Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Αφηγηματολογία (Narratologie/narratology)  Αφηγηματολογία είναι η θεωρία που εξετάζει τη φύση, τη μορφή και τη λειτουργία μιας αφήγησης και προσπαθεί.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Αφηγηματολογία (Narratologie/narratology)  Αφηγηματολογία είναι η θεωρία που εξετάζει τη φύση, τη μορφή και τη λειτουργία μιας αφήγησης και προσπαθεί."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Αφηγηματολογία (Narratologie/narratology)  Αφηγηματολογία είναι η θεωρία που εξετάζει τη φύση, τη μορφή και τη λειτουργία μιας αφήγησης και προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε τρεις ερωτήσεις: o Ποιος αφηγείται; o Τι αφηγείται; o Πώς αφηγείται; Αφηγηματικές τεχνικές:  Ο αφηγητής, το είδος της αφήγησης (οι αφηγηματικοί τρόποι), η οπτική γωνία, η εστίαση, ο χρόνος και ο ρυθμός της αφήγησης κ.ά.

2 Ο τύπος του αφηγητή  Ο αφηγητής  είναι ένα φανταστικό πρόσωπο που επινοεί ο συγγραφέας για να αφηγηθεί μια ιστορία και δεν ταυτίζεται μαζί του. Με βάση τη συμμετοχή του στην ιστορία ονομάζεται: • Ομοδιηγητικός: Συμμετέχει στην ιστορία την οποία αφηγείται είτε ως πρωταγωνιστής (αυτοδιηγητικός αφηγητής) είτε ως παρατηρητής ή αυτόπτης μάρτυρας. • Ετεροδιηγητικός: Δεν έχει καμιά συμμετοχή στην ιστορία που αφηγείται.

3 Εστίαση [Ποιος βλέπει ] • Μηδενική  Ο αφηγητής ξέρει περισσότερα από ό,τι τα πρόσωπα, είναι έξω από τη δράση (παντογνώστης) Αφηγητής > Πρόσωπα • Εσωτερική  Ο αφηγητής ξέρει όσα και τα πρόσωπα Αφηγητής = Πρόσωπα • Εξωτερική  Ο αφηγητής ξέρει λιγότερα από τα πρόσωπα Αφηγητής < Πρόσωπα

4 Ο παντογνώστης αφηγητής •Είναι ο αφηγητής που γνωρίζει τα πάντα, εποπτεύει τα πάντα, αλλά δεν μετέχει στη δράση, δεν είναι δηλαδή ένα από τα πρόσωπα της ιστορίας. Στον παντογνώστη αφηγητή αντιστοιχεί η αφήγηση χωρίς εστίαση (μηδενική), δεδομένου ότι αυτός δεν παρακολουθεί την αφήγηση από μια οπτική γωνία, αλλά είναι πανταχού παρών σαν ένας μικρός θεός.

5 Είδη αφηγητών με βάση το αφηγηματικό επίπεδο •Εξωδιηγητικός: αφηγείται την κύρια ιστορία είτε συμμετέχοντας είτε όχι. •Ενδοδιηγητικός: βρίσκεται μέσα στην ιστορία και αφηγείται μια δεύτερη ιστορία. •Μεταδιηγητικός: βρίσκεται μέσα στη δευτερεύουσα ιστορία (στη μετα-αφήγηση) και αφηγείται μια άλλη ιστορία.

6 Τι αφηγείται ο αφηγητής  Ιστορία ή μύθος είναι η υπόθεση του λογοτεχνικού έργου  Αφήγηση είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα γεγονότα.  Μορφή είναι τα «υλικά» με τα οποία έχει κατασκευαστεί η  Δομή είναι η αρχιτεκτονική σύνθεση του κειμένου  Πλοκή είναι η εξέλιξη της δράσης και η κλιμάκωση των γεγονότων, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο προωθείται ο μύθος.

7 Αφηγηματικός χρόνος  Ο χρόνος της ιστορίας (ιστορικός/ πραγματικός) Ο χρόνος της αφήγησης / αφηγημένος  Αναχρονίες:  Αναδρομικές αφηγήσεις / αναδρομές ή αναλήψεις και  Πρόδρομες αφηγήσεις ή προλήψεις.  Ρυθμός αφήγησης: επιτάχυνση, η παράλειψη, η περίληψη, η έλλειψη ή το αφηγηματικό κενό, επιβράδυνση.

