φόρμας και λειτουργίας – και θα τις δούμε παρακάτω- αλλά όχι σαν σχέση που προέρχεται από αυτή την λογική και υποβιβάζει την φόρμα σε λειτουργική φόρμα και μόνο. Σαν designers σχεδιάζουμε εκφραστικές φόρμες όπως λεει ο όρος «γλώσσα των αντικειμένων». Αυτή η έκφραση επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως προϋπoθέσεις αντίληψης, πολιτισμικές και κοινωνικές συνθήκες, τεχνικό επίπεδο, κοινωνικές κατευθύνσεις, κυριαρχούσες αισθητικές τάσεις κλπ. Όλα αυτά επηρεάζουν την μορφή και την έκφραση της ανεξάρτητα από την πρακτική λειτουργία της.

2 2 Σχέσεις (λειτουργίες) ανθρώπου - αντικείμενου. Λειτουργίες ΑντικείμενοΧρήστης Λειτουργίες της γλώσσας των αντικειμένων Λειτουργίες ενδείξεων Λειτουργίες συμβόλων Λειτουργίες Αισθητικής της φόρμας

3 3 Τι είναι οι ενδείξεις; Είναι σχέσεις μεταξύ ανθρώπου και αντικείμενου που εμφανίζονται με ένα ειδικό τρόπο επιρροής των σημασιών. Μπορούν να είναι πχ βοήθειες προσανατολισμού σε δύσκολες για κατανόηση και σύνθετες καταστάσεις του περιβάλλοντος μας. Οι ενδείξεις δεν είναι ένα ειδικό θέμα του design αλλά και της κοινωνιολογίας, ή ψυχολογίας, ή του σχεδιασμού οδικής κυκλοφορίας. Είναι τόσο αυτονόητες στην καθημερινή μας ζωή και το συνειδητοποιούμε όταν μας λείψουν ή τις ερμηνεύσουμε λάθος. -Ο ψυχολόγος εξετάζει ποιες συνέπειες έχει στον λήπτη η μετάδοση των ενδείξεων. -Ο σχεδιαστής πόλεων προσπαθεί μέσω ενδείξεων να κατευθύνει την κυκλοφορία. -Το δικό μας ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο ερώτημα με ποια σχεδιαστικά μέσα μπορούμε να δείξουμε τις ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΕΣ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ.

4 4 Παράδειγμα ενδείξεων : Ανοιχτήρι.

5 5 Ξεκινάμε με το ανοιχτήρι ερευνώντας τις πρακτικές λειτουργίες που είναι το περιεχόμενο και η σημασία του ενδειξιακού σχεδιασμού. Ξεχωρίζουμε τον τομέα εργασίας (α) και τον τομέα χρήσης ή μεταχείρισης (β). Δηλαδή διαφοροποιούμε μεταξύ φυσικών / τεχνικών ικανοτήτων και εργονομικών λόγω μεταχείρισης.

6 6 Στον τομέα εργασίας ανήκουν: α) Η φυσική ενότητα δύναμης και αντίστασης δηλαδή των μοχλοβραχιόνων. β) Η επιφάνεια επικάθισης ( στηρίζεται στο καπάκι). γ) Η γωνία ανασήκωσης ( πιάνει κάτω από το καπάκι). δ) Η φυσική ενότητα των δύο γωνιών αυτών. ε) Οι ικανότητες του υλικού = ατσάλι. ζ) κλπ. επιφάνεια επικάθισης γωνία ανασήκωσης Κατεύθυνση εργασίας λαβή Τομέας εργασίας Τομέας χειρισμού δύναμη αντίσταση Οπτικός διαχωρισμός φυσική ενότητα των δύο γωνιών αυτών. κίνηση

7 7 επιφάνεια επικάθισης γωνία ανασήκωσης Κατεύθυνση εργασίας λαβή Τομέας εργασίας Τομέας χειρισμού δύναμη αντίσταση Οπτικός διαχωρισμός φυσική ενότητα των δύο γωνιών αυτών. κίνηση Στον τομέα της χρήσης ανήκουν: Α) Η δύναμη του χρήστη. Β) Το καλό πιάσιμο. Γ) Οι ικανότητες του υλικού της λαβής (πχ. ξύλο, ή η ποιότητα της επιφάνειας της). Δ) Ο κίνδυνος τραυματισμού. Ε) Κλπ.

8 8 Κατ’ αρχή μια σημαντική διαπίστωση: Στην καθημερινή μας ζωή υπάρχουν πολλαπλές δυνατότητες για να ανοίξουμε ένα μπουκάλι. Η γκάμα αρχίζει από αναπτήρα πάει σε ένα άλλο μπουκάλι ή τανάλια ή γωνία ενός τραπεζιού κλπ. Η ανάγκη μας κάνει εφευρετικούς. Όλα αυτά τα αντικείμενα εκπληρώνουν την λειτουργία του ανοίγματος μπουκαλιού, λίγο ή πολύ καλά. Η βασική προϋπόθεση είναι το σταθερό υλικό και η προσφορά ενός σημείου πιασίματος για το μεταλλικό καπάκι μέσω της φόρμας. Υπάρχουν φυσικά πολλές και διάφορες φόρμες. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι ένα ανοιχτήρι δεν πρέπει να είναι οπωσδήποτε έτσι όπως μας οδηγούν τα τεχνικά δεδομένα και μόνο για να λειτουργήσει. Θα προσπαθήσουμε στο δικό μας παράδειγμα να σχεδιάσουμε τις πρακτικές λειτουργίες ενδειξιακά. Τομέας εργασίας. Το ανοιχτήρι έχει σαν αρχή την μηχανική. Δεν βιδώνει, δεν περιστρέφεται δεν πιέζει, δεν τραβάει. Λειτουργεί με μοχλό.

