Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η παρουσίαση φορτώνεται. Παρακαλείστε να περιμένετε

Η Βάπτιση και οι Πειρασμοί του Ιησού. 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ Η Βάπτιση και οι πειρασμοί του Κυρίου Διδάσκων: Αναπλ. Καθηγητής ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ.

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Παρουσίαση με θέμα: "Η Βάπτιση και οι Πειρασμοί του Ιησού. 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ Η Βάπτιση και οι πειρασμοί του Κυρίου Διδάσκων: Αναπλ. Καθηγητής ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ."— Μεταγράφημα παρουσίασης:

1 Η Βάπτιση και οι Πειρασμοί του Ιησού

2 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ Η Βάπτιση και οι πειρασμοί του Κυρίου Διδάσκων: Αναπλ. Καθηγητής ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ, ΤΜΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΒΙΟΥ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ Τηλ.-Fax : 003/210/

3 Α΄. Ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ

4 ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά ο Ιωάννης ήταν γιος του ιερέα Ζαχαρία και της Ελισάβετ που ήταν συγγενής της Θεοτόκου. Ήταν σύγχρονος του Ιησού Χριστού και με την διδασκαλία του προετοίμασε τον κόσμο να υποδεχθεί τον Μεσσία Ιησού, εξ ου και ο χαρακτηρισμός "Πρόδρομος«. Ως βιβλικό πρόσωπο θεωρείται ότι βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Και εις μεν την Παλαιά θεωρείται ως "Προφήτης" εις δε την Καινή ως "Πρόδρομος". Η Βιβλική διήγηση για τα περί του βίου του και της δράσης του. Οι γενικές γιορτές του είναι: α) Η Σύλληψις (23 Σεπτεμβρίου). β) Το γενέσιον (24 Ιουνίου), γ) Η Σύναξις (7 Ιανουαρίου), δ) Η Αποτομή της κεφαλής (29 Αυγούστου), ε) Η Α' και Β' Εύρεσις της κεφαλής (24 Φεβρουαρίου), στ) Η Γ’ Εύρεσις της κεφαλής (25 Μαΐου). Βρείτε τα σχετικά λειτουργικά κείμενα σε : 4

5 Αν και η Ελισάβετ φερόταν στείρα ο αρχάγγελος Γαβριήλ διαμήνυσε στον Ζαχαρία ότι τελικά η γυναίκα του θα γεννήσει αγόρι και να του δώσει το όνομα Ιωάννης.αρχάγγελος Γαβριήλ Στην αρχή ο Ζαχαρίας φέρεται να μη πίστεψε τα λόγια του Γαβριήλ και πιθανώς να υπέστη κάποιο κλονισμό κατά τον οποίο έχασε την ομιλία του, (ερμηνευμένη ως τιμωρία) όπου και παρέμεινε άλαλος έως την ημέρα που θα βαπτιζόταν το παιδί που θα έφερνε στον κόσμο η Ελισάβετ. Έτσι και έγινε. Οκτώ ημέρες μετά την γέννηση του μωρού, όταν ζητήθηκε από τον ίδιον να φανερώσει το όνομα του παιδιού, εκείνος έγραψε σε μια πινακίδα το όνομα «Ιωάννης» και αμέσως επανήλθε η ομιλία του. 5

6 Α1. Σημείο Βαπτίσεων Ιωάννου Ο Ιωάννης από τη Μπεθ Χακερέμ, την «ορεινή Ιουδαία», ένα χωριουδάκι δυτικά της Ιερουσαλήμ, βάπτιζε στη Βηθαραβά, την Κάτω Κοιλάδα του Ιορδάνη, βόρεια της Νεκράς Θαλάσσσης, αν και δεν μνημονεύεται από το Μάρκο, το Ματθαίο ή το Λουκά. Ο Ιωάννης, όμως, τονίζει ότι ο Ιησούς πήγε πέραν του Ιορδάνη, στο χώρο όπου καταρχάς βάπτιζε ο Ιωάννης και έμεινε εκεί (10, 40). Σύμφωνα με το Ιω. 1, 28 (τα αρχαιότερα χειρόγραφα), ο Ιωάννης βάπτιζε στην υπεριορδάνεια Βηθανία, η οποία ακόμη δεν έχει εντοπιστεί. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο αντικαταστάθηκε με τη γνωστή Βηθαραβά ή Βηθαβαρά. 6

7 7 Παλαιστίνη, Ορεινή. Ορθόδοξος Ναός επί του σημείου όπου κατά παράδοση βρισκόταν ο οίκος του Ζαχαρία, πατέρα του Ιωάννη.