8 Πώς αφηγείται; Για να απαντήσουμε στην ερώτηση αναζητούμε τους αφηγηματικούς τρόπους, που είναι οι εξής:  Αφήγηση  Διάλογος  Περιγραφή  Σχόλια  Ελεύθερος πλάγιος λόγος  Εσωτερικός μονόλογος

9 Βασικές αφηγηματικές τεχνικές στα κείμενα της Λογοτεχνίας Θεωρητικής Κατεύθυνσης Γ΄:  Γ. Βιζυηνού, Το αμάρτημα της μητρός μου  Αλ. Παπαδιαμάντη, Όνειρο στο κύμα

10 Γ. Βιζυηνού, Το αμάρτημα της μητρός μου- Η ιδιοτυπία της αφήγησης Σύμφωνα με την κλασική αφηγηματική πλοκή, ο μύθος ακολουθεί τρία στάδια: •τη δέση •την κορύφωση •τη λύση Στο συγκεκριμένο διήγημα δεν έχουμε μονοκεντρισμό της πλοκής, αλλά έκταση της αφήγησης σε περισσότερα του ενός επεισόδια. Με την επιλογή της τεχνικής της απόκρυψης, η δέση- κορύφωση-λύση συμπυκνώνονται στην εξομολόγηση της μάνας.

11 Η αφηγηματική προοπτική Στο «Αμάρτημα της μητρός μου» η δομή είναι κυκλική, όπως και σε όλα τα διηγήματα του Βιζυηνού: αναπτύσσεται γύρω από ένα αίνιγμα που προτείνεται στον τίτλο και το οποίο λύνεται στο τέλος (π.χ. Ποίος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου) κρατώντας το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο μέχρι τέλους.

12 Η ιδιοτυπία της πλοκής Συγκεκριμένα, η πλοκή του διηγήματος συνδυάζει τη μυστηριακή ατμόσφαιρα και τις μεταβλητές οπτικές γωνίες (του παιδιού-αφηγητή, του ενήλικου-αφηγητή και της μάνας) και θεμελιώνεται σε αντιθετικά μοτίβα:  της πλάνης και αυταπάτης  της διπλής αλήθειας  της διπλής πραγματικότητας  της αμφισημίας και της σχετικότητας

13 Η ιδιότυπη εστίαση Σ’ αυτή την ιδιόρρυθμη πλοκή η εστίαση είναι αναγκαστικά εσωτερική. Η αφήγηση δίνεται από την οπτική γωνία ενός παιδιού που σταδιακά μεταβάλλεται (μεταβλητή εστίαση). Κάποιες στιγμές όμως ο αφηγητής-παιδί φαίνεται να γνωρίζει τα συναισθήματα και τα κίνητρα των υπολοίπων προσώπων. Κι ενώ η εσωτερική εστίαση επιβάλλει περιορισμένη γνώση, σε σχέση με το λαογραφικό υλικό ο αφηγητής έχει στάση παντογνώστη, αφού επεμβαίνει για να επεξηγήσει και να σχολιάσει έθιμα και λαϊκές δοξασίες δηλώνοντας ότι γνωρίζει περισσότερα από κάθε άλλο αφηγηματικό πρόσωπο. Η εσωτερική οπτική γωνία του αφηγητή διευρύνεται επίσης με την αναφορά σε εξωτερικά συμβάντα στα οποία ο αφηγητής δεν είχε προσωπική συμμετοχή, είχαν όμως άμεση σχέση με αυτόν.

14 Αλέξ. Παπαδιαμάντη, Όνειρο στο κύμα Κύρια γνωρίσματα του διηγήματος Η αντινομία φύσης και πολιτισμού. Η φύση εκπροσωπεί τον αναλφαβητισμό και την ευτυχία, ενώ ο πολιτισμός τα γράμματα, την ανελευθερία και τη δυστυχία. Οι τεχνικές της αφήγησης: η ποιητική αφήγηση, η περιγραφική δεξιοτεχνία και το χιούμορ. Το θρησκευτικό και το κοινωνικό πλαίσιο: τα διακείμενα από χωρία της Αγίας Γραφής και η σκιαγράφηση των κοινωνικών ανισοτήτων της εποχής. Οι συμβολισμοί: το σχοινί, οι αμφισημίες, οι ομωνυμίες, το περιτειχισμένο κτήμα κτλ. Το βουκολικό και το ερωτικό στοιχείο, όπως φαίνεται ιδιαίτερα στον ανέφικτο έρωτα του ήρωα και στην περιγραφή του φυσικού στοιχείου.