9 9 επιφάνεια επικάθισης γωνία ανασήκωσης Κατεύθυνση εργασίας λαβή Τομέας εργασίας Τομέας χειρισμού δύναμη αντίσταση Οπτικός διαχωρισμός φυσική ενότητα των δύο γωνιών αυτών. κίνηση 1)Ο αρμός μεταξύ του τομέα εργασίας και της χειρολαβής παραπέμπει στο διαχωρισμό των δυο αλλά είναι τόσο μικρός ώστε οι δυο τομείς να μη διαλύουν αλλά να δείχνουν σαν ενότητα. Η επιφάνεια επικάθισης κυριαρχεί στο μπροστινό τομέα και σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο που φαίνεται τι θα επικαθίσει στο καπάκι, πράγμα που μας προκαλεί την εικόνα πίεσης που θα ασκηθεί στο μέταλλο. 2) Η γωνία ανασήκωσης είναι το μόνο στοιχείο που έχει οξεία γωνία. Αυτό το κάπως επιθετικό μέρος μαζί με το κενό που έχει από επάνω του δημιουργεί ένα γάντζο που μας είναι γνωστός από άλλα αντικείμενα που έχουν σχέση με γάντζωμα, τράβηγμα ή σήκωμα.

10 10 επιφάνεια επικάθισης γωνία ανασήκωσης Κατεύθυνση εργασίας λαβή Τομέας εργασίας Τομέας χειρισμού δύναμη αντίσταση Οπτικός διαχωρισμός φυσική ενότητα των δύο γωνιών αυτών. κίνηση 3)Η επιφάνεια επικάθισης και η γωνία ανασήκωσης βρίσκονται σε αλληλοεξάρτιση και αλληλοεπίδραση. Ήδη μέσω του τονισμένου σχεδιασμού αποκτούν σχέση και αυτό ενισχύεται οπτικά με την διαγώνια επιφάνεια που μας παραπέμπει στη στατική και τις δυνάμεις του συστήματος. 4) Το υλικό που είναι ατσάλι (αλλά μπορεί να είναι και άλλο μέταλλο) είναι προδιαγραμμένο λόγω της πρακτικής του λειτουργίας. Λόγω εμπειρίας μας προκαλεί την αίσθηση της εμπιστοσύνης για ανθεκτικότητα και άψογη λειτουργία.

11 11 5) Ο τομέας μεταχείρισης (χειρολαβή). Το θέμα της διάστασης του μάκρους του αντικείμενου επηρεάζει όχι μόνο την πρακτική αλλά και την οπτική του λειτουργία. Οι αναλογίες των δύο τομέων (α)+(β) είναι έτσι εκλεγμένες ώστε να μπορούμε να συμπεραίνουμε ότι πρόκειται για μικρή καταβολή δυνάμεων. Δημιουργείται μια εικόνα ισορροπίας μεταξύ οικονομίας υλικού και του κατάλληλου μοχλού.

12 12 Ενδείξεις για καλή λαβή παράγουμε με τους έξεις τρόπους: Στο κάτω μέρος όπου θα τοποθετηθούν τα δάχτυλα και θα εργαστούν πιέζοντας προς τα πάνω, δόθηκε μια καμπυλότητα. Αντίθετα το πάνω μέρος δείχνει ακόμα αιχμηρό. Αν πιέζαμε το μοχλό προς τα κάτω θα τον σχεδιάζαμε αντίστροφα. Οι σχετικά μεγάλες ακτίνες ενισχύουν την ένδειξη του πιασίματος και την κατεύθυνση εργασίας. Και η καμπυλότητα στο πίσω μέρος του ανοιχτηριού υποστηρίζει συνειρμούς σφιξίματος και μαλακού πιασίματος. Η χρήση από μαλακό υλικό δεν επιβάλλεται για τεχνικούς λόγους. Μπορεί όμως για μεγαλύτερη διαφοροποίηση του τομέα (α) και (β) να χρησιμοποιηθεί ξύλο. Οι συνειρμοί τείνουν τότε προς το μαλακότερο υλικό ή πιο ζεστό από το ατσάλι κλπ.

13 13 Απ’ τη μια μπορούμε να δείξουμε μέσω της διαφοράς ξύλου και ατσαλιού την διαφορά μεταξύ τεχνικής ανθεκτικότητας και μεταχείρισης και από την άλλη μέσω σχεδιασμού την ενότητα αυτών των αντιθέσεων. Με το παράδειγμα του ανοιχτηριού μπουκαλιών προσεγγίσαμε την σχέση της ενότητας μεταξύ των πρακτικών λειτουργιών και των οπτικών ενδείξεων. Τώρα θα γενικέψουμε το ερώτημα «τι είναι ενδείξεις». Το επόμενο βήμα θα καθορίσει την έννοια της ένδειξης για να μπορούμε αργότερα να την χρησιμοποιούμε νοηματικά και λογικά.

14 14 Ο όρος «ενδείξεις». Όταν μεταδίδουμε μέσω σχεδιασμού (οπτικά) τις πρακτικές λειτουργίες προσπαθούμε να απεικονίσουμε τις σημασίες και τις σχέσεις τους με παραστατικό τρόπο. Οι ενδείξεις είναι οι απόψεις της γλώσσας των αντικειμένων που είναι φορείς των σημασιών. Η κοινή ενδειξιακή λειτουργία αποτελείται από τρεις όρους: Ένδειξη Υποκείμενο Αντικείμενο Signification Λογική σχέση Το πραγματικό ενδιαφέρον Διαθέσιμο, αντιληπτό Ψυχολογική σχέση

15 15 Υποκείμενο - Ένδειξη – Αντικείμενο σχετίζονται με διάφορους τρόπους. Μεταξύ ένδειξης και του αντικειμένου υπάρχει μια σαφής και λογική σχέση. Μια ένδειξη δείχνει την παρουσία ενός αντικειμένου ενός συμβάντος ή μιας κατάστασης στο παρελθόν το παρών και το μέλλον. Ο βρεγμένος δρόμος είναι ένδειξη ότι έχει βρέξει. Μια στρόγγυλη λαβή αναφέρεται σε καλό πιάσιμο. Το κόκκινο φανάρι είναι ένδειξη για υποχρεωτική στάση. Αυτό το λογικό δέσιμο του αντικείμενου και της ένδειξης χαρακτηρίζει τους δυο αυτούς όρους σαν ενότητα.

