Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Εργασία για τη μουσική 2010 -2011 Franz Schubert Υπεύθυνοι Εργασίας: ΑΑ θανασούδη-Τρανού Περιστέρα ΑΑ νδρώνης Χρήστος ΒΒ εράρος Μανώλης ΒΒ οσνιάκος.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Εργασία για τη μουσική 2010 -2011 Franz Schubert Υπεύθυνοι Εργασίας: ΑΑ θανασούδη-Τρανού Περιστέρα ΑΑ νδρώνης Χρήστος ΒΒ εράρος Μανώλης ΒΒ οσνιάκος."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1

2 Εργασία για τη μουσική Franz Schubert Υπεύθυνοι Εργασίας: ΑΑ θανασούδη-Τρανού Περιστέρα ΑΑ νδρώνης Χρήστος ΒΒ εράρος Μανώλης ΒΒ οσνιάκος Νίκος ΓΓ κεβοργκιάν Άνι

3 Περιεχόμενα 1.ΛΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ …ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΥΜΠΕΡΤ……....… …..…3 2. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ- Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΟΥΜΠΕΡΤ…….……………….………4-5 3.ΤΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ……………………………………………..….6 4.ΟΟ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ…………………………………..……………...….….7 5.ΘΘεματικός κατάλογος συνθέσεων (Deutsch)………………...….….8 •Σ•Συμφωνίες……………………...………….…………………...8 •Μ•Μουσική για σύνολο δωματίου…………………………..…9 •Σ•Σόλο πιάνο…………………….…………………………...…..9 •Π•Πιάνο, τέσσερα χέρια…………….…………………… •Ο•Ορατόριο………………………….…………………………...10 •Έ•Έργα για το στάδιο…………………………..………..… ΤΤρία κομμάτια για πιάνο D 946………………………………………13 7.ΣΣονάτα για πιάνο σε Σι ύφεση μείζονα, D 960… … TTο Κουιντέτο της Πέστροφας………………………………....….16-17

4

5 ↑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ- Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΟΥΜΠΕΡΤ Ο Φραντς Πέτερ Σούμπερτ ( Franz Peter Schubert 31 Ιανουαρίου, 1797 – 19 Νοεμβρίου, 1828), ήταν Αυστριακός συνθέτης. Ήταν εξαιρετικά παραγωγικός σε όλη τη διάρκεια της σύντομης ζωής του. Συνέθεσε περισσότερα από εξακόσια Λήντερ (lieder, ρομαντικά τραγούδια) καθώς και πολλές συμφωνίες, σονάτες, έργα μουσικής δωματίου, θρησκευτικά έργα, μερικές όπερες και πολλά άλλα έργα.31 Ιανουαρίου Νοεμβρίου1828 ΑυστριακόςσυνθέτηςΛήντερσυμφωνίεςσονάτες μουσικής δωματίουόπερες O Φραντς Πέτερ Σούμπερτ γεννήθηκε στο Λίχτενταλ (Liechtental, προάστιο της Βιέννης), όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως δάσκαλος. 'Ηταν 12ο από 14 παιδιά στην οικογένεια και τα παιδικά χρόνια πέρασαν αντίστοιχα μέσα σε ένα περιβάλλον δουλειάς, αρκετά αυστηρής πειθαρχίας, αλλά και μουσικής παιδείας. Ο πατέρας του και τα αδέλφια του μικρού Σούμπερτ έπαιζαν όλοι από ένα όργανο και εκτελούσαν συχνά σε ομάδες μουσική δωματίου. Σ' αυτό το περιβάλλον καλλιεργήθηκε η μουσική ιδιοφυΐα του μετέπειτα μεγάλου συνθέτη. Ειδικότερα, ο Φράντς πήρε από τον πατέρα του μαθήματα βιολιού και από τον αδερφό του Ιγνάτιο μαθήματα πιάνου, ενώ κατόπιν συνέχισε μουσικές σπουδές στην εκκλησία της ενορίας του, όπου μελέτησε τραγούδι, εκκλησιαστικό όργανο με τον αρχιμουσικό Μ. Χόλτσερ. Το 1808 έγινε μέλος της αυτοκρατορικής χορωδίας και σπουδαστής στο προσαρτημένο μοναστήρι. Τα πρώτα τραγούδια (Lieder), που συνέθεσε γύρω στο 1811, κίνησαν το ενδιαφέρον του αρχιμουσικού της Αυλής Α. Σαλιέρι, o οποίος το 1812 τον περιέλαβε στους μαθητές του και προσπάθησε αργότερα, αν και χωρίς επιτυχία, να τον βοηθήσει να καταλάβει διάφορες θέσεις. Το 1813 βγήκε από το μοναστήρι και διορίστηκε δημοδιδάσκαλος. 'Ετσι μπόρεσε να αφοσιωθεί σχεδόν αποκλειστικά στη σύνθεση. Το 1814 εκτελέστηκε δημόσια η Λειτουργία του (Messe), ενώ στο επόμενο έτος ανήκει το γνωστό τραγούδι (Lied) Η Μαργαρίτα στο Ροδάνι (Gretchen am Spinnrade) σε στίχους του Γκαίτε, που θεωρείται ένα από τα πρώτα αριστουργήματα του Σούμπερτ. Αυτό το τραγούδι το έγραψε ο Σούμπερτ σε ηλικία 17 ετών και θεωρείται αρχέτυπο του είδους του. Ο Σούμπερτ έγραφε μουσικά έργα με μεγάλη ευκολία και εντυπωσιακή ταχύτητα. Το 1815, σε ηλικία 18 χρονών, όταν του έφεραν το ποίημα του Βασιλιά των Σκλήθρων το διάβασε και ύστερα το απήγγειλε μεγαλόφωνα σε μερικούς φίλους του. Αμέσως μετά κάθισε στο τραπέζι της δουλειάς του και έγραψε μονομιάς την υπέροχη μουσική του μετάφραση. Το ίδιο βράδυ, οι συμμαθητές του, παίρνοντας το χειρόγραφο που είχε γράψει ο ίδιος, δίχως να χρησιμοποιήσει κανένα όργανο, τον έβαλαν να ακούσει στο πιάνο την συναρπαστική αυτή σελίδα που μάγεψε τον κόσμο. Τον ίδιο χρόνο έγραψε το Κουιντέτο της Πέστροφας, και άλλα έργα για μικρά σύνολα. Ο Σούμπερτ ήταν πολύ κοινωνικός και είχε ανάγκη, για να αισθάνεται άνετα, να περιστοιχίζεται από χαρούμενους φίλους. Μη τρέφοντας καμιά φιλοδοξία, αγαπούσε την απλή και εγκάρδια ζωή στις ταβέρνες και στα πανδοχεία των προαστίων της Βιέννη, στα οινοπωλεία (Weinstuben) και στις μπυραρίες, όπου οι φίλοι του τον περιέβαλαν με την στοργή τους και όπου έγραφε τα τραγούδια του στην γωνιά ενός τραπεζιού, μέσα στους καπνούς των πούρων, με περισσότερη ευφορία παρότι μέσα στην σιγή της άχαρης και σκυθρωπής του κάμαρας. Το 1818 ανέλαβε την μουσική εκπαίδευση των δύο γιων του κόμη Εστερχάζυ, γεγονός που του εξασφάλισε κάποια οικονομική άνεση, επιτρέποντάς του να περνά τον χειμώνα στην Βιέννη και το καλοκαίρι στην ουγγρική εξοχή.

