Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Φυσιολογία Νεφρού ΔΗΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ DEAA Eπιμελήτρια Α΄ Γ.Ν. Νίκαιας Πειραιά.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Φυσιολογία Νεφρού ΔΗΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ DEAA Eπιμελήτρια Α΄ Γ.Ν. Νίκαιας Πειραιά."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Φυσιολογία Νεφρού ΔΗΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ DEAA Eπιμελήτρια Α΄ Γ.Ν. Νίκαιας Πειραιά

2 Λειτουργίες των Νεφρών   Ρύθμιση του όγκου και της σύστασης του ΕCF και της αρτηριακής πίεσης   Ρύθμιση της ηλεκτρολυτικής ισορροπίας   Ρύθμιση της οξεοβασικής ισορροπίας   Αποβολή μεταβολικών προϊόντων και ξένων ουσιών (ουρία, ουρικό οξύ, κρεατινίνη, προϊόντα του μεταβολισμού της Hb, φάρμακα, μεταβολίτες ορμονών).  Παραγωγή ορμονών Ρενίνη Ρενίνη Προσταγλανδίνες/Κινίνες-Βραδυκινίνη Προσταγλανδίνες/Κινίνες-Βραδυκινίνη Ερυθροποιητίνη Ερυθροποιητίνη  Ενεργοποίηση της Βιταμίνης D 3  Γλυκονεογένεση

3 Ανατομία του νεφρού Σπείραμα Νεφρικά σωληνάρια 1. Κάψα του Bowman 2. Εγγύς σωληνάριο 3. Αγκύλη του Ηenle 4. Άπω εσπειραμένο σωληνάριο-πυκνή κηλίδα 5. Αθροιστικά σωληνάρια

4 Τύποι νεφρώνων  Φλοιώδεις νεφρώνες  Παραμυελικοί νεφρώνες

5 Aγγείωση νεφρού  Νεφρική αρτηρία~τοξοειδείς αρτ.~μεσολοβιακές αρτ ~ προσαγωγά αρτηριόλια~αγγειακό σπείραμα~απαγωγά αρτηριόλια ~ περισωληνα- ριακά τριχοειδή~μεσολοβιακές φλ.~τοξοειδείς φλ.~νεφρική φλέβα.  Στους παραμυελικούς νεφρώνες τα απαγωγά αρτηριόλια καταλήγουν στα ευθέα αγγεία (vasa recta) και σχηματίζουν αγκύλες παράλληλα με τις αγκύλες του Henle.

6 Νεφρική αιματική ροή RBF-Κατανάλωση Ο 2 Η νεφρική αιματική ροή είναι 1200 ml/min δηλ. το 20% της καρδιακής παροχής σε ηρεμία. Η νεφρική αιματική ροή είναι 1200 ml/min δηλ. το 20% της καρδιακής παροχής σε ηρεμία. Η νεφρική κατανάλωση Ο 2 είναι 6 ml/100g/min. Η νεφρική κατανάλωση Ο 2 είναι 6 ml/100g/min. H D a-v είναι 1.5 ml/dl αίματος. H D a-v είναι 1.5 ml/dl αίματος. Η νεφρική κατανάλωση Ο 2 συσχετίζεται με την ενεργητική επαναρρόφηση Να + και την αποβολή Η +. Η νεφρική κατανάλωση Ο 2 συσχετίζεται με την ενεργητική επαναρρόφηση Να + και την αποβολή Η +.

7 Σπειραματική διήθηση Το αίμα χωρίζεται από το διήθημα από : 1. Το θυριδωτό ενδοθήλιο των τριχοειδών 2. Βασική μεμβράνη (επιτρέπει τη δίοδο ουδέτερων ουσιών με διάμετρο έως 4 nm) 3. Tα επιθηλιακά κύτταρα (ποδοκύτταρα) που φέρουν σχισμές κατά μήκος του τοιχώματος των τριχοειδών

8 Παράγοντες που επηρεάζουν τη σπειραματική διήθηση ΝFP = (P cap - P Bow ) - COP cap ΝFP = (P cap - P Bow ) - COP cap

9 Ο συντελεστής διήθησης Κf εκφράζει τη διαπερατότητα και τη συνολική επιφάνεια της μεμβράνης (12.5 ml/min/mm Hg) GFR=Kf • NFP Η GFR κυμαίνεται στα 125 ml/min ή 180 lt/day. Τα τριχοειδή του σπειράματος είναι αποτελεσματικότερα συγκριτικά με τα συστηματικά τριχοειδή γιατί: Παρότι η μεμβράνη τους έχει σχετικά μικρή συνολική επιφάνεια, είναι πολύ πιο διαπερατή (μεγαλύτερος Κf) Έχουν μεγαλύτερη υδροστατική πίεση Έχουν μεγαλύτερη NFP FF=GFR/RPF Το κλάσμα διήθησης FF κυμαίνεται στο 20 % της νεφρικής αιματικής ροής.

