Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η ζωή και το έργο του Τμήμα: Α΄ Τόσκα Ανδριανή Μπαϊρακτάρη Δήμητρα Τσιώρος Ιωάννης Ραφαήλ.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Η ζωή και το έργο του Τμήμα: Α΄ Τόσκα Ανδριανή Μπαϊρακτάρη Δήμητρα Τσιώρος Ιωάννης Ραφαήλ."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Η ζωή και το έργο του Τμήμα: Α΄ Τόσκα Ανδριανή Μπαϊρακτάρη Δήμητρα Τσιώρος Ιωάννης Ραφαήλ

2 " Ἐ γεννήθην ἐ ν Σκιάθ ῳ, τ ῇ 4 Μαρτίου Ἐ βγήκα ἀ π ὸ τ ὸ Ἑ λληνικ ὸ ν Σχολε ῖ ον ε ἰ ς τ ὰ 1863, ἀ λλ ὰ μόνον τ ῷ 1867 ἐ στάλην ε ἰ ς τ ὸ Γυμνάσιον Χαλκίδος, ὅ που ἤ κουσα τ ὴ ν Α΄ κα ὶ Β΄ τάξιν. Τ ὴ ν Γ΄ ἐ μαθήτευσα ε ἰ ς Πειραι ᾶ, ε ἴ τα διέκοψα τ ὰ ς σπουδάς μου κα ὶ ἔ μεινα ε ἰ ς τ ὴ ν πατρίδα. Κατ ὰ Ἰ ούλιον το ῦ 1872 ὑ πήγα ε ἰ ς τ ὸ Ἅ γιον Ὅ ρος χάριν προσκυνήσεως, ὅ που ἔ μεινα ὀ λίγους μ ῆ νας. Τ ῷ 1873 ἤ λθα ε ἰ ς Ἀ θήνας καί ἐ φοίτησα ε ἰ ς τ ὴ ν Δ΄ το ῦ Βαρβακείου. Τ ῷ 1874 ἐ νεγράφην ε ἰ ς τ ὴ ν Φιλοσοφικ ὴ ν Σχολήν, ὅ που ἤ κουα κατ’ ἐ κλογ ὴ ν ὀ λίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ’ ἰ δίαν δ ὲ ἠ σχολούμην ε ἰ ς τ ὰ ξένας γλώσσας.

3 Μικρός ἐ ζωγράφιζα Ἁ γίους, ε ἴ τα ἔ γραφα στίχους, και ἐ δοκίμαζα να συντάξω κωμωδίας. Το 1868 ἐ πεχείρησα ν ὰ γράψω μυθιστόρημα. Τ ῷ 1879 ἐ δημοσιεύθη " ἡ Μετανάστις" ἔ ργον μου ε ἰ ς τ ὸ περιοδικ ὸ ν "Σωτήρα". Τ ῷ 1882 ἐ δημοσιεύθη "Ο ἱ ἔ μποροι τ ῶ ν Ἐ θν ῶ ν" ε ἰ ς τ ὸ "Μ ὴ χάνεσαι". Ἀ ργότερα ἔ γραψα περ ὶ τ ὰ ἑ κατ ὸ ν διηγήματα, δημοσιευθέντα ε ἰ ς διάφορα περιοδικ ὰ καί ἐ φημερίδας."

4 Ο «Άγιος των ελληνικών γραμμάτων», όπως συχνά χαρακτηρίζεται ο Α. Παπαδιαμάντης, ήταν το τρίτο από τα 7 παιδιά του ιερέα παπα-Αδαμαντίου Εμμανουήλ και της Αγγελικής Μωραΐτη. Η οικογένειά του τον μεγάλωσε μέσα σε βαθιά θρησκευτικότητα και προσήλωση στην ελληνική παράδοση. Τελείωσε το Ελληνικόν Σχολείον (Δημοτικό) στη Σκιάθο το 1863, αλλά λόγω οικονομικών δυσχερειών της οικογένειάς του διέκοψε τις σπουδές του για τέσσερα χρόνια. Το 1867 φοίτησε στο Γυμνάσιο Χαλκίδας όπου και ολοκλήρωσε την Α και Β Τάξη, ενώ την Γ Τάξη την τελείωσε στο Γυμνάσιο Πειραιά. Στη συνέχεια πήγε για ένα 8μηνο στο Άγιο Όρος, και το 1873 γύρισε στην Αθήνα όπου και αποφοίτησε (το τότε Γυμνάσιο) από τη Βαρβάκειο Σχολή. Το 1874 γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά λόγω οικονομικών προβλημάτων δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Οι γνώσεις του στα Αγγλικά και στα Γαλλικά του έδωσαν τη δυνατότητα να κερδίζει τα προς το ζην κάνοντας μεταφράσεις.