6 Αυτή ήταν η πιο άνετη και γονιμότερη, από μουσική άποψη, περίοδος της ζωής του νεαρού συνθέτη, που οι φίλοι και θαυμαστές του προσπαθούσαν να παρουσιάσουν στο κοινό, επιδιώκοντας όμως ταυτόχρονα σύμφωνα με τις προτιμήσεις της εποχής- να προβάλλουν το μελοδραματικό του έργο, είδος που αντιπροσωπεύει λιγότερο την τέχνη του. 'Eτσι παρουσιάστηκε στο κοινό η οπερέτα Οι Δίδυμοι (Die Zwillingsbrueder), το και το μελόδραμα Η Μαγική 'Aρπα (Die Zauberharfe) το 1820, από την οποία έμεινε μόνο η εισαγωγή με τίτλο Ροζαμούνδη (Rosamunde). Αντίθετα ο Σούμπερτ σημείωνε διαρκώς μεγαλύτερες επιτυχίες με τα τραγούδια (Lieder) του, πολλά από τα οποία εκδόθηκαν με προεγγραφές συνδρομητών. Ο Σούμπερτ ήταν ειλικρινής θαυμαστής του Μπετόβεν, δεν τον γνώρισε όμως προσωπικά, αφενός επειδή ο Μπετόβεν ήταν δύστροπος και δεν πλησιαζόταν εύκολα, αφετέρου, επειδή ο Σούμπερτ θεωρούσε τον εαυτό του μηδαμινό μπροστά στη μουσική ιδιοφυΐα του κορυφαίου συνθέτη. Ο θάνατος του Μπετόβεν σε ηλικία 57 ετών, τον Μάρτιο του 1827, συγκλόνισε βαθύτατα τον Σούμπερτ, ο οποίος συνόδευσε το φέρετρο κρατώντας ένα αναμένο δαυλό, όπως πολλοί άλλοι Βιενέζοι. Το έτος 1822 διαπιστώθηκε ότι πάσχει ο Σούμπερτ από σύφιλη, ανίατη και θανατηφόρα ασθένεια εκείνη την εποχή. Αυτό το γεγονός δημιούργησε στο μεγάλο συνθέτη μία κατάσταση κατάθλιψης και επηρέασε σημαντικά τη συμπεριφορά του μέχρι το θάνατό του. 'Eπειτα από μια περίοδο αναπαύσεως, καταπιάστηκε και πάλι με συνθέσεις που κρίθηκαν αργότερα ως αριστουργήματα, όπως ο κύκλος των τραγουδιών Χειμερινό Ταξίδι (Winterreise) που μόνος του θα ήταν αρκετός για να αποδείξει την μεγαλοφυΐα του. Πέθανε στις 19 Νοεμβρίου1828 σε ηλικία 31 ετών από τύφο και θάφτηκε με φροντίδα των πολλών φίλων του, αν και μάλλον άγνωστος στο ευρύ κοινό, δίπλα στον Μπετόβεν. Στα αρχεία του βρέθηκαν πολλά κοσμικά και εκκλησιαστικά έργα που δεν είχαν εκτελεστεί, ανάμεσά τους και συμφωνίες, μία δε ημιτελής.

7 ↑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ Πάνω απ'όλα όμως για τον Σούμπερτ υπήρχε η μουσική. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια συγκεντρώνει ένα τεράστιο μουσικό έργο στη σύνθεση, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί φιλία με άλλους καλλιτέχνες όπως ποιητές, ζωγράφους και αποτελεί την ψυχή σε μουσικές βραδιές με τους φίλους του που έμειναν γνωστές σαν "Σουμπερτιάδες". Το 1820 επισκέπτεται τον Μπετόβεν για να του δώσει ένα λήντ που του έχει αφιερώσει, ο Μπετόβεν όμως έχει βγει και ο νεαρός Σούμπερτ παρα ­ δίδει το χειρόγραφό του σε μία Υπηρέτρια. Η αρρώστια χτυπά την πόρτα του στα τέλη του 1822.Ο Σούμπερτ, όπως και πολλοί καλλιτέχνες της εποχής του, προσβάλλεται από συφιλίδα. Στις αρχές του 1823 είναι πολύ άρρωστος και τον Μάιο εισάγεται στο Γενικό Νοσοκο ­ μείο της Βιέννης. Πιθανολογείται ότι η άσχημη ψυχολογική του κατάσταση τον εμπόδισε να ολοκληρώσει την 8η συμφωνία του, που έμεινε για πάντα γνωστή με το όνομα Ημιτελής. Η υγεία του παρουσιάζει εναλλαγές βελτιώ ­ σεως και επιδεινώσεων τον Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς και για αρκετό καιρό η ψυχική του κατάσταση θα είναι άλλοτε καλή και άλλοτε θα εναλλάσσεται μεταξύ ευερεθιστότητας και μελαγχολίας. Η δημι ­ ουργικότητά του όμως θα παραμείνει ανεπηρέαστη. Η υγεία του εμφανίζεται καλύτερη τα δύο επόμενα χρόνια και ο ίδιος το αποδίδει στην ευεργετική επίδραση της διαμονής σε εξοχικά μέρη όπως το Rossau ή το Zseliz της Ουγγαρίας. Από την πέννα του ξεπηδούν σειρά μουσικών αριστουργημάτων ό ­ πως Kουαρτέττα, κουϊντέτα, συμφωνίες μα πάνω απ'όλα τα λήντερ του, τραγού ­ δια πάνω σε στίχους μεγάλους ποιητών, όπως για παράδειγμα του Γκαίτε. Και μόνο αυτά θα αρκούσαν να του εξασφαλίσουν την μουσική αθανασία. Στις αρχές του 1827 ο Σούμπερτ συγκλονίζεται ψυχικά από την βαρειά κατάσταση της υγείας του Μπετόβεν. Προσπαθεί να τον επισκεφθεί, αλλά δεν θα καταφέρει να μιλήσει μαζί του. Ο Μπετόβεν πάντως θα διαβάσει τις τε ­ λευταίες μέρες της ζωής του παρτιτούρες τραγουδιών του Σούμπερτ και η κρίση του θα αποτελέσει την υπέρτατη αναγνώριση "Στον Σούμπερτ υπάρχει πραγματικά η Θεία σπίθα". Ο Σούμπερτ θα πετύχει να επισκεφθεί τον Μπετό ­ βεν μαζί με άλλους φίλους του όπως τα αδέλφια Huttenbrenner στις 19 Μαρ ­ τίου. Γιά πρώτη φορά βλέπει από κοντά τον μουσικό θρύλο ύστερα από τόσα χρόνια που ζούσαν στην ίδια πόλη. Eίναι όμως πολύ αργά. Ο Δάσκαλος βρί ­ σκεται ήδη σε κώμα και θα πεθάνει επτά μέρες αργότερα. Στην κηδεία του Μπετόβεν, στις 29 Μαρτίου ο Σούμπερτ είναι ένας από τους 36 λαμπαδηφόρους. Μετά την κηδεία όλη η συντροφιά των καλλιτεχνών πήγε σε κάποιο πανδοχείο κοντά στο Wahring όπου έγινε η ταφή. Ο Σούμπερτ έκανε την πρώτη πρόποση, καθώς περιγράφει ο N.Lebrecht, που ήταν η συνηθισμένη σε τέτοιες περιπτώσεις "Σε αυτόν που μόλις αποχαιρετήσαμε". Η δεύτερη πρόποση όμως, που έκανε πάλι ο Σούμπερτ, ξάφνιασε "Σε αυτόν που πρόκειται να ακολου ­ θήσει". Μελαγχολική διάθεση της στιγμής ή κάποιο σκοτεινό προαίσθημα; Το γεγονός είναι ότι ο επόμενος που ακολούθησε ήταν ο ίδιος ο Σούμπερτ.

