Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Σχέδιο της Ακροπόλεως κατά τους προϊστορικούς χρόνους. Σχέδιο της Ακροπόλεως κατά τους αρχαϊκούς χρόνους, προ της καταστροφής της πόλης από τους.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Σχέδιο της Ακροπόλεως κατά τους προϊστορικούς χρόνους. Σχέδιο της Ακροπόλεως κατά τους αρχαϊκούς χρόνους, προ της καταστροφής της πόλης από τους."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1

2

3

4

5

6 Σχέδιο της Ακροπόλεως κατά τους προϊστορικούς χρόνους. Σχέδιο της Ακροπόλεως κατά τους αρχαϊκούς χρόνους, προ της καταστροφής της πόλης από τους Πέρσες (480/79 π.Χ.)

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16 Εσύ 'σαι, που κορόνα σου φορείς το Βράχο; Εσύ 'σαι, Βράχε, που το ναό κρατάς, κορόνα της κορόνας; Ναέ, και ποιος να σ' έχτισε μες στους ωραίους ωραίο, για την αιωνιότητα με κάθε χάρη Εσένα; Σ' εσέ αποκάλυψη ο ρυθμός, κάθε γραμμή και Μούσα· λόγος το μάρμαρο έγινε κι η ιδέα τέχνη, και ήρθες στη χώρα τη θαυματουργή, που τα στοχάζεται όλα με τη βοήθεια των Ωρών των καλομετρημένων, ήρθες απάνου απ' τους λαούς κι απάνου απ' τις θρησκείες, κυκλώπειε, λυγερόκορμε και σα ζωγραφισμένε.[…] Ναέ, τα θέμελά σου εσέ δεν είναι ριζωμένα, σα να τη 'γγίξαν τρίσβαθα την τέλειωση του κόσμου, μηδέ το μέτωπό σου εσέ πάει πέρα από τα γνέφια, σαν πυραμίδας κολοσσός απάνου σ' ερμοτόπι της Αφρικής. Ανάλαφρα κρατάν εσέ στου αέρα τη διαφανάδα τη γλαυκή των Ολυμπίων τα χέρια. Κι η αρχοντική κορφή σου εσέ δίχως θρασά να πάει για να χαθεί στ' απέραντα που μάτι δεν τη φτάνει, το Πνεύμα προς τ' απέραντα ξέρει απαλό και φέρνει. Εσένα δε σε χτίσανε τυραγνισμένων όχλοι, καματερά ανθρωπόμορφα, σπρωγμένα απ' τη βουκέντρα φαρμακερά κι αλύπητα, δυνάστη αιματοπότη. Εσένα με το λογισμό κι εσέ με το τραγούδι σε υψώσαν των ελεύθερων οι λογισμοί εκεί όπου και ο Νόμος σαν πρωτόγινε της Πολιτείας προστάτης, με το ρυθμό πρωτόγινε, κι ήταν κι αυτός τραγούδι.[…] Κι ακούστε! Πρέπει κι ο άνθρωπος, κάθε φορά που θέλει να ξαναβρεί τα νιάτα του, να 'ρχεται στο ποτάμι της Oμορφιάς να λούζεται. Σ' όλα μπροστά τα ωραία να στέκεται αδιαφόρευτα και γκαρδιακάνα σκύβει προσκυνητής, ερωτευτής, τραγουδιστής, διαβάτης. Κι αφού όλων πάει ταξίματα και μεταλάβει απ' όλα, πάλι και πάντα να γυρνά σ' εσένα μ' έναν ύμνο. Μ' εσένα το ξανάνιωμα του κόσμου ν' αρχινάει, του κόσμου το ξανάνιωμα μ' εσέ να παίρνει τέλος. Κ. Παλαμάς, Άπαντα, τόμ. 5, Μπίρης