10 GFR και Νεφρική αιματική ροή RBF H αυτορρύθμιση παρατηρείται σε τιμές mm Hg και παύει να υπάρχει όταν η MAP πέσει κάτω από 70 mm Hg. H αυτορρύθμιση παρατηρείται σε τιμές mm Hg και παύει να υπάρχει όταν η MAP πέσει κάτω από 70 mm Hg. H αυτορρύθμιση μπορεί να υπάρχει σε απονευρωμένους νεφρούς, σε μεταμοσχευμένο νεφρό και μετά από επινεφρι- διεκτομή. H αυτορρύθμιση μπορεί να υπάρχει σε απονευρωμένους νεφρούς, σε μεταμοσχευμένο νεφρό και μετά από επινεφρι- διεκτομή.

11 Μυογενής αυτορρύθμιση των αντιστάσεων των αρτηριολίων και GFR  Μεταβολές του τόνου του προσαγωγού αρτηριδίου προκαλούν μεταβολή της RBF και της GFR προς την ίδια κατεύθυνση. Το FF δεν μεταβάλλεται.  Μεταβολές του τόνου του απαγωγού αρτηριδίου προκαλούν μεταβολή της RBF και της GFR προς αντίθετη κατεύθυνση. Το FF μεταβάλλεται.

12 Παράγοντες που επηρεάζουν τις αντιστάσεις των αρτηριολίων Συμπαθητική διέγερση (αγγειοσύσπαση προσαγω- γού και απαγωγού αρτηριδίου, της GFR). Ορμονική ρύθμιση Ορμονική ρύθμιση  Η επινεφρίνη, η νορεπινεφρίνη, η αγγειοτενσίνη ΙΙ και η αδενοσίνη προκαλούν νεφρική αγγειοσύσπα- ση ).  Οι προσταγλανδίνες PGE 2, PGI 2 και το ΝΟ προκαλούν αγγειοδιαστολή του προσαγωγού και απαγωγού αρτηριδίου και της RBF και της GFR.

13 Tubuloglomerular feedback Ενδονεφρική αυτορρύθμιση-Σωληναριοσπειραματική ανατρoφοδότηση Tubuloglomerular feedback Όταν το ΝαCl που φτάνει το άπω εσπειραμμένο σωλ. 1. Διαστέλλεται το προσαγωγό αρτηρίδιο 2. Απελευθερώνεται ρενίνη/αγγειοτενσίνη ΙΙ 3. Συσπάται το απαγωγό αρτηρίδιο

14 Ενδονεφρική αυτορρύθμιση Σπειραματοσωληναριακή ισορροπία-Glomerotubular balance  Σε ελάττωση του ECF και της GFR, αυξάνει το επαναρροφούμενο Να + και Η 2 Ο από τα εγγύς σωληνάρια.  Το αντίθετο συμβαίνει σε αύξηση του ECF.

15 Παρασπειραματική συσκευή  Παρασπειραματικά κύτταρα (τασεοϋποδοχείς) (τασεοϋποδοχείς)  Κύτταρα της πυκνής κηλίδας (χημειοϋποδοχείς) (χημειοϋποδοχείς)  Μεσαγγειακά κύτταρα Τα μεσαγγειακά κύτταρα έχουν υποδοχείς για την αγγειοτενσίνη ΙΙ, την βαζοπρεσίνη και την νορεπινεφρίνη. Τα μεσαγγειακά κύτταρα έχουν υποδοχείς για την αγγειοτενσίνη ΙΙ, την βαζοπρεσίνη και την νορεπινεφρίνη. Η αγγειοτενσίνη ΙΙ μπορεί να προκαλέσει συστολή των κυττάρων, ελάττωση της επιφάνειας διήθησης και του Κf. Η αγγειοτενσίνη ΙΙ μπορεί να προκαλέσει συστολή των κυττάρων, ελάττωση της επιφάνειας διήθησης και του Κf.