8 ↑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ Η νόσος που οδήγησε τον Σούμπερτ στον θάνατο ξεκίνησε στις 31 Οκτωβρίου Ενώ έτρωγε ψάρι στο Πανδοχείο Κόκκινος Σταυρός του Χίμμελπφορτγκρουντ αισθάνθηκε έντονη ναυτία και έκανε εμετό, υποστηρίζοντας ότι τον δηλητήριασαν. Από την ημέρα εκείνη δεν σηκώθηκε από το κρεβάτι του και δεν έτρωγε τίποτε. Οι εκδοχές για την φύση της νόσου δι ­ χάζονται. Οι περισσότεροι βιογράφοι μιλούν για τυφοειδή πυρετό ή ανα ­ φέρουν "κοιλιακό τύφο" (typhus abdominalis), συνήθη έκφραση της εποχής για τον τυφοειδή σε αντιδιαστολή από τον συχνό τότε στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, εξανθηματικό τύφο. Την εκδοχή του τυφοειδούς, που βασίζεται στην διάγνωση και την περιγραφή που έκανε ο θεράπων ιατρός του Rinna, υιοθετούν οι Fenelon, Schonberg, Osborne και Kennedy. Αντίθετα ο Sams τείνει υπέρ της εκδοχής της συφιλίδος. Φαίνεται όμως από τις περιγραφές των τελευταίων ημερών ότι έως λίγο πριν το τέλος ο Σούμπερτ διατηρούσε αρκετή διαύγεια πνεύματος. Ηταν πολύ αδύναμος, δεν μπορούσε να σηκωθεί, αλλά διάβαζε τον "Τελευταίο των Μοικανών" του Κούπερ και ολοκλήρωνε τον κύκλο τραγουδιών "Χειμωνιάτικο Ταξί ­ δι" που έμελλε να είναι το κύκνειο άσμα του. Σε επιστολή προς τον φίλο του Franz Schober (ποιητής, ) με ημερομηνία ο Σούμπερτ αναφέρει "Δεν έχω βάλει τίποτα στο στόμα μου 11 μέρες. Παραπατώντας σέρνομαι από την καρέκλα στο κρεβάτι μου. Ο Ρίν ­ να με κουράρει. Αν φάω οτιδήποτε αμέσως κάνω εμετό". Στις 16 Νοεμ ­ βρίου ο αδελφός του Φερδινάνδος καλεί ιατρικό συμβούλιο από το οποίο ο Ρίννα απουσιάζει καθώς ήταν κι' ο ίδιος άρρωστος. Παίρνουν μέρος οι ιατροί Johann Wisgrill και Josef von Vering χωρίς όμως να βοηθήσουν θεραπευτικά και φαίνεται ότι θεώρησαν την κατάσταση απελπιστική. Πραγματικά ο Σούμπερτ πέφτει σε παραλήρημα με κάποια ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα. Την Τρίτη 18 Νοεμβρίου παραληρεί και ο αδελφός του Φερδινάνδος προσπαθεί να τον καθησυχάσει λέγοντας του ότι βρίσκεται στο σπίτι του. "Οχι, δεν είναι αλήθεια" απαντά ο άτυχος Σούμπερτ "δεν είμαι στο σπίτι μου. Ο Μπετόβεν δεν αναπαύεται εδώ κοντά". Την επόμενη μέρα, 19 Νοεμβρίου στις 3 το μεσημέρι πεθαί ­ νει. Τα τελευταία του λόγια είναι "ιδού,ιδού το τέλος μου". Είναι μόλις 31 ετών. Ο αδελφός του συναισθάνεται την τελευταία επιθυμία και προβαίνει στην μεγάλη, γιά το πενιχρό βαλάντιό του, θυσία να γί ­ νει η ταφή του Φραντς Σούμπερτ στο νεκροταφείο του Wahring. Στις 21 Νοεμβρίου ενταφιάζεται κοντά στον Μπετόβεν. Μόνο τρείς τάφοι χωρί ­ ζουν τους δύο μουσικούς και όταν τα οστά του Μπετόβεν μεταφέρονται τον Ιούνιο του 1882 στο Κεντρικό Νεκροταφείο της Βιέννης (Zentral Friedhof) η πόλη της Βιέννης εκπληρώνει απόλυτα την τελευταία επι ­ θυμία του Σούμπερτ και μεταφέρει 3 μήνες αργότερα τα οστά του ακρι ­ βώς δίπλα στον τάφο του Μπετόβεν. Από τότε οι δύο μουσουργοί που δεν συναντήθηκαν στην ζωή βρίσκονται δίπλα δίπλα στον αιώνιο ύπνο και στην αθανασία. Το επίγραμμα πάνω στο μνημείο του Σούμπερτ, από τον φίλο του μεγάλο ποιητή και συγγραφέα Franz Grillparzer συνοψί ­ ζει απόλυτα την σύντομη σταδιοδρομία του "Die Tonkunst begrub hier einen reichen Besitz,aber noch viel schonere Hoffnungen" Η Τέχνη της Μουσικής ενταφίασε εδώ ένα πλούσιο απόκτημα, αλλά ακόμη ωραιότερες προσδοκίες