16 16 Οι σχέσεις του υποκείμενου με αυτούς τους όρους είναι ψυχολογικού είδους. Καθορίζονται από την σημασία που έχουν για τον παρατηρητή που τις ερμηνεύει. Το υποκείμενο έχει άμεση σχέση με την υπόλοιπη ενότητα για δυο λόγους: Το κόκκινο φανάρι είναι ένδειξη επειδή εκπροσωπεί κάτι συγκεκριμένο. Αν δεν έδειχνε την υποχρέωση στάσης στο σταυροδρόμι δε θα ήταν μέρος του κώδικα οδικής κυκλοφορίας αλλά απλά ένα κόκκινο φως. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι το υποκείμενο (χρήστης) είναι μόνο τότε σε θέση να αναγνωρίσει την υποχρέωση για στάση όταν υπάρχει ένδειξη γι’ αυτήν. Χωρίς κόκκινο φανάρι ή πινακίδα με στοπ ο οδηγός δεν πληροφορείται ότι πρέπει να σταματήσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο.

17 17 -Η αλληλεπίδραση μεταξύ ένδειξης και αντικειμένου είναι η αναγκαία προϋπόθεση για την δημιουργία μιας σχέσης με την ένδειξη. -Η δεύτερη προϋπόθεση είναι ότι ο παρατηρητής μπορεί να διακρίνει μεταξύ ένδειξης και αντικειμένου. Το κόκκινο φως το αντιλαμβάνεται σαν ένδειξη μόνο αν τον ενδιαφέρει να πληροφορηθεί σε μια δύσκολη κατάσταση οδικής κυκλοφορίας και να αντιδράσει κατάλληλα. -Ενδείξεις είπαμε ότι σχετίζονται με τις πρακτικές λειτουργίες. Δηλαδή μας προκαλούν να σκεφτούμε μέσω των αντικειμένων και λιγότερο περί των αντικειμένων. Στο κόκκινο φανάρι μας ενδιαφέρει η κατάλληλη συμπεριφορά και όχι το νόημα και ο σκοπός των φαναριών. -Προσδιορισμός: Ενδείξεις είναι σχεδιασμένες λειτουργίες οι οποίες μέσω της παρουσίας του αντικειμένου τους είναι σε θέση να προκαλέσουν τον παρατηρητή να αντιδράσει. Ενδείξεις ασχολούνται με τις πρακτικές λειτουργίες και πληροφορούν για τεχνικές ή άλλες ιδιότητες του αντικειμένου.

18 18 Η σημασία των ενδείξεων είναι ζήτημα αγωγής και εκμάθησης είτε μέσω εμπειρίας είτε μέσω γνώσης. Γι’ αυτό εξαρτάται η κοινωνικότητα μας εν’ μέρει από το μέγεθος του ρεπερτορίου που κατέχουμε. Πολλές από τις γνωστές ενδείξεις είναι όμως διφορούμενες. Ένας χαρακτηριστικός ήχος μπορεί να βγαίνει από τηλέφωνο από PC ή θυροτηλέφωνο κλπ. Η διαφορά της σημασίας του ήχου εξαρτάται από τη σχέση που ανήκει και μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση. -Η παρερμηνεία ενδείξεων είναι η πιο στοιχειώδεις μορφή του λάθους σε συμπεριφορά. -Σε σχέση με τους σκοπούς της καθημερινής πράξης είναι η σημαντικότερη μορφή και την ανακαλύπτουμε πολύ εύκολα μέσω της εμπειρίας της απογοήτευσης. -Όπου βρίσκουμε την πιο στοιχειώδη μορφή του λάθους εκεί μπορούμε σαν αντιστοιχία να βρούμε και την πιο στοιχειώδη μορφή της γνώσης. Είναι η πιο χειροπιαστή δραστηριότητα της νοημοσύνης. Ολόκληρη η κοινωνική μας δραστηριότητα και συμπεριφορά χαρακτηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από ενδείξεις, αλλά η συνήθεια και η αυτονόηση δεν μας επιτρέπουν να το συνειδητοποιήσουμε.

19 19 Το συνειδητοποιούμε μόνο όταν παρερμηνέψουμε τις ενδείξεις πράγμα που οδηγεί σε λάθος συμπεριφορά. Αυτός είναι και ο λόγος που μας κάνει να εντοπίζουμε ευκολότερα τα λάθη σε σχεδιασμένες ενδείξεις απ’ ότι αντίθετα. Αυτό είναι και το κυρίως πρόβλημα σχεδιασμού ενδείξεων. Το γεγονός ότι οι ενδείξεις αναλαμβάνουν αυτήν την στοιχειώδη λειτουργία νόησης, είναι η αιτία της δυσκολίας στην ερεύνηση προβλημάτων του σχεδιασμού ενδείξεων. -Ενδείξεις είναι λειτουργίες δεν είναι ιδιότητες. Δεν μπορούμε να πούμε ότι η ένδειξη για κίνδυνο είναι ιδιότητα του κόκκινου χρώματος. Αν ήταν έτσι θα καταγράφαμε σ’ ένα λεξικό όλα τα χρώματα και τις φόρμες και τις ανάλογες ενδείξεις. Η συνέπεια θα ήταν πχ ότι το κόκκινο θα ήταν κατειλημμένο για πάντα και θα το χρησιμοποιούσαμε μόνο για ένδειξη κινδύνου. Θα μαθαίναμε για κάθε περιεχόμενο την αντίστοιχη ένδειξη πράγμα που είναι αδύνατο και θα κάνει τις ενδείξεις περιττές.