16 Σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης Η ρενίνη εκλύεται μετά: Η ρενίνη εκλύεται μετά:  Ελαττωμένη τάση στα κοκκιώδη παρασπειραματικά κύτταρα  Διέγερση των κυττάρων της πυκνής κηλίδας  Β 1 αδρενεργική διέγερση Η αγγειοτενσίνη ΙΙ προκαλεί: Η αγγειοτενσίνη ΙΙ προκαλεί:  Αύξηση της μέσης αρτηριακής πίεσης  Έκκριση αλδοστερόνης απ’ το φλοιό των επινεφριδίων των επινεφριδίων Αρχικά συσπάται μόνο το απαγωγό Αρχικά συσπάται μόνο το απαγωγό αρτηρίδιο και αυξάνει η GFR. αρτηρίδιο και αυξάνει η GFR. Στη συνέχεια συσπάται τόσο το Στη συνέχεια συσπάται τόσο το προσαγωγό όσο και το απαγωγό προσαγωγό όσο και το απαγωγό αρτηρίδιο. αρτηρίδιο.

17 Κολπικό Νατριουρητικό πεπτίδιο ΑΝΡ  Αυξάνει τη GFR.  ↓ την επαναρρόφηση Να + στα εγγύς σωληνάρια.  ↑ νατριούρηση.  ↑ διούρηση, ↑ αποβολής Ρ, Μg 2+, Ca 2+.  ↓ έκκρισης ρενίνης και αλδοστερόνης.

18 Επαναρρόφηση Απέκκριση Διήθηση Αποβολή Ποσό αποβολής = (Διηθούμενο+Απεκκρινόμενο) - Επαναρροφούμενο

19 Κάθαρση μίας ουσίας (Clearance) Κάθαρση μιας ουσίας ονομάζεται ο όγκος του πλάσματος που καθαίρεται πλήρως απ’ αυτή την ουσία στη μονάδα του χρόνου. Κάθαρση μιας ουσίας ονομάζεται ο όγκος του πλάσματος που καθαίρεται πλήρως απ’ αυτή την ουσία στη μονάδα του χρόνου. C x = U x • V C x = U x • V P x P x H κάθαρση της ινουλίνης είναι ιδανική για τη μέτρηση της GFR γιατί: • • Η ινουλίνη διηθείται εξ ολοκλήρου, δεν επαναρροφάται, ούτε απεκκρίνεται • • Δε συνδέεται με πρωτεϊνες του πλάσματος, ούτε μεταβολίζεται σε άλλες ουσίες • • Είναι βιολογικά αδρανής και μη τοξική.

20 Clearance ratio C x /C in = 1 η ουσία μόνο διηθείται (μαννιτόλη, σορβιτόλη, Β 12 ) C x /C in < 1 η ουσία υφίσταται διήθηση + επαναρρόφηση (γλυκόζη, φρουκτόζη) C x /C in > 1 η ουσία υφίσταται διήθηση + απέκκριση μέσα στο σωληναριακό αυλό ( PAH, κρεατινίνη, πενικιλλίνες) Tubular fluid-to-plasma TF/P osmolality ratio TF osm /P osm = 1 το σωληναριακό υγρό είναι ισοωσμωτικό με το πλάσμα TF osm /P osm < 1 το σωληναριακό υγρό είναι υποωσμωτικό σε σχέση με το πλάσμα TF osm /P osm > 1 το σωληναριακό υγρό είναι υπερωσμωτικό σε σχέση με το πλάσμα

21 Το PAH απεκκρίνεται ενεργητικά στο εγγύς σωληνάριο. Δε μεταβολίζεται, ούτε αποθηκεύεται και πρακτικά αποβάλλεται μέσω ενός περάσματος από τα νεφρά αφού υποστεί διήθηση και απέκκριση. Γι αυτό και χρησιμεύει στη μέτρηση της νεφρικής πλασματικής ροής RPF. Επειδή το Τm PAH είναι σταθερό, χρησιμεύει επίσης στη μέτρηση της σωληναριακής ικανότητας απέκκρισης Τ S. Το PAH απεκκρίνεται ενεργητικά στο εγγύς σωληνάριο. Δε μεταβολίζεται, ούτε αποθηκεύεται και πρακτικά αποβάλλεται μέσω ενός περάσματος από τα νεφρά αφού υποστεί διήθηση και απέκκριση. Γι αυτό και χρησιμεύει στη μέτρηση της νεφρικής πλασματικής ροής RPF. Επειδή το Τm PAH είναι σταθερό, χρησιμεύει επίσης στη μέτρηση της σωληναριακής ικανότητας απέκκρισης Τ S. RPF = U PAH • V ERPF = U PAH • V A PAH – V PAH A PAH A PAH – V PAH A PAH ERPF = U PAH • V = C PAH ERPF = U PAH • V = C PAH P PAH P PAH

22 Κάθαρση κρεατινίνης Χρησιμοποιείται στην κλινική πράξη ως δείκτης της GFR. Κυμαίνεται από ml/min, αλλά ελαττώνεται με την ηλικία. Αυτό οφείλεται σε παράλληλη ελάττωση του ρυθμού αποβολής της λόγω μείωσης της GFR. Χρησιμοποιείται στην κλινική πράξη ως δείκτης της GFR. Κυμαίνεται από ml/min, αλλά ελαττώνεται με την ηλικία. Αυτό οφείλεται σε παράλληλη ελάττωση του ρυθμού αποβολής της λόγω μείωσης της GFR.