15 Θεματικά μοτίβα στο Όνειρο στο κύμα  Το πάθος για τον ανεκπλήρωτο έρωτα και η νοσταλγία για τη χαμένη αθωότητα  Η αντινομία φύσης – πολιτισμού  Η έκπτωση από τον Παράδεισο  Η υπερβατική θεώρηση του κόσμου  Ο έρωτας και ο θάνατος

16 Δομικά μοτίβα στο Όνειρο στο κύμα  Η ειρωνεία  Το χιούμορ και η διακωμώδηση των ηθών  Οι στατικές περιγραφές  Οι προσημάνσεις και η προοικονομία  Η κινηματογραφική αφήγηση  Η δραματική περιπέτεια και πλοκή  Η συμμετοχή του φυσικού κι εξωλογικού στοιχείου στον ανθρώπινο πόνο  Το ερωτικό στοιχείο

17 Αφηγητής Γιωργής/ βοσκός/Μητέρα ΣχέσηΕξωδιηγητικήΕνδοδιηγητική ΕπίπεδοΕξωδιηγητικόΜεταδιηγητικό Συμμετοχή Ομοδιηγητική / αυτοδιηγητική Ομοδιηγητική Εστίαση Οπτική γωνία Εσωτερική

18 Δ. Σολωμός, Ο Κρητικός Σημαντικά στοιχεία: Σημαντικά στοιχεία:  Ο χρόνος και ο χώρος της ποιητικής αφήγησης  Το θέμα της αποσπασματικότητας  Οι ερμηνείες  Τα μοτίβα (θεματικά και δομικά)  Η γλώσσα και το ύφος (οι επιδράσεις)  Τα κυριότερα γνωρίσματα

19  ηρωική: όπως φαίνεται στους αγώνες του ήρωα εναντίον των Τούρκων, πριν από τον εκπατρισμό του.  φυσική: παρουσιάζεται η προσπάθεια ενός ναυαγού να σώσει τον εαυτό του και την αγαπημένη του από τη τρικυμισμένη θάλασσα.  ηθική: όπως φαίνεται στην αντίσταση του ήρωα στα εμπόδια που συναντά και στη μεταστροφή του ψυχισμού του στο αφηγηματικό παρόν  μεταφυσική: όπως φαίνεται στην αντιμετώπιση της Έσχατης Κρίσης. Οι δοκιμασίες

20 Τα μοτίβα  Σημαντικά ερμηνευτικά κλειδιά στον Κρητικό αλλά και σε όλο το σολωμικό έργο αποτελούν τα ποιητικά μοτίβα που χρησιμοποιεί ο ποιητής, τα θεματικά (έρωτας, θάνατος, φύση, πίστη, αγωνιστικότητα, ελευθερία κ.ά.), καθώς και τα δομικά (ιδιαίτερα η φεγγαροντυμένη, ο μαγευτικός ήχος, η Έσχατη Κρίση, το μοτίβο των τριών κ.ά.)

21 Ο χρόνος της ποιητικής αφήγησης του Κρητικού Τα γεγονότα κατανέμονται σε τέσσερις ομόκεντρους κύκλους («εποχές»):  Τα ευθύγραμμα επεισόδια (το ναυάγιο, η νηνεμία, η Φεγγαροντυμένη, ο ήχος και ο θάνατος της κόρης)  Τα περιφερειακά γεγονότα (οι παιδικές μνήμες, ο πόλεμος και ο εκπατρισμός)  Το ρημαγμένο παρόν του Κρητικού, δηλαδή η στιγμή κατά την οποία αναλαμβάνει να αφηγηθεί το τραγικό του ναυάγιο μετά το ναυάγιο και το θάνατο της αγαπημένης του.  Ο μεταφυσικός χρόνος της Έσχατης Κρίσης

22 Σχηματική παράσταση των χρονικών επιπέδων

23 Τα κυριότερα γνωρίσματα του ποιήματος  Σημαντικός είναι ο διακειμενικός πλούτος του ποιήματος (Αγία Γραφή, δημοτική ποίηση, Όμηρος, Κρητική Λογοτεχνία, ποίηση του Δάντη και του Πετράρχη, Αγγλική και Γερμανική προρομαντική και ρομαντική ποίηση κτλ.).  Η χρήση του μοτίβου των τριών.  Η συχνή χρήση της επίκλησης.  Η συνύφανση του φυσικού στοιχείου με το μεταφυσικό, του πραγματικού με το ιδεατό- φανταστικό  Η σύνθεση αντίθετων καταστάσεων

24 Αγάθη Γεωργιάδου Σχολική Σύμβουλος ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΩΝ Ενημερωτικές συναντήσεις Σχολικών Συμβούλων - Φιλολόγων Λυκείων Ανατ. Αττικής Σεπτέμβριος- Οκτώβριος 2007


Κατέβασμα ppt "Αφηγηματολογία (Narratologie/narratology)  Αφηγηματολογία είναι η θεωρία που εξετάζει τη φύση, τη μορφή και τη λειτουργία μιας αφήγησης και προσπαθεί."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google