9 ↑ Θεματικός κατάλογος συνθέσεων (Deutsch) Otto Erich Deutsch (5 Σεπτεμβρίου, 1883, Βιέννη - 23 Νοεμβρίου 1967, Βιέννη) ήταν ένας Αυστριακός μουσικολόγος. Schubert Ολοκλήρωσε συστηματικό θεματικό κατάλογο των συνθέσεων του Σούμπερτ το 1951 και εκδόθηκε στο Λονδίνο, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στην αποκατάσταση της γνήσιας συνθετικής εικόνας της δημιουργίας του. Έκτοτε καθιερώνεται η αρίθμηση των έργων του Σούμπερτ σύμφωνα με τον κατάλογο Deutsch.ΒιέννηΑυστριακόςμουσικολόγος Αυτός ο κατάλογος δίνει κάποια καλύτερα γνωστά παραδείγματα των 1000 συνθέσεων του Schubert. το αυτόγραφο Σούμπερτ της οκτάδας του F (Δ 803), σύμφωνα με ορισμένουςοκτάδας του F (Δ 803) μελετητές μια πιθανή εκδοχή » του λεγόμενου Gastein « συμφωνία

10 ↑ ↑ Συμφωνίες •No. 1, 82 Συμφωνία αρ. 1 σε ρε μείζονα, D 82 Συμφωνία αρ. 1 • Συμφωνία αρ. 2 σε σι-ύφεση μείζονα, D 125 Συμφωνία αρ. 2 • Συμφωνία αρ. 3 σε ρε μείζονα, D 200 Συμφωνία αρ. 3 • Συμφωνία αρ. 4 σε Ντο ελάσσονα, D 417 Τραγικό Συμφωνία αρ. 4 • Συμφωνία αρ. 5 σε σι-ύφεση μείζονα, D 485 Συμφωνία αρ. 5 • Συμφωνία αρ. 6 σε ντο μείζονα, D 589 Little Ντο μείζονα Συμφωνία αρ. 6 • Συμφωνία αρ. 7 σε μι μείζονα, D 729: σκιαγραφείται ως πλήρες αποτέλεσμα του 1821, με μέρος της πρώτης κυκλοφορίας πλήρως ενορχηστρωμένη (θέατρο, εκδόσεις από τον John Barnett, Felix Weingartner και Brian Newbould ) Συμφωνία αρ. 7τον John BarnettFelix WeingartnerBrian Newbould • Συμφωνία αρ. 8 σε σι ελάσσονα, D 759 Ημιτελής, ενίοτε υπολογίζεται ως αριθ. 7. Μόνο οι δύο πρώτες κινήσεις ολοκληρώθηκαν, τρίτη κίνηση ήταν σχεδιασμένη, η τέταρτη δεν ήταν κατά πάσα πιθανότητα ποτέ γραπτή Συμφωνία αρ. 8Ημιτελής • Συμφωνία αρ. 9 σε ντο μείζονα, D 944 Μεγάλη ντο μείζονα, ενίοτε υπολογίζεται ως αριθ. 7 και αριθ. 8 (βλέπε: Η κατάρα του ένατου ) Συμφωνία αρ. 9Η κατάρα του ένατου • 10η (ή "Τελευταία") Συμφωνική σε ρε μείζονα (που εκπονήθηκε από Brian Newbould από το συμφωνικό σκίτσο Δ 936a) 10η (ή "Τελευταία") ΣυμφωνικήBrian Newbould ↑ Μουσική για σύνολο δωματίου ↑ • Sonatensatz, D 28, για πιάνο τρίο Sonatensatz • Άνεμοι οκτάδα σε φα μείζονα, D 72 • Quartett Fl ö te f ü r, Gitarre, Bratsche und Violoncell, D.96 • Κουαρτέτο Εγχόρδων Αρ. 11 E, D 353 • (Σονάτα για βιολί και πιάνο σε λα), D 574Σονάτα για βιολί και πιάνο σε λα • Τρίο για έγχορδα σε σι-επίπεδη, D 581 (1817) • The Trout Quintet, D 667 — see also Songs below. (Πιάνο Κουιντέτο σε Α), Η Πέστροφα Quintet, D 667Πιάνο Κουιντέτο σε Α • (quartet movement) in C minor, D 703 Quartettsatz (κίνηση κουαρτέτο) σε ντο ελάσσονα, D 703Quartettsatz • piano and flute, Op. Παραλλαγές On "Trockne Blumen" (από το Die sch ö ne M ü llerin ), πιάνο και φλάουτο, Op. posth. 160, D 802Die sch ö ne M ü llerin • D 803 Οκτάδα στο F, D 803Οκτάδα στο F • D 804 (known as the Rosamunde Quartet ) String Quartet Αρ. 13 σε λα ελάσσονα, D 804 (γνωστό ως το Rosamunde Quartet)RosamundeString Quartet Αρ. 13 σε λα ελάσσοναRosamunde • D 810 (using music from the song Death and the Maiden ) (Κουαρτέτο Εγχόρδων Αρ. 14 σε ρε ελάσσονα), D 810 (με μουσική από το τραγούδι Θάνατος και η Κόρη)Κουαρτέτο Εγχόρδων Αρ. 14 σε ρε ελάσσονα • D 821 (for the arpeggione, a cello -like new instrument and piano, now played on cello and viola) Arpeggione Sonata, D 821 (για τις arpeggione, ένα τσέλο που μοιάζει με νέο μέσο και το πιάνο, τώρα παίζεται στο βιολοντσέλο και την βιόλα)arpeggionecelloArpeggione Sonata arpeggioneτσέλο • (Κουαρτέτο Εγχόρδων Αρ. 15 σε σολ), Op. 161, D 887 (1826)Κουαρτέτο Εγχόρδων Αρ. 15 σε σολ • Rondeau λαμπρό για πιάνο και βιολί, Op. 70, D 895 • D 897, for piano trio Notturno, D 897, για τρίο πιάνοNotturno • D 898 Piano Trio Νο 1 στην Β-επίπεδη, D 898Piano Trio Νο 1 στην Β-επίπεδη • D 929 Piano Trio αρ. 2 σε μι-επίπεδη, D 929Piano Trio αρ. 2 σε μι-επίπεδη • Φαντασία για πιάνο και βιολί σε ντο, D 934 • in C, D 956 String Quintet σε C, D 956String Quintet