23 Νεφρική σωληναριακή λειτουργία Filtered load είναι το ποσό της ουσίας που εισέρχεται στα σωληνάρια μετά από διήθηση στη μονάδα του χρόνου. Filtered load είναι το ποσό της ουσίας που εισέρχεται στα σωληνάρια μετά από διήθηση στη μονάδα του χρόνου. Filtered load = GFR • P x = C in •P x Filtered load = GFR • P x = C in •P x Excretion rate είναι το ποσό μιας ουσίας που εμφανίζεται στα ούρα στη μονάδα του χρόνου. Excretion rate είναι το ποσό μιας ουσίας που εμφανίζεται στα ούρα στη μονάδα του χρόνου. Εxcretion rate = U x • V Εxcretion rate = U x • V

24 Mέγιστη ικανότητα σωληναριακής επαναρρόφησης Tm ή Tr είναι ο μέγιστος ρυθμός επαναρρόφησης μιας ουσίας (γλυκόζη, ουρικό οξύ, HPO 4 2- ) Mέγιστη ικανότητα σωληναριακής επαναρρόφησης Tm ή Tr είναι ο μέγιστος ρυθμός επαναρρόφησης μιας ουσίας (γλυκόζη, ουρικό οξύ, HPO 4 2- ) Tr = C in • P x - U x • V Tr = C in • P x - U x • V Μέγιστη ικανότητα σωληναριακής απέκκρισης Τm ή Τs είναι ο μέγιστος ρυθμός απέκκρισης μιας ουσίας στα ουροφόρα σωληνάρια (ΡΑΗ, σαλικυλικά, πενικιλλίνη). Μέγιστη ικανότητα σωληναριακής απέκκρισης Τm ή Τs είναι ο μέγιστος ρυθμός απέκκρισης μιας ουσίας στα ουροφόρα σωληνάρια (ΡΑΗ, σαλικυλικά, πενικιλλίνη). Ts = U x • V - C in • P x Ts = U x • V - C in • P x Eξαιρέσεις : Η επαναρρόφηση του Να + στον νεφρώνα και η απέκκριση του Κ + στα άπω ουροφόρα σωληνάρια δεν έχουν ανώτατο όριο μεταφοράς και έτσι δεν έχουν Τm. Eξαιρέσεις : Η επαναρρόφηση του Να + στον νεφρώνα και η απέκκριση του Κ + στα άπω ουροφόρα σωληνάρια δεν έχουν ανώτατο όριο μεταφοράς και έτσι δεν έχουν Τm.

25 Νεφρικές καμπύλες τιτλοποίησης-Καμπύλες κάθαρσης

26 Καμπύλες κάθαρσης Καμπύλες κάθαρσης

27   Η μεταφορά των ουσιών γίνεται με διάχυση, με ώσμωση (Η 2 Ο), με διευκολυνόμενη και με ενεργό μεταφορά.   Η διευκολυνόμενη μεταφορά γίνεται με πρωτεϊνες φορείς που διαθέτουν μια Τm η οποία καθορίζει τον νεφρικό ουδό για τη επαναρρόφηση μιας ουσίας από το σωληναριακό υγρό (π.χ. γλυκόζη).

28 Οι πρωτεϊνες-φορείς μπορεί να παρέχουν συστήματα συμμεταφοράς (symport) πχ. η μεταφορά του Να + με τη γλυκόζη, τα αμινοξέα και τα φωσφορικά ανιόντα γίνεται προς την ίδια κατεύθυνση, είτε συστήματα αντιμεταφοράς (antiport) όπως η μεταφορά του Να + και των Η + που γίνεται προς αντίθετες κατευθύνσεις. Αντλίες Συμμεταφορείς Αντιμεταφορείς Αντλίες Συμμεταφορείς Αντιμεταφορείς 3Να + -2Κ + -ΑΤPase Να + Γλυκόζη Να + -Η + 3H + -ATPase Να + Αμινοξέα Να + –ΝΗ 4 + H + -K + -ATPase Να + 3ΗCO 3 ­ Να + -Ca 2+ Ca 2+ -ATPase Na + -2Cl ­ –K + Cl ­ –HCO 3 ­ K + -Cl ­ K + -Cl ­

