Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Βακχυλίδης ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ 2013-14 5 Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ (8. 4. 2014)

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Βακχυλίδης ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ 2013-14 5 Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ (8. 4. 2014)"— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Βακχυλίδης ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ( )

2 18 η ωδή – Σύνοψη 4 ης παράδοσης  Λογοτεχνικό είδος – διθύραμβος  Χρονολόγηση (μετά το 475 π.Χ.)  Ανακομιδή των οστών του Θησέα, Θησεία, Θησείο  Θησέας – ένας Αθηναίος ήρωας

3 18 η ωδή – Σύνοψη της 4 ης παράδοσης  Συντομη ιστορική ανασκόπηση  Η Αθήνα μετά τους Περσικούς πολέμους  Μιλτιάδης, Κίμων  Συμμαχία της Δήλου

4 18 η ωδή – Σύνοψη της 4 ης παράδοσης  Εορταστικό πλαίσιο  Οι υποθέσεις: Barron, Merkelbach, Maehler  Συσχετισμός και αποτίμηση της υπόθεσης του Maehler με οστρακισμό του Κίμωνα το 461  Συσχετισμός της Βακχυλίδειας εκδοχής με το εικαστικό πρόγραμμα του θησαυρού των Σιφνίων στους Δελφούς

5 18 η ωδή – λυρικό δράμα  Τρόπος εκτέλεσης 1. Ο χορός υποδύεται και τον Αιγέα και τους Αθηναίους νέους 2. Το ένα ημιχόριο υποδύεται τον Αιγέα, το άλλο τους Αθηναίους νέους 3. Ένας χορευτής υποδύεται τον Αιγέα, οι υπόλοιποι τους Αθηναίους νέους

6 18 η ωδή – λυρικό δράμα  F. Kenyon, o πρώτος εκδότης του παπύρου (1897, σελ. 175) ‘ Το δεύτερο ποίημα για τον Θησέα κατέχει ιδιαίτερη θέση όχι μόνο ανάμεσα στα έργα του Βακχυλίδη, αλλά σε όλη τη σωζόμενη ελληνική λογοτεχνία, ως προς τη μορφή του. Είναι δραματικό λυρικό είδος με την αυστηρότατη έννοια του όρου, δεδομένου ότι είναι λυρικό από άποψη δομής και δραματικό από άποψη έκφρασης’ (μετάφραση Λ. Αθανασάκη)

7 18 η ωδή και οι μετόπες του θησαυρού των Αθηναίων – κεντρική μετόπη

8 18 η ωδή – η άφιξη του Θησέα στην Αθήνα  ΘεΊκή σκοπιά - παντογνωσία (κεντρική μετόπη)  Ανθρώπινη σκοπιά - άγνοια (18 η ωδή)  Η δραματοποίηση της άγνοιας και των συναισθημάτων που προκαλεί  τα ῦ τα δέδοιχ’ ὅ π ᾳ τελε ῖ ται (Αιγέας)

9 18 η ωδή – τραγικά στοιχεία  Άγνοια – αγγελική ρήση  Φόβος  Τραγωδία: Η άγνοια και ο φόβος αναδεικνύονται μέσα από το διάλογο του χορού με τα δραματικά πρόσωπα  18 η ωδή: H άγνοια και ο φόβος αναδεικνύεται μέσα από τον διάλογο του χορού με τον Αιγέα.  Η σύγκλιση της ωδής με την τραγωδία θα ήταν σχεδόν απόλυτη αν η σκηνοθεσία προέβλεπε ένα υποκριτή για τον ρόλο του Αιγέα

10 Ο θεατής της παράστασης – ο θεατής του θησαυρού των Αθηναίων  Μια νέα διάσταση στην άφιξη του Θησέα: η αγωνία και ο φόβος που προκαλείται όταν η θεϊκή παντογνωσία υποκαθίσταται από την ανθρώπινη άγνοια  Απόδοση των χαρακτηριστικών του Θησέα στον Κίμωνα από έναν υποθετικό θεατή