8 8 Από την Ορεινή στον Ιορδάνη

9 9 Και την έρημό του…

10 Από αυτό το σημείο ο Ιησούς του Ναυή εισήλθε με τους Ισραηλίτες στη Γη της Επαγγελίας, ο Ηλίας διαίρεσε τα ύδατα του Ιορδάνη και ανελήφθη στον ουρανό επιβαίνων σε πύρινο άρμα, αλλά και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής εγκαινίασε τη δράση του και βάπτισε τον Ιησού. Καινούργιες αρχαιολογικές ανασκαφές στην ανατολική όχθη του Ιορδάνη έφεραν στο φως αποσπασματικά υπολείμματα που χρονολογούνται από τον 1 ο αι. μ.Χ. Στοιχεία ωστόσο που να αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας την ύπαρξη του χωριού της Βηθαραβά από την εποχή του Ιησού εναπόκειται ακόμη να βρεθούν. 10 Α1. Σημείο Βαπτίσεων Ιωάννου

11 11 Από τις αρχαιολογικές ανασκαφές στον Ιορδάνη

12 12 Παλαιστίνη, Ιορδάνης ποταμός (περιοχή πλησίον της Ιεριχούς): Πολύ κοντά στο κατά παράδοση ιστορικό σημείο βαπτίσεως του Ιησού υπάρχει Ναός αφιερωμένος στον Τίμιο Πρόδρομο και στο σημείο την εορτή των Θεοφανείων συγκεντρώνονται πλήθη προσκυνητών.

13 Ο τόπος όπου ο Ιωάννης ο Βαπτιστής βάπτιζε πριν τον θάνατό του το 28 μ.Χ. ήταν η Σαλήμ κοντά στις πηγές του Αινών, όχι μακριά νοτίως της Σκυθοπόλεως. Σύμφωνα με τον Ευσέβιο, ο χώρος ακόμη επιδεικνυόταν στις μέρες του οκτώ μίλια (περίπου δώδεκα χλμ.) νοτίως της Σκυθοπόλεως (Μπεθ Σην) κοντά στον Σαλείμ και τον Ιορδάνη (Ονομαστικόν 40) Η ταξιδιώτισσα Αιθερία (ή Ηγερία ή Ευχερία. 384 μ.Χ.) στο Οδοιπορικό της εντοπίζει το σημείο στο παρακείμενο του Ιορδάνη χωριό Σεντιμά. 13 Α1. Σημείο Βαπτίσεων Ιωάννου

14 Κήρυγμα Ιωάννου: «Μετανοε ῖ τε ἤ γγικεν γ ὰ ρ ἡ βασιλεία τ ῶ ν ο ὐ ραν ῶ ν». Προετοιμάζει το δρόμο για τον ερχομό του Κυρίου. Παρουσιάζεται από τους ευαγγελιστές να έχει αναλάβει το ρόλο και την αποστολή του επανερχόμενου Ηλία, ο οποίος, σύμφωνα με την προφητεία του Μαλαχία, αναμενόταν ότι θα προετοιμάσει την εσχατολογική επίσκεψη του Γιαχβέ Όπως ο πρώτος Ηλίας έχρισε βασιλείς, έτσι και ο Ιωάννης διακήρυξε την έλευση του Ισχυρού και τον βάπτισε, αμφισβητώντας έτσι το κύρος εκείνου που ήδη διοικούσε τη Γαλιλαία και Περαία. 14 Α2. Η δράση και η δίωξη του Ιωάννου