29 Οι στενές συνδέσεις μεταξύ γειτονικών κυττάρων στα εγγύς ουροφόρα σωληνάρια εξυπηρετούν: Οι στενές συνδέσεις μεταξύ γειτονικών κυττάρων στα εγγύς ουροφόρα σωληνάρια εξυπηρετούν:  Gate function: Περιορίζουν την είσοδο κάποιων ουσιών από τον σωληναριακό αυλό στα κύτταρα.  Fence function: Δρουν ως φραγμός για την κατανομή κάποιων λειτουργιών π.χ. ο αντιμεταφορέας Να + –Η + βρίσκεται στην επιφάνεια που βλέπει ενδοαυλικά ενώ η αντλία Να + –Κ + –ATPase περιορίζεται στην επιφάνεια που βλέπει προς τα τριχοειδή.

30 Eπαναρρόφηση Να + στα εγγύς σωληνάρια ( 70%-85% του διηθούμενου Να + ) Μέσω της κορυφαίας μεμβράνης : Μέσω της κορυφαίας μεμβράνης :  Παθητική συμμεταφορά κατά την ενεργό μεταφορά γλυκόζης και αμινοξέων. Διευκολυνόμενη μεταφορά είναι η παθητική μεταφορά μιας ουσίας μέσω μιας πρωτεϊνης φορέα από υψηλότερη προς χαμηλότερη συγκέντρωση.  Ανταλλαγή κατιόντων Η επαναρρόφηση Να + συνδέεται με απέκκριση Η + (όχι Κ + ). Για να διατηρηθεί η ηλεκτρική ουδετερότητα του κυττάρου, γίνεται παθητική διάχυση Cl - ή εκ νέου παράγονται HCO - 3 (από CO 2 και H 2 O μέσω καρβονικής ανυδράσης). Η επαναρρόφηση Να + συνδέεται με απέκκριση Η + (όχι Κ + ). Για να διατηρηθεί η ηλεκτρική ουδετερότητα του κυττάρου, γίνεται παθητική διάχυση Cl - ή εκ νέου παράγονται HCO - 3 (από CO 2 και H 2 O μέσω καρβονικής ανυδράσης).

31 Eπαναρρόφηση Να + στα εγγύς σωληνάρια Ενεργός μεταφορά (67%) Ενεργός μεταφορά (67%) Στους πλάγιους μεσοκυττάριους χώρους η επαναρρόφηση Να + γίνεται με ενεργό μεταφορά μέσω της αντλίας Να + -Κ + - ΑΤP. Στους πλάγιους μεσοκυττάριους χώρους η επαναρρόφηση Να + γίνεται με ενεργό μεταφορά μέσω της αντλίας Να + -Κ + - ΑΤP.

32 Επαναρρόφηση Na + στην αγκύλη του Ηenle (22%) Επαναρρόφηση Na + στην αγκύλη του Ηenle (22%) Στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle, η επαναρρόφηση Να + γίνεται μέσω της Νa + –K + –ATPase με συμμεταφορά 2 Cl ­ και Κ +. Στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle, η επαναρρόφηση Να + γίνεται μέσω της Νa + –K + –ATPase με συμμεταφορά 2 Cl ­ και Κ +.

33 Μεταφορά του Να + στα άπω εσπειραμένα και στα αθροιστικά σωληνάρια (4-5%)  Ανταλλαγή Na + - Η +  Ανταλλαγή Na + - Κ + Το Κ + ανταγωνίζεται το Η + για την επαναρρόφηση Να +. Το Κ + ανταγωνίζεται το Η + για την επαναρρόφηση Να +. Όταν η διαθεσιμότητα τόσο του Κ + όσο και του Η + είναι περιορισμένη, γίνεται ανταλλαγή του Να + με το πιο διαθέσιμο. Όταν η διαθεσιμότητα τόσο του Κ + όσο και του Η + είναι περιορισμένη, γίνεται ανταλλαγή του Να + με το πιο διαθέσιμο. Παραδείγματα: Στην υποκαλιαιμική αλκάλωση, στον υπερ και στον υποαλδοστερονισμό. Παραδείγματα: Στην υποκαλιαιμική αλκάλωση, στον υπερ και στον υποαλδοστερονισμό.