11 ↑ ↑ Σόλο πιάνο Η Σόλο πιάνο Schubert μουσική, περιλαμβάνει είκοσι μία σονάτες (ανάλογα με το σύστημα ταξινόμησης), δύο δέσμες τεσσάρων impromptus κάθε (D. 899 και D. 935), τα έξι Moments Musicaux, και τις παραλλαγές με θέματα από άλλους, όπως είναι μια παραλλαγή σε ένα Θέμα από Anton Diabelli.Anton Diabelli ↑ ↑ Πιάνο, τέσσερα χέρια Σούμπερτ ήταν ένας παραγωγικός συνθέτης της μουσικής για πιάνο, τέσσερα χέρια. militairesDuoin F minor Μερικά από τα πιο γνωστά από αυτά τα έργα είναι η πρώτη από τις τρεις militaires Πορείες, το Grand Duo και τη Φαντασία σε φα ελάσσονα, D 940. • Φαντασία σε σολ μείζονα, D 1 • Φαντασία σε σολ ελάσσονα, D 9 • Φαντασία σε ντο ελάσσονα, D 48 • Polonaise σε ρε ελάσσονα, Op. 75, D 599 • Polonaise στη Β-ύφεση μείζονα, Op. 75, D 599 • Polonaise σε μι μείζονα, Op. 75, D 599 • Polonaise σε φα μείζονα, Op. 75, D 599 • Marche H é roique σε Σι ελάσσονα, Op. 27, D 602 • Marche H é roique σε ντο μείζονα, Op. 27, D 602 • Marche H é roique σε ρε μείζονα, Op. 27, D 602 • Rondo σε ρε μείζονα, Op. posth. 138, D 608 • Grande Σονάτα σε σι-ύφεση μείζονα, Op. 30, D 617 • Γερμανική Χορός με 2 τριάδες και 2 L ä ndler, D 618 • Παραλλαγές σε ένα γαλλικό τραγούδι σε Μι ελάσσονα, Op. 10, D 624 • Overture σε φα μείζονα, Op. 34, D 675 • 3 Πορείες Militaires σε ρε μείζονα, σολ μείζονα, E-ύφεση μείζονα, Op. 51, D 733 • Σονάτα σε Ντο μείζονα ("Grand Duo"), Op. posth. 140, D 812 • Παραλλαγές σε ένα αρχικό θέμα σε Α-ύφεση μείζονα, Op. 35, D 813 • 4 "L ä ndler » σε μι ύφεση μείζονα-, A-ύφεση μείζονα, ντο ελάσσονα, ντο μείζονα, D 814 • Διασκέδαση à la Hongroise σε σολ ελάσσονα, Op. 54, D 818 • 6 Grandes Πορείες et τριάδες στην E-επίπεδη, σολ ελάσσονα, Σι ελάσσονα, ρε μείζονα, E-ύφεση μείζονα, Ε μείζονα, Op. 40, D 819 • Διασκέδαση σε ένα γαλλικό μοτίβο σε Σι ελάσσονα, Op. 84, αρ. 1, D 823 • Διασκέδαση σε ένα γαλλικό μοτίβο σε Μι ελάσσονα, Op. 63, αρ. 1, D 823 • Διασκέδαση σε ένα γαλλικό μοτίβο σε Μι ελάσσονα, Op. 84, αρ. 2, D 823 • 6 Polonaises σε ρε ελάσσονα, φα μείζονα, B-ύφεση μείζονα, ρε μείζονα, ένα σημαντικό, Ε μείζονα, Op. 61, D 824 • Grand κηδεία Μαρτίου σε ντο ελάσσονα, Op. 55, D 859 • Grande Marche H é roique σε λα ελάσσονα, Op. 66, D 885 • 2 Πορείες Caract é ristiques σε ντο μείζονα, Op. posth. 121, D 886

12 • Παραλλαγές σε ένα θέμα από την όπερα "Μαρία" από Herold σε ντο μείζονα, Op. 82, D 908 • Μαρτίου (Μάρτιος Παίδων), σε σολ μείζονα, D • in F minor Φαντασία σε φα ελάσσονα, Op. 103, D 940 • Duo (Lebensstürme) σε λα ελάσσονα, Op. posth. 144, D 947 • Rondo σε λα μείζονα, Op. 107, D 951 • Φούγκα σε Μι ελάσσονα, Op. posth. 152, D 952 • Allegro moderato σε ντο μείζονα, D 968 • Andante σε λα ελάσσονα, D 968 • Παραλλαγές σε ένα αρχικό θέμα σε σι-ύφεση μείζονα, Op. posth. 82, αρ. 2, Δ 968 Α ↑ ↑ Ορατόριο •Λάζαρος (Wien 1820, D 689)

13 Deutsch DeutschTitle ΤίτλοςGenre ΎφοςSubdivisions ΥποδιαιρέσειςComposition Σύνθεση 11 Spiegelritter Der Spiegelritter Spiegelritter Spiegelritter DerSingspiel 3 acts ( but only overture and part of Act 1 finished ) 3 πράξεις (αλλά μόνο εισαγωγή και μέρος της Πράξης 1 τελικό) Teufels Des Teufels Lustschloß natürliche Zauberoper Zauberoper3 acts 3 πράξεις1813/ vierjährige Der vierjährige Posten Singspiel 1 act 1 Πράξη Fernando Singspiel 1 act 1 Πράξη Claudine von Villa Bella Claudine Bella Villa vonSingspiel 3 acts ( but only overture and act 1 now exist ) 3 πράξεις (αλλά μόνο εισαγωγή και πράξης 1 Υπάρχουν τώρα) Freunde Die Freunde von Salamanka Freunde Die Freunde Σαλαμάνκα vonSingspiel 2 acts 2 πράξεις Bürgschaft Die Bürgschaft Oper (fragment) Oper (απόσπασμα) 3 acts ( but only acts 1 and 2 remain ) 3 πράξεις (αλλά μόνο πράξεις 1 και 2 παραμένουν) Adrast lyrische Tragödie 2 or 3 acts ( unfinished ) 2 ή 3 πράξεις (ημιτελή) 1819/ Zwillingsbrüder Die Zwillingsbrüder Die ZwillingsbrüderPosse mit Gesang 1 act 1 Πράξη1818/ Zauberharfe Die Zauberharfe Zauberspiel mit Musik, melodrama Zauberspiel mit Musik, μελόδραμαmelodrama 3 acts 3 πράξεις Sacontala Oper 3 acts ( but only sketches for Act 1 and Act 2 ) 3 πράξεις (αλλά μόνο για τα σκίτσα Πράξη 1 και Πράξη 2) 1820– Sophie Oper sketches, 3 numbers only σκίτσα, 3 μόνο αριθμούς spring 1821? την άνοιξη του 1821; 732 Alfonso und Estrella Oper 3 acts 3 πράξεις1821/ Rüdiger Oper sketches only for No. 1 and No. 2 σκίτσα μόνο για τον αριθμό 1 και Νο from May από το Μάιο Verschworenen Die Verschworenen Singspiel 1 act 1 Πράξη1823 ↑ Έργα για το στάδιο 796 Fierrabras heroisch-romantische Oper 3 acts 3 πράξεις Rosamunde incidental music σκηνική μουσική Graf Der Graf von Gleichen Graf von der Graf GleichenGleichenromantische Oper 2 acts ( but only sketches ) 2 πράξεις (αλλά μόνο σκίτσα) 1827/ Minnesänger Der Minnesänger Minnesänger Minnesänger DerOper unfinished, lost ημιτελής, έχασε