15 Η εμφάνιση και η βιοτή του Ιωάννη αποτελούσε μια σιωπηρή επανάσταση ενάντια στην πολυτέλεια του βασιλικού ηρωδιανού οίκου. Σύμφωνα με τον Ιώσηπο (Αρχαιολογία 18, ) διαφαίνεται ότι ο Ηρώδης Αντίπας, παρακολουθώντας τη δράση του Ιωάννη, τη συρροή του λαού στην έρημο και τη βάπτιση στον Ιορδάνη, στοιχεία που παρέπεμπαν στην Έξοδο του λαού από το ζυγό της αιγυπτιακής δουλείας, φοβήθηκε την πιθανότητα αποστασίας. 15 Α2. Η δράση και η δίωξη του Ιωάννου

16 Στα Ευαγγέλια ο Ιωάννης ως δεύτερος Ηλίας διώκεται από η διεφθαρμένη πολιτική ηγεσία, γιατί ασκεί κριτική στην παράνομη ενέργεια του Ηρώδη Αντίππα να αποπέμψει τη σύζυγό του και κόρη του βασιλέα των Ναβαταίων Αρέθα του Δ΄ και να νυμφευθεί την κόρη του δολοφονηθέντος το 7 π.Χ. Αριστοβούλου και συζύγου του αδελφού του. Αυτή η ηθική παρεκτροπή είχε πολιτικές συνέπειες. Ο Αρέθας συνέτριψε τα στρατεύματα του Ηρώδη και ο λαός εξέλαβε αυτή την ήττα ως δίκαιη θεϊκή τιμωρία για τη δολοφονία του Ιωάννη. 16

17 17 Εικόνα με θέμα την αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου κατά τη βιβλική διήγηση και το Συναξαριστή της Εκκλησίας.

18 Β΄. Η Βάπτιση του Ιησού

19 Β1. Η Βάπτιση του Ιησού Ο Ιησούς προσέρχεται να βαπτιστεί ὡσεὶ ἐτῶν τριάκοντα (Λκ. 3, 23), στην ίδια ηλικία που ήταν ο Ιωσήφ και ο Δαβίδ, όταν ανέλαβαν την πολιτική εξουσία (Γεν. 41, 46. Β΄ Βασ. 5, 3-4) Κατά τη διάρκεια της Εξόδου Του από τα νερά του Ιορδάνη, τα οποία είχε διαβεί κάποτε ο Ιησούς του Ναυή (Ιησ. 3) αλλά και ο Ηλίας (Δ΄ Βασ. 2, 8.14), σκίζονται οι ουρανοί και ακούγεται η διακήρυξη από την αψευδή επουράνια φωνή: Σὺ εἶ ὁ Υἱὸς μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ εὐδόκησα 19

20 Έχοντας το σωματικό είδος περιστεράς, το Άγ. Πνεύμα κατεβαίνει στο βαπτισμένο Ιησού, για να δηλωθεί έτσι η θεία αναγνώριση και επικύρωση της μεσσιανικότητάς του, αλλά και η έναρξη της νέας μεσσιανικής εποχής. Ο όρος ηγαπημένος από τους Θεούς χρησιμοποιείται για τον Καίσαρα Δομιτιανό από τον ποιητή Statius (Silvae ). Στην Αινειάδα του Βιργιλίου μια ανάλογη με τον Ψ. 2 πρόσκληση για κυριαρχία επί των εθνών λαμβάνει ο Αινείας, ο «προπάτορας» της Ρώμης (6, 851-3). 20 Β2. Η Βάπτιση του Ιησού