20 20 Η ένδειξη είναι λοιπόν μια λειτουργία, πχ το κόκκινο χρώμα. Ξέρουμε όμως ότι μπορεί να σημαίνει και κάτι άλλο. Αν μέσω του κόκκινου χρώματος ενδεικνίουμε κίνδυνο, αυτό πρέπει να είναι σαφές. Ακριβώς αυτό είναι πάντα το πρόβλημα: Η σαφήνεια της σημασίας των ενδείξεων. Με πια μέσα ή μεθόδους θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε σαφήνεια: Ποιοι παράγοντες είναι οι καθοριστικοί; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τρεις παράγοντες είναι βασικοί: 1)Οι ενδείξεις αποκτούν την σημασία τους μέσω της ερμηνείας του παρατηρητή. Η κατανόηση είναι η προϋπόθεση. Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως κοινωνικούς, ιστορικούς, εμπειρίες, θέματα αντιλήψεις, σύμφωνες γνώμες κλπ όπως και από προσωπικές εμπειρίες, θέσεις ή προσδοκίες. 2) Οι ενδείξεις δεν ερμηνεύονται απομονωμένες αλλά μόνο σε μια γενικότερη σχέση. Τόπος και χρόνος, το είδος του αντικειμένου, ο τρόπος της πραγματοποίησης των ενδείξεων η σχέση της προς άλλες ενδείξεις ή σύμβολα κλπ, όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν σχέσεις αναμεταξύ τους και αποτελούν μια σχέση από σημασίες. Μέσα σ’ αυτή τη δομή αποκτά η ένδειξη την πραγματική της σημασία. 3) Είπαμε ότι οι ενδείξεις είναι λειτουργίες και όχι ιδιότητες. Η σαφήνεια τους όμως είναι στενά συνυφασμένη με τις ιδιότητες και τα ειδικά χαρακτηριστικά των μέσων που χρησιμοποιούμε. Η εκλογή του υλικού της μορφής ή του χρώματος κλπ θα κατευθυνθούν ανάλογα με το κατά πόσο οι ειδικές τους ποιότητες είναι κατάλληλες για να λειτουργήσουν σαν ενδείξεις.

21 21 Η ΕΝΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ. Μετά την γενική εξήγηση των ενδείξεων θα ασχοληθούμε με μια ειδική περίπτωση. Την ένδειξη της οντότητας των αντικειμένων. Μ΄ αυτό το θέμα ασχολήθηκε ίδη ο Πλάτωνας. Μιλάει για τις «χαρακτηριστικές ικανότητες» ανθρώπων και αντικειμένων. Η χαρακτηριστική ικανότητα του μαχαιριού είναι να κόβει. Αυτή η ικανότητα μας παραπέμπει στον προορισμό και τον στόχο των αντικειμένων. Αυτή είναι που κάνει το μαχαίρι να κόβει. Μ΄ αυτόν το προσδιορισμό ακριβώς μπορούμε να κατασκευάσουμε μια ιδέα ή μια υποδειγματική εικόνα που πραγματοποιεί σε ύψιστο βαθμό τον στόχο αυτόν. Την εικόνα αυτή την δημιουργούμε φυσικά μέσω σύγκρισης πολλών μαχαιριών που κρατάμε στα χέρια μας και τα μεν κόβουν λίγο τα δε πολύ καλά. Από την ψηλότερη δυνατή βελτίωση αυτών των «μεν και δε» προκύπτει η ιδέα η εικόνα ( το σχέδιο), βάσει της οποίας στο εξής συγκρίνουμε μετράμε και εκτιμούμε κάθε μαχαίρι. Αυτή είναι η ουσία του αντικείμενου.

22 22 Η ουσία αυτή δεν είναι μια ιδιαιτερότητα του αντικείμενου αλλά ο γενικός του χαρακτήρας. Κάθε προϊόν ανήκει σε ένα είδος προϊόντων και έχει συγγένειες μ’ αυτά κι εκφράζεται με τους όρους μαχαίρι, καρέκλα, ανοιχτήρι κλπ. Όταν αναλύουμε τις ιδιότητες τα χαρακτηριστικά και τις λειτουργίες από αντικείμενα πάντα ανακαλύπτουμε τομείς που μας παραπέμπουν στην ουσία των πραγμάτων, στον όρο των αντικειμένων. Η ουσία ενός αντικειμένου προσδιορίζεται πρώτα απ’ όλα μέσω των πρακτικών λειτουργιών του. Η ουσία του μαχαιριού είναι να κόβει της καρέκλας είναι να μας δίνει την καθιστική δυνατότητα κλπ. «Ο ορισμός των ενδείξεων της ουσίας είναι ότι μας μεταφέρουν οπτικά τα χαρακτηριστικά της ουσίας των πρακτικών λειτουργιών, δηλαδή των ειδικών ικανοτήτων μιας κατηγορίας προϊόντων». Ας δούμε σαν παράδειγμα ξανά το ανοιχτήρι μας. Η πρακτική του λειτουργία δηλαδή να μπορούμε μέσω αυτού να ανασηκώσουμε το μεταλλικό καπάκι, είναι η ουσία του χαρακτήρα που κάνει το αντικείμενο ανοιχτήρι. Για να εκπληρώσουμε αυτή την πρακτική λειτουργία χρειαζόμαστε ένα σύστημα από τέσσερα λειτουργικά στοιχεία που ανάλογα με τις απαιτήσεις που έχουμε από το σύστημα θα πάρουν διαστάσεις μορφή και θα πραγματοποιηθούν με το κατάλληλο υλικό.

23 23 Τα λειτουργικά στοιχεία είναι: 1)Ο μοχλοβραχίονας δύναμης. 2)Ο μοχλοβραχίονας αντίστασης. 3)Η γωνία ανασήκωσης. 4)Η επιφάνεια επικάθησης. Η διάταξη στο χώρο και η αισθητική εκτέλεση των στοιχείων στο σύστημα (αντικείμενο) μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους και οι λύσεις αυτές λίγο ή πολύ να λειτουργούν. Αν αφαιρούσαμε έστω και ένα στοιχείο θα έχανε το σύστημα την ικανότητα λειτουργίας.

24 24 Όπως βλέπουμε όλα τα παραδείγματα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, δηλαδή περιλαμβάνουν πραγματικά όλα τα λειτουργικά στοιχεία και είναι στην ουσία όλα ανοιχτήρια άσχετα αν έχουν διαφορετική μορφή.

