Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Στιγμές από τη ζωή του- χαρακτηριστικά λόγια του.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Στιγμές από τη ζωή του- χαρακτηριστικά λόγια του."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Στιγμές από τη ζωή του- χαρακτηριστικά λόγια του

2 Στο μοναστήρι του Προυσού πεσμένος στο κρεβάτι απ' τη φυματίωση κατά το 1823 ο Καραϊσκάκης παροτρύνθηκε από κάποιο καλόγερο να τάξει στην Παναγία την Προυσιώτισσα ένα δώρο για να γίνει καλά. «Τι να δώσω ορέ!... Δεν έχω τίποτε άλλο απ' το μουλάρι μου και το τάζω», είπε χαμογελώντας πικραμένα. Αφού βελτιώθηκε κάπως η υγεία του και του έπεσε ο πυρετός έδεσε το μουλάρι απ' την πόρτα της εκκλησίας χάρισμα στην Παναγία κι όπως πάντα είπε τ' αστείο του: «Που να 'ξερα εγώ Παναγιά μου, πως ήθελες το μουλάρι μου για να με γιάνεις τόσο καιρό».

3 Ήμουν εις την σκηνή του Καραϊσκάκη και τον υπηρετούσα συντρώγοντας με το Γενναίο -το γιό του Θ. Κολοκοτρώνη- όταν άκουσα τον εξής διάλογο: “Γενναίε, του λέγει ο Καραϊσκάκης, να μου κάνης την χάριν να μην εκτίθεσαι στη μάχη”. “Εσύ, γιατί εκτίθεσαι;” του λέγει ο Γενναίος. “Έτσι το λέω κι έτσι είναι, απάντησε ο Καραϊσκάκης. Αν πας εσύ, πάει ο Γέρος. Και αν πάει ο Γέρος πάει η Ελλάς, ενώ σαν εμένα έχει και άλλους το έθνος”. Ο Δρόσος Κόκκινος, αγωνιστής του ’21 αφηγείται την παρακάτω σκηνή:

4 Από τα πιο χαρακτηριστικά του λόγια: "Όποιος γίνεται αφέντης χωρίς να γίνει δούλος, είναι μπάσταρδος αφέντης κι αλίμονο στο δούλο"

5 Αναφέρει ο Γ.Βλαχογιάννης: Ο Καραϊσκάκης οσάκις οργίζετο,ύβριζε δεινότατα ου μόνον στρατιώτας, αλλά και οπλαρχηγούς και στρατηγούς ακόμη. Αι ηπιότεραι τότε των ύβρεων ήσαν «σαπιοκοιλιά» και «παλιογελάδα» Ορεσίβιος και αδρός, άνθρωπος που έζησε μέχρι τέλους της ζωής του τη φτηνή ειρωνεία όσων ήθελαν να θυμούνται την ταπεινή του καταγωγή, βρήκε διέξοδο, για να ξεπεράσει την οργή του και να επιβληθεί σ' ένα δύσκολο γι' αυτόν κοινωνικό περιβάλλον, στη βωμολοχία. Η βωμολοχία του ήταν τόσο συνεχής και έντονη που οι συναγωνιστές του χρειάστηκε να αποδεχθούν το ελάττωμα του αυτό ως «χούι», προκειμένου να μπορέσουν να συνυπάρχουν και να συμπολεμούν μαζί του.

6

7

8 Χαιρέτησε κι ο Κιουταχής με το κεφάλι αγέρωχος, και μίλησε πρώτος αρβανίτικα. -Τι κάμνεις, ωρέ Καραϊσκάκη; Έλπιζα ναρθείς στα Μπιτόλια να με προσκυνήσεις και να σου δώσω όλα τα βιλαέτια, από την Αθήνα ως την Άρτα. -Εγώ να σε προσκυνήσω; του αποκρίνεται ο Καραϊσκάκης. Έχω κι εγώ βιλαέτια στη Ρούμελη, όχι μόνο εσύ. Κι αν ήξερε η Διοίκησή μου ότι κρένουμε τώρα μαζί, θα με κρέμαγε και μένα και δεκαπέντε χιλιάδες στρατεύματα, που έχω στη Λεψίνα. -Και πώς μπορεί να σε κρεμάσει; -Αμ δε σε κρεμάει εσένα ο Σουλτάνος, όταν θέλει; Ναι ή όχι; -Ναι, γιατί τον έχω βασιλιά. -Λοιπόν με κρεμάει κι εμένα η πατρίδα, γιατί την έχω βασίλισσα! Χαμογέλασε ο Κιουταχής. Σηκώθηκε πρώτος κι έφυγε από τη φρεγάδα. Την άλλη μέρα έστειλε στον Καραϊσκάκη καφέ, ζάχαρη και καπνό. Ο Καραϊσκάκης τούστειλε ένα φόρτωμα κρασί.