14 Το σπίτι του Φρανς Σουμπερτ στη Βιέννη Ο Φρανς Σούμπερτ σε ηλικία 16 ετών. Σχέδιο του Λέοπολντ φον Κούπελβήζερ

15 ↑ Τρία κομμάτια για πιάνο D 946 O Σούμπερτ μετά από μια μικρή περίοδο απραξίας τον Απρίλιο του 1828, άρχισε να συνθέτει ξανά τον επόμενο μήνα. Έτσι λοιπόν στο τέλος του Μαΐου ολοκληρώνει και το D 946. Ο συνθέτης δεν ονόμασε ούτε αρίθμησε κάποιο από τα κομμάτια. Πέρα από αυτό δεν γνωρίζουμε τίποτε άλλο για τις συνθήκες σύνθεσης του έργου. Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι τα κομμάτια δεν γράφτηκαν ως ένα ενιαίο έργο, δεδομένου ότι και το Νο. 3 βρέθηκε σε διαφορετικό χειρόγραφο, σε αντίθεση με το Νο. 1 και το Νο. 2 που βρέθηκαν μαζί. Παρόλ ’ αυτά υπερισχύει η άποψη ότι τα κομμάτια είναι ένα σύνολο, εφόσον γράφτηκαν την ίδια περίοδο και παρουσιάζουν ομοιότητες στον τρόπο γραφής, δομής και εκτέλεσης. Άλλωστε μ ’ αυτόν τον τρόπο εκδόθηκαν σαράντα χρόνια μετά το θάνατο του συνθέτη το 1868 στο Winterthur σε ανώνυμη έκδοση από το συνθέτη Γιοχάνες Μπραμς (ο οποίος υπήρξε μεγάλος θαυμαστής του και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάδοση και αναγνώριση του έργου του Σούμπερτ στο δεύτερο μισό του 19ού αιώνα). Δημοσιεύτηκαν σε τρία ξεχωριστά μικρά βιβλία με τον τίτλο Drei Klavierstücke. To πρώτο κομμάτι είναι γραμμένο στη Μι ύφεση ελάσσονα σε φόρμα rondo. Είναι ένα γρήγορο (allegro assai), γεμάτο ενέργεια και δυναμική μέρος, με επεισόδια που αντιπαραβάλλονται και κινούνται σε διαφορετικές τονικότητες. Ο Σούμπερτ διέγραψε τα δύο τελευταία τμήματα του κομματιού, συμπεριλαμβανομένου και του τέλους και δεν συνέθεσε ένα καινούριο έτσι ώστε να αντικαταστήσει το παλιό. Ωστόσο στην πρώτη έκδοση συμπεριλαμβάνονται και τα διαγραμμένα τμήματα. Το Νο. 2 είναι γραμμένο στην ομώνυμη μείζονα τονικότητα και παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με το Νο. 1 στο χαρακτήρα και τη φόρμα, αν και έχει μια πιο πολύπλοκη δομή. Βασίζεται σε μια ιταλική "καβατίνα" και ξεκινά με μία γαλήνια και εκφραστική μελωδία. Όλο το κομμάτι είναι ιδιαίτερα λυρικό. Το ζωηρό Νο. 3 είναι γραμμένο σε Ντο μείζονα και έχει τριμερή φόρμα. Είναι ένα δεξιοτεχνικό κομμάτι όπου κυριαρχεί μία υπέροχη μελωδία που αποδίδεται με οκτάβες. Μετά από το δεύτερο τμήμα που έχει αντιθετικό χαρακτήρα, επανέρχεται το πρώτο, γρήγορο (allegro) μέρος. Το κομμάτι κλείνει μ’ ένα accelerando που αυξάνει την ένταση και μας δίνει ένα πολύ εντυπωσιακό και δυνατό φινάλε, που δημιουργεί έντονα συναισθήματα στον ακροατή.

16 ↑ Σονάτα για πιάνο σε Σι ύφεση μείζονα, D 960. O Φραντς Σούμπερτ έγραψε συνολικά 21 Σονάτες για πιάνο, οι οποίες σύμφωνα με τα υφολογικά τους χαρακτηριστικά μπορούν να χωριστούν σε δύο περιόδους. Η πρώτη περίοδος (ως το 1819) περιλαμβάνει τις νεανικές του συνθέσεις και η δεύτερη ( ) τις ώριμες και πιο σημαντικές Σονάτες του. Έτσι λοιπόν το Σεπτέμβριο του 1828 ο Σούμπερτ γράφει τις τρεις τελευταίες του Σονάτες για πιάνο: την D 958 (Ντο ελάσσονα), την D 959 (Λα μείζονα) και την D 960 (Σι ύφεση μείζονα) που αποτελούν μία συνθετική ενότητα. Μέσα από αυτά τα έργα διαγράφεται ο ώριμος και πλέον ρομαντικός τρόπος γραφής του Σούμπερτ. Ο συνθέτης ολοκλήρωσε τη Σονάτα D 960 στις 26 Σεπτεμβρίου του 1828, περίπου έξι εβδομάδες πριν από το θάνατό του. Την παρουσίασε ο ίδιος την επόμενη μέρα στη φιλική συγκέντρωση που έγινε στο σπίτι του Dr. Ignaz Menz, μαζί με τις Σονάτες D 958 και D 959. Στην αρχή ο Σούμπερτ είχε την πρόθεση να την αφιερώσει στο Hummel (μαθητή του Μότσαρτ, γνωστό πιανίστα, τον οποίο ο Σούμπερτ είχε συναντήσει το 1827). Όμως όταν εκδόθηκε τελικά το έργο το 1839, ο εκδότης το αφιέρωσε στο Ρόμπερτ Σούμαν, ο οποίος βοήθησε πολύ στη διάδοση της μουσικής του Σούμπερτ στο δεύτερο τέταρτο του 19ού αιώνα. Το κύριο χαρακτηριστικό της Σονάτας D 960, που αποτελεί και γενικό γνώρισμα του Σούμπερτ, είναι ότι κυριαρχεί μία μελωδία που βρίσκεται συνήθως στην υψηλότερη φωνή, ενώ οι υπόλοιπες φωνές απλώς συνοδεύουν αυτή τη μελωδία: πρόκειται δηλαδή για ένα "τραγούδι χωρίς λόγια". Επίσης, στη Σονάτα αυτή, πολλοί ερευνητές διακρίνουν την επιρροή του Μπετόβεν, κάτω από τη σκιά του οποίου δημιούργησε ο Σούμπερτ. Ο Μπετόβεν έχαιρε μεγάλου θαυμασμού από την πλευρά του Σούμπερτ. Μετά το θάνατο του Μπετόβεν ο Σούμπερτ θεωρήθηκε από πολλούς ως ο διάδοχός του. Στο εκτεταμένο πρώτο μέρος κυριαρχεί ένα ήρεμο και μελωδικό θέμα που επανέρχεται συνέχεια. Αυτό το γνώρισμα παρατηρείται και στα άλλα μέρη και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Σούμπερτ επιτυγχάνει την ενότητα του έργου. Το γαλήνιο andante sostenuto προετοιμάζει τον ακροατή για το εύθυμο και ζωηρό Scherzo που ακολουθεί. Το Trio χαρακτηρίζεται από μία επισημότητα που διατηρείται μέχρι να επανέλθει το ντελικάτο Scherzo. Η Σονάτα κλείνει με το επιβλητικό allegro ma non troppo, ένα δεξιοτεχνικό μέρος που μας οδηγεί μέσω της coda σ’ ένα εκρηκτικό και ιδιαίτερα δυναμικό φινάλε. Η Σονάτα αυτή αν και είχε παραμείνει σχεδόν άγνωστη μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, όπως και όλες οι Σονάτες του συνθέτη, αποτελεί πλέον ένα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια του πιανιστικού ρεπερτορίου.