25 25 Αν τα δείξουμε σε κάποιο άτομο και τα εξετάσει θα δούμε ότι θα τα αναγνωρίσει με διαφορετικούς τρόπους το καθένα σαν ανοιχτήρι και δε θα είναι σε θέση να τα συλλάβει όλα οπτικά με τον ίδιο τρόπο. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι για τον παρατηρητή οι ενδείξεις δεν είναι σαφείς, ή είναι μόνο εν μέρει. Αυτό έχει σχέση με την επιρροή του περιβάλλοντος. Αν βάζαμε πχ ένα μπουκάλι μπύρας δίπλα στο ανοιχτήρι θα το αναγνωρίζαμε ευκολότερα απ’ ότι θα το αναγνωρίζαμε μέσα σε μια εργαλειοθήκη, ιδιαίτερα αν δεν έχει σχέση με εργαλεία. Επίσης σημαντικό είναι αν ο παρατηρητής έχει ξαναδεί παρόμοιο ανοιχτήρι, πολλές παραλλαγές ανοιχτηριών ή λίγες, αν χρησιμοποιεί συχνά ή σπάνια το αντικείμενο κλπ. Αυτοί οι παράγοντες μπορούν να έχουν τόσο μεγάλη επιρροή ώστε ένα ανοιχτήρι χωρίς ενδείξεις ουσίας να αναγνωριστεί αυθόρμητα και ένα ανοιχτήρι με σαφέστατες ενδείξεις ουσίας να παραμείνει αινιγματικό. Αυτό όμως είναι ή εξαίρεση.

26 26 1) Από τα παραδείγματα αριστερά θα μπορούσαμε να πούμε ότι το (α) είναι η καλύτερη λύση. Γιατί, θα αναρωτηθούμε αφού και τα τέσσερα λειτουργικά στοιχεία που αποτελούν την ουσία του αντικειμένου πραγματοποιήθηκαν σαν ενδείξεις. Η ταξινόμηση τους, η σχέσεις και αλληλεξαρτήσεις τους, η ισορροπία και η συνοχή τους εκφέρουν ένα αποτέλεσμα σημασιών που χαρακτηρίζει την ουσία του ανοιχτηριού. 2)Το παράδειγμα (b). Αυτή είναι η πιο γνωστή μορφή ανοιχτηριού και την γνωρίζουμε σε διαφορετικές παραλλαγές. Η ενδειξιακή πραγματοποίηση της ουσίας δεν είναι τόσο ξεκάθαρη όπως στο παράδειγμα (α). Λόγω της μεγάλης του διάδοσης και της ιδιότροπης μορφής του τείνουμε να χαρακτηρίσουμε τη μορφή αυτή σαν τη τυπική μορφή. Ακριβώς αυτό το «τυπική» μας παρασύρει να θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε παρόμοιες μορφές σαν ανοιχτήρια.

27 27 (b). Πχ το χερούλι από ψαλίδι. Δεν λειτουργεί όμως γιατί λείπει κάτι σημαντικό: Η γωνία ανασήκωσης. Το λεγόμενο τυπικό δεν είναι η ουσία αλλά επιφανειακή μορφολογική ομοιότητα και πρέπει να προσέχουμε να μη το μπερδεύουμε με ενδείξεις ουσίας. Οι ενδείξεις ουσίας δε στοχεύουν ποτέ σε φορμαλισμούς αλλά μόνο στο περιεχόμενο της ουσίας του αντικειμένου. Η παραλλαγή (c) πλησιάζει αρκετά στο ανοιχτήρι (α) τουλάχιστον στη διάταξη των στοιχείων λειτουργίας και τη γενική μορφή. Η εμπειρία όμως μας λεει ότι δύσκολα αναγνωρίζεται σαν ανοιχτήρι. Ούτε η στρογγυλεμένη χειρολαβή ούτε η αιχμηρή γωνία ανασήκωσης ούτε ο χαρακτηριστικός τομέας εργασίας είναι σε θέση να μας μεταπείσουν. Ακόμα και αν αναγνωρίσουμε την χρήση του δυσκολευόμαστε στην ουσία να το δεχτούμε ότι είναι ανοιχτήρι. Τι συμβαίνει;

28 28 Αυτή η αντίθεση γεννιέται από την χρήση ενός μέσου που ο χαρακτήρας της ουσίας του επικρατεί πάνω απ’ όλα. Είναι η βίδα που προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι γωνία ανασήκωσης αλλά δεν τα καταφέρνει. Αυτή η αντίθεση είναι φυσικά για κάποιο απευθυνόμενο κοινό πολύ ερεθιστική και αρέσει. Αυτό το αποκαλούμε απλά «gag». (c). Μπορούμε να πούμε όχι μόνο οι ενδείξεις ουσίας δεν σχεδιάστηκαν αλλά και ότι η οπτική εντύπωση είναι αντίθετη της ουσίας του ανοιχτηριού και αυτό παρ’ ότι υπάρχουν όλα τα λειτουργικά στοιχεία.

29 29 4) Ούτε και στην εκδοχή (d) μπορούμε να μιλήσουμε για ενδείξεις ουσίας. Αν αναγνωριστεί αυθόρμητα σαν ανοιχτήρι τότε μόνο ( όπως στο (b) ) για την τυπική φορμαλιστική ομοιότητα. Εκτός αυτού έχει την μορφή του κλειδιού, ή αλλιώς, ότι στην μορφή του εκφράζονται οι ενδείξεις ουσίας του κλειδιού, όχι του ανοιχτηριού.

30 30 5) Εδώ (e) δεν υπάρχει ο μοχλοβραχίονας δύναμης. Η επιφάνεια επικάθησης και η γωνία ανασήκωσης έχουν τελείως λάθος διαστάσεις χωρίς να έχει διαφοροποιηθεί ο τρόπος συμβολής τους στο άνοιγμα του μπουκαλιού και τείνει περισσότερο προς την τανάλια παρά προς το ανοιχτήρι. Σ’ αυτό το παράδειγμα φαίνεται ότι η φόρμα φταιει λιγότερο και περισσότερο οι αναλογίες οι οποίες εμποδίζουν να αναγνωριστεί η δομή σχέσεων των στοιχείων λειτουργίας. Και αυτό το αντικείμενο μετατρέπεται σε gag σε παιγνιδάκι λόγω της κουτής υπερβολής ορισμένων στοιχείων ( όχι όμως όπως στο (c) ).