34 Επαναρρόφηση και αποβολή Κ + Το Κ + διηθείται και επαναρροφάται εξ’ ολοκλήρου με ενεργό μεταφορά από το εγγύς σωληνάριο και το ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Το Κ + διηθείται και επαναρροφάται εξ’ ολοκλήρου με ενεργό μεταφορά από το εγγύς σωληνάριο και το ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Η απέκκριση του Κ + συμβαίνει στα άπω σωληνάρια παρουσία αλδοστερόνης. Η αλδοστερόνη αυξάνει τη μεταφορά του Κ + στα άπω ουροφόρα σωληνάρια αλλά και τη διαπερατότητά τους για την απέκκρισή του Κ + στον σωλ. αυλό. Η απέκκριση του Κ + συμβαίνει στα άπω σωληνάρια παρουσία αλδοστερόνης. Η αλδοστερόνη αυξάνει τη μεταφορά του Κ + στα άπω ουροφόρα σωληνάρια αλλά και τη διαπερατότητά τους για την απέκκρισή του Κ + στον σωλ. αυλό. Το Κ + που αποβάλλεται στα ούρα είναι περισσότερο απ’ αυτό που διηθείται, στον υπεραλδοστερονισμό και σε μεταβολική αλκάλωση.

35 Απέκκριση Η + (4300 mEq/d) Το 85% του Η + απεκκρίνεται από τα εγγύς σωληνάρια και μόλις το 15% από τα άπω εσπειραμένα και τα αθροιστικά σωληνάρια. Η απεκκρισή του γίνεται μέσω:  Της ανταλλαγής Να + - Η + Έτσι για κάθε Η + που απεκκρίνεται, ένα Να + και ένα ΗCO 3 ­ επαναρροφώνται και ξαναμπαίνουν στην κυκλοφορία. Έτσι για κάθε Η + που απεκκρίνεται, ένα Να + και ένα ΗCO 3 ­ επαναρροφώνται και ξαναμπαίνουν στην κυκλοφορία.  Της αντλίας Η + - ΑΤPase (5% των συνολικά απεκκρινόμενων Η + )

36 Αντιδράσεις των Η + με ρυθμιστικά διαλύματα ( Αποβολή Η + ) –Τιτλοποιημένη οξύτητα Αντιδράσεις των Η + με ρυθμιστικά διαλύματα ( Αποβολή Η + ) –Τιτλοποιημένη οξύτητα Oι αντιδράσεις λαμβάνουν χώρα στο εγγύς σωληνάριο. Κάθε Η + που αντιδρά με ανιόν ρυθμιστικού διαλύματος (εκτός των ΗCO 3 ­ ) συμβάλλει στην τιτλοποιημένη οξύτητα των ούρων. Άρα η τιτλοποιημένη οξύτητα (20 mmol/d ) εκφράζει κλάσμα της ποσότητας του οξέος που αποβάλλεται στα ούρα (ασθενή οξέα). Oι αντιδράσεις λαμβάνουν χώρα στο εγγύς σωληνάριο. Κάθε Η + που αντιδρά με ανιόν ρυθμιστικού διαλύματος (εκτός των ΗCO 3 ­ ) συμβάλλει στην τιτλοποιημένη οξύτητα των ούρων. Άρα η τιτλοποιημένη οξύτητα (20 mmol/d ) εκφράζει κλάσμα της ποσότητας του οξέος που αποβάλλεται στα ούρα (ασθενή οξέα).

37 Αντιδράσεις των Η + με ρυθμιστικά διαλύματα ( Αποβολή Η + )  Άλλα 40 mmol/d Η + αποβάλλονται ως ΝΗ 4 Cl.  Φυσιολογικά η σχέση NH 3 / τιτλοποιημένα οξέα είναι 1/2.5.  Σε χρόνια μεταβολική οξέωση μπορεί να αποβληθούν έως και 500 mmol/d ΝΗ 4 Cl.  Στη διαβητική κετοξέωση αποβάλ- λονται mmol/d ΝΗ 4 Cl και mmol/d τιτλοποιημένων οξέων.

38 Παράγοντες που επιδρούν στην απέκκριση Η + από το νεφρό Παράγοντες που επιδρούν στην απέκκριση Η + από το νεφρό  Το ενδοκυττάριο PCO 2 ( PCO 2, αποβολής Η + )  H συγκέντρωση Κ + (αντιστρόφως ανάλογα)  Η καρβονική ανυδράση (ανάλογα)  Η αλδοστερόνη (ανάλογα)

39 Επαναρρόφηση HCO 3 ­ Τα HCO 3 ­ επαναρροφώνται με δευτερεύουσα ενεργητική συμμεταφορά με το Να + Από τη διαδικασία αυτή δεν προκύπτει κέρδος στην απώλεια Η +. Η υποκαλιαιμία αυξάνει την επαναρρόφηση HCO 3 ­ στα εγγύς σωληνάρια. Η αύξηση των HCO 3 ­ στα εγγύς σωληνάρια. Η αύξηση των ενδοκυττάριων Η + ευνοεί την επαναρρόφηση των HCO 3 ­. Αντίθετα η υπερκαλιαιμία την ελαττώνει.