11 Ο κατοπτρισμός του Κίμωνα  Η πρόσληψη του Θησέα με δραματικούς όρους  Η απειλή του εξέχοντος ατόμου για το δημοκρατικό πολίτευμα  Η δικαιολόγηση του φόβου για τις προθέσεις των ισχυρών  Η εγρήγορση των πολιτών

12 17 η ωδή - ΗΙΘΕΟΙ Η ΘΗΣΕΥΣ ΚΗΙΟΙΣ ΕΙΣ ΔΗΛΟ Κυανόπρ ῳ ρα μ ὲ ν να ῦ ς μενέ- (1) κτυ[πον] Θησέα δ ὶ ς ἑ πτ[ά] τ’ ἀ γλαο ὺ ς[][] ἄ γουσα κούρους Ἰ αόνω[ν][] Κρητικ ὸ ν τάμνε πέλαγος· τηλαυγέϊ γ ὰ ρ [ ἐ ν] φάρεϊ βο- (5)[] ρήϊαι πίτνο[ν] α ὖ ραι κλυτ ᾶ ς[] ἕ κατι π[ε]λεμαίγιδος Ἀ θάν[ας·][][]

13 17 η ωδή, στ  κνίσεν τε Μίν ῳ κέαρ  ἱ μεράμπυκος θε ᾶ ς  Κύπριδος [ ἁ ]γν ὰ δ ῶ - (10)[ ]  ρα· χε ῖ ρα δ’ ο ὐ [κέτι] παρθενικ ᾶ ς []  ἄ τερθ’ ἐ ράτυεν,  θίγεν δ ὲ λευκ ᾶ ν παρη-  ΐδων· βόασέ τ’ Ἐ ρίβοια χαλκοθώ-  ρα[κα Π]ανδίονος(15)[]  ἔ κγ[ο]νον· ἴ δεν δ ὲ Θησεύς,[]

14 17 η ωδή, στ  μέλαν δ’ ὑ π’ ὀ φρύων  δίνα[σ]εν ὄ μμα, καρδίαν[]  τέ ο ἱ σχέτλιον ἄ μυξεν ἄ λγος,  ε ἶ ρέν τε· «Δι ὸ ς υ ἱὲ φερτάτου, (20)«  ὅ σιον ο ὐ κέτι τε ᾶ ν  ἔ σω κυβερν ᾷ ς φρεν ῶ ν  θυμ[όν]· ἴ σχε μεγάλαυχον ἥ ρως βίαν.[]

15 17 η ωδή – στ  μέλαν δ’ ὑ π’ ὀ φρύων  δίνα[σ]εν ὄ μμα, καρδίαν[]  τέ ο ἱ σχέτλιον ἄ μυξεν ἄ λγος,  ε ἶ ρέν τε· «Δι ὸ ς υ ἱὲ φερτάτου, (20)«  ὅ σιον ο ὐ κέτι τε ᾶ ν  ἔ σω κυβερν ᾷ ς φρεν ῶ ν  θυμ[όν]· ἴ σχε μεγάλαυχον ἥ ρως βίαν.[]

16 17 η ωδή, στ  λέχει Δι ὸ ς ὑ π ὸ κρόταφον Ἴ δας (30)  μιγε ῖ σα Φοίνικος ἐ ρα-  τώνυμος κόρα βροτ ῶ ν  Φέρτατον, ἀ λλ ὰ κ ἀ -  μ ὲ Πιτθ[έ]ος θυγάτηρ ἀ φνεο ῦ[]  πλαθε ῖ σα ποντί ῳ (35)  τέκεν Ποσειδ ᾶ νι, χρύ-  σεόν τέ ο ἱ δόσαν ἰ όπλοκοι  κάλυμμα Νηρηΐδες.