31 31 Οι ενδείξεις ουσίας έχουν και ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό που τις διαφοροποιεί από άλλες ενδείξεις. Διαπιστώσαμε για όλες τις ενδείξεις ότι την πραγματική τους αξία την αποκτούν μέσω των συνόλων των σχέσεων τους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για ενδείξεις ουσίας. Η ουσία είναι μια αυτόνομη μικρή μονάδα εντός μιας μεγαλύτερης μονάδας, δηλαδή η έκφραση της ουσίας είναι και έκφραση του συνόλου. Όταν πχ καθορίζουμε την ουσία του ανοιχτηριού μέσω τεσσάρων λειτουργικών στοιχείων τότε πρέπει αυτό να το εκφράσουμε και ενδειξιακά. Αλλά -και αυτό είναι πολύ σημαντικό για την κατανόηση των ενδείξεων ουσίας- η έκφραση της ουσίας δεν πραγματοποιείται επειδή απλά συγκολλούμε καλά σχεδιασμένες μεμονωμένες ενδείξεις. Αν σε ένα λειτουργικό σύστημα λείπει ένα στοιχείο δεν σημαίνει αυτό ότι το σύστημα είναι ατελές, αλλά ότι ένα σύστημα με τέσσερα λειτουργικά στοιχεία είναι κάτι άλλο απ’ ότι ένα σύστημα με τρία στοιχεία. Σε κάθε αντικείμενο εξαρτάται η ουσία από τον αριθμό και την ειδική διάταξη των στοιχείων.

32 32 Μέσω των ενδείξεων ουσίας μπορεί αυτή η δομή να περάσει σε μια γενική μορφή πχ ανοιχτήρι όπου τα μεμονωμένα στοιχεία μεταφέρονται σε ένα άλλο επίπεδο. Παράγεται μια καινούργια ποιότητα ένα καινούργιο περιεχόμενο που είναι περισσότερο από το άθροισμα των μεμονωμένων σημασιών. Για μας και για το σχεδιασμό σημαίνει αυτό ότι η προσοχή μας δεν επικεντρώνεται στις μεμονωμένες ενδείξεις αλλά στην επίδραση τους σαν στοιχεία συστήματος. Εδώ βρίσκεται το κυριότερο πρόβλημα στην περιγραφή και ανάλυση των ενδείξεων ουσίας. Σε μεμονωμένες ενδείξεις τα πράγματα είναι αρκετά άμεσα και σχετικά εύκολα αλλά όπως πχ στο ανοιχτήρι έστω και με τέσσερα μόνο λειτουργικά στοιχεία αντιμετωπίζουμε ήδη ένα αρκετά περίπλοκο και σύνθετο σύστημα σημασιών.

33 33 Ο ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΣ ΕΝΔΕΙΞΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΩΝ. Στην περιγραφή των διαφόρων ανοιχτηριών είπαμε ότι μέσω υπερβολής ή παραλείποντας ενδείξεις ή μέσω παρατονισμένων λειτουργικών στοιχείων ότι τα αντικείμενα μεταβάλλονται σε παιχνίδια ή απλά γίνονται gags. Με μια τέτοια ερμηνεία βρισκόμαστε στο κέντρο των συμβόλων και αναφερόμαστε σε παραστάσεις αισθήματα κλπ που μας παραπέμπουν πέρα από τις πρακτικές λειτουργίες σε τομείς όπως τον ελεύθερο χρόνο, σπορ, απόλαυση κλπ. Η συμβολική δεν ξεκινάει φυσικά όταν δώσουμε κακές ή λάθος λύσεις για ενδείξεις. Και το ανοιχτήρι μας περιγράφεται σε συμβολικό επίπεδο με συνειρμούς όπως ambiente, picnic, εργαλείο κλπ. Βασικά διαπιστώνουμε ότι κάθε αντικείμενο μεταφέρει συγχρόνως ενδειξιακές και συμβολικές σημασίες, οι οποίες με διάφορους τρόπους είναι σε θέση να αλληλοενισχύονται αλλά και να απωθούνται.

34 34 Για παράδειγμα παίρνουμε ένα γιαπωνέζικο ράδιο τσέπης σε (λεγόμενο) “profi-look”. Βλέπουμε την προσπάθεια με την βοήθεια των ενδείξεων να δοθεί συμβολική έκφραση.

35 35 Προσπαθεί να δώσει την εντύπωση της επαγγελματικότητας, ανθεκτικότητας, μακροζωίας, της μη καταναλοτηκότητας, χωρίς συμβιβασμούς προορισμένο μόνο για πρακτική χρήση. Απευθύνεται σε κοινό που βλέπει την διαφήμιση και την αισθητική των προϊόντων με κριτικό μάτι και προσπαθεί να το εκφράσει προς τα έξω, χρησιμοποιώντας αντικείμενα που προφανώς δεν είναι καταναλωτικά αλλά κατάγονται από τον επαγγελματικό τομέα όπως πχ τον στρατιωτικό εξοπλισμό, ή πιο σωστά έτσι δείχνουν. Η συμβολική επίδραση προέρχεται από την ενδειξιακή υπερβολή των πρακτικών λειτουργιών. Φυσικά –και αυτό το τονίζω- δε λειτουργούν οι ενδείξεις λόγω της καλής και σωστής λύσης, αλλά επειδή μιμείται ο σχεδιαστής την αισθητική των επαγγελματικών συσκευών και επειδή αυτή η ομοιότητα ερμηνεύεται σαν ένδειξη για συγκεκριμένες λειτουργίες.

36 36 Όλη η δομή δείχνει σύνθετη. Κάθε τομέας μοιάζει να τοποθετήθηκε με προσθετικό τρόπο ξεχωρίζοντας μέσω αρμών ή επιπέδων και προσπαθώντας να δώσει σπουδαιότητα. Ταυτόχρονα δείχνει ότι τα εξαρτήματα αυτά σε περίπτωση βλάβης μπορούν να αντικατασταθούν και ότι η συσκευή σχεδιάστηκε αποκλειστικά για πρακτικούς λόγους. Οι ενδείξεις των σταθμών πάνω δεξιά βρίσκονται προστατευμένες πίσω από ένα διαφανή δίσκο και Ο δίσκος είναι βυθισμένος για αποφυγή ζημιάς μέσω σύγκρουσης. Η ευαίσθητη μεμβράνη του μεγάφωνου προστατεύεται από μια επιφάνια που δείχνει να ξεβιδώνεται μέσω τεσσάρων βιδών στις γωνίες. Αν ήταν το ράδιο ασύρματος θα νόμιζε κανείς ότι τα ανοίγματα του ήχου προσπαθούν να μας μεταφέρουν την εντύπωση μέσω των κύκλων με το ίδιο κέντρο, ότι πρόκειται για ακρόαση και ομιλία συγχρόνως. Αν κρατήσουμε το ράδιο στο ένα χέρι και τραβήξουμε με το άλλο την κεραία τείνουμε σχεδόν να μιλήσουμε στο μεγάφωνο...αλλά φυσικά ξέρουμε ότι είναι απλά ράδιο.