40 Απέκκριση HCO 3 ­ Όλα τα τμήματα του νεφρώνα επαναρροφούν HCO 3 ­ με εξαίρεση τα αθροιστικά σωληνάρια του φλοιού τα οποία απεκκρίνουν HCO 3 ­ από τα διάμεσα κύτταρα τύπου Β (σε αλκάλωση). Όλα τα τμήματα του νεφρώνα επαναρροφούν HCO 3 ­ με εξαίρεση τα αθροιστικά σωληνάρια του φλοιού τα οποία απεκκρίνουν HCO 3 ­ από τα διάμεσα κύτταρα τύπου Β (σε αλκάλωση). Tα αθροιστικά σωληνάρια αποτελούνται από τα: 1. Κυρίως κύτταρα 2. Διάμεσα κύτταρα τύπου Α, τα οποία αποβάλλουν Η + και διάμεσα κύτταρα τύπου Β, τα οποία απεκκρίνουν HCO 3 ­.

41 Μεταφορά Cl ­ Το Cl ­ επαναρροφάται στο εγγύς ουροφόρο σωληνάριο παθητικά κατά την ενεργητική μεταφορά του Να +. Επίσης επαναρροφάται ενεργητικά στο ευρύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle κατά τη συμμεταφορά Να + -2Cl ­ -K +. Απεκκρίνεται στα αθροιστικά σωληνάρια ως NH 4 Cl. Το Cl ­ επαναρροφάται στο εγγύς ουροφόρο σωληνάριο παθητικά κατά την ενεργητική μεταφορά του Να +. Επίσης επαναρροφάται ενεργητικά στο ευρύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle κατά τη συμμεταφορά Να + -2Cl ­ -K +. Απεκκρίνεται στα αθροιστικά σωληνάρια ως NH 4 Cl.

42 Επαναρρόφηση ύδατος Το 75-80% του νερού επαναρροφάται στα εγγύς ουροφόρα σωληνάρια. Μόνο το 5% επαναρροφάται στην αγκύλη του Henle. Η επαναρρόφηση ύδατος στα άπω εσπειραμένα και στα αθροιστικά σωληνάρια (facultative reabsoption) εξαρτάται από την ADH (88-99%). Το 75-80% του νερού επαναρροφάται στα εγγύς ουροφόρα σωληνάρια. Μόνο το 5% επαναρροφάται στην αγκύλη του Henle. Η επαναρρόφηση ύδατος στα άπω εσπειραμένα και στα αθροιστικά σωληνάρια (facultative reabsoption) εξαρτάται από την ADH (88-99%).

43 Μεταφορά Ca ++ -PTH  Η PTH αυξάνει την ενεργητική επαναρρόφηση του Ca ++ στα άπω ουροφόρα σωληνάρια.  Η PTH αναστέλλει την επαναρρόφηση HPO 4 - και Ca ++ στα εγγύς ουροφόρα σωληνάρια.  Η PTH αυξάνει την απέκκριση Νa +, K + και ΗCO 3 - ενώ αναστέλλει την απέκκριση ΝΗ 4 + και Η +.

44 Συνοψίζοντας…..

45 Υπάρχει μια διαφορά ωσμωτικότητας από τη φλοιομυελική συμβολή μέχρι τις νεφρικές πυραμίδες γύρω στα 900 mOsm/kg. Σε κάθε οριζόντιο επίπεδο μέσα στο μυελό η ωσμωτικότητα είναι η ίδια στο σωληναριακό αυλό και στο διάμεσο ιστό εκτός από το ανιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle όπου είναι χαμηλότερη από το διάμεσο ιστό και το πλάσμα. Το σωληναριακό υγρό μπαίνοντας στην αγκύλη του Henle είναι ισοωσμωτικό, στα άπω σωληνάρια υποωσμωτικό, ενώ στη συνέχεια ποικίλει. Countercurrent multipliers

46

47 Countercurrent multipliers-Αγκύλη του Ηenle  Το κατιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle έχει μεγάλη διαπερατότητα για το νερό και μικρή διαπερατότητα για το NaCl και την ουρία (concentrating segment).  Το ανιόν σκέλος έχει μικρή διαπερατότητα για το νερό και μεγάλη διαπερατότητα για το NaCl. Το λεπτό ανιόν σκέλος είναι διαπερατό και για την ουρία (diluting segment).

48 Countercurrent multipliers-Διάμεσος ιστός Countercurrent multipliers-Διάμεσος ιστός  Ο διάμεσος ιστός γίνεται υπερωσμωτικός λόγω υψηλών συγκεντρώσεων ΝaCl και ουρίας.  Όσο αυξάνει η ωσμωτικότητα στο μυελό, τόσο περισσότερο τραβάει H 2 O από το κατιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, και από τα αθροιστικά σωληνάρια.