9 Τρεις μέρες αργότερα έγραφε στον Κολοκοτρώνη: “Κατά περίστασιν ανταμωθήκαμεν εις την φρεγάταν του Δεριγνί την δευτέραν μέραν της υστερινής μάχης. Κατ’ αρχάς εξιπάσθην, ογλήγορα όμως εφιλιωθήκαμεν και ελπίζω να του κοστίση η φιλία μου. Είπαμε πολλά, εκείνος με την ιδέαν ότι έχει ραγιάδες και Έλληνας και εγώ με την ιδέαν ότι είμεθα ελεύθεροι”.

10 Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης περιγράφει τις τελευταίες στιγμές του Καραϊσκάκη Τότε σε ολίγον μαθαίνω ότι βαρέθη ο Καραϊσκάκης. Πάγω εκεί μαζευόμαστε, τηράμεν. Ήτανε βαρεμένος εις τα ασκέλι. Μαζωχτήκαμεν όλοι εκεί. Μας είπε με χωρατά: «Εγώ πεθαίνω. Όμως εσείς να είστε μονοιασμένοι και να βαστήξετε την πατρίδα». Τον πήγαν εις το καράβι. Την νύχτα τελείωσε και τον πήγαν εις την Κούλουρη και τον τάφιασαν.»

11 Τη μοναδικότητα του Καραϊσκάκη περιγράφει τέλεια ο Μακρυγιάννης "'Οταν ζούσε ο Καραϊσκάκης όλοι αυτείνοι ούτε δια ψυχογυιόν δεν τον είχαν. Σκοτώνοντας ο Καραϊσκάκης, σκούργιασαν τα ντουφέκια τους, στόμωσαν τα σπαθιά τους. Τότε είδαμεν πόσα δράμια ζυγιάζει ο καθείς."

12 Είπαν για τον Καραϊσκάκη

13 «Απάνω απ' όλους ο Γεώργιος Καραϊσκάκης παρουσιάζεται πάντα στη σκέψη μου ως κατ' εξοχήν πρωταγωνιστής της εθνικής τραγωδίας των εφτά χρόνων, ασύγκριτος, μυστηριακός, διπρόσωπος, αινιγματικός, γερή ατίθαση ψυχή, τιθασευμένη στο τέλος από μόνη την ιδέα της Πατρίδας, πειθαρχικός ο απειθάρχητος, μέσα στο κατασκαμμένο οπό τον πυρετό κορμί, ο αρχηγός και ο πρώτος καπετάνιος, ορθός, αλύγιστος, όταν όλα τριγύρω του, πρόσωπα και πράγματα, στρατιώτες και πολίτες έπεφταν γονατισμένοι, ο πατέρας... Ο άγγελος και ο δαίμονας μέσα του ήτανε δίδυμο πρόσωπο. Συμπλήρωνε το ένα το άλλο... Ήρωας ποιητικός», Κωστής Παλαμάς «Ο γιός της Καλογριάς»

14 Το βουνό χρυσή σκάλα, κλέφτες και κουρσάροι, την κατεβαίνανε, και σ' όλους μέσα ποιος; Ένας ξεχώριζε, του γένους το καμάρι, της καλογριάς ο Γιός. Κωστής Παλαμάς

15 Ποιος στ' αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω, με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό, οι προβολείς με στραβώνουν και πάω, και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ. Τραγούδι: Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη - Διονύσης Σαββόπουλος


Κατέβασμα ppt "Στιγμές από τη ζωή του- χαρακτηριστικά λόγια του."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google