37 37 Τέλος βλέπουμε από τα πλάγια τις εισόδους αέρα που ερμηνεύονται σαν ψύξη επειδή τάχα η συσκευή αναπτύσσει μεγάλη ισχύ και ζεσταίνεται. Μέσω σχεδιασμού ενδείξεων γίνεται γενικά η προσπάθεια να μας δοθεί η εντύπωση ότι το μηχάνημα έχει επαγγελματική ποιότητα και σε επιφανειακή παρατήρηση σχεδόν το καταφέρνει. Ο προσεκτικός παρατηρητής θα διακρίνει όμως ότι όλη η φόρμα αποτελείται από ένα μόνο κομμάτι με μια απλή πλάτη και τα εξαρτήματα της συσκευής δε ξεβιδώνουν. Και οι βίδες είναι απομίμηση. Τα ανοίγματα εξαερισμού είναι κλειστά απλά μόνο βαθουλώματα. Τέτοια συσκευή την αποκαλούμε σε απλή γλώσσα «μαϊμού». Αυτό σημαίνει ότι η υπόσχεση που δόθηκε δε μπορεί να τηρηθεί, ή αλλιώς ότι μέσω ενδείξεων απομίμησης σχεδιάστηκαν συνειδητά ψέματα. Με το ράδιο αυτό (profi-look) δηλαδή ενός αρνητικού παραδείγματος προσπαθούμε να δούμε τα διάφορα επίπεδα σχέσεων των ενδείξεων και των συμβόλων. Τώρα θα τα συνοψίσουμε.

38 38 Ο καθορισμός: Οι συμβολικές λειτουργίες καθορίζονται σαν λειτουργίες σημασίας που ανεξάρτητα από την παρουσία του περιγραφόμενου αντικείμενου επεμβαίνουν και μας επηρεάζουν, δηλαδή λειτουργούν με συνειρμούς παραστάσεων. Μας παραπέμπουν πέρα από τις τεχνικές και πρακτικές ιδιότητες ενός προϊόντος σε πολιτισμικές κοινωνικές κλπ σχέσεις. Η συμβολική έκφραση στοχεύει σε παραστάσεις που δημιουργούνται στον παρατηρητή ενός προϊόντος. Και οι πρακτικές λειτουργίες το επηρεάζουν αυτό αλλά με άλλο τρόπο από ότι τα σύμβολα. Η διαφορά είναι: Ότι οι ενδείξεις μας προκαλούν για ενεργή δράση με τα αντικείμενα και τις πρακτικές λειτουργίες τους, ενώ τα σύμβολα τα χρησιμοποιούμε για να σκεφτούμε περί των αντικειμένων, δηλαδή μας επιτρέπουν τη δημιουργία παραστάσεων και προκαλούν την συμπεριφορά με αυτές τις παραστάσεις.

39 39 Η πρώτη βασική σύνδεση ενδείξεων και συμβόλων είναι τα ίδια αισθητικά μέσα (επιφάνειες, χρώμα κλπ) που είναι και για τα δύο συγχρόνως φορείς σημασιών. Αισθητικές αλλαγές σ’ ένα αντικείμενο επηρεάζουν και τις ενδείξεις και τα σύμβολα. Σε κάθε πραγματοποίηση ενδείξεων συνυπάρχει και μια συμβολική έννοια και βρίσκουμε σημαντικό το γεγονός ότι τις πρακτικές λειτουργίες τις βιώνουμε οπτικά. Για τη στιγμή αφήνουμε ανοιχτό το γιατί είναι σημαντικό αυτό. Επίσης σημαντικό για την συμβολική είναι το πόσο τηρούνται οι υποσχέσεις των ενδείξεων. Στο παράδειγμα με το ράδιο διαπιστώσαμε ότι συνειδητά σχεδιάστηκαν ψέματα. Το αντίστροφο σημαίνει ότι οι πρακτικές λειτουργίες θα σχεδιάζονταν στην ιδανική μορφή τους. Αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι η αντίθεση αληθινού και ψεύτικου διότι ενδιάμεσα τους υπάρχουν πολλές άλλες δυνατότητες σχεδιασμού, και εξ’ άλλου η παρουσία και μόνο των πρακτικών λειτουργιών δε λεει ακόμα τίποτα για την ποιότητα τους.

40 40 Απ’ το φαρδύ φάσμα δυνατοτήτων διαλέγουμε μόνο τρεις διαφορετικές περιπτώσεις για να απαντήσουμε στα ερωτήματα μας: Α) Υποθέτουμε ότι η σχέση μεταξύ ενδείξεων και πρακτικών λειτουργιών είναι ταιριαστή. Για το ραδιοφωνάκι μας σημαίνει αυτό ότι τα ανοίγματα αερισμού θα λειτουργούσαν πραγματικά, ότι τα ανταλλακτικά θα ξεβιδώνονται το καπάκι προστασίας στο μεγάφωνο ξεβιδώνει, ότι η τεχνολογία είναι ύψιστη όπως και η ποιότητα γενικά κλπ. Στην ιδανική περίπτωση θα είχαμε μια συσκευή που δεν προσανατολίζεται στον καταναλωτικό κύκλο ζωής, αλλά καλά εξοπλισμένη με υψηλή ποιότητα θα στοχεύει συμβολικά σε μακροζωία, ανθεκτικότητα, κορυφαία ποιότητα κλπ. Δυστυχώς η συμβολική δεν εκφράζεται μόνο με ιδανικές πρακτικές και λειτουργικές ενδείξεις. Έτσι σε κάποιο σημείο θα εμφανίζονταν η ερώτηση: Είναι πραγματικά έτσι το ιδανικό ραδιοφωνάκι; Ή εκφράζεται πολύ περισσότερο κάποια αρρωστημένη τελειομανία; Εδώ βρισκόμαστε σε μια άλλη ερμηνεία συμβόλων επειδή με την ερώτηση ταυτίζουμε το ράδιο ποιότητας με τη μανία για τεχνική.