17

18 Επιπλέον, η απουσία βωμού στα ανατολικά καθώς και η εσωτερική διαίρεση του σηκού, φανερώνουν ότι η λειτουργία του κτιρίου δεν ήταν καθαρά θρησκευτική. Ακόμη, είναι γνωστό ότι στο δυτικό δωμάτιο, τον οπισθόδομο, φυλασσόταν ο θησαυρός και τα χρήματα της Αθηναϊκής Συμμαχίας, που την εποχή εκείνη βρισκόταν σε πλήρη ακμή. Επιπρόσθετα, το διάσημο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς που βρισκόταν στον ναό ήταν επενδυμένο με το χρυσάφι των συμμαχικών πόλεων. Αυτό αποδεικνύει ότι ο Παρθενώνας λειτουργούσε περισσότερο ως θησαυροφυλάκιο της Αθηναϊκής Συμμαχίας, εμπεριέχοντας πλούτο, τον οποίο η Αθήνα είχε οικειοποιηθεί κατά μεγάλο μέρος από τους συμμάχους. Τέλος, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι ο ο ναός, διαστάσεων περίπου 31Χ 70μ με αναλογία κιόνων 8 Χ17 διαιρείται σε πρόναο, σηκό και οπισθόδομο (πίσω διαμέρισμα) με θύρα προς τον οπισθόναο.

19

20

21

22 Οι μετόπες είναι οι ορθογώνιες πλάκες που εναλλάσσονται με τρίγλυφα στο διάζωμα του ναού πάνω από τα επιστύλια. Ήταν τα πρώτα τμήματα του ναού που διακοσμήθηκαν με ανάγλυφες μυθολογικές παραστάσεις από σπουδαίους γλύπτες της εποχής ( π.Χ.). Oι 92 μετόπες του Παρθενώνα εικονίζουν: 1ο) στην ανατολική πλευρά την Γιγαντομαχία, δηλαδή τον αγώνα των Ολύμπιων θεών με τους Γίγαντες που ήθελαν να ανατρέψουν την τάξη του Ολύμπου, 2ο) στη δυτική πλευρά την Αμαζονομαχία, τον αγώνα των προϊστορικών κατοίκων της Αθήνας, εναντίον των Αμαζόνων που είχαν εισβάλει στον τόπο τους, 3ο) στη νότια πλευρά την Κενταυρομαχία, την άγρια πάλη ανάμεσα στους Κενταύρους και τους Λαπίθες, λαό της Θεσσαλίας, γιατί οι πρώτοι θέλησαν να αρπάξουν τις γυναίκες των Λαπιθών κατά την τελετή του γάμου του βασιλιά τους Πειρίθου, τέλος 4ο) στη βόρεια πλευρά σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο.

23 H ζωφόρος του Παρθενώνα είναι μία συνεχής ζώνη με ανάγλυφες παραστάσεις, που περιέτρεχε το πάνω μέρος του σηκού, του κυρίως ναού, μέσα από την εξωτερική κιονοστοιχία του. Θέμα της ήταν η πομπή προς την Aκρόπολη που γινόταν κατά τα Μεγάλα Παναθήναια, τη γιορτή προς τιμήν της θεάς Aθηνάς. H ζωφόρος είχε συνολικό μήκος 160 μέτρα και ύψος 1.02 μέτρο. Στην πομπή εικονίζονταν περίπου 360 ανθρώπινες και θεϊκές μορφές καθώς και περισσότερα από 250 ζώα, κυρίως άλογα. Oμάδες ιππέων και αρμάτων καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωφόρου. Aκολουθεί η πομπή της θυσίας, με τα ζώα και τις ομάδες ανδρών και γυναικών που φέρουν ιερά τελετουργικά σκεύη και προσφορές. Στη μέση της ανατολικής πλευράς, πάνω από την είσοδο του ναού, εικονίζεται το αποκορύφωμα του πολυήμερου εορτασμού των Παναθηναίων, στο τέλος της πομπής, η παράδοση του πέπλου, του δώρου των Aθηναίων στο λατρευτικό "διιπετές ξόανο«(σταλμένο από το Δία) της θεάς. Aριστερά και δεξιά εικονίζονται καθιστοί οι δώδεκα θεοί του Oλύμπου.

24 Στο εσωτερικό του Παρθενώνα δέσποζε το πελώριο, χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς Aθηνάς, ύψους πάνω από 12μ. μαζί με το βάθρο του, έργο του Φειδία. Για τη μορφή του αγάλματος παίρνουμε πληροφορίες μόνο από μικρά ρωμαϊκά αντίγραφα. H θεά, όρθια, φορούσε μακρύ πέπλο και αιγίδα(χαρακτηριστικό ένδυμα της Αθηνάς), με παράσταση της κεφαλής της Mέδουσας. Στο κεφάλι φορούσε περίτεχνο κράνος πλούσια στολισμένο με μυθολογικά ζώα. Kρατούσε στο δεξί της χέρι άγαλμα της θεάς Nίκης, με το αριστερό την ακουμπισμένη στο έδαφος ασπίδα της, ενώ το δόρυ της στηριγμένο κάτω ακουμπούσε στον αριστερό ώμο της. Γνωστοί μύθοι απεικονίζονταν σε διάφορα σημεία του αγάλματος. H ασπίδα εξωτερικά είχε ανάγλυφη παράσταση Aμαζονομαχίας και εσωτερικά ζωγραφιστή παράσταση Γιγαντομαχίας, ενώ στις παρυφές των σανδαλιών της υπήρχαν ανάγλυφες σκηνές Kενταυρομαχίας. Τέλος, στο βάθρο του αγάλματος υπήρχε ανάγλυφη παράσταση της γέννησης της Πανδώρας.