17

18 ↑ Tο Κουιντέτο της Πέστροφας Μετά από παράκληση του Paumgartner, συνέθεσε ο Σούμπερτ το 1819, αφού επέστρεψε στη Βιέννη από το Steyr, το Κουιντέτο της Πέστροφας που πήρε τον τίτλο του από το αντίστοιχο τραγούδι του που γράφτηκε το Το ίδιο έτος συνέθεσε ο Σούμπερτ ακόμα 6 τραγούδια, μεταξύ των οποίων και το Ο Θάνατος και η Κόρη, (Der Tod und das Maedchen, D 531). Και οι δύο αυτές μελωδίες χρησίμευσαν ως θέματα για δημοφιλείς ορχηστρικές παραλλαγές. Ο μουσικολόγος Westrup αναφέρει πως δεν θα ήταν ανάρμοστο να περιγραφεί το Κουιντέτο της Πέστροφας ως divertimento από τη στιγμή που το έργο είναι πενταμερές και το μέρος των παραλλαγών είναι παρεμβαλλόμενο. Επίσης κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1819 ο Σούμπερτ συνέθεσε και τη Σονάτα λα μείζονα (D 664), στην οποία διατηρείται η γαλήνη και το ευχάριστο κλίμα των ημερών στο Steyr. Ο Paumgartner έπαιζε ερασιτεχνικά τσέλο και ξύλινα πνευστά. Είχε οικονομική άνεση και ζούσε μοναχός του σε ένα αρκετά μεγάλο σπίτι στο κεντρικό τετράγωνο της πόλης. Εκεί γίνονταν πρόβες μουσικής δωματίου και μικρές βραδινές συγκεντρώσεις με μουσική. Υπήρχε ένα μεγαλύτερο σαλόνι στο δεύτερο όροφο με συμβολικά εμβλήματα και πορτραίτα μουσικών, ενώ τους τοίχους διακοσμούσαν διάφορα μουσικά όργανα. Εκεί ο Paumgartner φιλοξενούσε μεσημεριανά κοντσέρτα για μεγαλύτερα ακροατήρια προσκαλεσμένων. Ο Σούμπερτ και ο φίλος του, διάσημος τραγουδιστής M. Vogl ευχαριστούσαν πολλούς από τους μουσικούς με τις εκτελέσεις τους. Σε όλες τις περιπτώσεις ο Vogl ήταν ο κεντρικός ήρωας όπου οδηγούσε τη βραδιά, ενώ ο Σούμπερτ καθόταν σχεδόν απαρατήρητος στο πιάνο υπακούωντας στις οδηγίες του συνεργάτη και φίλου του. 'Aλλωστε, με έναν τραγουδιστή τέτοιου επιπέδου, φήμης και τεμπεραμέντου ο Σούμπερτ δε μπορούσε να κάνει και διαφορετικά. Ακόμα και αν οι έπαινοι και οι ζητωκραυγές απευθύνονταν στο Vogl, ο συνθέτης ήταν ικανοποιημένος που τα τραγούδια του γινόντουσαν αποδεκτά. Υπάρχουν τέσσερις εκδοχές του τραγουδιού της Πέστροφας που διαφέρουν μεταξύ τους σε λίγα σημεία, αλλά η χαρακτηριστική συνοδεία παραμένει χωρίς αλλαγές σ' ολόκληρο το τραγούδι. Στην τελική έκδοση του 1821 ο Σούμπερτ προσθέτει ένα πρελούδιο πέντε μέτρων. Ένα αντίτυπο του τραγουδιού της Πέστροφας το αφιέρωσε ο Σούμπερτ στον Joseph Huettenbenner στις 21 Δεκ Το τραγούδι Πέστροφας είναι απλό στροφικό, αλλά η φόρμα βρίσκεται σε σύγχυση, αφού ο Σούμπερτ στον τρίτο στίχο όπου περιγράφεται το πιάσιμο του ψαριού, χρησιμοποίησε το τέμπο ενός ρετσιτατίβο, γεγονός που θυμίζει το τραγούδι Veilchen του Μότσαρτ. Χωρίς αυτή την παρεμβολή, η Πέστροφα θα ήταν ένα καθαρά φολκλορικό τραγούδι, κάτι που συμβαίνει στο μέρος των παραλλαγών του κουιντέτου, αφού αυτές παρουσιάζονται σε απλουστευμένη μορφή σε σχέση με το τραγούδι. Το τραγούδι της Πέστροφας περιλαμβάνει έξι εισαγωγικά μέρη, στα οποία η κυματιστή κίνηση της πιανιστικής φιγούρας καταλήγει σε ένα μη λογικό σταμάτημα στο 6ο μέτρο, όπου μπαίνει η φωνή. Από τη στιγμή που το ιντερλούδιο μεταξύ πρώτου και δεύτερου στίχου περιλαμβάνει μόνο πέντε μέτρα, είναι λογικό να θεωρεί ο μουσικολόγος Moore πως το 6ο μέτρο του τραγουδιού πρέπει να αφαιρεθεί και η φωνή να μπει στο τελευταίο όγδοο του μέτρου 5, όταν μάλιστα στην έκδοση Mandyczeniski δεν υπάρχει εισαγωγή.