17 17 η ωδή – στ  Τ ῶ σε, πολέμαρχε Κνωσίων,  κέλομαι πολύστονον (40)  ἐ ρύκεν ὕ βριν· ο ὐ γ ὰ ρ ἂ ν  θέλοιμ’ ἀ μβρότοι’ ἐ ρανν ὸ ν Ἀ ο[ ῦ ς][]  ἰ δε ῖ ν φάος, ἐ πεί τιν’ ἠ ϊθέ[ων][]  σ ὺ δαμάσειας ἀ έκον-  τα· πρόσθε χειρ ῶ ν βίαν (45)  δε[ί]ξομεν· τ ὰ δ’ ἐ πιόντα δα[ίμω]ν κρινε ῖ.»[][]»

18 17 η ωδή – στ  Τόσ’ ε ἶ πεν ἀ ρέταιχμος ἥ -  ρως· [τ]άφον δ ὲ ναυβάται[]  [φ]ωτ ὸ ς ὑ περάφανον []  [θ]άρσος· Ἁ λίου τε γαμβρ ῷ χόλωσεν ἦ τορ, (50) []  ὕ φαινέ τε ποταινίαν  μ ῆ τιν, ε ἶ πέν τε· «Μεγαλοσθεν ὲ ς«  Ζε ῦ πάτερ, ἄ κουσον· ε ἴ πέρ με νύμ[φα][]  Φοίνισσα λευκώλενος σο ὶ τέκεν,  ν ῦ ν πρόπεμπ’ ἀ π’ ο ὐ ρανο ῦ θο ὰ ν (55)  πυριέθειραν ἀ στραπ ὰ ν  σ ᾶ μ’ ἀ ρίγνωτον· ε ἰ

19 17 η ωδή – στ  δ ὲ κα ὶ σ ὲ Τροιζηνία  σεισίχθονι φύτευσεν Α ἴ θρα Ποσει-  δ ᾶ νι τόνδε χρύσεον (60)  χειρ ὸ ς ἀ γλα ὸ ν ἔ νεγ-  κε κόσμον ἐ κ βαθείας ἁ λός,  δικ ὼ ν θράσει σ ῶ μα πατρ ὸ ς ἐ ς δόμους.  Ε ἴ σεαι δ’ α ἴ κ’ ἐ μ ᾶ ς  κλύ ῃ Κρόνιος ε ὐ χ ᾶ ς (65)  ἀ ναξιβρέντας ὁ πάντω[ν με]δ[έω]ν.»[][]»

20 17 η ωδή –  Κλύε δ’ ἄ μεμπτον ε ὐ χ ὰ ν μεγα-  σθεν ὴ [ς] Ζεύς, ὑ πέροχόν τε Μίν ῳ []  φύτευσε τιμ ὰ ν φίλ ῳ θέλων  παιδ ὶ πανδερκέα θέμεν, (70)  ἄ στραψέ θ’· ὁ δ ὲ θυμάρμενον ἰ -  δ ὼ ν τέρας χέρας πέτασσε κλυτ ὰ ν  ἐ ς α ἰ θέρα μενεπτόλεμος ἥ ρως  ε ἶ ρέν τε· «Θησε ῦ, τάδε«

21 17 η ωδή – στ  μ ὲ ν βλέπεις σαφ ῆ Δι ὸ ς (75)  δ ῶ ρα· σ ὺ δ’ ὄ ρνυ’ ἐ ς  βαρύβρομον πέλαγος· Κρονί[δας][]  δέ τοι πατ ὴ ρ ἄ ναξ  τελε ῖ Ποσειδ ὰ ν ὑ πέρ-  τατον κλέος χθόνα κατ’ ε ὔ δενδρον.» Ὣ ς (80)»  ε ἶ πε· τ ῷ δ’ ο ὐ πάλιν

22 17 η ωδή – στ θυμ ὸ ς ἀ νεκάμπτετ’, ἀ λλ’ ε ὐ - πάκτων ἐ π’ ἰ κρίων σταθε ὶ ς ὄ ρουσε, πόντιόν τέ νιν δέξατο θελημ ὸ ν ἄ λσος. (85) Τάφεν δ ὲ Δι ὸ ς υ ἱὸ ς ἔ νδοθεν κέαρ, κέλευσέ τε κατ’ ο ὖ - ρον ἴ σχεν ε ὐ δαίδαλον ν ᾶ α· Μο ῖ ρα δ’ ἑ τέραν ἐ πόρσυν’ ὁ δόν.