25

26 Ο αρχιτέκτονας Μνησικλής ανέλαβε την κατασκευή των Προπυλαίων το 437 π.Χ. Το κεντρικό κτήριο των προπυλαίων αποτελείται από δύο τμήματα εκ των οποίων το ανατολικό είναι πιο υπερυψωμένο. Αξιόλογο είναι το γεγονός ότι παρά την εξωτερική καθαρά δωρική εμφάνιση, οι έξι εσωτερικοί κίονες ήταν ιωνικοί. Ακόμη, μπροστά από τη νότια πτέρυγα βρίσκεται ο μικρός ιωνικός ναός της Αθηνάς Νίκης (427/6-424/3 π.Χ.), ενώ στην βόρεια πτέρυγα κυριαρχεί το ορθογώνιο κτήριο της Πινακοθήκης, όπου σύμφωνα με τον Παυσανία υπήρχαν πολλά αξιόλογα έργα ζωγραφικής, τα οποία όμως, δε μας έχουν διασωθεί. ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΠΡΟΠΥΛΑΙΩΝ

27

28

29 Έξι κόρες σε διάταξη σχήματος Π πατούν σε ένα πόδιον ύψους 1.77 μ. και στηρίζουν την οροφή της πρόστασης με το κεφάλι τους. Στην αρχή τα αγάλματα αυτά ονομάζονταν απλώς Κόρες. Η ονομασία Καρυάτιδες δόθηκε σε μεταγενέστερους χρόνους. Λέγεται ότι παρίσταναν τις γυναίκες της λακωνικής πόλης Καρυών, που είχε μηδίσει κατά τους περσικούς πολέμου και τιμωρήθηκε με φόνο των ανδρών της και αιχμαλωσία των γυναικών της. Το πιθανότερο είναι όμως, ότι οι Κόρες ταυτίστηκαν με τις Καρυάτιδες παρθένες, οι οποίες τελούσαν στην πατρίδα τους γνωστούς χορούς προς τιμή της Καρυάτιδας Αρτέμιδος. Επιπλέον, υπάρχει και η άποψη πως απεικονίζουν τις Κεκροπίδες, τις τρεις κόρες του Κέκροπα, την Έρση, την Άγραυλο και την Πάνδροσο. Οι έξι κόρες έχουν λυγισμένο το ένα πόδι και φορούν ένα δωρικό πέπλο που σχηματίζει πτυχές ανάμεσα στα στήθη κυλόντας προς τα πόδια. Τα μαλλιά τους είναι μακριά, χτενισμένα προς τα πίσω και δεμένα χαλαρά. Οι βραχίονες λείπουν από όλες. Σύμφωνα με ρωμαϊκά αντίγραφα φαίνεται ότι το ένα χέρι κρατούσε την άκρη του ρούχου και το άλλο μια φιάλη. Οι Καρυάτιδες σήμερα βρίσκονται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, εκτός από τη δεύτερη από αριστερά, η οποία είχε απαχθεί από το λόρδο Έλγιν και βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.