21 Η διακήρυξη της θεϊκής φωνής παραπέμπει άμεσα στο βασιλικό Ψ. 2 αλλά και στο Ησ. 11, 1 κε., που συνδεόταν με την πανηγυρική χρίση του Μεσσία. Σε αυτό τον Ψαλμό ο Γιαχβέ υπόσχεται στο Μεσσία ως κληρονομιά και ιδιοκτησία του την Οικουμένη. Στη βαπτισματική φωνή του Θεού με την έμμεση παραπομπή στο Ησ. 42, 1-7, αλλά και στο Γεν. 22, 2, ως μέσο σωτηρίας προφητεύεται το λυτρωτικό και απελευθερωτικό για τα έθνη μεσσιανικό Πάθος. Αυτή η διά του Πάθους λύτρωση, έρχεται σε οξεία αντίθεση προς τη φαρισαϊκή και αποκαλυπτική μεσσιανική προσδοκία, όπως αυτή αποτυπώνεται στον Ψ. Σολ. 18 και τα σύγχρονα τής Κ.Δ. κείμενα Δ΄ Ενώχ (12, ) και συρ. Βαρούχ (κεφ. 72-3). 21 Β3. Η Βάπτιση του Ιησού

22 22 Ορθόδοξη εικόνα με θέμα τη Βάπτιση του Κυρίου

23 Γ΄. Οι Πειρασμοί του Ιησού 23

24 Γ1. Οι Πειρασμοί του Ιησού Ο Ιησούς, ο Υιός του Θεού, μετά την Έξοδό του από τον Ιορδάνη, δε σπεύδει στην πατρίδα του τη Ναζαρέτ, προκειμένου να διακηρύξει το ευαγγέλιό του, αλλά οδηγείται από το Άγ. Πνεύμα στην έρημο, όπου, δοκιμάζεται και πειράζεται από την πείνα και το διάβολο, όπως ο πρώτος κατά χάριν υιός του Θεού Αδάμ, ο οποίος ευρισκόταν, όμως, στην Εδέμ, και ο επίσης «πρωτότοκος υιός» Του ισραηλιτικός λαός στην έρημο Σινά. Νηστεύει σαράντα ημέρες ακριβώς όπως και οι κορυφαίες μορφές του Ισραήλ, ο Μωυσής (Εξ. 24, , 28. Δτ. 9, 9) και ο Ηλίας (Γ΄ Βασ. 19, 8). 24

25 Τους πειρασμούς του Ιησού τους μνημονεύουν και οι τρεις Συνοπτικοί. Ο Μάρκος είναι εξαιρετικά σύντομος και λιτός. Ο Ιησούς ως ο νέος Αδάμ παρουσιάζεται να μη βρίσκεται στον Παράδεισο, αλλά στην έρημο του κόσμου. Η παρουσία των θηρίων υπογραμμίζει τη μοναξιά και την αγριότητα της σατανικής παρουσίας, την οποία αντισταθμίζει η διακονία των αγγέλων. Ο Ματθαίος και ο Λουκάς αναφέρονται αναλυτικότερα στους πειρασμούς. Μνημονεύουν από κοινού το όνομα Ιησούς, χρησιμοποιούν τον όρο διάβολος αντί του ονόματος σατανάς (Μκ. 1, 12) και σημειώνουν ότι ο Ιησούς πείνασε μετά την παρέλευση των σαράντα ημερών. 25 Γ2. Οι Πειρασμοί του Ιησού

26 Η διήγηση των Πειρασμών, που εισήγαγε την πηγή των Λογίων, όπου μάλιστα ο Ιησούς δε χαρακτηρίζεται ως Χριστός, χαρακτηρίστηκε ως Δράμα σε σμικρογραφία (Drama en miniature), αφού είναι έντεχνα δομημένη σε τρεις Πράξεις και έχει τα χαρακτηριστικά του διαλόγου, της σύγκρουσης και τελικά της κάθαρσης. Εκτός του Μάρκου, οι δύο άλλοι Συνοπτικοί χρησιμοποίησαν από κοινού μια αφήγηση, που εισήγαγε την πηγή των Λογίων. 26 Γ3. Οι Πειρασμοί του Ιησού