23 17 η ωδή, στ  Ἵ ετο δ’ ὠ κύπομπον δόρυ· (90)  σόει νιν βορε ὰ ς ἐ ξόπιν πνέουσ’  ἀ ήτα· τρέσσαν δ’ Ἀ θαναίων  ἠ ϊθέων γένος, ἐ πε ὶ  ἥ ρως θόρεν πόντονδε, κατ ὰ  λειρίων τ’ ὀ μμάτων δάκρυ χέον, (95)  βαρε ῖ αν ἐ πιδέγμενοι ἀ νάγκαν.

24 17 η ωδή – στ  Φέρον δ ὲ δελφ ῖ νες { ἐ ν} ἁ λι-{}  ναιέται μέγαν θο ῶ ς  Θησέα πατρ ὸ ς ἱ π-  πίου δόμον· ἔ μολέν τε θε ῶ ν (100)  μέγαρον. Τόθι κλυτ ὰ ς  ἰ δ ὼ ν ἔ δεισε Νηρέος ὀ λ-  βίου κόρας· ἀ π ὸ γ ὰ ρ ἀ γλα ῶ ν

25 17 η ωδή – στ  λάμπε γυίων σέλας  ὧ τε πυρός, ἀ μφ ὶ χαίταις (105)  δ ὲ χρυσεόπλοκοι  δίνηντο ταινίαι· χορ ῷ  δ’ ἔ τερπον κέαρ ὑ γρο ῖ σιν ἐ ν ποσίν.

26 17 η ωδή – στ  Ε ἶ δέν τε πατρ ὸ ς ἄ λοχον φίλαν  σεμν ὰ ν βο ῶ πιν ἐ ρατο ῖ - (110)  σιν Ἀ μφιτρίταν δόμοις·  ἅ νιν ἀ μφέβαλεν ἀ ϊόνα πορφυρέαν,  κόμαισί τ’ ἐ πέθηκεν ο ὔ -  λαις ἀ μεμφέα πλόκον,  τόν ποτέ ο ἱ ἐ ν γάμ ῳ (115)  δ ῶ κε δόλιος Ἀ φροδίτα ῥ όδοις ἐ ρεμνόν.

27 17 η ωδή – στ  Ἄ πιστον ὅ τι δαίμονες  θέλωσιν ο ὐ δ ὲ ν φρενοάραις βροτο ῖ ς·  ν ᾶ α πάρα λεπτόπρυμνον φάνη· φε ῦ,  ο ἵ αισιν ἐ ν φροντίσι Κνώσιον (120)  ἔ σχασεν στραταγέταν, ἐ πε ὶ  μόλ’ ἀ δίαντος ἐ ξ ἁ λ ὸ ς  θα ῦ μα πάντεσσι, λάμ-  πε δ’ ἀ μφ ὶ γυίοις θε ῶ ν  δ ῶ ρ’, ἀ γλαόθρονοί τε κο ῦ ραι σ ὺ ν ε ὐ - (125)  θυμί ᾳ νεοκτίτ ῳ  ὠ λόλυξαν, ἔ κλαγεν

28 17 η ωδή, στ  δ ὲ πόντος· ἠ ίθεοι δ’ ἐ γγύθεν  νέοι παιάνιξαν ἐ ρατ ᾷ ὀ πί.  Δάλιε, χορο ῖ σι Κη- (130)  ΐων φρένα ἰ ανθε ὶ ς  ὄ παζε θεόπομπον ἐ σθλ ῶ ν τύχαν.

29 17 η ωδή – hic et nunc  Δάλιε, χορο ῖ σι Κη- (130)  ΐων φρένα ἰ ανθε ὶ ς  ὄ παζε θεόπομπον ἐ σθλ ῶ ν τύχαν.

30 17 η ωδή - Δήλος

31 Κυκλάδες

32 17 η ωδή - Δήλος

33


Κατέβασμα ppt "Βακχυλίδης ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ 2013-14 5 Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ (8. 4. 2014)"

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google