30 Μόλις ο αρχαίος επισκέπτης περνούσε τα Προπύλαια, έβλεπε απέναντί του το γιγαντιαίο άγαλμα της Αθηνάς Προμάχου, ενώ ο σημερινός έχει τη δυνατότητα να δει μόνο τα θεμέλια και τμήματα από την επίστεψη του μαρμάρινου βάθρου του αγάλματος. Αυτό το έργο, λοιπόν, αποθανάτιζε τη μεγάλη νίκη των Αθηναίων στον Μαραθώνα παρουσιάζοντας τη θεά με εμφάνιση πάνοπλου πολεμιστή, αλλά σε ήρεμη στάση. Το ύψος του ήταν συνολικά έντεκα περίπου μέτρα και είχε κατασκευαστεί με ορείχαλκο από το Φειδία(μεταξύ π.Χ.). Μάλιστα, σώζεται η περιγραφή του Παυσανία γι’αυτό το άγαλμα: '…υπάρχουν και δύο (έργα) που τα ανάθεσαν οι αθηναίοι από τη δεκάτη δύο πολεμικών νικών τους, ένα χάλκινο άγαλμα της Αθηνάς από τους Μήδους που είχαν αποβιβαστεί στον Μαραθώνα, έργο του Φειδία, η παράσταση της μάχης των λαπιθών κατά των κενταύρων … υπάρχει πάνω στην ασπίδα … η αιχμή τους δόρατος της Αθηνάς αυτής και ο λόφος του κράνους της είναι ορατά, όταν πλησιάζει κανείς (στον Πειραιά) πλέοντας από το Σούνιο'. (Αττικά, 28.2). Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η Αθηνά Πρόμαχος μεταφέρθηκε τον 7ο αιώνα μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη και καταστράφηκε το 1204 μ.Χ.

31

32

33 Στην εποχή του Βυζαντίου, και συγκεκριμένα την εποχή Μ. Κωνσταντίνου, η Ακρόπολη αρχίζει να παρακμάζει, καθώς η παλιά θρησκεία χάνει την αίγλη της, διατηρώντας όμως, αναλλοίωτο το θρησκευτικό της χαρακτήρα, μια και ο Παρθενώνας μετατρέπεται σε ναό της Παναγίας, τα Προπύλαια σε ναό των Ταξιαρχών και το Ερεχθείο σε ναό της Θεοτόκου. Έπειτα, στην εποχή της Φραγκοκρατίας, ο χώρος γίνεται τόπος κατοικίας των Φράγκων ηγεμόνων, τα Προπύλαια διαμορφώνονται σε ανάκτορα, ενώ σε κάποιο μέρος τους χτίστηκε ένας ψηλός τετράγωνος πύργος. Παραταύτα, η όψη της Ακρόπολης δεν υφίσταται μεγάλες αλλαγές. Στη συνέχεια, όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Αθήνα, ο Παρθενώνας, όπως είναι φυσικό έγινε τζαμί. Οι Τούρκοι έχτισαν σπιτάκια πάνω στην Ακρόπολη και χρησιμοποίησαν διάφορα κτίρια της για αποθήκες πυρομαχικών. Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ

34 Το 1655, ένας κεραυνός τίναξε στον αέρα τα Προπύλαια, ενώ λίγο μετά γκρέμισαν το ναό της Απτέρου Νίκης για να φτιάξουν σ' αυτόν πολυβολείο. Η μεγαλύτερη καταστροφή όμως σημειώθηκε το 1687, όταν ο βενετσιάνος Μοροζίνι, πολιορκούσε την Ακρόπολη. Μια οβίδα έπεσε στον Παρθενώνα, γκρεμίζοντας ένα μεγάλο μέρος του ναού. Κι ύστερα, όταν κατόρθωσε να καταλάβει το βράχο λεηλάτησε τους θησαυρούς, όπως είχαν κάνει πριν απ' αυτόν τόσοι άλλοι κατακτητές. Εκτός αυτών, αρχίζει να καταστρέφεται και το Ερέχθειο, διότι οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν τα μάρμαρα για να φτιάξουν ασβέστη, που ήταν πρώτη ύλη στο χτίσιμο. Οι καταστροφές συνεχίζονται, μέχρι που το 1800 ο Άγγλος Έλγιν, δωροδοκώντας τον Τούρκο διοικητή της Ακρόπολης, έκλεψε διάφορα γλυπτά, τα οποία και μετέφερε στην πατρίδα του. Μετά την απελευθέρωση υπήρξε διεθνές ενδιαφέρον για την προστασία και την αναστήλωση αυτού του μνημείου της ανθρωπότητας. Οι Έλληνες αρχαιολόγοι άρχισαν πρώτοι τις ανασκαφές, ενώ παράλληλα ξεκαθάρισαν το τοπίο γκρεμίζοντας ότι δεν ανήκε στην κλασική εποχή και ξεκίνησε ένα πρόγραμμα αναστήλωσης, το οόίο συνεχίζεται έως σήμερα… Το 1655, ένας κεραυνός τίναξε στον αέρα τα Προπύλαια, ενώ λίγο μετά γκρέμισαν το ναό της Απτέρου Νίκης για να φτιάξουν σ' αυτόν πολυβολείο. Η μεγαλύτερη καταστροφή όμως σημειώθηκε το 1687, όταν ο βενετσιάνος Μοροζίνι, πολιορκούσε την Ακρόπολη. Μια οβίδα έπεσε στον Παρθενώνα, γκρεμίζοντας ένα μεγάλο μέρος του ναού. Κι ύστερα, όταν κατόρθωσε να καταλάβει το βράχο λεηλάτησε τους θησαυρούς, όπως είχαν κάνει πριν απ' αυτόν τόσοι άλλοι κατακτητές. Εκτός αυτών, αρχίζει να καταστρέφεται και το Ερέχθειο, διότι οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν τα μάρμαρα για να φτιάξουν ασβέστη, που ήταν πρώτη ύλη στο χτίσιμο. Οι καταστροφές συνεχίζονται, μέχρι που το 1800 ο Άγγλος Έλγιν, δωροδοκώντας τον Τούρκο διοικητή της Ακρόπολης, έκλεψε διάφορα γλυπτά, τα οποία και μετέφερε στην πατρίδα του. Μετά την απελευθέρωση υπήρξε διεθνές ενδιαφέρον για την προστασία και την αναστήλωση αυτού του μνημείου της ανθρωπότητας. Οι Έλληνες αρχαιολόγοι άρχισαν πρώτοι τις ανασκαφές, ενώ παράλληλα ξεκαθάρισαν το τοπίο γκρεμίζοντας ότι δεν ανήκε στην κλασική εποχή και ξεκίνησε ένα πρόγραμμα αναστήλωσης, το οόίο συνεχίζεται έως σήμερα… H AΚΡΟΠΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ

35

36 Τα γλυπτά του Παρθενώνα(«Ελγίνεια Μάρμαρα») αποτελούν μία μεγάλη συλλογή από μαρμάρινα γλυπτά που κλάπηκαν από τον Τόμας Μπρους, κόμη του Έλγιν, πρέσβη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το1799 μέχρι το 1803, για να μεταφερθούν στη Βρετανία το1806.Ο Έλγιν λοιπόν, εκμεταλλευόμενος την Οθωμανική ηγεμονία στην ελληνική επικράτεια, κατάφερε να αποκτήσει ‘’φιρμάνι’’ (διάταγμα του σουλτάνου) από τον Οθωμανό Σουλτάνο για την αποκαθήλωσή τους από τον ναό του Παρθενώνα με σκοπό την μέτρηση και την αποτύπωσή τους σε σχέδια, και στη συνέχεια προχώρησε στην αφαίρεση και φυγάδευσή τους, αποθηκεύοντας τα τελικά το 1816 στο Βρετανικό Μουσείο. Ωστόσο, το οθωμανικό φιρμάνι, που κατέχει το Βρετανικό Μουσείο "δεν φέρει την υπογραφή και τη σφραγίδα του Σουλτάνου ή τη συνήθη επίκληση στο Θεό, και χωρίς αυτά, ο Έλγιν και κατ’ επέκταση το Βρετανικό Μουσείο δεν έχουν καμία νομική απόδειξη της κυριότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα ", σύμφωνα με έκθεση ειδικών. Γι ‘αυτό, η Ελλάδα έχει καταβάλει αρκετές προσπάθειες από το 1983, με πρωτοβουλία της τότε Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, για να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα στη χώρα. Παράλληλα, φαίνεται ότι το Βρετανικό Μουσείο δεν επιθυμεί να επιστρέψει τα γλυπτά. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε τον Απρίλιο του 2007, καθιστά σαφές ότι δεν προτίθεται να παραχωρήσει την κυριότητα των Γλυπτών του Παρθενώνα σε ελληνικό μουσείο. Βέβαια, σε νεότερη ανακοίνωση του (2009) ανέφερε πως, λόγω των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, θα ήταν διατεθειμένο να δανείσει τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, υπό τον όρο ότι η ελληνική κυβέρνηση θα αναγνώριζε το δικαίωμα ιδιοκτησίας τους στο Βρετανικό Μουσείο, πρόταση που τελικά δεν έγινε αποδεκτή από την ελληνική πλευρά. Τα γλυπτά του Παρθενώνα(«Ελγίνεια Μάρμαρα») αποτελούν μία μεγάλη συλλογή από μαρμάρινα γλυπτά που κλάπηκαν από τον Τόμας Μπρους, κόμη του Έλγιν, πρέσβη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το1799 μέχρι το 1803, για να μεταφερθούν στη Βρετανία το1806.Ο Έλγιν λοιπόν, εκμεταλλευόμενος την Οθωμανική ηγεμονία στην ελληνική επικράτεια, κατάφερε να αποκτήσει ‘’φιρμάνι’’ (διάταγμα του σουλτάνου) από τον Οθωμανό Σουλτάνο για την αποκαθήλωσή τους από τον ναό του Παρθενώνα με σκοπό την μέτρηση και την αποτύπωσή τους σε σχέδια, και στη συνέχεια προχώρησε στην αφαίρεση και φυγάδευσή τους, αποθηκεύοντας τα τελικά το 1816 στο Βρετανικό Μουσείο. Ωστόσο, το οθωμανικό φιρμάνι, που κατέχει το Βρετανικό Μουσείο "δεν φέρει την υπογραφή και τη σφραγίδα του Σουλτάνου ή τη συνήθη επίκληση στο Θεό, και χωρίς αυτά, ο Έλγιν και κατ’ επέκταση το Βρετανικό Μουσείο δεν έχουν καμία νομική απόδειξη της κυριότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα ", σύμφωνα με έκθεση ειδικών. Γι ‘αυτό, η Ελλάδα έχει καταβάλει αρκετές προσπάθειες από το 1983, με πρωτοβουλία της τότε Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, για να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα στη χώρα. Παράλληλα, φαίνεται ότι το Βρετανικό Μουσείο δεν επιθυμεί να επιστρέψει τα γλυπτά. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε τον Απρίλιο του 2007, καθιστά σαφές ότι δεν προτίθεται να παραχωρήσει την κυριότητα των Γλυπτών του Παρθενώνα σε ελληνικό μουσείο. Βέβαια, σε νεότερη ανακοίνωση του (2009) ανέφερε πως, λόγω των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, θα ήταν διατεθειμένο να δανείσει τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, υπό τον όρο ότι η ελληνική κυβέρνηση θα αναγνώριζε το δικαίωμα ιδιοκτησίας τους στο Βρετανικό Μουσείο, πρόταση που τελικά δεν έγινε αποδεκτή από την ελληνική πλευρά.