5 Στην Αθήνα όπου έμενε νοίκιαζε δωμάτια ταπεινά στην περιοχή του Ψυρρή και της Πλάκας. Η ζωή του ήταν πάντοτε μοναχική (ασκητική). Συνήθως αποσυρόταν σε φθηνά μαγαζιά με λίγους φίλους. Σύντομα έγινε περιζήτητος ως μεταφραστής αλλά παρά τις υψηλές αμοιβές δεν μπόρεσε ποτέ να βελτιώσει τα οικονομικά του γιατί το χρήμα δεν τον ενδιέφερε. Έτσι π.χ στην εφημερίδα «Άστυ» όπου δούλευε το , όταν ο υπεύθυνος μισθοδοσίας του ανακοίνωσε ότι ο μισθός του ήταν 150δρχ. ο Παπαδιαμάντης απάντησε «100δρχ. μου φτάνουν» Το συγγραφικό του έργο είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Ο ίδιος δηλώνει ότι « Τ ῷ 1868 ἐ πεχείρησα να γράψω μυθιστόρημα. Τ ῷ 1879 ἐ δημοσιεύθη “ ἡ Μετανάστις ” ἔ ργον μου ε ἰ ς το περιοδικ ὸ ν “ Σωτήρα ς ”. Τ ῷ 1882 ἐ δημοσιεύθη σαν “ Ο ἱ ἔ μποροι τ ῶ ν Ἐ θν ῶ ν ” ε ἰ ς τ ὸ « Μ ὴ χάνεσαι ». Ἀ ργότερα ἔ γραψα περ ὶ τ ὰ ἑ κατ ὸ ν διηγήματα, δημοσιευθέντα ε ἰ ς διάφορα περιοδικ ὰ καί ἐ φημερίδας ».

6 Μέσα στα περισσότερα διηγήματα του Παπαδιαμάντη, του συγγραφέα και υμνητή «του ρόδινου νησιού του», γίνεται συχνή αναφορά στο φυσικό περιβάλλον της Σκιάθου, στις ρεματιές, τις χαράδρες, τα υψώματα, με διαφορετική το καθένα βλάστηση. Επίσης αναφέρεται συχνά και η θαλασσινή της διαμόρφωση, με τα αμέτρητα λιμανάκια, τους κόρφους και τους κάβους, τους γκρεμούς, τις σπηλιές, τα νησάκια, τις αμμουδιές, τα ακρογιάλια. Αυτές οι αλησμόνητες παιδικές μνήμες κυριαρχούν στη σκέψη του Παπαδιαμάντη και τις κάνει διηγήματα, εμπλουτισμένα με τα θρησκευτικά βιώματά του και με τα βάσανα, τους καημούς και τις μικροχαρές της σκιαθίτικης φτωχολογιάς. Οι ήρωες του είναι ψαράδες, αγρότες, ιερωμένοι, μετανάστες, πολυφαμελίτες, εργένηδες, αναξιοπαθούσες χήρες, όμορφες ορφανές, αλλά και κακάσχημες μάγισσες και διάφορες αγύρτισσες.

7 Το 1908 αποφασίζει να επιστρέψει στο αγαπημένο του νησί την Σκιάθο για να βρει την ηρεμία και τη γαλήνη που του τόσο πολύ του έλειψαν, έστω στα τελευταία χρόνια της ζωής του. Πεθαίνει μετά από μια σύντομη αρρώστια, ενώ λίγες μέρες πριν, το ελληνικό κράτος που μέχρι τότε δεν τον είχε βοηθήσει σε τίποτε, τον παρασημοφορεί αναγνωρίζοντας την μεγάλη του πνευματική προσφορά. Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στα ελληνικά γράμματα. Γράφει σε μια ιδιότυπη αρχαΐζουσα καθαρεύουσα που πιθανόν να χρειάζεται μετάφραση για κάποιον που μιλάει μόνο δημοτική, ενώ τους διαλόγους των απλών ανθρώπων του νησιού του που είναι και οι περισσότεροι ήρωες των διηγημάτων του, τους γράφει στη δημοτική ντοπιολαλιά της Σκιάθου. Παρόλα αυτά τα κείμενα του έχουν τεράστια εκφραστική δύναμη. Μετά από μια ζωή γεμάτη στερήσεις πέθανε το 1911 στην ηλικία των 60 χρόνων. "Ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων" κατέχει δικαιωματικά μια θέση στο πάνθεον των πιο σημαντικών Ελλήνων λογοτεχνών.

8 Για τη εργασία συνεργάστηκαν οι μαθητές: Ανδριανή Τόσκα Δήμητρα Μπαϊρακτάρη Τσιώρος Ιωάννης Ραφαήλ Υπεύθυνη Εργασίας Έφη Ντασκαγιάννη Υποστήριξη Εργασίας Κώστας Γιολδάσης


Κατέβασμα ppt "Η ζωή και το έργο του Τμήμα: Α΄ Τόσκα Ανδριανή Μπαϊρακτάρη Δήμητρα Τσιώρος Ιωάννης Ραφαήλ."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google