49 Όταν η ουρία φτάσει στα εν τω βάθει μυελικά άπω αθροιστικά σωληνάρια, διαχέεται μαζί με το νερό στο διάμεσο ιστό όπου και παγιδεύεται από το σύστημα αντιρρεύματος των ευθέων αγγείων. Η αύξηση ουρίας στο διάμεσο ιστό αφαιρεί νερό από τα μυελικά αθροιστικά σωληνάρια και από το κατιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle. Ρόλος της ουρίας στη συμπύκνωση των ούρων Ρόλος της ουρίας στη συμπύκνωση των ούρων (Ανακύκλωση-Παγίδευση της ουρίας) (Ανακύκλωση-Παγίδευση της ουρίας)

50 Είναι σχετικά μη διαπερατά για το ΝaCl και έτσι διατηρείται μια διαφορά ωσμωτικότητας μεταξύ διάμεσου ιστού και σωληναριακού υγρού. Τα εν τω βάθει μυελικά αθροιστικά σωληνάρια είναι διαπερατά για την ουρία. Είναι σχετικά μη διαπερατά για το ΝaCl και έτσι διατηρείται μια διαφορά ωσμωτικότητας μεταξύ διάμεσου ιστού και σωληναριακού υγρού. Τα εν τω βάθει μυελικά αθροιστικά σωληνάρια είναι διαπερατά για την ουρία. Η διαπερατότητά τους για το νερό εξαρτάται από την ΑDH. Η διαπερατότητά τους για το νερό εξαρτάται από την ΑDH. Countercurrent multipliers-Αθροιστικά σωληνάρια

51 Countercurrent exchangers-Ευθέα αγγεία  Τα ευθέα αγγεία έχουν παράλληλη πορεία και αντίθετη ροή από τις αγκύλες του Henle και διατηρούν την υπερωσμωτικότητα του διάμεσου μυελικού ιστού.  Είναι διαπερατά για το νερό και τις ουσίες έως ότου επιτευχθεί ωσμωτική ισορροπία με το διάμεσο ιστό.  Επιστρέφουν το νερό και το NaCl που επαναρροφάται από την αγκύλη του Ηenle και τα αθροιστικά σωληνάρια στη συστηματική κυκλοφορία.  Οι συγκεντρώσεις Νa + και ουρίας παραμένουν υψηλές στο διάμεσο ιστό λόγω της χαμηλής ροής των ευθέων αγγείων.

52 Countercurrent exchangers-Ευθέα αγγεία Το Νa +, το Cl ­ και η ουρία περνούν παθητικά από το ανιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle, στο διάμεσο ιστό και στη συνέχεια στο κατιόν σκέλος των ευθέων αγγείων. Συνεχίζουν στο ανιόν σκέλος των ευθέων αγγείων και ξαναπερνούν στο διάμεσο ιστό. Το Νa +, το Cl ­ και η ουρία περνούν παθητικά από το ανιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle, στο διάμεσο ιστό και στη συνέχεια στο κατιόν σκέλος των ευθέων αγγείων. Συνεχίζουν στο ανιόν σκέλος των ευθέων αγγείων και ξαναπερνούν στο διάμεσο ιστό. Το νερό διαχέεται από το κατιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle και το κατιόν σκέλος των ευθέων αγγείων στο διάμεσο ιστό και απ΄αυτόν ξαναμπαίνουν στο ανιόν σκέλος των ευθέων αγγείων. Έτσι ο φλοιός δέχεται ελαφρά υπέρτονο αίμα σε σχέση με το πλάσμα. Το νερό διαχέεται από το κατιόν σκέλος της αγκύλης του Ηenle και το κατιόν σκέλος των ευθέων αγγείων στο διάμεσο ιστό και απ΄αυτόν ξαναμπαίνουν στο ανιόν σκέλος των ευθέων αγγείων. Έτσι ο φλοιός δέχεται ελαφρά υπέρτονο αίμα σε σχέση με το πλάσμα.

53

54 Διουρητικά-Μηχανισμός δράσης  1. Αναστολείς της καρβονικής ανυδράσης (ακεταζολαμίδη)  3. Φουροσεμίδη, αιθακρινικό οξύ, βουμετανίδη  4. Θειαζίδες  5. Aναστολείς της αλδοστερόνης (σπιρονολακτόνη)  5. Τριαμτερένη, αμιλορίδη

55


Κατέβασμα ppt "Φυσιολογία Νεφρού ΔΗΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ DEAA Eπιμελήτρια Α΄ Γ.Ν. Νίκαιας Πειραιά."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google