27 Σε αυτή (την αφήγηση) ο Ιησούς αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του διαβόλου, μνημονεύοντας χωρία από το Δευτερονόμιο και μάλιστα από τα κεφ. 6-8 (Μτ. 4, 4//Δτ. 8, 3. 4, 7//Δτ. 6, 16. 4, 10//6, 13). Ολόκληρη η διήγηση έχει επηρεαστεί ειδικότερα από το Δτ. 8, 2-6 Στην περικοπή αυτή του Δευτερονομίου η υιότητα εκείνου που επιχειρεί να αποδράσει από την «Αίγυπτο» της στυγνής εκμετάλλευσης της γης και του ανθρώπου και να «ανοιχτεί» στην έρημο της ελευθερίας συνδυάζεται με τον «πειρασμό» της παιδείας, που προέρχεται, όμως, (όχι από το Σατανά, αλλά) από το Θεό, ο οποίος τον δοκιμάζει ως Πατέρας. Αυτός ο Κύριος ταυτόχρονα χορηγεί στον πειραζόμενο το μάννα, το σύμβολο της αυτάρκειας, προκειμένου να τον διδάξει τη ζωτικότητα των εντολών Του. 27 Γ4. Οι Πειρασμοί του Ιησού

28 Η βασική διαφορά μεταξύ των δύο Συνοπτικών έγκειται στο ότι οι δύο τελευταίοι πειρασμοί, οι οποίοι υπερβαίνουν τα όρια της ερήμου, παρατίθενται αντεστραμμένοι. Φαίνεται, όμως, ότι τη δραματική αποκορύφωση και συνάμα το τέλος της διήγησης των Πειρασμών, συνιστούσε πρωταρχικά η πρόσκληση του διαβόλου για προσκύνησή του με αντάλλαγμα την προσφορά παγκόσμιας εξουσίας. 28 Γ5. Οι Πειρασμοί του Ιησού

29 Το έντονο ενδιαφέρον του Λουκά για το Ναό και την Ιερουσαλήμ τον οδήγησε στο να θέσει τον πειρασμό της πτώσεως από το πτερύγιο του Ιερού στον επίλογο. Με τον τρόπο αυτό επίσης ο Έλληνας ευαγγελιστής παρουσιάζει τις προκλήσεις προς τον Ιησού σε αντίστροφη σειρά από τα τρία πρώτα αιτήματα της Κυριακής Προσευχής (11, 1- 3). Στο Ματθαίο, παράλληλα με την εντατικοποίηση των προκλήσεων εκ μέρους του διαβόλου, παρατηρείται μια υψομετρική προοδευτικότητα στους χώρους, όπου πειράζεται ο Ιησούς. Ο πρώτος πειρασμός γίνεται στην έρημο, ο δεύτερος στο πτερύγιο τού Ιερού και ο τρίτος σε όρος ‘υψηλόν λίαν’, όπου και επιδεικνύονται στον Ιησού όλες οι βασιλείες του κόσμου (της οικουμένης σύμφωνα με το Λκ.) και η δόξα τους. 29 Γ5. Οι Πειρασμοί του Ιησού

30 30 Παλαιστίνη. Σαραντάριο Όρος. Ι.Μονή επί του σημείου όπου κατά παράδοση ο Κύριος επειράσθη υπο του Διαβόλου.

31 31 Ο Κύριος πειραζόμενος υπό του διαβόλου. Βυζαντινό Ψηφιδωτό από τον Ναό του Αγ. Μάρκου της Βενετίας στην Ιταλία.

32 Ο Σατανάς ο κοσμοκράτορας (Εφ. 6, 12. Ειρηναίος, Κατά Αιρέσεων 1, 5.4), ο άρχων του κόσμου τούτου (Β΄ Κορ. 4, 4. Ιω. 12, , , 11), λαμβάνοντας αφορμή από την εμφάνιση του Μεσσία στην έρημο του Ιορδάνη και τη διακήρυξη του Θεού ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού, σπεύδει να δοκιμάσει ο ίδιος τη διακηρυχθείσα υιότητα και μεσσιανικότητά του. Ο Ιησούς προκαλείται να χρησιμοποιήσει τη σατανική μέθοδο προβολής και διατήρησης της εξουσίας, καθυποβάλλοντας τις μάζες με εντυπωσιακά σημεία, τα οποία αφορούν στα πεδία της Οικονομίας (καταναλωτισμός), της Θρησκείας ως ιδεολογίας (νάρκωση των μαζών διά της επίδειξης εκπληκτικών θαυμάτων στο Ναό) και της Πολιτικής. 32 Γ6. Οι Πειρασμοί του Ιησού