19 Η ημερομηνία σύνθεσης του έργου η Πέστροφα δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη, πιο πιθανό είναι το έτος Η επανέκθεση του α’ μέρους ξεκινάει στην τονικότητα της υποδεσπόζουσας, μία τεχνική που χρησιμοποιούσε ο συνθέτης στα έργα του που γράφτηκαν από το 1814 μέχρι το 'Έτσι αποκλείονται τα έτη 1823 και Εξάλλου ο Σούμπερτ έγραψε 5 ελαφρώς διαφοροποιημένες εκδοχές του τραγουδιού Die Forelle και το θέμα των παραλλαγών του κουιντέτου μοιάζει περισσότερο με την έκδοση που γράφτηκε το Τέλος ο συνθέτης χρησιμοποιεί για το φινάλε του κουιντέτου τη διμερή φόρμα, όπου το δεύτερο τμήμα επαναλαμβάνει κυριολεκτικά το πρώτο μεταφερόμενο μια πέμπτη υψηλότερα. Επίσης και το δεύτερο μέρος είναι όμοια δομημένο, με μια όμως πιο ενδιαφέρουσα ακολουθία τονικοτήτων. Καμία από τις μετέπειτα συνθέσεις του Σούμπερτ (από το 1820 και μετά) δεν είναι γραμμένη με τέτοιο μηχανιστικό τρόπο. Και ενώ το κουιντέτο αυτό κρατάει τη δημοφιλή του γοητεία, ο Σούμπερτ παρόλα αυτά εκτιμάται σήμερα για τις τελευταίες του συνθέσεις π.χ. για τη λεγόμενη Μεγάλη Συμφωνία, για το κουιντέτο σε ντο ματζόρε για έγχορδ α και για τις τελευταίες 3 σονάτες του για πιάνο. Εξάλλου στη μουσική που έγραψε ο Σούμπερτ από το 1823 και μετά, όταν η αρρώστια εκδηλώθηκε έντονα, υπάρχει ένα καινούργιο στοιχείο στη μουσική του, γεννημένο από τη φυσική ταλαιπωρία και την αγωνία της σκέψης για την αθλιότητα του παρόντος και την αβεβαιότητα του μέλλοντος. Η αθωότητα, η γοητεία, η μεγαλοπρεπής χαρά και το χιούμορ που συχνά εμφανίζονταν στις πρώιμες συνθέσεις του, εξαφανίστηκαν για πάντα και αντικαταστάθηκαν από την απροθυμία, την ευρεία μελαγχολία, την παραίτηση, την αυστηρότητα και αποφασιστικότητα, ακόμα και την αξιοσημείωτη ενέργεια και τον επιθετικό θυμό. Παρατηρείται όμως κάποια γοητεία ή χαρά προσωπικής φύσης. Είναι αυτή η αλλαγή στο συναισθηματικό περιεχόμενο της μουσικής που μας καθιστά ικανούς να συμπεράνουμε με βεβαιότητα ότι το Κουιντέτο της Πέστροφας χρονολογεί την περίοδο πριν να αναπτυχθεί στο Σούμπερτ η ασθένεια. Το Κουιντέτο της Πέστροφας έχει γραφτεί επίσης σε μία παραλλαγή του για σεπτέτο γράφτηκε, αποκλειστικά για να εκτελεσθεί σε κάποιες φιλικές συγκεντρώσεις. Ο Σούμπερτ σε όλη τη ζωή του έγραφε μουσική για γνωστά του πρόσωπα, για την οικογένειά του, τους συντρόφους, τα μέλη της χορωδίας. Δύο όμως συνθέσεις εικονογραφούν την κοινωνικότητά του καλύτερα από άλλες. Αυτές είναι το Κουιντέτο της Πέστροφας και το Οκτέτο σε φα μείζονα για ξύλινα πνευστά και έγχορδα. Καμία από αυτές τις συνθέσεις δεν προοριζόταν για δημόσια εκτέλεση. Και οι δύο παίχτηκαν αρχικά από ερασιτέχνες μουσικούς. Το έργο η Πέστροφα αποτελείται από 5 μέρη : 1.Allegro Vivace 2.Andante 3.Scherzo 4.Variation 5.Allegro Guisto

20 Υπογραφή του Φρανς Σούμπερτ

21 Πότε γεννήθηκε και πότε πέθανε ο Φραντς Σούμπερτ; α) β) γ) δ) ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΚατάλογοιΜουσικοί •Avan Hoboken •Deutsch •Köchel Verzeichnis •Werke ohne Opus •Beethoven •Haydn •Schubert •Mozart Που γεννήθηκε και πού πέθανε ο Φραντς Σούμπερτ; α) Ρόραου-Βιέννη β) Λίχτενταλ-Βιέννη γ) Σάλτσμπουργκ-Βιέννη

22 ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ Ο τελευταίος μεγάλος κλασικός απ’ την τετράδα μας είναι ο………… ………….., ………………..συνθέτης που έζησε ουσιαστικά όλη του τη ζωή, από το……… έως το………, στη Βιέννη. Παρ’ όλα αυτά έγραψε πάνω από 1000……...πολύ συχνά μεγάλων διαστάσεων και αριστουργηματικής μουσικότητας που μας οδηγεί σ’ έναν πιο προχωρημένο ρομαντισμό απ’ ό,τι στην περίπτωση του…………, του………….., και του……………. Τα παλιότερα χρόνια τον κατέτασσαν τον πρώτο…………….. Σήμερα τον κατατάσσουν σαφέστατα σαν τον τελευταίο………….., γιατί σ’ αυτόν υπερτερούν ακόμη αφάνταστα τα κλασικά στοιχεία και βρίσκεται ακόμη στερεά συνδεδεμένος με τους…………, …………., ……………, ενώ βεβαίως ταυτόχρονα αυξάνει η σημασία των ρομαντικών στοιχείων. Ο Σούμπερτ είναι από τους πιο πρωτότυπους κλασικούς από πάρα πολλές πλευρές. ΦραντςΣούμπερτΒιεννέζος έργα ΧάυντνΜότσαρτΜπετόβεν ρομαντικό κλασικό Χάυντν ΜότσαρτΜπετόβεν


Κατέβασμα ppt "Εργασία για τη μουσική 2010 -2011 Franz Schubert Υπεύθυνοι Εργασίας: ΑΑ θανασούδη-Τρανού Περιστέρα ΑΑ νδρώνης Χρήστος ΒΒ εράρος Μανώλης ΒΒ οσνιάκος."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google