37

38

39

40

41 Κική Δημουλά ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (Ελγίνου μάρμαρα) από τη συλλογή ΕΡΕΒΟΣ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (Ελγίνου μάρμαρα) Στην ψυχρή του Μουσείου αίθουσα την κλεμμένη, ωραία, κοιτώ μοναχή Καρυάτιδα. Το σκοτεινό γλυκύ της βλέμμα επίμονα εστραμμένο έχει στο σφριγηλό του Διονύσου σώμα (σε στάση ηδυπαθείας σμιλευμένο) που δυό βήματα μόνον απέχει. Το βλέμμα το δικό του έχει πέσει στη δυνατή της κόρης μέση. Πολυετές ειδύλλιον υποπτεύομαι τους δυό αυτούς να 'χει ενώσει. Κι έτσι, όταν το βράδυ η αίθουσα αδειάζει απ' τους πολλούς, τους θορυβώδεις επισκέπτες, τον Διόνυσο φαντάζομαι προσεκτικά απ' τη θέση του να εγείρεται των διπλανών γλυπτών και αγαλμάτων την υποψία μην κινήσει, κι όλος παλμό να σύρεται τη συστολή της Καρυάτιδας με οίνον και με χάδια να λυγίσει. Δεν αποκλείεται όμως έξω να 'χω πέσει. Μιάν άλλη σχέση ίσως να τους δένει πιο δυνατή, πιο πονεμένη: Τις χειμωνιάτικες βραδιές και τις εξαίσιες του Αυγούστου νύχτες τους βλέπω, απ' τα ψηλά να κατεβαίνουν βάθρα τους, της μέρας αποβάλλοντας το τυπικό τους ύφος, με νοσταλγίας στεναγμούς και δάκρυα τους Παρθενώνες και τα Ερεχθεία που στερήθηκαν στη μνήμη τους με πάθος ν' ανεγείρουν.

42

43

44

45 ΧΩΡΟΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ

46


Κατέβασμα ppt "Σχέδιο της Ακροπόλεως κατά τους προϊστορικούς χρόνους. Σχέδιο της Ακροπόλεως κατά τους αρχαϊκούς χρόνους, προ της καταστροφής της πόλης από τους."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google