33 33 Ο διάβολος :  προκαλεί, αρχικά, τον Ιησού να ανταποκριθεί άμεσα στη φυσική του ανάγκη για τροφή και να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμιά.  Η ερώτηση εἰ υἱὸς εἰ τοῦ Θεοῦ, παραπέμπει στο Σοφ. Σολ. 2, 18 εἰ γὰρ ἐστιν ὁ δίκαιος υἱὸς Θεοῦ καθώς επίσης και στους πειρασμούς της Σταύρωσης (Μτ. 27, 40. Λκ. 23, 35).  Με τον τρόπο αυτό ο Ιησούς προκαλείται να αποδείξει ότι ως Μεσσίας μπορεί μελλοντικά να ικανοποιήσει την ανάλογη ανάγκη και απαίτηση της μάζας για ‘άρτον και θεάματα΄ (πρβλ. Μκ. 6, Ιω. 6, 1-15). Ο Ιησούς :  αναγνωρίζει την ανθρώπινη ανάγκη, στην οποία, όμως, δίνει μια καινούργια προοπτική: Ο άνθρωπος τρέφεται με το λόγο του Θεού, ο οποίος είναι λόγος δημιουργικός, συντηρητικός και τελειωτικός των απάντων.  Στο πρώτο επεισόδιο των Πειρασμών αντικατοπτρίζεται η μαγική φαντασία του ανθρώπου για μετατροπή όλων των όντων σε εργαλεία αυτοσυντήρησης και αντικείμενα ηδονής (σύνδρομο του Faust), η ουτοπία της αυτοϊκανοποίησης χωρίς κόπο, η άρση της κατάρας του Αδάμ, η ανακάλυψη και η ανάκτηση του χαμένου παραδείσου.

34 34 Ο Διάβολος:  Η δεύτερη πρόκληση του Σατανά προς τον Ιησού ήταν να πέσει από το πτερύγιο του Ναού, να σωθεί με παρέμβαση αγγέλων και να συγκινήσει θρησκευτικά τις μάζες.  Χαρακτηριστική είναι στην προκειμένη περίπτωση η αγιογραφική θεμελίωση του πειρασμού: Τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ καὶ ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσίν σε͵ μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου (Ψ. 90 [91], 11. Mτ. 4, 6) Ο Ιησούς: «Οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τον Θεὸν σου».  Αυτός ο πειρασμός ανταποκρίνεται στην απαίτηση της ανθρώπινης ύπαρξης για αναστολή και υπέρβαση των φυσικών νόμων και τελικά για αφθαρσία και αθανασία.  Εκφράζει, παράλληλα, την υποσυνείδητη λαχτάρα του ανθρώπου για λατρεία του προσώπου του μέσω της αυτοπροβολής ως από μηχανής θεού-σωτήρος και ευεργέτη της ανθρωπότητας.