41 41 Ένα άλλο σημείο είναι η ερώτηση της τιμής. Τόσο ψηλή ποιότητα θα έσπρωχνε την τιμή τόσο ψηλά που το ράδιο θα ήταν μόνο για λίγους προσιτό. Αυτοί οι λίγοι όμως εκτιμάνε ιδιαίτερα τα σύμβολα κοινωνικής θέσης αλλά σα σύμβολα μη πραγματοποίησης ενδείξεων. Ή αλλιώς : «Δεν χρειάζεται να δείξουν προς τα έξω τις τεχνικές ικανότητες της συσκευής, γιατί σ’ αυτούς του εξαίρετους και λίγους είναι ήδη γνωστές». Β) Στη δεύτερη περίπτωση θα ήταν επίσης ταιριαστή η σχέση ενδείξεων και πρακτικών λειτουργιών, αλλά τώρα θα την εξετάσουμε με την έννοια της σωστής αναλογίας τιμής και απόδοσης. Πάλι θα έπρεπε τα ανοίγματα αερισμού να λειτουργούν πραγματικά ή τα εξαρτήματα να μπορούν να αλλαχτούν κλπ. Η κατεύθυνση θα στοχεύει και πάλι στο επαγγελματικό look αλλά λιγότερο σαν κορυφή ποιότητας και περισσότερο σαν κατάλληλο για χρήση. Σε τελική ανάλυση αυτός είναι ο επαγγελματικός χαρακτήρας, επειδή ο επαγγελματίας δεν αντικαταστεί την προσωπική του ικανότητα με τέλεια τεχνική, αλλά επειδή εφαρμόζει με σκοπιμότητα την τεχνική για συγκεκριμένη χρήση. Για το ραδιάκι μας δε θα χρησιμοποιούσαμε ποιότητα hifi αφού δεν μπορούμε να την ακούσουμε.

42 42 Υλικό και επεξεργασία θα είναι συντονισμένα με το σκοπό της χρήσης. Θα συγκεντρωνόμασταν στο σχεδιασμό ενδείξεων χειρισμού και χρήσης ή εύκολης επιδιόρθωσης κλπ που μπορούν να εκφραστούν συμβολικά σαν καταλληλότητα λύσης ανάγκης, κριτική στην κατανάλωση, προσανατολισμός προς τον αγοραστή κλπ. Ακόμα και μέσω σχεδιασμού απόκλισης (αφαίρεσης) ενδείξεων είμαστε σε θέση να εκφραστούμε συμβολικά. Γ) Στην τρίτη μας περίπτωση θα ασχοληθούμε με τους τρόπους εφαρμογής της υπερβολής, της απομίμησης και της παράστασης ψευδών λειτουργιών. -Σε αντικείμενα με gag εφαρμόζονται συχνά τέτοια στοιχεία ξεκινώντας από απομιμήσεις υλικού, ζωγραφισμένες βίδες μέχρι και μικρά αντίσκηνα τσίρκου που γίνονται αλατιέρες. -Η γοητεία τέτοιων αντικειμένων κατάγεται από την παραπλάνηση, την αντίθεση μεταξύ αντικειμενικότητας και φαινομενικότητας, και το παράδοξο. - Η υπερβολή είναι το κύριο χαρακτηριστικό σε παιχνίδια. Φαίνεται ιδιαίτερα σε παιχνίδια που έχουν παιδαγωγικό χαρακτήρα.

43 43 -Το μέσο του υπερτονισμού ενδείξεων μπορεί να χρησιμοποιηθεί όμως και χωρίς να γίνει το αντικείμενο παιγνίδι ή gag ( αστείο ή φάρσα). Το βλέπουμε επίσης σε αντικείμενα με καλά μελετημένη στατική που δεν εμπνέουν όμως οπτικά εμπιστοσύνη. Εδώ επιτρέπεται να υπερβάλλουμε λίγο για να ισορροπήσει η γενική οπτική εικόνα. -Σε περιπτώσεις τεχνολογικής εξέλιξης καταφεύγουμε συχνά σε παλιές γνωστές φόρμες δηλαδή ενδείξεις ουσίας μέχρι να επικρατήσει εμπιστοσύνη στο νέο προϊόν. Στερεοφωνικά συστήματα ή τηλεοράσεις προσποιούνται ακόμα μεγαλύτερο όγκο για την τεχνική τους δημιουργώντας απλά εσωτερικά κενά. -Το τελικό και ίσως σημαντικότερο σημείο στοχεύει στη σημασία της συμβολικής που παραπέμπει πολύ πιο μακριά από τα αντικείμενα. -Απ’ την οπτική γωνιά της συμβολικής μετράμε την διαφορά μεταξύ αληθινής και ψεύτικης ένδειξης αλλιώτικα απ’ ότι στην έρευνα των ενδείξεων.

44 44 Σύμβολα απευθύνονται στα αισθήματα μας, μας παραπέμπουν σε παραστάσεις φαντασίας και μπορούν να πραγματοποιήσουν ένα μέρος των πόθων και των ονείρων μας σε αντικείμενα. Και αν κανείς χρησιμοποιεί το ραδιάκι μας για να πραγματοποιήσει ένα παιδικό του όνειρο παίζοντας τον μυστικό πράκτορα-δηλαδή να τον ζήσει συμβολικά- τότε δεν έχει σημασία αν τα ανοίγματα αερισμού λειτουργούν ή όχι. Σημασία έχει το γεγονός ότι η συμβολική έκφραση είναι τόσο ισχυρή που να μπορεί να παροτρύνει την φαντασία μας σε τέτοιες παραστάσεις.


Κατέβασμα ppt "1 ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΩΝ ΕΝΔΕΙΞΕΩΝ. Οι ενδείξεις είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδιασμού προϊόντων. Είναι οι λειτουργίες μέσω των οποίων οπτικά μπορούμε."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google