35 35 Ο Διάβολος:  Στον τρίτο και κορυφαίο πειρασμό τίθεται με εξαιρετική δραματικότητα το τραγικό υπαρξιακό δίλημμα «περί του έχειν και του είναι».  Ο Ιησούς οδηγείται σε όρος υψηλό προκειμένου να θεωρήσει όχι τη Γη της Επαγγελίας όπως ο Μωϋσής στο όρος Νεβώ, αλλά, όλες τις βασιλείες της οικουμένης και προκαλείται να λάβει την πολιτική εξουσία και τη δόξα με τρόπο δαιμονικό/εωσφορικό παραβαίνοντας την πρώτη και σπουδαιότερη εντολή του Δεκαλόγου, προσκυνώντας δηλαδή,τον ἀποστάτη τῆς τοῦ Θεοῦ γνώμης, όπως σημειώνει ο Ιουστίνος (Διάλ. 125, 4)  Αυτήν την εντολή παρέβη και ο Ισραήλ στην έρημο στο Εξ. 32, λατρεύοντας το χρυσό μόσχο, ενώ κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και στα Έσχατα με την προσκύνηση του Αντιχρίστου (πρβλ. Απ. 13, ). Ο Ιησούς : «Ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· γέγραπται γάρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις».  Αντιμετωπίζει, όμως, το διάβολο με τη μάχαιρα του Πνεύματος. Ο Ιησούς απαντά, αρχικά, με την προστακτική ὓπαγε Σατανᾶ, με την οποία φανερώνει την ισχύ του λόγου του και στη συνέχεια παραθέτει το Δτ. 6, 13 (=10, 20). Η διαφορά στην παράθεση του χωρίου από το πρωτότυπο συνίσταται στην αντικατάσταση του φοβηθήσῃ από το προσκυνήσεις και την προσθήκη του μόνῳ.  Με τον προστακτικό χαρακτήρα που λαμβάνει το χωρίο στα χείλη του Ιησού και την προσθήκη του μόνῳ γίνεται φανερό ότι με το λόγο Του αυτό στρέφεται ενάντια σε όλα τα πολιτικά συστήματα που σφετερίζονται για τον εαυτό τους τίτλους και ιδιότητες θεϊκές.

36 Το βασικό, μήνυμα αυτής της διήγησης ήταν η αποκάλυψη του είδους της μεσσιανικότητας του Ιησού, η οποία βρίσκεται στον αντίποδα του μεσσιανικού ινδάλματος του κόσμου. Αποδεικνύει, ότι μπορούν στο πρόσωπό του να εκπληρωθούν οι επαγγελίες του Θεού, που αστόχησε ο άνθρωπος ατομικά και συλλογικά να επιτύχει. Οι ίδιοι οι πρώτοι χριστιανοί με την κλάση του άρτου και τις αγάπες βίωναν στο λατρευτικό παρόν αυτή την υλική και μεσσιανική πληρότητα. 36 Γ7. Οι Πειρασμοί του Ιησού

37 Η μάχη του Ιησού με το διάβολο είναι μια μάχη που σχετίζεται με τον πολιτικό μεσσιανισμό/ζηλωτισμό. Φυσικά, η διήγηση έχει παράλληλα τυπολογικό και παραδειγματικό/ποιμαντικό χαρακτήρα. Ο παραδειγματικός χαρακτήρας της διήγησης, επίσης, δικαιολογείται από το ότι οι κατηχούμενοι στο χριστιανισμό και ακροατές των ευαγγελίων, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας τους για τη Βάπτισή τους, νήστευαν και πειράζονταν, όπως ο Ιησούς, οπότε αυτή η διήγηση θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο του αγώνα τους. Άλλωστε ο πειρασμοί της φιληδονίας και της φιλοδοξίας απειλούν διαχρονικά μια μόνιμη πρόκληση τόσο για την Εκκλησία όσο και για τον άνθρωπο. 37 Γ8. Οι Πειρασμοί του Ιησού

38 38 Παλαιστίνη. Σαραντάριο Όρος. Ι.Μ των Πειρασμών. Πέτρα επί της οποίας κατά την παράδοση καθόταν ο Κύριος κατά τη διάρκεια της διαμονής του στο όρος.

39 ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ : Σ. Δεσπότης Αν. Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Σ. Δεσπότη, Ο Ιησούς ως Χριστός και η Πολιτική Εξουσία, Αθήνα: Σταμούλης 2006 ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥΜΕΣΑ : Δ. Χ. Αλεξόπουλος Seite 39

40 40


Κατέβασμα ppt "Η Βάπτιση και οι Πειρασμοί του Ιησού. 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ Η Βάπτιση και οι πειρασμοί του Κυρίου Διδάσκων: Αναπλ. Καθηγητής ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ."

Παρόμοιες παρουσιάσεις


Διαφημίσεις Google